Publikacje o CMT2C w przystępnym omówieniu

W skrócieKażda publikacja ma ocenę znaczenia i siły dowodów w skali od 1 do 5, krótkie podsumowanie oraz pełne omówienie do rozwinięcia: co zrobiono, co ustalono (z krótkimi cytatami z publikacji), jakie są zastrzeżenia do badania i proste wyjaśnienia. Omówienia powstały z pomocą sztucznej inteligencji (AI), a każdy cytat porównano z tekstem publikacji. Traktuj więc, proszę, każde z nich jak staranną pierwszą lekturę. Jak czytać oceny.

Tytuły publikacji i cytaty z nich podaję w oryginale, po angielsku.

Publikacje

1. #1Pełny tekstWieloośrodkowy rejestr pacjentów (badanie przekrojowe z ograniczoną obserwacją długoterminową) oraz ankieta dla pacjentów

   TRPV4 neuromuscular disease registry highlights bulbar, skeletal and proximal limb manifestations

   Kosmanopoulos GP, Donohue JK, Hoke M i in. · 2025 · Brain: a journal of neurology

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 5

   To największy jak dotąd opis osób z chorobą nerwowo-mięśniową związaną z TRPV4, w tym z CMT2C. Praca sugeruje, że częste są osłabienie nóg (także w okolicy bioder), problemy z głosem i oddychaniem oraz problemy z kręgosłupem i stopami. Nadal nie jest natomiast pewne, jak szybko choroba się zmienia, bo większość osób zbadano tylko raz.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Wieloośrodkowy rejestr pacjentów (badanie przekrojowe z ograniczoną obserwacją długoterminową) oraz ankieta dla pacjentów

   Kogo lub co badano

   95 osób z wariantami TRPV4, włączonych w latach 2009–2023 w 12 ośrodkach Inherited Neuropathy Consortium w USA, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. Analizą objęto 68 osób z wariantami patogennymi lub prawdopodobnie patogennymi (albo z laboratoryjnymi dowodami patogenności); łącznie uczestnicy pochodzili z 74 rodzin. Mediana wieku przy pierwszej wizycie: 39 lat (IQR 18–60). Ankietę dotyczącą TRPV4 wypełniło 40 z 68 osób (34 dorosłych i 6 dzieci). U 13 osób w okresie 2–9 lat powtórzono ocenę w skali CMTES (CMT Examination Score). Grupą porównawczą było 1 680 osób z CMT1A z tego samego badania przebiegu naturalnego choroby.

   Co zrobiono

   Przeszkoleni oceniający zbadali każdą osobę za pomocą standardowych skal CMT (CMTNS, CMTES, CMTSS, wersji opartej na nagraniu wideo, a u części dzieci CMTPedS). Zespół przygotował też ankietę przeznaczoną specjalnie dla osób z chorobą związaną z TRPV4, z pytaniami o głos, oddychanie, szkielet, pęcherz moczowy, skórę i inne objawy; wypełniano ją jeden raz. Badacze porównali pacjentów z chorobą związaną z TRPV4 z pacjentami z CMT1A i sprawdzili, jak wyniki skal wiążą się z wiekiem, wariantem genu i wiekiem, w którym pojawiły się objawy.

   Co ustalono

   • Objawy najczęściej zaczynały się bardzo wcześnie. W grupie, która wypełniła ankietę, 54% osób podało, że objawy pojawiły się w pierwszych 2 latach życia; drugi, mniejszy szczyt przypadał na wiek 34–48 lat. Rozpoznanie często stawiano znacznie później.

     “Patient-reported age of symptom onset showed a bimodal distribution, with 54% having symptom onset within the first 2 years of life”Wyniki, „TRPV4-related neuromuscular disease is motor predominant with bimodal age of onset”

   • W porównaniu z CMT1A osoby z chorobą związaną z TRPV4 częściej miały osłabienie nóg i trudności z chodzeniem, a także osłabienie w okolicy bioder i barków (osłabienie proksymalne, czyli mięśni bliższych tułowia). W badaniu lekarskim osłabienie proksymalne nóg stwierdzono u 40% z nich, wobec 4% w CMT1A.

     “These patient-reported symptoms were consistent with clinical exams showing that 40% of TRPV4 patients had proximal leg weakness versus 4% of CMT1A patients”Wyniki, „TRPV4 clinical features are distinct from CMT1A”

   • Większość osób (68%) nie zgłaszała objawów czuciowych, ale badanie lekarskie często wykazywało osłabienie czucia: osłabione czucie ukłucia u 47% oraz osłabione czucie wibracji z podobną częstością jak w CMT1A (84% wobec 83%).

     “However, clinical examination showed diminished pinprick sensation in 47% of TRPV4 patients and diminished vibration sensation at similar rates to CMT1A patients”Wyniki, „TRPV4 clinical features are distinct from CMT1A”

   • Częste były problemy z głosem, oddychaniem i szkieletem: osłabienie fałdów głosowych 55%, duszność 55%, wspomaganie oddychania 11%, skolioza 64% i artrogrypoza 33% (dane z ankiety).

     “Many patients were affected by vocal fold weakness (55%) and shortness of breath (55%), and 11% required ventilatory support. Skeletal abnormalities were common, including scoliosis (64%), arthrogryposis (33%) and foot deformities.”Streszczenie; szczegóły w Wynikach, „Patient quality of life is driven by motor and bulbar symptoms”

   • U 13 osób badanych ponownie w okresie 2–9 lat wynik w skali CMTES (CMT Examination Score) rósł średnio o +0,81 punktu rocznie, ale tempo zmian bardzo różniło się między osobami. W całej grupie wiek był tylko słabo powiązany z nasileniem choroby (R² = 0,066).

     “Analysing the change in CMTES from baseline in this cohort showed an average change of +0.81 in CMTES per year”Wyniki, „Charcot-Marie-Tooth disease exam scores demonstrate minimal disease progression”

   • Osłabienie barków i ramion nie szło w parze z mniejszym zajęciem czucia, więc autorzy nie mogli wykorzystać go do odróżnienia CMT2C od łopatkowo-strzałkowego rdzeniowego zaniku mięśni (SPSMA). Osoby, u których objawy zaczęły się w wieku 2 lat lub wcześniej, zgłaszały mniej zmian czucia i mniejsze pogorszenie niż osoby z późniejszym początkiem choroby.

     “Thus, we were not able to validate proximal arm weakness as a clinical sign to distinguish between CMT2C and SPSMA.”Dyskusja, „Clinical heterogeneity and subtype analysis”

   Wnioski autorów

   Choroba nerwowo-mięśniowa związana z TRPV4 dotyczy głównie ruchu, a nie czucia, często obejmuje osłabienie w okolicy bioder i barków, a ponadto często wpływa na fałdy głosowe, oddychanie i szkielet. CMT2C i SPSMA wydają się tworzyć jedno spektrum, w którym obrazy kliniczne się nakładają, natomiast choroba z początkiem w niemowlęctwie może być odrębną postacią, która z czasem zmienia się mniej. Standardowe skale CMT mogą słabo wychwytywać zmiany, dlatego przyszłe badania kliniczne leków powinny obejmować ocenę osłabienia proksymalnego, chodu, funkcji fałdów głosowych i oddychania.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • UmiarkowanePrawdopodobna nadreprezentacja ciężkich przypadków

     Osoby z ciężką postacią choroby oraz rodzice ciężko chorych dzieci mogli mieć większą motywację do udziału. Przez to choroba może wyglądać na cięższą, a wczesny początek na częstszy, niż jest w rzeczywistości.

     “there are likely to be ascertainment biases in our cohort due to increased motivation to participate in patients with severe disease and in parents of severely affected children”Dyskusja, „Limitations and future directions”

   • UmiarkowaneGłównie jeden punkt czasowy

     Większość wniosków o postępie choroby pochodzi z porównania osób w różnym wieku podczas jednej wizyty, a nie z obserwacji tych samych osób w czasie. Tylko 13 osób miało powtórzoną ocenę, a ich wyniki bardzo się różniły, więc tempo zmian jest niepewne.

     “the patient data in our analysis is largely cross-sectional and thus provides a limited assessment of disease progression”Dyskusja, „Limitations and future directions”

   • UmiarkowaneWiele danych pochodzi z relacji samych pacjentów

     Dane o fałdach głosowych, oddychaniu, szkielecie, pęcherzu moczowym i początku choroby pochodzą z ankiety wypełnionej jeden raz przez 40 z 68 osób. Pojęcia takie jak stridor (świst krtaniowy), artrogrypoza czy dysplazja szkieletowa, a także wiek początku choroby podawany z pamięci, mogły zostać zgłoszone nieprecyzyjnie. Sami autorzy zalecają ostrożność.

     “Thus, the validity of patient responses to such questionnaire items should be viewed with some degree of caution.”Dyskusja, „Limitations and future directions”

   • DrobneOdsetki różnią się w zależności od źródła danych

     Tabela 2 (rejestr, około 66 osób) podaje skoliozę u 26 osób (39%) i konieczność korzystania z wózka inwalidzkiego u 21 (32%), podczas gdy według ankiety skolioza występuje u 64%, a według porównania z CMT1A z wózka korzysta 19%. Tekst i tabela różnią się też nieznacznie w przypadku operacji stóp (48% wobec 49%). Dane te pochodzą z różnych podgrup i różnych pytań, więc żadnego pojedynczego odsetka nie należy traktować jako dokładnego.

     “and a wheelchair (1% CMT1A versus 19% TRPV4)”Wyniki, „TRPV4 clinical features are distinct from CMT1A”; por. Tabela 2

   • DrobneDrobna niespójność dotycząca obserwacji dzieci

     W Wynikach podano, że powtarzane w czasie wyniki CMTPedS były dostępne dla dwóch pacjentów, a w części o ograniczeniach, że dla trzech z 13. Nie zmienia to głównych wniosków, ale pokazuje, jak mało dzieci miało powtórzoną ocenę.

     “we had longitudinal CMTPedS scores for only 3 of 13 patients”Dyskusja, „Limitations and future directions” (por. Wyniki: „longitudinal scores were available for two patients”, czyli wyniki z kolejnych ocen były dostępne dla dwóch pacjentów)

   • DrobneWłączano tylko osoby z objawami

     Do rejestru włączano tylko osoby z objawami, a część z nich zakwalifikowano na podstawie wyniku badania genetycznego krewnego pierwszego stopnia, a nie własnego. Dlatego rejestr nie pozwala ocenić, jak często nosiciele wariantu TRPV4 nie mają objawów (zmniejszona penetracja).

     “Only patients with personal genetic testing results or results from a first degree relative and symptoms consistent with TRPV4-related neuromuscular disease were considered for analysis.”Materiały i metody, „Study design and patient enrolment”

   • DrobneWiele porównań bez podanej korekty

     W porównaniach postaci z początkiem w niemowlęctwie i z późniejszym początkiem sprawdzano po kolei wiele objawów w małych grupach, wyodrębnionych na podstawie wieku początku choroby podawanego z pamięci. Praca nie wspomina o korekcie na wielokrotne porównania, więc część „istotnych statystycznie” różnic mogła wynikać z przypadku. Autorzy piszą, że tę różnicę trzeba potwierdzić w badaniach prospektywnych.

     “Two-tailed P- values of <0.05 were considered statistically significant.”Materiały i metody, „Statistical analysis”

   • DrobneZadeklarowane powiązania z przemysłem

     Kilku autorów uczestniczy w badaniu przebiegu naturalnego choroby związanej z TRPV4, wspieranym przez firmę Actio Biosciences, jeden otrzymuje od tej firmy wsparcie na prace laboratoryjne, a inni są konsultantami firm farmaceutycznych. Zostało to jawnie zadeklarowane; sama praca nie testuje żadnego leku.

     “is supported by Actio Biosciences”Konflikt interesów

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   W wieloośrodkowym rejestrze 68 pacjentów z patogennymi wariantami TRPV4 choroba przebiegała z przewagą objawów ruchowych, z częstym osłabieniem proksymalnym niezależnym od długości włókien nerwowych, niedowładem fałdów głosowych (55%) i zajęciem układu kostnego, a w badaniu przedmiotowym często stwierdzano subkliniczne zaburzenia czucia. Początek choroby miał rozkład dwumodalny: 54% respondentów ankiety podało początek w ciągu pierwszych 2 lat życia, a osłabienie proksymalne kończyn górnych nie różnicowało CMT2C i SPSMA. Pacjenci z początkiem w okresie niemowlęcym zgłaszali mniejsze zajęcie czucia i wykazywali słabą korelację między wiekiem a CMTES. Ponieważ dane mają głównie charakter przekrojowy, częściowo opierają się na samoocenie i prawdopodobnie są obarczone błędem selekcji (ascertainment bias), oszacowania progresji pozostają wstępne.

   Prościej

   Badacze zebrali informacje o 68 osobach z chorobotwórczymi zmianami w genie TRPV4, w tym o osobach z CMT2C. Osłabienie, zwłaszcza nóg, a czasem także mięśni w okolicy bioder i barków, było częstsze niż drętwienie, choć lekarze, badając czucie, często stwierdzali jego osłabienie. Nieco ponad połowa osób zgłaszała osłabienie strun głosowych (mięśni krtani odpowiedzialnych za głos), a tyle samo osób zgłaszało duszność. Problemy z kręgosłupem i stopami były częste. Większość osób zbadano tylko raz i były to osoby, które same zgłosiły się do udziału, więc nadal nie jest jasne, jak szybko choroba się zmienia.

   Najprościej

   Naukowcy zbadali 68 osób, które mają zmianę w genie TRPV4. Wiele z nich miało słabe nogi, słaby głos, kłopoty z oddychaniem albo skrzywiony kręgosłup lub krzywe stopy. Większość osób zbadano tylko raz, więc nikt jeszcze nie wie dokładnie, jak szybko ta choroba się zmienia.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Największe jak dotąd badanie osób z chorobą nerwowo-mięśniową związaną z TRPV4, w tym z CMT2C. Opisuje objawy i ich zmiany w czasie w sposób bliski doświadczeniom pacjentów.

   Siła dowodów 4/5: Duża, jak na chorobę rzadką, wieloośrodkowa grupa badanych i standardowe skale oceny klinicznej. Dane pochodzą jednak głównie z jednej wizyty, częściowo opierają się na relacjach samych pacjentów, a cięższe przypadki są w nich prawdopodobnie nadreprezentowane.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Finansowanie: Narodowe Instytuty Zdrowia USA (NINDS K08 NS102509, NINDS R35 NS122306), Muscular Dystrophy Association (629305) oraz Inherited Neuropathies Consortium (U54 NS065712, część sieci NCATS Rare Diseases Clinical Research Network). Kilku autorów uczestniczy w badaniu przebiegu naturalnego choroby związanej z TRPV4 (NCT05600764), wspieranym przez Actio Biosciences; jeden autor otrzymuje od Actio Biosciences wsparcie na prace laboratoryjne nad TRPV4; dwóch autorów podaje działalność konsultacyjną lub doradczą dla różnych firm farmaceutycznych.

   PubMed 38917025 · DOI

2. #2Pełny tekstAnaliza sprzężeń w dwóch rodzinach, uzupełniona doświadczeniami na komórkach i żabich oocytach (komórkach jajowych) oraz badaniem struktury białka

   Mutations in TRPV4 cause Charcot-Marie-Tooth disease type 2C

   Landouré G, Zdebik AA, Martinez TL i in. · 2010 · Nature genetics

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 2

   To jedna z prac, które jako pierwsze powiązały CMT2C z TRPV4. Pokazuje, że w tych samych rodzinach mogą występować osłabienie kończyn, mięśni oddechowych i głosu, niedosłuch oraz nagłe parcie na pęcherz, a nasilenie choroby bywa bardzo różne, nawet u matki i córki. Przypuszczenie, że nadmiernie aktywny kanał uszkadza nerwy, pochodzi z doświadczeń na komórkach, a nie z badań z udziałem pacjentów.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Analiza sprzężeń w dwóch rodzinach, uzupełniona doświadczeniami na komórkach i żabich oocytach (komórkach jajowych) oraz badaniem struktury białka

   Kogo lub co badano

   Dwie duże rodziny z CMT2C (jedna opisana już wcześniej), w których chorują osoby z 3 pokoleń. Dane kliniczne chorych zebrano w tabeli. Warianty sprawdzono u 209 osób z grupy kontrolnej o tym samym pochodzeniu etnicznym. W pracach laboratoryjnych użyto hodowanych komórek zwojów korzeni grzbietowych (DRG), komórek HEK293 i HeLa oraz oocytów żaby Xenopus, w których wywołano wytwarzanie prawidłowego lub zmutowanego TRPV4. Wykorzystano też próbki ludzkiego rdzenia kręgowego i chrząstki, myszy pozbawione TRPV4 i myszy prawidłowe oraz strukturę krystaliczną domeny powtórzeń ankirynowych kurzego TRPV4.

   Co zrobiono

   Autorzy zbadali członków dwóch rodzin z CMT2C i za pomocą markerów genetycznych zawęzili region choroby na chromosomie 12. Zsekwencjonowali wszystkie 38 przewidywanych genów kodujących białka w tym regionie i znaleźli zmiany w TRPV4. Następnie wprowadzili prawidłowy i zmutowany TRPV4 do hodowanych komórek i żabich oocytów, aby sprawdzić, jak zachowuje się kanał i czy szkodzi komórkom.

   Co ustalono

   • W obu rodzinach wykazano sprzężenie z chromosomem 12q24 (wyniki LOD 3,1 i 6,9). Sekwencjonowanie ujawniło dwie różne zmiany w tym samym miejscu TRPV4: R269C w jednej rodzinie i R269H w drugiej. Żadnej z nich nie było u 209 osób z grupy kontrolnej.

     “These sequence variants were not present in 209 ethnically matched controls. The identified mutations predict substitutions at the same amino acid (R269C, R269H) in the TRPV4 protein.”Tekst główny, wyniki genetyczne

   • Nasilenie choroby bardzo się różniło w obrębie rodzin: u matki łagodne osłabienie pojawiło się późno w życiu, a jej córka miała ciężkie osłabienie wszystkich czterech kończyn i niewydolność oddechową.

     “Marked variability of disease severity is demonstrated by mild, late onset weakness in subject F1.III.2, but severe quadriparesis and respiratory failure in her daughter, subject F1.IV.4.”Opis ryc. 1

   • Chorzy mieli osłabienie dystalnych części kończyn oraz przepony i mięśni krtani, a dolegliwości czuciowych było u nich mniej. Niedosłuch udokumentowano u dziesięciu osób, a dziewięć zgłaszało parcia naglące i nietrzymanie moczu.

     “Bilateral sensorineural hearing loss was documented in ten subjects, and nine subjects complained of bladder urgency and incontinence.”Tekst główny, opis kliniczny

   • W dwóch innych rodzinach z chorobą przypominającą CMT2C nie znaleziono zmiany w TRPV4, co sugeruje, że taki obraz choroby może wywoływać więcej niż jeden gen.

     “Sequencing of TRPV4 in two other families with a CMT2C-like phenotype failed to identify mutations, and in one linkage to chromosome 12q24.11 was excluded, suggesting that CMT2C may be genetically heterogeneous”Tekst główny, wyniki genetyczne

   • W żabich oocytach zmutowane kanały przewodziły większy prąd niż prawidłowy TRPV4, zarówno w spoczynku, jak i po pobudzeniu ciepłem lub substancją chemiczną aktywującą kanał. Ilość kanału na powierzchni komórki była mniej więcej taka sama, więc większa aktywność nie wynikała z większej liczby kanałów.

     “Oocytes expressing R269C and R269H TRPV4 showed a 2.5 fold increase in channel currents compared to WT under resting conditions (18°C)”Tekst główny, elektrofizjologia; ryc. 3

   • Zmutowany TRPV4 zabijał więcej hodowanych komórek niż prawidłowy: po 48 godzinach komórek DRG obumierało czterokrotnie więcej, a komórek HEK293 dwukrotnie więcej po 24 godzinach i mniej więcej sześciokrotnie więcej po 48 godzinach. Zapobiegały temu substancje blokujące kanał (czerwień rutenowa, RN1734) albo zmiana zatykająca por kanału (M680K).

     “The CMT2C mutations caused a four-fold increase in cell death in DRG neurons compared to wild type (WT) TRPV4 at 48 hours”Tekst główny, doświadczenia nad toksycznością; ryc. 2

   Wnioski autorów

   Zmiany w TRPV4 wywołują CMT2C. Oznacza to, że gen powiązany wcześniej z dysplazjami szkieletowymi może też powodować zwyrodnienie nerwów obwodowych. Zmutowane kanały są nadmiernie aktywne i wpuszczają za dużo wapnia, co szkodziło hodowanym komórkom typu nerwowego, choć komórki nerwowe wytwarzają mało TRPV4. Ponieważ R269 leży na innej powierzchni regionu powtórzeń ankirynowych niż znane zmiany wywołujące dysplazje szkieletowe, autorzy sugerują, że różne choroby mogą wynikać z wpływu na różne białka partnerskie. Sugerują też, że niedosłuch i problemy z pęcherzem mogą częściowo odzwierciedlać utratę prawidłowej funkcji TRPV4.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • UmiarkowaneZdrowych nosicieli oceniono tylko w ograniczonym badaniu w domu

     Dwoje krewnych miało fragment DNA powiązany z chorobą, ale uznano ich za zdrowych po krótkim badaniu w domu, bez opisanych badań nerwów. Nie da się stwierdzić, czy mieli łagodne oznaki choroby, czy objawy pojawią się u nich później, czy rzeczywiście nie chorują. Na rodowodach przy części osób zaznaczono też „unknown disease status” (nieznany status choroby). Praca nie wypowiada się o penetracji, więc jest to luka w informacjach, a nie błędny wniosek.

     “Two individuals in family 1 carried the disease allele but were not found to be affected during limited examination in their homes.”Tekst główny, wyniki analizy sprzężeń

   • UmiarkowaneModele laboratoryjne są dalekie od ludzkich nerwów

     Doświadczenia z kanałem wykonano na komórkach i żabich oocytach, w których wywołano wytwarzanie dużych ilości TRPV4. W oocytach użyto mysiej wersji TRPV4, a jako źródło komórek DRG podano pracę opisującą unieśmiertelnioną linię komórkową DRG. Śmierć komórek w hodowli nie dowodzi, że ten sam proces zachodzi w nerwach pacjentów.

     “For expression in Xenopus oocytes, TRPV4 cDNA constructs were obtained by PCR of mouse kidney cDNA and inserted into pTLB.”Materiały i metody, ekspresja w komórkach ssaków i oocytach Xenopus

   • UmiarkowaneMechanizm przedstawiony bardziej stanowczo, niż pozwalają dane

     W Dyskusji autorzy piszą, że „have shown” (wykazali), iż mutacje są toksyczne, bo przeładowują komórki wapniem. Pokazano to jednak w hodowanych komórkach, a nie u pacjentów ani u zwierząt z tą mutacją. Przypuszczenie, że problemy ze słuchem i pęcherzem wynikają z utraty funkcji, opiera się na badaniach myszy pozbawionych TRPV4, a nie pacjentów.

     “Here we have shown that despite low expression levels of TRPV4 in neurons, the TRPV4 CMT2C mutations are highly toxic due to increased channel activity causing calcium overload.”Tekst główny, dyskusja

   • DrobneNiepełny opis oceny klinicznej

     Osłabienie i utratę czucia oceniano jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie, bez podania nazwy skali. Nie podano, jaką metodą udokumentowano niedosłuch, części badań nie wykonano, a nasilanie się objawów w zimnie opiera się na relacjach pacjentów. Utrudnia to dokładne porównanie obrazu klinicznego z innymi badaniami.

     “Most affected patients reported worsening of hand weakness in the cold.”Tekst główny, opis kliniczny

   • DrobneDrobna pomyłka w opisie ryciny

     Opis ryc. 2 odwołuje się do panelu „f”, ale opisuje tylko panele od a do e. Nie zmienia to wyników.

     “Data in d, f are averaged from three independent experiments; error bars, s.e.m.”Opis ryc. 2

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   Na rodowodach osoby oznaczono jako chore, zdrowe lub o „unknown disease status” (nieznanym statusie choroby), ale praca nie podaje, jak oceniano zdrowych krewnych. Dwoje krewnych w rodzinie 1 miało allel choroby, a mimo to „were not found to be affected during limited examination in their homes” (w ograniczonym badaniu w domu nie stwierdzono u nich choroby). Nie opisano u nich badań przewodnictwa nerwowego.

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Analiza sprzężeń w dwóch rodzinach z autosomalną dominującą CMT2C (LOD 3,1 i 6,9) wskazała przedział 2,6 Mb na chromosomie 12q24, w którym zidentyfikowano heterozygotyczne warianty zmiany sensu (missense) w TRPV4 dotyczące tej samej konserwatywnej reszty domeny powtórzeń ankirynowych (R269C, R269H), nieobecne u 209 osób z grupy kontrolnej. W systemach ekspresji heterologicznej mutanty wykazywały nadmierną aktywność (gain of function), z podwyższonymi prądami podstawowymi i stymulowanymi bez zwiększenia ekspresji powierzchniowej, oraz wywoływały zależną od TRPV4 śmierć komórek, której zapobiegały inhibitory kanału. Ekspresja choroby była w obrębie rodzin bardzo zmienna, a dwoje nosicieli wydawało się zdrowych w ograniczonym badaniu domowym.

   Prościej

   Badacze przyjrzeli się dwóm dużym rodzinom z CMT2C i wytropili przyczynę choroby na niewielkim odcinku chromosomu 12. Znaleźli tam literówkę w genie TRPV4, w tym samym miejscu w obu rodzinach. Gdy wprowadzili zmieniony gen do komórek hodowanych w laboratorium, kanał zbudowany według tego genu wpuszczał więcej wapnia niż zwykle i wiele komórek obumierało. Nasilenie choroby bardzo się różniło, nawet między matką a córką.

   Najprościej

   TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. W dwóch rodzinach z CMT2C gen tych drzwi miał mały błąd, przez który drzwi zostawały otwarte szerzej, niż powinny, przynajmniej w komórkach hodowanych na szalce. W jednej rodzinie choroba mogła u różnych osób wyglądać zupełnie inaczej.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Jedna z prac, które jako pierwsze wykazały, że zmiany w TRPV4 wywołują CMT2C. Zawiera też dane kliniczne chorych członków rodzin.

   Siła dowodów 4/5: Silne sprzężenie w rodzinach, zmiana tego samego aminokwasu w dwóch rodzinach i jej brak w grupie kontrolnej, a do tego spójne doświadczenia laboratoryjne. Prace laboratoryjne wykonano jednak na komórkach z nadekspresją kanału i na żabich oocytach, a nie na ludzkich nerwach.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Badanie finansowały: fundusze wewnętrzne NINDS w NIH, Johns Hopkins Department of Neurology, David and Elaine Potter Charitable Foundation, grant NIH R01GM081340 oraz McKnight Scholar Award. Autorzy oświadczają, że nie mają finansowego konfliktu interesów.

   PubMed 20037586 · DOI

3. #3Pełny tekstIdentyfikacja genu w dwóch rodzinach, z badaniem patomorfologicznym tkanek i doświadczeniami na komórkach (krótki artykuł badawczy w formie listu)

   Scapuloperoneal spinal muscular atrophy and CMT2C are allelic disorders caused by alterations in TRPV4

   Deng HX, Klein CJ, Yan J i in. · 2010 · Nature genetics

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 5

   Ta praca jest częścią pierwszych dowodów na to, że zmiany w TRPV4 wywołują CMT2C i że ten sam gen odpowiada za pokrewną chorobę SPSMA. Jej wczesne wyniki laboratoryjne sugerowały, że wadliwy kanał wpuszcza za dużo wapnia, choć wykazano to tylko w komórkach pochodzących z nerki.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Identyfikacja genu w dwóch rodzinach, z badaniem patomorfologicznym tkanek i doświadczeniami na komórkach (krótki artykuł badawczy w formie listu)

   Kogo lub co badano

   Dwie wcześniej opisane rodziny: duża rodzina z Nowej Anglii pochodzenia francusko-kanadyjskiego z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni (SPSMA) oraz amerykańska rodzina pochodzenia angielskiego i szkockiego z CMT2C. Ponad 600 kontrolnych próbek DNA dla zmiany związanej z SPSMA i ponad 700 dla zmiany związanej z CMT2C. Próbki mięśnia, mózgu i rdzenia kręgowego jednej osoby z SPSMA. Ludzkie embrionalne komórki nerki (HEK293), w których wywołano wytwarzanie prawidłowego lub zmutowanego TRPV4. Tekst nie podaje, ile osób przebadano w każdej rodzinie.

   Co zrobiono

   Autorzy zsekwencjonowali geny w regionie chromosomu 12, który wcześniej powiązano z obiema chorobami, używając DNA z rodziny z SPSMA, a następnie zbadali TRPV4 w rodzinie z CMT2C. Sprawdzili, czy każda zmiana występuje u chorych krewnych i nie występuje w grupie kontrolnej. Następnie wprowadzili prawidłowy i zmutowany TRPV4 do komórek HEK293 i zmierzyli, gdzie w komórce znajduje się kanał, ile wapnia wnika do komórki i jak duży prąd płynie.

   Co ustalono

   • Po zsekwencjonowaniu wszystkich znanych genów we wspólnym regionie jedyną zmianą, która segregowała z chorobą w rodzinie z SPSMA, była zmiana w TRPV4, R316C.

     “We then sequenced a total of 62 genes, including all the 56 known and predicted genes in the minimum 4-Mb CMT2C region, using DNA samples from individuals with SPSMA.”Tekst główny, analiza genetyczna

   • R316C segregował z SPSMA w rodzinie i nie występował w ponad 600 próbkach kontrolnych.

     “The mutation causing this substitution was not present in the SNP database or in over 600 control samples.”Tekst główny

   • Pierwotnie opisana rodzina z CMT2C miała inną zmianę w TRPV4, R269H, która segregowała z chorobą i nie występowała w ponad 700 próbkach kontrolnych. Wykazało to, że SPSMA i CMT2C są chorobami allelicznymi (wywołanymi zmianami w tym samym genie).

     “The G806A mutation was not present in the SNP database, and we did not detect it in over 700 control samples.”Tekst główny

   • W komórkach HEK293 oba zmutowane kanały prawidłowo docierały do powierzchni komórki, ale dawały wyższy spoczynkowy poziom wapnia i silniejsze odpowiedzi na kilka bodźców niż prawidłowy TRPV4.

     “the presence of the TRPV4 mutant protein resulted in substantially higher basal calcium levels than wtTRPV4 protein, suggesting an increased constitutive activity for the mutants.”Tekst główny, obrazowanie wapnia; ryc. 4 i 5

   • Pomiary elektryczne wykazały, że w komórkach z kanałem R269H, związanym z CMT2C, przewodność TRPV4 była około sześciu razy większa niż w komórkach z prawidłowym TRPV4, przy czym zbadano niewielką liczbę komórek.

     “The conductance of R269H-expressing cells was ~6 times larger (0.35 ± 0.5 in wild type and 2.1 ± 0.6 in the mutant, 9 and 6 cells, respectively, P < 0.01).”Opis ryc. 6

   • U jedynej osoby z SPSMA zbadanej po śmierci mięśnie wykazywały uszkodzenie typu neurogennego, a neurony ruchowe w rdzeniu kręgowym były obecne w prawidłowej liczbie, co wskazuje na problem w obwodowych nerwach ruchowych.

     “brain and spinal cord sections revealed normal numbers of motor neurons in the motor cortex and spinal cord.”Tekst główny, pierwszy akapit po streszczeniu

   Wnioski autorów

   SPSMA i CMT2C są wywoływane przez różne zmiany w tym samym genie, TRPV4. Zmiany związane z chorobą zwiększają w komórkach napływ wapnia przez kanał, co sugeruje nadmierną aktywność (gain of function); zdaniem autorów wskazuje to na mechanizm choroby i możliwe przyszłe metody leczenia. Proponują zgrupowanie tych pokrewnych chorób pod nazwą neuropatia obwodowa i dysplazja kostna związane z TRPV4 (TRPV4-associated peripheral neuropathy and bony dysplasia, TRPV4-PNAB).

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • UmiarkowaneNie opisano członków rodzin ani sposobu ich oceny

     Opis kliniczny obu rodzin praca czerpie z wcześniejszych publikacji. Podaje tylko, że chorzy członkowie rodzin, od których było dostępne DNA, mieli tę zmianę. Nie podaje, ile osób przebadano, jak oceniano zdrowych krewnych ani czy któryś z nosicieli był zdrowy, więc na podstawie tej pracy nie można ocenić penetracji.

     “All the affected members whose DNA samples were available for sequencing analysis had the R316C substitution.”Opis ryc. 2

   • UmiarkowaneBadania laboratoryjne na komórkach pochodzących z nerki, wytwarzających kanał w nadmiarze

     Pomiary wapnia i prądu wykonano w komórkach HEK293 z dodatkowym TRPV4, a nie w komórkach nerwowych ani w komórkach pacjentów. Pokazuje to, że w tych warunkach zmutowany kanał może być bardziej aktywny, ale nie wiadomo, na ile odpowiada to temu, co dzieje się w ludzkich nerwach.

     “we analyzed the calcium channel activity of transiently transfected HEK293 cells”Tekst główny, obrazowanie wapnia

   • DrobneCzęści danych potwierdzających nie przedstawiono

     Dwa wyniki potwierdzające, czyli pomiar białka na powierzchni komórki i zablokowanie nadmiernego napływu wapnia czerwienią rutenową, zostały podane, ale nie pokazane, więc czytelnicy nie mogą ich sprawdzić.

     “The increased calcium channel activity could be inhibited by the TRPV antagonist ruthenium red (data not shown).”Tekst główny, obrazowanie wapnia

   • DrobnePomiary prądu ograniczone i wybiórcze

     Pomiary elektryczne wykonano tylko dla R269H i w niewielkiej liczbie komórek (9 i 6). Około połowa komórek z wprowadzonym TRPV4 nie wykazywała typowego prądu TRPV4, więc to, które komórki przeanalizowano, mogło wpłynąć na wynik.

     “about half of the wild-type (22 out of 47) and mutant (15 out of 27) TRPV4-transfected HEK293 cells did not show rectifying TRPV4 currents.”Tekst główny, elektrofizjologia

   • DrobneBadanie patomorfologiczne tkanek tylko jednej osoby

     Wyniki badania tkanek, które przemawiają za obwodowym pochodzeniem uszkodzenia nerwów, pochodzą od jednej osoby z SPSMA, więc mogą nie odzwierciedlać wszystkich chorych, a tkanek od osób z CMT2C nie badano.

     “Pathological studies of biopsy and autopsy samples from an individual with SPSMA revealed”Tekst główny, pierwszy akapit po streszczeniu

   • DrobneDrobne niespójności

     Tekst wymienia ciernika wśród gatunków, u których zmienione miejsca są zachowane ewolucyjnie, a opis ryc. 2 wymienia zamiast niego psa i bydło. Stężenie czerwieni rutenowej podano w jednym fragmencie Metod jako 10 μM, a w innym miejscu jako 20 μM. Nie wpływa to na główny wynik genetyczny.

     “Both Arg316 and Arg269 of TRPV4 are conserved among human, rat, mouse, chicken, stickleback and zebrafish”Tekst główny; opis ryc. 2; Metody online

   • DrobnePomysły na mechanizm i leczenie są spekulatywne

     Streszczenie podaje, że wyniki wskazują na mechanizm choroby i możliwe opcje leczenia, a Dyskusja proponuje cztery możliwe mechanizmy. To rozsądne hipotezy, ale nie zostały sprawdzone w tej pracy.

     “implying a pathogenic mechanism and possible options for therapy for these disorders.”Streszczenie

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   W tej pracy tego nie opisano. Status chorego opiera się na wcześniejszych opisach klinicznych i neurofizjologicznych obu rodzin, a tekst podaje jedynie, że chorzy członkowie rodzin, od których było dostępne DNA, mieli tę zmianę. Nie podaje, jak oceniano zdrowych krewnych ani czy któryś z nich miał tę zmianę. Cytat: „All the affected members whose DNA samples were available for sequencing analysis had the R316C substitution.” (wszyscy chorzy członkowie rodziny, których próbki DNA były dostępne do sekwencjonowania, mieli substytucję R316C) (opis ryc. 2).

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Sekwencjonowanie wspólnego regionu sprzężenia 12q24 ujawniło heterozygotyczne mutacje zmiany sensu (missense) w TRPV4 w obszarze zawierającym powtórzenia ankirynowe: R316C w dużej rodzinie z SPSMA i R269H w dużej rodzinie z CMT2C. Każda z nich segregowała z chorobą u zbadanych chorych członków rodziny i nie występowała odpowiednio w ponad 600 i ponad 700 próbkach kontrolnych, co dowiodło allelicznego charakteru SPSMA i CMT2C. W przejściowo transfekowanych komórkach HEK293 oba mutanty docierały do błony komórkowej i wykazywały wyższy podstawowy i stymulowany poziom wapnia niż typ dziki, a R269H dawał większą przewodność wrażliwą na czerwień rutenową, co sugeruje nadmierną aktywność (gain of function). Fenotypowania rodzin i penetracji tutaj nie przedstawiono.

   Prościej

   Badacze przyjrzeli się dwóm dużym rodzinom, jednej z SPSMA i jednej z CMT2C, i stwierdzili, że obie choroby wynikają ze zmian w tym samym genie, TRPV4. Każda rodzina miała własną zmianę, obecną u każdego chorego krewnego, którego DNA zbadano, ale nieobecną w setkach próbek od niespokrewnionych osób z grupy kontrolnej. Gdy wprowadzili zmieniony gen do komórek nerki hodowanych w laboratorium, kanał wpuszczał więcej wapnia niż zwykle. Praca nie opisuje, jak sprawdzano krewnych, którzy wyglądali na zdrowych.

   Najprościej

   Okazało się, że dwie rodziny z różnymi chorobami nerwów i mięśni mają małe błędy w tym samym genie, TRPV4. Gen TRPV4 to przepis na drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń, a w komórkach hodowanych w laboratorium zepsute drzwi wpuszczały więcej wapnia niż zwykle, jak drzwi, które się nie domykają.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: To jedna z pierwszych prac, które wskazały TRPV4 jako gen odpowiedzialny za CMT2C. Badano w niej tę samą rodzinę, u której pierwotnie opisano CMT2C.

   Siła dowodów 4/5: Dowody genetyczne są mocne (sekwencjonowanie całego regionu, segregacja z chorobą w dwóch dużych rodzinach, setki próbek kontrolnych), ale szczegółów o rodzinach tu nie podano, a prace laboratoryjne ograniczają się do komórek pochodzących z nerki, w których kanał wytwarzano w nadmiarze.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Badanie finansowały: National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NS050641), Les Turner ALS Foundation, Vena E. Schaff ALS Research Fund, Harold Post Research Professorship, Herbert and Florence C. Wenske Foundation, David C. Asselin MD Memorial Fund, Help America Foundation, Les Turner ALS Foundation/Herbert C. Wenske Foundation Professorship oraz Epilepsy Foundation. Konflikty interesów: w tej wersji nie podano.

   PubMed 20037587 · DOI

4. #4Pełny tekstBadanie genetyczne rodzin (analiza sprzężeń i sekwencjonowanie) z doświadczeniami na komórkach

   Alterations in the ankyrin domain of TRPV4 cause congenital distal SMA, scapuloperoneal SMA and HMSN2C

   Auer-Grumbach M, Olschewski A, Papić L i in. · 2010 · Nature genetics

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 4

   To jedna z pierwszych prac pokazujących, że zmiany w TRPV4 powodują CMT2C i pokrewne choroby oraz że krewni z tą samą zmianą mogą mieć różne rozpoznania. Doświadczenia na komórkach wskazywały na osłabione działanie kanału, ale wykonano je na linii komórek innych niż nerwowe, a autorzy nie mogli wykluczyć innych wyjaśnień.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Badanie genetyczne rodzin (analiza sprzężeń i sekwencjonowanie) z doświadczeniami na komórkach

   Kogo lub co badano

   Pięć rodzin (FAM_1, FAM_2, A5, FAM_3 i FAM_4) z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni, łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni lub HMSN2C (CMT2C), w tym rodzina z Holandii (FAM_2) i rodzina z Nowej Zelandii (A5). W rodzinie FAM_1 było dziesięć żyjących chorych osób. Znaleziono trzy warianty TRPV4 (R269H, R315W, R316C). Przebadano zdrowe osoby z Europy jako grupę kontrolną (162 w zakresie eksonu 5 i 304 w zakresie eksonu 6). Prawidłowy i zmutowany ludzki TRPV4 wprowadzono do komórek HeLa, a bioptaty mięśnia i nerwu łydkowego od jednej osoby z HMSN2C poddano barwieniu.

   Co zrobiono

   W jednej dużej rodzinie wykorzystano ogólnogenomowe badanie markerów SNP, aby zawęzić region choroby do chromosomu 12q23–24, następnie zsekwencjonowano geny w tym regionie i znaleziono zmianę w TRPV4. Kolejne rodziny i zdrowe osoby z grupy kontrolnej przebadano pod kątem zmian w TRPV4. Potem wprowadzono prawidłowy i zmutowany ludzki TRPV4 do komórek HeLa i zmierzono, dokąd trafia białko oraz ile wapnia i prądu elektrycznego przepuszczają kanały.

   Co ustalono

   • W jednej dużej rodzinie (FAM_1) występowały wszystkie trzy rozpoznania, w postaciach od łagodnych do ciężkich, co pokazuje, że jedna dziedziczna przyczyna może wyglądać różnie u różnych krewnych.

     “We identified a large family (FAM_1; see anonymized pedigree, Supplementary Fig. 1) with ten living individuals showing a mild to severe congenital distal SMA, SPSMA or HMSN2C phenotype.”Tekst główny, s. 2

   • W pięciu rodzinach znaleziono trzy warianty TRPV4 typu missense (zmiany sensu): R269H, R315W i R316C, wszystkie w domenie powtórzeń ankirynowych. Występowały u każdej zbadanej chorej osoby i nie było ich u setek zdrowych osób z europejskiej grupy kontrolnej.

     “The mutations causing these three substitutions were present in all affected individuals but were not found in 162 (looking at exon 5) and 304 (looking at exon 6) healthy European control individuals.”Tekst główny, s. 2

   • W komórkach HeLa zmutowane białka TRPV4 zbijały się w skupiska wewnątrz komórki, zamiast docierać do jej powierzchni, a ich ilość na powierzchni była wyraźnie zmniejszona (w przypadku R316C białka na powierzchni nie było wcale).

     “mutant TRPV4 proteins formed cytoplasmic aggregates without plasma membrane involvement”Tekst główny, s. 3–4; ryc. 2

   • Komórki z samym zmutowanym TRPV4 słabiej reagowały na pęcznienie: szczyty stężenia wapnia były o około 30% niższe dla R269H i R316C oraz o około 75% niższe dla R315W, a prądy były o 90% mniejsze.

     “The R269H and R316C mutants showed a significantly decreased (~30%) calcium peak compared to wild-type (Fig. 4c), whereas the calcium peak of the R315W mutant was decreased by ~75%.”Tekst główny, s. 4; ryc. 4 i 5

   • Gdy prawidłowy i zmutowany TRPV4 wytwarzano razem, co lepiej odpowiada sytuacji osoby z jedną zmienioną kopią genu, reakcje komórek nie różniły się istotnie od prawidłowych.

     “When HeLa cells coexpressed wild-type and any of the mutant TRPV4 proteins, we observed no significant change in basal calcium level (data not shown) or response to hypo-osmotic challenge”Tekst główny, s. 4; ryc. 4d

   • Autorzy uznali, że najbardziej prawdopodobnym mechanizmem jest zbyt mała ilość działającego kanału (haploinsuficjencja), zaznaczając jednocześnie, że nie mogą wykluczyć zakłócania działania prawidłowego białka przez białko zmutowane.

     “Haploinsufficiency can be considered the most likely underlying pathomechanism, although we cannot fully exclude adverse interaction of wild-type and mutant TRPV4 subunits.”Tekst główny, s. 5

   Wnioski autorów

   Zmiany w domenie ankirynowej TRPV4 powodują wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i HMSN2C, które autorzy opisują jako nową kanałopatię. Wysuwają hipotezę, że zmiany zaburzają dojrzewanie kanału, przez co do powierzchni komórki dociera mniej działających kanałów, a za najbardziej prawdopodobny mechanizm uznają zbyt małą ilość działającego kanału (haploinsuficjencję). Sugerują też, że wyniki mogą pomóc w diagnostyce i w opracowywaniu leczenia.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • UmiarkowaneMechanizm badano tylko z użyciem nadekspresji w linii komórkowej innej niż nerwowa

     Komórki HeLa to ludzka nowotworowa linia komórkowa, a nie komórki nerwowe czy mięśniowe, a białko TRPV4 wytwarzano w dużych ilościach z wprowadzonego DNA. Kanał może zachowywać się w tych komórkach inaczej niż w ludzkich nerwach, więc wniosek, że warianty zmniejszają aktywność kanału, jest niepewny.

     “To evaluate the consequences of the TRPV4 mutations, we expressed differentially tagged (polyhistidine (His)- or Flag-tagged) mutant and wild-type human TRPV4 in HeLa cells.”Tekst główny, s. 3

   • UmiarkowaneDoświadczenie najbliższe sytuacji pacjentów nie wykazało defektu

     Osoby z tymi chorobami mają jedną prawidłową i jedną zmienioną kopię TRPV4. Gdy komórki otrzymały obie, zachowywały się jak komórki prawidłowe, więc wyniki komórkowe same w sobie nie wyjaśniają, jak jedna zmieniona kopia wywołuje chorobę. Mechanizm preferowany przez autorów (haploinsuficjencja) jest zatem propozycją, a nie wykazanym wynikiem.

     “Coexpression (+) of the mutant channels with the wild-type protein did not result in a significant difference in the Fura-2 ratio change evoked by the hypo-osmotic solution.”Opis ryc. 4; tekst główny, s. 4

   • UmiarkowaneNie podano, czy zdrowi krewni są nosicielami

     Praca podaje, że warianty znaleziono u wszystkich chorych, ale tekst główny nie mówi, czy badano krewnych, którzy wydawali się zdrowi, ani czy ktokolwiek z nich miał wariant. Dlatego z tej pracy nie można się niczego dowiedzieć o zmniejszonej penetracji w tych rodzinach.

     “present in all affected individuals”Tekst główny, s. 2

   • DrobneDwóch rodzin nie zbadano ponownie

     Chorych z dwóch spośród pięciu rodzin nie badano ponownie na potrzeby tej pracy, więc ich rozpoznania opierają się na wcześniejszych doniesieniach.

     “The affected individuals from families FAM_2 and A5 were not re-examined for this study.”Metody online, badane osoby

   • DrobneCzęść danych z analizy sprzężeń nie została pokazana

     Pierwsze badanie wskazało trzy możliwe regiony z wynikiem LOD powyżej 2, co sugeruje sprzężenie, ale go nie przesądza, i tych danych nie pokazano. Późniejsze sekwencjonowanie w kilku rodzinach wzmacnia wynik, więc brak tych danych utrudnia czytelnikom głównie sprawdzenie pierwszego etapu.

     “observed linkage to three chromosomal regions with log10 of odds (lod) scores >2 for several SNP markers, including the chromosome 12q23-24 region (data not shown)”Tekst główny, s. 2

   • DrobneDrobne niespójności w opisie i małe liczby komórek

     W metodach podano, że dla każdego konstruktu zarejestrowano co najmniej pięć komórek, ale w opisach rycin podano n wynoszące co najmniej 4. Według metod wartości przedstawiono jako błąd standardowy, a według opisu ryc. 4 jako odchylenie standardowe. Pomiary elektryczne opierają się na małej liczbie komórek.

     “Whole membrane currents were measured for at least five randomly selected Ds-Red-positive cells per TRPV4 expression construct”Metody online, elektrofizjologia; opis ryc. 5

   • DrobneSzczegóły kliniczne głównie poza tekstem głównym

     Tekst główny mówi niewiele o objawach poszczególnych osób, wynikach badań nerwów, wieku zachorowania czy nasileniu choroby. Te informacje są w tabelach uzupełniających, które nie wchodziły w skład analizowanej tu wersji, więc nie można było sprawdzić obrazu klinicznego w każdej rodzinie.

     “Although many of the affected individuals in our study showed mild to severe scoliosis (Supplementary Table 3)”Tekst główny, s. 3

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   W metodach podano, że zdrowi krewni i małżonkowie zostali zbadani, łącznie z badaniami nerwów, przez doświadczonych neurologów, klinicystów i genetyków: „Affected and unaffected family members and spouses underwent a detailed clinical, neurological and neurophysiological examination following standard methods” (chorzy i zdrowi członkowie rodzin oraz małżonkowie przeszli szczegółowe badanie kliniczne, neurologiczne i neurofizjologiczne według standardowych metod). Jednak chorych z dwóch rodzin (FAM_2 i A5) nie badano ponownie na potrzeby tej pracy, a tekst główny nie podaje, czy którykolwiek ze zdrowych krewnych miał warianty TRPV4.

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Analiza sprzężeń w dużym rodowodzie i sekwencjonowanie w pięciu rodzinach pozwoliły zidentyfikować heterozygotyczne warianty missense TRPV4 (R269H, R315W, R316C) dotyczące konserwowanych reszt argininy w domenie powtórzeń ankirynowych, obecne u wszystkich chorych z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni, SPSMA lub HMSN2C i nieobecne w europejskiej grupie kontrolnej. W komórkach HeLa zmutowane kanały tworzyły agregaty cytoplazmatyczne, wykazywały zmniejszoną ekspresję powierzchniową oraz osłabione odpowiedzi na bodziec hipoosmotyczny i 4αPDD, jednak koekspresja z białkiem typu dzikiego dawała odpowiedź jak dla typu dzikiego. Autorzy skłaniali się ku haploinsuficjencji, nie wykluczając interakcji typu dominująco-negatywnego.

   Prościej

   Badacze odkryli, że zmiany w genie TRPV4 powodowały w pięciu rodzinach trzy pokrewne dziedziczne choroby nerwów, w tym CMT2C, i że tych zmian nie było u setek zdrowych osób. W jednej dużej rodzinie występowały wszystkie trzy choroby, co pokazuje, że ta sama zmiana w genie może wyglądać różnie u różnych krewnych. W komórkach hodowanych w laboratorium (nie były to komórki nerwowe) zmienione białko TRPV4 utykało wewnątrz komórki i wpuszczało mniej wapnia, ale gdy zmieszano białko prawidłowe ze zmienionym, komórki zachowywały się normalnie, więc pozostało niejasne, w jaki sposób zmiana wywołuje chorobę.

   Najprościej

   Naukowcy odkryli, że zmiana w genie TRPV4 powoduje CMT2C i dwie podobne choroby oraz że osoby z jednej rodziny mogą chorować na różne sposoby. Gen TRPV4 to przepis na drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. W komórkach hodowanych w laboratorium zmienione drzwi utykały w środku, zamiast docierać do powierzchni komórki, ale naukowcy nie byli pewni, czy tak samo dzieje się w prawdziwych nerwach.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Jedna z prac, które jako pierwsze wskazały TRPV4 jako gen odpowiedzialny za HMSN2C (CMT2C) i pokrewne choroby.

   Siła dowodów 4/5: Za związkiem genetycznym przemawia pięć rodzin, w których warianty miały wszystkie chore osoby, oraz brak tych wariantów u setek osób z grupy kontrolnej. Proponowany mechanizm opiera się jednak na nadekspresji w jednej linii komórkowej, która nie pochodzi z komórek nerwowych.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Finansowanie: Austrian Science Fund (FWF, P19455-B05), Oesterreichische Nationalbank (ÖNB, projekt 13010) oraz Interdisciplinary Centre for Clinical Research BIOMAT na Wydziale Lekarskim RWTH Aachen; jeden z autorów był stypendystą programu Heisenberga Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG). W tym rękopisie autorskim nie ma oświadczenia o konflikcie interesów.

   PubMed 20037588 · DOI

5. #5Pełny tekst (skan)Analiza sprzężeń w jednej dużej rodzinie

   The gene for HMSN2C maps to 12q23-24: a region of neuromuscular disorders

   Klein CJ, Cunningham JM, Atkinson EJ i in. · 2003 · Neurology

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 4

   To wczesne badanie jednej dużej rodziny pozwoliło zawęzić obszar chromosomu 12, w którym leży gen CMT2C, ale samego genu nie wskazało. Pokazuje też, jak różnie choroba przebiegała u krewnych w jednej rodzinie: od niemowlęcia z ciężką postacią po dorosłych, u których jedynym objawem była chrypka.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Analiza sprzężeń w jednej dużej rodzinie

   Kogo lub co badano

   Jedna duża amerykańska rodzina pochodzenia angielskiego i szkockiego z HMSN2C (CMT2C). Oceny kliniczne, linie komórkowe i DNA były dostępne dla 73 osób. W przeszukiwaniu całego genomu uwzględniono 41 osób (17 chorych, 17 zdrowych i 7 zdrowych, niespokrewnionych współmałżonków), a opis rodowodu podaje, że analizę genetyczną wykonano u 44 osób. Za klinicznie chore uznano 18 osób. W pierwszym przeszukiwaniu użyto 382 markerów DNA.

   Co zrobiono

   Zespół wielokrotnie odwiedzał rodzinę przez około 10 lat. O tym, kto jest chory, decydował na podstawie skali nasilenia neuropatii (NIS), łącznego wyniku badań przewodnictwa nerwowego, a u części osób także oceny głosu i krtani oraz stymulacji nerwu przeponowego. Następnie badacze przeszukali cały genom w poszukiwaniu markerów DNA wspólnych dla chorych krewnych, zawęzili region za pomocą dodatkowych markerów i analizy haplotypów oraz sprawdzili, czy w leżącym tam genie ataksyny 2 nie ma ekspansji powtórzeń trójnukleotydowych.

   Co ustalono

   • Choroba w tej rodzinie okazała się sprzężona z długim ramieniem chromosomu 12 (12q24). Najwyższy dwupunktowy wynik LOD wyniósł 4,73, a wielopunktowy 5,17 w pozycji 119,0 cM.

     “The initial genome-wide scan identified a region at 12q24, and fine mapping provided a maximal lod score of 4.73”Streszczenie, s. 1 (s. 1151 czasopisma); Tabela, s. 3 (s. 1153)

   • Analiza haplotypów zawęziła region do około 5,0 cM (12q23.3–24.21). Wszyscy pacjenci uznani za chorych mieli wspólny, niezmieniony haplotyp.

     “Haplotype analysis narrowed the region to approximately 5.0 cM between D12S1646,D12S1330 and D12S105,D12S1339 (12q23.3-24.21).”Streszczenie, s. 1 (s. 1151); Wyniki, s. 4 (s. 1154)

   • W tym regionie leży gen ataksyny 2 (SCA2), ale nie znaleziono w nim ekspansji powtórzeń trójnukleotydowych ani mutacji punktowej w obrębie powtórzeń. U pierwszych czterech zbadanych osób długość odcinka powtórzeń wynosiła 21 i u żadnego innego członka rodziny nie stwierdzono ekspansji. Samego genu choroby nie zidentyfikowano.

     “Ataxin-2, the gene responsible for spinocerebellar ataxia type 2 (SCA2), localizes to this region, but no triplet repeat expansion or point mutations within the repeat were found.”Streszczenie, s. 1 (s. 1151); Wyniki, s. 4 (s. 1154)

   • Zajęcie mięśni odpowiedzialnych za głos i oddychanie było bardzo częste: 16 z 18 chorych osób miało jakiś stopień osłabienia fałdów głosowych, przepony lub mięśni międzyżebrowych, często niewielkiego, a u kilku osób jedynym objawem była chrypka.

     “Of the 18 clinically felt to be affected, all but 2 had varying degrees of vocal cord, diaphragm, or intercostal weakness.”Wyniki, s. 2 (s. 1152)

   • Nasilenie choroby w rodzinie bardzo się różniło. Wyniki w skali nasilenia neuropatii wynosiły od 8 do 164 punktów. U probantki z najmłodszego pokolenia choroba ujawniła się w wieku 1 miesiąca, u jej babki w wieku 80 lat, a jej matka (NIS 50) chorowała w łagodnym stopniu.

     “The NIS of affected individuals varied from 8 (IV-50) to 164 (IV-58) points, which are both unequivocally abnormal.”Badane osoby i metody, s. 2 (s. 1152); opis ryc. 1; Wyniki, s. 4 (s. 1154)

   • Jedna osoba z rodziny zaklasyfikowana jako zdrowa miała ten sam haplotyp sprzężony z chorobą co chorzy krewni.

     “Also of note is one individual classified as unaffected who carried the affected haplotype combination.”Wyniki, s. 4 (s. 1154)

   Wnioski autorów

   Gen HMSN2C (CMT2C) leży w regionie 12q23–24, który powiązano też z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni, wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni i SCA2. Autorzy sugerują, że te choroby mogą mieć wspólną przyczynę genetyczną, i piszą, że do znalezienia konkretnej zmiany w genie potrzebne są dalsze badania.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • DrobneTylko lokalizacja, gen nie został zidentyfikowany

     Badanie zawęża poszukiwania do regionu chromosomu, ale nie identyfikuje genu ani mutacji. Autorzy jasno to zaznaczają, więc wniosek nie wykracza poza dane, jednak na podstawie tej pracy nie da się powiedzieć, który gen wywołuje CMT2C.

     “Whereas we have identified the approximate location of the gene for HMSN2C (CMT2C), further studies are needed to demonstrate the specific gene alteration”Dyskusja, s. 6 (s. 1156)

   • UmiarkowaneNie wszystkie oznaczenia „affected” (chory) opierają się na badaniu

     Osoby bez oznak choroby liczono jako chore, jeśli miały zarówno chorego rodzica, jak i chore dziecko, a rodowód oznacza też niektórych przodków jako „affected by history” (chorych według wywiadu). To uznane podejście w analizach sprzężeń, ale oznacza, że nie każde oznaczenie choroby opiera się na badaniu, a członków rodziny oznaczonych w ten sposób nie należy liczyć jako zbadanych pacjentów.

     “Also designated as affected were persons (without overt manifestations) in a lineage having both an affected parent and child.”Badane osoby i metody, s. 2 (s. 1152); objaśnienia oznaczeń w opisie ryc. 2, s. 3 (s. 1153)

   • UmiarkowaneNie opisano nosiciela bez objawów

     Jedna osoba uznana za zdrową miała haplotyp choroby. Może to oznaczać zmniejszoną penetrację, łagodną, niewykrytą chorobę albo zbyt młody wiek. Praca nie podaje wieku tej osoby, jej wyniku NIS ani wyników badań nerwów i nie omawia, co to oznacza, więc nie można z tego wyciągać wniosków o penetracji.

     “IV-53 is clinically unaffected.”Opis ryc. 4, s. 4 (s. 1154)

   • DrobneGen kandydujący sprawdzono tylko częściowo

     Zbadano tylko odcinek powtórzeń trójnukleotydowych w genie ataksyny 2, więc innych zmian w tym genie nie wykluczono. Autorzy to przyznają.

     “Further work will be required to exclude alternative mutations in the SCA2 gene.”Dyskusja, s. 5 (s. 1155)

   • DrobneAntycypację zasugerowano na podstawie trzech osób

     Coraz wcześniejszy początek choroby w kolejnych pokoleniach (babka w wieku 80 lat, matka w wieku 37 lat, córka w wieku 1 miesiąca) opierał się na trzech osobach. Autorzy zauważają, że zmienna ekspresja może naśladować antycypację, więc ten wzorzec nie dowodzi, że CMT2C nasila się z pokolenia na pokolenie.

     “These three individuals were chosen because of possible anticipation seen in each successive generation”Wyniki, s. 4 (s. 1154)

   • DrobneNazwy markerów w tekście i na rycinach są niespójne

     Opis ryc. 3 wymienia D12S29, a tekst i sama rycina podają D12S79. Opis ryc. 4 podaje markery wyznaczające granice regionu jako D12S105,D12S1583, a streszczenie jako D12S105,D12S1339. Wyglądają one na błędy pisarskie i nie zmieniają głównego wyniku.

     “Multipoint lod scores utilizing five markers at 12q24 (D12S78, D12S1583, D12S1646, D12S29, D12S86).”Opis ryc. 3, s. 4 (s. 1154)

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   Krewnych zbadano. Osobę uznawano za „putatively unaffected” (przypuszczalnie zdrową) tylko wtedy, gdy miała ponad 23 lata, nie miała objawów neuropatii, jej wynik NIS był niższy niż 2, a zsumowane wyniki badań przewodnictwa nerwowego były poniżej 50. centyla normy: „Persons designated as putatively unaffected 1) were older than 23 years, were without neuropathic symptoms, and had an NIS of <2 points; and 2) had summated nerve conduction scores at <50th percentile of normal.” (Badane osoby i metody, s. 1152). Część osób uznano jednak za chore na podstawie wywiadu lub struktury rodziny, a jedna osoba zaklasyfikowana jako zdrowa (IV-53) miała haplotyp choroby, a dalszych szczegółów nie podano.

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Analiza sprzężeń w skali całego genomu w jednej dużej rodzinie z autosomalnie dominującą HMSN2C dała maksymalny dwupunktowy wynik LOD 4,73 i wielopunktowy wynik LOD 5,17 w regionie 12q24, a haplotypy z rekombinacjami zawęziły locus do około 5,0 cM w obrębie 12q23.3–24.21. W odcinku powtórzeń genu ataksyny 2 nie stwierdzono ekspansji CAG ani mutacji punktowej. Ekspresja była bardzo zmienna (NIS od 8 do 164), a jedna klinicznie zdrowa osoba z rodziny była nosicielem haplotypu choroby, co nasuwa pytanie o zmniejszoną penetrację, ale go nie rozstrzyga.

   Prościej

   Badacze przyjrzeli się jednej bardzo dużej rodzinie z CMT2C, aby ustalić, który fragment DNA przechodzi z pokolenia na pokolenie razem z chorobą. Chorzy krewni mieli wspólny odcinek chromosomu 12, co zawęziło poszukiwania do małego regionu, ale samego genu zespół nie znalazł. Nasilenie choroby w rodzinie bardzo się różniło, a wiele chorych osób miało osłabienie krtani lub mięśni oddechowych. Jedna osoba z rodziny, która wydawała się zdrowa, miała ten sam odcinek DNA, ale praca nie podaje o niej żadnych szczegółów.

   Najprościej

   Naukowcy zbadali DNA jednej dużej rodziny z CMT2C. Działali jak detektywi, którzy szukają ulicy, przy której mieszka zaginiony gen. Znaleźli właściwą ulicę na chromosomie 12, ale nie konkretny dom. Niektórzy członkowie rodziny byli bardzo słabi, a inni mieli tylko zachrypnięty głos.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Praca dotyczy bezpośrednio rodziny z CMT2C. Opisuje zajęcie mięśni odpowiedzialnych za głos i oddychanie, dużą zmienność objawów i krewnego, który być może jest niechorującym nosicielem, choć głównym wynikiem jest region chromosomu, a nie gen.

   Siła dowodów 4/5: Staranna klasyfikacja na podstawie badania klinicznego i badań nerwów oraz wyniki LOD powyżej 3 dla kilku markerów dają solidne dowody na lokalizację, ale chodzi o jedną rodzinę, a genu nie znaleziono.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Badanie częściowo finansowały: National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NS36797), Muscular Dystrophy Association oraz Mayo Gene Discovery Shared Resource (grant Mayo Comprehensive Cancer Center) z National Cancer Institute (CA15083). Konfliktów interesów nie podano.

   PubMed 12682323 · DOI

6. #6Pełny tekstPrzegląd kliniczny napisany przez ekspertów (rozdział GeneReviews, utworzony w maju 2014 r., ostatnio zaktualizowany w grudniu 2025 r.)

   Autosomal Dominant TRPV4-Related Disorders

   McCray BA, Schindler A, Hoover-Fong JE i in. · 2014 (aktualizacja: grudzień 2025) · University of Washington, Seattle (WA)

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 4

   Ten rozdział to standardowe kliniczne podsumowanie wiedzy o chorobie nerwowo-mięśniowej związanej z TRPV4, w tym o CMT2C. Opisuje szeroki zakres możliwych objawów i podaje, że wieku wystąpienia i nasilenia choroby u konkretnej osoby nie da się przewidzieć, a leczenie przyczynowe badano dotąd tylko na zwierzętach.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Przegląd kliniczny napisany przez ekspertów (rozdział GeneReviews, utworzony w maju 2014 r., ostatnio zaktualizowany w grudniu 2025 r.)

   Kogo lub co badano

   Podsumowanie opublikowanych badań nad autosomalnymi dominującymi chorobami związanymi z TRPV4: trzema postaciami nerwowo-mięśniowymi (CMT2C, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni) oraz pięcioma dysplazjami szkieletowymi. Autorzy nie badali nowych pacjentów. Rozdział opiera się na cytowanych pracach, między innymi na danych 40 osób z rejestru oraz na badaniach przesiewowych obejmujących 422 i 443 osoby z CMT2 lub dziedziczną neuropatią ruchową.

   Co zrobiono

   Czworo klinicystów i badaczy podsumowało opublikowane piśmiennictwo: jak wyglądają choroby związane z TRPV4, jak się je rozpoznaje, jak się dziedziczą i jak się je leczy. Nie ma wytycznych postępowania klinicznego, dlatego części o leczeniu i regularnych kontrolach opierają się na własnym doświadczeniu autorów. Ostatnia pełna aktualizacja rozdziału pochodzi z 4 grudnia 2025 r.

   Co ustalono

   • CMT2C, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni opisano najpierw jako trzy odrębne choroby, ale według przeglądu są one prawdopodobnie jednym spektrum, w którym postacie zachodzą na siebie. U członków tej samej rodziny mogą występować różne postacie.

     “these phenotypes likely represent an overlapping spectrum of disease and can often not be clearly distinguished”Opis kliniczny, choroby nerwowo-mięśniowe

   • Wiek wystąpienia objawów jest bardzo różny. Zwykle pierwsze objawy pojawiają się między wczesnym dzieciństwem a 25. rokiem życia, ale choroba może się zacząć zarówno przy urodzeniu, jak i dopiero po ósmej dekadzie życia.

     “disease onset can range from birth, with breathing difficulties and delayed walking, to after the eighth decade”Opis kliniczny, choroby nerwowo-mięśniowe

   • Choroba dotyczy głównie układu ruchowego. Osłabienie może być rozmieszczone nierównomiernie (niezależnie od długości włókien nerwowych) i różnić się między stronami ciała. Często obejmuje barki (łopatki skrzydlate), a także stopy i dłonie. Osłabienie fałdów głosowych opisano jako cechę charakterystyczną. Mogą też występować osłabienie mięśni oddechowych, bezdech senny, niedosłuch, skolioza, przykurcze stawów, problemy z pęcherzem moczowym i zmiany skórne. Zespół zakotwiczenia rdzenia kręgowego stwierdzono u 7,5% spośród 40 osób z rejestru.

     “Laryngeal dysfunction is a hallmark of TRPV4-related neuromuscular disease and can occur in each subtype”Opis kliniczny, choroby nerwowo-mięśniowe; Objawy nasuwające rozpoznanie

   • Penetracja jest zmniejszona, a ekspresja bardzo zmienna, więc na podstawie wyniku badania genetycznego nie da się przewidzieć, jaką postać choroby będzie miała dana osoba, w jakim wieku pojawią się objawy ani jak ciężki będzie przebieg.

     “Specific phenotype, age of onset, and disease severity cannot be accurately predicted because of reduced penetrance and highly variable expressivity.”Podsumowanie, poradnictwo genetyczne

   • Całość dowodów z badań na komórkach, muszkach owocowych i myszach sugeruje, że warianty chorobotwórcze powodują nadmierną aktywność kanału (gain of function). U myszy z wprowadzoną mutacją (knock-in) lek blokujący TRPV4 odwracał objawy choroby. Leki blokujące TRPV4 są badane jako możliwa metoda leczenia, ale ludzie nie mają jeszcze dostępu do żadnego leczenia modyfikującego przebieg choroby.

     “Trpv4 knock-in mice develop a severe, rapidly progressive fatal neuromuscular phenotype that can be rescued by pharmacologic inhibition of TRPV4 ion channel activity”Patogeneza molekularna; Terapie w fazie badań

   • Warianty TRPV4 wykrywa się u około 1–3,5% osób z CMT2 lub dziedziczną neuropatią ruchową. U osób z CMT2 i nietypowymi cechami, takimi jak osłabienie fałdów głosowych lub przepony, odsetek ten rośnie do 9–16%.

     “estimates ranging from ~1% to 3.5% of Charcot-Marie-Tooth neuropathy type 2 (CMT2) / hereditary motor neuropathy (HMN)”Częstość występowania

   Wnioski autorów

   Choroba nerwowo-mięśniowa związana z TRPV4 to choroba nerwów z przewagą objawów ruchowych, o bardzo różnym nasileniu i wieku wystąpienia. Często dotyczy też krtani, oddychania, słuchu i układu kostnego, a najlepszą opiekę zapewnia zespół specjalistów skupiony na objawach. Warianty chorobotwórcze najprawdopodobniej powodują nadmierną aktywność kanału (gain of function). Po sukcesach u myszy trwają badania nad lekami blokującymi TRPV4, ale nie ma jeszcze leczenia modyfikującego przebieg choroby.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • DrobnePrzegląd, a nie nowe dane

     Rozdział podsumowuje inne badania. To, na ile można ufać poszczególnym stwierdzeniom, zależy od pracy, na której się opierają, a rozdział nie ocenia siły tych dowodów.

   • UmiarkowaneZalecenia oparte na osobistym doświadczeniu

     Proponowane badania kontrolne i metody leczenia wynikają z doświadczenia klinicznego autorów, a nie z badań klinicznych ani formalnych wytycznych. To rozsądne zalecenia ekspertów, ale nie sprawdzono, czy poprawiają wyniki leczenia.

     “In the absence of published guidelines, the following recommendations are based on the authors' personal experience managing individuals with this disorder.”Postępowanie

   • UmiarkowaneZmniejszona penetracja bez liczb i bez opisu metody

     Rozdział stwierdza, że penetracja jest zmniejszona, ale nie podaje, jak często nosiciele pozostają zdrowi, ani nie opisuje, jak w pracach źródłowych badano nosicieli, którzy wydawali się zdrowi. W innym miejscu zaznacza, że u niektórych chorych objawy są tak łagodne, że nikt ich nie zauważa, więc część „zdrowych” nosicieli może w rzeczywistości mieć łagodną postać choroby.

     “Penetrance is reduced with the neuromuscular disease-associated pathogenic variants.”Penetracja

   • DrobneBłąd rachunkowy w danych o częstości

     Trzynaście osób spośród 422 to wyraźnie więcej niż 1%, więc oznaczenie „<1%” nie zgadza się z podanymi liczbami. Nie wpływa to na ogólny zakres podany w tym samym akapicie (od około 1% do 3,5%), ale błąd sugeruje, że tę liczbę warto sprawdzić w pierwotnej pracy.

     “Fawcett et al [2012] determined that 13 (<1%) of 422 individuals with a CMT2 (axonal CMT) phenotype were heterozygous for a TRPV4 pathogenic variant”Częstość występowania

   • DrobneAutorzy omawiają własne prace; brak oświadczenia o konfliktach interesów

     Dwoje głównych autorów to czołowi badacze, z których laboratoriów pochodzi duża część cytowanych prac nad mechanizmem choroby i lekami, a wśród podmiotów wspierających badania w tej dziedzinie wymieniono firmę (Actio Biosciences). Nie znaczy to, że przegląd jest błędny, ale rozdział nie ma osobnego oświadczenia o konfliktach interesów, więc czytelnik nie wie, czy któryś z autorów jest finansowo powiązany z badanymi metodami leczenia.

     “Her laboratory discovered TRPV4 pathogenic variants that cause neuromuscular disease, developed cell and animal models of disease, and demonstrated that TRPV4 small-molecule antagonists can ameliorate disease features in these models.”Uwagi do rozdziału, informacje o autorach

   • DrobneDowody dotyczące leczenia pochodzą na razie z badań na myszach

     Opisane obiecujące wyniki badań nad lekami uzyskano u myszy zmienionych genetycznie, a nie u ludzi. Sam przegląd ostrożnie zaznacza, że kluczowego elementu mechanizmu obserwowanego u myszy nie wykazano u pacjentów.

     “These findings suggest that disruption of neural vascular barriers could contribute to disease pathogenesis, although such a mechanism has not been demonstrated in affected individuals.”Patogeneza molekularna, mechanizm wywoływania choroby

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   To przegląd, a nie badanie rodzin, więc autorzy sami nikogo nie oceniali. Rozdział stwierdza, że penetracja jest zmniejszona, ale nie opisuje, jak w pracach źródłowych oceniano nosicieli, którzy wydawali się zdrowi. Ostrzega, że rodzic, który wydaje się zdrowy, może po badaniu okazać się chory: „Evaluation of parents may determine that one is affected but has escaped previous diagnosis because of a milder phenotype (possibly associated with parental mosaicism) or reduced penetrance in the parent with the pathogenic variant.” (badanie rodziców może wykazać, że jedno z nich choruje, ale wcześniej nie zostało zdiagnozowane z powodu łagodniejszego fenotypu, być może związanego z mozaikowatością u rodzica, albo z powodu zmniejszonej penetracji u rodzica z wariantem chorobotwórczym).

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Choroba nerwowo-mięśniowa związana z TRPV4 (CMT2C, SPSMA i CDSMA) przedstawiona jest jako spektrum autosomalnych dominujących neuropatii lub neuronopatii z przewagą zajęcia układu ruchowego, często niezależnych od długości włókien nerwowych, z częstym zajęciem krtani, układu oddechowego, narządu słuchu i układu kostnego. Penetracja jest zmniejszona, a ekspresja bardzo zmienna, zarówno w obrębie rodzin, jak i między nimi. Większość wariantów nerwowo-mięśniowych to zmiany typu missense dotyczące konserwatywnych reszt argininy w domenie powtórzeń ankirynowych (ARD), a przeważające dowody przemawiają za nadmierną aktywnością kanału (gain of function). Antagoniści TRPV4 odwracają fenotyp u myszy z wprowadzoną mutacją (knock-in), ale skuteczności u pacjentów nie wykazano.

   Prościej

   CMT2C i dwie pokrewne choroby nerwów wynikają ze zmian w tym samym genie, TRPV4, i najlepiej traktować je jako jedną chorobę o wielu postaciach. Choroba osłabia głównie mięśnie, często także w okolicy barków. Częste są też problemy z krtanią, oddychaniem, słuchem i kręgosłupem. Osoby z tą samą zmianą w genie, nawet w jednej rodzinie, mogą chorować bardzo różnie, a niektórzy nosiciele mają niewiele objawów albo nie mają ich wcale. Wydaje się, że zmiana w genie sprawia, że kanał wapniowy jest zbyt aktywny. Zablokowanie go pomogło myszom, ale u ludzi jeszcze tego nie wykazano.

   Najprościej

   TRPV4 działa jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. W tej chorobie drzwi wydają się za szeroko otwarte, jakby się zacięły, a to może osłabiać mięśnie, głos i oddychanie. Osoby z tej samej rodziny mogą chorować bardzo różnie, a leki, które przymykają te drzwi, sprawdzano dotąd tylko na myszach.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Przegląd kliniczny poświęcony właśnie chorobie nerwowo-mięśniowej związanej z TRPV4, w którym CMT2C wymieniono jako jeden z podstawowych fenotypów.

   Siła dowodów 3/5: Staranny przegląd ekspercki z rzetelnie dobranym piśmiennictwem, ale nie przedstawia nowych danych, zalecenia dotyczące postępowania opierają się na doświadczeniu autorów, a penetrację opisano bez liczb.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Rozdział nie zawiera formalnego oświadczenia o finansowaniu ani o konfliktach interesów. W podziękowaniach podano, że badania nad chorobami nerwowo-mięśniowymi związanymi z TRPV4 wspierały: Inherited Neuropathies Consortium, NINDS, Muscular Dystrophy Association, Actio Biosciences oraz chorzy i ich rodziny. W informacjach o autorach podano, że laboratorium dr Sumner wykazało, iż drobnocząsteczkowi antagoniści TRPV4 łagodzą objawy choroby w modelach, a oboje główni autorzy aktywnie uczestniczą w badaniach klinicznych nad tą chorobą.

   PubMed 24830047 · Rozdział GeneReviews; serię zapoczątkowano w 1993 r.

7. #7Pełny tekstOpis przypadku z przeglądem piśmiennictwa i doświadczeniami na komórkach

   TRPV4 mutations causing mixed neuropathy and skeletal phenotypes result in severe gain of function

   Taga A, Peyton MA, Goretzki B i in. · 2022 · Annals of clinical and translational neurology

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 3

   Niektóre osoby z neuropatią związaną z TRPV4 mają także zmiany w budowie szkieletu. W przeanalizowanych tu opublikowanych przypadkach takie postacie mieszane zwykle zaczynały się wcześnie i z czasem się nasilały. W komórkach bloker TRPV4 działał słabiej na niektóre zmiany niż na inne, co może mieć znaczenie dla przyszłych badań klinicznych leków. U ludzi tego nie sprawdzano.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Opis przypadku z przeglądem piśmiennictwa i doświadczeniami na komórkach

   Kogo lub co badano

   Jedna dziewczynka w wieku 2 lat i 7 miesięcy (31 miesięcy) z nową zmianą R616G w genie TRPV4; przegląd 36 opisanych w literaturze osób, u których występowały zarówno objawy nerwowe, jak i szkieletowe, związanych z 19 różnymi zmianami w TRPV4 (dziewięć rodzin oraz kilka osób z nowymi, nieodziedziczonymi zmianami); a także badania laboratoryjne prawidłowego TRPV4 i siedmiu zmutowanych form (R269C, D333G, S542Y, R616Q, R616G, L619P, W785C) w komórkach MN-1 (hybrydowa linia komórkowa powstała z mysiego neuronu ruchowego i komórek nerwiaka zarodkowego, neuroblastoma), w komórkach HEK293T oraz w psich komórkach nerki MDCK.

   Co zrobiono

   Opisali objawy dziewczynki, wyniki jej badań i wynik badania genetycznego. Przeszukali anglojęzyczne publikacje w bazie PubMed do lutego 2021 r. pod kątem osób ze zmianami w TRPV4, u których występowały zarówno objawy nerwowe, jak i szkieletowe, i zestawili je w tabeli. Następnie wprowadzili wybrane formy TRPV4 do komórek i zmierzyli poziom wapnia, obumieranie komórek oraz to, jak skutecznie związek blokujący TRPV4, GSK2193874 (GSK219), wyłączał kanał. Na podstawie istniejącej struktury przestrzennej (3D) zaproponowali wyjaśnienie, dlaczego dwie zmiany działają tak silnie.

   Co ustalono

   • Dziewczynka miała ciężką neuropatię czuciowo-ruchową z porażeniem obu fałdów głosowych, bezdechem sennym i zespołem zakotwiczenia rdzenia kręgowego, a ostatecznie wymagała tracheostomii. Jej zmiana była nowa (nie stwierdzono jej u żadnego z rodziców) i była widoczna tylko w 25% odczytów sekwencjonowania (co sugeruje, że może występować tylko w części jej komórek). Nie stwierdzono u niej jednoznacznej dysplazji szkieletowej, choć według doniesień inna zmiana w tym samym miejscu (R616Q) wywołuje dysplazję szkieletową.

     “We report a novel R616G mutation causing an asymmetric sensorimotor neuropathy with complete bilateral vocal cord paralysis and no definitive evidence of skeletal dysplasia.”Dyskusja 4.1; Wyniki 3.1

   • W przeglądzie piśmiennictwa znaleziono 36 opisanych osób z objawami zarówno nerwowymi, jak i szkieletowymi, związanych z 19 różnymi zmianami w TRPV4. Na CMT2C lub HMSN2 przypadało dziewięć z nich (25%), na wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni (congenital distal SMA) 14 (39%), a na łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni (SPSMA) cztery (11%).

     “we identified 36 individual cases of mixed neuropathy and skeletal phenotypes arising from 19 different mutations.”Wyniki 3.2

   • W tych przypadkach mieszanych objawy zaczynały się średnio wcześniej (2,7 ± 3,9 roku) niż w przeanalizowanych przez autorów przypadkach izolowanej neuropatii (10,9 ± 16,0 roku). Osłabienie często obejmowało nie tylko podudzia, ale też uda (osłabienie proksymalne kończyn dolnych u 21 z 29 ocenionych osób, 72%).

     “Age of onset varied from congenital to young adulthood, with an average age of 2.7 ± 3.9 years.”Wyniki 3.2

   • Tam, gdzie opublikowano dane z obserwacji, choroba z czasem nasilała się u 21 z 23 osób (91%), w tym u niektórych osób z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni, który często uważa się za chorobę o dość stałym przebiegu.

     “there was evidence of disease progression in 21 out of 23 patients (91%) for which longitudinal information was reported.”Wyniki 3.2; Dyskusja 4.2

   • W komórkach zmiany R616G i L619P najbardziej podnosiły spoczynkowy poziom wapnia, powodowały obumieranie największej części komórek (26,3% i 28,5% wobec 7,2% dla prawidłowego TRPV4) i do wyłączenia kanału wymagały znacznie więcej związku blokującego (IC50 około 216 nM i 198 nM wobec 8 nM dla prawidłowego TRPV4).

     “the most dramatic effects seen in the R616G and L619P mutants, in which IC50 values were 216 nM and 198 nM, respectively”Wyniki 3.4; Tabela 4

   • Nie znaleziono jasnej reguły łączącej konkretną zmianę z mieszanym obrazem nerwowo-szkieletowym, a w niektórych rodzinach objawy szkieletowe miała tylko część osób z tą samą zmianą.

     “we did not observe definitive genotype-phenotype correlation between specific TRPV4 mutations and combined neuropathy and skeletal dysplasia phenotypes”Wyniki 3.2; Dyskusja 4.2

   Wnioski autorów

   Mieszana, nerwowo-szkieletowa postać choroby związanej z TRPV4 występuje częściej, niż początkowo sądzono, zaczyna się wcześnie i zwykle postępuje. Zmiany odpowiedzialne za ciężkie lub mieszane postacie zwykle utrzymują kanał otwarty nawet w spoczynku, powodują większe uszkodzenia komórek i słabiej reagują na związek blokujący TRPV4. Autorzy łączą to z zaburzeniem struktury fragmentu kanału zwanego S5. Sugerują, by przed badaniami klinicznymi sprawdzać dawki związku blokującego osobno dla każdej konkretnej zmiany, a osoby ze zmianami w TRPV4 badać pod kątem zajęcia układu kostnego. Sugerują też, że dzieci mogą być najlepszą grupą do wykazania korzyści w badaniach klinicznych.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • UmiarkowaneMetoda przeglądu piśmiennictwa

     Przeszukano tylko anglojęzyczne publikacje w bazie PubMed, przypadki wybierano na podstawie oceny autorów co do możliwej dysplazji szkieletowej, a liczby przejrzanych prac nie podano. Publikowane przypadki to zwykle te nietypowe lub ciężkie, więc dane o wieku zachorowania i postępie choroby mogą nie odzwierciedlać wszystkich osób z tymi zmianami.

     “A PubMed review of English language literature using the search terms”Metody 2.2

   • UmiarkowanePorównania wieku zachorowania nie sprawdzono formalnie

     Grupa porównawcza z izolowaną neuropatią nie jest zdefiniowana w części Metody, nie podano żadnego testu statystycznego, a rozrzut wieku jest bardzo duży. Wcześniejszy początek choroby w przypadkach mieszanych to prawidłowość widoczna w opublikowanych doniesieniach, a nie wynik zmierzony w określonej grupie.

     “By comparison, the average age of onset for patients with isolated neuropathy in the case reports reviewed was 10.9 ± 16.0 years.”Wyniki 3.2

   • UmiarkowaneInterpretacja wykracza poza wyniki

     W streszczeniu napisano, że wyniki „demonstrate” (dowodzą), że wyjściowy poziom wapnia „correlates” (koreluje) z fenotypami mieszanymi. Zbadano tylko siedem zmian, nie obliczono żadnej korelacji, w części Wyniki stwierdzono brak jednoznacznego wzorca, a R616G (bez jednoznacznej dysplazji szkieletowej) i R616Q (dysplazja szkieletowa przy niewielkim wzroście poziomu wapnia) nie pasują do prostej reguły.

     “did not reveal definitive patterns of channel function that uniformly distinguished neuropathy, skeletal dysplasia, and mixed phenotype mutants.”Wyniki 3.3; streszczenie, Interpretacja

   • UmiarkowaneModele komórkowe są dalekie od człowieka

     Kanały były wytwarzane w nadmiarze (nadekspresja), z doczepionym znacznikiem fluorescencyjnym, w mysiej hybrydowej linii komórkowej, w komórkach HEK293T i w psich komórkach nerki. Komórki MN-1 nie mają własnego TRPV4, więc zawierały wyłącznie zmutowane kanały, podczas gdy pacjenci mają jedną prawidłową i jedną zmienioną kopię genu. Dawki związku blokującego skuteczne na szalce w laboratorium mogą nie odpowiadać dawkom potrzebnym lub bezpiecznym u ludzi.

     “these cells do not express endogenous TRPV4”Wyniki 3.3

   • DrobneWyjaśnienie strukturalne jest przewidywaniem

     Pogląd, że R616G i L619P rozrywają helisę w kanale, wynika z analizy położenia tych aminokwasów w opublikowanej strukturze, a nie z pomiaru struktury zmutowanych kanałów.

     “the R616G and L619P mutations are predicted to disrupt the S5 helix structure”Wyniki 3.5

   • DrobneMałe dziecko z możliwą mozaikowatością

     Dziewczynka miała 31 miesięcy, więc cechy szkieletowe mogą się jeszcze pojawić. Odsetek odczytów wynoszący 25% sugerował mozaikowatość, ale autorzy piszą, że nie mają na nią bezpośrednich dowodów. Jej przypadek nie może więc wykazać, że R616G nigdy nie wpływa na kości.

     “Finally, we cannot rule out that additional and more significant skeletal abnormalities will appear in our patient during further follow-up.”Dyskusja 4.1

   • DrobneDrobne błędy w tekście

     L619P w jednym miejscu zapisano jako „L169P”, a w opisie ryciny jako „L619Q”. Odpowiedź D333G na związek blokujący (IC50 20,7 nM) opisano jako podobną do odpowiedzi prawidłowego TRPV4 (8,0 nM). Wyglądają one na pomyłki; wartości podaje Tabela 4.

     “the dramatic toxicity of the nearby L169P mutation”Wyniki 3.5; opis ryc. 4; Tabela 4

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   W przypadku nowo opisanej dziewczynki celowane sekwencjonowanie nie wykazało tej zmiany u żadnego z rodziców, a w wywiadzie odnotowano „no family history of neurological disorders” (brak chorób neurologicznych w rodzinie). Jej 2-miesięcznego brata opisano jako „healthy without signs of neuromuscular disease” (zdrowy, bez objawów choroby nerwowo-mięśniowej); w pracy nie podano, czy zbadał go neurolog ani czy wykonano u niego badania genetyczne. W przeglądzie piśmiennictwa informację o tym, kto jest chory, przejęto z opublikowanych doniesień bez ponownej oceny, a w jednej z przeglądanych rodzin (R186Q) opisano niepełną penetrację.

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Wariant de novo TRPV4 R616G, być może obecny w postaci mozaikowej, wywołał wrodzoną czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną z obustronnym porażeniem fałdów głosowych, bez jednoznacznej dysplazji szkieletowej, podczas gdy wariant R616Q w tej samej pozycji opisywano w dysplazji szkieletowej. Przegląd 36 opublikowanych przypadków mieszanego fenotypu neuropatii i dysplazji szkieletowej (19 wariantów) wykazał wczesny średni wiek zachorowania i częstą progresję, ale bez jednoznacznej korelacji genotyp-fenotyp. W ekspresji heterologicznej R616G i L619P powodowały wyraźny konstytutywny wzrost stężenia wapnia, cytotoksyczność i przesunięcie krzywej hamowania przez GSK219 w prawo (IC50 216 i 198 nM wobec 8 nM), co na podstawie modelowania strukturalnego przypisano zaburzeniu helisy S5. Sugeruje to, że stopień nadmiernej aktywności może wiązać się z ciężkimi lub mieszanymi fenotypami oraz z wrażliwością na antagonistę.

   Prościej

   Badacze opisują małe dziecko z nową zmianą w genie TRPV4. Miało ono ciężkie uszkodzenie nerwów i porażone struny głosowe, ale nie miało wyraźnej choroby kości, choć wiadomo, że inna zmiana w tym samym miejscu genu wywołuje chorobę kości. Zebrali też 36 opublikowanych przypadków osób z problemami zarówno z nerwami, jak i z kośćmi, i stwierdzili, że zwykle zaczynały się one we wczesnym dzieciństwie i często się nasilały. W komórkach hodowanych w laboratorium najsilniejsze zmiany przez cały czas wpuszczały wapń, zabijały więcej komórek i wymagały znacznie więcej związku blokującego, by wyłączyć kanał. Sugeruje to, że w przyszłych badaniach klinicznych leków być może trzeba będzie sprawdzać dawkę osobno dla każdej zmiany w genie.

   Najprościej

   TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórki wchodzi wapń. Przy niektórych zmianach w genie drzwi przez cały czas stoją szeroko otwarte. W komórkach badanych w laboratorium takie zmiany bardziej szkodziły i trudniej było zamknąć te drzwi substancją, która je blokuje. Niektóre dzieci z takimi zmianami mają kłopoty zarówno z nerwami, jak i z kośćmi.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Praca dotyczy osób z neuropatią związaną z TRPV4, w tym z CMT2C, które mają też zmiany w budowie szkieletu. Na komórkach pokazuje, że związek blokujący TRPV4 może działać różnie w zależności od konkretnej zmiany.

   Siła dowodów 3/5: Jeden przypadek, przegląd opublikowanych doniesień i staranne doświadczenia na komórkach. Badania na komórkach są dalekie od sytuacji pacjentów, a przegląd nie jest formalnym przeglądem systematycznym.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Finansowanie: American Academy of Neurology (stypendium Neuroscience Research Training Fellowship), Deutsche Forschungsgemeinschaft (grant 390713860), Max Planck Graduate Center, Muscular Dystrophy Association (grant 629305) oraz amerykański National Institute of Neurological Disorders and Stroke (K08 NS102509 i R35 NS122306). Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

   PubMed 35170874 · DOI

8. #8Pełny tekst (skan)Jednoośrodkowe przesiewowe badanie kohortowe z dwoma opisami przypadków i jednym rodowodem

   Incidence and Clinical Features of TRPV4-Linked Axonal Neuropathies in a USA Cohort of Charcot-Marie-Tooth Disease Type 2

   Deng S, Feely SME, Shi Y i in. · 2020 · Neuromolecular medicine

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 4, drobne 4

   W grupie pacjentów jednej amerykańskiej poradni zmiana w TRPV4 wyjaśniała CMT2 u 2 z 62 osób, u których przyczyna choroby była wcześniej nieznana, a w obrębie jednej rodziny choroba miała przebieg od łagodnego do ciężkiego, u części osób z problemami z głosem i oddychaniem. Stwierdzenie, że niektórzy krewni mają wariant, ale nie chorują, nie opiera się na ich badaniu lekarskim ani genetycznym.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Jednoośrodkowe przesiewowe badanie kohortowe z dwoma opisami przypadków i jednym rodowodem

   Kogo lub co badano

   62 niespokrewnione osoby z CMT2 z amerykańskiej kohorty (Wayne State University, Detroit), które nie miały mutacji w genach MFN2, GARS, NEFL ani GDAP1, oraz 192 próbki kontrolne. Szczegółowo opisano dwie osoby z chorobotwórczymi wariantami TRPV4: 61-letniego mężczyznę z wariantem R316C i obciążonym wywiadem rodzinnym oraz 30-letniego mężczyznę z wariantem R269C, którego wywiad rodzinny był nieznany. Krewnych 61-letniego mężczyzny opisano wyłącznie na podstawie wywiadu rodzinnego.

   Co zrobiono

   Badacze odczytali metodą Sangera wszystkie 15 kodujących eksonów genu TRPV4 u 62 osób z CMT2, u których przyczyna genetyczna była nieznana. Trzeci, niepewny wariant sprawdzili u 192 osób z grupy kontrolnej i w publicznej bazie danych. Opisali objawy, siłę mięśni i wyniki badań nerwów u dwóch osób z chorobotwórczymi wariantami, a dla jednej z nich sporządzili rodowód.

   Co ustalono

   • Dwie z 62 osób z niewyjaśnioną CMT2 miały chorobotwórczy wariant TRPV4 (R316C i R269C), co autorzy podają jako 3,2%.

     “accounting for 3.2% (2/62) in this cohort”Dyskusja, s. 70

   • Trzeci wariant, I571M, znaleziono też u jednej ze 192 osób z grupy kontrolnej. Dane z bazy sugerują, że ma go około 15% Latynosów, więc autorzy uznali go za nieszkodliwy lub o bardzo niskiej penetracji.

     “suggests that the TRPV4-I571M is either a benign variant or has a very low penetrance”Wyniki, s. 69

   • Mężczyzna z wariantem R316C miał objawy od dzieciństwa, osłabienie dystalnych części nóg, utratę czucia wibracji i temperatury w stopach, przepuklinę krążka międzykręgowego oraz niedosłuch w zakresie wysokich częstotliwości. Szybkości przewodzenia w jego nerwach były prawidłowe, a amplitudy w niektórych nerwach nieznacznie obniżone.

     “In addition, he had hearing loss at high frequencies.”Wyniki, s. 70

   • W rodzinie z R316C nasilenie choroby było bardzo różne. Początek choroby przypadał na wiek od 10 lat do trzeciej dekady życia (20–29 lat), porażenie fałdów głosowych zgłoszono u trojga krewnych, a jedna z siostrzenic miała problemy z oddychaniem z powodu porażenia fałdów głosowych i nerwu przeponowego oraz ciężką skoliozę. Autorzy opisują też troje krewnych jako osoby z brakiem penetracji (nosiciele bez objawów).

     “the disease onset ranged from 10 to 20s, but non-penetrance of the disease was also observed in three members (II-2, IV-5, and IV-11)”Dyskusja, s. 71

   • Mężczyzna z wariantem R269C od dzieciństwa miał problemy z równowagą, często się potykał i miał trudności z połykaniem płynów, a także osłabienie dystalnych części rąk i nóg, drobnofaliste drżenie i porażenie fałdów głosowych. W prostym badaniu przy łóżku chorego słuch wydawał się prawidłowy, a badania nerwów sugerowały neuropatię aksonalną.

     “who complained of increasing difficulty with balancing, tripping, and liquid swallowing since childhood”Wyniki, s. 70

   Wnioski autorów

   Autorzy wnioskują, że CMT2C związana z TRPV4 stanowi znaczną część ich amerykańskiej kohorty CMT2 (2 z 62 niewyjaśnionych przypadków, czyli 2,1% pierwotnej kohorty liczącej 96 osób). Piszą, że choroba bardzo różni się między osobami oraz że porażenie fałdów głosowych i nerwu przeponowego, osłabienie i zanik mięśni okołołopatkowych, dysplazja szkieletowa i niedosłuch to objawy, które powinny skierować uwagę lekarzy na TRPV4.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • PoważneBrak penetracji stwierdzony bez zbadania krewnych i bez testów genetycznych

     Praca podaje, że troje krewnych (II-2, IV-5 i IV-11) wykazywało brak penetracji, czyli ma wariant, ale nie choruje. Żadne z nich nie miało badania DNA, a praca nie podaje, by ktokolwiek z nich był zbadany przez neurologa lub miał badanie przewodnictwa nerwowego. Ich nosicielstwo wywnioskowano z rodowodu (IV-5 i IV-11 mają po jednej chorej córce), a to, że są zdrowi, nie zostało udokumentowane. O II-2 napisano jedynie, że nie wydawała się mieć problemów. To słaby dowód na zmniejszoną (niepełną) penetrację; łagodną postać choroby można było przeoczyć.

     “His maternal grandmother (II-2) did not appear to have motor and sensory problems”Wyniki, s. 70

   • UmiarkowaneWariantu nie potwierdzono u krewnych; krewnych opisano z drugiej ręki

     Genotyp oznaczono tylko u dwóch pacjentów, więc praca nie wykazuje, że chorzy krewni mają R316C (nie badano segregacji wariantu z chorobą w rodzinie). Objawy matki, brata, siostrzenic i pradziadka podano jako relacje lub wcześniejsze rozpoznania, a nie jako wyniki badań przeprowadzonych przez zespół, więc szczegóły takie jak wiek zachorowania i porażenie fałdów głosowych u krewnych pochodzą z drugiej ręki.

     “DNA samples from other family members were unavailable for testing.”Wyniki, s. 70

   • UmiarkowaneWnioski oparte na bardzo małych liczbach

     Oszacowanie częstości i opis obrazu klinicznego opierają się na dwóch osobach i jednej rodzinie. Wynik oparty na 2 z 62 osób jest bardzo niepewny, a nazwanie go znaczną częścią to interpretacja, a nie zmierzony wynik.

     “This suggests that TRPV4-linked CMT2C accounts for a sizable fraction of our CMT2 cohort.”Dyskusja, s. 70

   • UmiarkowaneZapowiedzianego porównania z pacjentami bez wariantów TRPV4 nie przedstawiono

     Streszczenie podaje, że pacjentów z TRPV4 porównano z pacjentami bez wariantów TRPV4, ale praca nie przedstawia żadnych danych klinicznych o pacjentach bez wariantów TRPV4. Twierdzenie, że pewne objawy wskazują na TRPV4, nie zostało więc sprawdzone w porównaniu z tą grupą.

     “Clinical features of TRPV4-linked patients were compared with those lacking TRPV4 mutations.”Streszczenie, s. 68

   • UmiarkowaneCzęść objawów sugerujących TRPV4 pochodzi z wcześniejszych badań, nie z tej kohorty

     We wnioskach jako objawy sugerujące wymieniono osłabienie i zanik mięśni okołołopatkowych oraz dysplazję szkieletową. Osłabienia mięśni okołołopatkowych nie opisano wprost u nikogo w tej pracy, a w badaniach obrazowych nie wykazano dysplazji szkieletowej (jedna siostrzenica miała ciężką skoliozę). Te części wniosków opierają się na wcześniejszych badaniach.

     “Consistent with the previous findings (Auer-Grumbach et al. 2010; Deng et al. 2010; Landoure et al. 2010; Zimon et al. 2010; Echaniz-Laguna et al. 2014; Klein et al. 2011), our data suggest”Dyskusja, s. 71

   • DrobneNiespójna nazwa wariantu

     W Dyskusji drugi wariant nazwano R269H, a w streszczeniu, Wynikach, na rycinie i w tabelach R269C. Wygląda to na literówkę, ale może mylić czytelników.

     “We identified two disease-causing TRPV4 mutations (R316C and R269H)”Dyskusja, s. 70

   • DrobneNie sprawdzono, czy przypadek jest sporadyczny

     Pacjenta z R269C opisano jako przypadek, jak się wydaje, sporadyczny, ale jego wywiad rodzinny był nieznany, a rodziców nie przebadano, więc nie wiadomo, czy wariant powstał de novo, czy został odziedziczony.

     “His family history was unknown.”Wyniki, s. 70

   • DrobneSłuch oceniono tylko orientacyjnie

     Prawidłowy słuch u pacjenta z R269C oceniono prostą próbą przy łóżku chorego, czyli na podstawie tego, czy słyszy pocieranie palców. Praca nie podaje, jak zmierzono niedosłuch w zakresie wysokich częstotliwości u probanta. Łagodny niedosłuch mógł zostać przeoczony lub niedostatecznie opisany.

     “He could hear finger rubbing bilaterally, suggesting normal hearing.”Wyniki, s. 70

   • DrobneJedna kohorta z poradni nazwana „incidence” (zapadalność)

     Kohorta pochodzi z jednego amerykańskiego ośrodka i była już wcześniej badana. Praca nazywa swój wynik zapadalnością, ale jest to odsetek pacjentów w tej grupie z poradni, a nie wskaźnik w szerszej populacji USA.

     “A CMT2 cohort of 96 unrelated patients (Wayne State University, Detroit, MI) was previously studied by Saporta et al. (2011).”Materiał i metody, s. 69

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   Według pracy żadnego krewnego nie zbadano klinicznie ani genetycznie. Brak penetracji u II-2, IV-5 i IV-11 wywnioskowano z rodowodu. II-2 opisano wyłącznie na podstawie wywiadu („did not appear to have motor and sensory problems”, czyli nie wydawała się mieć problemów ruchowych ani czuciowych), a praca w ogóle nie opisuje, jak oceniono IV-5 i IV-11. Praca stwierdza: „DNA samples from other family members were unavailable for testing.” (próbki DNA innych członków rodziny nie były dostępne do badania).

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Sekwencjonowanie metodą Sangera wszystkich 15 kodujących eksonów TRPV4 u 62 probantów z genetycznie niewyjaśnioną CMT2 wykazało dwa wcześniej opisane warianty patogenne, R316C i R269C, co daje wydajność diagnostyczną 3,2% (2/62), a w przeliczeniu na całą kohortę 2,1% (2/96); trzeci wariant, I571M, uznano za łagodny lub o bardzo niskiej penetracji. Fenotypy były wyraźnie zmienne i obejmowały porażenie fałdów głosowych i nerwu przeponowego, skoliozę oraz niedosłuch w zakresie wysokich częstotliwości, a wyniki badań elektrofizjologicznych odpowiadały neuropatii aksonalnej. Brak penetracji u trojga krewnych wywnioskowano z rodowodu bez genotypowania i bez udokumentowanego badania, więc z tej rodziny nie można oszacować penetracji.

   Prościej

   Zespół sprawdził gen TRPV4 u 62 osób z CMT typu 2 (postacią, w której uszkodzone są same włókna nerwowe), u których przyczyna choroby była nieznana. Dwie z nich miały zmianę w TRPV4, o której już wiadomo, że wywołuje chorobę. Ci dwaj mężczyźni i krewni w jednej rodzinie bardzo się od siebie różnili: niektórzy mieli porażone struny głosowe, co osłabiało głos lub oddychanie, jeden słabo słyszał wysokie dźwięki, a nasilenie choroby było bardzo różne. Praca podaje, że niektórzy krewni mają tę zmianę bez objawów, ale tych krewnych nie przebadano genetycznie i, według tego, co podaje praca, nie zbadano ich też klinicznie.

   Najprościej

   Naukowcy sprawdzili jeden gen, TRPV4, u 62 osób z chorobą nerwów o nazwie CMT i u 2 z nich znaleźli w nim zmianę. Gen TRPV4 to przepis na malutkie drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń, a wcześniejsze badania sugerują, że przez takie zmiany drzwi są otwarte szerzej, niż powinny. Nawet w jednej rodzinie choroba wyglądała u każdego zupełnie inaczej. Nie wiadomo też na pewno, czy niektórzy krewni rzeczywiście mają tę zmianę i nie chorują, bo nikt ich nie sprawdził.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Praca opisuje osoby z CMT2C związaną z TRPV4, w tym problemy z głosem, oddychaniem i słuchem oraz różnice w obrębie rodziny. Szacuje też, jak często przyczyną CMT2 jest TRPV4 w grupie pacjentów amerykańskiej poradni.

   Siła dowodów 3/5: Rozsądne badanie przesiewowe określonej grupy pacjentów, ale znaleziono tylko dwie osoby z wariantami TRPV4, krewnych ani nie przebadano genetycznie, ani nie zbadano klinicznie, a wszyscy pacjenci pochodzą z jednego ośrodka.

   Finansowanie i konflikty interesów

   Badanie finansowały NIH (NS078287, NS099623 dla H.-X.D. oraz U54NS065712 dla M.E.S); M.E.S otrzymuje też wsparcie od MDA i CMTA. Konflikt interesów: dr Michael E. Shy jest konsultantem firm Alnylam, Inflectis i Acceleron; pozostali autorzy deklarują brak finansowego konfliktu interesów.

   PubMed 31468327 · DOI

9. #9Pełny tekstGenetyczne badanie przesiewowe z opisem dwóch rodzin i doświadczeniami na komórkach

   TRPV4 mutations and cytotoxic hypercalcemia in axonal Charcot-Marie-Tooth neuropathies

   Klein CJ, Shi Y, Fecto F i in. · 2011 · Neurology

   Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 4

   W tym badaniu zmiany w TRPV4 znaleziono tylko w 2 z 17 rodzin z obrazem CMT2C, a w jednej rodzinie ta sama zmiana wywołała osłabienie strun głosowych u jednej osoby, ale nie u dwóch pozostałych. Wyniki z komórek przemawiają za tym, że wadliwy kanał wpuszcza za dużo wapnia, ale efekt jego zablokowania pokazano tu tylko w hodowanych komórkach.

   Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

   Badanie

   Rodzaj

   Genetyczne badanie przesiewowe z opisem dwóch rodzin i doświadczeniami na komórkach

   Kogo lub co badano

   53 niespokrewnionych probantów (osób, od których zaczyna się badanie rodziny): 17 rodzin z obrazem CMT2C (zajęcie fałdów głosowych i przepony) oraz 36 osób lub rodzin z CMT2 bez tych cech, a także 800 próbek kontrolnych. Szczegółowo opisano dwie rodziny ze zmianami w TRPV4: rodzinę z R232C (43-letni mężczyzna, jego matka i siostra) oraz 30-letniego mężczyznę z nową zmianą R316H, której nie stwierdzono u jego rodziców. W pracy laboratoryjnej użyto dwóch standardowych linii komórkowych (HEK293 i HeLa), w których wytwarzano prawidłowy TRPV4 albo jego formy R232C, R316H lub znaną wcześniej R269H.

   Co zrobiono

   Odczytano kodującą część genu TRPV4 u wszystkich 53 probantów, a wykryte zmiany sprawdzono u krewnych i w 800 próbkach kontrolnych. Dwie rodziny ze zmianami opisano na podstawie badania lekarskiego, badań przewodnictwa nerwowego, badań oddechowych i bezpośredniego oglądania fałdów głosowych. Następnie wprowadzono prawidłowy lub zmutowany TRPV4 do hodowanych linii komórkowych, aby sprawdzić, dokąd trafia białko, ile wapnia wchodzi do komórek i czy komórki obumierają, z dodatkiem i bez dodatku czerwieni rutenowej, która blokuje kanał.

   Co ustalono

   • Zmiany w TRPV4 znaleziono tylko w 2 z 17 rodzin z obrazem CMT2C i w żadnej z 36 osób lub rodzin z CMT2 bez zajęcia fałdów głosowych lub przepony.

     “only 2 out of 17 screened CMT2C families had identified mutations in TRPV4 and no TRPV4 mutation was found in 36 screened undifferentiated CMT2 families”Dyskusja

   • 30-letni mężczyzna z dusznością, słabym głosem i niedowładem fałdów głosowych miał nową zmianę R316H, której nie było u żadnego z jego rodziców (pokrewieństwo potwierdzono genetycznie); oboje rodzice mieli prawidłowy wynik badania lekarskiego.

     “R316H has not been reported before and is a de novo mutation.”Wyniki

   • W rodzinie z R232C porażenie fałdów głosowych miał tylko 43-letni syn. Jego matka i siostra nie miały objawów, ale w badaniu lekarskim stwierdzono u nich osłabienie dystalne (mięśni dalszych części kończyn), a badania nerwów wykazały neuropatię aksonalną.

     “R232C is from a CMT2C family, but only the proband has vocal cord involvement whereas other affected do not.”Dyskusja; Metody, rodzina CMT2C nr 1

   • Oba zmutowane kanały w obu liniach komórkowych prawidłowo docierały do powierzchni komórki, więc zmiany, jak się wydaje, nie uniemożliwiały wytwarzania ani transportu kanału.

     “Both mutant TRPV4 proteins had normal subcellular localization in HEK293 and HeLa cells.”Streszczenie; Wyniki

   • Komórki z R232C lub R316H miały wyższe spoczynkowe stężenie wapnia niż komórki z prawidłowym TRPV4. Po pobudzeniu aktywatorem TRPV4 wariant R232C (oraz znany wcześniej R269H) dawał też silniejszą odpowiedź, ale R316H nie różnił się istotnie.

     “TRPV4R232C and TRPV4R316H showed increased basal intracellular calcium concentration vs the wtTRPV4 (p < 0.0005)”Wyniki; opis ryc. 4

   • W komórkach HeLa zmutowane kanały powodowały obumieranie większej liczby komórek niż prawidłowy TRPV4, a czerwień rutenowa temu zapobiegała. W komórkach HEK293 wzrost obumierania komórek nie był istotny statystycznie.

     “All observed cell death could be suppressed by TRPV antagonist ruthenium red”Wyniki; ryc. 5

   Wnioski autorów

   Zmiany w części TRPV4 zbudowanej z powtórzeń ankirynowych, w tym nowa zmiana, która pojawiła się po raz pierwszy u jednego pacjenta, wywołują aksonalną postać CMT2. Osoby z tą samą zmianą mogą mieć CMT2 z osłabieniem fałdów głosowych lub bez niego. Zmutowane kanały wpuszczają do komórek za dużo wapnia (nadmierna aktywność, gain of function), a nie za mało, a zablokowanie kanału zapobiegało obumieraniu komórek na szalce. Autorzy uważają blokowanie kanałów wapniowych za kierunek leczenia wart zbadania.

   Zastrzeżenia do badania

   Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

   • UmiarkowaneEksperymenty na komórkach dalekie od człowieka

     Kanały wytwarzano w nadmiarze w dwóch standardowych laboratoryjnych liniach komórkowych. Nie badano komórek nerwowych, zwierząt ani pacjentów, a czerwień rutenową stosowano tylko na szalce. Wyniki pokazują, co zmutowane kanały mogą robić w tych komórkach, a nie to, co dzieje się w ludzkich nerwach.

     “HEK293 or HeLa were transfected, incubated either with or without ruthenium red (20 μM) for 48 hours”Metody, test żywotności komórek

   • UmiarkowaneWapń i obumieranie komórek mierzono w różnych liniach komórkowych

     Wapń mierzono tylko w komórkach HEK293, w których obumieranie komórek nie wzrosło istotnie. Obumieranie komórek było istotne tylko w komórkach HeLa. W Dyskusji mimo to napisano, że wszystkie trzy mutacje podnoszą stężenie wapnia „with decreased cell viability” (przy zmniejszonej żywotności komórek), co łączy wyniki z dwóch różnych układów.

     “We observed a trend toward increased cell death in mutant TRPV4-expressing HEK293 without reaching statistical significance”Wyniki

   • UmiarkowaneZmienne zajęcie fałdów głosowych opiera się na jednej małej rodzinie

     Twierdzenie, że ta sama zmiana może wywoływać CMT2 z osłabieniem fałdów głosowych lub bez niego, opiera się na trzech chorych osobach z jednej rodziny. Tekst podaje, że u matki i siostry nie było zajęcia fałdów głosowych ani przepony, ale nie precyzuje, jakimi badaniami to u nich oceniono.

     “His mother and sister were asymptomatic, but distal muscle weakness was elicited and vocal cord and diaphragm involvement was absent.”Metody, rodzina CMT2C nr 1

   • DrobnePomysł na leczenie jest spekulatywny

     Myśl, że leki blokujące kanały wapniowe warto zbadać, opiera się na badaniach nad chorobą Parkinsona i na działaniu czerwieni rutenowej w hodowanych komórkach. U osób z CMT2C nie testowano żadnego leku. Autorzy przedstawiają to jako kierunek badań, co jest właściwe, ale nie jest to dowód na istnienie leczenia.

     “Calcium channel inhibitors provide a rational new approach for investigation of TRPV4-mediated axonal neuropathies.”Dyskusja

   • DrobneSformułowanie w tytule może być mylące

     Czytelnicy mogą rozumieć „hypercalcemia” (hiperkalcemia) jako wysokie stężenie wapnia we krwi. W tej pracy termin ten oznacza podwyższone stężenie wapnia wewnątrz hodowanych komórek. Stężenia wapnia we krwi pacjentów nie badano.

     “Intracellular hypercalcemia is a common pathway of diverse pathogenesis.”Dyskusja

   • DrobneStatystyka traktuje pojedyncze komórki jak osobne próby

     Wyniki pomiarów wapnia łączą ponad 3000 komórek dla każdego wariantu doświadczenia, a nie podano, ile razy niezależnie powtórzono pomiary wapnia. W ten sposób mogą powstać bardzo małe wartości p, nawet jeśli eksperyment wykonano tylko kilka razy.

     “(n >3,000 cells for each condition)”Opis ryc. 4

   • DrobneDrobne niespójności w opisie wyników

     Tekst podaje p < 0,0005 dla różnic w stężeniu wapnia, a opis ryc. 4 podaje p < 0,005. W Wynikach wszystkich 53 probantów opisano też jako osoby z porażeniem fałdów głosowych, choć 36 przypadków niezróżnicowanych w innym miejscu opisano jako niemających zajęcia fałdów głosowych ani przepony.

     “a total of 53 unrelated CMT2 probands with vocal cord paralysis including subjects with diaphragmatic weakness (n = 17) and undifferentiated CMT2 (n = 36)”Wyniki; opis ryc. 4; Wstęp

   Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

   Krewnych badano osobiście. W Metodach napisano: „Family history or clinical involvements were confirmed by direct examination in kindred evaluation.” (Wywiad rodzinny lub objawy kliniczne potwierdzano bezpośrednim badaniem w ramach oceny rodziny.) W rodzinie z R232C matka i siostra nie miały objawów, ale w badaniu stwierdzono osłabienie dystalne, a badania przewodnictwa nerwowego wykazały neuropatię aksonalną, więc zaliczono je do osób chorych. W rodzinie z R316H rodzice byli „unaffected by neuropathy as determined by normal clinical examinations” (bez neuropatii, na podstawie prawidłowego badania klinicznego); tekst nie podaje, czy mieli też badania przewodnictwa nerwowego, ani w jaki sposób jego rodzeństwo (2 osoby) i dzieci uznano za „normal” (zdrowe). Autorzy zauważają, że w ich wcześniej opisanej rodzinie z R269H do wykrycia osób z bardzo łagodną postacią choroby potrzebne były wielokrotne badania, w tym specjalistyczne badania przewodnictwa nerwowego.

   Wyjaśnienie na trzy sposoby

   Naukowo

   Sekwencjonowanie TRPV4 u 53 probantów z aksonalną postacią CMT pozwoliło zidentyfikować dwa heterozygotyczne warianty w domenie powtórzeń ankirynowych: R232C (segregujący w rodzinie, w której niedowład fałdów głosowych miał tylko probant) oraz powstały de novo R316H, w 2 z 17 rodzin z CMT2C i w żadnym z 36 niezróżnicowanych przypadków CMT2. W transfekowanych komórkach oba warianty prawidłowo docierały do błony komórkowej i podwyższały podstawowe wewnątrzkomórkowe stężenie wapnia (HEK293), a także nasilały obumieranie komórek HeLa, czemu zapobiegała czerwień rutenowa. Autorzy interpretują to jako konstytutywną nadmierną aktywność (gain of function) prowadzącą do cytotoksyczności zależnej od wapnia, dopuszczając jednocześnie udział innych czynników.

   Prościej

   Zespół sprawdził gen TRPV4 u 53 osób z dziedziczną chorobą nerwów typu CMT2 i znalazł zmiany tylko w dwóch rodzinach, obu z postacią CMT2C. W jednej rodzinie mężczyzna miał porażoną strunę głosową, a jego matka i siostra nie, choć miały tę samą zmianę, a badania wykazały u nich łagodne uszkodzenie nerwów. U innego mężczyzny zmiana była nowa i nie została odziedziczona po rodzicach. W komórkach hodowanych w laboratorium wadliwy kanał wpuszczał więcej wapnia, a w jednym typie komórek obumierało ich więcej, chyba że kanał zablokowano substancją chemiczną.

   Najprościej

   TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. W komórkach hodowanych na szalce zepsute drzwi znalezione w dwóch rodzinach wpuszczały za dużo wapnia, a w jednym rodzaju komórek szkodziło to komórkom, chyba że drzwi zablokowano. W jednej rodzinie osoby z takimi samymi zepsutymi drzwiami miały różne objawy.

   Skąd takie oceny

   Znaczenie 5/5: Praca opisuje osoby z CMT2C i zmianami w TRPV4, w tym to, jak zajęcie fałdów głosowych może się różnić w obrębie jednej rodziny.

   Siła dowodów 3/5: Niewielka seria genetyczna ze starannymi badaniami klinicznymi oraz eksperymenty na komórkach, ale zmiany w TRPV4 miały tylko dwie rodziny, a do doświadczeń laboratoryjnych użyto standardowych linii komórkowych zamiast komórek nerwowych.

   Finansowanie i konflikty interesów

   W tekście nie ma ogólnej informacji o finansowaniu badania. Większość autorów nie zgłasza żadnych powiązań. Dr Siddique wymienia funkcje doradcze w NIH i funkcje redakcyjne, patent dotyczący ludzkiego białka transportującego alfa-tokoferol oraz wsparcie badań od NIH i kilku organizacji charytatywnych zajmujących się ALS. Dr Dyck otrzymuje wsparcie badań od NIH i FDA. Nie wspomniano o finansowaniu tej pracy przez żadną firmę.

   PubMed 21288981 · DOI

10. #10Pełny tekstDoniesienie genetyczne o dwóch rodzinach, uzupełnione modelowaniem strukturalnym i doświadczeniami na komórkach

    Novel mutations highlight the key role of the ankyrin repeat domain in TRPV4-mediated neuropathy

    Sullivan JM, Zimanyi CM, Aisenberg W i in. · 2015 · Neurology. Genetics

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 4

    Ta praca dopisuje do listy dwie kolejne zmiany wywołujące CMT2C. Obie leżą w tej samej części białka TRPV4 co wiele innych takich zmian, a u wszystkich czterech badanych osób wystąpiły problemy z głosem. Wyniki laboratoryjne zgadzają się z przypuszczeniem, że kanał jest nadmiernie aktywny, ale pochodzą z komórek hodowanych na szalce, a nie od ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Doniesienie genetyczne o dwóch rodzinach, uzupełnione modelowaniem strukturalnym i doświadczeniami na komórkach

    Kogo lub co badano

    4 osoby z 2 niespokrewnionych rodzin z fenotypem CMT2C (w każdej rodzinie 2 osoby zbadane klinicznie i genetycznie), konsultowane na Stanford University i na University of Washington. W pracy laboratoryjnej wykorzystano komórki HEK293T i mysie komórki MN-1 (fuzja neuronu ruchowego i komórek nerwiaka zarodkowego, neuroblastoma), które wytwarzały prawidłowy lub zmutowany TRPV4, oraz komputerowy model czteroczęściowego ludzkiego kanału TRPV4 zbudowany na podstawie struktury szczurzego TRPV1.

    Co zrobiono

    Zespół zbadał pacjentów i wykonał badania genów związanych z CMT, które wykazały dwie nowe zmiany w TRPV4 w tej samej pozycji. Naniesiono je na trójwymiarowy model kanału obok znanych mutacji wywołujących neuropatię i choroby szkieletu. Następnie wprowadzono zmutowane kanały do komórek i zmierzono, dokąd trafia białko, jaki jest poziom wapnia wewnątrz komórek i ile komórek obumiera, z lekiem blokującym TRPV4 (HC-067047) i bez niego.

    Co ustalono

    • W tej samej pozycji, argininie 237, w domenie powtórzeń ankirynowych TRPV4 znaleziono dwie nowe zmiany pojedynczego nukleotydu (jednej litery kodu genetycznego): p.Arg237Gly (c.709C>G) w rodzinie 1 i p.Arg237Leu (c.710G>T) w rodzinie 2.

      “we report 2 novel heterozygous missense mutations in the TRPV4-ARD convex face (p.Arg237Gly and p.Arg237Leu)”Streszczenie (Wyniki); Wyniki, „Detection of novel mutations in TRPV4”

    • Wszystkie 4 osoby miały osłabienie dystalnych części kończyn, chrypkę i osłabienie fałdów głosowych. U 3 z 4 badania nerwów wykazały neuropatię aksonalną, u 2 laryngoskopia potwierdziła niedowład fałdów głosowych, a u nikogo nie stwierdzono nieprawidłowości szkieletowych. U jednej osoby ruchomość fałdów głosowych wynosiła 15–20% normy.

      “In individual IV.1 of family 2, laryngoscopy revealed bilateral vocal fold paresis with vocal fold movement at 15%-20% of normal.”Wyniki, „Clinical findings”

    • Żadnej z tych zmian nie znaleziono w dużych populacyjnych bazach danych, pozycja ta jest silnie zachowana ewolucyjnie u kręgowców, a narzędzia prognostyczne oceniły obie zmiany jako szkodliwe.

      “Neither nucleotide substitution is present in the NHLBI Exome Sequencing Project Exome Variant Server, the 1000 Genomes Project, Exome Aggregation Consortium, or dbSNP.”Wyniki, „Detection of novel mutations in TRPV4”

    • Arginina 237 leży na zewnętrznej (wypukłej) powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych, obok innych pozycji związanych z CMT2C (Arg232 i Arg269). Sześć z 10 odsłoniętych reszt argininy na tej powierzchni wiąże się obecnie z neuropatią, a 8 z 12 znanych mutacji wywołujących neuropatię leży w tej domenie.

      “Six of the 10 exposed arginine residues present on the convex face of TRPV4-ARD have now been associated with neuropathy.”Dyskusja

    • W komórkach oba zmutowane kanały prawidłowo docierały na powierzchnię komórki, ale podnosiły spoczynkowy poziom wapnia i powodowały większe obumieranie komórek, w podobnym stopniu jak znana mutacja wywołująca CMT2C (R269C). Lek blokujący TRPV4 zapobiegał obu tym efektom, co wskazuje na nadmiernie aktywny kanał (gain of function).

      “Taken together, the above results suggest that the p.Arg237Gly and p.Arg237Leu mutants traffic normally to the plasma membrane but exhibit a gain of function in channel activity.”Wyniki, „p.Arg237Gly and p.Arg237Leu mutations alter TRPV4 function”; ryc. 3

    • W modelu komputerowym powierzchnia domeny, na której skupiają się mutacje wywołujące neuropatię, jest zwrócona do wnętrza komórki w pobliżu błony, gdzie mogłaby wiązać inne białka. Mutacje wywołujące dysplazję szkieletową skupiały się gdzie indziej, w pobliżu bramki kanału i między podjednostkami.

      “This orientation suggests that the ARD convex face would likely be readily accessible for protein-protein/protein-ligand interactions.”Wyniki, „Structural analyses localize Arg237 to the convex face of the ARD”

    Wnioski autorów

    Dwie nowe mutacje uzupełniają dowody na to, że domena powtórzeń ankirynowych ma centralne znaczenie w neuropatii związanej z TRPV4. Obie wydają się zwiększać aktywność kanału, a autorzy sugerują, że neuropatia może wynikać ze zmienionych interakcji między wypukłą powierzchnią domeny a nieznanymi jeszcze partnerami wiążącymi. Zauważają, że w odpowiednich przypadkach jednym z możliwych sposobów leczenia mogłoby być blokowanie kanału.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMało osób zbadanych w każdej rodzinie

      W każdej rodzinie badaniom genetycznym poddano tylko dwie osoby, więc praca nie może wykazać, że zmiana przechodzi z pokolenia na pokolenie razem z chorobą w każdej rodzinie (segregacja wariantu z chorobą w rodzinie). Argumenty za tym, że zmiany te wywołują CMT2C, opierają się głównie na tym, że nie ma ich w bazach danych, na wynikach narzędzi prognostycznych, na zachowaniu ewolucyjnym pozycji i na doświadczeniach na komórkach.

      “was also detected in the 2 examined individuals in family 2”Wyniki, „Detection of novel mutations in TRPV4”

    • DrobneNie wyjaśniono statusu krewnych

      Na rodowodach krewni są oznaczeni jako chorzy, zdrowi lub o „unclear disease status” (niejasnym statusie choroby), ale zbadano tylko 4 osoby, a praca nie podaje, jak zaklasyfikowano pozostałych. Ma to znaczenie tylko wtedy, gdy rodowody posłużą do oceny penetracji lub zmienności; sama praca nie formułuje takich wniosków.

      “white = unaffected, black = affected, gray = unclear disease status, *DNA collected”Opis ryc. 1B

    • UmiarkowaneDoświadczenia na komórkach są dalekie od ludzkich nerwów

      W testach czynnościowych użyto linii komórkowych (komórek HEK293T i mysich komórek MN-1), które wytwarzały zmutowany kanał, a pomiary prowadzono przez 24 godziny. Pokazują one, że kanał jest nadmiernie aktywny na szalce w laboratorium, ale nie mogą pokazać, w jakim stopniu dzieje się to w ludzkich nerwach ani jakie ma tam znaczenie.

      “we performed a series of in vitro studies examining the effects of heterologous expression of these mutant channels.”Wyniki, „p.Arg237Gly and p.Arg237Leu mutations alter TRPV4 function”

    • DrobneWnioski strukturalne opierają się na modelu

      Doświadczalnie wyznaczoną strukturę miała tylko domena powtórzeń ankirynowych; resztę kanału wymodelowano na podstawie pokrewnego kanału (szczurzego TRPV1). Autorzy przyznają, że prawdziwy kanał może przyjmować inne kształty, więc koncepcja partnerów wiążących jest hipotezą.

      “It is also likely that the channel adopts other conformations not yet seen experimentally”Dyskusja

    • DrobneMała liczba powtórzeń doświadczeń z obumieraniem komórek

      Wyniki dotyczące wapnia pochodziły z ponad 100 komórek, ale wyniki dotyczące obumierania komórek z 3 niezależnych doświadczeń, a to mała liczba do oceny, na ile różnice są wiarygodne.

      “data in E are averaged from 3 independent transfections”Opis ryc. 3

    • DrobneW analizowanej kopii brakowało tabeli klinicznej

      Tekst udostępniony do tego omówienia nie zawierał treści tabeli z podsumowaniem danych klinicznych, więc nie można było tu sprawdzić wieku poszczególnych osób, stopni nasilenia choroby ani wyników badań nerwów.

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Zbadano klinicznie i genetycznie tylko 4 chore osoby (2 w każdej rodzinie). Na rodowodach pozostali krewni są oznaczeni jako chorzy, zdrowi lub o niejasnym statusie („white = unaffected, black = affected, gray = unclear disease status, *DNA collected”, czyli: biały = zdrowy, czarny = chory, szary = niejasny status choroby, * = pobrano DNA; opis ryc. 1B), a w rodzinie 2 „3-generation history of limb weakness and hoarseness on the maternal side” (osłabienie kończyn i chrypka w trzech pokoleniach ze strony matki) opisano na podstawie wywiadu rodzinnego. Praca nie podaje, jak ustalano status krewnych.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W dwóch niespokrewnionych rodzinach z CMT2C zidentyfikowano dwa nowe heterozygotyczne warianty zmiany sensu (missense) w tej samej reszcie aminokwasowej, p.Arg237Gly i p.Arg237Leu, zlokalizowane na wypukłej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych TRPV4 obok innych reszt argininy związanych z neuropatią. W transfekowanych komórkach HEK293T i MN-1 oba warianty podlegały prawidłowemu transportowi wewnątrzkomórkowemu, ale podwyższały podstawowe wewnątrzkomórkowe stężenie Ca2+ i wywoływały cytotoksyczność, którą znosił antagonista TRPV4 HC-067047, co jest zgodne z nadmierną aktywnością. Model homologiczny sugeruje, że wypukła powierzchnia jest dostępna dla nieznanych jeszcze partnerów wiążących; dane o segregacji ograniczają się do dwóch chorych osób w każdej rodzinie.

    Prościej

    Badacze znaleźli w dwóch rodzinach z CMT2C dwie nowe zmiany w zapisie genu TRPV4 (coś jak literówki), obie w tym samym miejscu (pozycja 237). To miejsce leży w części białka zwanej domeną powtórzeń ankirynowych, w której znajduje się wiele innych zmian wywołujących CMT2C. W komórkach hodowanych w laboratorium zmienione kanały wpuszczały za dużo wapnia i więcej komórek obumierało, a lek blokujący TRPV4 temu zapobiegał. Zbadano tylko cztery osoby, a komórki hodowane w laboratorium mogą zachowywać się inaczej niż ludzkie nerwy.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórki wchodzi wapń. W dwóch rodzinach z CMT2C drzwi miały zmianę w tym samym małym miejscu. W komórkach hodowanych w laboratorium takie drzwi wpuszczały za dużo wapnia i szkodziły komórkom. Substancja zamykająca drzwi pomogła komórkom na szalce, ale nie sprawdzano jej u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca dotyczy bezpośrednio rodzin z CMT2C: opisuje ich objawy i nowe mutacje w TRPV4 oraz zawiera badania laboratoryjne nad mechanizmem CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Dobra praca laboratoryjna z odpowiednimi mutacjami porównawczymi i kontrolą z lekiem blokującym, ale tylko cztery osoby, ograniczone badania rodzin oraz linie komórkowe zamiast ludzkich nerwów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: grant NIH R21NS08757902 i grant MDA 277551 (oba dla C.J.S.), grant NIH R01GM081340 (R.G.) oraz stypendium podoktorskie Jane Coffin Childs Memorial Fund (C.M.Z.); w oświadczeniach niektóre z tych numerów podano nieco inaczej (na przykład MDA 2777551). Kilkoro autorów ujawnia patenty, umowy doradcze, finansowanie podróży i wsparcie badań ze strony przemysłu, głównie w związku z innymi chorobami, takimi jak rdzeniowy zanik mięśni, dystrofia miotoniczna i ataksja; żadnego z nich nie opisano jako związanego z TRPV4.

    PubMed 27066566 · DOI

11. #11Pełny tekstKrótkie doniesienie: badanie rodziny z sekwencjonowaniem eksomu i doświadczeniami na komórkach

    Exome sequencing identifies a novel TRPV4 mutation in a CMT2C family

    Landouré G, Sullivan JM, Johnson JO i in. · 2012 · Neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 1

    W tej rodzinie widać typowy obraz CMT2C: osłabienie kończyn z problemami z głosem i oddychaniem, a jedna osoba miała niedosłuch. Praca pokazuje też, że w tej rodzinie starsze badanie genetyczne z przyczyn technicznych przeoczyło zmianę w TRPV4.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Krótkie doniesienie: badanie rodziny z sekwencjonowaniem eksomu i doświadczeniami na komórkach

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina z CMT2C (rodzina 3 z badania tego samego zespołu z 2010 r.): oceniono 9 członków rodziny, 3 chorych i 6 zdrowych; 200 osób w grupie kontrolnej. Doświadczenia na przejściowo transfekowanych komórkach HEK293 wytwarzających prawidłowy (WT), R186Q lub R269C TRPV4 (n = 8 na grupę w pomiarach wapnia, n = 3 na grupę w pomiarach obumierania komórek).

    Co zrobiono

    Wcześniejsze sekwencjonowanie metodą Sangera nie wykazało w tej rodzinie zmiany w TRPV4. Zespół odczytał części kodujące białka we wszystkich genach (sekwencjonowanie eksomu) u jednej chorej osoby, znalazł nową zmianę w TRPV4 i sprawdził ją sekwencjonowaniem metodą Sangera z nowo zaprojektowanymi starterami u wszystkich 9 krewnych i u 200 osób z grupy kontrolnej. Następnie badacze wprowadzili zmieniony kanał do komórek hodowanych w laboratorium i sprawdzili, czy podnosi on poziom wapnia i zabija komórki.

    Co ustalono

    • Troje z 9 krewnych miało cechy CMT2C: postępujące osłabienie i zanik mięśni w dystalnych częściach kończyn, chrypkę i głośny, świszczący oddech (stridor) przy wysiłku. Badania nerwów wykazały neuropatię aksonalną z zajęciem nerwu przeponowego, a laryngoskopia ograniczoną ruchomość fałdów głosowych.

      “Nerve conduction studies confirmed an axonal neuropathy with phrenic nerve involvement; laryngoscopy showed reductions in vocal fold opening and closing.”Wyniki

    • Dwie chore osoby miały skoliozę, ale na zdjęciach rentgenowskich kości nie było cech dysplazji szkieletowej, a jedna osoba miała niedosłuch w obu uszach.

      “Two individuals had scoliosis, but skeletal dysplasia was not evident on bone radiographs. One individual had bilateral sensorineural hearing loss.”Wyniki

    • Nowa zmiana w TRPV4, c.557G>A (R186Q), występowała u wszystkich 3 chorych krewnych, a nie było jej u 6 zdrowych krewnych ani u 200 osób z grupy kontrolnej. W innych genach CMT nie znaleziono istotnych wariantów.

      “revealed the c.557G>A sequence change in all 3 individuals with CMT2C, but not in the 6 unaffected individuals (figure 1B), nor in 200 controls.”Wyniki

    • Wcześniejsze badanie metodą Sangera przeoczyło zmianę, ponieważ startery trafiały na częste warianty DNA (SNP), przez co prawdopodobnie odczytywana była tylko prawidłowa kopia genu.

      “A review of the Sanger sequencing primers used to amplify this region of TRPV4 revealed that the forward and reverse primers each contained a single nucleotide polymorphism (SNP).”Wyniki

    • R186 leży na wypukłej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych, tam, gdzie leżą też inne zmiany wywołujące neuropatię. Zmiany wywołujące dysplazję szkieletową leżą w tej domenie na powierzchni wklęsłej.

      “R186 is an exposed arginine residue situated on the convex face of the TRPV4 ankyrin repeat domain (ARD)”Wyniki; opis ryc. 1D

    • W komórkach R186Q powodowała po 24 godzinach tylko niewielki wzrost stężenia wapnia, ale po 36 godzinach obumierało więcej komórek niż przy prawidłowym TRPV4. R269C dawała silniejsze efekty. Bloker kanałów TRP, czerwień rutenowa, zapobiegał obu efektom.

      “Approximately 10% of cells expressing R186Q-TRPV4 and 15% of cells expressing R269C-TRPV4 compared to approximately 5% of cells expressing WT-TRPV4 were dead at 36 hours post-transfection”Opis ryc. 1F

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że R186Q to nowa mutacja TRPV4, która w tej rodzinie wywołuje CMT2C bez dysplazji szkieletowej, że prawdopodobnie zwiększa stałą (konstytutywną) aktywność kanału i że jej położenie na wypukłej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych potwierdza znaczenie tego regionu dla nerwów. Piszą też, że sekwencjonowanie eksomu może wychwycić mutacje, które umykają sekwencjonowaniu metodą Sangera.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMała rodzina

      Zbadano tylko 3 chorych i 6 zdrowych krewnych. Segregacja w tak małej rodzinie sama w sobie niewiele dowodzi, choć brak zmiany u 200 osób z grupy kontrolnej i wyniki badań na komórkach są dodatkowymi argumentami.

      “We evaluated 9 family members (figure 1A), 3 of whom exhibited features consistent with the CMT2C phenotype”Wyniki

    • UmiarkowaneModel komórkowy daleki od ludzkich nerwów

      W badaniach użyto komórek HEK293 hodowanych na szalce, które wytwarzały kanał z wprowadzonego DNA (przejściowa transfekcja), a nie komórek nerwowych pacjentów. Pokazują one, co zmiana może robić w tym układzie, a nie, jak zachowuje się w nerwach ludzi.

      “Calcium imaging and cell death assays were performed using transiently transfected HEK293 cells as previously described.”Metody

    • UmiarkowaneSłaby wpływ na stężenie wapnia i doświadczenia na małej liczbie próbek

      Wzrost stężenia wapnia przy R186Q był tylko umiarkowany i, w przeciwieństwie do R269C, nie oznaczono go jako istotnego statystycznie. Wniosek, że R186Q powoduje nadmierną aktywność kanału, opiera się głównie na wyniku dotyczącym obumierania komórek (3 próbki na grupę) i na doświadczeniu z blokerem. W pracy użyto testów t dla prób niezależnych i nie wspomniano o poprawce na wielokrotne porównania.

      “Basal calcium levels are modestly increased in HEK293 cells expressing R186Q-TRPV4 and significantly increased in cells expressing R269C-TRPV4”Opis ryc. 1E

    • DrobneOcena zdrowych krewnych i szczegóły dotyczące poszczególnych osób są poza tekstem głównym

      Tekst główny nie podaje, czy 6 zdrowych krewnych miało badania przewodnictwa nerwowego lub laryngoskopię, ani która osoba miała niedosłuch lub skoliozę. Te szczegóły są w tabeli online (tabela e-1), której tu nie uwzględniono. Ponieważ żaden ze zdrowych krewnych nie miał tej zmiany, nie wpływa to na żadne wnioski o penetracji, ale czytelnicy nie mogą sprawdzić rozpoznań klinicznych.

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Praca podaje, że 9 członków rodziny zostało „evaluated” (ocenionych) i że dwóch autorów „examined patients” (badało pacjentów), ale tekst główny nie podaje, czy 6 zdrowych krewnych miało badania przewodnictwa nerwowego lub laryngoskopię; szczegóły dotyczące poszczególnych osób są w tabeli online (tabela e-1), której tu nie uwzględniono. U wszystkich 6 zdrowych krewnych badanie nie wykazało tej zmiany: „not in the 6 unaffected individuals (figure 1B), nor in 200 controls.” (nie występowała u 6 zdrowych osób, ryc. 1B, ani u 200 osób z grupy kontrolnej).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Sekwencjonowanie eksomu w rodzinie z CMT2C, w której sekwencjonowanie metodą Sangera dało wcześniej wynik ujemny, ujawniło nowy heterozygotyczny wariant zmiany sensu (missense) w TRPV4, c.557G>A (R186Q), segregujący z chorobą (3 chorych nosicieli, 6 zdrowych osób bez wariantu) i nieobecny u 200 osób z grupy kontrolnej. Polimorfizmy SNP w miejscach przyłączania pierwotnych starterów prawdopodobnie powodowały amplifikację jednoalleliczną, tylko allelu typu dzikiego. R186 leży na wypukłej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych, razem z innymi mutacjami wywołującymi neuropatię. W transfekowanych komórkach HEK293 R186Q powodował umiarkowany wzrost podstawowego stężenia wapnia i zwiększone obumieranie komórek; oba efekty blokowała czerwień rutenowa, co autorzy interpretują jako zwiększoną aktywność konstytutywną (gain of function).

    Prościej

    W jednej rodzinie trzy osoby chorowały na CMT2C: miały osłabione dłonie i stopy, chrypkę i głośny oddech. Starsze badanie genetyczne przeoczyło przyczynę, ponieważ miejsca, od których zaczynało odczyt, wypadały na częstych, nieszkodliwych różnicach w DNA. Nowsza metoda, która odczytuje wszystkie geny, znalazła nową zmianę w genie TRPV4 u wszystkich trzech chorych osób. Nie było jej natomiast u nikogo z sześciu zdrowych krewnych ani u 200 niespokrewnionych osób. W komórkach hodowanych w laboratorium zmieniony kanał wpuszczał trochę więcej wapnia i zabijał więcej komórek, co sugeruje, że jest nadmiernie aktywny.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Wszyscy chorzy w tej rodzinie mieli tę samą malutką literówkę w genie TRPV4, a w komórkach hodowanych w laboratorium zmienione drzwi wydawały się wpuszczać trochę za dużo wapnia i szkodziły komórkom. Pierwsze badanie przeoczyło tę zmianę, bo odczytało tylko zdrową kopię genu, tak jakby ktoś z dwóch kopii tej samej strony przeczytał tylko jedną.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca dotyczy bezpośrednio rodziny z CMT2C i opisuje objawy ze strony głosu, oddychania, słuchu i szkieletu. Zawiera też praktyczną uwagę: standardowe badanie genetyczne przeoczyło zmianę w TRPV4.

    Siła dowodów 3/5: Dobre dowody genetyczne jak na małą rodzinę (segregacja z chorobą, brak zmiany u 200 osób z grupy kontrolnej, ewolucyjnie zachowana pozycja aminokwasu) oraz ograniczone badania na komórkach, które je wspierają. Szczegóły kliniczne poszczególnych osób są w tabeli online, której tu nie uwzględniono.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały: fundusze wewnętrzne National Institute of Neurological Disorders and Stroke w NIH, grant NIH R01NS062869 dla C.J.S., wewnętrzny program badawczy NIA (Z01-AG000949-02) oraz grant NIH R01GM081340 dla R.G. Autorzy nie zgłaszają powiązań istotnych dla tej pracy.

    PubMed 22675077 · DOI

12. #12Pełny tekstBadanie rodzin (dwie rodziny) z niewielkim przesiewowym badaniem genu

    CMT2C with vocal cord paresis associated with short stature and mutations in the TRPV4 gene

    Chen DH, Sul Y, Weiss M i in. · 2010 · Neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 4

    W tych dwóch rodzinach osoby z tą samą zmianą w TRPV4 bardzo się od siebie różniły, od braku problemów ze strunami głosowymi po konieczność stałej tracheostomii, a niektóre były niższe od przeciętnej. Dwie rodziny to za mało, by stwierdzić, czy niski wzrost jest typową cechą CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie rodzin (dwie rodziny) z niewielkim przesiewowym badaniem genu

    Kogo lub co badano

    Dwie wielopokoleniowe rodziny z CMT2C konsultowane na University of Washington w Seattle. Rodzina 1 miała nowy wariant S542Y (opisano co najmniej cztery chore kobiety i dwóch chorych mężczyzn). Rodzina 2, po raz pierwszy opisana w 1994 r., miała wariant R315W (opisano trzy chore osoby w trzech pokoleniach: 47-letnią probantkę, czyli kobietę, od której zaczęto badanie rodziny, jej córkę i jej ojca). Badaniem objęto też 20 niespokrewnionych osób z rodzinną postacią CMT (16 z CMT2 i 4 z CMT1) bez osłabienia fałdów głosowych oraz 200 osób z grupy kontrolnej. Tabela kliniczna i rysunki rodowodów były obrazami, których nie było w tekście użytym do tego omówienia.

    Co zrobiono

    Członków rodzin zbadano w poradni neurogenetycznej, wykonano badania przewodnictwa nerwowego i EMG, a fałdy głosowe oceniono w poradni otolaryngologicznej (ucho, nos, gardło). U chorych osób zsekwencjonowano gen TRPV4, a znalezione zmiany sprawdzono u innych krewnych i u 200 osób z grupy kontrolnej. Wzrost porównano z amerykańskimi danymi referencyjnymi, a gen TRPV4 przebadano także u 20 innych osób z rodzinną postacią CMT.

    Co ustalono

    • W obu rodzinach występowała neuropatia aksonalna z przewagą objawów ruchowych. Osłabienie fałdów głosowych było różne: u jednych go nie było, u innych było ciężkie, a dwie osoby wymagały stałej tracheostomii.

      “The vocal cord paresis varied from absent to severe, requiring permanent tracheotomy in 2 subjects.”Streszczenie, Wyniki

    • W rodzinie 1 cztery zbadane chore kobiety miały średnio 142,2 cm wzrostu, wobec średniej referencyjnej 164,8 cm dla białych Amerykanek niepochodzenia latynoskiego, a dwaj chorzy mężczyźni również byli niżsi od średniej o ponad 2 odchylenia standardowe (SD). Ich dłonie, stopy i kończyny były proporcjonalne do wzrostu.

      “The 4 affected and examined women in this family have an average height of 4 feet 8 inches (142.2 cm), which is more than 2 SD below the mean”Wyniki, Rodzina 1

    • Nowy wariant S542Y (rodzina 1) i wariant R315W (rodzina 2) znaleziono u chorych członków rodzin, a nie znaleziono ich u dostępnych zdrowych krewnych ani u 200 osób z grupy kontrolnej.

      “These 2 nucleotide changes were not detected in 200 controls (400 chromosomes).”Wyniki, Badania genetyczne

    • U probantki z rodziny 2 badania nerwów wykonane w odstępie 20 lat wykazały dalszy spadek odpowiedzi ruchowych i całkowity zanik odpowiedzi czuciowych, które w wieku 27 lat były jeszcze zachowane.

      “Twenty years later, there was further reduction of CMAP amplitudes and complete loss of previously preserved SNAPs”Wyniki, Rodzina 2

    • Żadna z 20 osób z rodzinną postacią CMT bez osłabienia fałdów głosowych nie miała chorobotwórczej zmiany w genie TRPV4.

      “No pathologic nucleotide changes were identified in those cases.”Wyniki, Badania genetyczne

    • Niektóre osoby miały inne objawy: w każdej rodzinie opisano zajęcie nerwu okoruchowego (III nerwu czaszkowego) i bezdech senny, a jedna kobieta z rodziny 1 zmarła w wieku 44 lat z powodu problemów oddechowych i niewydolności serca, po tym, jak stwierdzono u niej osłabione odpowiedzi nerwu przeponowego i słabą ruchomość przepony.

      “Third cranial nerve involvement and sleep apnea occurred in one subject in each family.”Streszczenie, Wyniki; Wyniki, Rodzina 1

    Wnioski autorów

    CMT2C z neuropatią aksonalną, osłabieniem fałdów głosowych i niskim wzrostem to odrębny zespół wywoływany zmianami w genie TRPV4, a zmiany w TRPV4 mogą dotyczyć kości, nerwów albo obu naraz. Zmiany w TRPV4 nie są częstą przyczyną CMT, ale zdaniem autorów neurolodzy powinni brać TRPV4 pod uwagę, gdy u chorego występuje neuropatia aksonalna z osłabieniem fałdów głosowych, zwłaszcza przy niskim wzroście, a rodziny z dysplazją szkieletową związaną z TRPV4 powinny być badane pod kątem łagodnej, łatwej do przeoczenia neuropatii.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZwiązek z niskim wzrostem opiera się na niewielu osobach

      Porównanie wzrostu obejmuje kilka chorych osób, jednego zdrowego mężczyznę o prawidłowym wzroście i jedną zdrową kobietę, która była niska, ale nie miała tej zmiany. W rodzinie 2 podano wzrost 152 cm i 156 cm bez porównania z wartościami referencyjnymi. Sami autorzy piszą, że w rodzinie 1 niski wzrost może mieć więcej niż jedną przyczynę.

      “However, the short stature of the unaffected 95-year-old woman in family 1 suggests there could be more than one type of short stature in this family.”Dyskusja

    • UmiarkowaneOdrębny zespół ogłoszony na podstawie dwóch rodzin

      Nazwanie CMT2C z niskim wzrostem odrębnym zespołem to mocne określenie przy dwóch rodzinach, z których w jednej niski wzrost był według streszczenia „less remarkable” (mniej wyraźny).

      “CMT2C with axonal neuropathy, vocal cord paresis, and short stature is a unique syndrome associated with mutations in the TRPV4 gene.”Streszczenie, Wnioski

    • UmiarkowaneNadinterpretacja ujemnego wyniku badania 20 osób

      Brak zmian w TRPV4 u 20 osób, z których 4 miały postać demielinizacyjną CMT1, to zbyt mała próba, by wykazać, że zmiany w TRPV4 są mało prawdopodobne w CMT bez osłabienia fałdów głosowych.

      “document that pathologic TRPV4 mutations are unlikely to be found in CMT patients in the absence of a personal or family history of vocal cord paresis”Dyskusja

    • UmiarkowaneNie opisano, jak oceniano zdrowych krewnych

      Praca podaje, że zdrowi krewni mieli prawidłową wersję genu, ale nie mówi, czy zostali zbadani lub czy mieli badania nerwów. Bez tego można było przeoczyć łagodnie chorych krewnych, co ma znaczenie dla wniosków o tym, jak zmienny jest przebieg choroby. Jedną osobę z najstarszego pokolenia (I-2) opisano wyłącznie na podstawie informacji od rodziny.

      “available unaffected relatives had the wild-type sequence”Wyniki, Badania genetyczne

    • DrobneKrewny z innym obrazem badań nerwów i niejasnym genotypem

      Ojciec probantki z rodziny 2 miał neuropatię, która zaczęła się około 45. roku życia, z nieznacznie zwolnionym przewodnictwem nerwowym (obraz mieszany aksonalno-demielinizacyjny), inaczej niż obraz aksonalny u pozostałych, i nie miał problemów z głosem ani z oddychaniem. Tekst nie podaje, czy był nosicielem R315W (rodowód z genotypami nie był tu dostępny), więc nie wiadomo, czy jego neuropatia jest częścią tej samej choroby.

      “Electrophysiologic testing revealed a mixed axonal/demyelinating neuropathy with reduced CMAP amplitudes and mildly reduced NCVs.”Wyniki, Rodzina 2

    • DrobneKostna przyczyna niskiego wzrostu założona, nie wykazana

      Zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa opisano u jednej kobiety, a praca nie podaje, kto miał zdjęcia palców i kości długich. Związek z łagodną dysplazją szkieletową autorzy sami opisują jako przypuszczenie.

      “The short stature related to mutant TRPV4 is presumed to be on the basis of a slight reduction in the height of all vertebral bodies”Dyskusja

    • DrobneNiepotwierdzony objaw ze strony nerwu okoruchowego

      W rodzinie 2 opisano częściowe uszkodzenie nerwu okoruchowego (III nerwu czaszkowego) z wrodzonym zezem. W rodzinie 1 jedynym opisanym w tekście objawem ocznym są możliwe źrenice Adiego u jednej osoby, czego nie potwierdzono badaniem, a mimo to streszczenie podaje zajęcie nerwu okoruchowego w każdej rodzinie.

      “IV-5 had large pupils that were slow to react to light and were more reactive to near accommodation, suggesting Adie's pupils. No pharmacologic testing was done.”Wyniki, Rodzina 1

    • DrobneDowody genetyczne dla S542Y ograniczone do rodziny i grupy kontrolnej

      Nowy wariant S542Y segregował z chorobą w rodzinie 1 i nie występował u 200 osób z grupy kontrolnej, co jest użytecznym dowodem. Nie zbadano go jednak w laboratorium, a tekst nie podaje, czy w tych rodzinach sprawdzono inne geny związane z neuropatią.

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie opisano tego jasno. Chorych członków rodzin zbadano w poradni neurogenetycznej University of Washington, wykonano badania przewodnictwa nerwowego, EMG u trzech osób z rodziny 1, a u części osób badanie fałdów głosowych. O krewnych uznanych za zdrowych tekst mówi tylko, że „available unaffected relatives had the wild-type sequence” (dostępni zdrowi krewni mieli prawidłową sekwencję genu); nie podaje, czy byli badani lub czy mieli badania nerwów. Osoby I-2 z najstarszego pokolenia nie zbadano („Little is known about family member I-2”, czyli niewiele wiadomo o członku rodziny I-2). W rodzinie 1 osobę IV-2 uznano za chorą, choć nie miała osłabienia mięśni (odnotowano chrapliwy głos). Tabela kliniczna i rodowody, które mogą zawierać więcej szczegółów, nie były dostępne w użytym tu tekście.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W dwóch rodzinach z CMT2C o dziedziczeniu autosomalnym dominującym stwierdzono heterozygotyczne warianty TRPV4: nowy S542Y (domena transbłonowa) oraz R315W, obecne u chorych członków rodzin, nieobecne u dostępnych zdrowych krewnych i u 200 osób z grupy kontrolnej. W obu rodzinach występowała neuropatia aksonalna z przewagą zajęcia ruchowego ze zmiennym niedowładem fałdów głosowych, od jego braku do zależności od tracheostomii, a w rodzinie 1 niski wzrost (ponad 2 SD poniżej średniej populacyjnej), co sugeruje nakładanie się na dysplazję szkieletową związaną z TRPV4. U 20 probantów z rodzinną postacią CMT bez niedowładu fałdów głosowych nie znaleziono wariantów TRPV4.

    Prościej

    Badacze przyjrzeli się dwóm rodzinom z CMT2C. To dziedziczna choroba nerwów, która osłabia mięśnie i może obejmować struny głosowe. Każda rodzina miała własną zmianę w genie TRPV4. W obu rodzinach łącznie problemy ze strunami głosowymi były bardzo różne: od żadnych po tak ciężkie, że potrzebny był stały otwór oddechowy w szyi (tracheostomia). W jednej rodzinie chore kobiety były średnio dużo niższe od typowych Amerykanek, co sugeruje, że zmiana w genie może wpływać też na wzrost kości, choć ten wniosek opiera się na niewielu osobach.

    Najprościej

    Dwie rodziny miały chorobę nerwów o nazwie CMT2C, spowodowaną zmianami w genie TRPV4. Niektórzy członkowie rodzin mieli słaby głos albo kłopoty z oddychaniem, inni nie. W jednej rodzinie wiele osób było dość niskich. Lekarze uważają, że ten gen może wpływać nie tylko na nerwy, ale też na kości. Dwie rodziny to jednak za mało, żeby mieć pewność.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca szczegółowo opisuje dwie rodziny z CMT2C, w tym zajęcie fałdów głosowych, to, jak choroba postępowała z czasem, oraz niski wzrost.

    Siła dowodów 3/5: Staranne badanie kliniczne i genetyczne, ale obejmuje tylko dwie rodziny, a związek z niskim wzrostem i badanie przesiewowe genu opierają się na małej liczbie osób.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie badania: Department of Veterans Affairs (amerykański Departament ds. Weteranów), Seattle Institute for Biomedical and Clinical Research oraz NIH (R01 NS069719). Kilku autorów zgłasza powiązania z Athena Diagnostics, Inc. (opłaty licencyjne za patenty diagnostyczne dotyczące SCA14 i CMT1C, honoraria za wykłady lub udział w gronie prelegentów firmy). Dr Weiss zgłasza też doradztwo dla Genzyme Corporation i honoraria od Talecris Biotherapeutics, a dr Bird zasiada w radach naukowych, m.in. CMT Association. Wymienione deklaracje nie wspominają o TRPV4.

    PubMed 21115951 · DOI

13. #13Pełny tekst (skan)Badanie jednej rodziny (jeden rodowód) obejmujące badanie kliniczne, badania przewodnictwa nerwowego, EMG i rezonans magnetyczny (MRI) mięśni

    Reduced penetrance in hereditary motor neuropathy caused by TRPV4 Arg269Cys mutation

    Berciano J, Baets J, Gallardo E i in. · 2011 · Journal of neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 5

    W tej rodzinie wśród osób z tą samą zmianą w TRPV4 było zarówno ciężko chore dziecko, jak i 70-letnia osoba bez wykrywalnych oznak choroby w badaniu lekarskim, badaniach nerwów i MRI nóg. Pokazuje to, że nosiciel zmiany w TRPV4 nie zawsze ma objawy, ale na podstawie jednej rodziny nie można powiedzieć, jak często tak się zdarza.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie jednej rodziny (jeden rodowód) obejmujące badanie kliniczne, badania przewodnictwa nerwowego, EMG i rezonans magnetyczny (MRI) mięśni

    Kogo lub co badano

    Jedna trzypokoleniowa rodzina (rodowód CMT858), badana przez zespół z Santanderu w Hiszpanii, w której występuje zmiana TRPV4 Arg269Cys (c.805C>T). Szczegółowo zbadano dwie chore osoby: probantkę, kobietę w wieku 44 lat, i jej 7-letnią córkę. Zbadano też siedmioro innych krewnych (w 2007 r. w wieku 6–79 lat). U dziewięciorga członków rodziny wykonano badanie genu TRPV4; troje krewnych (w 2010 r. w wieku 70, 40 i 9 lat) miało tę zmianę bez oznak choroby.

    Co zrobiono

    Zespół zbadał członków rodziny w 2007 r., a po uzyskaniu wyników genetycznych, w kwietniu 2010 r., ponownie zbadał troje zdrowych nosicieli. Wykonano badania przewodnictwa nerwowego i EMG igłowe oraz MRI mięśni stóp i podudzi (u probantki także MRI ud i barków). Badanie genetyczne TRPV4 przeprowadzono i opisano we wcześniejszej pracy tej samej grupy.

    Co ustalono

    • Ta sama zmiana w TRPV4 wywołała bardzo różny przebieg choroby u matki i córki. Matka miała umiarkowane osłabienie obejmujące twarz, okolicę łopatek i podudzia, a córka urodziła się ze sztywnymi stawami i miała ciężkie osłabienie o wczesnym początku z problemami krtaniowymi.

      “The proband presented with a moderate facio-scapulo-peroneal syndrome, whereas her symptomatic daughter suffered from severe congenital spinal muscular atrophy with arthrogryposis, laryngomalacia, and vocal cord paresis.”Streszczenie, s. 1413

    • Troje krewnych z tą zmianą (w wieku 70, 40 i 9 lat) nie miało w badaniu żadnych oznak choroby nerwów, a ich badania nerwów i MRI podudzi były prawidłowe.

      “In all three mutation carriers results from clinical and electrophysiological examination, and MRI of foot and lower-leg musculature were normal.”Streszczenie, s. 1413

    • U dwóch chorych osób badania nerwów wykazały utratę włókien nerwów ruchowych (niska amplituda odpowiedzi mięśniowej przy prawidłowej szybkości przewodzenia), bardziej nasiloną w nogach niż w rękach, przy prawidłowych wynikach badań nerwów czuciowych.

      “There was amplitude reduction of compound muscle action potentials (CMAP) in spinal accessorius, ulnar, peroneal and tibial nerves with normal motor nerve conduction velocities (MCV).”Wyniki, badania elektrofizjologiczne, s. 1416

    • MRI probantki wykazało rozległe zastąpienie mięśni podudzi tkanką tłuszczową, tylko niewielkie zmiany w udzie (mięsień obszerny boczny, vastus lateralis) oraz tłuszczowy zanik mięśni zębatych, które przytrzymują łopatki przy klatce piersiowej.

      “The outstanding finding on T1-weighted MRI images of the shoulder-girdle was bilateral fatty atrophy of serratus muscles (Fig. 4).”Wyniki, badania MRI, s. 1416

    • Córka w wieku 18 miesięcy wymagała tracheotomii z powodu porażenia fałdów głosowych i trudności z oddychaniem; do 5. roku życia ruchomość fałdów głosowych poprawiła się na tyle, że tracheostomię można było zlikwidować. W wieku 6 lat potrzebna była druga tracheotomia, gdy po ciężkiej chorobie nie udawało się odłączyć dziewczynki od respiratora; później ją również zlikwidowano.

      “A permanent tracheotomy was performed after being diagnosed of bilateral vocal cord paresis in abduction.”Wyniki, objawy kliniczne: pacjentka III-5, s. 1415

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że brak penetracji (obecność zmiany bez żadnych oznak choroby) może być nieodłączną cechą neuropatii związanych z TRPV4. Uważają, że należy to uwzględniać w poradnictwie genetycznym, razem z dużą zmiennością nasilenia choroby, oraz że rodziny ze zmianami w TRPV4 mogłyby pomóc badaczom w poszukiwaniu genów modyfikujących.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneWniosek o penetracji opiera się na trojgu nosicielach, w tym 9-letnim dziecku

      Twierdzenie, że brak penetracji może być nieodłączną cechą choroby związanej z TRPV4, wyprowadzono z jednej rodziny. Sami autorzy zauważają, że tylko dwoje z trojga nosicieli było starszych niż średni wiek zachorowania, więc u 9-letniego dziecka oznaki choroby wciąż mogą się pojawić. Jedna rodzina nie pozwala ustalić, jak często nosiciele pozostają zdrowi.

      “In our pedigree we found three gene mutation carriers (Arg269Cys), of which two at the age beyond the average age of disease onset and not showing any clinical signs of the disease.”Dyskusja, s. 1419

    • UmiarkowaneU najstarszego nosiciela dwie wartości z badania nerwów nóg poniżej normy opisano jako prawidłowe

      W Tabeli 1 u 70-letniego nosiciela (przypadek I-2) amplitudy odpowiedzi mięśniowej wynosiły 1,4 mV (mięsień prostownik krótki palców, extensor digitorum brevis; norma 2 lub więcej) i 4,2 mV (mięsień piszczelowy przedni, tibialis anterior; norma 5 lub więcej). Autorzy oznaczają je jako graniczne, natomiast w tekście napisano, że badania nerwów u nosicieli były prawidłowe. Wartości te mogą wynikać z wieku, ale mogą też oznaczać bardzo łagodne zajęcie nerwów, co ma znaczenie, skoro główna teza pracy brzmi, że ta osoba jest całkowicie zdrowa.

      “Asterisks indicate borderline values at age 70 years.”Przypis do Tabeli 1, s. 1417; tekst na s. 1416

    • DrobneNosicieli nie zbadano we wszystkich obszarach, których dotyczyła choroba

      Nosiciele przeszli pełne badanie, badania przewodnictwa nerwowego i MRI podudzi, czyli zostali zbadani dokładnie. Jednak EMG wykonano tylko w dwóch mięśniach, MRI nie obejmowało barków (najbardziej uderzające zmiany w MRI probantki dotyczyły mięśni zębatych), a laryngoskopii u nosicieli nie opisano. Nie można wykluczyć bardzo subtelnego zajęcia innych okolic.

      “In cases I-2, II-5 and III-4, EMG of tibialis anterior and trapezius muscles was normal.”Wyniki, badania elektrofizjologiczne, s. 1416

    • DrobneJedną krewną uznano za chorą wyłącznie na podstawie wywiadu rodzinnego

      Przypadek I-3 z najstarszego pokolenia jest oznaczony w rodowodzie jako chory, ale ta osoba nie została zbadana i nie podano jej genotypu. Jej status jest niepewny. Nie zmienia to głównych wyników, ale trzeba o tym pamiętać, czytając rodowód.

      “Case I-3 was affected according to the history but no clinical record was available.”Wyniki, objawy kliniczne: pozostali członkowie rodowodu, s. 1416

    • DrobneOkreślenie „Pure motor” (czysto ruchowa) mimo łagodnego zaburzenia czucia

      W streszczeniu neuropatię nazwano czysto ruchową, a badania nerwów czuciowych były prawidłowe. Jednak w badaniu probantki stwierdzono łagodne osłabienie czucia wibracji o rozkładzie typu skarpetek i rękawiczek, a u córki nie wykonano kilku badań czucia. To drobna kwestia, ale oznacza, że zajęcia nerwów czuciowych nie wykluczono całkowicie.

      “Mild stocking and glove vibration hypoesthesia was noted.”Wyniki, objawy kliniczne: pacjentka II-3, s. 1415

    • DrobneAnalizowano tylko TRPV4; geny modyfikujące zaproponowano, ale ich nie badano

      Praca opisuje sekwencjonowanie TRPV4 (oraz wcześniejsze badanie genu SMN i kariotypu u chorych), ale nie badano innych genów związanych z neuropatią ani możliwych genów modyfikujących. Sugestia, że różnice tłumaczą geny modyfikujące lub czynniki epigenetyczne, jest rozsądnym pomysłem, a nie wynikiem badania.

      “With informed consent, the coding region and exon-intron boundaries of TRPV4 gene were analyzed as reported elsewhere [31].”Pacjenci i metody, analiza genetyczna, s. 1414

    • DrobneDrobne niespójności w nazewnictwie

      Problem z drogami oddechowymi córki w wynikach nazwano laryngomalacją (wiotkością krtani), a w dyskusji tracheomalacją (wiotkością tchawicy). Są też literówki (TPRV4, TRPV), a opis rodowodu podaje „codon 805” (kodon 805) dla zmiany, którą część genetyczna nazywa c.805C>T. Żadna z tych kwestii nie zmienia wniosków.

      “In our case III-5 we noted a combination of tracheomalacia and regressive vocal cord paresis”Dyskusja, s. 1418

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Krewnych osobiście zbadał zespół badawczy w 2007 r., a troje nosicieli ponownie zbadano w kwietniu 2010 r., po badaniu genetycznym, szukając konkretnie wczesnych oznak choroby, takich jak stopa wydrążona, szponiaste palce stóp, trudność w chodzeniu na piętach, brak odruchów skokowych oraz zanik drobnych mięśni stóp lub dłoni. Nosiciele mieli też badania przewodnictwa nerwowego, EMG mięśnia piszczelowego przedniego i mięśnia czworobocznego oraz MRI mięśni stóp i podudzi. Cytat: „In April 2010, following molecular genetic findings (see below), we re-examined all three TRPV4 gene mutation carriers ... and again we found no signs of polyneuropathy.” (W kwietniu 2010 r., po uzyskaniu wyników badań genetycznych, ponownie zbadaliśmy wszystkich troje nosicieli mutacji TRPV4 (…) i znowu nie stwierdziliśmy oznak polineuropatii). Jedną krewną (I-3) uznano za chorą wyłącznie na podstawie wywiadu rodzinnego, bez badania.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W jednym rodowodzie z heterozygotycznym wariantem TRPV4 c.805C>T (p.Arg269Cys), zmianą w regionie ankirynowym, dwie chore osoby prezentowały uderzająco odmienne fenotypy: neuropatię ruchową o rozkładzie twarzowo-łopatkowo-strzałkowym u osoby dorosłej oraz wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni (CDSMA) z artrogrypozą i niedowładem fałdów głosowych, przy czym badania elektrofizjologiczne wskazywały na zależną od długości włókien aksonopatię ruchową. Troje nosicieli w wieku 9, 40 i 70 lat miało prawidłowe wyniki badania przedmiotowego, przewodnictwa nerwowego, EMG i MRI podudzi, co autorzy interpretują jako brak penetracji. Dowody pochodzą z jednej rodziny, a autorzy zauważają, że tylko dwoje nosicieli przekroczyło średni wiek zachorowania.

    Prościej

    W tym badaniu przyjrzano się jednej rodzinie ze zmianą w genie TRPV4 o nazwie Arg269Cys. Matka miała osłabione mięśnie twarzy, okolicy łopatek i podudzi, a jej córka urodziła się ze sztywnymi stawami i miała poważne problemy z oddychaniem i krtanią. Troje innych krewnych miało tę samą zmianę, ale nie miało żadnych oznak choroby nerwów, nawet w dokładnych badaniach nerwów i badaniach obrazowych mięśni. Autorzy nazywają to zmniejszoną penetracją, co oznacza, że u części osób ze zmianą choroba się nie rozwija. Ten wniosek opiera się jednak na jednej rodzinie.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. W tej rodzinie pięć osób miało tę samą zmianę w instrukcji budowy tych drzwi, ale tylko dwie były chore, a trzy wydawały się zupełnie zdrowe, kiedy badali je lekarze. To znaczy, że ta sama zmiana w genie może bardzo różnie działać u różnych ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Szczegółowe badanie rodziny ze zmianą Arg269Cys w regionie ankirynowym TRPV4. Praca dotyczy wprost penetracji i zmienności przebiegu choroby, a to ważne sprawy dla osób z CMT2C i ich krewnych.

    Siła dowodów 3/5: Nosicieli zbadano dwukrotnie, wykonano też badania nerwów i MRI, co świadczy o staranności, ale chodzi o jedną rodzinę z trojgiem nosicieli bez objawów (brak penetracji), w tym jednym dzieckiem.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: CIBERNED i grant FIS PI07/132E, University of Antwerp, Fund for Scientific Research (FWO-Flanders), Medical Foundation Queen Elisabeth, Association Belge contre les Maladies Neuromusculaires, program Interuniversity Attraction Poles P6/43 belgijskiego Federal Science Policy Office oraz grant doskonałości Methusalem rządu flamandzkiego; dwóch autorów miało stypendia doktoranckie FWO-Flanders. Konflikt interesów: brak.

    PubMed 21336783 · DOI

14. #14Pełny tekstWieloośrodkowe genetyczne badanie przesiewowe z opisem klinicznym ośmiu rodzin (badanie rodzinne)

    Dominant mutations in the cation channel gene transient receptor potential vanilloid 4 cause an unusual spectrum of neuropathies

    Zimoń M, Baets J, Auer-Grumbach M i in. · 2010 · Brain: a journal of neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 2, drobne 3

    Ta praca pokazała, że zmiany w TRPV4 mogą wywoływać bardzo różne choroby, nawet w jednej rodzinie: od problemów obecnych od urodzenia po osłabienie zaczynające się w dorosłości, często z zajęciem strun głosowych. Praca wymienia też krewnych, którzy mieli tę zmianę i nie mieli znanych objawów. Nie podano jednak, jak ich badano, więc nadal nie jest jasne, jak często nosiciele pozostają zdrowi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Wieloośrodkowe genetyczne badanie przesiewowe z opisem klinicznym ośmiu rodzin (badanie rodzinne)

    Kogo lub co badano

    145 niespokrewnionych pacjentów indeksowych (probantów) z różnymi dziedzicznymi neuropatiami, skierowanych przez neurologów z krajów europejskich i z USA. Spośród nich 83 wybrano dlatego, że mieli nietypowe dodatkowe cechy (takie jak początek od urodzenia, osłabienie mięśni okołołopatkowych lub osłabienie proksymalne, przykurcze, porażenie fałdów głosowych, problemy z oddychaniem lub wyraźna skolioza), a 62 miało aksonalną HMSN2 bez dodatkowych cech. Mutacje TRPV4 znaleziono w ośmiu rodzinach z Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Hiszpanii, USA, Włoch i Chorwacji. Dane kliniczne obejmują 27 chorych osób (23 z genetycznie potwierdzoną mutacją i 4 uznane za chore wyłącznie na podstawie wywiadu); wiek przy ostatnim badaniu podany w Tabeli 3 wynosi od 4 do 71 lat. Sześciu nosicieli mutacji opisano jako niechorujących. U 280 osób z grupy kontrolnej pochodzenia europejskiego sprawdzono obecność dwóch z tych mutacji.

    Co zrobiono

    Zespół zsekwencjonował wszystkie kodujące białko fragmenty genu TRPV4 u każdego pacjenta indeksowego, potwierdzał każdą znalezioną zmianę drugim badaniem i sprawdzał, czy w danej rodzinie zmiana występuje razem z chorobą. Za pomocą markerów DNA sprawdzono, czy rodziny z tą samą zmianą mają wspólnego przodka, a badanie ojcostwa pozwoliło potwierdzić, że jedna ze zmian jest nowa (de novo). Następnie opisano objawy, wyniki badania przewodnictwa nerwowego oraz, w jednej rodzinie, wyniki laryngoskopii (oglądania krtani za pomocą kamery) u chorych krewnych, a zmienione aminokwasy naniesiono na trójwymiarową strukturę (3D) domeny powtórzeń ankirynowych kurzego białka TRPV4.

    Co ustalono

    • Badanie 145 niespokrewnionych pacjentów ujawniło pięć różnych zmian w TRPV4 w ośmiu rodzinach. W siedmiu rodzinach zmiana była przekazywana w sposób dominujący. U jednego pacjenta z Chorwacji, będącego izolowanym przypadkiem w rodzinie, zmiana (Val620Ile, opisana wcześniej w chorobie kości zwanej brachyolmią) powstała jako nowa (de novo).

      “We performed DNA sequencing of the coding regions of transient receptor potential vanilloid 4 in a cohort of 145 patients with various types of hereditary neuropathy and identified five different heterozygous missense mutations in eight unrelated families.”Streszczenie; Wyniki, ustalenia genetyczne

    • Jedna ze zmian, Arg232Cys, była nowa (wcześniej nieopisana). Znaleziono ją w trzech rodzinach (dwie z nich są prawdopodobnie daleko spokrewnione, bo mają ten sam haplotyp) i nie występowała u 280 osób z grupy kontrolnej. Cztery z pięciu zmian dotyczą argininy, jednej z cegiełek budujących białko, w miejscach ściśle zachowanych u różnych gatunków, i leżą na tej samej zewnętrznej (wypukłej), dodatnio naładowanej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych.

      “The mutant residues Arg232, Arg269 and Arg315, and previously identified Arg316 (Auer-Grumbach et al., 2010; Deng et al., 2010) are situated on the convex surface of ARD in the loops of finger 2, 3 and 4, respectively”Wyniki, ustalenia genetyczne; Tabela 2; ryc. 3

    • Obraz choroby różnił się uderzająco zarówno między rodzinami, jak i w ich obrębie: od wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni ze stopą końsko-szpotawą lub artrogrypozą, przez łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni, HMSN2C i dystalną neuropatię ruchową z niedowładem fałdów głosowych, po aksonalną HMSN2 bez dodatkowych cech. Wiek wystąpienia pierwszych objawów wahał się od urodzenia do późnej dorosłości. Większość osób miała neuropatię czysto ruchową lub głównie ruchową, a badania przewodnictwa nerwowego wykazały obraz aksonalny u wszystkich zbadanych.

      “The clinical phenotype of the patients described in the current study is highly variable both between and within families. The majority of patients seem to fall in the category of pure or predominantly motor nerve disorders.”Wyniki, ustalenia kliniczne; Tabele 3 i 4

    • Problemy z fałdami głosowymi wystąpiły w pięciu z ośmiu rodzin, często jednostronnie lub niesymetrycznie, z silniejszym zajęciem lewej strony. Nasilenie wahało się od braku objawów do niewydolności oddechowej wymagającej tracheostomii. W badanej grupie mutację TRPV4 miało 5 z 14 pacjentów, u których pierwszym objawem było porażenie fałdów głosowych (36%).

      “In five out of eight families in our series, vocal fold dysfunction was observed, often unilateral or asymmetric with the left more affected than the right vocal fold”Dyskusja; Tabele 3 i 5

    • Sześciu nosicieli opisano jako niechorujących: troje w hiszpańskiej rodzinie CMT-858 (w wieku 79, 36 i 6 lat), jedną osobę w brytyjskiej rodzinie CMT-455 (w wieku 69 lat) i dwie osoby w rodzinie F1, przytoczone z wcześniejszej publikacji. Autorzy interpretują to jako zmniejszoną penetrację, co oznacza, że nie u każdego nosiciela zmiany rozwija się choroba.

      “Reduced penetrance was observed in six asymptomatic mutation carriers, for the Arg232Cys mutation in family CMT-455 and for the Arg269Cys mutation in families CMT-858 and F1”Wyniki, ustalenia genetyczne; Dyskusja

    • Mutacje TRPV4 znajdowano głównie u osób z dodatkowymi cechami: 7 z 83 (8,4%) w grupie z neuropatiami złożonymi, 1 z 62 (1,6%) w grupie z aksonalną HMSN2 bez dodatkowych cech i u żadnego z 26 pacjentów z neuropatią demielinizacyjną (HMSN1).

      “The mutation frequency can therefore be estimated at 8.4% in the subgroup of the complex neuropathies (7 out of 83) and only 1.6% in the subgroup of the HMSN2 neuropathies without additional features (1 out of 62).”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że dominujące mutacje TRPV4 wywołują wyjątkowo szerokie spektrum neuropatii, w większości ruchowych i aksonalnych, od wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni po HMSN2C z początkiem w wieku dorosłym, a odrębne nazwy chorób w rzeczywistości opisują części jednego spektrum. Nie znaleźli wyraźnego związku między konkretną mutacją a konkretną postacią choroby. Uważają zmniejszoną penetrację za stosunkowo częstą i niezwiązaną z jedną mutacją. Proponują, by badanie TRPV4 kierować do osób z czysto ruchową albo czuciowo-ruchową neuropatią aksonalną, której towarzyszy porażenie fałdów głosowych, osłabienie proksymalne mięśni ramion, wyraźna skolioza lub przykurcze, i piszą, że w poradnictwie genetycznym należy brać pod uwagę zmienność objawów i zmniejszoną penetrację. Mechanizm choroby pozostawiają jako kwestię otwartą.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneNie opisano, jak oceniano nosicieli „unaffected” (niechorujących)

      Twierdzenie o penetracji zależy od tego, czy sześciu nosicieli rzeczywiście nie choruje. O czterech nowych nosicielach praca mówi tylko, że byli „clinically unaffected” (klinicznie bez objawów choroby) w danym wieku. Nie podaje, kto ich badał, co obejmowało badanie ani czy wykonano u nich badanie przewodnictwa nerwowego, a żadna z tych czterech osób nie występuje w tabeli wyników przewodnictwa nerwowego (Tabela 4). Dwóch pozostałych nosicieli przytoczono z wcześniejszej publikacji. Tabele samej pracy pokazują, że niektóre cechy choroby mogą występować bez objawów (u dwóch chorych osób niedowład fałdów głosowych oznaczono jako „asymptomatic”, czyli bezobjawowy), więc na podstawie przedstawionych danych nie można wykluczyć łagodnych lub ukrytych oznak choroby u tych nosicieli.

      “These individuals (CMT-858.02, CMT-858.07 and CMT-858.08) were clinically unaffected at the age of 79, 36 and 6 years, respectively.”Wyniki, ustalenia genetyczne; Tabele 3 i 4

    • UmiarkowaneWniosek o penetracji opiera się na niewielu nosicielach, w tym młodych

      Sześciu nosicieli w trzech rodzinach, z dwiema mutacjami, to wąska podstawa do stwierdzenia, że zmniejszona penetracja jest „relatively common” (stosunkowo częsta) i „not mutation-specific” (niezwiązana z konkretną mutacją). W tej serii choroba zaczynała się nawet w późnej dorosłości (jedna chora osoba, F1 III.2, miała pierwsze objawy w wieku 44 lat), więc u nosicieli w wieku 6 i 36 lat oznaki choroby mogą jeszcze pojawić się później. Mocniejszym argumentem są dwie starsze osoby z mutacją (w wieku 79 i 69 lat). Praca nie szacuje, jak często nosiciele pozostają bez objawów choroby.

      “In TRPV4-associated neuropathy, however, reduced penetrance seems to be a relatively common feature that is not mutation-specific.”Dyskusja; Tabela 3

    • UmiarkowaneWyselekcjonowana grupa pacjentów skierowanych do ośrodków, więc odsetki opisują tylko tę grupę

      Pacjentów kierowali neurolodzy doświadczeni w rzadkich chorobach nerwowo-mięśniowych, a 83 ze 145 wybrano dlatego, że mieli nietypowe cechy już wcześniej łączone z TRPV4. Do grupy należała też rodzina F1, o której już wiadomo było, że ma mutację TRPV4. Wartości takie jak 8,4%, 1,6% i 36% (5 z 14 pacjentów z porażeniem fałdów głosowych) opisują więc tę wyselekcjonowaną grupę, opierają się na małych liczbach i nie pokazują, jak często zmiany w TRPV4 występują wśród wszystkich osób z CMT2 lub z porażeniem fałdów głosowych. Stwierdzenie, że TRPV4 jest „likely to be a major gene” (prawdopodobnie jednym z głównych genów) neuropatii z porażeniem fałdów głosowych, opiera się na tych 5 pacjentach.

      “For a subgroup of 83 patients, criteria for inclusion were based on the unusual clinical characteristics of the phenotypes recently described in families with TRPV4 mutations”Pacjenci i metody, grupa pacjentów; Wyniki, ustalenia genetyczne; Dyskusja

    • DrobneDane kliniczne są jednorazowe i niestandaryzowane

      Pacjentów kierowano z kilku krajów, a wyniki dotyczą jednego punktu w czasie (ostatniego badania). Praca nie opisuje wspólnego protokołu badania ani tego, czy badający znali wynik badania genetycznego. Szczegółową laryngoskopię wykonano tylko w rodzinie F1, więc w pozostałych rodzinach zajęcie fałdów głosowych mogło nie zostać w pełni odnotowane. U 26 z 83 pacjentów z pierwszej grupy nie było szczegółowych badań elektrofizjologicznych, a wiele pól w tabeli wyników przewodnictwa nerwowego pozostało bez pomiaru.

      “Detailed laryngoscopy assessment of vocal fold function was performed in the F1 family showing that the vocal fold involvement was often asymmetric (Table 5).”Wyniki, ustalenia kliniczne; Tabele 3–5

    • DrobneOgraniczona diagnostyka genetyczna poza TRPV4

      Sekwencjonowano tylko TRPV4, a badanie innych genów neuropatii praca opisuje jedynie u pacjenta de novo PN-1394.1. W rodzinach zmiana w TRPV4 była obecna u wszystkich dostępnych chorych krewnych, co przemawia za tym, że to ona jest przyczyną choroby, choć niektóre rodziny są małe (po dwie chore osoby w rodzinach CMT-1100 i CMT-858). Za nową zmianą Arg232Cys przemawiają segregacja z chorobą, brak u 280 osób z europejskiej grupy kontrolnej i zachowanie tego miejsca u różnych gatunków, ale nie badano jej w laboratorium. Sugestia, że Val620Ile, znana zmiana wywołująca brachyolmię, powoduje obraz łączący neuropatię ze zmianami szkieletowymi, opiera się na jednym pacjencie, a autorzy przedstawiają ją ostrożnie.

      “Genetic testing for other more common causes of hereditary neuropathy (CMT1A duplication and point mutations in PMP22, MPZ, GJB1 and SH3TC2) was unremarkable in this patient.”Wyniki, ustalenia kliniczne; Tabela 1; Dyskusja

    • DrobneNiezgodności między tekstem a tabelami

      W tekście zmiana Val620Ile ma oznaczenie c.1958G>A, a w Tabeli 1 c.1858G>A. Tekst podaje, że 23 z 27 chorych osób miało genetycznie potwierdzoną mutację, ale Tabela 3, zatytułowana jako zestawienie pacjentów z potwierdzonymi mutacjami, wymienia 25 osób, a Tabela 4 dodaje osobę CMT-455.08, której nie ma w Tabeli 3. Tabela 3 wymienia „F1 V8” (wiek 18 lat), a Tabela 4 „F1 IV8” (wiek 19 lat). Jeden wiersz Tabeli 4 nie ma oznaczenia pacjenta w dostępnej wersji tekstowej (może to wynikać z utraty formatowania). Nic z tego nie zmienia głównych wniosków, ale utrudnia sprawdzenie niektórych danych poszczególnych osób.

      “Finally the Val620Ile (c.1958G>A) mutation in exon 12”Wyniki, ustalenia genetyczne; Tabele 1, 3 i 4

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie opisano szczegółowo. O czterech nowych nosicielach podano jedynie, że byli „clinically unaffected” (klinicznie bez objawów choroby) w wieku 79, 36 i 6 lat (rodzina CMT-858) oraz 69 lat (rodzina CMT-455). Praca nie podaje, kto ich badał, co obejmowało badanie ani czy wykonano badanie przewodnictwa nerwowego, a żadna z tych czterech osób nie występuje w tabeli wyników przewodnictwa nerwowego (Tabela 4). Dwóch nosicieli z rodziny F1 przytoczono z wcześniejszej publikacji (Landoure i wsp., 2010). Cytat: „In family CMT-455 one individual (CMT-455.04) carrying the Arg232Cys mutation was clinically unaffected at the age of 69 years.” (Wyniki, ustalenia genetyczne).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Sekwencjonowanie TRPV4 u 145 niespokrewnionych probantów z dziedziczną neuropatią, z których 83 wybrano ze względu na cechy atypowe, ujawniło pięć heterozygotycznych mutacji typu missense (w tym nową Arg232Cys) w ośmiu rodzinach; cztery z pięciu dotyczą ściśle konserwowanych reszt argininy na wypukłej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych. Fenotypy obejmowały spektrum od wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni i łopatkowo-strzałkowego rdzeniowego zaniku mięśni po HMSN2C, dystalną HMN z niedowładem fałdów głosowych i nieswoistą aksonalną HMSN2, z wyraźną zmiennością wewnątrz- i międzyrodzinną oraz aksonalnym obrazem elektrofizjologicznym u wszystkich zbadanych pacjentów. Sześciu nosicieli bez objawów klinicznych potraktowano jako przejaw zmniejszonej penetracji, jednak sposobu oceny tych nosicieli nie opisano, a część z nich była młoda.

    Prościej

    Badacze sprawdzili gen TRPV4 u 145 osób z Europy i USA z dziedziczną chorobą nerwów i znaleźli zmiany w ośmiu rodzinach. Nawet w jednej rodzinie choroba mogła wyglądać u różnych osób zupełnie inaczej: niektórzy urodzili się ze stopami końsko-szpotawymi lub sztywnymi stawami, a inni zaczęli słabnąć dopiero jako dorośli. Wiele osób miało dodatkowe problemy, takie jak osłabienie strun głosowych (w krtani), niedosłuch lub skrzywiony kręgosłup. Sześcioro krewnych miało zmianę w genie, ale opisano ich jako zdrowych. To sugeruje, że nie każdy, kto ma tę zmianę, zachoruje, ale praca nie podaje, jak dokładnie tych krewnych zbadano.

    Najprościej

    TRPV4 to gen, który mówi organizmowi, jak zbudować malutkie drzwi, przez które do komórki wchodzi wapń. W ośmiu rodzinach mała literówka w tym genie powodowała kłopoty z nerwami, ale u każdej osoby wyglądały one inaczej, nawet w tej samej rodzinie. Kilkoro krewnych miało tę literówkę, a mimo to wydawało się zdrowych. W pracy nie napisano jednak, jak dokładnie ich sprawdzono.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Opis kliniczny i genetyczny ośmiu rodzin z neuropatią związaną z TRPV4, w tym amerykańskiej rodziny F1 z HMSN2C. Praca pokazuje zmienność objawów, zajęcie fałdów głosowych i zmniejszoną penetrację.

    Siła dowodów 3/5: Część genetyczna jest staranna (potwierdzenie wyników, segregacja wariantu z chorobą w rodzinie, grupa kontrolna, haplotypy, badanie ojcostwa), ale jest to mała, wyselekcjonowana seria pacjentów skierowanych do ośrodków, z jednorazowymi danymi klinicznymi, a wniosek o penetracji opiera się na sześciu nosicielach, przy czym nie opisano, jak ich oceniano.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: University of Antwerp, Fund for Scientific Research (FWO-Flanders), Medical Foundation Queen Elisabeth (GSKE), Association Belge contre les Maladies Neuromusculaires (ABMM), program Interuniversity Attraction Poles P6/43 belgijskiego Federal Science Policy Office, grant doskonałości Methusalem rządu flamandzkiego, Austrian Science Fund (P19455-B05), nagroda McKnight Scholar Award i grant NIH (R01GM081340), stypendia doktoranckie FWO, Medical Research Council i Muscular Dystrophy Campaign, program finansowania Biomedical Research Centres brytyjskiego National Institute for Health Research (za pośrednictwem UCLH/UCL) oraz środki wewnętrzne NINDS. Nie wymieniono finansowania ze strony firm. Konflikt interesów: nie podano w tej wersji.

    PubMed 20460441 · DOI

15. #15Tylko szczegółowe opracowanieAnaliza sprzężeń i badanie kliniczne w dwóch rodzinach

    Confirmation of a hereditary motor and sensory neuropathy IIC locus at chromosome 12q23-q24

    McEntagart ME, Reid SL, Irrthum A i in. · 2005 · Annals of neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    W tych rodzinach z CMT2C objawy zaczynały się w różnym wieku, od urodzenia do 62. roku życia, nasilenie choroby bardzo się różniło w obrębie jednej rodziny, a u dwóch osób rozwinęła się niewydolność oddechowa wymagająca wspomagania oddychania. Niektórzy krewni, którzy czuli się dobrze, mieli cechy choroby widoczne w badaniu lekarskim i w badaniach nerwów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Analiza sprzężeń i badanie kliniczne w dwóch rodzinach

    Kogo lub co badano

    Dwie rodziny z CMT2C: duża, nowo opisana rodzina z Nowej Zelandii (rodzina A5, w której choruje siedem osób; trzy z nich miały badania nerwów) oraz rodzina brytyjska opisana w 1999 r. (rodzina D3: probant, jego matka i starsza siostra).

    Co zrobiono

    Zespół oznaczył 12 markerów DNA w regionie 12q23–24 chromosomu 12 i przeprowadził analizę sprzężeń przy założeniu dziedziczenia dominującego z pełną penetracją. Badacze zsekwencjonowali wszystkie 25 eksonów genu ataksyny 2 (ataxin-2), genu kandydującego z tego regionu, i opisali objawy kliniczne, wyniki badań nerwów, a u probanta z rodziny A5 także ilościowe badanie czucia. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • W każdej rodzinie chorzy mieli wspólny odcinek DNA z regionu chromosomu 12, który był dziedziczony razem z chorobą. Łącznie obie rodziny dały wielopunktowy wynik LOD 2,1, który według autorów przemawia za tą lokalizacją, ale sam jej nie dowodzi.

      “Combined, the families gave a multipoint LOD score of 2.1, the most that two families of this size can produce.”Opracowanie wtórne, „Genetic results” (wyniki genetyczne)

    • Zdarzenia rekombinacji zawęziły położenie genu CMT2C do odcinka 3,9 Mb zawierającego 66 znanych genów. W genie ataksyny 2 nie znaleziono mutacji.

      “Recombination events narrowed the gene's location to 3.9 Mb holding 66 known genes.”Opracowanie wtórne, „Genetic results” (wyniki genetyczne)

    • W rodzinie A5 objawy zaczynały się w różnym wieku, od urodzenia do 62 lat, a nasilenie choroby bardzo się różniło w obrębie rodziny.

      “Age at onset in family A5 ran from birth to 62, and severity varied widely within the family.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    • U dwóch członków rodziny A5 rozwinęła się niewydolność oddechowa wymagająca wspomagania oddychania dwupoziomowym dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych. Probant, chory od urodzenia, potrzebował go w wieku 66 lat, miał porażenie obu fałdów głosowych, a od 55. roku życia poruszał się na wózku.

      “At 66 he needed bi-level airway pressure support for breathing failure with raised carbon dioxide and obstructive sleep apnoea.”Opracowanie wtórne, „The A5 proband in detail” (szczegółowy opis probanta z rodziny A5) i tabela dla rodziny A5

    • Co najmniej cztery z siedmiu chorych osób z rodziny A5 miały zaokrąglone, opadające barki; autorzy wskazują to jako cechę CMT2C, której wcześniej nie opisano.

      “At least four of seven affected A5 members had rounded, sloping shoulders.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    • Krewni, którzy nie zgłaszali objawów, mieli w badaniu wyraźne cechy choroby: w rodzinie D3 matka i siostra miały osłabienie mięśni, brak odruchów i neuropatię aksonalną w badaniach nerwów, a w rodzinie A5 jedna osoba bez objawów (IV-6) miała łagodne osłabienie i osłabione odruchy.

      “His mother and older sister had no symptoms. Both had absent reflexes, reduced vibration sense in the legs, weakness of the hands and feet on examination, and an axonal neuropathy on nerve testing.”Opracowanie wtórne, „Family D3 from Britain” (rodzina D3 z Wielkiej Brytanii) i tabela dla rodziny A5

    Wnioski autorów

    Dwie kolejne rodziny przemawiają za lokalizacją genu CMT2C na chromosomie 12q23–24, wskazaną wcześniej przez Kleina, i zawężają ją do 3,9 Mb z 66 genami, wykluczając ataksynę 2. Klinicznie początek i nasilenie choroby są bardzo zmienne, ważnym powikłaniem jest niewydolność oddechowa, zaokrąglone barki mogą być cechą choroby, a wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, neuropatia łopatkowo-strzałkowa i CMT2C mogą być wywoływane przez jeden gen.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneDowody ze sprzężeń poniżej zwykłego progu

      Wynik LOD 2,1 nie osiąga zwykłej granicy, od której uznaje się sprzężenie, więc sama ta praca przemawia za lokalizacją na chromosomie 12, ale jej nie dowodzi. Opiera się na wcześniejszym wyniku Kleina.

      “A LOD score of 2.1 is below the usual threshold of 3 for declaring linkage.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneModel analizy zakładał pełną penetrację

      Analiza zakładała, że u każdego nosiciela genu choroba się ujawnia. Autor opracowania dodaje, że późniejsze prace to obaliły; sama praca znalazła krewnych bez objawów, ale z cechami choroby. Błędne założenie może prowadzić do złego zaklasyfikowania krewnych i wpłynąć na wynik analizy sprzężeń.

      “The model assumed full penetrance, which later work disproved.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneBadania nerwów tylko u części chorych

      Badania nerwów miały tylko trzy z siedmiu chorych osób z rodziny A5. Wykonano je w różnym wieku i wiele lat przed opisanymi badaniami klinicznymi, co ogranicza porównania między osobami.

      “Nerve tests were available for three of the seven affected A5 members”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneNie wykluczono w pełni pokrywania się z sąsiednim locus

      W rodzinie A5 sprzężony region może sięgać do pobliskiego locus dystalnej dziedzicznej neuropatii ruchowej typu II.

      “In family A5 the linked region could extend into the neighbouring distal HMN II locus.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneZsekwencjonowano tylko jeden gen kandydujący

      Z 66 genów w regionie sprawdzono tylko gen ataksyny 2, więc praca zawęziła poszukiwania, ale nie znalazła genu.

      “Only one candidate gene was sequenced out of 66 in the region.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneMała druga rodzina

      Rodzina D3 liczy tylko kilka osób, a jej dane kliniczne opublikowano gdzie indziej.

      “Family D3 has only a handful of members, and its clinical details were published elsewhere.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Krewnych zbadano, a nie tylko zapytano o objawy. W rodzinie D3 matka i starsza siostra nie miały objawów, ale w badaniu stwierdzono u nich brak odruchów, osłabione czucie wibracji i osłabienie mięśni, a badania nerwów wykazały neuropatię aksonalną. W rodzinie A5 osoba IV-6 nie zgłaszała objawów, ale w badaniu miała łagodne osłabienie w obrębie barków i podudzi oraz osłabione odruchy. Opracowanie nie opisuje, jak oceniano krewnych uznanych w analizie sprzężeń za zdrowych. Cytat: „His mother and older sister had no symptoms. Both had absent reflexes, reduced vibration sense in the legs, weakness of the hands and feet on examination, and an axonal neuropathy on nerve testing.” (jego matka i starsza siostra nie miały objawów; u obu badanie wykazało brak odruchów, osłabione czucie wibracji w nogach i osłabienie rąk i stóp, a badania nerwów neuropatię aksonalną).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Analiza sprzężeń w dwóch kolejnych rodzinach przemawiała za locus CMT2C na chromosomie 12q23–24 (łączny wielopunktowy LOD 2,1, poniżej konwencjonalnego progu 3) i zawęziła przedział do odcinka 3,9 Mb zawierającego 66 genów; ataksynę 2 wykluczono sekwencjonowaniem. Klinicznie początek choroby przypadał na okres od urodzenia do 62. roku życia przy wyraźnej zmienności wewnątrzrodzinnej, u dwóch członków rodziny rozwinęła się niewydolność oddechowa wymagająca wentylacji dwupoziomowym dodatnim ciśnieniem, a bezobjawowi krewni mieli cechy neuropatii aksonalnej w badaniu przedmiotowym i w badaniach przewodnictwa nerwowego.

    Prościej

    Badacze przyjrzeli się dwóm kolejnym rodzinom z CMT2C, żeby sprawdzić, w którym miejscu ludzkich chromosomów leży wadliwy gen. Obie rodziny wskazały ten sam fragment chromosomu 12, choć sam wynik statystyczny raczej przemawiał za tą lokalizacją, niż jej dowodził, a obszar poszukiwań zawęził się do 66 genów. Objawy zaczynały się w różnym wieku, od urodzenia do 62. roku życia, dwie osoby potrzebowały aparatów wspomagających oddychanie, a niektórzy krewni, którzy czuli się dobrze, mieli cechy choroby widoczne w badaniu lekarskim i w badaniach nerwów.

    Najprościej

    Naukowcy szukali miejsca, w którym ukrywa się gen CMT2C, tak jak szuka się domu, ustalając najpierw, przy której ulicy stoi. Dwie kolejne rodziny wskazały tę samą okolicę na chromosomie 12. W tych rodzinach niektórzy zachorowali jako niemowlęta, a inni dopiero w starszym wieku. Niektórzy krewni, którzy czuli się dobrze, i tak mieli drobne oznaki choroby, gdy lekarz sprawdził ich nerwy.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca dotyczy bezpośrednio rodzin z CMT2C. Szczegółowo opisuje, w jak różnym wieku zaczynała się choroba, przypadki niewydolności oddechowej oraz krewnych, którzy mieli cechy choroby, ale nie mieli objawów.

    Siła dowodów 3/5: Staranny opis kliniczny dwóch rodzin, w których zbadano krewnych i wykonano badania nerwów. Wynik analizy sprzężeń jest jednak poniżej zwykle przyjmowanego progu, a to omówienie powstało na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W opracowaniu nie podano.

    PubMed 15668982 · DOI

16. #16Pełny tekstOpis przypadków w jednej rodzinie z przeglądem piśmiennictwa

    A TRPV4 mutation caused Charcot-Marie-Tooth disease type 2C with scapuloperoneal muscular atrophy overlap syndrome and scapuloperoneal spinal muscular atrophy in one family: a case report and literature review

    Chen H, Sun C, Zheng Y i in. · 2023 · BMC neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 2, drobne 3

    Ten opis rodziny pokazuje, że choroba wywołana tym samym wariantem TRPV4 może wyglądać zupełnie inaczej u rodzica i u dziecka oraz że badania nerwów mogą wykryć zmiany u osoby bez objawów. To tylko jedna rodzina, a cukrzyca ojca mogła się przyczynić do zmian w badaniach jego nerwów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadków w jednej rodzinie z przeglądem piśmiennictwa

    Kogo lub co badano

    Jedna chińska rodzina: 58-letni mężczyzna i jego 27-letni syn, obaj z wariantem TRPV4 p.R316C (c.946C>T), oraz żona mężczyzny, u której wykonano badanie genetyczne i nie stwierdzono tego wariantu. Do tego przegląd opublikowanych przypadków CMT2C (Tabela 2) i SPSMA (tabela w materiałach uzupełniających).

    Co zrobiono

    Autorzy opisują objawy ojca i syna oraz wyniki badania przedmiotowego, badań krwi, rezonansu magnetycznego (MRI) mięśni, badania przewodnictwa nerwowego i EMG, a także biopsję nerwu łydkowego ojca ocenianą w mikroskopie świetlnym i elektronowym. Porównują obu mężczyzn i podsumowują cechy opisane we wcześniejszych pracach o CMT2C i SPSMA.

    Co ustalono

    • U ojca od 48. roku życia narastało osłabienie kończyn, a od 55. roku życia drętwienie. Miał ciężki zanik mięśni wokół łopatek, osłabienie dystalne i brak odpowiedzi czuciowych w nerwach nóg. Rozpoznano u niego CMT2C nakładającą się na łopatkowo-strzałkowy zanik mięśni.

      “Sensory nerve action potentials could not be evoked in bilateral sural or superficial peroneal nerves.”Streszczenie; opis przypadku, pacjent 1

    • Biopsja nerwu łydkowego ojca wykazała znaczny ubytek włókien mielinowych, ze skupiskami odrastających włókien i „pseudo-onion bulbs” (rzekomymi strukturami typu łusek cebuli). Autorzy uznają je za oznakę odrastania aksonów.

      “The scattered pseudo-onion bulbs formed by regenerating clusters were visible, which were probably a reflection of axonal regeneration”Opis przypadku, pacjent 1; ryc. 2

    • Rezonans magnetyczny mięśni i nerwów u ojca wykazał zanik mięśni ud i łydek z ich otłuszczeniem oraz obustronnie powiększony splot ramienny o wzmożonym sygnale.

      “The brachial plexus was symmetrically hypertrophy and hyperintense”Opis przypadku, pacjent 1; ryc. 1

    • Syn, który ma ten sam wariant, urodził się ze stopą końsko-szpotawą i nie ma osłabienia ani objawów czuciowych. Badania nerwów wykazały jednak brak odpowiedzi ruchowej w jednym nerwie nogi, a EMG przewlekłe zmiany neurogenne. Autorzy uznali to za wczesną postać SPSMA.

      “Although there was no obvious weakness or sensory symptoms, early SPSMA could be considered for him.”Streszczenie; opis przypadku, pacjent 2; Tabela 1

    • Wariant wykryto u syna, ale nie u jego matki, więc odziedziczył go po ojcu.

      “This mutation was absent in his wife but was heterozygous in his son”Opis przypadku, pacjent 1; ryc. 3A

    • W przeprowadzonym przez autorów przeglądzie opublikowanych przypadków CMT2C porażenie fałdów głosowych występowało często, a niedosłuch i skolioza dotyczyły, każde z osobna, mniej więcej od jednej czwartej do jednej trzeciej chorych.

      “vocal cord paralysis (37/48, 77%), hearing loss (12/42, 29%), and scoliosis (10/37, 27%)”Dyskusja; Tabela 2

    Wnioski autorów

    Ten sam wariant TRPV4 może dawać różny obraz choroby w jednej rodzinie: tutaj u ojca CMT2C nakładającą się na łopatkowo-strzałkowy zanik mięśni, a u syna wczesną SPSMA. Zdaniem autorów poszerza to znany zakres neuropatii związanej z TRPV4 i dostarcza szczegółów z biopsji nerwu, a na takie cechy jak porażenie fałdów głosowych, skolioza i niedosłuch warto zwracać uwagę.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneNieomówiona wieloletnia cukrzyca ojca

      Ojciec choruje na cukrzycę od ponad dwudziestu lat i miał podwyższone stężenie hemoglobiny glikowanej, 7,1%. Cukrzyca sama może uszkadzać nerwy czuciowe. Jego drętwienie, brak odpowiedzi czuciowych i zmiany w biopsji nerwu przypisano TRPV4, w ogóle tej możliwości nie omawiając. Podważa to zarówno czuciową część jego rozpoznania („CMT2C”), jak i twierdzenie, że biopsja pokazuje neuropatię związaną z TRPV4.

      “He has been diagnosed with diabetes for more than twenty years.”Opis przypadku, pacjent 1

    • UmiarkowaneRozpoznanie SPSMA u syna bez osłabienia

      Syn nie ma osłabienia ani objawów czuciowych. Rozpoznanie SPSMA opiera się na zmianach w EMG, braku jednej odpowiedzi ruchowej w nodze i stopie końsko-szpotawej od urodzenia. Tytuł przedstawia SPSMA w tej rodzinie jako pewne rozpoznanie, a to więcej, niż uzasadniają te wyniki. Potrzebna byłaby dłuższa obserwacja.

      “who presented chronic neurogenic damage in EMG without obvious muscle weakness was considered early SPSMA”Dyskusja i wnioski

    • UmiarkowaneNie opisano metody badania genetycznego ani dalszej rodziny

      Praca nie podaje, jak wykryto wariant (panel, eksom czy badanie celowane) ani czy sprawdzono inne geny neuropatii. Badanie genetyczne wykonano tylko u trzech osób. Praca nic nie mówi o rodzicach ojca ani o innych krewnych, a opis rodowodu w tym tekście jest urwany.

      “Genetic analysis revealed that this patient had a heterozygous c.946C > T mutation in the TRPV4 gene”Opis przypadku, pacjent 1

    • DrobnePodano niewłaściwy aminokwas

      Tekst mówi, że wariant zamienia argininę na leucynę, ale p.R316C oznacza zamianę argininy na cysteinę. To oczywista pomyłka, o której czytelnicy powinni wiedzieć.

      “resulting in amino acid substitutions of arginine to leucine (p.R316C)”Opis przypadku, pacjent 1

    • DrobnePrzegląd piśmiennictwa bez opisu metody

      Nie opisano, jak wyszukiwano i wybierano prace, więc odsetki mogą nie odpowiadać wszystkim opublikowanym chorym. W tekście, na którym oparto to omówienie, liczby przypadków porażenia fałdów głosowych z poszczególnych badań w Tabeli 2 nie wydają się sumować do 48 podanych w tekście, choć różnica jest niewielka.

      “a literature review of the clinical characteristics of CMT2C patients”Dyskusja i wnioski; Tabela 2

    • DrobneNie zbadano formalnie głosu i słuchu

      U obu mężczyzn podano brak porażenia fałdów głosowych i niedosłuchu, ale nie opisano laryngoskopii ani badania słuchu. W ocenie ojca wspomniano tylko o prawidłowym słuchu i braku chrypki. Tak można przeoczyć łagodne problemy z fałdami głosowymi lub słuchem, a to ważne, bo praca podkreśla znaczenie tych objawów.

      “The hearing was normal and there were no findings of hoarseness, pes cavus or scoliosis.”Opis przypadku, pacjent 1; Tabela 1

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Opisano tylko troje członków rodziny. Syna zbadano i wykonano u niego badanie przewodnictwa nerwowego i EMG, które wykazały nieprawidłowości mimo braku osłabienia. U żony wykonano badanie genetyczne i nie stwierdzono wariantu, ale jej stanu klinicznego nie opisano. Nie opisano rodziców ojca ani innych krewnych, a opis rodowodu w tym tekście urywa się po wzmiance o „mildly affected mutation carrier” (nosicielu mutacji z łagodnymi objawami). Cytat: „This mutation was absent in his wife but was heterozygous in his son” (tej mutacji nie było u jego żony, a u syna występowała w postaci heterozygotycznej) (opis przypadku).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Praca opisuje chińskiego ojca i syna, heterozygotycznych nosicieli TRPV4 p.R316C, o odmiennych fenotypach. Ojciec miał czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną z zanikiem łopatkowo-strzałkowym (rozpoznaną jako nakładanie się CMT2C i łopatkowo-strzałkowego zaniku mięśni), a w biopsji nerwu łydkowego znaczny ubytek włókien mielinowych ze skupiskami regeneracyjnymi i rzekomymi strukturami typu łusek cebuli (pseudo-onion bulbs). Syn miał wrodzoną stopę końsko-szpotawą, przewlekłe zmiany neurogenne w EMG i brak CMAP z nerwu strzałkowego bez osłabienia (co uznano za wczesną SPSMA). Autorzy wykorzystują tę rodzinę wraz z przeglądem piśmiennictwa do zilustrowania zmienności fenotypu w obrębie rodziny. Wieloletnia cukrzyca ojca może przyczyniać się do jego zmian czuciowych i obrazu biopsji, czego praca nie omawia.

    Prościej

    Ojciec i syn z Chin mają ten sam wariant TRPV4, ale ich choroba wygląda inaczej. Ojciec, 58-latek, ma osłabione i zanikłe mięśnie wokół barków i w nogach, stracił też czucie w dłoniach i stopach. Badanie wycinka nerwu z jego nogi wykazało utratę wielu włókien nerwowych. Jego 27-letni syn urodził się ze stopą końsko-szpotawą i nie ma osłabienia, ale badania nerwów pokazują wczesne oznaki ich uszkodzenia. Ojciec od dawna choruje też na cukrzycę, która może uszkadzać nerwy, a praca tego nie omawia.

    Najprościej

    Tata i syn mają ten sam mały błąd w genie TRPV4. Tata ma słabe mięśnie i zdrętwiałe stopy, a syn urodził się tylko z wykrzywioną stopą i ma pewne zmiany w badaniach nerwów. To pokazuje, że ten sam błąd może wyglądać różnie u różnych osób z jednej rodziny. Tata choruje też na cukrzycę, która również może szkodzić nerwom, więc nie wszystkie jego kłopoty muszą wynikać z TRPV4.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca opisuje rodzinę ze znanym wariantem TRPV4 wywołującym CMT2C, w której choroba przebiega u poszczególnych osób różnie. Dotyczy więc wprost zmienności obrazu CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Jedna rodzina z dwiema chorymi osobami, nieopisana metoda badania genetycznego, nieomówiony ważny czynnik zakłócający (cukrzyca ojca) i przegląd piśmiennictwa bez opisanej metody.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały: Shanghai Municipal Science and Technology Major Project (nr 2018SHZDZX01) oraz ZJLab. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 37391745 · DOI

17. #17Pełny tekst (skan)Opis przypadku (list do redakcji)

    Charcot-Marie-Tooth disease type 2C and scapuloperoneal muscular atrophy overlap syndrome in a patient with the R232C TRPV4 mutation

    Koutsis G, Lynch D, Manole A i in. · 2015 · Journal of neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 4

    Ten pojedynczy przypadek pokazuje, że u jednej osoby z wariantem TRPV4 mogą występować jednocześnie cechy CMT2C i łopatkowo-strzałkowego zaniku mięśni, z poważnymi problemami z oddychaniem i głosem, oraz że wyniki badań nerwów mogą się zmieniać z biegiem lat. Praca wspomina też o siostrze z tym samym wariantem, opisanej jako zdrowa, choć podaje o niej niewiele szczegółów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku (list do redakcji)

    Kogo lub co badano

    Jedna 43-letnia Greczynka z wariantem TRPV4 R232C (c.C694T, ekson 4). Badanie genetyczne wykonano też u jej siostry, która okazała się nosicielką wariantu. Ojca, który zmarł w wieku 51 lat, opisano na podstawie relacji rodziny; nie wykonano u niego badania genetycznego.

    Co zrobiono

    Autorzy opisali jej objawy, siłę mięśni (w skali MRC), badania czynności płuc, zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej i kręgosłupa, laryngoskopię i badania krwi. Porównali badania przewodnictwa nerwowego i EMG igłowe wykonane w wieku 20 lat z badaniami z wieku 43 lat. Celowane sekwencjonowanie eksomu wykazało wariant TRPV4, który potwierdzono sekwencjonowaniem metodą Sangera, a siostrę zbadano w kierunku tego wariantu.

    Co ustalono

    • Objawy zaczęły się w dzieciństwie od niepewnego chodu, duszności przy wysiłku i problemów z głosem, a choroba powoli postępowała, tak że w wieku 40 lat pacjentka była już zależna od wózka.

      “Symptom onset was in childhood with gait unsteadiness, exertional dyspnea and dysphonia. Disease course was slowly progressive leading to wheelchair-dependence and restricted upper-limb use by age 40.”S. 1972, opis przypadku

    • Miała cechy zarówno CMT2C (opadanie stopy, stopa wydrążona, osłabienie fałdów głosowych, utrata czucia w nogach), jak i łopatkowo-strzałkowego zaniku mięśni (zanik mięśni obręczy barkowej, łopatki skrzydlate, zanik mięśni strzałkowych). Siła mięśni wynosiła MRC 0–1 w dystalnych częściach nóg i od 3 do 3+ proksymalnie.

      “Our patient, therefore, had features suggestive of an overlap syndrome combining CMT2C and SPMA.”S. 1973, dyskusja; Tabela 1

    • Wyniki badań nerwów zmieniały się z czasem. W wieku 20 lat wskazywały na czysto ruchową neuropatię z prawidłowymi odpowiedziami czuciowymi (amplituda z nerwu łydkowego 15 μV, z czuciowych włókien nerwu łokciowego 18 μV). W wieku 43 lat wskazywały na ciężką czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną (nerw łydkowy 1,5 μV, czuciowe włókna nerwu łokciowego 2,0 μV) z odnerwieniem mięśni barku.

      “At 43, findings were consistent with a severe sensorimotor axonal neuropathy, with additional EMG evidence of mostly chronic denervation in scapular and shoulder muscles”S. 1972; Tabela 2

    • Miała ciężkie zaburzenie wentylacji typu restrykcyjnego z porażeniem przepony, częściowe porażenie fałdów głosowych, skoliozę bez cech dysplazji kręgów oraz nieznacznie podwyższoną aktywność CPK (222 U/l).

      “Lung function tests revealed a severe restrictive respiratory defect; chest and abdominal radiographs diaphragmatic paralysis and scoliosis without evident vertebral body dysplasia”S. 1972; ryc. 1f, g

    • Jej siostra ma ten sam wariant, ale opisano ją jako zdrową w badaniu klinicznym i w badaniach nerwów, co autorzy uznają za przejaw zmniejszonej penetracji.

      “The mutation was also identified in the clinically and electrically unaffected sister”S. 1972; ryc. 1a

    Wnioski autorów

    U pacjentki występował zespół nakładania się CMT2C i łopatkowo-strzałkowego zaniku mięśni, a obraz jej choroby mógł się z biegiem lat zmienić z czysto ruchowej neuropatii z niedowładem fałdów głosowych w ten zespół nakładania się. W tej rodzinie R232C wykazywał zmniejszoną penetrację. Autorzy spekulują, że może to mieć związek z efektem dominująco negatywnym, genami modyfikującymi lub czynnikami epigenetycznymi, i piszą, że zespołom nakładania się związanym z TRPV4 poświęcano dotąd za mało uwagi.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneWniosek o zmniejszonej penetracji opiera się na jednej siostrze, o której podano niewiele

      Sformułowanie sugeruje, że siostrę zbadano i wykonano u niej badania nerwów, co jest lepsze niż poleganie na wywiadzie rodzinnym. Nie podano jednak jej wieku, wyników badania przedmiotowego ani wyników badań nerwów. Bez jej wieku czytelnicy nie mogą ocenić, czy oznaki choroby nie pojawią się u niej później, a na podstawie jednej nosicielki nie da się ocenić, jak często wariant nie wywołuje choroby.

      “The mutation was also identified in the clinically and electrically unaffected sister”S. 1972; ryc. 1a

    • DrobneChoroba ojca znana tylko z relacji

      Autorzy nie badali ojca ani nie wykonali u niego badań genetycznych, więc jego rozpoznanie i to, czy miał wariant, przyjęto na podstawie relacji rodziny.

      “He was reported to have a similar but milder clinical picture compared to his daughter, with characteristic dysphonia”S. 1972

    • DrobneZmianę fenotypu wywnioskowano z dwóch punktów czasowych przy niepełnym wcześniejszym badaniu

      Sugestia, że typ choroby zmienił się z czasem, opiera się na badaniach z zaledwie dwóch momentów życia, a w wieku 20 lat nie badano mięśni barku. Zajęcie barków mogło więc istnieć wcześniej, tylko go nie sprawdzono. Autorzy przedstawiają tę zmianę jako możliwą, a nie dowiedzioną.

      “although shoulder girdle muscles were not tested with needle EMG”S. 1972

    • DrobneNie podano wyników dla innych genów

      List nie podaje, czy pozostałe geny z panelu sekwencjonowania sprawdzono i czy były prawidłowe, więc na podstawie samego listu nie można wykluczyć drugiego czynnika genetycznego.

      “targeted exome sequencing revealed a c. C694T point mutation in exon 4 of TRPV4”S. 1972

    • DrobnePojedynczy przypadek w krótkim liście

      W liście mieści się niewiele szczegółów. Jeden przypadek może pokazać, że takie połączenie cech jest możliwe, ale nie to, jak często występuje, a ogólne uwagi o penetracji i nakładaniu się chorób opierają się na wcześniejszych badaniach.

      “This is a case study and hence no ethical approval was obtained from the hospital ethics committee.”S. 1974, standardy etyczne

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Siostrę, która ma R232C, opisano jako „clinically and electrically unaffected” (bez zmian klinicznych i elektrofizjologicznych); cytat: „The mutation was also identified in the clinically and electrically unaffected sister” (mutację wykryto także u siostry bez zmian klinicznych i elektrofizjologicznych). Sugeruje to badanie kliniczne i badania przewodnictwa nerwowego. Nie podano jednak jej wieku, wyników badania przedmiotowego ani wyników badań nerwów. Ojca nie badano genetycznie, a o jego łagodniejszej chorobie opowiedzieli inni po jego śmierci. Pozostałych krewnych widocznych w rodowodzie nie opisano ani nie zbadano genetycznie.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U 43-letniej kobiety, heterozygoty pod względem wariantu TRPV4 p.R232C, występowało rozpoczynające się w dzieciństwie, powoli postępujące osłabienie z niedowładem fałdów głosowych, porażeniem przepony, łopatkami skrzydlatymi i skoliozą, co odpowiada zespołowi nakładania się CMT2C i SPMA. Badania przewodnictwa nerwowego wykazały czysto ruchową neuropatię aksonalną w wieku 20 lat i ciężką czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną w wieku 43 lat, co autorzy interpretują jako możliwą zmianę fenotypu. Heterozygotyczną siostrę opisano jako zdrową klinicznie i elektrofizjologicznie, co autorzy uznają za dowód zmniejszonej penetracji, choć nie przedstawiono danych na poparcie tego stwierdzenia.

    Prościej

    Ten list opisuje jedną Greczynkę ze zmianą R232C w genie TRPV4. Jej problemy zaczęły się w dzieciństwie i powoli się nasilały: miała słabe nogi i barki, osłabioną krtań i porażony mięsień oddechowy (przeponę), a w wieku 40 lat potrzebowała już wózka. W wieku 20 lat badania wykazały zajęcie tylko nerwów ruchowych, a w wieku 43 lat zajęte były już także nerwy czuciowe. Jej siostra ma tę samą zmianę w genie, ale opisano ją jako osobę bez oznak choroby, co sugeruje, że ta zmiana nie zawsze wywołuje chorobę, choć o siostrze podano niewiele szczegółów.

    Najprościej

    To historia jednej kobiety, u której zmiana w genie TRPV4 osłabiła mięśnie, głos i oddychanie, a jej choroba powoli zmieniała się przez lata. Jej siostra ma taką samą zmianę w genie, ale wydawała się zdrowa. Trochę jak w dwóch domach z takimi samymi zepsutymi drzwiami: na razie tylko w jednym ktoś zauważył kłopot.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Szczegółowy opis osoby z cechami CMT2C i dobrze znanym wariantem TRPV4, z badaniami nerwów wykonanymi w odstępie wielu lat.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy przypadek opisany w krótkim liście do redakcji. Pokazuje, co może się zdarzyć, ale nie to, jak często.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały Medical Research Council, The Wellcome Trust i The Brain Research Trust oraz National Institute for Health Research (NIHR) University College London Hospitals (UCLH) Biomedical Research Centre. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 26048687 · DOI

18. #18Pełny tekstOpis przypadku

    Severe Multifocal Noninfectious Wound Dehiscence After Cavovarus Reconstruction in TRPV4-Associated Charcot-Marie-Tooth Disease Type 2C: A Case Report

    Elhaddad M, Stibelman J, Carrillo-Kashani A i in. · 2026 · Foot & ankle specialist

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    To doświadczenie jednego dziecka, więc nie może wykazać, że u osób z CMT2C rany po operacjach goją się gorzej. Nasuwa jednak pytanie, które według autorów wymaga dalszych badań.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku

    Kogo lub co badano

    Jedna 10-letnia dziewczynka z genetycznie potwierdzoną CMT2C wywołaną wariantem c.806G>A (p.Arg269His) w TRPV4, leczona w Cedars-Sinai Medical Center w Los Angeles, bez znanych przypadków chorób nerwowo-mięśniowych w rodzinie. Do tego jedna hodowla jej komórek skóry (fibroblastów), porównana z jedną hodowlą kontrolną.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują jej ciężko zniekształcone, sztywne, wykręcone do wewnątrz stopy (lewą bardziej niż prawą), lewe kolano, którego nie dało się w pełni wyprostować (~25°), oraz przebyte operacje: zabieg na chrząstce wzrostowej w okolicy lewego kolana i złożoną, 6-godzinną rekonstrukcję lewej stopy i stawu skokowego. Następnie opisują, jak w ciągu kilku tygodni rozeszło się kilka jej ran, jak je leczono i jaki był wynik po 15 miesiącach. Podają też wynik badania hodowli komórek skóry wykonanego w Szwecji.

    Co ustalono

    • W ciągu kilku tygodni po operacji rany rozeszły się (dehiscencja) w kilku oddzielnych miejscach. Powstała też większa rana po zewnętrznej stronie tyłostopia z niewielkim odsłoniętym fragmentem ścięgna.

      “within weeks she developed multifocal wound dehiscence involving the distal anterior tibia (1 × 1.5 cm), plantar foot (1 × 0.5 cm), proximal medial instep (3 × 2 cm), and distal medial instep (1 × 2 cm)”S. 3, opis przypadku

    • Nie było oznak zakażenia, a w posiewach z ran nie wyhodowano drobnoustrojów.

      “there was no clinical evidence of infection; wound cultures showed no growth.”S. 4, opis przypadku

    • Po ponownym przyjęciu do szpitala, wielokrotnym oczyszczaniu ran, opatrunkach podciśnieniowych, wsparciu żywieniowym i zastosowaniu biodegradowalnej matrycy zastępującej skórę wszystkie rany się zagoiły, a po 15 miesiącach stopa opierała się płasko o podłoże i była stabilna.

      “At 15-month follow-up, patient-provided photographs demonstrated complete healing of all incision and dehiscence sites and a stable, plantigrade foot resting flat on the ground, without recurrent breakdown”S. 4, opis przypadku

    • Jej komórki skóry hodowane w laboratorium wolniej wyrastały z próbki tkanki i na początku gorzej przylegały do podłoża niż komórki z hodowli kontrolnej, choć później dzieliły się prawidłowo.

      “Compared with parallel control, the TRPV4-variant culture demonstrated delayed explant outgrowth with reduced early adherence/spread, while proliferation after initial passage appeared preserved.”S. 4, opis przypadku

    • Autorzy porównują jej przebieg z opublikowaną serią przypadków, w której problemy z gojeniem ran po operacjach stóp w CMT były rzadkie.

      “in a retrospective cohort of 89 patients undergoing CMT reconstructive surgery, the overall complication rate was approximately 8%, including 3 postoperative infections and 1 superficial wound dehiscence.”S. 4, Dyskusja

    Wnioski autorów

    Ciężkie rozejście się ran w kilku miejscach, bez zakażenia, po operacji, którą autorzy uznali za poprawną technicznie, nasuwa przypuszczenie, że CMT2C związana z TRPV4 utrudnia gojenie ran. Autorzy zaznaczają, że jeden przypadek tego nie dowodzi, i sugerują u podobnych pacjentów wysokiego ryzyka wzmożoną obserwację, wczesne włączenie kilku zespołów specjalistów i rozważenie operacji etapowych.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneJeden przypadek nie dowodzi przyczyny

      Operacja była bardzo rozległa (6-godzinny zabieg z wieloma nacięciami na ciężko zniekształconej stopie), więc problemy z gojeniem mogą mieć inne wyjaśnienia. Autorzy sami to przyznają. Ich sugestie dotyczące innych pacjentów, takie jak operacje etapowe, wynikają z tego jednego doświadczenia.

      “That said, this report cannot establish causality; it can only highlight a plausible association and the need for heightened vigilance.”S. 5, Dyskusja

    • UmiarkowanePoprawność operacji ocenił zespół, który ją wykonał

      Argument, że rozejście się ran wynika z biologii pacjentki, zakłada, że operacja była technicznie poprawna. Tę ocenę wydał zespół leczący, a stanowisko ekspertów i algorytmy przytoczone na jej poparcie (pozycje piśmiennictwa 7–9) mają jako pierwszego autora „Pfeffer GB”, czyli, jak się wydaje, autora kierującego tą pracą (senior author). To nie jest niezależna ocena.

      “The procedure was technically executed without intraoperative mishap”S. 5, Dyskusja; pozycje piśmiennictwa 7–9

    • UmiarkowaneBadanie komórek skóry jest jakościowe i słabo opisane

      Wynik dotyczący fibroblastów porównuje jedną hodowlę z jedną kontrolą, nie podaje liczb ani metod, a badanie wykonano w innym ośrodku i autorzy je tylko „reviewed” (przejrzeli). Autorzy piszą, że pozwala ono jedynie stawiać hipotezy, i nie należy go traktować jako dowodu, że TRPV4 upośledza gojenie.

      “these qualitative findings are hypothesis-generating and require targeted functional validation before any causal inference.”S. 5, Dyskusja

    • UmiarkowaneNie w pełni opisano inne możliwe czynniki

      Cięcie prowadzono przez istniejącą tkankę bliznowatą, ale nie opisano żadnej wcześniejszej operacji ani urazu, a wywiad określono jako „otherwise unremarkable” (poza tym bez istotnych odchyleń). Chirurdzy plastyczni zalecili poprawę stanu odżywienia, ale nie podano wyników badań stanu odżywienia. Nie wiadomo, czy te czynniki odegrały rolę.

      “the Achilles tendon through a longitudinal incision over prior scarring. Extensive scar tissue necessitated Achilles Z-lengthening”S. 3, opis przypadku

    • DrobneMało szczegółów genetycznych

      Doniesienie nie podaje, jakie badanie genetyczne wykonano, czy sprawdzano inne geny ani czy badano rodziców. Dla pytania o rany ma to niewielkie znaczenie, ale ogranicza to, co można powiedzieć o genetyce.

      “Prior genetic testing identified a TRPV4 variant, c.806G>A (p.Arg269His).”S. 2, opis przypadku

    • DrobneOdległy wynik oceniony częściowo na podstawie zdjęć od rodziny

      Zagojenie po 15 miesiącach oceniono na podstawie zdjęć przesłanych przez rodzinę oraz zdjęć rentgenowskich. Nie opisano, czy w tym czasie pacjentkę zbadano osobiście.

      “At 15-month follow-up, patient-provided photographs demonstrated complete healing”S. 4, opis przypadku

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U 10-letniej dziewczynki z CMT2C wywołaną wariantem c.806G>A (p.Arg269His) w TRPV4 w ciągu kilku tygodni po rozległej rekonstrukcji stopy wydrążonej szpotawej (cavovarus), którą autorzy uznali za poprawną technicznie, doszło do wieloogniskowego rozejścia się ran przy jałowych posiewach. Rany zagoiły się po seryjnym opracowaniu chirurgicznym, leczeniu podciśnieniem i zastosowaniu biodegradowalnej matrycy tymczasowej; po 15 miesiącach były całkowicie wygojone. Jakościowa hodowla eksplantów fibroblastów wykazała opóźniony wzrost i zmniejszoną wczesną adhezję w porównaniu z jedną hodowlą kontrolną. Autorzy stawiają hipotezę o związanej z TRPV4 podatności na zaburzenia gojenia ran, ale zaznaczają, że pojedynczy przypadek nie pozwala ustalić związku przyczynowego.

    Prościej

    To doniesienie opisuje jedną dziewczynkę z CMT2C, która przeszła dużą operację mającą wyprostować bardzo sztywną, wykręconą do wewnątrz stopę. W ciągu kilku tygodni kilka ran pooperacyjnych się rozeszło, choć nie było zakażenia. Po miesiącach specjalistycznego leczenia ran wszystko się zagoiło, a 15 miesięcy później stopa stała płasko i stabilnie. Jej komórki skóry hodowane w laboratorium rozrastały się wolniej niż komórki z jednej próbki porównawczej. Chirurdzy zastanawiają się, czy jej zmiana w TRPV4 utrudnia gojenie ran, ale jeden przypadek tego nie dowodzi.

    Najprościej

    Dziewczynka z CMT2C przeszła dużą operację stopy, a potem jej rany się rozeszły, choć nie było w nich zarazków. Po długim i starannym leczeniu stopa dobrze się zagoiła. Lekarze zastanawiają się, czy zmiana w TRPV4 utrudniła gojenie, ale na podstawie jednej osoby nie da się tego stwierdzić na pewno.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca dotyczy wprost dziecka z CMT2C i możliwego powikłania po operacji. To ważne dla osób z CMT2C, które rozważają operację stopy.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy przypadek: pozwala postawić pytanie, ale nie może wykazać, że złe gojenie ran spowodował TRPV4.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Autorzy nie otrzymali wsparcia finansowego na badania, autorstwo ani publikację. Autorzy nie zgłosili potencjalnych konfliktów interesów.

    PubMed 42446062 · DOI

19. #19Pełny tekstOpis przypadku jednego pacjenta z obserwacją długoterminową (badanie słuchu z interwencją)

    Remediation of Perceptual Deficits in Progressive Auditory Neuropathy: A Case Study

    Rance G, Tomlin D, Yiu EM i in. · 2024 · Journal of clinical medicine

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    U jednego dziecka ze zmianą w TRPV4 przez 3 lata pogarszały się działanie nerwu słuchowego i rozumienie mowy w hałasie, choć standardowe badanie słuchu dawało prawidłowe wyniki. Pomógł mu system ze zdalnym mikrofonem. To pojedynczy przypadek, więc nie pokazuje, jak często zdarza się to w CMT2C ani czy u innych osób efekt byłby taki sam.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku jednego pacjenta z obserwacją długoterminową (badanie słuchu z interwencją)

    Kogo lub co badano

    Jeden chłopiec z heterozygotycznym wariantem TRPV4 (c.947G>A, p. R316>H), opisany jako chory na CMT2C, z wrodzoną artrogrypozą, osłabieniem przeważającym w kończynach dolnych i neuropatią aksonalną, w której badania nerwów wykazały silniejsze zajęcie włókien ruchowych niż czuciowych. Jego słuch badano mniej więcej co 6 miesięcy, od wieku 6 lat i 2 miesięcy do 9 lat i 6 miesięcy. W wieku 7 lat i 7 miesięcy dopasowano mu system ze zdalnym mikrofonem. Nie było grupy kontrolnej; wyniki porównywano z opublikowanymi normami i z jego własnymi wcześniejszymi wynikami.

    Co zrobiono

    Przez 3 lata zespół powtarzał zestaw badań słuchu: standardowe progi słyszenia, słuchowe potencjały wywołane z pnia mózgu (zapis aktywności nerwu słuchowego i pnia mózgu elektrodami na skórze głowy), test wykrywania przerw, który sprawdza, jak dobrze słychać krótkie chwile ciszy, oraz test rozumienia mowy, gdy w tle słychać inną mowę z tego samego lub z innego kierunku. Gdy nauczyciele i rodzice zgłosili poważne trudności w porozumiewaniu się, chłopiec dostał system ze zdalnym mikrofonem: nauczyciel nosi mikrofon, który przesyła jego głos do odbiornika za uchem dziecka. Zespół zmierzył, jak chłopiec rozumie mowę z tym systemem i bez niego, a w kwestionariuszu poprosił go o ocenę codziennych trudności ze słyszeniem.

    Co ustalono

    • Jego zdolność wykrywania cichych dźwięków była prawidłowa w obu uszach przy każdym badaniu.

      “On each test occasion, hearing threshold levels were within normal limits (≤15 dBHL) bilaterally.”Podrozdział 2.1, progi wykrywania dźwięków

    • Wielkość (amplituda) słuchowej odpowiedzi pnia mózgu (fali V) stopniowo malała przez cały okres badania. Czas jej pojawiania się ogólnie się nie zmienił, choć pod koniec w lewym uchu wystąpiło klinicznie istotne opóźnienie (ponad 0,3 ms).

      “Wave V’s response amplitude decreased significantly over the recording period ( r = -0.993, p < 0.001).”Podrozdział 2.2, elektrofizjologia; ryc. 1

    • Jego zdolność zauważania krótkich przerw w szumie, na początku prawidłowa, w trakcie badania się pogorszyła. Pod koniec potrzebował przerwy mniej więcej dwa razy dłuższej niż na początku.

      “The gap detection threshold worsened (from normal levels at baseline) over the study period, indicating that the patient’s auditory pathway was less able to encode brief changes in the acoustic signal ( r = 0.814, p = 0.049)”Podrozdział 2.3, przetwarzanie czasowe bodźców słuchowych; Dyskusja; ryc. 2

    • Rozumienie mowy w szumie, gdy mowa i szum dochodziły z tego samego kierunku, pozostawało stabilne. Gdy dochodziły z różnych kierunków, co wymaga porównywania tego, co słyszy każde ucho, wyniki wyraźnie pogarszały się przez pierwsze 18 miesięcy, a po dopasowaniu urządzenia wróciły do poziomu prawidłowego.

      “those conditions that involved the spatial separation of the target and background noise (DV90 and SV90) showed significant deterioration through the first 18 months of the study before recovering to normal levels following the provision of auditory intervention.”Podrozdział 2.4, percepcja mowy; ryc. 3

    • Z systemem ze zdalnym mikrofonem jego wynik rozumienia mowy w hałasie tła wzrósł przy dopasowaniu z 38% do 78%. Po 4 tygodniach ocenił, że z tym systemem ma w codziennym słuchaniu znacznie mniej trudności. Nosił go od 3 do 5 godzin dziennie.

      “the patient’s discrimination score improving from 38% in the unaided condition to 78% when wearing the remote-microphone system.”Podrozdział 2.5, dopasowanie urządzenia; ryc. 4

    • Autorzy podają, że jego słyszenie przestrzenne poprawiało się przez cały okres próby, także w badaniach bez urządzenia. Uważają to za zmianę w drogach słuchowych mózgu (neuroplastyczność) i sugerują, że zaszła ona powyżej pnia mózgu, być może w przetwarzaniu związanym z uwagą w korze słuchowej, ponieważ pomiary z pnia mózgu nadal się pogarszały.

      “Furthermore, his binaural perception (spatial processing ability) improved throughout the trial period, even when not wearing the device ( Figure 3 ).”Dyskusja; ryc. 3

    Wnioski autorów

    U tego dziecka funkcja nerwu słuchowego i słyszenie zależne od precyzji czasowej pogarszały się z czasem, choć nadal prawidłowo wykrywało ono ciche dźwięki; autorzy wiążą to z postępującą neuropatią aksonalną (aksonopatią). System ze zdalnym mikrofonem poprawił rozumienie mowy i codzienne porozumiewanie się. Autorzy sugerują, że długotrwałe korzystanie z urządzenia wywołało zmiany w mózgu (neuroplastyczność), dzięki którym chłopiec lepiej słyszał nawet wtedy, gdy go nie nosił.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMocne twierdzenie o zmianach w mózgu na podstawie jednego przypadku bez grupy kontrolnej

      Streszczenie mówi, że urządzenie „appeared to produce” (wydawało się wywoływać) zmiany neuroplastyczne, a Dyskusja, że wywołało je „clearly” (wyraźnie). Przy jednym dziecku i braku grupy porównawczej późniejszej poprawy bez urządzenia nie można jednoznacznie przypisać urządzeniu. Autorzy nie omawiają innych wyjaśnień, na przykład oswojenia się z testem powtarzanym mniej więcej co 6 miesięcy. Zaznaczają natomiast, że pojedyncze przypadki wymagają ostrożności i że nie było dopasowanej grupy kontrolnej.

      “Clearly, sustained exposure to the acoustically enhanced signal provided by the device resulted in some form of neuroplastic change, but the mechanism is unclear.”Dyskusja; ograniczenia badania

    • UmiarkowaneStwierdzenie „first to describe the mechanism” (pierwszy opis mechanizmu) wykracza poza dane

      Praca twierdzi, że jako pierwsza opisuje mechanizm problemów ze słuchem w CMT2C związanej z TRPV4. Dane pokazują u jednego dziecka malejącą odpowiedź pnia mózgu i pogarszające się przetwarzanie czasowe, co pasuje do uszkodzenia nerwu. Sami autorzy podają jednak dwa możliwe wyjaśnienia (utratę włókien nerwowych albo gorzej zsynchronizowane wyładowania nerwu) i nie sprawdzili, które z nich jest właściwe. Wyniki jednego dziecka nie pokazują, co dzieje się w CMT2C w ogóle.

      “This case report is the first to describe the mechanism (progressive axonopathy) underlying auditory dysfunction in TPRV4-linked Charcot-Marie-Tooth disease (type 2C).”Dyskusja

    • UmiarkowaneBrak zmian w „overall disease severity” (ogólnym nasileniu choroby) nie został zmierzony i trudno go pogodzić z historią choroby

      Autorzy piszą, że jego ogólny stan nie zmienił się w czasie badania, i na tej podstawie sugerują, że zmiany słuchu mogą ujawniać ukrytą (subkliniczną) progresję. Nie podają jednak żadnej miary ogólnego nasilenia choroby. Z opisu przypadku wynika, że chłopiec przestał chodzić w wieku 9 lat, czyli w okresie badania, choć przypisano to nawracającym przykurczom. Kolejne badanie nerwów w wieku 10 lat wykonano z powodu nowych kurczów i drżeń pęczkowych mięśni (fascykulacji) w lewej ręce. Teza, że słuch się pogarszał, a reszta choroby pozostawała stabilna, ma więc słabe oparcie.

      “he showed no discernible change in overall disease severity throughout the study period.”Szczegółowy opis przypadku; przypis do tabeli 1; Dyskusja

    • DrobneOgraniczona statystyka i niepełne dane

      Zmiany w czasie oceniano prostymi korelacjami między kolejnymi sesjami badań, a metod statystycznych nie opisano. Wynik testu wykrywania przerw jest na granicy istotności (p = 0,049) i dotyczy tylko lewego ucha. Słowa „significant” (istotny) użyto przy pogorszeniu rozumienia mowy w szumie i przy korzyści z urządzenia, choć nie podano żadnego testu. Wyniki rozumienia mowy w szumie i kwestionariusza pokazano tylko na rycinach, bez liczb w tekście, a kwestionariusz chłopiec wypełniał sam, bez zaślepienia i już po 4 tygodniach.

      “Speech perception testing (at fitting) showed a significant perceptual advantage when wearing the device.”Podrozdziały 2.3–2.5; ryc. 2–4

    • DrobneSkąpe dane genetyczne i kliniczne

      Wariant TRPV4 wykryto w klinicznym panelu genów. Praca nie podaje, czy badano rodziców ani czy ktoś jeszcze w rodzinie choruje. Nazywa chorobę CMT2C, ale chłopiec miał wrodzoną artrogrypozę i neuropatię głównie ruchową, a wariant opisano jako wcześniej powiązany zarówno z CMT2C, jak i z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni (SPSMA). Praca nie omawia, gdzie w spektrum chorób związanych z TRPV4 mieści się jego choroba, więc nie wiadomo, na ile przebieg jego problemów ze słuchem dotyczy innych osób z CMT2C.

      “identified a heterozygous c.947G>A (p. R316>H) pathogenic variant in exon 6 of the TRPV4 gene which has previously been associated with Charcot-Marie-Tooth disease (Type 2C) and scapuloperoneal spinal muscular atrophy”Szczegółowy opis przypadku

    • DrobneDrobne niespójności

      Tekst podaje, że badania nerwów wykonano w wieku 5 i 7 lat, ale w tabeli 1 jest wiek 4,5, 7 i 10 lat. Tekst opisuje test wykrywania przerw jako oparty na impulsie szumu trwającym 500 ms, a opis ryc. 2 mówi o impulsie szumu 500 Hz. W Dyskusji nazwa genu jest zapisana błędnie („TPRV4”, „TPR4”), a moment pojawienia się opóźnienia w lewym uchu („between the ninth year and 9 years and 5-month data points”) jest niejasny. Nie zmienia to głównych wyników.

      “Nerve conduction studies and electromyography performed at 5 and 7 years of age (and repeated at 10 years of age due to upper limb symptoms)”Szczegółowy opis przypadku; tabela 1; podrozdział 2.3; opis ryc. 2; Dyskusja

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Obserwacja długoterminowa dziecka z heterozygotycznym wariantem TRPV4 R316H i neuropatią aksonalną z przewagą zajęcia włókien ruchowych wykazała stabilne, prawidłowe progi w audiometrii tonalnej przy postępującym spadku amplitudy fali V w ABR i pogarszającym się progu wykrywania przerw, co odpowiada postępującej neuropatii słuchowej. Percepcja mowy w szumie przy przestrzennej separacji źródeł (binauralna) pogarszała się przez pierwsze 18 miesięcy i wróciła do normy po dopasowaniu systemu ze zdalnym mikrofonem, przy czym poprawę odnotowano także w badaniu bez urządzenia. Autorzy przypisują to neuroplastyczności, ale ponieważ jest to pojedynczy przypadek bez grupy kontrolnej, przyczyna poprawy i możliwość uogólnienia wyników na CMT2C pozostają niepewne.

    Prościej

    W tym badaniu przez 3 lata śledzono słuch jednego chłopca z CMT2C. W standardowym badaniu słuchu prawidłowo słyszał ciche dźwięki, ale zapisy z nerwu słuchowego stawały się coraz słabsze, a wyłowienie mowy z hałasu w tle przychodziło mu coraz trudniej. Sugeruje to, że choroba obejmowała sam nerw słuchowy. Bardzo pomógł mu mały mikrofon noszony przez nauczyciela, przesyłający głos nauczyciela prosto do ucha chłopca, a badacze podają, że później chłopiec lepiej słyszał w hałasie nawet bez tego urządzenia. Ponieważ to tylko jedno dziecko i nie było grupy porównawczej, nie można mieć pewności, skąd wzięła się poprawa ani czy u innych byłoby tak samo.

    Najprościej

    Ten chłopiec dobrze słyszał ciche dźwięki, ale nerw, który zanosi dźwięki do mózgu, powoli działał coraz gorzej, trochę jak telefon, w którym coraz bardziej trzeszczy, więc gdy było głośno, głosy mu się zlewały. Specjalny mikrofon, który przesyłał głos nauczyciela prosto do jego ucha, pomagał mu rozumieć, ale to tylko jeden chłopiec, więc nie wiadomo, czy u wszystkich zadziałałoby to tak samo.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca opisuje, jak z czasem zmieniał się słuch dziecka z wariantem TRPV4 opisanym jako CMT2C, i sprawdza metodę wspomagania słuchu. Dotyczy więc wprost problemów ze słuchem w CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Starannie zbadany pojedynczy przypadek, obserwowany w czasie, ale przy jednym pacjencie i braku grupy kontrolnej nie da się wykazać, co spowodowało poprawę ani jak często takie zmiany słuchu występują w CMT2C.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Pracę G.R. finansowała katedra Graeme Clark Chair in Audiology & Speech Science. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów. Użyto komercyjnego urządzenia (Sonova AG, Phonak Roger); nie podano, by firma finansowała badanie.

    PubMed 38610891 · DOI

20. #20Tylko szczegółowe opracowanieList do redakcji opisujący jedną pacjentkę (opis przypadku)

    Case of Charcot-Marie-Tooth Type 2C Due to a TRPV4 Gene Mutation With Isolated Sudomotor Autonomic Dysfunction

    Baker J, Kimpinski K · 2018 · Journal of clinical neuromuscular disease

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 2

    Co najmniej u jednej osoby z CMT2C nerwy sterujące poceniem się przestały działać, choć regulacja rytmu serca i ciśnienia tętniczego pozostała prawidłowa, a chorej trudno było się ochłodzić. Na podstawie jednego opisu przypadku nie da się powiedzieć, ile osób z CMT2C ma ten problem.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    List do redakcji opisujący jedną pacjentkę (opis przypadku)

    Kogo lub co badano

    Jedna 57-letnia kobieta z CMT2C wywołaną mutacją w TRPV4 (według opracowania dokładnej mutacji nie podano). Ma niedowład fałdów głosowych i tracheostomię; była badana w pracowni badań układu autonomicznego w London w prowincji Ontario.

    Co zrobiono

    Zespół wykonał standardowy zestaw badań odruchów autonomicznych: test potliwości na przedramieniu, udzie, podudziu i stopie, ocenę zmian częstości rytmu serca przy głębokim oddychaniu i podczas próby Valsalvy oraz pomiar częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego w teście pochyleniowym (pionizacji). Następnie przeszukał bazy EMBASE, PubMed i Scopus w poszukiwaniu wcześniejszych doniesień o zaburzeniach potliwości lub innych zaburzeniach autonomicznych w CMT2C. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym listu, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym liście.

    Co ustalono

    • Wydzielanie potu było znacznie poniżej normy we wszystkich czterech badanych miejscach: 0,06 mikrolitra na przedramieniu, 0,018 na udzie, 0,012 na podudziu i 0,042 na stopie.

      “A 57-year-old woman with CMT2C had almost no measurable sweating at four body sites”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku i tabela „Test results” (wyniki badań)

    • Odruchy regulujące rytm serca i ciśnienie tętnicze były prawidłowe. Zmiana częstości rytmu serca przy głębokim oddychaniu wynosiła 14,1 uderzenia na minutę (norma co najmniej 6,2), współczynnik Valsalvy 1,36 (norma co najmniej 1,30), a w teście pochyleniowym częstość rytmu serca wzrosła o 5,2 uderzenia na minutę przy zmianie ciśnienia skurczowego o 1,8 mmHg.

      “So the nerves that drive sweating were failing at every site tested, while the nerves controlling heart rate and blood pressure worked normally.”Opracowanie wtórne, „Test results” (wyniki badań)

    • Jej główną dolegliwością były poważne trudności z utrzymaniem prawidłowej temperatury ciała: częste uczucie gorąca, podwyższona temperatura i brak pocenia się.

      “She managed it herself with ice packs and by drinking large amounts of ice water.”Opracowanie wtórne, „The patient” (pacjentka)

    • Przeszukanie piśmiennictwa przez autorów nie ujawniło wcześniejszych doniesień o izolowanych zaburzeniach potliwości z uciążliwym przegrzewaniem się w CMT2C.

      “Their literature search found no earlier report of isolated sweating dysfunction with troublesome overheating in CMT2C.”Opracowanie wtórne, „What the authors say about why” (wyjaśnienia autorów)

    • Jako możliwe wyjaśnienie autorzy wskazują, że TRPV4 jest aktywowany przez umiarkowane ciepło, i powołują się na badania na szczurach, które łączą go z regulacją temperatury ciała.

      “The channel is activated by moderate warmth, between 24 and 42 degrees C, and animals lacking it have altered temperature sensing.”Opracowanie wtórne, „What the authors say about why” (wyjaśnienia autorów)

    Wnioski autorów

    Autorzy opisują u kobiety z CMT2C niewydolność nerwów sterujących poceniem się przy prawidłowej regulacji rytmu serca i ciśnienia tętniczego. Nie znaleźli wcześniejszych doniesień o takim zjawisku. Sugerują, że może to mieć związek z rolą TRPV4 w wyczuwaniu ciepła i regulacji temperatury ciała, wykazaną głównie u gryzoni.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneJedna pacjentka

      Na podstawie jednej osoby nie można pokazać, jak częste są zaburzenia potliwości w CMT2C, ani udowodnić, że to CMT2C je wywołało.

      “One patient. Nothing shows how common this is in CMT2C.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneNie omówiono innych przyczyn słabego pocenia się

      Według opracowania nie omówiono innych możliwych przyczyn, takich jak leki, inne choroby czy wiek, więc nie ma pewności, że problem wynika z CMT2C.

      “Other causes of reduced sweating, such as medication, other illness or age, are not discussed.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneBrak bezpośredniej oceny nerwów gruczołów potowych i temperatury ciała

      Nie wykonano biopsji skóry, która pozwoliłaby policzyć drobne włókna nerwowe docierające do gruczołów potowych, ani nie zapisano pomiarów temperatury ciała, więc ani uszkodzenia nerwów, ani przegrzewania się nie zmierzono bezpośrednio.

      “No skin biopsy, sweat gland nerve count or body temperature measurements are reported.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneBrak szczegółów mutacji i badań nerwów

      Według opracowania nie podano konkretnej mutacji w TRPV4, wyniku badania neurologicznego ani wyników badań nerwów, co utrudnia porównanie tego przypadku z innymi osobami z CMT2C.

      “It is a two-page letter, so her neurological examination and nerve test results are not given.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneProponowane wyjaśnienie opiera się na badaniach na zwierzętach

      Pomysł, że objawy pacjentki wyjaśnia rola TRPV4 w regulacji temperatury, pochodzi z badań na gryzoniach. To rozsądna hipoteza, a nie coś, co wykazano u ludzi.

      “The link to TRPV4's role in temperature sensing rests on rodent studies.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U jednej pacjentki z CMT2C związaną z TRPV4 ilościowe badanie potliwości wykazało znacznie zmniejszone wydzielanie potu we wszystkich czterech miejscach, przy prawidłowej odpowiedzi rytmu serca na głębokie oddychanie i próbę Valsalvy oraz prawidłowej odpowiedzi w teście pochyleniowym, co wskazuje na izolowaną dysfunkcję potoruchową (sudomotoryczną). Autorzy proponują związek z rolą TRPV4 jako kanału aktywowanego ciepłem, uczestniczącego w termoregulacji, w dużej mierze na podstawie danych z badań na gryzoniach. Ponieważ opisano pojedynczy przypadek, praca pokazuje, że taka cecha może wystąpić, ale nie określa jej częstości ani przyczyny.

    Prościej

    Lekarze zbadali u jednej kobiety z CMT2C nerwy, które sterują poceniem się, rytmem serca i ciśnieniem krwi. We wszystkich czterech badanych miejscach prawie się nie pociła, ale reakcje jej serca i ciśnienia były prawidłowe. Miała duży kłopot z tym, by się nie przegrzać. Autorzy sądzą, że może mieć z tym związek kanał TRPV4, który reaguje na ciepło, ale to przypuszczenie opiera się głównie na badaniach na zwierzętach.

    Najprościej

    Pewna pani z CMT2C prawie wcale się nie pociła, więc łatwo się przegrzewała, trochę jak samochód z zepsutym chłodzeniem silnika. Części jej ciała, które pilnują bicia serca i ciśnienia krwi, działały dobrze. To tylko jedna osoba, więc nie wiadomo, ile osób z CMT2C ma ten problem.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca opisuje osobę z CMT2C, która słabo się poci i przez to się przegrzewa. Według opracowania tego problemu nie ma na typowych listach objawów CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy przypadek opisany w dwustronicowym liście do redakcji, a omówienie powstało tylko na podstawie opracowania wtórnego. Pokazuje, że taki problem może wystąpić, ale nie to, jak często ani dlaczego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Według opracowania autorzy nie zgłaszają konfliktów interesów. Opracowanie nie wspomina o finansowaniu.

    PubMed 29465618 · DOI

21. #21Tylko szczegółowe opracowanieKrótki artykuł badawczy w formie listu, opisujący jedną rodzinę

    Striking phenotypic variability in familial TRPV4-axonal neuropathy spectrum disorder

    Aharoni S, Harlalka G, Offiah A i in. · 2011 · American journal of medical genetics. Part A

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    W tej jednej rodzinie ta sama zmiana w TRPV4 dawała u rodzeństwa bardzo różne nasilenie choroby: od rurki do oddychania potrzebnej od najwcześniejszych lat po niemal brak objawów u 14-latka. Nie wiadomo, czy ten brat pozostanie zdrowy, bo był młody i nie miał badań nerwów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Krótki artykuł badawczy w formie listu, opisujący jedną rodzinę

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina pochodzenia żydowskiego (aszkenazyjskiego i sefardyjskiego), konsultowana w Izraelu i w Londynie. Pięcioro członków rodziny ma wariant TRPV4 c.943C>T (R315W): 39-letnia matka i czworo dzieci w wieku 9, 11, 13 i 14 lat. Ojciec i 3-letni brat nie mają tego wariantu; najmłodszej siostry, niemowlęcia, nie badano genetycznie.

    Co zrobiono

    Zespół zsekwencjonował wszystkie eksony kodujące i miejsca splicingowe TRPV4 u probantki, a następnie zbadał rodziców i czworo jej rodzeństwa testem z enzymem restrykcyjnym. Badacze zbadali członków rodziny, wykonali badania nerwów u tych, którzy się zgodzili, przejrzeli zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, kręgosłupa i kończyn pod kątem dysplazji szkieletowej oraz zebrali opublikowane opisy rodzin z neuropatią związaną z TRPV4. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • Wśród pięciorga nosicieli tej samej zmiany R315W była zarówno dziewczynka z porażeniem obu fałdów głosowych i tracheostomią, jak i 14-letni brat, który uprawia sport, a jego głos i wynik laryngoskopii były prawidłowe.

      “Five members of one family carry the same R315W mutation and range from a child who needed a tracheostomy at birth to a 14-year-old who plays sport with no symptoms.”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku i tabela „The family, person by person” (rodzina, osoba po osobie)

    • Zajęcie fałdów głosowych było różne: probantka i jej 11-letni brat mieli porażenie obu fałdów głosowych i tracheostomię, 13-letnie dziecko miało jeden fałd porażony, a drugi osłabiony, matka miała osłabiony lewy fałd i chrypkę od dzieciństwa, a 14-latek miał prawidłowe fałdy głosowe.

      “Normal voice and normal laryngoscopy.”Opracowanie wtórne, tabela „The family, person by person” (rodzina, osoba po osobie)

    • Początkowo uważano, że probantka ma czysto ruchową neuropatię, ale w powtórnym badaniu odpowiedź czuciowa z nerwu łydkowego zniknęła, więc rozpoznanie zmieniono na neuropatię czuciowo-ruchową. Matka również miała czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną.

      “When her nerve tests were repeated, the sural sensory response had gone, and the diagnosis became a motor and sensory neuropathy.”Opracowanie wtórne, „What changed over time” (co zmieniło się z czasem)

    • Uznano, że skolioza, stopa końsko-szpotawa i przykurcze w tej rodzinie wynikają z osłabienia nerwów i mięśni, ponieważ zdjęcia rentgenowskie nie wykazały pierwotnej choroby kości.

      “Scoliosis, clubfoot and contractures in this family come from nerve and muscle weakness. X-rays showed no primary bone disorder.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    • Na podstawie piśmiennictwa autorzy podają, że w 16 z 20 opublikowanych rodzin z neuropatią związaną z TRPV4 (80%) co najmniej jedna osoba miała udokumentowane porażenie fałdów głosowych, a brak penetracji (nosicieli bez objawów) obserwowano w czterech rodzinach.

      “At least one person had documented vocal cord paralysis in 16 of 20 published TRPV4 neuropathy families (80%).”Opracowanie wtórne, „What the authors pull from the wider literature” (co autorzy czerpią z szerszego piśmiennictwa)

    • Autorzy wnioskują, że w poradnictwie genetycznym rodziny powinny usłyszeć zarówno o dużej rozpiętości nasilenia choroby, jak i o tym, że nosiciel może pozostać zdrowy, a w neuropatii aksonalnej głównie ruchowej z porażeniem fałdów głosowych TRPV4 powinien być badany jako pierwszy.

      “Families should be counselled about both the wide range of severity and the possibility that a carrier stays well.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    Wnioski autorów

    Ta sama zmiana w TRPV4 może dawać bardzo różne nasilenie choroby, nawet u rodzeństwa, a nosiciel może pozostać zdrowy. Problemy szkieletowe w tej rodzinie wynikały z osłabienia, a nie z choroby kości. Autorzy zalecają, by w neuropatii aksonalnej głównie ruchowej z porażeniem fałdów głosowych najpierw badać TRPV4, a w poradnictwie informować rodziny o zmiennym nasileniu choroby.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneNosiciel bez objawów nie miał badań nerwów

      Teza, że nosiciel może pozostać zdrowy, opiera się głównie na 14-letnim bracie. Został zbadany i miał prawidłowy wynik laryngoskopii, ale odmówił badań nerwów, jego odruchy skokowe trudno było wywołać, a do tego jest młody, więc nie można wykluczyć łagodnej postaci choroby ani tego, że ujawni się ona później.

      “The symptom-free carrier was 14 and declined nerve testing, so mild or later disease cannot be ruled out.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneInni nosiciele odmówili badań nerwów i słuchu

      Dwaj chorzy bracia również odmówili badań nerwów, a rodzina nie zgodziła się na badania słuchu, więc stwierdzenie, że nikt w rodzinie nie zgłaszał niedosłuchu, opiera się wyłącznie na relacjach samych zainteresowanych.

      “Two affected brothers also declined nerve testing, and the family declined hearing tests.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneWartość 80% dotyczy rodzin, a nie poszczególnych osób

      Liczono rodziny, w których co najmniej jedna osoba ma porażenie fałdów głosowych, a nie prawdopodobieństwo, że porażenie rozwinie się u konkretnego nosiciela. Rodziny z tą cechą mogą też częściej zostać rozpoznane i opisane w publikacjach.

      “The 80% figure counts families with at least one affected member.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneJedna rodzina, pięcioro nosicieli

      Ogólne zalecenia dotyczące poradnictwa i diagnostyki genetycznej wyprowadzono z jednej rodziny i przeglądu piśmiennictwa.

      “One family and five carriers.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneKrewnych z chrypką nigdy nie zbadano

      O czworgu krewnych ze strony matki mówiono, że mają chrypkę, ale nie zbadał ich lekarz ani nie wykonano u nich żadnych badań, więc prawdziwa liczba nosicieli w rodzinie nie jest znana.

      “None was available for examination.”Opracowanie wtórne, „The family, person by person” (rodzina, osoba po osobie)

    • DrobneBrak zdjęć rentgenowskich matki

      U matki nie dało się sprawdzić wniosku, że nie ma pierwotnej choroby kości.

      “The mother's x-rays were not available.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Ojciec i 3-letni brat, którzy nie mają tej zmiany, zostali opisani jako zdrowi. Nosiciel bez objawów, 14-letni brat, został zbadany (wynik prawidłowy poza trudnymi do wywołania odruchami skokowymi, prawidłowy głos i wynik laryngoskopii), ale odmówił badań przewodnictwa nerwowego. Czworga krewnych ze strony matki, o których mówiono, że mają chrypkę, nie zbadano. Cytat: „The symptom-free carrier was 14 and declined nerve testing, so mild or later disease cannot be ruled out.” (nosiciel bez objawów miał 14 lat i odmówił badań nerwów, więc nie można wykluczyć łagodnej lub późniejszej postaci choroby).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W jednej rodzinie pięcioro heterozygotycznych nosicieli wariantu TRPV4 R315W, położonego w domenie powtórzeń ankirynowych, wykazywało uderzającą zmienność wewnątrzrodzinną: od obustronnego porażenia fałdów głosowych wymagającego tracheostomii po 14-latka z zasadniczo prawidłowym badaniem przedmiotowym, co odpowiada zmiennej ekspresji i być może zmniejszonej penetracji. Fenotyp probantki zmienił się w kolejnych badaniach z ruchowej na czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną, a deformacje szkieletowe przypisano osłabieniu, a nie pierwotnej dysplazji. Brak penetracji w tej rodzinie nie jest jednoznacznie wykazany, ponieważ nosiciel, który wydawał się zdrowy, był młody i odmówił badań przewodnictwa nerwowego.

    Prościej

    Pięć osób w jednej rodzinie ma tę samą zmianę w TRPV4, R315W, ale choroba dotknęła je bardzo różnie. Dwoje dzieci potrzebowało rurki do oddychania w szyi, bo ich struny głosowe się nie poruszały. Tymczasem 14-letni brat uprawia sport, a badanie lekarskie wypadło u niego niemal prawidłowo. Nie miał badań nerwów i jest jeszcze młody, więc nie ma pewności, że pozostanie zdrowy. Według autorów rodziny powinny wiedzieć, że nasilenie choroby może być bardzo różne.

    Najprościej

    TRPV4 można porównać do drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. W tej rodzinie wszyscy mieli takie same zepsute drzwi, ale każdy chorował inaczej: niektóre dzieci potrzebowały pomocy w oddychaniu, a jeden brat uprawia sport i na razie wydaje się zdrowy. Lekarze nie potrafią jeszcze przewidzieć, kto będzie chorował bardziej, a kto mniej.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca opisuje rodzinę z neuropatią aksonalną związaną z TRPV4 i porażeniem fałdów głosowych. Pokazuje więc wprost zmienność przebiegu i możliwą zmniejszoną penetrację, a to ważne dla osób z CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Krótka praca w formie listu o jednej rodzinie, w której kilku nosicieli odmówiło badań nerwów. Omówienie powstało wyłącznie na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Według opracowania pracę sfinansowały Muscular Dystrophy Campaign i St George's Charitable Foundation. Opracowanie nie wspomina o konfliktach interesów.

    PubMed 22065612 · DOI

22. #22Tylko streszczeniePrzegląd

    TRPV4 axonal neuropathy spectrum disorder

    McEntagart M · 2012 · Journal of clinical neuroscience: official journal of the Neurosurgical Society of Australasia

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd opisuje neuropatię związaną z TRPV4 jako chorobę dotyczącą głównie nerwów ruchowych, często z osłabieniem strun głosowych, a czasem z niedosłuchem i nagłym parciem na pęcherz. Zaznacza, że nasilenie bywa różne i że niektóre osoby ze zmianą w TRPV4 mogą nie mieć objawów choroby.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd spektrum neuropatii aksonalnej związanej z TRPV4, jej nakładania się na dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 oraz wpływu mutacji na kanał.

    Co zrobiono

    Autor omówił cechy kliniczne spektrum neuropatii związanej z TRPV4, coraz lepiej poznawane choroby łączące neuropatię z dysplazją szkieletową oraz wiedzę o tym, jak mutacje TRPV4 wpływają na działanie kanału. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Spektrum neuropatii związanej z TRPV4 to głównie ruchowa neuropatia aksonalna, często z porażeniem fałdów głosowych, a czasem z niedosłuchem odbiorczym (czuciowo-nerwowym) oraz parciem naglącym i nietrzymaniem moczu.

      “a predominantly motor axonal peripheral neuropathy, frequently in association with vocal cord paralysis, and occasionally accompanied by sensorineural hearing loss and bladder urgency and incontinence.”Streszczenie

    • Te choroby są dziedziczone w sposób dominujący, mają różne nasilenie i nie zawsze ujawniają się u osób z mutacją (zmniejszona penetracja).

      “These disorders show autosomal dominant inheritance, variable disease expression and reduced disease penetrance.”Streszczenie

    • Przegląd omawia też choroby łączące neuropatię z dysplazją szkieletową oraz ówczesną wiedzę o tym, jak mutacje zmieniają działanie kanału.

      “This article reviews the clinical features of the neuropathy spectrum, the emerging neuropathy/skeletal dysplasia overlap disorders and the present knowledge of the impact of mutations in this gene on channel function.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Neuropatie związane z TRPV4 tworzą spektrum dziedziczonych dominująco, głównie ruchowych neuropatii aksonalnych, często z porażeniem fałdów głosowych, o zmiennej ekspresji i zmniejszonej penetracji, które nakładają się na dysplazje szkieletowe związane z TRPV4. Biologiczną funkcję kanału określono jako niepewną.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, na jakich badaniach opierają się stwierdzenia dotyczące na przykład zmniejszonej penetracji czy częstości poszczególnych cech. Jako przegląd praca nie przedstawia nowych danych, a streszczenie opisuje biologiczną funkcję kanału jako wówczas niepewną.

      “TRPV4 encodes a calcium-permeable non-selective cation channel of uncertain biological function.”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd charakteryzuje spektrum neuropatii aksonalnej związanej z TRPV4 jako neuropatię aksonalną z przewagą zajęcia włókien ruchowych, często z porażeniem fałdów głosowych, a niekiedy z niedosłuchem odbiorczym oraz parciem naglącym i nietrzymaniem moczu, dziedziczoną autosomalnie dominująco, o zmiennej ekspresji i zmniejszonej penetracji. Omawia też choroby z pogranicza neuropatii i dysplazji szkieletowej oraz wpływ mutacji na działanie kanału. Na podstawie streszczenia nie można ocenić dowodów, na których się opiera.

    Prościej

    Ten artykuł omawia choroby nerwów wywołane zmianami w TRPV4. Osłabiają one mięśnie głównie przez uszkodzenie nerwów ruchowych. Wiele osób ma też osłabione lub porażone struny głosowe, a niektóre mają niedosłuch lub nagłe parcie na pęcherz. Choroba przechodzi z rodzica na dziecko, ma różne nasilenie, a u niektórych osób ze zmianą objawy mogą być nieliczne lub nie występować wcale.

    Najprościej

    Zmiana w genie TRPV4 może osłabić nerwy, które sterują mięśniami i krtanią (częścią szyi, dzięki której mamy głos). Taka choroba może przechodzić z rodziców na dzieci. U jednej osoby bywa bardzo wyraźna, a u innej prawie niezauważalna.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: To przegląd poświęcony wprost neuropatii związanej z TRPV4, do której należy CMT2C. Omawia jej cechy, dziedziczenie i penetrację.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast dostarczać nowych danych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 22617546 · DOI

23. #23Tylko streszczenieBadanie rodziny z analizą sprzężeń wykluczającą znane loci

    Charcot-Marie-Tooth disease type 2C: a distinct genetic entity. Clinical and molecular characterization of the first European family

    Santoro L, Manganelli F, Di Maio L i in. · 2002 · Neuromuscular disorders: NMD

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    W tej rodzinie to, jak bardzo choroba objęła struny głosowe, nie szło w parze z tym, jak słabe były ręce i nogi, a osoby z najsłabszymi kończynami miały niewiele objawów oddechowych. Streszczenie pokazuje, że CMT2C była chorobą odrębną od innych znanych wówczas typów CMT2.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie rodziny z analizą sprzężeń wykluczającą znane loci

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina opisana jako pierwsza europejska rodzina z CMT2C. Streszczenie nie podaje, ilu członków rodziny zbadano.

    Co zrobiono

    Autorzy opisali cechy kliniczne choroby w rodzinie i sprawdzili, czy jest ona sprzężona ze znanymi regionami genów dla CMT2A, B, D, E i F oraz dla dystalnej dziedzicznej neuronopatii ruchowej typu VII. To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się ocenić.

    Co ustalono

    • Choroba w tej rodzinie nie była sprzężona z żadnym ze znanych wówczas regionów genów CMT2 ani z regionem dystalnej dziedzicznej neuronopatii ruchowej typu VII.

      “Genetic analysis excluded linkage to locus of Charcot-Marie-Tooth disease type 2A, B, D, E and F, and to locus of distal hereditary motor neuronopathy type VII.”Streszczenie

    • Choroba ujawniała się u większości osób, które ją odziedziczyły, nasilenie było różne, a osłabienie kończyn wydawało się najcięższe w najmłodszym pokoleniu.

      “In this family the disease has high penetrance, variable severity and apparently the most severe limb muscle involvement in the youngest generation.”Streszczenie

    • Porażenie fałdów głosowych nie szło w parze z osłabieniem kończyn, a osoby z najcięższym zajęciem mięśni miały niewielkie objawy oddechowe albo nie miały ich wcale.

      “Vocal cord paralysis is unrelated to the degree of muscular weakness and patients with the most severe muscle involvement have absent or minimal respiratory symptoms.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    CMT2C różni się klinicznie i genetycznie od CMT2A, B, D, E i F i nie jest wywoływana przez ten sam gen co dystalna dziedziczna neuronopatia ruchowa typu VII.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

      Dostępne było tylko streszczenie. Nie podaje ono, ilu krewnych zbadano, jak zaklasyfikowano ich jako chorych lub zdrowych ani jakie były wyniki analizy sprzężeń. Twierdzeń o wysokiej penetracji i cięższej chorobie w najmłodszym pokoleniu nie można sprawdzić, a słowo „apparently” (jak się wydaje) pokazuje, że autorzy ostrożnie formułowali drugie z nich.

      “apparently the most severe limb muscle involvement in the youngest generation”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie da się ocenić: streszczenie podaje wysoką penetrację, ale nie mówi, czy krewnych zbadał neurolog ani czy wykonano u nich badania przewodnictwa nerwowego.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W pierwszej opisanej europejskiej rodzinie z CMT2C wykluczono sprzężenie z loci CMT2A, B, D, E i F oraz z locus dystalnej dziedzicznej neuronopatii ruchowej typu VII, co przemawia za tym, że CMT2C jest odrębną jednostką genetyczną. Choroba wykazywała wysoką penetrację i zmienną ekspresję; w najmłodszym pokoleniu zajęcie kończyn było, jak się wydaje, cięższe, a porażenie fałdów głosowych nie korelowało z osłabieniem kończyn. Streszczenie nie podaje wielkości rodziny ani metod oceny.

    Prościej

    Lekarze opisali pierwszą znaną europejską rodzinę z CMT2C. To typ CMT, który może obejmować struny głosowe i mięśnie oddechowe. Badania genetyczne pokazały, że choroba nie była powiązana z żadnym ze znanych wtedy regionów chromosomów związanych z CMT2, więc była to odrębna choroba. Objawy pojawiły się u większości osób, które ją odziedziczyły, ich nasilenie było różne, a osłabienie strun głosowych nie szło w parze z osłabieniem rąk i nóg.

    Najprościej

    W jednej rodzinie wiele osób miało CMT2C i u każdej choroba wyglądała inaczej. Niektórzy mieli słaby głos, bo ich struny głosowe słabo się ruszały, choć ręce i nogi nie były u nich bardzo słabe, a u innych było odwrotnie.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca opisuje rodzinę z CMT2C, w tym to, jak wiążą się ze sobą problemy z fałdami głosowymi, oddychaniem i kończynami.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, więc nie można było sprawdzić wielkości rodziny, metod badania ani danych z analizy sprzężeń.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 12062259 · DOI

24. #24Tylko streszczeniePraca doktorska: analiza sprzężeń i identyfikacja genu choroby w rodzinach, z badaniami na komórkach i oocytach żaby

    Clinical, laboratory, and genetic studies of families with Charcot-Marie-Tooth type 2C disease

    Landoure G · 2011 · University College London (University of London)

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ta praca doktorska opisuje badania, które powiązały CMT2C w rodzinach ze zmianami w genie TRPV4, w tym R269C i R269H. W komórkach hodowanych w laboratorium zmiany te sprawiały, że kanał był bardziej aktywny i bardziej szkodził komórkom.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Praca doktorska: analiza sprzężeń i identyfikacja genu choroby w rodzinach, z badaniami na komórkach i oocytach żaby

    Kogo lub co badano

    Pięć niespokrewnionych rodzin z CMT2C, ponad 200 osób z grupy kontrolnej oraz warianty TRPV4 wprowadzone do komórek HEK293 i oocytów Xenopus (komórek jajowych żaby). Streszczenie nie podaje liczby zbadanych osób.

    Co zrobiono

    W rodzinach przeprowadzono analizę sprzężeń i genotypowanie SNP, zsekwencjonowano wszystkie geny w sprzężonym regionie chromosomu 12, a następnie zbadano warianty R269C i R269H w komórkach HEK293 i oocytach Xenopus oraz naniesiono mutacje na strukturę domeny powtórzeń ankirynowych. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu pracy doktorskiej, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • W dwóch z pięciu rodzin stwierdzono istotne sprzężenie z regionem 12q24.11 chromosomu 12, a w jednej innej rodzinie ten region wykluczono, co sugeruje, że CMT2C może mieć więcej niż jedną przyczynę genetyczną.

      “We studied five unrelated families with CMT2C, of which two showed significant linkage to chromosome 12q24.11.”Streszczenie

    • Sekwencjonowanie wykazało w dwóch rodzinach mutacje TRPV4 R269C i R269H, nieobecne w ponad 200 próbkach kontrolnych. Później znaleziono R186Q, R232C oraz zmianę o niepewnym znaczeniu (D584N).

      “two heterozygous missense mutations were identified in the transient receptor potential, subfamily V, member 4 (TRPV4), at positions c.805C>T and c.806G>A in two families, predicting the amino acid substitutions R269C and R269H, respectively.”Streszczenie

    • W komórkach HEK293 i oocytach żaby R269C i R269H prawidłowo docierały do powierzchni komórki, ale w porównaniu z prawidłowym kanałem zwiększały toksyczność dla komórek i prądy płynące przez kanał. Mutacje wywołujące neuropatię leżały na przeciwnej powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych niż mutacje wywołujące dysplazje szkieletowe.

      “R269C and R269H TRPV4 trafficked normally to the cell surface, but caused increased cell toxicity and increased constitutive and activated channel currents compared to wild-type TRPV4.”Streszczenie, dalsza część

    Wnioski autorów

    Mutacje TRPV4 wywołują zwyrodnieniową chorobę nerwów obwodowych, a różne mutacje w tym kanale prowadzą do uderzająco różnych chorób.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZ samego streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić, ile osób zbadano, jak klasyfikowano krewnych jako chorych lub zdrowych, jakie były wyniki analizy sprzężeń ani jak wykonano doświadczenia na komórkach. Kanał badano w komórkach HEK293 i oocytach żaby (Xenopus), a nie w komórkach nerwowych. To praca doktorska, a nie artykuł w czasopiśmie.

      “When expressed in HEK293 cells and Xenopus oocytes”Streszczenie, dalsza część

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie da się ocenić: streszczenie nie podaje, jak klasyfikowano członków rodzin jako chorych lub zdrowych ani czy przeszli badanie lekarskie lub badania nerwów.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Sprzężenie dwóch z pięciu rodzin z CMT2C z regionem 12q24.11 i sekwencjonowanie tego przedziału pozwoliły zidentyfikować heterozygotyczne mutacje zmiany sensu (missense) TRPV4 R269C i R269H, a następnie R186Q, R232C i wariant o niepewnym znaczeniu (D584N); w jednej rodzinie locus wykluczono, co wskazuje na heterogenność genetyczną. Reszty związane z neuropatią leżą w wewnątrzkomórkowej N-końcowej domenie powtórzeń ankirynowych, na przeciwnej powierzchni niż mutacje wywołujące dysplazje szkieletowe. R269C i R269H prawidłowo docierały do błony komórkowej, ale zwiększały cytotoksyczność oraz prądy konstytutywne i aktywowane, co jest zgodne z nadmierną aktywnością (gain of function). Metod i danych nie można ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    W tej pracy doktorskiej zbadano pięć rodzin z CMT2C. W dwóch z nich chorobę powiązano z odcinkiem chromosomu 12, gdzie znaleziono zmiany w genie TRPV4. Natomiast w jeszcze jednej rodzinie choroba nie była związana z tym miejscem, więc CMT2C może mieć więcej niż jedną przyczynę. W komórkach hodowanych w laboratorium dwie zmiany w TRPV4 sprawiały, że przez kanał płynął większy prąd, i szkodziły komórkom. W jednym z fragmentów białka zmiany powodujące chorobę nerwów leżały po innej stronie niż zmiany powodujące choroby kości.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek. Badacze odkryli, że w niektórych rodzinach z CMT2C te drzwi mają małą usterkę. W komórkach hodowanych w laboratorium zepsute drzwi przepuszczały więcej niż zwykle i szkodziły komórkom. W jednej rodzinie wyglądało jednak na to, że choroba nie bierze się z tych drzwi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: Praca opisuje badania, które wskazały TRPV4 jako przyczynę CMT2C w rodzinach, oraz to, jak zmiany R269C i R269H wpływają na kanał.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, więc nie dało się sprawdzić danych rodzinnych, wyników analizy sprzężeń ani metod laboratoryjnych; jest to też praca doktorska, a nie artykuł w czasopiśmie.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Streszczenie tego nie podaje.

25. #25Tylko streszczenieOpis kliniczny dwóch rodzin, uzupełniony w jednej z nich analizą wykluczającą sprzężenie genetyczne

    Hereditary motor and sensory neuropathy with diaphragm and vocal cord paresis

    Dyck PJ, Litchy WJ, Minnerath S i in. · 1994 · Annals of Neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 1

    Tu zaczyna się historia nazwy CMT2C. Praca opisała osłabienie kończyn, strun głosowych i mięśni oddechowych, bardzo różnie nasilone u różnych osób, oraz utratę czucia, której chorzy sami nie zauważali.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis kliniczny dwóch rodzin, uzupełniony w jednej z nich analizą wykluczającą sprzężenie genetyczne

    Kogo lub co badano

    Dwie rodziny z dziedziczną chorobą nerwów. Streszczenie nie podaje, ile osób zbadano.

    Co zrobiono

    Autorzy opisali objawy, wyniki badania przedmiotowego i badań nerwów w dwóch rodzinach i nazwali chorobę HMSN IIc (obecnie CMT2C). W jednej dużej rodzinie sprawdzili, czy choroba jest sprzężona z regionami genów znanymi dla HMSN IA i IB. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Choroba była dziedziczona w sposób dominujący i powodowała osłabienie mięśni kończyn, fałdów głosowych i mięśni międzyżebrowych o różnym nasileniu.

      “an autosomal dominant inherited disorder characterized by a variable degree of muscle weakness of limbs, vocal cords, and intercostal muscles and by asymptomatic sensory loss”Streszczenie

    • Stwierdzono utratę czucia, której chorzy sami nie zauważali, co oznacza, że wykryto ją w badaniu lub testach, a nie na podstawie wywiadu.

      “asymptomatic sensory loss”Streszczenie

    • U osób ciężko chorych choroba zaczynała się w niemowlęctwie lub dzieciństwie, a niewydolność oddechowa skracała życie.

      “Life expectancy in severely affected patients is shortened because of respiratory failure.”Streszczenie

    • Szybkość przewodzenia w nerwach była prawidłowa, dlatego autorzy zaliczyli chorobę do neuropatii aksonalnych typu 2 i nadali jej nazwę HMSN IIc.

      “Because nerve conduction velocities are normal and it is an inherited axonal neuropathy, we classify the disorder as a variety of hereditary motor and sensory neuropathy type II (HMSN II) (HMSN IIc).”Streszczenie

    Wnioski autorów

    To odrębny typ dziedzicznej neuropatii aksonalnej (HMSN IIc), różny od postaci HMSN IA i IB, co jest kolejnym dowodem na to, że neuropatia typu II ma kilka różnych przyczyn.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie. Nie podaje ono, ile osób zbadano, ile było ciężko chorych ani jak ustalano, którzy krewni są chorzy, a którzy zdrowi. Stwierdzenia o skróconej długości życia nie da się sprawdzić; dotyczy ono ciężko chorych osób z dwóch rodzin opisanych w 1994 r., a nie wszystkich osób z CMT2C.

      “Life expectancy in severely affected patients is shortened because of respiratory failure.”Streszczenie

    • DrobneNapisana przed poznaniem genu

      Praca powstała przed odkryciem w 2010 r., że chorobę tę wywołują zmiany w TRPV4, więc nie może podać, jaką zmianę genetyczną miały te rodziny. HMSN IIC z TRPV4 wiążą późniejsze prace, a nie ta.

      “no linkage to DNA markers known to map near the HMSN IA locus on chromosome 17p or the HMSN IB locus on chromosome 1q was demonstrated”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Widać to tylko częściowo: streszczenie podaje „asymptomatic sensory loss” (bezobjawową utratę czucia), którą można wykryć wyłącznie w badaniu lekarskim lub w testach, oraz prawidłowe szybkości przewodzenia w nerwach, co pokazuje, że wykonano badania nerwów. Nie podaje, czy zbadano wszystkich krewnych.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Dyck i współpracownicy opisali dwie rodziny z autosomalnie dominującą aksonalną dziedziczną neuropatią ruchowo-czuciową, przebiegającą ze zmiennym osłabieniem mięśni kończyn, fałdów głosowych i mięśni międzyżebrowych oraz bezobjawową utratą czucia, z początkiem w niemowlęctwie lub dzieciństwie w ciężkich przypadkach i ze skróconą długością życia z powodu niewydolności oddechowej u ciężko chorych. Prawidłowe szybkości przewodzenia pozwoliły zaliczyć ją do HMSN II; autorzy nazwali ją HMSN IIc. W jednym dużym rodowodzie nie wykazano sprzężenia z loci HMSN IA (17p) i IB (1q).

    Prościej

    Ta praca z 1994 r. to pierwszy opis choroby nazywanej dziś CMT2C. W dwóch rodzinach choroba powodowała osłabienie rąk i nóg, strun głosowych i mięśni oddechowych, a jego nasilenie było u różnych osób bardzo różne. Niektórzy stracili czucie, nie zdając sobie z tego sprawy. U najciężej chorych choroba zaczynała się w dzieciństwie, a niewydolność oddechowa skracała im życie. Szybkość przewodzenia sygnałów w nerwach była prawidłowa, co wskazywało, że uszkodzone są same włókna nerwowe (aksony), dlatego autorzy nazwali chorobę HMSN IIc.

    Najprościej

    To pierwsza praca o CMT2C. Lekarze poznali dwie rodziny, w których choroba osłabiała ręce, nogi, głos i mięśnie do oddychania, u jednych bardziej, u innych mniej. Niektórzy stracili trochę czucia i nawet o tym nie wiedzieli. To jak czujnik dymu ze słabnącą baterią: wychodzi to na jaw dopiero wtedy, gdy ktoś naciśnie przycisk testowy.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: To praca, która jako pierwsza opisała i nazwała HMSN IIC, chorobę nazywaną dziś CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, więc nie dało się sprawdzić liczebności rodzin, sposobu badania osób ani danych dotyczących sprzężeń.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 8179305 · DOI

26. #26Tylko streszczenieOpis rodziny

    Varying occurrence of vocal cord paralysis in a family with autosomal dominant hereditary motor and sensory neuropathy

    Donaghy M, Kennett R · 1999 · Journal of Neurology

    Znaczenie 5/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 1

    W tej rodzinie u dwóch krewnych bez żadnych objawów badanie nerwów wykazało neuropatię. To wczesny przykład tego, że „brak objawów” to nie to samo co „brak choroby”.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis rodziny

    Kogo lub co badano

    Jedna brytyjska rodzina rasy białej: osoba z objawami, jej matka i siostra.

    Co zrobiono

    Autorzy opisali jednego członka rodziny, u którego w wieku 41 lat rozwinęło się porażenie fałdów głosowych, i wykonali badania przewodnictwa nerwowego u matki i siostry, mimo że nie miały one objawów. To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się szczegółowo ocenić.

    Co ustalono

    • U jednego członka rodziny w wieku 41 lat, po 4 latach objawów ze strony nerwów, rozwinęło się porażenie fałdów głosowych (porażenie nerwu krtaniowego wstecznego), a także porażenie jednego z nerwów odpowiedzialnych za ruchy gałki ocznej.

      “developed a recurrent laryngeal nerve palsy at the age of 41 years, in addition to 4 years of symptomatic polyneuropathy and an abducens nerve palsy”Streszczenie

    • Matka i siostra nie miały objawów, ale badania nerwów wykazały, że także one mają neuropatię.

      “Neither of the other family members (the mother and sister) with electrophysiologically confirmed polyneuropathy had any neuropathic symptoms in the limbs or laryngeal or respiratory muscle involvement.”Streszczenie

    • Autorzy piszą, że pokazuje to wartość badania lekarskiego i badań nerwów u najbliższych krewnych, zamiast polegania na tym, czy zgłaszają objawy.

      “The discovery of asymptomatic family members attests to the diagnostic value of clinical and electrophysiological study of first-degree relatives”Streszczenie

    • W odróżnieniu od dwóch wcześniej opisanych rodzin problemy z fałdami głosowymi zaczęły się w wieku dorosłym, a nie w pierwszych dwóch dekadach życia.

      “This family differs from the two previously reported pedigrees in which laryngeal or diaphragm weakness had commenced within the first two decades.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    To drugi opis HMSN typu IIC. Zajęcie krtani może się zacząć w wieku dorosłym, a krewni bez objawów mogą mimo to mieć neuropatię, więc krewnych pierwszego stopnia należy zbadać klinicznie i wykonać u nich badania nerwów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić wyników badania przedmiotowego, wartości z badań nerwów ani rodowodu.

    • DrobneW 1999 r. badanie genu nie było możliwe

      Rozpoznanie HMSN IIC opiera się na obrazie klinicznym, ponieważ TRPV4 nie był jeszcze znany. Praca nie potwierdza, że rodzina ma zmianę w TRPV4, a autorzy piszą, że dziedziczenie jest jedynie „likely” (prawdopodobnie) dominujące.

      “An autosomal dominant pattern of inheritance is likely.”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Zbadane klinicznie i badaniami nerwów: matka i siostra nie miały objawów, ale wykonano u nich badania przewodnictwa nerwowego, które potwierdziły polineuropatię. Cytat: „the mother and sister with electrophysiologically confirmed polyneuropathy” (matka i siostra z polineuropatią potwierdzoną elektrofizjologicznie).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W brytyjskiej rodzinie z autosomalną dominującą aksonalną HMSN u probanta w wieku 41 lat rozwinęło się porażenie nerwu krtaniowego wstecznego wraz z porażeniem nerwu odwodzącego, podczas gdy matka i siostra miały potwierdzoną elektrofizjologicznie, ale bezobjawową polineuropatię. Autorzy uznają tę rodzinę za drugą opisaną rodzinę z HMSN IIC, wyróżniającą się zajęciem krtani o początku w wieku dorosłym, i postulują badania kliniczne i elektrofizjologiczne krewnych pierwszego stopnia. Potwierdzenie molekularne nie było dostępne.

    Prościej

    Lekarze opisali brytyjską rodzinę, w której u jednej osoby w wieku 41 lat przestał działać nerw sterujący struną głosową. Wcześniej przez 4 lata miała ona objawy ze strony nerwów w kończynach. Jej matka i siostra czuły się zupełnie dobrze, ale badania nerwów (sprawdzające, jak dobrze sygnały biegną wzdłuż nerwów) pokazały, że mają tę samą chorobę nerwów. Lekarze doszli do wniosku, że bliskich krewnych należy badać, bo dobre samopoczucie nie dowodzi, że ktoś jest zdrowy.

    Najprościej

    Jedna osoba w rodzinie miała słaby głos z powodu dziedzicznej choroby nerwów, prawdopodobnie CMT2C. Jej mama i siostra czuły się dobrze, ale badanie nerwów pokazało, że też mają tę chorobę. Tak bywa z samochodem: jeździ bez zarzutu, a na przeglądzie i tak wychodzi usterka.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 5/5: To jeden z najwcześniejszych opisów rodzin z CMT2C. Pokazuje wprost krewnych, którzy czuli się dobrze, a badania wykazały u nich neuropatię.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a do tego chodzi o jedną małą rodzinę bez potwierdzenia genetycznego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 10463355 · DOI

27. #27Pełny tekstGenetyczne badanie przesiewowe grupy pacjentów, z analizą segregacji w rodzinach, populacyjną grupą kontrolną i ograniczonymi badaniami laboratoryjnymi

    Comprehensive analysis of the TRPV4 gene in a large series of inherited neuropathies and controls

    Fawcett KA, Murphy SM, Polke JM i in. · 2012 · Journal of neurology, neurosurgery, and psychiatry

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 4

    W tej dużej brytyjskiej grupie zmiany w TRPV4 były rzadką przyczyną aksonalnej postaci CMT i neuropatii ruchowej, a niektóre rzadkie warianty TRPV4 okazały się nieszkodliwe. Autorzy podkreślają, że nowy wariant TRPV4 wymaga starannego sprawdzenia, zanim zostanie wskazany jako przyczyna czyjejś neuropatii.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Genetyczne badanie przesiewowe grupy pacjentów, z analizą segregacji w rodzinach, populacyjną grupą kontrolną i ograniczonymi badaniami laboratoryjnymi

    Kogo lub co badano

    422 niespokrewnionych pacjentów z dziedziczną neuropatią z londyńskiego ośrodka specjalistycznego i ze skierowań z Wielkiej Brytanii (według pracy 271 z aksonalną postacią CMT, CMT2, i 151 z dystalną dziedziczną neuropatią ruchową, dHMN; 368 Brytyjczyków, pozostali z Dalekiego Wschodu, Pakistanu, Indii i innych krajów Europy). U żadnego z nich nie znaleziono przyczyny w najczęstszych genach. Co najmniej 345 osób z populacyjnej grupy kontrolnej z brytyjskiej kohorty urodzeniowej z 1958 r. oraz pakistańska grupa kontrolna. Krewni czterech nosicieli wariantów oraz komórki pochodzące z krwi (limfoblasty) od jednego pacjenta i jednej osoby z grupy kontrolnej.

    Co zrobiono

    U każdego pacjenta zsekwencjonowano części genu TRPV4 kodujące białko. Nowe warianty sprawdzano u zdrowych osób z grupy kontrolnej, w miarę możliwości u krewnych oraz za pomocą pięciu programów przewidujących skutki wariantów. W przypadku jednego wariantu, który tworzy przedwczesny sygnał stop (Y567X), zmierzono ilość RNA i białka TRPV4 w komórkach krwi pacjenta.

    Co ustalono

    • Znaleziono pięć nowych wariantów TRPV4, których nie było w grupie kontrolnej: G20R, E218K, N302Y, Y567X i T701I.

      “13 missense and nonsense variants were identified, of which five were novel and absent from controls (G20R, E218K, N302Y, Y567X and T701I).”Streszczenie, Wyniki

    • Tylko trzy z nich (G20R, N302Y i T701I) uznano za potencjalnie chorobotwórcze, więc zmiany w TRPV4 wyjaśniały mniej niż 1% przypadków CMT2 i dHMN w tej grupie.

      “In this comprehensive analysis of the TRPV4 gene, we identified mutations in <1% of patients with CMT2/dHMN.”Streszczenie, Wnioski

    • G20R znaleziono u kobiety z dHMN i u jej ojca, który nie miał objawów i miał prawidłową siłę mięśni, ale pewne zmiany w EMG. Autorzy sugerują, że wariant może wywoływać chorobę o zmiennym nasileniu, ale nie jest to pewne.

      “G20R was detected in a patient with dHMN and her asymptomatic father and is possibly pathogenic with variable expressivity.”Streszczenie, Wyniki

    • Wariant Y567X, który skraca białko, występował razem z ciężką postacią CMT2 w jednej rodzinie, w której obecna była też zmiana w genie MFN2. Wadliwe RNA ulegało rozkładowi, a mimo to białko TRPV4 w komórkach krwi wyglądało prawidłowo, więc autorzy uznali, że Y567X prawdopodobnie nie wywołuje choroby, i wywnioskowali, że utrata jednej działającej kopii TRPV4 (haploinsuficjencja) nie wystarcza do wywołania neuropatii.

      “Although Y567X caused nonsense mediated mRNA decay, the amount of TRPV4 protein on western blotting of patient lymphoblasts was no different to control. Y567X is therefore unlikely to be pathogenic.”Streszczenie, Wyniki

    • Rzadkie warianty TRPV4, w tym takie, które skracają białko, nie zawsze są szkodliwe. Niektóre z nich wykryto u zdrowej osoby z grupy kontrolnej albo nie występowały razem z chorobą w rodzinie.

      “this study demonstrates that TRPV4 is a highly polymorphic gene in which rare missense and nonsense variants do not necessarily cause disease.”Dyskusja

    • Powołując się na wcześniejsze badania, autorzy zauważają, że zmiany w TRPV4 były częstsze w CMT2 z dodatkowymi cechami, takimi jak osłabienie fałdów głosowych lub przepony, i sugerują, że rutynowe badanie TRPV4 mogłoby się skupiać na takich pacjentach.

      “suggesting routine TRPV4 screening could be restricted to patients with such features”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Mutacje TRPV4 są rzadką przyczyną CMT2 i dHMN: w tej grupie znaleziono je u mniej niż 1% pacjentów. W genie TRPV4 występuje wiele rzadkich, nieszkodliwych wariantów, dlatego nowy wariant należy sprawdzić badaniami rodzinnymi, narzędziami prognostycznymi, a przede wszystkim badaniem grupy kontrolnej, zanim wynik zostanie przekazany pacjentom. Utrata jednej kopii TRPV4 nie wydaje się wystarczać do wywołania neuropatii.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • DrobneLiczby pacjentów i osób z grupy kontrolnej nie zgadzają się w różnych częściach pracy

      Wstęp i metody opisują 279 pacjentów z CMT2 i 173 z dHMN, ale streszczenie i wyniki podają, że zsekwencjonowano 271 i 151 osób (łącznie 422). Liczebność grupy kontrolnej również jest podawana różnie (co najmniej 345, 350 osób rasy białej, 96 lub 91 Pakistańczyków). Różnica nie została wyjaśniona. Nie zmienia ona znacząco głównego oszacowania częstości, ale nie jest jasne, kogo dokładnie zbadano.

      “we screened TRPV4 coding exons and splice junctions for mutations in 279 unrelated CMT2 and 173 unrelated HMN patients”Wstęp; por. Metody, Wyniki i Streszczenie

    • UmiarkowaneNie wykazano chorobotwórczej roli trzech wariantów określonych jako „potentially pathogenic” (potencjalnie patogenne)

      Nie wykonano laboratoryjnych badań funkcji kanału. W przypadku N302Y i T701I nie dało się sprawdzić segregacji wariantu z chorobą w rodzinie. Programy prognostyczne nie były zgodne: cztery z pięciu uznały G20R za neutralny, a tylko jeden z pięciu uznał N302Y za szkodliwy. Te warianty należy traktować jako niepotwierdzone.

      “Although not enough family members were available for segregation analyses, N302Y and T701I are potentially pathogenic mutations requiring further functional validation.”Dyskusja

    • UmiarkowaneW większości nie opisano, na jakiej podstawie krewnych uznano za „unaffected” (niechorujących)

      Kilka wniosków zależy od tego, czy krewni rzeczywiście są zdrowi. E218K wykluczono jako przyczynę choroby, ponieważ nosiło go dwoje rodzeństwa określonego jako „unaffected” (niechorujące), a o segregacji Y567X z chorobą wnioskowano na podstawie matki i brata opisanych jako „unaffected”. Praca nie podaje, czy ci krewni zostali zbadani przez lekarza ani czy mieli badanie przewodnictwa nerwowego. Syn pacjentki z wariantem N302Y nie był badany. Tylko ojciec z wariantem G20R jest opisany jako zbadany, a jego wynik EMG sugerował, że może być dotknięty chorobą w łagodnym stopniu.

      “The variant was also present in two unaffected siblings (figure 2B) and is predicted to be benign by three out of five web based prediction algorithms.”Wyniki (E218K)

    • UmiarkowaneWniosek o haploinsuficjencji opiera się na bardzo małej ilości danych

      Twierdzenie, że utrata jednej kopii TRPV4 nie wywołuje neuropatii, opiera się na jednym badaniu metodą Western blot komórek pochodzących z krwi jednego pacjenta, porównanych z komórkami jednej niespokrewnionej osoby z grupy kontrolnej, oraz na drugim wariancie typu stop wykrytym u osoby z grupy kontrolnej. Komórki krwi to nie komórki nerwowe, a praca nie opisuje żadnych pomiarów ani analizy statystycznej wyników tego badania.

      “Lymphoblasts from the proband with the TRPV4 Y567X mutation and an unrelated control were extracted from peripheral blood”Metody, hodowla komórek i Western blot

    • DrobneOgraniczone dane kliniczne o mniej więcej połowie pacjentów

      Tylko 139 (50%) pacjentów z CMT2 i 118 (68%) pacjentów z dHMN zbadano w szpitalu autorów. Pozostałe to próbki DNA nadesłane z ograniczonymi danymi klinicznymi, więc część rozpoznań może być mniej pewna. U jednego pacjenta skierowanego z rozpoznaniem CMT2 okazało się później, że nie ma neuropatii.

      “For external patients, more limited information was available and diagnosis was based on the information received.”Metody, grupa pacjentów

    • DrobneWyselekcjonowana, wstępnie przebadana grupa

      Pacjenci pochodzili z ośrodka specjalistycznego i mieli już ujemne wyniki badań najczęstszych genów. Oszacowanie częstości dotyczy właśnie takiej grupy, a nie wszystkich osób z CMT2.

      “who had not been found to have a mutation in the common genes causing CMT2 and dHMN or where a variant had been identified that did not explain the phenotype”Metody, grupa pacjentów

    • DrobneW wykorzystanej kopii brakuje tabeli, rycin i materiałów uzupełniających

      Wykorzystany tu zarchiwizowany tekst nie zawiera Tabeli 1, rodowodów ani tabel uzupełniających, więc nie dało się sprawdzić szczegółów, takich jak pełna lista wariantów.

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Ocena była różna i w większości jej nie opisano. Ojciec z wariantem G20R został zbadany i miał EMG, które nasunęło możliwość, że jest dotknięty chorobą w łagodnym stopniu: „Her father was asymptomatic with normal muscle strength but EMG of the tibialis anterior showed occasional higher amplitude giant potentials (5-7 mV)” (ojciec nie miał objawów i miał prawidłową siłę mięśni, ale EMG mięśnia piszczelowego przedniego wykazało pojedyncze olbrzymie potencjały o wyższej amplitudzie, 5–7 mV). Syn pacjentki z wariantem N302Y nie był badany: „Her 35-year-old son was asymptomatic but has not been examined.” (jej 35-letni syn nie miał objawów, ale nie został zbadany). W przypadku rodzeństwa określonego jako „unaffected” (E218K), matki i brata (Y567X) oraz siostry (T701I) praca nie podaje, czy byli badani przez lekarza ani czy mieli badanie przewodnictwa nerwowego.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U 422 pacjentów z CMT2 lub dHMN z ujemnym wynikiem badania najczęstszych genów sekwencjonowanie TRPV4 ujawniło pięć nowych wariantów nieobecnych w grupie kontrolnej, z których jedynie G20R, N302Y i T701I uznano za potencjalnie patogenne, co daje częstość mutacji TRPV4 poniżej 1%. Patogenności nie wykazano ani badaniami czynnościowymi, ani analizą segregacji. Wariant nonsensowny Y567X powodował rozpad mRNA zależny od kodonu nonsensownego (NMD), nie zmniejszając ilości białka TRPV4 w limfoblastach, z czego autorzy wnioskują, że haploinsuficjencja nie wystarcza do wywołania neuropatii oraz że w TRPV4 występuje wiele rzadkich łagodnych wariantów.

    Prościej

    Badacze sprawdzili gen TRPV4 u 422 osób z dziedziczną chorobą nerwów, u których wcześniej nie znaleziono przyczyny. Mniej niż 1% z nich miało zmianę w TRPV4, która mogłaby wywoływać chorobę, a nawet w przypadku tych zmian nie udowodniono, że są szkodliwe. Niektóre rzadkie zmiany w TRPV4, w tym jedna, która skraca białko, wydawały się nieszkodliwe, dlatego autorzy piszą, że nowe zmiany w TRPV4 trzeba starannie sprawdzić, zanim powie się o nich pacjentom.

    Najprościej

    Naukowcy sprawdzili gen TRPV4, czyli przepis na malutkie drzwi w komórkach, u 422 osób z kłopotami z nerwami. Tylko u bardzo nielicznych była zmiana, która mogłaby sprawiać kłopoty, a niektóre zmiany wyglądały na niegroźne literówki, tak jak błąd w pisowni, który nie zmienia sensu zdania.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca określa, jak często zmiany w TRPV4 są przyczyną aksonalnej postaci CMT i neuropatii ruchowej, oraz pokazuje, że wiele rzadkich wariantów TRPV4 jest nieszkodliwych. Ma to znaczenie dla każdego, kto otrzymał wynik badania TRPV4, choć nie znaleziono żadnych potwierdzonych przypadków CMT2C.

    Siła dowodów 4/5: Duże badanie przesiewowe z populacyjną grupą kontrolną przemawia za niską częstością, ale chorobotwórcza rola każdego nowego wariantu opiera się na programach przewidujących skutki wariantów i na małych rodzinach, bez badań czynnościowych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: Medical Research Council, Muscular Dystrophy Campaign, NINDS/ORD, stypendium Alzheimer's Research UK, Wellcome Trust oraz środki NIHR Biomedical Research Centre. Konflikt interesów: jeden z autorów (RQ) był głównym badaczem w badaniu klinicznym leku sponsorowanym przez PTC Therapeutics, otrzymał granty badawcze od Muscular Dystrophy Campaign, Action Research i AGSD oraz honoraria za wykłady od firmy Genzyme. Praca nie wiąże tych powiązań z TRPV4.

    PubMed 22851605 · DOI

28. #28Pełny tekst (skan)Analiza sprzężeń (wykluczająca) w jednej dużej rodzinie

    Hereditary motor and sensory neuropathy type 2C is genetically distinct from types 2B and 2D

    Nagamatsu M, Jenkins RB, Schaid DJ i in. · 2000 · Archives of neurology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 4/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 2

    Ta praca to rozdział w historii tego, jak zdefiniowano CMT2C. Wykazała, że gen odpowiedzialny za chorobę w dużej rodzinie z CMT2C nie leży tam, gdzie wcześniej zlokalizowano dwa inne geny CMT2, ale samego genu nie znalazła, a informacji klinicznych podaje niewiele.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Analiza sprzężeń (wykluczająca) w jednej dużej rodzinie

    Kogo lub co badano

    Jedna duża rodzina z HMSN 2C (CMT2C), badana w Mayo Clinic Peripheral Neuropathy Research Center: 33 osoby, w tym 12 chorych i 11 osób z grupy ryzyka. Badane markery DNA: 8 markerów w regionie chromosomu 3q13–q22 (locus HMSN 2B) i 7 markerów w pobliżu 7p14 (locus HMSN 2D).

    Co zrobiono

    Zespół pobrał krew od członków rodziny i zbadał markery DNA w dwóch regionach genomu, w których umiejscowiono wcześniej inne postacie CMT2 (2B i 2D). Badacze zastosowali analizę sprzężeń, czyli metodę statystyczną, która sprawdza, czy dany odcinek DNA jest przekazywany razem z chorobą częściej, niż wynikałoby to z przypadku. Przeprowadzili też symulacje, aby sprawdzić, ile informacji może dostarczyć ta rodzina.

    Co ustalono

    • Choroba dziedziczyła się w sposób dominujący, z osłabieniem i zanikiem mięśni strzałkowych i mięśni rąk, a 9 z 12 chorych osób miało niedowład lub porażenie przepony albo fałdów głosowych.

      “Of 12 affected subjects, 9 had clinical evidence of diaphragmatic or vocal-cord paresis or paralysis.”Metody, podrozdział o rodzinie, s. 670

    • Nasilenie choroby było różne u poszczególnych chorych członków rodziny i nie zależało od płci.

      “The severity of clinical symptoms in affected persons was variable; phenotypes did not differ by sex.”Metody, podrozdział o rodzinie, s. 670

    • Region HMSN 2B na chromosomie 3 wykluczono: wszystkie dwupunktowe wyniki LOD były ujemne, a wyniki wielopunktowe w całym regionie były niższe niż minus 2.

      “The multipoint LOD scores in the region of these markers were less than -2, excluding the HMSN 2C locus from this region.”Wyniki, s. 670

    • Region HMSN 2D na chromosomie 7 również wykluczono.

      “the multipoint LOD scores in the region of these markers were less than -2 between points 9.7 cM proximal to D7S1801 and 10.1 cM distal to D7S435, which excludes the HMSN 2C locus from this region.”Wyniki, s. 670

    • Symulacje wykazały, że rodzina dostarcza wystarczająco dużo informacji do analizy sprzężeń: maksymalny możliwy do uzyskania wynik LOD wynosił 7,7.

      “The maximum attainable LOD score at a recombination fraction of 0 with fully informative linkage markers including all persons at risk was 7.7 (average LOD score, 6.1).”Metody, analiza sprzężeń, s. 671

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że HMSN 2C jest genetycznie odrębna od HMSN 2A, 2B i 2D, a więc istnieją co najmniej 4 genetycznie różne postacie autosomalnej dominującej HMSN 2. Stwierdzają, że do znalezienia locus HMSN 2C potrzebna będzie analiza sprzężeń z markerami z wielu chromosomów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneWnioski o całym typie choroby na podstawie jednej rodziny

      Zbadano tylko większą z dwóch rodzin z HMSN 2C opisanych wcześniej przez ten zespół, a wykluczenie HMSN 2A pochodzi z wcześniejszego badania. Tytuł mówi, że HMSN 2C w ogóle jest odrębna od 2B i 2D, ale ściśle biorąc, wynik dotyczy tej rodziny. Inna rodzina z podobnym obrazem choroby mogłaby mieć inną przyczynę genetyczną.

      “We have reported 2 unrelated HMSN 2C families; the larger of these kindred was genetically distinct from HMSN 2A.”Wstęp, s. 669

    • UmiarkowaneModel zakładał prawie pełną penetrację

      Analiza zakładała penetrację 0,99 i brak fenokopii (osób z podobną chorobą z innej przyczyny). Gdyby krewny uznany za zdrowego w rzeczywistości miał wadliwy gen albo chory miał neuropatię z innej przyczyny, model potraktowałby to jako dowód przeciwko sprzężeniu. Autorzy zmniejszyli to ryzyko, pomijając zdrowych krewnych z grupy ryzyka w wieku poniżej 26 lat, ale nie przedstawili analiz dla innych wartości penetracji.

      “no phenocopies were assumed, and penetrance was assumed to be 0.99 for heterozygotes and 1.0 for homozygotes.”Metody, analiza sprzężeń, s. 671

    • UmiarkowaneNie opisano tu, jak oceniano zdrowych krewnych

      Rodowód oznacza osoby jako chore na podstawie badania, chore na podstawie wywiadu albo zdrowe. Ta praca odsyła po dane kliniczne do wcześniejszej publikacji i nie podaje, czy zdrowi krewni przeszli badanie neurologiczne lub badania przewodnictwa nerwowego. Część rozpoznań choroby opiera się też wyłącznie na wywiadzie. Ponieważ analiza sprzężeń zależy od poprawnych oznaczeń, ma to znaczenie dla tego, na ile można ufać wykluczeniu.

      “black and white symbols, affected by history; solid black symbols, affected by clinical examination; white symbols, unaffected”Opis ryc. 1, s. 670

    • DrobneTylko wykluczenie; genu nie znaleziono

      Badanie pokazuje, w których dwóch regionach genu HMSN 2C nie ma. Nie ustala jego położenia, co przyznają sami autorzy.

      “A linkage study employing DNA markers from multiple autosomes will be needed to map the HMSN 2C locus.”Komentarz, s. 672

    • DrobneBłędy w terminach i listach markerów

      Praca rozwija skrót LOD jako „limit of detection” (granica wykrywalności), choć jej własne Metody opisują ten wynik jako logarytm ilorazu wiarygodności. Nazwy markerów na chromosomie 7 różnią się też między Metodami (gdzie wymieniono D7S1869), Tabelą (gdzie zamiast niego jest D7S516) i ryc. 3 (gdzie pokazano D7S1801). Te pomyłki nie zmieniają wyniku, ale zmniejszają przejrzystość.

      “Pairwise limit of detection (LOD) scores (Z values) were calculated”Metody, analiza sprzężeń, s. 671

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    W tej pracy nie opisano tego szczegółowo. Metody podają, że badano „neuropathic status of 33 subjects” (stan 33 osób pod kątem neuropatii), i odsyłają po dane kliniczne i elektrofizjologiczne do wcześniejszej publikacji. Opis rodowodu rozróżnia osoby „affected by history” (chore według wywiadu), „affected by clinical examination” (chore według badania klinicznego) i „unaffected” (niechorujące). Młodych krewnych z grupy ryzyka pominięto: „Clinically unaffected offspring who were at risk but younger than 26 years were excluded.” (wykluczono klinicznie zdrowych potomków z grupy ryzyka w wieku poniżej 26 lat). Nie podano, czy zdrowi krewni mieli badania przewodnictwa nerwowego.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W dużej rodzinie z autosomalną dominującą HMSN 2C (12 chorych, 11 osób z grupy ryzyka) dwupunktowa i wielopunktowa analiza sprzężeń wykluczyła loci HMSN 2B (3q13–q22) i HMSN 2D (7p14), z wielopunktowymi wynikami LOD poniżej -2 w obu regionach, w modelu z penetracją 0,99 i bez fenokopii. Łącznie z wcześniejszym wykluczeniem HMSN 2A autorzy wnioskują o istnieniu co najmniej 4 genetycznie odrębnych typów autosomalnej dominującej HMSN 2. Samego locus HMSN 2C nie zmapowano.

    Prościej

    Badacze przyjrzeli się jednej dużej rodzinie z CMT2C. To dziedziczna choroba nerwów, która może też osłabiać struny głosowe i główny mięsień oddechowy (przeponę). Sprawdzili, czy choroba jest przekazywana razem z dwoma odcinkami DNA, które wcześniej powiązano z innymi typami CMT2. Okazało się, że nie, więc gen CMT2C musiał leżeć gdzie indziej w genomie. To badanie nie ustaliło, gdzie dokładnie.

    Najprościej

    Naukowcy szukali genu, który wywołuje chorobę nerwów w jednej rodzinie, trochę tak, jak szuka się zgubionego klucza w dużym domu. Przeszukali dwa pokoje, w których znaleziono klucze do podobnych chorób, ale klucza tam nie było. Musieli jeszcze przeszukać resztę domu.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dotyczy wprost dużej rodziny z HMSN 2C (CMT2C) z osłabieniem fałdów głosowych i przepony. Wyklucza jednak tylko dwie możliwe lokalizacje genu i podaje niewiele danych klinicznych, więc dziś ma głównie wartość historyczną.

    Siła dowodów 4/5: Wyraźnie ujemne wyniki LOD w dużej, dobrze opisanej klinicznie i informatywnej rodzinie sprawiają, że wykluczenie tych dwóch regionów jest przekonujące, ale chodzi o jedną rodzinę, zbadano tylko dwa regiony, a model zakładał prawie pełną penetrację.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały częściowo granty Muscular Dystrophy Association of America (grant 12), National Institute of Neurological Disorders and Stroke (grant 14304) oraz Kawamura fund z Gifu w Japonii. Konflikty interesów: nie podano.

    PubMed 10815132 · DOI

29. #29Pełny tekstBadanie laboratoryjne na muszkach owocowych i hodowanych mysich komórkach nerwowych

    TRPV4 disrupts mitochondrial transport and causes axonal degeneration via a CaMKII-dependent elevation of intracellular Ca2

    Woolums BM, McCray BA, Sung H i in. · 2020 · Nature communications

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    U muszek owocowych i w mysich komórkach nerwowych mutacja TRPV4 związana z CMT2C powodowała nadmierną aktywność kanału i uszkadzała aksony za pośrednictwem wapnia, CaMKII i zatrzymanych mitochondriów, a bloker TRPV4 zmniejszał uszkodzenia u muszek. Wskazuje to możliwe cele leczenia, ale niczego z tego nie sprawdzano u ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie laboratoryjne na muszkach owocowych i hodowanych mysich komórkach nerwowych

    Kogo lub co badano

    Muszki owocowe (Drosophila) zmodyfikowane tak, by w ich komórkach nerwowych powstawał ludzki TRPV4 na niskim, umiarkowanym lub wysokim poziomie: prawidłowy TRPV4, mutacja R269C związana z neuropatią, R269C z dodatkową zmianą blokującą por kanału (M680K) oraz, w jednym teście, R232C. Przesiewowe badanie genetyczne 692 linii muszek obejmujących 502 geny. Hodowane na szalkach komórki nerwowe nerwu trójdzielnego od myszy w wieku od sześciu do 10 tygodni; komórkom tym za pomocą wirusa dostarczono dodatkowy ludzki TRPV4 (prawidłowy lub R269C). W jednym doświadczeniu unieśmiertelniona linia komórkowa szczurzych neuronów czuciowych.

    Co zrobiono

    U muszek wytwarzających prawidłowy lub zmutowany TRPV4 autorzy mierzyli rozprostowywanie skrzydeł, wspinanie się, kształt komórek nerwowych, aktywność elektryczną, poziom wapnia i przemieszczanie się mitochondriów (elektrowni komórki) wzdłuż aksonów. Sprawdzili działanie leku blokującego TRPV4 (GSK2193874), w badaniu przesiewowym szukali genów, które zmieniają nasilenie uszkodzeń, a najważniejsze wyniki dotyczące wapnia potwierdzili w hodowanych mysich komórkach nerwowych.

    Co ustalono

    • U muszek R269C powodował zaburzenia działania komórek nerwowych i zwyrodnienie aksonów, tym silniejsze, im więcej białka powstawało. Uszkodzenia znikały, gdy por kanału zablokowano genetycznie lub lekiem, co wskazuje na nadmierną aktywność kanału (gain of function).

      “in vivo expression of a neuropathy-causing TRPV4 mutant (TRPV4 R269C ) causes dose-dependent neuronal dysfunction and axonal degeneration, which are rescued by genetic or pharmacological blockade of TRPV4 channel activity”Streszczenie; Wyniki, ryc. 1 i 2

    • Podawanie larwom muszek w pokarmie blokera TRPV4 GSK219 zmniejszało uszkodzenia aksonów i dendrytów wywołane przez R269C.

      “Remarkably, GSK219 treatment of TRPV4 R269C (high) flies reduces axonal degeneration and dendritic branching defects as compared to vehicle treatment alone”Wyniki, „TRPV4 antagonists suppress TRPV4-mediated neurodegeneration”

    • Badanie przesiewowe wskazało enzym CaMKII jako najsilniejszy modyfikator. Obniżenie poziomu CaMKII niemal całkowicie usuwało zaburzenia skrzydeł wywołane przez R269C, a u muszek zmniejszało też utratę aksonów, problemy ze wspinaniem się i nadmierną aktywność nerwów.

      “Knockdown of the single Drosophila CaMKII using four independent RNAi lines on three distinct genetic backgrounds reduces the penetrance of the TRPV4 R269C -mediated wing phenotype to 0-10%”Wyniki, „CaMKII is required for TRPV4 R269C-mediated neurotoxicity”

    • W hodowanych mysich komórkach nerwowych R269C dawał silniejszą odpowiedź wapniową na lek aktywujący TRPV4 niż prawidłowy TRPV4, a inhibitor CaMKII (KN-93) osłabiał odpowiedzi wapniowe zależne od TRPV4.

      “The maximum response of TRPV4 R269C (1.2 ± 0.016) is greater than that of TRPV4 WT (0.91 ± 0.014)”Wyniki, ryc. 5

    • R269C spowalniał transport mitochondriów wzdłuż aksonów muszek, zanim pojawiły się jakiekolwiek widoczne oznaki zwyrodnienia, co sugeruje, że jest to wczesny etap uszkodzenia.

      “we observed mitochondrial transport defects downstream of neuropathogenic TRPV4 activity prior to the onset of observable degeneration, suggesting that mitochondrial transport impairments are an early pathological event.”Dyskusja; Wyniki, ryc. 6 i 7

    • Białko transportujące mitochondria, Miro, nasilało uszkodzenia wywołane przez R269C, ale tylko wtedy, gdy mogło wiązać wapń.

      “Miro-mediated enhancement of TRPV4 R269C -dependent axonal degeneration is dependent on the ability of Miro to bind Ca 2+”Wyniki, „Miro modifies TRPV4 R269C-mediated toxicity”

    Wnioski autorów

    Mutacje TRPV4 wywołujące neuropatię powodują nadmierną aktywność kanału (gain of function). Podnosi to poziom wapnia w komórkach nerwowych w sposób zależny od CaMKII, za pośrednictwem białka Miro zaburza transport mitochondriów wzdłuż aksonów i prowadzi do zwyrodnienia aksonów. Blokery TRPV4 zapobiegały uszkodzeniom u muszek, dlatego autorzy uważają antagonistów TRPV4 za obiecującą strategię leczenia pacjentów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneSztuczne modele, dalekie od ludzi, głównie jedna mutacja

      Ludzki gen wprowadzono do muszek na poziomie wybranym przez badaczy, a komórki mysie były prawidłowymi komórkami nerwowymi, do których wirus wprowadził dodatkowy TRPV4, a nie komórkami z mutacją we własnym genie. Niemal wszystkie doświadczenia dotyczyły jednej mutacji, R269C; R232C sprawdzono tylko w teście skrzydeł. Wyniki mogą nie przekładać się wprost na ludzi z CMT2C ani na inne mutacje.

      “we generated transgenic Drosophila lines that express human TRPV4 under the control of the GAL4/UAS binary expression system”Wyniki, pierwsza część; Metody

    • UmiarkowaneUszkodzenia zależały od bardzo wysokiej ekspresji, a prawidłowy TRPV4 w dużej ilości też był toksyczny

      Zwyrodnienie aksonów w neuronach czuciowych obserwowano przy wysokiej, ale nie przy umiarkowanej ekspresji R269C, a wysoki poziom prawidłowego TRPV4 również powodował łagodne uszkodzenia. Część efektów może więc wynikać z nadekspresji, a nie z samej mutacji.

      “Of note, high expression (but not moderate expression) of TRPV4 WT causes a mild wing expansion phenotype and a mild loss of axonal projections and dendritic branching”Wyniki, „TRPV4 R269C causes axonal and dendritic degeneration”

    • UmiarkowaneWnioski o leczeniu wykraczają poza dane

      Streszczenie i Dyskusja mówią o nadziei dla pacjentów, ale bloker podawano tylko larwom muszek w pokarmie i nakładano na preparaty z mózgu muszek. Nie leczono żadnego ssaka i w badaniu nie uczestniczył żaden człowiek.

      “These phenotypes are prevented by TRPV4 antagonists, which hold promise as a therapeutic strategy for the treatment of patients with TRPV4-associated neuropathies.”Dyskusja, ostatni akapit

    • DrobneTekst przecenia jeden wynik z komórek mysich

      Tekst podaje, że mysie neurony z R269C reagują „more rapidly” (szybciej) niż prawidłowe, ale opis ryciny pokazuje, że różnica w szybkości nie była istotna statystycznie (p = 0,2). Wyraźnie różniła się tylko wielkość odpowiedzi.

      “t 1/2max = 16 ± 3.8 s ( p = 0.2, unpaired two-tailed t test)”Opis ryc. 5; por. tekst Wyników

    • DrobneNiezgodnie podana dawka leku i częściowa oporność na lek

      Przy doświadczeniach z mitochondriami Metody podają, że larwy hodowano na pokarmie z 10 μM blokera, a opis ryc. 7 podaje 100 μM. Metody zaznaczają też, że w pomiarach elektrofizjologicznych R269C był stosunkowo mało wrażliwy na ten lek.

      “larvae were raised on food with 10 μM GSK2193874 due to the observed insensitivity of TRPV4 R269C to this compound in electrophysiologic recordings”Metody, obrazowanie transportu aksonalnego w żywych komórkach; opis ryc. 7

    • DrobneMałe grupy i ograniczone zaślepienie

      W wielu doświadczeniach grupa liczyła od 4 do 10 larw, muszek lub komórek, a dwie grupy w teście skrzydeł miały tylko 2 i 3 muszki. Jako zaślepione opisano tylko liczenie przejściowych wzrostów stężenia wapnia; skrzydła oceniano na oko, bez wzmianki o zaślepieniu.

      “scored their wing phenotype by eye using a stereomicroscope”Metody, test rozprostowywania skrzydeł; opisy rycin

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ekspresja ludzkiego TRPV4 R269C w neuronach Drosophila powodowała zależne od dawki i od poru kanału zaburzenia czynności neuronów oraz zwyrodnienie aksonów i dendrytów, co jest zgodne z mechanizmem nadmiernej aktywności (gain of function), a antagonista GSK2193874 zmniejszał zwyrodnienie. Przesiewowe badanie modyfikatorów wykazało, że CaMKII jest niezbędna do wywołanej przez R269C nadpobudliwości, wzrostu stężenia Ca2+ i toksyczności, a zahamowanie CaMKII osłabiało zależne od TRPV4 odpowiedzi Ca2+ w hodowanych mysich neuronach nerwu trójdzielnego. R269C upośledzał aksonalny transport mitochondriów przed wystąpieniem zwyrodnienia, a toksyczność była modulowana przez Miro w sposób zależny od wiązania Ca2+; wszystkie dane pochodzą z modeli nadekspresji.

    Prościej

    Badacze wprowadzili ludzki gen TRPV4 z mutacją wywołującą neuropatię do muszek owocowych i do mysich komórek nerwowych hodowanych na szalce. Wadliwy kanał wpuszczał za dużo wapnia, pobudzał komórki nerwowe do nadmiernej aktywności, spowalniał przemieszczanie się mitochondriów (elektrowni komórki) wzdłuż włókien nerwowych i uszkadzał te włókna. Zablokowanie TRPV4 lekiem albo obniżenie poziomu enzymu CaMKII zmniejszało uszkodzenia u muszek, ale nie sprawdzano tego u ludzi.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek nerwowych, a ta mutacja sprawia, że drzwi otwierają się zbyt łatwo. U muszek nadmiar wapnia zatrzymywał ciężarówki, które rozwożą baterie wzdłuż nerwu, a lek zamykający drzwi pomagał nerwom muszek. Nie próbowano go jednak u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca bada, jak mutacja TRPV4 wywołująca neuropatię uszkadza komórki nerwowe, i sprawdza działanie blokera TRPV4, ale na muszkach i komórkach mysich, a nie u ludzi.

    Siła dowodów 3/5: Staranna praca laboratoryjna, w której kilka metod dało spójne wyniki. Opiera się jednak na nadekspresji ludzkiego TRPV4 u muszek i w hodowanych komórkach mysich, a grupy były małe. To wciąż daleko od pacjentów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie sfinansowano z grantów NIH NINDS, grantu Muscular Dystrophy Association i stypendiów Inherited Neuropathy Consortium. Autorzy deklarują brak konfliktów interesów.

    PubMed 32471994 · DOI

30. #30Pełny tekstBadanie na komórkach, białkach i muszkach owocowych

    Neuropathy-causing TRPV4 mutations disrupt TRPV4-RhoA interactions and impair neurite extension

    McCray BA, Diehl E, Sullivan JM i in. · 2021 · Nature communications

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 5

    To badanie laboratoryjne sugeruje jeden ze sposobów, w jaki mutacje wywołujące CMT2C mogą uszkadzać nerwy: TRPV4 przestaje przytrzymywać RhoA, białko kształtujące włókna nerwowe. Przeprowadzono je na komórkach i muszkach owocowych, więc podsuwa pomysły na przyszłe badania, ale niczego nie wykazano u ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie na komórkach, białkach i muszkach owocowych

    Kogo lub co badano

    Prawidłowe i zmutowane ludzkie białko TRPV4 badane w hodowlach komórkowych: w komórkach HEK293T pochodzących z ludzkiej nerki (w tym w stabilnej linii komórkowej, która po włączeniu wytwarza prawidłowe TRPV4 lub TRPV4 z mutacją R269C), w komórkach MN-1 (hybrydzie mysiego neuronu ruchowego i komórki nerwiaka zarodkowego) oraz w komórkach COS7; oczyszczone białka do badań NMR; tkanka splotu naczyniówkowego myszy; muszki owocowe (Drosophila) z ekspresją ludzkiego TRPV4 R269C. Cztery mutacje wywołujące neuropatię (R232C, R237L, R269C, R315W) porównano z dwiema mutacjami wywołującymi dysplazję szkieletową (I331F, D333G). W doświadczeniach na muszkach badano od 9 do 17 neuronów i od 3 do 9 larw, a w teście skrzydeł 162 i 68 muszek.

    Co zrobiono

    Zespół szukał białek wiążących się z TRPV4 i znalazł RhoA, białko działające jak przełącznik, które steruje wewnętrznym rusztowaniem komórki (cytoszkieletem aktynowym). Sprawdzono, jak TRPV4 i RhoA wpływają na siebie nawzajem i czy zmieniają to mutacje wywołujące neuropatię oraz dysplazję szkieletową. Wykorzystano testy wiązania, obrazowanie wapnia, czujniki aktywności RhoA i pomiary podobnych do nerwów wypustek (neurytów) w komórkach MN-1. Następnie u muszek owocowych z ludzką mutacją TRPV4 wywołującą neuropatię zablokowano ich własny odpowiednik RhoA.

    Co ustalono

    • Domena powtórzeń ankirynowych TRPV4 wiąże się bezpośrednio z RhoA, gdy RhoA jest w stanie nieaktywnym (związanym z GDP).

      “We demonstrate direct interaction of the TRPV4 ARD with inactive, GDP-bound RhoA”Dyskusja, akapit 1

    • Wszystkie cztery badane mutacje wywołujące neuropatię prawie całkowicie uniemożliwiały wiązanie RhoA przez TRPV4, podczas gdy mutacje wywołujące dysplazję szkieletową w różnym stopniu zachowywały wiązanie. Zablokowanie aktywności kanału nie przywracało wiązania.

      “Remarkably, all tested neuropathy mutations resulted in nearly complete disruption of TRPV4-RhoA interaction, whereas the skeletal dysplasia mutations displayed variably preserved interaction with RhoA”Wyniki, „TRPV4 neuropathy mutations disrupt RhoA interaction”

    • Gdy w komórkach wytwarzano jednocześnie zmutowane i prawidłowe TRPV4, forma zmutowana osłabiała wiązanie RhoA przez prawidłowy kanał. Autorzy łączą to z dominującym sposobem dziedziczenia neuropatii związanej z TRPV4.

      “These results suggest that TRPV4 neuropathy mutations can act in trans to disrupt TRPV4-RhoA interactions, even in the presence of a WT TRPV4 allele”Dyskusja, „TRPV4-RhoA interactions are specifically disrupted by neuropathy mutations”

    • Prawidłowe TRPV4 i RhoA wzajemnie się hamują: RhoA zmniejszało napływ wapnia przez prawidłowe TRPV4, ale nie przez zmutowane, a prawidłowe TRPV4 ograniczało aktywację RhoA, czego nie robił mutant R269C.

      “Together, these data suggest that TRPV4-RhoA interactions modulate TRPV4 channel activity, and that this modulatory effect is disrupted by neuropathy-causing mutations.”Wyniki, „RhoA inhibits TRPV4 ion channel function”

    • Gdy kanał włączano za pomocą substancji aktywującej, zmutowane TRPV4 aktywowało RhoA szybciej, dłużej i silniej niż prawidłowe TRPV4.

      “RhoA FRET was significantly greater with agonist stimulation of neuropathy mutant TRPV4, with more rapid onset, longer duration, and higher peak RhoA activation”Wyniki, „TRPV4-mediated calcium influx activates RhoA”

    • Prawidłowe TRPV4 pobudzało wzrost podobnych do nerwów wypustek w komórkach MN-1, a mutant wywołujący neuropatię nie, nawet przy zablokowanym kanale. U muszek owocowych zablokowanie ich własnego odpowiednika RhoA chroniło włókna nerwowe i dendryty przed uszkodzeniem wywołanym przez zmutowane TRPV4.

      “we find that TRPV4 neuropathy mutant-induced axonal and dendritic degeneration can be rescued in vivo by genetic inhibition of the Drosophila RhoA ortholog Rho1.”Dyskusja, „TRPV4-RhoA interactions are specifically disrupted by neuropathy mutations”

    Wnioski autorów

    RhoA jest kluczowym partnerem, za pośrednictwem którego TRPV4 kształtuje komórki. Mutacje wywołujące neuropatię zrywają połączenie TRPV4 z RhoA, co prowadzi do nadmiernej aktywności RhoA, nadmiernej aktywności kanału i słabego wzrostu wypustek nerwowych. Może to pomóc wyjaśnić, dlaczego te mutacje uszkadzają nerwy, a mutacje wywołujące dysplazję szkieletową nie. Autorzy sugerują, że celowanie w nadmierną aktywność TRPV4 i RhoA może być obiecującym kierunkiem leczenia.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneKomórki i muszki owocowe, daleko od ludzkich nerwów

      Większość doświadczeń przeprowadzono na komórkach pochodzących z ludzkiej nerki i na hybrydowej mysiej linii komórkowej przypominającej neurony ruchowe, do których sztucznie wprowadzono TRPV4. Nie badano nerwów pacjentów ani komórek nerwowych uzyskanych od pacjentów. W modelu muszki ludzkie TRPV4 jest wytwarzane w komórkach nerwowych muszki, a do odwrócenia uszkodzeń użyto zmiany genetycznej w Rho1, a nie leku. Wyniki wskazują na mechanizm, ale nie pokazują, że zachodzi on u ludzi z CMT2C.

      “a mouse motor neuron-neuroblastoma fusion cell line”Wyniki, „TRPV4 interacts with the small GTPase RhoA”

    • DrobneNadekspresja białek może mieć skutki uboczne

      Wiele doświadczeń opierało się na komórkach wytwarzających duże ilości TRPV4 i RhoA. Autorzy zaznaczają, że samo dodanie RhoA może zmieniać kształt komórek i poziom wapnia, co utrudnia interpretację niektórych wyników. W kluczowych testach użyli jednak stabilnej linii komórkowej z jedynie umiarkowaną nadekspresją TRPV4.

      “which may reflect a nonspecific effect of altered cytoskeletal dynamics with overexpression of RhoA”Wyniki, „RhoA inhibits TRPV4 ion channel function”

    • UmiarkowaneNiewiele mutacji zbadanych w doświadczeniach czynnościowych

      Wiązanie badano dla czterech mutacji wywołujących neuropatię i dwóch wywołujących dysplazję szkieletową. W dalszych etapach czynnościowych (wapń, aktywność RhoA, wzrost wypustek nerwowych i muszki owocowe) używano głównie jednej mutacji wywołującej neuropatię naraz (R237L lub R269C). Nie wykazano, że każda mutacja wywołująca CMT2C zachowuje się tak samo.

      “we examined four neuropathy mutants that affect conserved arginines within the convex surface of the ARD (R232C, R237L, R269C, R315W) and two skeletal dysplasia mutants”Wyniki, „TRPV4 neuropathy mutations disrupt RhoA interaction”

    • DrobneMała liczba powtórzeń niektórych doświadczeń

      Kilka wyników przedstawiono jako reprezentatywne bloty (obrazy rozdziału białek) z dwóch lub trzech niezależnych doświadczeń, a niektóre pomiary u muszek objęły tylko od 3 do 9 larw. To częste w pracy laboratoryjnej, ale oznacza, że niektóre pojedyncze wyniki opierają się na niewielu powtórzeniach.

      “representative blot from two independent experiments”Metody, „Statistics and reproducibility” (ryc. 1g)

    • DrobneDrobne niezgodności w opisie wyników

      Opis ryc. 2h podaje n = 7 dla ścieżek 1, 2 i 3, a rozdział Metody dla ścieżek 1, 2 i 5, przy czym ścieżka 5 jest tam wymieniona dwukrotnie. Wyglądają one na błędy pisarskie i nie zmieniają głównych wyników.

      “or 7 (lanes 1, 2, and 5) independent experiments”Metody, „Statistics and reproducibility”, w porównaniu z opisem ryc. 2

    • DrobnePrzesiew białek wykonano starszą metodą liczenia

      Pierwszy przesiew, w którym wytypowano RhoA, szeregował białka według liczby zarejestrowanych widm (spectral counts), a tę metodę, jak piszą autorzy, w dużej mierze zastąpiły lepsze. Ma to niewielkie znaczenie, bo wiązanie RhoA potwierdzono następnie kilkoma innymi metodami.

      “due to inherent limitations with quantification based on spectral counts, this approach has now largely been replaced by quantification based on precursor signal intensity”Metody, „Liquid chromatography-mass spectrometry”

    • DrobnePomysł na leczenie nie był testowany

      Autorzy sugerują, że celowanie w TRPV4 i RhoA może pomóc pacjentom. Ujęto to ostrożnie, ale w tej pracy nie testowano żadnego leku ani u pacjentów, ani w modelach nerwów.

      “Our results suggest that targeting excessive TRPV4 and RhoA pathway activity may hold therapeutic promise for patients with TRPV4 mutations”Dyskusja, „Disrupted TRPV4-RhoA interaction and relevance to human disease”

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Domena powtórzeń ankirynowych TRPV4 bezpośrednio wiąże nieaktywne, związane z GDP RhoA, a to wiązanie wzajemnie ogranicza aktywność kanału TRPV4 i aktywację RhoA. Mutacje wywołujące neuropatię, dotyczące powierzchniowych reszt argininy ARD (R232C, R237L, R269C, R315W), niemal całkowicie znoszą tę interakcję niezależnie od aktywności kanału, natomiast mutacje wywołujące dysplazję szkieletową (I331F, D333G) w różnym stopniu zachowują wiązanie. Utrata wiązania w połączeniu z zależną od wapnia aktywacją RhoA upośledza wzrost neurytów w komórkach MN-1, a dominująco-negatywna forma Rho1 odwraca degenerację aksonów i dendrytów w modelu Drosophila z ekspresją TRPV4 R269C. Wszystkie dane pochodzą z linii komórkowych, oczyszczonych białek i muszek owocowych.

    Prościej

    TRPV4 to kanał na powierzchni komórek. To badanie wykazało, że przytrzymuje on inne białko, RhoA, które steruje wewnętrznym rusztowaniem komórki. Mutacje TRPV4 wywołujące chorobę nerwów sprawiają, że TRPV4 przestaje przytrzymywać RhoA, więc RhoA staje się zbyt aktywne, a podobne do nerwów wypustki komórek hodowanych na szalkach nie rosną prawidłowo. U muszek owocowych z ludzką mutacją TRPV4 wywołującą neuropatię zablokowanie ich własnego odpowiednika RhoA chroniło ich włókna nerwowe. Wszystko to przeprowadzono na komórkach i muszkach, więc nie wiadomo jeszcze, czy to samo dzieje się u ludzi.

    Najprościej

    TRPV4 można porównać do drzwi w komórce nerwowej, które trzymają też smycz psa o imieniu RhoA. Ten pies potrafi wciągać gałązki komórki z powrotem do środka. Zmiany wywołujące CMT2C sprawiają, że drzwi puszczają smycz, więc RhoA ciągnie za mocno i gałązki zostają krótkie. Uspokojenie RhoA pomogło muszkom owocowym, ale nie sprawdzano tego u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca bada możliwy mechanizm, przez który mutacje wywołujące CMT2C i inne neuropatie związane z TRPV4, w tym R269C i R315W, uszkadzają nerwy.

    Siła dowodów 3/5: Staranna praca laboratoryjna z użyciem kilku niezależnych metod i modelu zwierzęcego, ale w całości na liniach komórkowych i muszkach owocowych, a nie u ludzi.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: granty NIH (NINDS), w tym K08 NS102509, F31 NS105404, R01 NS094239, NS082563 i R01 NS115475, Muscular Dystrophy Association (629305), stypendium Inherited Neuropathies Consortium Fellowship, stypendium American Academy of Neurology oraz kilka stypendiów doktoranckich i środki niemieckich ośrodków badawczych. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 33664271 · DOI

31. #31Pełny tekstBadanie z zakresu biologii strukturalnej i na komórkach (kriomikroskopia elektronowa, elektrofizjologia, symulacje komputerowe i doświadczenia na komórkach)

    TRPV4-Rho GTPase complex structures reveal mechanisms of gating and disease

    Kwon DH, Zhang F, McCray BA i in. · 2023 · Nature communications

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 3

    To badanie daje szczegółowy obraz tego, jak współpracujące z TRPV4 białko RhoA może w normalnych warunkach utrzymywać kanał zamknięty. Wyjaśnia też, dlaczego zmiany wywołujące CMT2C, położone blisko miejsca styku obu białek, mogą sprawiać, że kanał jest zbyt otwarty. To praca laboratoryjna na oczyszczonym białku i liniach komórkowych, więc sugeruje mechanizm i cel dla leków, ale nie pokazuje żadnego efektu u ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie z zakresu biologii strukturalnej i na komórkach (kriomikroskopia elektronowa, elektrofizjologia, symulacje komputerowe i doświadczenia na komórkach)

    Kogo lub co badano

    Oczyszczone ludzkie białko TRPV4 pełnej długości, wytwarzane w komórkach ludzkiej nerki zarodkowej (HEK293S GnTI-); białko to wyizolowano razem z przyłączonym do niego własnym białkiem Rho tych komórek (uznanym za RhoA). Metodą kriomikroskopii elektronowej (cryo-EM) rozwiązano cztery struktury: bez leku, z blokerem GSK279 oraz z aktywatorami GSK101 i 4α-PDD, w rozdzielczości od 3,30 do 3,75 Å. Działanie badano w komórkach HEK293 i HEK293T, w jajach żaby Xenopus oraz w linii komórkowej MN-1, powstałej z fuzji mysiego neuronu ruchowego z komórką nerwiaka zarodkowego. Nie badano pacjentów ani komórek pacjentów.

    Co zrobiono

    Zespół oczyścił ludzkie TRPV4 i za pomocą kriomikroskopii elektronowej zobaczył jego trójwymiarowy (3D) kształt bez leków oraz z lekami, które otwierają lub zamykają kanał. Badacze znaleźli białko partnerskie RhoA przyłączone do każdej z czterech podjednostek kanału i ustalili, gdzie leżą znane zmiany wywołujące neuropatię. Następnie zmieniali aminokwasy na powierzchni styku TRPV4 z RhoA i mierzyli wiązanie oraz napływ wapnia w hodowanych komórkach.

    Co ustalono

    • RhoA wiąże się z obszarem powtórzeń ankirynowych każdej podjednostki TRPV4 i jest zakotwiczone w błonie komórkowej za pomocą swojego końcowego fragmentu (ogona), więc zachowuje się jak wbudowana dodatkowa część kanału.

      “RhoA appears to act as an auxiliary subunit, interacting with the ARD through three loops connecting AR2-AR3, AR3-AR4, AR4-AR5, and with the membrane bilayer through the prenylated C-terminal tail.”Wyniki, struktury ludzkiego TRPV4 w kompleksie z Rho

    • Większość aminokwasów zmienionych w neuropatii związanej z TRPV4 leży na powierzchni styku z RhoA.

      “Strikingly, most residues mutated in TRPV4-mediated neuropathy (R237, R269, R315, and R316) are clustered at the interface with RhoA”Wyniki, mutacje wywołujące neuropatię zaburzają wiązanie RhoA z TRPV4

    • Celowo wprowadzone zmiany na powierzchni styku, w TRPV4 albo w RhoA, osłabiały wiązanie między nimi i zwiększały napływ wapnia przez TRPV4 w hodowanych komórkach, podobnie jak mutant R269C wywołujący neuropatię. Potraktowanie komórek enzymem bakteryjnym blokującym RhoA (transferazą C3) również zwiększało napływ wapnia.

      “With expression of TRPV4 mutants that fail to interact with RhoA (TRPV4 E183A/C/K or D263A/L/K/N), we found increased basal and hypotonic saline-induced calcium influxes, similar to the neuropathy mutant R269C”Wyniki, mutacje wywołujące neuropatię zaburzają wiązanie RhoA z TRPV4

    • Im silniej dany wariant RhoA nadal wiązał TRPV4, tym bardziej hamował aktywność TRPV4. Autorzy uznają to za dowód, że utrata tego kontaktu leży u podłoża nadmiernej aktywności wywołanej przez zmiany powodujące neuropatię.

      “These data suggest that TRPV4-RhoA interaction strength correlates with TRPV4 channel activity, and that disruption of this interaction underlies the gain of function due to neuropathy mutations within the ARD.”Wyniki, mutacje wywołujące neuropatię zaburzają wiązanie RhoA z TRPV4

    • RhoA wydawało się mocniej przytrzymywane w kanale zamkniętym niż w otwartym (powierzchnia styku około 752 wobec 684 angstremów kwadratowych). Autorzy wysuwają hipotezę, że RhoA działa jak zacisk, który blokuje ruch potrzebny do otwarcia kanału.

      “When membrane-anchored RhoA binds to TRPV4 at the cytoplasmic ARD, it exerts forces on the ARD analogous to a clamp, which suppresses ARD motion associated with TRPV4 activation, resulting in TRPV4 inhibition”Wyniki, hamowanie TRPV4 przez RhoA

    • Bloker GSK279 (GSK2798745) i aktywatory wiążą się w tej samej kieszeni, a autorzy zauważają, że żadna znana mutacja wywołująca chorobę nie leży w miejscu wiązania GSK279.

      “Notably, none of the TRPV4 disease mutations 68 overlap with the GSK279 binding site, making it a promising target for future TRPV4 inhibitors.”Dyskusja (liczba 68 w cytacie to numer przypisu bibliograficznego)

    Wnioski autorów

    RhoA działa jak podjednostka pomocnicza i naturalny hamulec TRPV4: utrzymując obszar powtórzeń ankirynowych w bezruchu, utrzymuje kanał w stanie zamkniętym. Ponieważ wiele zmian w TRPV4 wywołujących neuropatię leży w miejscu wiązania RhoA, autorzy wysuwają hipotezę, że osłabienie tego kontaktu pozwala kanałowi otwierać się zbyt mocno i może prowadzić do choroby nerwowo-mięśniowej związanej z TRPV4. Piszą, że struktury z przyłączonymi lekami powinny pomóc w opracowaniu leków blokujących TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneBrak pacjentów; linie komórkowe z nadekspresją białek

      Doświadczenia z wapniem przeprowadzono na hybrydowej mysiej linii komórkowej i na ludzkich komórkach nerki, w których wywołano wytwarzanie dodatkowych ilości TRPV4 i RhoA, a struktury pochodzą z białka oczyszczonego w detergencie. To dalekie od ludzkich nerwów ruchowych i czuciowych, więc wyniki pokazują możliwy mechanizm, a nie to, co dzieje się u ludzi z CMT2C.

      “MN-1 cells were transfected with TRPV4-GFP (WT or mutant) constructs or co-transfected with TRPV4-GFP and RhoA-Myc (WT or mutant) constructs using Lipofectamine LTX.”Metody, obrazowanie wapnia

    • UmiarkowaneZwiązek z chorobą opiera się częściowo na wcześniejszych pracach i na strukturach prawidłowego kanału

      Struktury dotyczą prawidłowego TRPV4, a nie mutantów wywołujących neuropatię. W tej pracy nowe doświadczenia z wiązaniem wykorzystywały głównie celowo wprowadzone zmiany na powierzchni styku; dowody na to, że same mutacje pacjentów osłabiają wiązanie RhoA, pochodzą w dużej mierze z wcześniejszego badania tej samej grupy. Główne stwierdzenie, że zaburzenie tego kontaktu „can lead to” (może prowadzić do) choroby, jest rozsądną hipotezą, a nie czymś wykazanym tu bezpośrednio.

      “We previously showed that neuropathy-causing mutations (R232C, R237L, R269C, R315W) in TRPV4 disrupt the interaction with RhoA, consistent with our structures”Wyniki, mutacje wywołujące neuropatię zaburzają wiązanie RhoA z TRPV4

    • DrobneTożsamość przyłączonego białka Rho jest niepewna

      Podczas oczyszczania razem z TRPV4 wyizolowano też RhoB i RhoC, a autorzy piszą, że nie mogą wykluczyć, iż część przyłączonego białka to RhoB lub RhoC. Przypisanie RhoA opisano jako wstępne.

      “For this manuscript, we tentatively assign RhoA as the primary candidate based on the cryo-EM map and the previous identification of RhoA as a TRPV4 binding partner through an unbiased screen”Wyniki, struktury ludzkiego TRPV4 w kompleksie z Rho

    • DrobneModel zacisku opiera się na pośrednich dowodach

      Słabszy sygnał RhoA w strukturze otwartej może oznaczać, że RhoA jest bardziej ruchome albo że jest go przyłączone mniej; na podstawie samych map autorzy nie mogą rozstrzygnąć, która możliwość jest prawdziwa. Niektóre mapy miały też miejscami niższą jakość. Model zacisku opiera się na tych różnicach gęstości i na symulacjach komputerowych, więc jest dobrze uzasadnioną propozycją, a nie bezpośrednią obserwacją.

      “Because we include GSK101 before freezing, this data suggests that either bound RhoA becomes more flexible, or its occupancy decreases during GSK101-dependent TRPV4 activation”Wyniki, hamowanie TRPV4 przez RhoA

    • DrobneZnaczenia dla leczenia nie sprawdzano w neuropatii

      Przytaczane w pracy dane o bezpieczeństwie GSK2798745 pochodzą z badań klinicznych w innych chorobach. Praca nie opisuje sprawdzania, czy ten lek wycisza zmutowane kanały wywołujące neuropatię ani czy pomaga w jakimkolwiek modelu CMT2C.

      “has been safe in clinical trials of pulmonary edema, chronic cough, and diabetic macular edema”Wstęp

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Struktury cryo-EM pełnej długości ludzkiego TRPV4 oczyszczonego razem z RhoA (rozdzielczość 3,30–3,75 Å) pokazują zakotwiczone w błonie RhoA związane z powtórzeniami ankirynowymi od AR2 do AR5 każdej podjednostki, ograniczające obrót domeny powtórzeń ankirynowych jako bryły sztywnej, który towarzyszy bramkowaniu zależnemu od ligandu. Większość reszt związanych z neuropatią (R237, R269, R315, R316) leży na tej powierzchni styku, a mutacje powierzchni styku w którymkolwiek z białek osłabiały wiązanie i zwiększały zależny od TRPV4 napływ wapnia w liniach komórkowych, co przemawia za utratą hamowania przez RhoA jako mechanizmem nadmiernej aktywności (gain of function). Agoniści i stosowany klinicznie antagonista GSK279 dzielą kieszeń wiązania w domenie podobnej do czujnika napięcia, która nie pokrywa się ze znanymi mutacjami wywołującymi choroby.

    Prościej

    TRPV4 to kanał w błonie komórkowej, który wpuszcza do niej wapń. Dzięki bardzo silnemu mikroskopowi badacze zobaczyli, że inne białko, RhoA, chwyta wewnętrzną część TRPV4 i wydaje się powstrzymywać go przed zbyt łatwym otwieraniem. Wiele zmian genetycznych wywołujących chorobę nerwów związaną z TRPV4 leży dokładnie w miejscu tego uchwytu, a zerwanie uchwytu w komórkach hodowanych w laboratorium sprawiało, że kanał wpuszczał więcej wapnia. Badacze zobaczyli też, gdzie przyczepia się lek blokujący TRPV4, co może pomóc w projektowaniu leków, ale nie sprawdzano tego w CMT2C.

    Najprościej

    TRPV4 można porównać do drzwi, przez które do komórki wchodzi wapń, a RhoA do ręki, która przytrzymuje te drzwi przymknięte. W CMT2C błędy w drzwiach wydają się leżeć dokładnie tam, gdzie trzyma ręka, więc drzwi mogą otwierać się za szeroko. Zobaczono to w doświadczeniach laboratoryjnych, jeszcze nie u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca proponuje strukturalne wyjaśnienie, w jaki sposób zmiany wywołujące CMT2C mogą powodować nadmierną aktywność TRPV4, i pokazuje, gdzie wiąże się potencjalny lek blokujący ten kanał.

    Siła dowodów 3/5: Wysokiej jakości praca strukturalna i komórkowa, ale związek z chorobą wywnioskowano z położenia prawidłowych aminokwasów i z doświadczeń na liniach komórkowych, a nie z badań pacjentów ani ze struktur zmutowanego kanału.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: granty NIH R35NS097241, R35NS122306, R01GM138472 i K08NS102509, grant Muscular Dystrophy Association 629305 oraz grant NIH U24GM129547 na pracę w pracowni kriomikroskopii elektronowej. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 37353484 · DOI

32. #32Pełny tekstBadanie laboratoryjne: przesiewowa analiza na mikromacierzy białkowej z dalszymi badaniami w hodowanych liniach komórkowych

    Profiling the TRPV4 ankyrin repeat domain interactome and its disruption by neuromuscular disease-causing mutations

    Loder AK, Kosmanopoulos GP, Aisenberg WH i in. · 2026 · The Journal of biological chemistry

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 4

    To badanie laboratoryjne dokłada kolejne dowody na to, że chorobotwórcze zmiany w TRPV4 zmieniają zestaw białek, które trzymają się regionu ankirynowego kanału. Wskazuje też białko ARHGEF10 jako jednego z partnerów, który w normalnych warunkach może pomagać wyhamowywać kanał. To praca na wczesnym etapie, wykonana na chipach białkowych i w hodowanych komórkach, i nie sprawdza żadnego leczenia.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie laboratoryjne: przesiewowa analiza na mikromacierzy białkowej z dalszymi badaniami w hodowanych liniach komórkowych

    Kogo lub co badano

    Oczyszczone fragmenty ludzkiego TRPV4 wytworzone w bakteriach: cały region N-końcowy (aminokwasy 1–397; 2 szkiełka z mikromacierzą) oraz domena powtórzeń ankirynowych (ARD, aminokwasy 149–397) w postaci prawidłowej, ze zmianami R269C lub R315W wywołującymi choroby nerwowo-mięśniowe albo ze zmianą D333G wywołującą dysplazję szkieletową (po 3 szkiełka). Badano je na mikromacierzy HuProt zawierającej ponad 17 000 ludzkich białek. W dalszych doświadczeniach użyto komórek HEK293T (standardowa laboratoryjna linia komórkowa) i komórek MN-1 (mysia linia hybrydowa powstała z połączenia neuronu ruchowego z komórką nerwiaka zarodkowego). Nie badano pacjentów ani zwierząt.

    Co zrobiono

    Zespół przepłukiwał fragmentami TRPV4 płytkę z naniesionymi tysiącami ludzkich białek, aby zobaczyć, do których z nich się przyczepiają, i porównał listy dla wersji prawidłowej i wersji wywołujących chorobę. Następnie kilka trafień sprawdzono w hodowanych komórkach: wyciągano TRPV4 z komórek i sprawdzano, jakie białka zostały pociągnięte razem z nim, mierzono znaczniki ubikwityny na TRPV4 oraz mierzono aktywność kanału za pomocą obrazowania wapnia.

    Co ustalono

    • Prawidłowa domena powtórzeń ankirynowych TRPV4 wiązała na płytce 78 kandydujących białek partnerskich, w tym białka uczestniczące w znakowaniu białek ubikwityną oraz w sygnalizacji z udziałem małych GTPaz.

      “Probing of the microarray with TRPV4 WT -ARD revealed 78 interactors, including proteins related to ubiquitination and small GTPase signaling, such as the ubiquitin ligase NEDD4L and the RhoGEF ARHGEF10.”Streszczenie

    • Badanie przesiewowe wykryło dwóch znanych partnerów TRPV4, PACSIN2 i PSD95, co autorzy traktują jako potwierdzenie, że metoda działa.

      “identified PACSIN2 as a positive binding partner”Wyniki, część o charakterystyce interaktomu TRPV4 w przesiewowym badaniu na mikromacierzy białkowej

    • W komórkach HEK293T dodanie NEDD4L zwiększało znakowanie TRPV4 ubikwityną, a dodanie OTUB2 (które wiąże nieuporządkowany początkowy fragment białka) je zmniejszało.

      “Together, these data identify novel interactors of the TRPV4 WT ARD (NEDD4L) and IDR (OTUB2) with opposing effects on TRPV4 ubiquitination status.”Wyniki, część o tym, że współekspresja nowych partnerów TRPV4 zmienia jego ubikwitynację

    • Dwadzieścia jeden białek partnerskich, które wiązały wersję prawidłową i wersję związaną z dysplazją szkieletową, nie zostało wykrytych przy żadnej z wersji wywołujących chorobę nerwowo-mięśniową (R269C, R315W). Przy wersjach chorobotwórczych nie pojawili się żadni nowi partnerzy.

      “Comparison of the ARD interactomes of WT and mutant TRPV4 revealed 21 interactions affected by disease-causing mutations.”Streszczenie; Wyniki, część o identyfikacji oddziaływań białkowych zaburzonych przez mutacje wywołujące choroby nerwowo-mięśniowe

    • Jeden z utraconych partnerów, ARHGEF10, sam jest powiązany z dziedziczną chorobą nerwowo-mięśniową. W mysich komórkach przypominających neurony ruchowe słabiej wiązał się z wersjami chorobotwórczymi i hamował napływ wapnia przez prawidłowy TRPV4, ale nie przez wersje R269C ani R315W.

      “calcium imaging studies demonstrated that ARHGEF10 overexpression suppressed TRPV4 WT channel activity, but that this inhibition is abrogated by disease-causing mutations.”Streszczenie; Wyniki, ryc. 5

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że domena powtórzeń ankirynowych TRPV4 oddziałuje z wieloma białkami, w tym z białkami uczestniczącymi w ubikwitynacji i w sygnalizacji z udziałem małych GTPaz, a mutacje wywołujące choroby nerwowo-mięśniowe usuwają część tych oddziaływań. Sugerują, że utrata hamującego działania ARHGEF10 może przyczyniać się do zwiększonej aktywności zmutowanych kanałów, i udostępniają swoje listy jako materiał do przyszłych badań.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneDaleko od pacjentów

      Cała praca dotyczyła wyizolowanych fragmentów białka na płytce lub linii komórkowych (komórki HEK293T i mysie komórki MN-1 przypominające neurony ruchowe), w których wywołano nadprodukcję TRPV4 i jego partnerów. Nie badano komórek pacjentów, tkanki nerwowej ani zwierząt, więc nie wiadomo, czy te oddziaływania zachodzą w ludzkich nerwach i czy mają tam znaczenie.

      “Unlike HEK293T cells, MN-1 cells do not express endogenous TRPV4 and thus are well suited to transfection-based studies of mutant TRPV4 channels”Wyniki, część o tym, że mutacje wywołujące choroby nerwowo-mięśniowe zaburzają funkcjonalne oddziaływania między TRPV4 a ARHGEF10

    • Umiarkowane„Utracone” oddziaływania określono progiem odcięcia, a nie zmierzono

      Białko uznawano za partnera, jeśli jego sygnał był o 2 odchylenia standardowe wyższy od średniej dla szkiełka w co najmniej dwóch z trzech szkiełek. Przy ponad 17 000 białek taki próg przepuszcza część przypadkowych trafień i może pomijać białka wiążące się słabiej. Dwadzieścia jeden oddziaływań określonych jako „disrupted” (zaburzone) to białka, których sygnał przy wersjach chorobotwórczych spadł poniżej progu; nie zmierzono, o ile osłabło wiązanie. Tylko ARHGEF10 potwierdzono w komórkach.

      “candidate binding partners were identified as proteins for which, on at least two of the three experiments performed with each construct, the average signal intensity of the duplicate spots was ≥2 SDs above the mean value”Procedury doświadczalne, mikromacierz ludzkich białek

    • DrobnePłytka pomija znanych partnerów

      Nie wykryto RhoA, dobrze poznanego partnera TRPV4, co pokazuje, że płytka może pomijać rzeczywiste oddziaływania. Autorzy sugerują, że wynika to z tego, że TRPV4 preferuje RhoA w postaci związanej z GDP, i zauważają, że testy bezkomórkowe nie odtwarzają wiązania zależnego od kontekstu. Doświadczenia na komórkach prowadzono ponadto w obecności blokera TRPV4, więc nie sprawdzono wiązania w aktywnych kanałach.

      “Although we and others have recently demonstrated that the small GTPase RhoA is a robust interactor of the TRPV4-ARD ( 12 , 22 , 28 ), it was not identified as an interactor in this study.”Dyskusja

    • DrobneNiewielkie efekty i niejasna liczba powtórzeń

      Kluczowe wyniki dotyczące ARHGEF10 są istotne statystycznie, ale ledwie (wartości p od 0,022 do 0,043), w opisie ryciny nie podano liczby powtórzeń doświadczenia z wiązaniem, a w obrazowaniu wapnia użyto 11–14 dołków na każdy wariant doświadczenia. Niezależne powtórzenie badania uczyniłoby ten wynik pewniejszym.

      “Kruskal-Wallis test, Dunn’s multiple comparison test, WT versus R269C, p = 0.043; WT versus R315W, p = 0.025.”Opis ryc. 5

    • DrobneLiczba kandydatów się nie sumuje

      W pracy napisano, że znaleziono 107 kandydatów, a 26 wykluczono, ponieważ znajdują się w niewłaściwej części komórki, co pozostawiło 78. Jednak 107 minus 26 to 81. Rozbieżności nie wyjaśniono. Nie wpływa ona na wynik dotyczący ARHGEF10, ale pokazuje, że do list trzeba podchodzić ostrożnie.

      “Utilizing these criteria, 107 candidate binding proteins were identified.”Wyniki, część o identyfikacji partnerów białkowych prawidłowej domeny ARD TRPV4

    • DrobnePróg istotności stosowany niekonsekwentnie

      W metodach jako próg istotnego wzbogacenia przyjęto odsetek fałszywych odkryć (FDR) poniżej 0,01, ale w wynikach wzbogacenie kategorii cytoplazmy nazwano istotnym przy FDR = 3,4 × 10⁻² (0,034), czyli powyżej tego progu. Dotyczy to tylko opisu listy kandydatów.

      “A threshold of 0.01 (FDR < 0.01) was used to identify significantly enriched GO categories or UniProt Annotated Keywords.”Procedury doświadczalne, mikromacierz ludzkich białek; por. Wyniki, ryc. 3B

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Za pomocą mikromacierzy ludzkiego proteomu autorzy zidentyfikowali 78 kandydujących partnerów wiążących domenę powtórzeń ankirynowych TRPV4 typu dzikiego, z których 21 nie wykryto przy mutantach R269C i R315W wywołujących choroby nerwowo-mięśniowe, ale zachowały się one przy mutancie D333G wywołującym dysplazję szkieletową. W transfekowanych komórkach MN-1 ARHGEF10 słabiej koimmunoprecypitował z mutantami, a nadekspresja ARHGEF10 hamowała odpowiedzi wapniowe zależne od TRPV4 typu dzikiego, ale nie od zmutowanego TRPV4, co sugeruje, że utrata oddziaływania hamującego może przyczyniać się do nadmiernej aktywności (gain of function). Są to wyniki z układów bezkomórkowych i z nadekspresją, które wymagają potwierdzenia w natywnej tkance.

    Prościej

    Kanał TRPV4 ma fragment zwany domeną powtórzeń ankirynowych, który działa jak uchwyt, za który mogą chwytać inne białka. Badacze sprawdzili, które z ponad 17 000 ludzkich białek chwytają ten uchwyt, i znaleźli 78 prawdopodobnych partnerów. Wydawało się, że chorobotwórcze zmiany występujące w chorobach nerwów i mięśni związanych z TRPV4 sprawiają, że 21 z nich przestaje się go trzymać. Jeden z partnerów, ARHGEF10, wydawał się uspokajać prawidłowy kanał, ale nie potrafił uspokoić wersji chorobotwórczych, choć pokazano to tylko w komórkach hodowanych w laboratorium.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Drzwi mają klamkę, którą mogą trzymać białka-pomocnicy, żeby drzwi nie otwierały się za bardzo. Naukowcy odkryli, że przy chorobotwórczych wersjach drzwi niektórzy pomocnicy, na przykład jeden o nazwie ARHGEF10, mogą trzymać się słabiej. Zaobserwowano to na szalkach w laboratorium, a nie u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca bada, jak dwie klasyczne zmiany TRPV4 wywołujące choroby nerwowo-mięśniowe (R269C i R315W) zmieniają białkowych partnerów kanału, co ma związek z mechanizmem leżącym u podstaw CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Dobrze kontrolowana praca laboratoryjna z dalszymi badaniami w dwóch typach komórek, ale jest to badanie przesiewowe na chipie białkowym i w liniach komórkowych z nadekspresją, w którym dokładnie zbadano tylko jedno trafienie związane z chorobą, a analiza statystyczna jest dość skromna.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: granty amerykańskich Narodowych Instytutów Zdrowia (NIH) (R35 NS122306, F31 NS105404, K08 NS102509, R01 NS131402, R01 GM081340), stypendium długoterminowe EMBO (EMBO Long-Term Fellowship) oraz Niemiecka Wspólnota Badawcza (DFG). Autorzy deklarują brak konfliktów interesów.

    PubMed 41338459 · DOI

33. #33Pełny tekstBadanie na komórkach (pomiar wapnia, śmierć komórek i pomiary elektryczne w laboratoryjnych liniach komórkowych)

    Mutant TRPV4-mediated toxicity is linked to increased constitutive function in axonal neuropathies

    Fecto F, Shi Y, Huda R i in. · 2011 · The Journal of biological chemistry

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 4

    W liniach komórkowych hodowanych w laboratorium zmiany w TRPV4 związane z CMT2C i SPSMA sprawiały, że kanał częściej się otwierał i wpuszczał więcej wapnia, co szkodziło komórkom. Przemawia to za przypuszczeniem, że kanał jest „nadmiernie aktywny”, ale nie sprawdzono tego w nerwach ani u ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie na komórkach (pomiar wapnia, śmierć komórek i pomiary elektryczne w laboratoryjnych liniach komórkowych)

    Kogo lub co badano

    Trzy laboratoryjne linie komórkowe (HEK293, HeLa i Neuro2a, którą autorzy opisują jako komórki typu nerwowego), w których wywołano wytwarzanie prawidłowego ludzkiego TRPV4 lub jednej z trzech wersji związanych z chorobą: R269H, R315W i R316C. Wapń mierzono metodą cytometrii przepływowej, analizując w każdym wariancie doświadczenia od ponad 2000 do ponad 9000 komórek; do pomiarów elektrycznych użyto małej liczby komórek HeLa (na przykład 8 i 6 komórek). Bez udziału pacjentów ani zwierząt.

    Co zrobiono

    Wcześniejsze badania nie zgadzały się co do tego, czy zmiany w TRPV4 wywołujące neuropatię sprawiają, że kanał działa za mocno, czy za słabo. Autorzy sprawdzili te same trzy zmiany w trzech liniach komórkowych, badając, gdzie w komórce znajduje się kanał, poziom wapnia, śmierć komórek i działanie czerwieni rutenowej, która blokuje kanał. Dla R269H zarejestrowali też prądy elektryczne płynące przez całą komórkę i przez pojedyncze kanały.

    Co ustalono

    • Prawidłowy kanał i wszystkie trzy zmutowane kanały docierały do powierzchni komórki we wszystkich trzech liniach komórkowych. Część kanałów pozostawała też wewnątrz komórek, ale w takim samym stopniu dotyczyło to kanału prawidłowego.

      “We observed that wild-type and the three mutant TRPV4 channels were present on the plasma membrane in all the three cell lines tested”Wyniki, lokalizacja wewnątrzkomórkowa

    • We wszystkich trzech liniach komórkowych wszystkie trzy mutanty podnosiły spoczynkowy poziom wapnia i dawały większą szczytową odpowiedź na aktywator TRPV4 4αPDD niż prawidłowy kanał.

      “In all three cell lines tested, mutant TRPV4 led to substantially higher basal calcium levels than wtTRPV4, suggesting an increased constitutive activity for the mutants”Wyniki, wapń wewnątrzkomórkowy; ryc. 5–7

    • Komórki ze zmutowanym TRPV4 częściej obumierały po 48 godzinach, a czerwień rutenowa, bloker kanałów TRP, zapobiegała zarówno nadmiernemu napływowi wapnia, jak i śmierci komórek.

      “We observed that transfection with TRPV4 mutants resulted in remarkably increased cytotoxicity in all three cell lines tested at 48 h compared with wtTRPV4”Wyniki, żywotność komórek

    • W komórkach HeLa prąd TRPV4 był przy R269H mniej więcej sześć razy większy niż przy prawidłowym kanale.

      “at 100 mV the normalized ruthenium red-sensitive current was 9.2 ± 4.3 and 52.4 ± 21.6 pA/pF for cells expressing the wild-type and mutated channels”Wyniki, rejestracje całokomórkowe

    • Pojedyncze kanały R269H przewodziły taki sam prąd przy każdym otwarciu jak kanały prawidłowe, ale były otwarte przez większą część czasu, co wskazuje na zmianę w sposobie otwierania i zamykania się kanału.

      “the open probability was 0.03 ± 0.01 for wild-type and 0.17 ± 0.04 for mutant channels”Wyniki, rejestracje pojedynczych kanałów

    Wnioski autorów

    Trzy związane z neuropatią zmiany w TRPV4 sprawiają, że kanał jest nadmiernie aktywny (gain of function), wpuszcza do komórek więcej wapnia i powoduje śmierć komórek, którą można zablokować czerwienią rutenową. Autorzy uważają, że przemawia to za badaniem leków blokujących TRPV4 jako metody leczenia.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneLinie komórkowe z nadmierną produkcją kanału

      Wszystkie badania prowadzono na liniach komórkowych, którym na krótko dodano TRPV4, a nie na komórkach nerwowych pacjentów lub zwierząt. Ilość kanału różniła się między komórkami, a autorzy sugerują, że lepsze byłyby stabilne linie komórkowe z jednakową ekspresją. Wyniki uzyskane w takich warunkach mogą nie odpowiadać ludzkim nerwom.

      “Stable cell lines with identical levels of TRPV4 expression would be more appropriate to further address this issue.”Dyskusja

    • UmiarkowanePrzeanalizowano tylko część komórek

      Analizę wapnia ograniczono do komórek z wysoką ekspresją markera, a w komórkach HeLa większość komórek nie odpowiadała i została wyłączona z analizy. Wykluczenie komórek, które nie odpowiadają, może wyolbrzymiać różnice i sprawia, że wyniki dla HeLa są mniej reprezentatywne.

      “there was a much higher fraction of non-responders in HeLa cells (79.5%) compared with HEK293 (12.5%) or Neuro2a cells (11.3%).”Wyniki, wapń wewnątrzkomórkowy

    • UmiarkowaneIlość kanału nie w pełni wyrównana

      Do pomiarów elektrycznych wybierano komórki o podobnej jasności, ale komórki z mutantami wyglądały ogólnie na jaśniejsze, a uwzględniono tylko komórki, które powróciły do normy po czerwieni rutenowej. Większa liczba zmutowanych kanałów w błonie może tłumaczyć część większych prądów. Autorzy przyznają, że możliwe jest większe wbudowywanie kanału w błonę.

      “Similar ZsGreen1 GFP-fluorescent cells were chosen for experiments, although the cells expressing the mutant channels seemed generally brighter.”Procedury doświadczalne, elektrofizjologia

    • DrobnePojedyncze komórki liczone jako niezależne próby

      Statystyka dotycząca wapnia traktuje tysiące komórek jako osobne punkty danych, co ułatwia uzyskanie bardzo małych wartości p. Nie podano jasno, ile niezależnych doświadczeń stoi za danymi o wapniu.

      “n >2000 cells for each condition”Opis ryc. 5 (podobnie ryc. 6 i 7)

    • DrobneLiczby zamienione między tekstem a tabelą

      Tekst podaje szybką składową czasu otwarcia jako 1,28 ms dla kanału zmutowanego i 2,02 ms dla prawidłowego, a Tabela 1 podaje 1,28 ms dla prawidłowego i 2,02 ms dla zmutowanego. Tabela opisuje też dwa wiersze jako „Open τ1 fractional contribution” (udział składowej τ1 czasu otwarcia). Kierunek podany w tekście (dłużej w mutancie) zgadza się z tabelą, więc wygląda to na błąd w opisie wyników.

      “1.28 ± 0.17 ms, versus 2.02 ± 0.18 ms in wild-type”Wyniki, rejestracje pojedynczych kanałów; Tabela 1

    • UmiarkowaneTwierdzenie o leczeniu wykracza poza dane

      Efekt ochronny dawała czerwień rutenowa, którą praca nazywa blokerem kanałów TRP, w liniach komórkowych. Stwierdzenie, że blokery TRPV4 można by „immediately” (natychmiast) testować u pacjentów, wykracza poza to, na co pozwalają dane z linii komórkowych.

      “Our data imply that a treatment using TRPV4 antagonists could be immediately tested as a therapeutic approach for these diseases.”Dyskusja, ostatni akapit

    • DrobnePomiary elektryczne tylko dla jednego mutanta

      Rejestracje całokomórkowe i rejestracje pojedynczych kanałów wykonano tylko dla R269H. R315W i R316C badano wyłącznie metodą cytometrii przepływowej, więc wyjaśnienie dotyczące bramkowania kanału wykazano dla jednej zmiany.

      “Whole-cell voltage-clamp recordings were performed from HeLa cells transiently transfected with wild-type or R269H TRPV4 cDNA”Procedury doświadczalne, elektrofizjologia

    • DrobneCzęści danych kontrolnych nie przedstawiono

      Autorzy podają, że w komórkach Neuro2a i HeLa nie ma naturalnego TRPV4, ale nie przedstawiają na to danych, a naturalny TRPV4 w komórkach HEK293 według pracy różni się między partiami komórek.

      “Neuro2a cells and HeLa cells do not have detectable levels of endogenous TRPV4 expression in our experiments (data not shown)”Wyniki, ekspresja endogenna

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W trzech przejściowo transfekowanych liniach komórkowych (HEK293, HeLa, Neuro2a) warianty TRPV4 R269H, R315W i R316C docierały do błony komórkowej i powodowały wyższy podstawowy oraz wywołany przez 4αPDD poziom wapnia, a także większą śmiertelność komórek niż typ dziki; efekty te blokowała czerwień rutenowa. W komórkach HeLa R269H zwiększał wrażliwą na czerwień rutenową gęstość prądu i prawdopodobieństwo otwarcia pojedynczego kanału bez zmiany przewodności pojedynczego kanału, co odpowiada zmienionemu bramkowaniu i ewentualnie większemu wbudowywaniu kanału w błonę. Autorzy wnioskują, że te mutacje wywołujące neuropatię działają przez nadmierną aktywność (gain of function), a wniosek ten opiera się wyłącznie na nadekspresji w liniach komórkowych.

    Prościej

    TRPV4 to kanał, który wpuszcza wapń do komórek. Wcześniejsze badania nie zgadzały się, czy zmiany wywołujące chorobę sprawiają, że działa on za mocno, czy za słabo. Ten zespół sprawdził trzy rodzaje komórek hodowanych w laboratorium. Przy trzech znanych zmianach kanał częściej się otwierał i wpuszczał więcej wapnia, a więcej komórek obumierało. Substancja chemiczna blokująca kanał temu zapobiegała. Przemawia to za tym, że przez te zmiany kanał jest nadmiernie aktywny, ale sprawdzono to tylko na liniach komórkowych hodowanych w laboratorium.

    Najprościej

    TRPV4 można porównać do drzwi dla wapnia. W komórkach na szalce zepsute drzwi częściej niż zwykłe stały otworem i wpuszczały za dużo wapnia, co szkodziło komórkom. Substancja, która blokuje drzwi, zapobiegła tej szkodzie, ale tylko na szalce.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca bada podstawowy mechanizm działania zmian w TRPV4 związanych z CMT2C, w tym R269H z pierwotnie opisanej rodziny z CMT2C, ale wykorzystuje wyłącznie laboratoryjne linie komórkowe.

    Siła dowodów 3/5: Spójne wyniki w trzech liniach komórkowych i przy użyciu dwóch metod. Wszystkie pochodzą jednak z linii komórkowych, w których kanał wytwarzano w nadmiarze, analiza komórek była wybiórcza, a pomiarów elektrycznych było niewiele.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały: grant NINDS NS050641, grant NHLBI HL095731 i granty NIH T32 AG20506 oraz T32 MH067564, a także Les Turner ALS Foundation, Vena E. Schaff ALS Research Fund, Harold Post Research Professorship, Herbert and Florence C. Wenske Foundation, David C. Asselin MD Memorial Fund, Help America Foundation oraz Les Turner ALS Foundation/Herbert C. Wenske Foundation Professorship. Konflikty interesów: nie podano.

    PubMed 21454511 · DOI

34. #34Pełny tekstBadanie struktury i biochemii białka (krystalografia rentgenowska, testy w probówce i symulacje komputerowe)

    Structural and biochemical consequences of disease-causing mutations in the ankyrin repeat domain of the human TRPV4 channel

    Inada H, Procko E, Sotomayor M i in. · 2012 · Biochemistry

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 5

    Badacze dokładnie przyjrzeli się kształtowi tej części TRPV4, w której leży kilka zmian wywołujących neuropatię. Nie znaleźli prostego wyjaśnienia, dlaczego te zmiany uszkadzają nerwy, a wyniki nie mają bezpośredniego znaczenia dla objawów ani leczenia.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie struktury i biochemii białka (krystalografia rentgenowska, testy w probówce i symulacje komputerowe)

    Kogo lub co badano

    Praca nie obejmuje pacjentów ani komórek. Domenę powtórzeń ankirynowych ludzkiego TRPV4 (aminokwasy 149–396) wytworzono w bakteriach Escherichia coli i ustalono jej strukturę z ATP i bez niego. Spośród 15 znanych mutacji chorobotwórczych w tej domenie (pięciu związanych z neuropatią i dziesięciu z dysplazją szkieletową) wytworzono i zbadano 13; mutanta T295A nie udało się uzyskać. W części doświadczeń i w symulacjach komputerowych użyto domeny powtórzeń ankirynowych szczurzego TRPV1.

    Co zrobiono

    Badacze wyhodowali kryształy domeny powtórzeń ankirynowych TRPV4 i za pomocą promieni rentgenowskich ustalili jej kształt 3D z ATP i bez niego. ATP to mała cząsteczka, która reguluje aktywność kanału. Zmierzyli, jak odporne na ciepło są prawidłowa i zmutowane domeny oraz jak dobrze wiążą ATP. Za pomocą symulacji komputerowych pokrewnej domeny TRPV1 sprawdzili, czy ATP stabilizuje domenę.

    Co ustalono

    • Badacze ustalili pierwszą dopasowaną parę struktur domeny powtórzeń ankirynowych kanału TRPV z ATP i bez niego. Związanie ATP powodowało tylko niewielkie zmiany, głównie w długiej, giętkiej pętli nazywanej Finger 3 („palec 3”).

      “Importantly, these structures represent the first cognate pair of ATP-bound and ATP-free TRPV-ARD structures.”Wyniki, „Structures of Human TRPV4-ARD”

    • ATP nieco zwiększało odporność domeny na ciepło (temperatura topnienia 37,1 ± 0,1 °C bez ATP i 37,9 ± 0,2 °C z ATP). Temperatura topnienia jest bliska temperaturze ciała, więc autorzy sugerują, że nawet niewielkie zmiany stabilności mogą mieć znaczenie.

      “Several lines of evidence indicate that ATP binding increases the protein stability of both TRPV1- and TRPV4-ARD”Wyniki, „ATP Binding Stabilizes TRPV4-ARD and TRPV1-ARD”; Dyskusja

    • Mutacje związane z neuropatią (w argininach R232, R269, R315 i R316) leżą na zewnętrznej, wypukłej powierzchni domeny, a mutacje wywołujące dysplazję szkieletową rozkładają się głównie na wewnętrznej, wklęsłej powierzchni.

      “Mutations at arginine residues located on the convex face of hTRPV4-ARD are associated with neuropathies”Wyniki, „Structural Analysis of TRPV4 Mutations Associated with Human Diseases”

    • Większość zmutowanych domen była mniej odporna na ciepło niż prawidłowa. Związana z neuropatią R232C nie różniła się od prawidłowej, a związana z neuropatią R269C była stabilniejsza od prawidłowej (38,6 ± 0,2 °C).

      “Most hTRPV4-ARD mutants showed significantly reduced thermal stability”Wyniki; Dyskusja

    • Cztery mutacje, w tym związane z neuropatią R232C i R269H, osłabiały wiązanie ATP, a dwie mutacje wywołujące dysplazję szkieletową (E183K i E278K) je wzmacniały, jednak wiązanie ATP nie odpowiadało typowi choroby.

      “although several mutations either impaired or enhanced ATP binding, there was no correlation between the disease phenotypes and the ATP-binding phenotype.”Wyniki, „ATP Binding by hTRPV4-ARD Mutants”

    • Ani odporność na ciepło, ani wiązanie ATP nie wyjaśniały, dlaczego jedne mutacje wywołują neuropatię, a inne chorobę szkieletu.

      “it is difficult to explain the disease-specific segregation on the basis of only these two biochemical phenotypes, suggesting that additional mechanisms are likely at play in the regulation of the TRPV4 channel.”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Giętka pętla Finger 3 może działać jak przełącznik, który pomaga sterować aktywnością kanału, a związanie ATP stabilizuje domenę powtórzeń ankirynowych. Niektóre mutacje chorobotwórcze zmniejszają stabilność domeny lub zmieniają wiązanie ATP, co może mieć udział w chorobie, ale te właściwości nie wyjaśniają, dlaczego jedne mutacje wywołują neuropatię, a inne dysplazję szkieletową. Inne mechanizmy, być może swoiste dla poszczególnych tkanek, pozostają do odkrycia.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneWyizolowany fragment białka wytworzony w bakteriach

      Badano tylko domenę powtórzeń ankirynowych, wytworzoną w bakteriach i badaną w roztworze. Nie była częścią całego kanału i nie znajdowała się w ludzkich komórkach ani w nerwach. Tego, jak jej stabilność lub wiązanie ATP wpływają na działający kanał u ludzi, w tej pracy nie sprawdzano.

      “Recombinant human TRPV4-ARD protein was expressed in Escherichia coli BL21(DE3)”Procedury doświadczalne, „Protein Production and Purification”

    • DrobneZwiązek między stabilnością a aktywnością kanału jest spekulatywny

      Wiele zmian stabilności jest niewielkich, a sami autorzy piszą, że ich związku z aktywnością kanału nie ustalono. R269C, mutacja związana z neuropatią, o której wiadomo, że zwiększa aktywność kanału, sprawiała, że domena była stabilniejsza, a nie mniej stabilna.

      “although the relationship between the stability of ARD and channel activity remains speculative.”Dyskusja

    • DrobneCzęść dowodów pochodzi z innego kanału

      Symulacje komputerowe i test z pojedynczą cysteiną wykonano na domenie szczurzego TRPV1, a nie TRPV4. Autorzy używają ich na poparcie tezy, że ATP ogólnie stabilizuje tę domenę.

      “Two sets of molecular dynamics simulations (apo and ATP) were conducted using the structure of rTRPV1-ARD bound to ATP”Procedury doświadczalne, „Molecular Dynamics Simulation of rTRPV1-ARD”

    • DrobneMożliwe artefakty związane z kryształem

      Zmianę kształtu pętli Finger 3 zaobserwowano też w cząsteczce bez ATP. Według autorów może to wynikać ze sposobu upakowania cząsteczek w krysztale, a nie z rzeczywistego efektu.

      “Alternatively, the shrunken Finger 3 structure may result from crystal contacts and/or crystallization condition differences.”Wyniki, „Structural Consequences of ATP Binding”

    • DrobnePorównanie grup łączy powtórzone pomiary

      Wniosek, że mutanty związane z dysplazją szkieletową są średnio mniej stabilne niż mutanty związane z neuropatią, opiera się na porównaniu połączonych powtórzonych pomiarów (n = 24 i n = 15), a nie liczby różnych mutacji. Autorzy zaznaczają też, że nie wszystkie mutacje wpisują się w ten trend.

      “although not all mutants obey this trend”Wyniki, „Structural Analysis of TRPV4 Mutations Associated with Human Diseases”

    • DrobneNie zbadano wszystkich mutacji

      Zbadano 13 z 15 mutacji. Mutanta T295A nie udało się wytworzyć, a tekst nie podaje, jaka była druga pominięta mutacja.

      “we generated mutant hTRPV4-ARD corresponding to 13 of the 15 disease-causing mutations located within the ARD.”Wyniki, „Structural Analysis of TRPV4 Mutations Associated with Human Diseases”

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Struktury krystaliczne domeny powtórzeń ankirynowych ludzkiego TRPV4 z ATP i bez niego pokazują, że związanie ligandu zmienia głównie giętką pętlę Finger 3, a denaturacja termiczna, dostępność cystein i sterowana dynamika molekularna (częściowo na TRPV1) wskazują, że ATP stabilizuje domenę. Substytucje argininy związane z neuropatią lokalizują się na powierzchni wypukłej, a mutacje wywołujące dysplazję szkieletową leżą głównie na powierzchni wklęsłej. Większość z 13 mutantów chorobotwórczych zmniejszała stabilność termiczną domeny, a niektóre zmieniały wiązanie ATP, jednak żadna z tych właściwości nie odróżniała fenotypu neuropatycznego od szkieletowego, co wskazuje na udział dodatkowych mechanizmów regulacyjnych.

    Prościej

    Kanał TRPV4 ma fragment nazywany domeną powtórzeń ankirynowych, który znajduje się wewnątrz komórki i pomaga sterować działaniem kanału. Badacze wytworzyli ten fragment w bakteriach i ustalili jego trójwymiarowy kształt z ATP i bez niego. ATP to mała cząsteczka, która dostraja pracę kanału. Zmiany wywołujące choroby nerwów leżą po jednej stronie tego fragmentu, a zmiany wywołujące choroby kości głównie po drugiej. Większość zmian sprawiała, że fragment gorzej znosił ogrzewanie, a niektóre zmieniały sposób, w jaki wiązał ATP, ale żaden z tych wyników nie wyjaśnił, dlaczego jedne zmiany dotyczą nerwów, a inne kości.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórki wchodzi wapń, a to badanie dotyczyło klamki po wewnętrznej stronie drzwi. Naukowcy zaznaczyli, w których miejscach klamki leżą zmiany wywołujące choroby nerwów, a w których choroby kości, ale nadal nie potrafili powiedzieć, dlaczego jedne zmiany szkodzą nerwom, a inne kościom.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca bada tę część TRPV4, w której leży kilka zmian związanych z neuropatią (R232C, R269C, R269H, R315W, R316C), ale to badania podstawowe nad samym białkiem, bez udziału pacjentów.

    Siła dowodów 3/5: Staranna praca strukturalna i biochemiczna, która dobrze uzasadnia twierdzenia o badanym fragmencie białka. Wykorzystano w niej jednak wyizolowany fragment kanału wytworzony w bakteriach, więc wszelkie powiązania z chorobą mają charakter przypuszczeń.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: grant National Institutes of Health R01GM081340 (dla R.G.). Badania rentgenowskie wykonano w Advanced Photon Source, wspieranym grantem RR-15301 z National Center for Research Resources oraz przez Departament Energii USA. Jeden z autorów (M.S.) był stypendystą Howard Hughes Medical Institute w ramach Helen Hay Whitney Foundation. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów finansowych.

    PubMed 22702953 · DOI

35. #35Pełny tekstBadanie z zakresu biologii strukturalnej, z symulacjami komputerowymi i doświadczeniami na komórkach

    TRPV4 channel activity is modulated by direct interaction of the ankyrin domain to PI(4,5)P2

    Takahashi N, Hamada-Nakahara S, Itoh Y i in. · 2014 · Nature communications

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 4

    To badanie laboratoryjne sugeruje jeden ze sposobów, w jaki niektóre mutacje wywołujące CMT2C mogą powodować nadmierną aktywność TRPV4: nie pozwalają lipidowi z błony komórkowej przytrzymywać kanału w ryzach. Wykonano je na fragmencie białka i w komórkach pochodzących z nerki, więc jest to wskazówka co do mechanizmu, a nie wynik sprawdzony u pacjentów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie z zakresu biologii strukturalnej, z symulacjami komputerowymi i doświadczeniami na komórkach

    Kogo lub co badano

    Oczyszczona domena powtórzeń ankirynowych (ARD) TRPV4 wytworzona w bakteriach (wersja ludzka i kurza); struktura krystaliczna ARD kurzego TRPV4; komputerowe dokowanie i symulacje dynamiki molekularnej; ludzkie embrionalne komórki nerki (HEK293) z nadekspresją ludzkiego TRPV4 lub jego mutantów, w tym związanych z chorobą R232C, R269H, R315W i R316H oraz kilku zmian wprowadzonych przez badaczy.

    Co zrobiono

    Autorzy sprawdzili, które lipidy błony komórkowej (fosfoinozytydy) wiążą się z domeną ankirynową TRPV4, ustalili strukturę krystaliczną tej domeny związanej z IP3 (główką lipidu błonowego PI(4,5)P2) i za pomocą symulacji wyznaczyli miejsce wiązania. Następnie w komórkach pochodzących z nerki mierzyli prądy TRPV4, poziom wapnia i obumieranie komórek przy zwiększaniu lub zmniejszaniu ilości PI(4,5)P2, porównując kanały prawidłowe i zmutowane.

    Co ustalono

    • Domena ankirynowa TRPV4 wiąże fosfoinozytydy błonowe, najsilniej PI(4,5)P2, a to wiązanie hamuje aktywność kanału.

      “phosphoinositide binding to the TRPV4 ARD leads to suppression of the channel activity”Streszczenie; Wyniki, ryc. 1 i 6

    • Zmniejszenie ilości PI(4,5)P2 w błonie komórkowej, przez jego zablokowanie lub rozkład, zwiększało aktywność TRPV4.

      “The TRPV4 channel activities were increased by titration or hydrolysis of membrane PI(4,5)P2.”Streszczenie; Wyniki, ryc. 6 i 8

    • Mutacje chorobotwórcze R269H, R315W i R316H traciły zdolność wiązania PI(4,5)P2 i wrażliwość na niego, a kanał wykazywał zwiększoną aktywność.

      “Notably, disease-associated TRPV4 mutations that cause a gain-of-function phenotype abolished PI(4,5)P2 binding and PI(4,5)P2 sensitivity.”Streszczenie; Wyniki, ryc. 4 i 7

    • Te trzy mutacje zmniejszały stabilność domeny ankirynowej, co może tłumaczyć, dlaczego przestaje ona wiązać PI(4,5)P2.

      “However, the R269H, R315W and R316H mutations ... destabilized the protein structure”Wyniki, ryc. 4b i ryc. 5

    • R232C, inna mutacja związana z CMT2C, działała inaczej: nie traciła wrażliwości na PI(4,5)P2 ani stabilności, więc ten mechanizm nie wyjaśnia każdej mutacji w domenie ankirynowej.

      “Among the disease-associated ARD mutations we tested, only ... the R232C mutation did not affect the PI(4,5)P2 sensitivity and”Dyskusja

    • Gdy zmutowany i prawidłowy TRPV4 powstawały razem w tych samych komórkach, tak jak u pacjentów, którzy mają jedną prawidłową i jedną zmutowaną kopię genu, kanały nadal były nadmiernie aktywne.

      “HEK293 cells co-expressing TRPV4 ... and either the R269H, R315W or N296D-H299P mutant showed elevated basal activities and higher responses to 4a-PDD”Wyniki, ryc. uzupełniająca 13

    Wnioski autorów

    Domena ankirynowa TRPV4 wiąże lipid błonowy PI(4,5)P2, a to wiązanie utrzymuje aktywność kanału na niskim poziomie. Kanały z większością badanych mutacji chorobotwórczych (R269H, R315W, R316H) tracą to wiązanie i stają się nadmiernie aktywne, co może przyczyniać się do uszkodzenia komórek w CMT2C, wrodzonym dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni i SPSMA. R232C działa inaczej, więc istnieją też inne mechanizmy, a według autorów do bezpośredniego dowodu potrzebne byłyby myszy z takimi mutacjami.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneModel daleki od ludzi

      Struktura krystaliczna dotyczy fragmentu kurzego TRPV4, a nie całego ludzkiego kanału. Wszystkie testy kanału wykonano w komórkach HEK293 pochodzących z nerki, z nadekspresją TRPV4. Nie badano komórek nerwowych, zwierząt ani komórek pacjentów, więc nie wiadomo, czy to samo dzieje się w ludzkich nerwach.

      “we prepared crystals of the chicken ... TRPV4 ARD and exposed them to a solution containing IP3”Wyniki, „Crystal structure of the ARD-IP3 complex”

    • UmiarkowaneZwiązek między mutacjami a wiązaniem lipidu może być pośredni

      Mutacje chorobotwórcze leżą na innej powierzchni domeny niż miejsce wiązania widoczne w strukturze krystalicznej. Utrata wiązania może wynikać z destabilizacji domeny, a autorzy nie mogą wykluczyć, że za nadmierną aktywność odpowiadają zmienione interakcje z innymi partnerami. Tytuł i streszczenie przedstawiają ten związek bardziej stanowczo niż Dyskusja.

      “we cannot exclude the possibility that the gain-of-function ... phenotype of these mutants is attributable to an alteration ... in interactions with other regulatory factors, caused by”Dyskusja

    • DrobneNie wszystkie mutacje chorobotwórcze pasują

      Mutacja R232C zachowała wiązanie PI(4,5)P2, a mutacji poza domeną ankirynową nie badano, więc ten mechanizm wyjaśnia tylko część przypadków neuropatii związanej z TRPV4.

      “This implies that the R232C mutation elicits a ... gain-of-function phenotype through PI(4,5)P2-independent”Dyskusja

    • DrobneRozbieżność z wynikami innego zespołu

      Inny zespół badawczy opisał, że PI(4,5)P2 ułatwia TRPV4 reagowanie na pęcznienie komórki i ciepło, czyli działa w przeciwnym kierunku. Autorzy wskazują na różnice w czasie pomiarów i metodzie rejestracji, ale rozbieżność nie została rozstrzygnięta.

      “Recently, Garcia-Elias et al. reported that PI(4,5)P2 facilitates”Dyskusja

    • DrobneMałe liczebności i prosta statystyka

      Grupy były małe (n od 5 do 17 w pomiarach prądów i od 3 do 6 w testach stabilności, choć Metody podają, że pokazano ponad pięć doświadczeń stabilności). Wiele wartości p było bliskich 0,05, a liczne porównania wykonano testem t-Studenta bez podanej korekty na wielokrotne porównania.

      “analyses were performed using the Student’s t-test”Metody, analizy statystyczne; opisy rycin

    • DrobneDrobna pomyłka w oznaczeniu

      Opis ryc. 7 nazywa jeden z mutantów „R251E”, a tekst konsekwentnie K251E. Nie wpływa to na wnioski.

      “Effects of intracellular PI(4,5)P2 and IP3 on the activities of R232C, R251E, R269H”Opis ryc. 7

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Domena powtórzeń ankirynowych TRPV4 wiąże fosfoinozytydy, preferencyjnie PI(4,5)P2, w miejscu określonym na podstawie struktury krystalicznej kurzej ARD z IP3 o rozdzielczości 1,9 Å, a wiązanie PI(4,5)P2 hamuje aktywność kanału w komórkach HEK293. Mutacje chorobotwórcze R269H, R315W i R316H destabilizowały ARD, traciły wiązanie PI(4,5)P2 i wrażliwość na niego oraz dawały prądy o cechach nadmiernej aktywności (gain of function) i nasilone obumieranie komórek, natomiast R232C zachowywała wrażliwość na PI(4,5)P2. Nie rozstrzygnięto, czy nadmierna aktywność wynika z utraty regulacji przez PI(4,5)P2, czy ze zmian innych interakcji wywołanych niestabilnością domeny.

    Prościej

    TRPV4 ma fragment zwany domeną ankirynową, który znajduje się wewnątrz komórki, tuż pod błoną. Badanie wykazało, że ten fragment przyczepia się do tłuszczu z błony komórkowej zwanego PI(4,5)P2, a ten kontakt utrzymuje aktywność kanału na niskim poziomie. Trzy mutacje związane z CMT2C i SMA sprawiały, że fragment stawał się niestabilny i przestawał się przyczepiać, a kanał był bardziej aktywny. Inna mutacja (R232C) działała jednak inaczej. Wszystkie testy wykonano w komórkach pochodzących z nerki, hodowanych w laboratorium, a nie w nerwach.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórki. Drzwi mają uchwyt, który normalnie zaczepia się o ścianę i nie pozwala im otworzyć się za szeroko. Niektóre zmiany wywołujące CMT2C wydają się sprawiać, że uchwyt się chwieje i nie może się zaczepić, więc drzwi otwierają się zbyt łatwo, przynajmniej w komórkach hodowanych w laboratorium.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca proponuje molekularne wyjaśnienie, dlaczego kilka mutacji w domenie ankirynowej związanych z CMT2C i SMA powoduje nadmierną aktywność TRPV4.

    Siła dowodów 3/5: Dobre badania strukturalne i komórkowe z użyciem kilku metod, ale wykonane na wyizolowanym fragmencie kurzego białka i w komórkach pochodzących z nerki z nadekspresją kanału, a nie w komórkach nerwowych ani u pacjentów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie sfinansowały Japan Society for the Promotion of Science (program NEXT) oraz granty Ministry of Education, Culture, Sports, Science and Technology (MEXT) of Japan; obliczenia prowadzono z pomocą superkomputera. Autorzy deklarują brak finansowych konfliktów interesów.

    PubMed 25256292 · DOI

36. #36Pełny tekstBadanie laboratoryjne na komórkach (in vitro) prowadzone przez firmę farmaceutyczną, w tym testy jej własnego eksperymentalnego blokera TRPV4

    The impact of TRPV4 pathogenic mutations on barrier integrity

    Sampaio G, Ismaili T, Torkamani A i in. · 2025 · Human molecular genetics

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 3

    W komórkach hodowanych w laboratorium niektóre zmiany w TRPV4 związane z CMT2C, w tym R269C, R269H i R315W, osłabiały szczelność połączeń między komórkami, ale 15 z 22 badanych zmian związanych z neuropatią tego nie robiło. Eksperymentalny bloker firmy, ABS-0872, zapobiegał temu w komórkach lub to odwracał; praca nie pokazuje, czy pomógłby ludziom.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie laboratoryjne na komórkach (in vitro) prowadzone przez firmę farmaceutyczną, w tym testy jej własnego eksperymentalnego blokera TRPV4

    Kogo lub co badano

    Ludzkie linie komórkowe hodowane w laboratorium; bez udziału pacjentów ani zwierząt. Komórki śródbłonka, czyli wyściółki naczyń krwionośnych (HUVEC), w tym wersja z mniejszą ilością naturalnego TRPV4 uzyskana edycją CRISPR, oraz linia komórek oka pochodzących z siatkówki (ARPE-19), którym na krótko dodano prawidłowy lub zmutowany TRPV4. Przebadano wszystkie 51 mutacji TRPV4 opisanych w bazie ClinVar jako patogenne lub prawdopodobnie patogenne: 22 związane z neuropatią obwodową, 22 z dysplazją szkieletową (w tym 13 z dysplazją metatropową) i 7 z obiema chorobami.

    Co zrobiono

    Zespół mierzył na bieżąco opór elektryczny warstwy komórek (metodą ECIS), który spada, gdy połączenia między komórkami tracą szczelność. Najpierw włączał TRPV4 aktywatorem chemicznym w komórkach śródbłonka, a potem wprowadzał do komórek oka każdą z 51 zmian w TRPV4 związanych z chorobą i rejestrował napływ wapnia oraz szczelność warstwy. Eksperymentalny bloker firmy, ABS-0872, sprawdzono na kilku zmianach, które osłabiały barierę, a dodatkowo zbadano białko połączeń między komórkami o nazwie ZO1.

    Co ustalono

    • Włączenie TRPV4 aktywatorem GSK101 osłabiało barierę tworzoną przez komórki śródbłonka. Komórki z mniejszą ilością TRPV4 oraz komórki wcześniej potraktowane ABS-0872 były w dużej mierze chronione.

      “Upon the addition of GSK101, WT HUVEC cells exhibited a pronounced reduction in barrier strength, while HUVEC-TRPV4low cells had reduced barrier disruption caused by GSK101 agonist”Wyniki, pierwsza część; ryc. 1E

    • W komórkach oka zmiana R269C, związana z CMT2C, podnosiła spoczynkowy poziom wapnia i osłabiała barierę, co wykazano dwoma sposobami: przeciekaniem barwnika przez warstwę komórek i spadkiem oporu. Prawidłowy kanał nie osłabiał bariery.

      “expression of TRPV4WT had no impact on barrier resistance relative to mock transduced cells. By contrast, expression of mutant TRPV4R269C caused a significant decrease in barrier resistance”Wyniki, działanie R269C; ryc. 2

    • Barierę osłabiała tylko część zmian: 7 z 22 zmian związanych z neuropatią, 8 z 13 zmian związanych z dysplazją metatropową (w tym wszystkie opisywane jako śmiertelne) i żadna z pozostałych zmian związanych z dysplazją szkieletową. Te 7 zmian związanych z neuropatią to R237L, R269C, R269H, R269S, E278K, R315W i P827H; pozostałych 15 nie osłabiało bariery.

      “For the PN group, 7 out of 22 mutations (31%) caused significant barrier disruption, and most of the mutations grouped near the N-terminal ankyrin repeat domain (ARD) of TRPV4”Wyniki, część mutantów; ryc. 3B

    • Prawie każda zmiana sprawiała, że do komórki wchodziło więcej wapnia (47 z 51 podnosiło spoczynkowy poziom wapnia), ale ilość wpuszczanego wapnia nie pozwalała przewidzieć, czy dana zmiana osłabi barierę.

      “we did not observe a correlation between basal TRPV4 activity and barrier disruption.”Wyniki, część mutantów; ryc. 3A

    • ABS-0872 obniżał spoczynkowy poziom wapnia przy każdej z pięciu badanych zmian, w podobnych dawkach. Podany przed wprowadzeniem zmiany albo 8 godzin po nim zapobiegał osłabieniu bariery lub je odwracał; podany później przywracał barierę w mniejszym stopniu.

      “We observed that ABS-0872 inhibitor efficiently prevented barrier disruption and promoted barrier recovery for all the mutants tested”Wyniki, hamowanie przez ABS-0872; ryc. 4 i 5; Dyskusja

    • Przy zmianach G78W, R269C i R269H białko ZO1 przesuwało się z miejsc, w których stykają się komórki, a ABS-0872 przywracał je na miejsce. Podobnie zachowywało się drugie białko połączeń, klaudyna 3 (Claudin-3).

      “This data indicated that TRPV4 mutants may cause barrier disruption by affecting tight junctions, and increasing paracellular transport.”Wyniki, białka połączeń ścisłych; ryc. 6

    Wnioski autorów

    Aktywność TRPV4 i mutacje powodujące nadmierną aktywność (gain of function) mogą w modelach laboratoryjnych osłabiać szczelność połączeń między komórkami. Każda zmiana, która to robiła, była związana z neuropatią obwodową lub dysplazją metatropową. Autorzy przedstawiają to jako nowy związek genotypu z fenotypem, choć w dyskusji sami nazywają te zależności słabymi. Wnioskują, że ABS-0872 zapobiega temu uszkodzeniu w tych komórkach, a podany wcześnie je odwraca.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneKomórki oka z dodanym kanałem, a nie nerwy ani naczynia krwionośne

      Wszystkie 51 zmian sprawdzono w linii komórek siatkówki, która naturalnie wytwarza mało TRPV4, po krótkotrwałym dodaniu kanału, ponieważ dodanie go do komórek śródbłonka je zabijało. Pokazuje to, co zmutowany kanał może robić w jednym typie komórek na szalce, a nie co dzieje się w rdzeniu kręgowym lub nerwach osób z CMT2C. Autorzy zaznaczają, że pojedynczy typ komórek nie oddaje złożoności prawdziwej tkanki.

      “Transfection of WT or mutant TRPV4 into HUVEC or HUVEC-TRPV4low cells caused pronounced cell death. Therefore, we chose to work with the epithelial cell line ARPE-19.”Wyniki, działanie R269C; Dyskusja

    • UmiarkowaneBadanie firmy dotyczące jej własnego leku

      Badanie sfinansowała firma Actio Biosciences, wszyscy autorzy w niej pracują, a ABS-0872 jest związkiem tej firmy. Nie oznacza to, że wyniki są błędne, ale w tej pracy żadne niezależne laboratorium ich nie powtórzyło, co ma największe znaczenie dla wyników dotyczących leczenia.

      “All authors are Actio Bioscineces employees and disclose financial relationships with commercial interests that may be relevant to the submitted work.”Finansowanie i oświadczenie o konflikcie interesów

    • UmiarkowaneTeza o związku genotypu z fenotypem mocniejsza na początku niż na końcu

      We wstępie autorzy piszą, że praca ustala związek genotypu z fenotypem. Dyskusja jest ostrożniejsza: barierę osłabiało tylko 7 z 22 zmian związanych z neuropatią, podział zmian szkieletowych na metatropowe i pozostałe przyjęto dopiero po obejrzeniu wyników, nie podano statystycznego porównania grup, a autorzy wątpią, czy wyniki pokazują, że przeciekanie bariery tłumaczy różnice między chorobami.

      “Overall, we interpret these results as showing yet to be understood functional differences amongst the mutations that appear to have some weak correlations with clinical presentation.”Wstęp; Wyniki; Dyskusja

    • UmiarkowaneBloker sprawdzony na kilku wybranych zmianach i tylko w komórkach

      ABS-0872 sprawdzono na pięciu zmianach w pomiarach wapnia i na czterech w pomiarach bariery, wybranych dlatego, że osłabiały barierę, więc „all the mutants tested” (wszystkie badane mutanty) oznacza tylko tę małą grupę. Lek podawano komórkom na szalce, podany później działał słabiej, a praca nie przedstawia żadnych danych o działaniu leku u zwierząt ani u ludzi.

      “We selected a subset of PN and MD mutations that caused barrier disruption and evaluated the extent to which pharmacologic inhibition with ABS-0872 could reverse barrier dysfunction.”Wyniki, hamowanie przez ABS-0872; ryc. 4 i 5

    • DrobneNiewielkie zmiany szczelności bariery

      Zmianę uznawano za osłabiającą barierę, jeśli pomiar był istotnie niższy niż w nietraktowanych komórkach. Na wykresie słupkowym zmiany związane z neuropatią, które spełniały ten warunek, pozostawały powyżej 90% poziomu w komórkach nietraktowanych. Praca nie mówi, jak duży spadek miałby znaczenie w żywym organizmie.

      “We scored a mutation as causing barrier disruption if the ECIS value was significantly less than that of mock (p < 0.05 using One-way ANOVA).”Wyniki, część mutantów; ryc. 3B

    • DrobneBłędy redakcyjne

      Jedno zdanie przeczy samo sobie w kwestii tego, które z trzech zmian uszkadzały barierę. Na rycinach K276E jest też opisana jako K279E i L276E, bloker na ryc. 5B nazwano ABS005, a opis osi dla ZO1 nie zgadza się ze stosunkiem opisanym w tekście. Wyglądają one na pomyłki, a nie na błędne wyniki, ale utrudniają sprawdzenie pracy.

      “mutants with similar basal activity such as 270V (SD), 269H (PN) and 276E (MD) only the former two caused barrier disruption while 270V did not cause any damage to the barrier”Dyskusja; ryc. 4–6

    • DrobneCzęści danych nie przedstawiono

      Kilka stwierdzeń opiera się na danych, których nie pokazano, a część wyników znajduje się w materiałach uzupełniających, które nie były dostępne przy przygotowaniu tego omówienia.

      “presented minimal functional response to the TRPV4 agonist GSK101 (data not shown)”Wyniki, działanie R269C

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W pomiarach impedancji metodą ECIS farmakologiczna aktywacja TRPV4 (GSK101) naruszała barierę komórek HUVEC, czemu zapobiegało częściowe wyciszenie genu metodą CRISPR lub inhibitor ABS-0872. Przejściowa ekspresja wszystkich 51 wariantów TRPV4 sklasyfikowanych w ClinVar jako patogenne lub prawdopodobnie patogenne w komórkach ARPE-19 podnosiła podstawowy poziom wapnia w przypadku 47 z 51, ale barierę naruszało tylko 7 z 22 wariantów związanych z neuropatią obwodową (głównie w domenie powtórzeń ankirynowych), 8 z 13 wariantów związanych z dysplazją metatropową i żaden z pozostałych wariantów związanych z dysplazją szkieletową; nie stwierdzono korelacji między aktywnością podstawową a naruszeniem bariery. ABS-0872 hamował zmutowane kanały i in vitro zapobiegał utracie bariery, a podany wcześnie ją odwracał; autorzy, wszyscy zatrudnieni w firmie, określają związek genotypu z fenotypem jako słaby.

    Prościej

    Komórki wyściełające naczynia krwionośne, a także niektóre inne komórki, ściśle do siebie przylegają i tworzą szczelną barierę. W komórkach hodowanych w laboratorium włączenie TRPV4 osłabiało tę szczelność, podobnie jak związana z CMT2C zmiana R269C. Gdy zespół sprawdził w linii komórek oka wszystkie 51 znanych zmian w TRPV4 wywołujących choroby, prawie wszystkie sprawiały, że kanał wpuszczał więcej wapnia, ale szczelność osłabiała tylko część z nich: 7 z 22 zmian związanych z chorobą nerwów oraz większość zmian odpowiedzialnych za jedną ciężką chorobę kości (dysplazję metatropową). Nie osłabiała jej żadna z pozostałych zmian związanych z chorobami kości. Eksperymentalny bloker firmy, ABS-0872, chronił szczelność i pomagał ją odbudować w tych komórkach, ale w tej pracy nie badano go na zwierzętach ani u ludzi.

    Najprościej

    TRPV4 można porównać do drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Komórki na szalce zwykle mocno trzymają się za ręce i tworzą ścianę. Przy niektórych zepsutych drzwiach, które zacięły się otwarte, komórki trochę się puszczały i ściana zaczynała przeciekać, a nowy lek, który częściowo przymyka drzwi, pomagał im znowu mocno się złapać. Sprawdzono to tylko na komórkach na szalce, a nie u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca sprawdza zmiany w TRPV4 przypisywane CMT2C, w tym R269C, R269H i R315W, w laboratoryjnym modelu bariery między komórkami, którą badania na myszach powiązały z CMT2C. Testuje też eksperymentalny bloker TRPV4 opracowany przez firmę autorów.

    Siła dowodów 3/5: Praca systematycznie sprawdza wszystkie 51 mutacji z bazy ClinVar w powtarzanych pomiarach. Zrobiono to jednak w linii komórek oka, którym na krótko dodano kanał, zmiany szczelności bariery były niewielkie, w pracy są błędy redakcyjne, a blokera nie badano na zwierzętach ani u ludzi. Wszyscy autorzy pracują w firmie, która go wytwarza.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowała firma Actio Biosciences, która opracowała ABS-0872. Wszyscy autorzy są pracownikami Actio Biosciences i ujawniają powiązania finansowe z podmiotami komercyjnymi, które mogą mieć znaczenie dla tej pracy.

    PubMed 39964066 · DOI

37. #37Pełny tekstBadanie laboratoryjne wariantów połączone z niewielką serią przypadków klinicznych

    Combined clinical, structural and cellular studies discriminate pathogenic and benign TRPV4 variants

    Berth SH, Vo L, Kwon DH i in. · 2025 · Brain: a journal of neurology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 5, drobne 3

    Badanie sugeruje, że to, czy wariant TRPV4 w testach laboratoryjnych powoduje nadmierną aktywność kanału, razem z takimi cechami jak osłabienie strun głosowych czy problemy obecne od urodzenia, pomaga ocenić, czy wariant prawdopodobnie wywołuje chorobę. Wyniki pochodzą z komórek hodowanych na szalce i od niewielkiej liczby pacjentów, więc pomagają ocenić pojedynczy wariant, ale nie przesądzają o nim.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie laboratoryjne wariantów połączone z niewielką serią przypadków klinicznych

    Kogo lub co badano

    30 wariantów TRPV4 (według streszczenia), badanych w komórkach hodowanych w laboratorium, które zmuszono do nadprodukcji kanału: w komórkach MN-1 mierzono stężenie wapnia, w komórkach HEK293T ilość białka, obumieranie komórek i wiązanie białek, a w komórkach nerki psa (MDCK) badano położenie kanału w komórce. Podano dane kliniczne siedmiorga pacjentów z wariantami TRPV4 o niepewnym znaczeniu, od 2-letniego chłopca po 75-letniego mężczyznę; u części ich krewnych wykonano badanie genetyczne (genotypowanie).

    Co zrobiono

    Zespół wytworzył w laboratorium każdy wariant TRPV4, wprowadził go do hodowanych komórek i zmierzył napływ wapnia, obumieranie komórek, ilość białka, jego położenie w komórce oraz wiązanie z białkami partnerskimi RhoA i PACSIN3. Każdy wariant naniesiono na znaną trójwymiarową (3D) strukturę kanału. Następnie połączono te wyniki z informacjami klinicznymi i rodzinnymi, aby zaktualizować formalną klasyfikację ACMG każdego wariantu.

    Co ustalono

    • Każda z siedmiu znanych zmian wywołujących neuropatię w domenie powtórzeń ankirynowych (ARD) powodowała w testach laboratoryjnych nadmierną aktywność kanału, co pokazało, że testy wykrywają znane warianty chorobotwórcze.

      “expression of seven known neurological disease-causing mutations within the ARD (R186Q, R232C, R269C, R269H, R315W, R316C, R316H; shown in red in Fig. 1B ) all caused gain of ion channel function”Wyniki, pierwsza część

    • W domenie powtórzeń ankirynowych nadmierną aktywność stwierdzono tylko przy zmianach naładowanych elektrycznie cegiełek białka (aminokwasów) w miejscu, w którym kanał wiąże RhoA. Inne zmiany w tej domenie dawały prawidłową lub obniżoną aktywność.

      “We find that gain-of-function mutations within the TRPV4 intracellular ankyrin repeat domain target charged amino acid residues important for RhoA interaction, whereas ankyrin repeat domain residues outside of the RhoA interface have normal or reduced ion channel activity.”Streszczenie

    • Drugie skupisko nadmiernie aktywnych wariantów (S93F, S94L, P97R) leży w elastycznym „intrinsically disordered region” (regionie wewnętrznie nieuporządkowanym). W przypadku P97R zablokowanie wiązania kanału z tłuszczem błonowym PIP2 znosiło nadmierną aktywność, co sugeruje inny mechanizm niż w przypadku zmian w miejscu wiązania RhoA.

      “In contrast, disrupting PIP 2 binding to TRPV4 was sufficient to rescue gain of function of the TRPV4 P97R variant.”Dyskusja, część o regionie wewnętrznie nieuporządkowanym

    • Warianty badane w domenie transbłonowej i w innych częściach regionu nieuporządkowanego nie powodowały nadmiernej aktywności i uznano je za prawdopodobnie łagodne.

      “In contrast, assessed variants in the transmembrane domain and other regions of the intrinsically disordered region do not cause gain of function and are likely benign.”Streszczenie

    • U badanych pacjentów warianty powodujące nadmierną aktywność współwystępowały z problemami obecnymi od urodzenia, osłabieniem fałdów głosowych i chorobą z przewagą objawów ruchowych. Warianty uznane za łagodne pochodziły od osób z neuropatią o późniejszym początku i z przewagą objawów czuciowych.

      “Clinical features associated with gain of function and cytotoxicity include congenital onset of disease, vocal cord weakness and motor-predominant disease, whereas patients with likely benign variants often demonstrated late-onset and sensory-predominant disease.”Streszczenie

    • Uwzględnienie wyników laboratoryjnych zmieniło formalną klasyfikację ACMG 9 z 19 wariantów klinicznych.

      “inclusion of our functional data changed the ACMG classification for 9 of 19 clinical variants analysed”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Chorobotwórcze warianty TRPV4 powodują nadmierną aktywność kanału co najmniej dwiema drogami: przez zmiany na powierzchni wiązania RhoA w domenie powtórzeń ankirynowych oraz przez zmiany w centralnym regionie nieuporządkowanym, które mogą zmieniać sposób oddziaływania kanału z błoną komórkową. Wiele wariantów w innych miejscach jest prawdopodobnie nieszkodliwych. Połączenie testów laboratoryjnych, struktury białka i cech klinicznych tworzy ramy oceny nowych wariantów, co według autorów będzie ważne przy doborze pacjentów do przyszłych badań klinicznych leków blokujących TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneLinie komórkowe z nadekspresją kanału

      Wszystkie testy wykonano na laboratoryjnych liniach komórkowych, do których wprowadzono dodatkowe kopie TRPV4, a nie na komórkach nerwowych ani na komórkach pacjentów. Sami autorzy ostrzegają, że może to dawać mylące wyniki, więc zachowanie wariantu w tych testach może nie odpowiadać temu, co dzieje się w nerwach człowieka.

      “our functional assays rely on transient transfection and over-expression of TRPV4 variants, which could lead to misleading functional effects.”Wnioski (ograniczenia)

    • UmiarkowaneTestów nie sprawdzono na znanych nieszkodliwych wariantach

      Wykazano, że testy wykrywają znane warianty chorobotwórcze, ale nie wykazano, że dają prawidłowe wyniki dla zestawu znanych nieszkodliwych wariantów. Ma to znaczenie, ponieważ wiele wariantów uznano za łagodne właśnie dlatego, że dawały prawidłowe lub obniżone wyniki.

      “While we validated our functional assays with several pathogenic variants, similar validation using a series of known benign variants would strengthen confidence in the assessment of variants with normal or reduced ion channel activity.”Wnioski (ograniczenia)

    • UmiarkowaneZałożenie, że nadmierna aktywność jest jedynym mechanizmem choroby

      Warianty o prawidłowej lub obniżonej aktywności kanału traktowano jako dowód, że są łagodne. Jeśli część chorób związanych z TRPV4 powstaje w inny sposób, takie warianty mogłyby dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Autorzy to przyznają.

      “we cannot fully exclude alternative mechanisms of disease”Wnioski (ograniczenia)

    • UmiarkowaneWzorzec kliniczny opiera się na niewielu, zróżnicowanych pacjentach

      Związek nadmiernej aktywności z cechami takimi jak osłabienie fałdów głosowych wynika z danych siedmiorga nowych pacjentów i wcześniejszych doniesień, bez analizy statystycznej. U kilku pacjentów istniały inne możliwe przyczyny: pacjent z G321V miał cukrzycę typu 2, pacjent z M680V miał także delecję FOXC1, pacjent z S94L był leczony z powodu możliwego stwardnienia rozsianego, a o dziecku z V264D było niewiele informacji. Pacjentkę z R271H opisano jako osobę z osłabieniem kończyn górnych i „motor neuropathy” (neuropatią ruchową), a mimo to w Dyskusji zaliczono ją do przypadków „solely length-dependent” (wyłącznie zależnych od długości włókien nerwowych).

      “none of the patients with TRPV4 variants that presented with solely length-dependent polyneuropathies, such as the patients with the I545N, G321V and R271H variants, had gain-of-function toxicity of TRPV4.”Dyskusja, część o fenotypach klinicznych

    • UmiarkowaneNie opisano badania krewnych określonych jako „asymptomatic” (bezobjawowych)

      Krewnych, którzy są nosicielami wariantu, ale zostali określeni jako bezobjawowi, wykorzystano jako dowód genetyczny. Nie opisano jednak u nich badania neurologicznego ani badań nerwów. Jak zauważono w samej pracy, choroba związana z TRPV4 może być bardzo łagodna lub przebiegać różnie u członków tej samej rodziny, więc określenie „asymptomatic” (bezobjawowy) oparte na relacji jest słabym dowodem. Silniejszym dowodem jest brat z neuropatią, który nie ma wariantu I545N.

      “revealed that his asymptomatic sister also had the I545N mutation, while his brother, who was diagnosed with peripheral neuropathy, did not have the I545N mutation”Wyniki, część o I545N

    • DrobneW tekście niektóre warianty nazwano łagodnymi, a w tabeli nadal figurują jako niepewne lub prawdopodobnie patogenne

      W Dyskusji R271H, R271C i G321V wymieniono wśród wariantów, które są „benign” (łagodne), ale w Tabeli 1 ich zaktualizowana klasa ACMG to „prawdopodobnie patogenny” (R271H) lub „o niepewnym znaczeniu” (R271C, G321V). Wynik laboratoryjny przemawia za tym, że są łagodne, ale w formalnej klasyfikacji nie uzyskały kategorii łagodnej. Czytelnicy mogą mieć wątpliwości co do statusu tych wariantów.

      “the G20R, R160Q, R179C, R219H, R224Q, R248C, V264D, S319L, R271C, R271H, G321V, C480F, V515F, I545N and M680V variants are benign”Dyskusja, pierwszy akapit; Tabela 1

    • DrobneDrobne niespójności wewnętrzne i literówki

      W Metodach podano końcowe stężenie soli 70 mM w teście hipotonicznym, a w opisie ryc. 1 jest 30 mM. W Wynikach napisano, że ekspresja wszystkich wariantów domeny ankirynowej była porównywalna z prawidłową, a w opisie ryc. 4 podano obniżoną ekspresję R248C i S319L. Kilka nazw wariantów w opisach rycin zawiera literówki (V246D, R217H, R319L, P79R). Nie zmienia to głównych wniosków, ale pokazuje, że tekst wymaga uważnej lektury.

      “treated with hypotonic saline (30 mM NaCl) at time = 20 s”Opis ryc. 1; Metody (obrazowanie wapnia); opis ryc. 4

    • DrobnePowiązania z firmą

      Kilku autorów uczestniczy w badaniu przebiegu naturalnego choroby wspieranym przez Actio Biosciences, a prace laboratoryjne jednego z autorów nad TRPV4 są wspierane przez tę samą firmę. Zostało to otwarcie zadeklarowane.

      “C.J.S. is supported by Actio Biosciences for laboratory-based studies of TRPV4 channelopathy.”Konflikty interesów

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Krewnych opisywano głównie na podstawie relacji, a nie udokumentowanego badania. Siostrę będącą nosicielką I545N określono jako „asymptomatic” (bezobjawową), a ojca będącego nosicielem V264D jako bezobjawowego; u żadnego z nich nie opisano badania neurologicznego ani badań nerwów. Cytat: „His father had the same variant and was asymptomatic.” (Jego ojciec miał ten sam wariant i nie miał objawów.) (Wyniki, część o G321V i V264D). U ojca z S93F opisano takie objawy jak łopatki skrzydlate i arefleksja (brak odruchów), ale nie podano, w jaki sposób go oceniono.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W testach z heterologiczną nadekspresją znane patogenne warianty TRPV4 zgodnie wykazywały nadmierną aktywność (gain of function): podwyższone stężenie wapnia w warunkach podstawowych i po bodźcu hipotonicznym oraz zwiększoną cytotoksyczność. Warianty powodujące nadmierną aktywność skupiały się na naładowanych resztach aminokwasowych domeny powtórzeń ankirynowych w obrębie powierzchni oddziaływania z RhoA oraz w centralnym regionie wewnętrznie nieuporządkowanym (S93F, S94L, P97R), przy czym efekt P97R zależał od wiązania PIP2; warianty domeny transbłonowej oraz warianty domeny powtórzeń ankirynowych położone poza powierzchnią oddziaływania z RhoA wykazywały prawidłową lub obniżoną funkcję i zostały sklasyfikowane jako prawdopodobnie łagodne, co zmieniło klasę ACMG 9 z 19 wariantów klinicznych. U niewielkiej liczby pacjentów nadmierna aktywność współwystępowała z wrodzonym początkiem choroby, osłabieniem fałdów głosowych i chorobą z przewagą objawów ruchowych, jednak podejście to zakłada, że nadmierna aktywność jest mechanizmem choroby, i nie zostało zwalidowane na znanych łagodnych wariantach.

    Prościej

    TRPV4 to kanał na powierzchni komórki, który wpuszcza do niej wapń. Badacze wprowadzili 30 różnych zmian TRPV4 do komórek hodowanych w laboratorium i sprawdzili, czy każda z nich sprawia, że kanał jest nadmiernie aktywny i szkodzi komórkom. Znane zmiany wywołujące chorobę powodowały nadmierną aktywność kanału; wiele zmian o niepewnym znaczeniu nie miało tego efektu, więc zespół uznał je za prawdopodobnie nieszkodliwe. Osoby, których zmiany powodowały nadmierną aktywność kanału, częściej miały problemy od urodzenia, osłabione struny głosowe lub głównie osłabienie mięśni, ale ten wzorzec opiera się tylko na kilku pacjentach i na komórkach hodowanych w laboratorium, a nie na nerwach.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Naukowcy sprawdzili wiele małych literówek w instrukcji budowy TRPV4. Okazało się, że literówki, o których wiadomo, że wywołują chorobę, sprawiają, że drzwi zacinają się i zostają otwarte za szeroko. Przy wielu innych literówkach drzwi działają normalnie, więc te literówki są prawdopodobnie nieszkodliwe. Sprawdzili to na komórkach hodowanych na szalce i tylko u kilku osób, więc to pomocna wskazówka, a nie ostateczna odpowiedź.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dotyczy wprost tego, jak w neuropatii odróżnić chorobotwórcze warianty TRPV4 od nieszkodliwych. Ma to znaczenie dla każdego, kto otrzymał niejednoznaczny wynik badania TRPV4, choć większość badań wykonano na komórkach hodowanych w laboratorium, a nie u pacjentów.

    Siła dowodów 3/5: Staranna, zaślepiona praca laboratoryjna, w której wiele wariantów zbadano kilkoma testami, ale wyłącznie w liniach komórkowych z nadekspresją kanału, bez sprawdzenia, jak testy wypadają dla znanych nieszkodliwych wariantów, a powiązania z obrazem klinicznym opierają się na zaledwie kilku pacjentach.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: amerykański Narodowy Instytut Zaburzeń Neurologicznych i Udaru (NIH National Institute of Neurological Disorders and Stroke, kilka grantów), Merkin Peripheral Neuropathy and Nerve Regeneration Center, Niemiecka Wspólnota Badawcza (DFG) oraz Dr. John H. Doran Neuropathy Research Initiative. Konflikty interesów: M.H., S.T., T.O.C., C.J.S. i B.A.M. uczestniczą w inicjowanym przez badaczy badaniu przebiegu naturalnego neuropatii związanej z TRPV4 (NCT05600764), wspieranym przez Actio Biosciences, a C.J.S. otrzymuje od Actio Biosciences wsparcie na badania laboratoryjne kanałopatii TRPV4.

    PubMed 39021275 · DOI

38. #38Pełny tekstBadanie na komórkach, tkankach myszy i muszkach owocowych

    Multiubiquitination of TRPV4 reduces channel activity independent of surface localization

    Aisenberg WH, McCray BA, Sullivan JM i in. · 2022 · The Journal of biological chemistry

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 4

    W tym badaniu laboratoryjnym odkryto jeden z naturalnych hamulców, którymi komórka reguluje TRPV4: małe znaczniki ubikwityny. Wykazano też, że wariant R269C, wywołujący CMT2C, ma ich mniej. Wygląda na to, że dzieje się tak, bo jest nadmiernie aktywny. Zwiększenie liczby znaczników częściowo wyciszyło wadliwy kanał w komórkach hodowanych w laboratorium, ale nie sprawdzano tego u zwierząt z chorobą ani u ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie na komórkach, tkankach myszy i muszkach owocowych

    Kogo lub co badano

    TRPV4 badany w liniach komórkowych (ludzkie embrionalne komórki nerki HEK293T, szczurza linia neuronów czuciowych 50B11, psie komórki nerki MDCK i mysie komórki MN-1 podobne do neuronów ruchowych), w tkance splotu naczyniówkowego myszy zmodyfikowanych genetycznie tak, by wytwarzały znakowaną ubikwitynę, oraz u transgenicznych muszek owocowych (Drosophila), które w komórkach nerwowych wytwarzały prawidłowy TRPV4 albo TRPV4 z mutacją R269C. Badane mutacje wywołujące neuropatię to R269C i R237L. Nie badano pacjentów ani komórek pacjentów.

    Co zrobiono

    Zespół sprawdził, czy TRPV4 jest znakowany ubikwityną (małymi białkowymi znacznikami, które komórki doczepiają do białek), i za pomocą spektrometrii mas ustalił, w których miejscach te znaczniki się przyłączają. Badacze blokowali kluczowe miejsca przyłączenia albo dodawali enzym znakujący NEDD4 i mierzyli napływ wapnia oraz to, ile TRPV4 znajduje się na powierzchni komórki. Następnie porównali znakowanie mutanta R269C, wywołującego neuropatię, ze znakowaniem prawidłowego TRPV4 w komórkach i u muszek oraz sprawdzili, czy dodatkowy NEDD4 wycisza zmutowany kanał.

    Co ustalono

    • TRPV4 ma kilka pojedynczych znaczników ubikwityny (multiubikwitynacja), przyłączonych w 15 miejscach do reszt lizyny, głównie w giętkich, nieuporządkowanych odcinkach na obu jego końcach.

      “MS analyses of ubiquitinated TRPV4 derived from eight distinct transfections identified 15 ubiquitinated lysine residues”Wyniki, podrozdział o ubikwitynacji TRPV4 na resztach lizyny w cytoplazmatycznych regionach wewnętrznie nieuporządkowanych

    • Zablokowanie znakowania w pięciu miejscach w giętkim regionie N-końcowym (mutant 5K-IDR) wyraźnie zwiększyło aktywność TRPV4, choć kanałów na powierzchni komórki nie przybyło. Zablokowanie miejsc na drugim końcu nie dawało takiego efektu.

      “5K-IDR-expressing cells showed a 300% greater response to 10 nM GSK101 compared with WT-CTD-expressing cells or 5K-CTD-expressing cells”Wyniki, podrozdział o tym, że zablokowanie ubikwitynacji w N-końcowym IDR zwiększa aktywność kanału TRPV4

    • Dodanie enzymu NEDD4 nasiliło znakowanie TRPV4 i zmniejszyło aktywność kanału, ale nie zmniejszyło ilości TRPV4 na powierzchni komórki.

      “Conversely, enhancing TRPV4 ubiquitination via expression of an E3 Ub ligase reduced TRPV4 channel activity but did not decrease plasma membrane abundance.”Streszczenie; Wyniki, ryc. 5 i 6

    • Mutant R269C, wywołujący neuropatię, miał mniej znaczników ubikwityny niż prawidłowy TRPV4, zarówno w hodowanych komórkach (w kilku miejscach mniej więcej o połowę), jak i u muszek.

      “gain-of-function neuropathy-causing mutations in the TRPV4 gene led to reduced channel ubiquitination in both cellular and Drosophila models of TRPV4 neuropathy”Streszczenie; Wyniki, ryc. 7

    • Słabsze znakowanie wydaje się skutkiem nadmiernej aktywności zmutowanego kanału, a nie jej przyczyną: zablokowanie kanału lekiem w komórkach albo zmianą blokującą por u muszek przywracało prawidłowe znakowanie.

      “These data suggest that the reduced ubiquitination of neuropathy-causing TRPV4 mutants is downstream of their increased channel activity and not because of a structural inability of the protein to be ubiquitinated.”Wyniki, podrozdział o słabszej ubikwitynacji mutantów wywołujących neuropatię

    • Dodatkowy NEDD4 nasilał znakowanie R269C i częściowo zmniejszał jego nadmierną aktywność w komórkach; osłabiał też odpowiedzi innego mutanta wywołującego neuropatię, R237L, w komórkach MN-1.

      “NEDD4 expression both enhanced R269C TRPV4 ubiquitination and inhibited mutant channel activity upon antagonist withdrawal”Wyniki, podrozdział o tym, że nasilenie ubikwitynacji TRPV4 może częściowo odwrócić nadmierną aktywność kanału

    Wnioski autorów

    Znaczniki ubikwityny na giętkim N-końcowym regionie TRPV4 działają jak hamulec aktywności kanału i nie usuwają go z powierzchni komórki. To nowy sposób regulacji kanału jonowego; mechanizm ten może działać częściowo dzięki temu, że kanał wiąże lipid błonowy PIP2. Mutacje wywołujące neuropatię osłabiają to znakowanie jako pośredni skutek swojej nadmiernej aktywności, co może pogłębiać problem, a nasilenie znakowania za pomocą NEDD4 częściowo wyciszało zmutowane kanały. Autorzy zaznaczają, że może to mieć znaczenie dla powstających metod leczenia, które zmieniają ubikwitynację.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneModele laboratoryjne dalekie od pacjentów

      Większość doświadczeń przeprowadzono na ludzkich komórkach nerki i innych liniach komórkowych z nadmierną produkcją TRPV4 i NEDD4 oraz na muszkach. Nie badano komórek pacjentów ani ludzkich nerwów. Dodawanie NEDD4 do komórek to narzędzie laboratoryjne, a praca nie pokazuje żadnego sposobu, by zrobić to u ludzi.

      “Restoring ubiquitination of neuropathy mutant TRPV4 through expression of NEDD4 was able to ameliorate increased channel activity.”Dyskusja

    • DrobneUbikwityna wyjaśnia tylko część problemu

      Praca pokazuje, że słabsze znakowanie jest następstwem nadmiernej aktywności, więc to co najwyżej pętla, która nasila problem, a nie pierwotna przyczyna nadmiernej aktywności w CMT2C. Odwrócenie efektu za pomocą NEDD4 było częściowe. Sami autorzy piszą, że główna przyczyna nadmiernej aktywności wciąż nie jest znana.

      “In fact, it is still unknown how neuropathy-causing mutations result in increased channel activity.”Wyniki, podrozdział o słabszej ubikwitynacji mutantów wywołujących neuropatię

    • DrobneWykluczenie komórek z wysokim wyjściowym poziomem wapnia

      W jednym doświadczeniu pominięto komórki z wysokim poziomem wapnia przed stymulacją, przy czym z grupy z NEDD4 wykluczono więcej komórek (13,6%) niż z grupy z samym TRPV4 (5,5%). Pominięcie komórek z wysokim poziomem wapnia mogło nieco ułatwić wykazanie słabszych odpowiedzi przy NEDD4. Podany powód (chęć badania zdrowych komórek) jest rozsądny, ale nie podano, jak wpłynęło to na wyniki.

      “To ensure assessment of a healthy population of cells, we analyzed only those cells that did not exceed two standard deviations above WT TRPV4 baseline intracellular calcium levels.”Wyniki, podrozdział o tym, że nasilenie ubikwitynacji IDR TRPV4 osłabia odpowiedzi kanału na stymulację

    • DrobneNiektóre doświadczenia uzupełniające wykonano tylko raz lub dwa razy

      Kilka wyników uzupełniających, na przykład to, że NEDD4 nadal wiąże mutanty z zablokowanymi lizynami, pochodzi z jednego lub dwóch powtórzeń, bez analizy statystycznej. Główne wyniki dotyczące wapnia opierają się na większej liczbie pomiarów, ale te konkretne ustalenia uzupełniające są mniej pewne.

      “Fig. S4 : ( D ) one transfection and IP.”Metody doświadczalne, statystyka i powtarzalność

    • DrobneDrobne niespójności w liczbach i oznaczeniach

      Tekst podaje 15 znakowanych lizyn, ale ich wyliczenie według regionów daje o jedną mniej; Tabela 1 wymienia też lizynę 407. Podrozdział metod zatytułowano „TMT 8-plex”, ale opisano w nim odczynniki 10-plex. Nie zmienia to wniosków.

      “five localized to the N-terminal IDR (Lys 70, 77, 101, 130, and 136), six to the ARD (Lys 192, 197, 340, 344, 352, and 382), and three to the CTD (Lys 766, 801, and 834)”Wyniki; Tabela 1; Metody doświadczalne

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    TRPV4 ulega multiubikwitynacji głównie w obrębie N- i C-końcowych regionów wewnętrznie nieuporządkowanych (IDR), a ubikwitynacja N-końcowego IDR negatywnie reguluje aktywność kanału bez zmiany jego ilości w błonie komórkowej, częściowo przez wiązanie PIP2. Mutant R269C, wywołujący neuropatię, wykazywał słabszą ubikwitynację w komórkach HEK293T i u Drosophila, przywracaną przez antagonistę lub mutację inaktywującą por, co wskazuje, że jest ona wtórna wobec nadmiernej aktywności (gain of function). Nadekspresja NEDD4 częściowo hamowała nadmierną aktywność R269C i R237L w liniach komórkowych.

    Prościej

    Komórki mogą doczepiać do białek drobne znaczniki zwane ubikwityną, które zmieniają działanie tych białek. To badanie wykazało, że takie znaczniki na jednym końcu TRPV4 działają jak hamulec: zmniejszają ilość wapnia wpuszczanego przez kanał, ale nie usuwają samego kanału z powierzchni komórki. Wariant wywołujący CMT2C (R269C) miał mniej znaczników. Wydaje się, że powodem była nadmierna aktywność kanału. Dodanie znaczników za pomocą enzymu NEDD4 częściowo wyciszyło wadliwy kanał w komórkach hodowanych w laboratorium.

    Najprościej

    TRPV4 to drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń, a komórka może przyczepiać do nich małe znaczki, które działają jak hamulec. W CMT2C drzwi zacięły się i są otwarte za szeroko, a do tego mają mniej takich znaczków-hamulców. Dodanie znaczków pomogło trochę przymknąć drzwi w komórkach hodowanych w laboratorium, ale nikt jeszcze nie próbował tego u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca bada naturalny układ regulujący TRPV4 i to, jak zmieniają go warianty wywołujące CMT2C, takie jak R269C.

    Siła dowodów 3/5: Gruntowna praca laboratoryjna z użyciem kilku metod, ale na liniach komórkowych i muszkach, w których białka wytwarzano w nadmiarze, czyli w modelach dalekich od człowieka.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały granty NIH F31 NS105404 i R35 NS122306, Deutsche Forschungsgemeinschaft (EXC 2051, Project ID 390713860), stypendia dla poszczególnych autorów oraz grant NIH S10OD023548 na pracownię mikroskopową. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 35300980 · DOI

39. #39Pełny tekstBadanie z zakresu biologii strukturalnej (kriomikroskopia elektronowa) z obrazowaniem wapnia w linii komórkowej

    Structure of human TRPV4 in complex with GTPase RhoA

    Nadezhdin KD, Talyzina IA, Parthasarathy A i in. · 2023 · Nature communications

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 4

    To badanie pokazuje z niemal atomową dokładnością, że białko RhoA przylega do tej części TRPV4, w której znajduje się wiele zmian wywołujących neuropatię. Przemawia to za przypuszczeniem, że te zmiany zaburzają naturalny hamulec kanału. Praca pokazuje też, gdzie wiąże się eksperymentalny lek blokujący, ale to badania podstawowe, bardzo dalekie od leczenia.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie z zakresu biologii strukturalnej (kriomikroskopia elektronowa) z obrazowaniem wapnia w linii komórkowej

    Kogo lub co badano

    Pełnej długości prawidłowy ludzki TRPV4, wytworzony w komórkach HEK 293S i oczyszczony w detergencie, obrazowany bez dodanych związków, z aktywującym związkiem 4α-PDD oraz z blokującym związkiem HC-067047. Białko RhoA pochodzące z samych komórek zostało oczyszczone razem z kanałem, do którego było przyłączone. Kilka zmienionych wersji TRPV4 zbadano metodą obrazowania wapnia w transfekowanych komórkach HEK 293. Nie badano pacjentów ani zwierząt.

    Co zrobiono

    Zespół oczyścił ludzki TRPV4, zamroził go i za pomocą kriomikroskopii elektronowej wyznaczył trójwymiarowe (3D) struktury o rozdzielczości 3,0–3,5 Å. Badacze znaleźli białko RhoA przyłączone do domen powtórzeń ankirynowych kanału i ustalili, które aminokwasy TRPV4 się z nim stykają. Wyznaczyli też struktury ze związkiem otwierającym i ze związkiem blokującym kanał oraz sprawdzili w komórkach kilka zmienionych wersji kanału.

    Co ustalono

    • RhoA, białko znane z tego, że tłumi aktywność TRPV4, przylega do tej strony domen powtórzeń ankirynowych, która jest zwrócona ku błonie komórkowej. Najbliższe kontakty obejmują reszty TRPV4 R232, R237, D263, R269, R315 i R316.

      “The strongest contacts are established between polar residues of TRPV4, including R232, R237, D263, R269, R315, and R316, and side chains and backbone carbonyls of RhoA residues R5, E40, E54, and D76”Wyniki, budowa kompleksu hTRPV4-RhoA

    • Większość reszt TRPV4 w tym obszarze kontaktu to miejsca, w których opisano zmiany wywołujące choroby, w tym neuropatię obwodową.

      “Remarkably, most residues involved in polar TRPV4-RhoA interactions are subjects of disease-causing mutations in TRPV4-linked channelopathies, including peripheral neuropathy and skeletal dysplasia”Wyniki, budowa kompleksu hTRPV4-RhoA

    • Białko RhoA pochodziło z samych komórek, a nie zostało dodane przez badaczy. Do pojedynczego kanału przyłączonych było od zera do czterech cząsteczek RhoA.

      “RhoA binds to hTRPV4 at various stoichiometries, ranging from none to four RhoA molecules bound to a single hTRPV4 tetramer.”Wyniki, charakterystyka czynnościowa i strukturalna ludzkiego TRPV4

    • Zmiana jednej reszty kontaktowej (R316 na alaninę) zwiększała spoczynkowy napływ wapnia przez kanał, co według autorów przemawia za tym, że RhoA działa jak hamulec.

      “we introduced the R316A mutation that resulted in increased baseline calcium uptake, consistent with previous studies of neuropathy-causing mutations at the TRPV4-RhoA interface”Wyniki, budowa kompleksu hTRPV4-RhoA

    • Związek otwierający kanał, 4α-PDD, i bloker HC-067047 wiążą się w pobliżu podstawy regionu S1-S4 kanału. Związek otwierający poszerza por, a bloker zamyka bramkę, przebudowując fragment helisy S6. W komórkach HC-067047 blokował TRPV4 z IC50 wynoszącym 25,0 nM.

      “show that agonist binding leads to pore opening, while channel inhibition involves a π-to-α transition in the pore-forming helix S6.”Streszczenie; Wyniki

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że RhoA wiąże się z powierzchnią domen powtórzeń ankirynowych TRPV4 zwróconą ku błonie komórkowej, w miejscach często zmutowanych w chorobach, co pomaga zrozumieć, jak mogą działać zmiany wywołujące neuropatię. Dodają, że struktury z przyłączonymi związkami pokazują, jak kanał się otwiera i jak jest blokowany, i mogą posłużyć jako wzór przy projektowaniu przyszłych terapii chorób związanych z TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZwiązek z neuropatią jest wnioskowany, a nie sprawdzony w tej pracy

      W tej pracy nie zobrazowano ani nie zbadano żadnego wariantu występującego u pacjentów. Związek z neuropatią wynika z naniesienia znanych miejsc zmian chorobotwórczych na strukturę i z wcześniej opublikowanych prac. Jedyna zbadana zmiana w miejscu styku (R316A) to zamiana na alaninę, a nie wariant opisany w tej pracy u pacjentów.

      “Consistent with our structure, previous studies showed that neuropathy-related mutants R232C, R237L, R269C, and R315W disrupt protein-protein interactions between TRPV4 and RhoA”Wyniki, budowa kompleksu hTRPV4-RhoA

    • DrobneSztuczne warunki, dalekie od komórek nerwowych

      Kanał wytworzono w linii komórkowej, przeniesiono do detergentu i zamrożono, a do badań strukturalnych dodawano związki w stężeniu 200 μM, znacznie wyższym niż skuteczne stężenie blokera zmierzone w komórkach (25 nM). Tak zwykle prowadzi się badania strukturalne, ale struktury są tylko migawkami i mogą nie pokazywać, jak kanał zachowuje się w ludzkich nerwach.

      “we expressed full-length wild-type human TRPV4 in HEK 293S cells and purified it in glyco-diosgenin (GDN) detergent.”Wyniki, charakterystyka czynnościowa i strukturalna ludzkiego TRPV4

    • DrobneNie wyjaśniono, jak stan przełącznika RhoA wpływa na wiązanie

      RhoA widziano w postaci nieaktywnej (związanej z GDP), a próba przyłączenia związku naśladującego postać aktywną nie dała jednoznacznego wyniku. Struktura nie pokazuje więc, jak stan aktywny lub nieaktywny RhoA wpływa na siłę, z jaką białko to trzyma TRPV4.

      “making it unclear whether GTPγS did bind RhoA. Additional experiments are required to study the effects of nucleotides on RhoA regulation of hTRPV4.”Wyniki, struktura TRPV4 w kompleksie z agonistą 4α-PDD

    • DrobneOgraniczone dane czynnościowe

      Wyniki obrazowania wapnia, które przemawiają za uzyskaną strukturą, przedstawiono w materiałach uzupełniających: pomiary siły działania pochodzą z 4 doświadczeń, a zapisy z co najmniej 3 niezależnych doświadczeń obejmujących po 20–40 komórek. To wystarcza, by poprzeć model strukturalny, ale zestaw danych czynnościowych jest niewielki.

      “The F340/380 ratios were averaged and plotted from at least 3 independent experiments.”Metody, obrazowanie wapnia z Fura-2

    • DrobneDrobna niespójność w opisie miejsca wiązania

      D546A opisano jako zmianę w kieszeni wiążącej 4α-PDD, ale D546 nie ma wśród wymienionych reszt stykających się z 4α-PDD; figuruje przy miejscu wiązania HC-067047. Nie wpływa to na wyniki dotyczące RhoA.

      “we introduced the N474A, D546A and Y591A mutations in the 4α-PDD binding pocket”Wyniki, struktura TRPV4 w kompleksie z agonistą 4α-PDD

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Struktury pełnej długości ludzkiego TRPV4 uzyskane metodą cryo-EM (około 3,0 Å) ujawniły endogenne białko RhoA związane z GDP, przyłączone do powierzchni domeny powtórzeń ankirynowych zwróconej ku błonie, przy czym reszty na granicy kontaktu (R232, R237, D263, R269, R315, R316) w dużej mierze pokrywają się z miejscami mutacji chorobotwórczych. Substytucja w obrębie tego kontaktu, R316A, zwiększała podstawowy napływ wapnia, co jest zgodne z hamującą rolą RhoA. Agonista 4α-PDD i antagonista HC-067047 wiążą się u podstawy wiązki S1-S4; wiązanie agonisty otwiera por, a hamowanie wiąże się z przejściem helisy S6 z konformacji π do α. Związek z neuropatią wywnioskowano z mapowania, a nie sprawdzono tu na wariantach pacjentów.

    Prościej

    Za pomocą bardzo silnego mikroskopu elektronowego badacze uzyskali szczegółowy trójwymiarowy (3D) obraz ludzkiego kanału TRPV4. Znaleźli przyczepione do jego regionu ankirynowego białko RhoA, które może tłumić aktywność TRPV4. Miejsca, w których RhoA dotyka TRPV4, to w większości miejsca, w których znaleziono zmiany wywołujące choroby, w tym zmiany związane z neuropatią. Badacze pokazali też, gdzie przyczepiają się lek otwierający kanał i lek, który go blokuje, co w przyszłości może pomóc w projektowaniu leków.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń, a RhoA jest jak ręka, która pomaga przytrzymać te drzwi, żeby nie otwierały się za szeroko. Naukowcy zrobili bardzo dokładne zdjęcie i zobaczyli, że ręka trzyma drzwi dokładnie tam, gdzie jest wiele zmian wywołujących choroby. To sugeruje, że te zmiany mogą rozluźniać uchwyt, ale trzeba to jeszcze sprawdzić.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dokładnie pokazuje strukturę połączenia RhoA z tą częścią TRPV4, w której leżą zmiany wywołujące neuropatię, takie jak R269 i R315. Ma to bezpośrednie znaczenie dla mechanizmu CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Wysokiej jakości praca strukturalna, uzupełniona testami z mutacjami, ale związek z neuropatią wywnioskowano z mapowania i wcześniejszych badań, a nie sprawdzono go tu na wariantach występujących u pacjentów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: granty amerykańskich National Institutes of Health (R01 AR078814, R01 CA206573, R01 NS083660, R01 NS107253, R01 HL096647; wsparcie infrastruktury badawczej U24GM129547) oraz stypendium Walter Benjamin Fellowship przyznane przez German Research Foundation (DFG, Niemiecka Wspólnota Badawcza). Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 37353478 · DOI

40. #40Pełny tekstBadanie na modelu mysim (myszy z wprowadzoną mutacją, tzw. knock-in, usuwanie genu w wybranych typach komórek i leczenie farmakologiczne) z wykorzystaniem hodowanych komórek pobranych od tych myszy; rękopis autorski (author manuscript)

    Gain-of-function mutations of TRPV4 acting in endothelial cells drive blood-CNS barrier breakdown and motor neuron degeneration in mice

    Sullivan JM, Bagnell AM, Alevy J i in. · 2024 · Science Translational Medicine

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 7, drobne 1

    U młodych myszy z ciężką postacią choroby związanej z TRPV4, prowadzącą do wczesnej śmierci, uszkodzenie wydawało się zaczynać w wyściółce naczyń krwionośnych rdzenia kręgowego, a nie w samych komórkach nerwowych. Lek blokujący TRPV4, podany po wystąpieniu objawów, zamknął przeciek i odwrócił skutki choroby u myszy. Nie wykazano tego u osób z CMT2C: nie badano pacjentów ani ludzkich tkanek, autorzy piszą, że myszy odpowiadają tylko najcięższym postaciom choroby u ludzi, a lek podawany myszom (GSK2193874) to nie ten sam związek, który wymieniono w cytowanym badaniu z udziałem ludzi (GSK2798745).

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie na modelu mysim (myszy z wprowadzoną mutacją, tzw. knock-in, usuwanie genu w wybranych typach komórek i leczenie farmakologiczne) z wykorzystaniem hodowanych komórek pobranych od tych myszy; rękopis autorski (author manuscript)

    Kogo lub co badano

    Wyłącznie myszy laboratoryjne; bez udziału ludzi i bez ludzkich tkanek. Dwie linie myszy z wprowadzoną mutacją (knock-in), w których wywołujące chorobę u ludzi zmiany R269C i R232C wprowadzono do własnego genu Trpv4 myszy (a nie dodano ludzkiego genu). Głównymi modelami choroby były myszy R269C z dwiema zmutowanymi kopiami genu (homozygoty, Trpv4R269C/R269C) oraz myszy R232C z jedną zmutowaną kopią (heterozygoty, Trpv4R232C/+). Myszy z jedną kopią R269C pojawiają się w porównaniach przeżycia i testu zawieszenia, ale tekst nie opisuje ich wyników. Liczebność grup: 50–101 myszy na genotyp w analizie przeżycia, 22–43 w teście zawieszenia na przednich łapach, 7–25 na grupę w pozostałych testach ruchowych i zwykle 3 myszy na grupę (maksymalnie 7) w analizach tkanek. Linię R269C skrzyżowano z 13 szczepami myszy Cre, aby usunąć mutację z określonych typów komórek. Komórki wyściełające naczynia krwionośne (komórki śródbłonka naczyń układu nerwowego, NVEC) pobrane z mózgu i rdzenia kręgowego myszy hodowano na szalkach. Wykorzystano samce i samice.

    Co zrobiono

    Zespół stworzył myszy z dwiema zmianami w TRPV4, które według autorów pracy wywołują zarówno dystalny rdzeniowy zanik mięśni (dSMA), jak i CMT2, a następnie śledził ich sprawność ruchową i przeżycie oraz badał rdzeń kręgowy i mięśnie. Badacze usuwali zmutowany gen kolejno z poszczególnych typów komórek, aby ustalić, które komórki odpowiadają za chorobę, i badali w hodowli komórki wyściełające naczynia krwionośne tych myszy. Na koniec podawali w zastrzykach lek blokujący TRPV4 (GSK219) myszom R269C, które miały już objawy.

    Co ustalono

    • Myszy z dwiema kopiami R269C zaczynały mieć problemy z poruszaniem się w trzecim tygodniu życia i umierały do wieku odsadzenia od matki. Osłabienie dotyczyło głównie szyi i przednich łap, a w ostatnich godzinach życia pojawiał się utrudniony oddech. Neurony ruchowe (komórki nerwowe sterujące mięśniami) ginęły w ograniczonym obszarze w najwyższym odcinku rdzenia kręgowego (poziom C1). Mięśnie szyi traciły unerwienie, a mięśnie przednich łap nie. Myszy z jedną kopią R232C chorowały w porównywalny sposób.

      “exhibited motor behavioral deficits with onset in the third postnatal week (Fig. 1, A and B, fig. S2, A to C) and lethality by weaning age”Wyniki, „Mutant TRPV4 mice develop marked neurological phenotypes” i „Spinal motor neuron degeneration in TRPV4 mutant mice”

    • Myszy R269C skrzyżowano z 13 szczepami, z których każdy usuwa zmutowany gen tylko z jednego typu komórek (z neuronów, komórek glejowych, mięśni lub komórek wyściełających naczynia krwionośne). Jedynie usunięcie genu z komórek wyściełających naczynia (komórek śródbłonka), przeprowadzone przy użyciu dwóch niezależnych szczepów, przywracało przeżycie i sprawność ruchową oraz zapobiegało utracie neuronów ruchowych. Mysz reporterowa pokazała, że gen Trpv4 był włączony w komórkach wyściełających naczynia rdzenia kręgowego i mózgu, a według autorów nie był włączony w neuronach ruchowych rdzenia kręgowego.

      “marked rescue of mutant mice from lethality was only observed following endothelial cell-specific deletion of the mutant allele by crossing to two independent Cre-expressing mouse strains”Wyniki, „Genetic deletion of the mutant allele from endothelial cells rescues TRPV4 mutant mice”; Dyskusja

    • Hodowane komórki wyściełające naczynia, pobrane od zmutowanych myszy, reagowały silniej i szybciej niż prawidłowe komórki po dodaniu substancji, która włącza TRPV4 (GSK101). Autorzy nazywają to nadmierną aktywnością (gain of function). Spoczynkowe stężenie wapnia nie różniło się. W hodowli sprawdzono też szczelność bariery: warstwy zmutowanych komórek szybciej traciły szczelność przy małej dawce aktywatora (50 nM), ale nie przy większej (500 nM), a po 24 godzinach w obu przypadkach szczelność wracała.

      “resulted in elevations in cytosolic free calcium in NVECs from Trpv4R269C/R269C mice that were of greater amplitude and shorter latency than those observed in NVECs from WT littermates”Wyniki, „Mutant TRPV4 channels are overactive in NVECs”

    • Myszy z objawami miały ogniskowe, często jednostronne nieszczelności bariery między krwią a rdzeniem kręgowym, głównie w górnej części rdzenia kręgowego i w pniu mózgu, w pobliżu neuronów ruchowych. Nie obserwowano ich przed wystąpieniem objawów ani u myszy, których komórki wyściełające naczynia nie miały zmutowanego genu, a w niższych odcinkach rdzenia kręgowego były mniejsze lub nie występowały. W miejscach przecieku zanikało białko połączeń ścisłych (ZO-1), które pomaga uszczelniać szczeliny między komórkami naczyń.

      “Symptomatic Trpv4R269C/R269C mice at Stage B exhibited marked, often asymmetric, leakage of all three molecules, most prominently within the upper cervical spinal cord”Wyniki, „Mutant TRPV4 expression in endothelial cells causes focal BSCB breakdown”

    • Lek blokujący TRPV4, GSK2193874 (GSK219), wstrzykiwano do jamy brzusznej (dootrzewnowo) dwa razy dziennie w dawce 0,5 lub 2 mg/kg, począwszy od chwili, gdy myszy R269C miały już wyraźne objawy (stadium B, wiek P17–21, czyli 17–21 dni po urodzeniu). Leczone myszy żyły dłużej i lepiej radziły sobie w testach równowagi i na obracającym się wałku (rotarod) niż myszy, którym podawano płyn bez leku (nośnik, vehicle), a przy dawce 2 mg/kg poprawa była niemal całkowita. Lek badano wyłącznie w linii R269C.

      “Symptomatic Trpv4R269C/R269C mice (Stage B) treated systemically with GSK219 (0.5-2 mg/kg; twice daily intraperitoneal injections) exhibited marked improvements in both survival (Fig. 6A) and motor behavior”Wyniki, „TRPV4 antagonist administration rescues symptomatic mutant mice”

    • Po średnio 37,6 ± 1,2 dnia leczenia (badanie w wieku P50–60) u leczonych myszy nie stwierdzono przecieku znacznika w górnej części rdzenia kręgowego ani utraty neuronów ruchowych czy uszkodzenia aksonów na poziomie C1; badano 3 myszy na grupę. Białko ZO-1 powróciło po 10 dniach podawania dawki 2 mg/kg. Leczenie rozpoczęto w stadium, które autorzy opisują jako cechujące się jedynie ograniczoną utratą neuronów ruchowych.

      “As in Cre-rescued mutant mice, EZ-Biotin extravasation was not detected in the upper cervical spinal cord of GSK219-treated mice (Fig. 6, D and E), demonstrating rescue of BSCB function.”Wyniki, „TRPV4 antagonist administration rescues symptomatic mutant mice”; opis ryc. 6

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że u tych myszy nadmiernie aktywny zmutowany TRPV4 w komórkach wyściełających naczynia krwionośne powoduje ogniskowe nieszczelności bariery między krwią a rdzeniem kręgowym i że to ten przeciek, a nie działanie mutacji wewnątrz samych neuronów ruchowych, prowadzi do uszkodzenia neuronów ruchowych. Ponieważ lek blokujący TRPV4 podany po wystąpieniu objawów zamknął przeciek i odwrócił skutki choroby u myszy, autorzy sugerują, że leki blokujące TRPV4 są potencjalną metodą leczenia osób z mutacjami TRPV4. Zaznaczają, że nadal potrzebne są badania u ludzi, m.in. nad tym, jak wcześnie trzeba byłoby rozpocząć leczenie.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneChoroba myszy znacznie odbiega od typowej CMT2C u ludzi

      Chorujące myszy R269C miały dwie zmutowane kopie genu, podczas gdy według pracy choroba związana z TRPV4 u ludzi dziedziczy się zwykle w sposób dominujący, co oznacza, że wystarczy jedna wadliwa kopia. Myszy z jedną kopią R269C uwzględniono na rycinie przedstawiającej przeżycie i wyniki testu zawieszenia, ale tekst nie podaje, jak sobie radziły. Chore myszy słabły w trzecim tygodniu życia i umierały do wieku odsadzenia od matki, a uszkodzenia skupiały się w górnej części rdzenia kręgowego i w pniu mózgu. Sami autorzy piszą, że myszy odzwierciedlają tylko najcięższe postacie choroby u ludzi. Wyniki uzyskane u tych myszy mogą nie przekładać się na ludzi, zwłaszcza na osoby z łagodniejszą chorobą lub chorobą o późniejszym początku.

      “As mutant mice exhibit either full (Trpv4R269C) or near-full lethality (Trpv4R232C) by weaning age, these lines mirror the severe end of the clinical spectrum of TRPV4-mediated motor neuron disease.”Dyskusja

    • UmiarkowaneNie badano nerwów obwodowych, nerwów czuciowych ani fałdów głosowych

      Badanie obejmowało rdzeń kręgowy, pień mózgu oraz mięśnie szyi i przednich łap. W głównym tekście nie opisano badań nerwów biegnących do kończyn, czuciowych komórek nerwowych ani fałdów głosowych, choć we wstępie osłabienie fałdów głosowych, kończyn i przepony wymieniono jako część obrazu choroby u ludzi. Nie wiadomo więc, czy ten mechanizm związany z naczyniami krwionośnymi wyjaśnia problemy z nerwami czuciowymi lub z nerwami kończyn.

      “Given the pronounced neck and forelimb motor behavioral deficits, we performed histopathological assessments of the cervical spinal cord and associated musculature.”Wyniki, „Spinal motor neuron degeneration in TRPV4 mutant mice”

    • UmiarkowaneBrak ludzkich tkanek i danych od pacjentów

      Nie analizowano tkanek pacjentów, badań obrazowych ani danych klinicznych, więc nieszczelności bariery nie wykazano u ludzi. Powiązanie z ludźmi opiera się na badaniach pojedynczych komórek (single-cell) prowadzonych przez inne zespoły, które wykazały obecność TRPV4 w ludzkich komórkach wyściełających naczynia. Stwierdzenie, że ludzkie neurony ruchowe nie mają TRPV4, opiera się na jednym źródle (47), którego tytuł w spisie piśmiennictwa dotyczy cholesterolu w błonie komórkowej i ewolucji TRPV4, a nie komórek ludzkiego rdzenia kręgowego. Może to być błąd w cytowaniu, więc nie jest jasne, co potwierdza to stwierdzenie.

      “Future studies will be required to characterize BSCB impairments in humans.”Dyskusja; pozycja piśmiennictwa 47

    • UmiarkowaneStwierdzenie o bezpieczeństwie u ludzi wykracza poza dowody i dotyczy innego leku

      Myszy otrzymywały GSK2193874 w zastrzykach. Cytowane w pracy badania u ludzi dotyczyły doustnego leku blokującego TRPV4, który w tytule jednej z cytowanych prac nazwano GSK2798745; jest to inny związek. Tytuły tych prac opisują badania w niewydolności serca, u zdrowych ochotników i w przewlekłym kaszlu, a nie w neuropatii związanej z TRPV4. To, że lek był dobrze tolerowany w tych badaniach, nie dowodzi braku działań niepożądanych. Główny tekst nie podaje wyników sprawdzania działań niepożądanych u leczonych myszy; opiera się na wcześniejszych pracach na gryzoniach.

      “These findings suggest that TRPV4 inhibition within endothelial cells can be achieved in human patients without accompanying side effects or adverse events.”Dyskusja; pozycje piśmiennictwa 80–82

    • UmiarkowaneWąski zakres eksperymentu z lekiem

      Lek badano w jednej linii (R269C, dwie kopie), z jednym momentem rozpoczęcia leczenia, w zastrzykach dwa razy dziennie. Leczenie rozpoczęto w stadium, które autorzy opisują jako cechujące się jedynie ograniczoną utratą neuronów ruchowych, więc wynik najlepiej rozumieć jako ochronę pozostałych neuronów i naprawę bariery, a nie odrastanie utraconych neuronów. Wyniki badań tkanek pochodzą od 3 leczonych myszy na grupę, a myszy otrzymujące nośnik (vehicle) badano w wieku P20–22, podczas gdy leczone myszy w wieku P50–60. Tekst nie podaje, co się dzieje po odstawieniu leku ani w dłuższym okresie. Autorzy piszą, że nie wiadomo, jak wcześnie trzeba by rozpocząć leczenie u pacjentów.

      “a stage characterized by leakage of serum products, motor behavioral deficits and motor neuronal dysfunction, but limited motor neuron soma loss”Wyniki, „TRPV4 antagonist administration rescues symptomatic mutant mice”; opis ryc. 6; Dyskusja

    • UmiarkowaneBrak randomizacji i niezaślepione testy ruchowe

      Myszy nie były losowo przydzielane do grup, a osoby oceniające testy ruchowe wiedziały, które myszy są zmutowane; tekst nie podaje, czy wiedziały też, które myszy dostały lek. Na ocenę mogą wpływać oczekiwania. Średni wiek na początku leczenia nieco różnił się między grupami (P18,7 w grupie otrzymującej nośnik, P19,9 w grupie z większą dawką). Liczebność grup ustalono na podstawie badań pilotażowych i wcześniejszych prac. W głównym tekście wyników nie podano osobno dla każdej płci. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że liczenie neuronów ruchowych i połączeń nerwowo-mięśniowych oraz ocenę przecieku przez barierę prowadzono bez wiedzy o genotypie i leczeniu, a przeżycie jest miarą obiektywną.

      “No randomization was employed. Experimenters were not blinded to genotype for motor behavioral assessments.”Materiały i metody, „Study design”

    • UmiarkowaneZwiązek przyczynowy między przeciekiem a uszkodzeniem nerwów jest wnioskowany, a nie bezpośrednio sprawdzony

      Dowodem na to, że przeciek powoduje uszkodzenie neuronów ruchowych, jest to, że oba zjawiska występują w tych samych miejscach i mniej więcej w tym samym czasie oraz że usunięcie lub zablokowanie zmutowanego TRPV4 zapobiega obu. Żaden eksperyment nie zamknął przecieku inną drogą, aby wykazać, że to sam przeciek jest przyczyną. Szczepy usuwające gen działają na komórki wyściełające naczynia w całym organizmie, a lek działa na TRPV4 wszędzie. Autorzy piszą też, że nie mogą całkowicie wykluczyć udziału innych narządów w śmierci myszy. Autorzy przyznają te ograniczenia.

      “Although the regionality and asymmetry of BSCB breakdown in symptomatic mutant mice strongly suggest that the neurological phenotypes arise due to direct effects of mutant TRPV4 in NVECs it will be important to verify this experimentally.”Dyskusja, akapit o ograniczeniach

    • UmiarkowaneNiektóre sformułowania wykraczają poza dane z badań na myszach

      Mutacja jest ludzka, ale rozpad bariery wykazano tylko u myszy, więc określenie „a human genetic mutation causing” (ludzka mutacja genetyczna powodująca) rozpad bariery jest stwierdzeniem dotyczącym myszy. W dyskusji napisano też, że dane są zgodne z tym, że zablokowanie TRPV4 pozwala komórkom naczyń „fully” (w pełni) odbudować barierę, co opiera się na teście ze znacznikiem u 3 leczonych myszy na grupę.

      “To our knowledge, the current findings represent the first example of a human genetic mutation causing acquired blood-CNS barrier breakdown as the primary driver of neurodegenerative pathology.”Dyskusja

    • DrobneMałe grupy w badaniach tkanek i luki w opisie wyników

      Liczby neuronów ruchowych oraz większość pomiarów bariery i połączeń ścisłych pochodzą od 3 myszy na grupę (maksymalnie 7). Na niektórych wykresach każdy przekrój rdzenia kręgowego liczy się jako osobny punkt danych (na przykład 30 połówek przekrojów od 3 myszy), przez co wyniki mogą wyglądać na pewniejsze, niż są, choć pokazano też wyniki w przeliczeniu na mysz. Opisy krzywych przeżycia w eksperymentach z usuwaniem genu i z lekiem nie podają liczebności grup ani nazwy testu statystycznego; informacje te mogą znajdować się na rycinach lub w materiałach uzupełniających, które nie były tu dostępne. Główny tekst potwierdza usunięcie genu tylko dla dwóch szczepów działających w śródbłonku, więc nie pokazano, w jakim stopniu pozostałe szczepy usuwały gen. Małe grupy są typowe dla tego rodzaju badań tkanek.

      “Mean number of MNs per C1 spinal cord hemisection, based on assessments of the mean number per mouse (E; n=3 mice/genotype)”Opis ryc. 1; opisy ryc. 2 i ryc. 6

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U myszy z wprowadzonymi (knock-in) do endogennego genu Trpv4 mutacjami wywołującymi CMT2/dSMA, R269C (homozygoty) lub R232C (heterozygoty), nadmierna aktywność (gain of function) TRPV4 w komórkach śródbłonka naczyń układu nerwowego wiązała się z ogniskowym uszkodzeniem bariery krew–rdzeń kręgowy w górnym odcinku szyjnym rdzenia, utratą białka połączeń ścisłych ZO-1, regionalną degeneracją neuronów ruchowych i wczesną śmiertelnością. Usunięcie zmutowanego allelu z komórek śródbłonka (Cdh5Cre, Tie2Cre), ale nie z neuronów, komórek glejowych czy mięśni, odwracało fenotyp, co wskazuje na mechanizm nieautonomiczny komórkowo (non-cell autonomous). Ogólnoustrojowe podawanie GSK2193874, rozpoczęte w chwili wystąpienia objawów, przywracało integralność bariery, chroniło neurony ruchowe na poziomie C1 i zapobiegało przedwczesnej śmierci w sposób zależny od dawki u myszy R269C. Nie badano tkanek ludzkich, a choroba u myszy odzwierciedla tylko najcięższy koniec spektrum klinicznego u ludzi.

    Prościej

    TRPV4 to kanał, czyli coś w rodzaju drzwi na powierzchni komórki, które wpuszczają do niej wapń. Badacze wprowadzili myszom dwie zmiany w TRPV4, które wywołują chorobę. Myszy słabły, traciły komórki nerwowe w górnej części rdzenia kręgowego i umierały młodo. Wadliwy kanał działał zbyt mocno w komórkach wyściełających małe naczynia krwionośne, przez co ochronna bariera między krwią a rdzeniem kręgowym miejscami przeciekała obok neuronów ruchowych (komórek nerwowych sterujących mięśniami). Usunięcie wadliwego genu z tych komórek naczyń albo wstrzykiwanie leku blokującego TRPV4 po pojawieniu się objawów zatrzymywało przeciek i odwracało skutki choroby u myszy, ale niczego z tego nie sprawdzono u ludzi.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. U tych myszy drzwi w ściankach malutkich naczyń krwionośnych zacięły się i były otwarte za szeroko, więc naczynia w rdzeniu kręgowym przeciekały jak pęknięta rura, a pobliskie komórki nerwowe ulegały uszkodzeniu. Lek, który domyka te drzwi, zatrzymał przeciek i pomógł myszom. Były to jednak bardzo chore, młode myszy i nikt jeszcze nie wie, czy u ludzi dzieje się to samo ani czy ten lek u nich działa.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Badanie na myszach nad mechanizmem neuropatii związanej z TRPV4. Wykorzystano w nim dwie mutacje, które u ludzi wywołują CMT2, i sprawdzono lek blokujący TRPV4, ale praca nie zawiera żadnych danych od pacjentów.

    Siła dowodów 3/5: Staranna praca na myszach: wiele metod i wbudowane powtórzenia (dwie mutacje, dwa szczepy usuwające gen w śródbłonku, zaślepione zliczenia w tkankach). Zabrakło jednak randomizacji, testy ruchowe nie były zaślepione, grupy w badaniach tkanek były małe, nie ma danych od ludzi, a myszy chorowały ciężko i wcześnie umierały, co według autorów odpowiada tylko najcięższym postaciom choroby u ludzi.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: Muscular Dystrophy Association (granty 629305 i 2777551), kilka grantów National Institutes of Health i National Institute of Neurological Disorders and Stroke, nagroda New Discovery Award od Advance-CTR (wspieranego grantem IDeA-CTR U54GM115677) oraz nagroda Pamela Mars Wright Innovator Award. Konflikty interesów: starszy autor (senior author) C.J.S. był konsultantem wielu firm, w tym Actio Biosciences, Novartis, Biogen i Roche; wcześniej otrzymywał wsparcie grantowe na badania od Ionis Pharmaceuticals i Argenx, a obecnie otrzymuje wsparcie grantowe od Roche, Biogen i Actio Biosciences. Praca nie podaje, czym zajmuje się Actio Biosciences ani czy to wsparcie ma związek z tym badaniem. C.J.S. jest nieodpłatnym doradcą organizacji pacjentów, m.in. CMT Research Foundation i CMT Association, oraz współwłaścicielem dwóch oczekujących zgłoszeń patentowych, złożonych wspólnie z Ionis Pharmaceuticals, dotyczących oligonukleotydów antysensownych skierowanych na SMN-AS1 (zgodnie z opisem nie na TRPV4). Wszyscy pozostali autorzy deklarują brak konfliktu interesów. Nie wymieniono autorów z GSK ani finansowania od GSK, a główny tekst nie podaje, skąd pochodziły związki o nazwach GSK (GSK1016790A, GSK2193874).

    PubMed 38776392 · DOI

41. #41Tylko szczegółowe opracowanieBadanie słuchu w jednej rodzinie, z powtarzanymi badaniami słuchu u części jej członków

    Intrafamilial variable hearing loss in TRPV4 induced spinal muscular atrophy

    Oonk AM, Ekker MS, Huygen PL i in. · 2014 · The Annals of otology, rhinology, and laryngology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    W tej jednej rodzinie z wariantem R269H u wszystkich osób z mutacją rozwinął się niedosłuch wynikający z uszkodzenia ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego, zwykle zauważany w średnim wieku i powoli narastający. Jego nasilenie nie szło w parze z osłabieniem mięśni.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie słuchu w jednej rodzinie, z powtarzanymi badaniami słuchu u części jej członków

    Kogo lub co badano

    Jedna holenderska rodzina ze zmianą TRPV4 c.806G>A (R269H), opisana po raz pierwszy w 1985 r. jako rodzina z dziedziczonym dominująco rdzeniowym zanikiem mięśni ograniczonym do dolnej części ciała. W badaniu wzięło udział ośmioro krewnych, w tym czworo nosicieli mutacji. Badania słuchu wykonano u osób w wieku 35–69 lat.

    Co zrobiono

    Specjaliści od słuchu z Nijmegen zaprosili rodzinę do badania. Każdy uczestnik wypełnił kwestionariusz dotyczący słuchu i równowagi oraz przeszedł badanie laryngologiczne. Słuch zmierzono w zakresie 0,25–8 kHz w przewodnictwie powietrznym i kostnym, zbadano rozumienie mowy, a wcześniejsze badania słuchu posłużyły do porównania zmian u każdej osoby z prawidłowym, związanym z wiekiem pogarszaniem się słuchu. Powtórzono też badanie neurologiczne. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • U wszystkich czterech nosicieli stwierdzono niedosłuch odbiorczy (czuciowo-nerwowy), czyli wynikający z uszkodzenia ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego. Nie znaleziono innej przyczyny i nikt nie zgłaszał problemów z równowagą.

      “All four carriers had sensorineural hearing loss. No other cause was found, and nobody reported balance problems.”Opracowanie wtórne, „Hearing findings” (wyniki badań słuchu)

    • Niedosłuch zauważano po raz pierwszy w wieku 35–62 lat. Wszystkie cztery osoby mówiły, że słuch im się pogarsza. Niedosłuch był lekki lub umiarkowany, ze średnimi progami słyszenia od około 35 do około 69 dB.

      “The age at which each person noticed it ranged from 35 to 62. All four said it was getting worse.”Opracowanie wtórne, „Hearing findings” (wyniki badań słuchu)

    • Rodzaj niedosłuchu różnił się między krewnymi (krzywa opadająca, w kształcie litery U, wznosząca się albo niewielkie obniżenie w średnich częstotliwościach). U trzech osób, które miały wcześniejsze badania, potwierdzono rzeczywiste pogorszenie, większe niż przy normalnym starzeniu się, u każdej w innych częstotliwościach.

      “Following each person over time confirmed real progression in three of them, at different pitches in each.”Opracowanie wtórne, „Hearing findings” (wyniki badań słuchu) i tabela „The four carriers” (czworo nosicieli)

    • Nasilenie choroby nerwów nie odpowiadało nasileniu niedosłuchu.

      “Severity of nerve disease and severity of hearing loss did not go together.”Opracowanie wtórne, „Hearing findings” (wyniki badań słuchu)

    • Rozumienie mowy było nieco gorsze, niż przewidywałby sam wiek, ale takie, jakiego można było oczekiwać przy zmierzonym niedosłuchu, lub lepsze.

      “Speech recognition was slightly below what age alone would predict”Opracowanie wtórne, „Hearing findings” (wyniki badań słuchu)

    • Autorzy zalecają badanie przesiewowe w kierunku niedosłuchu odbiorczego u osób z mutacjami TRPV4 i sugerują rozważenie zaleceń ostrożności wobec hałasu, przy czym tę drugą sugestię opierają na wynikach u myszy pozbawionych TRPV4.

      “Screen people with TRPV4 mutations for sensorineural hearing loss, since early hearing support works better than late.”Opracowanie wtórne, „Authors' recommendations” (zalecenia autorów)

    Wnioski autorów

    Niedosłuch odbiorczy jest częścią obrazu choroby w tej rodzinie z R269H. Zwykle zaczyna się w średnim wieku i narasta, ale jego rodzaj i tempo różnią się między krewnymi i nie idą w parze z nasileniem choroby nerwów. Autorzy zalecają badania przesiewowe słuchu u osób z mutacjami TRPV4 i sugerują rozważenie zaleceń dotyczących narażenia na hałas.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneBardzo mała grupa

      Zbadano tylko cztery osoby z mutacją, wszystkie z jednej rodziny, więc na ich podstawie nie można ocenić, jak częsty ani jak typowy jest taki obraz niedosłuchu.

      “Four affected people in one family. The authors say the group is too small to test their own ideas.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneRozpoznanie w rodzinie to rdzeniowy zanik mięśni, a nie CMT2C

      To, że osoby, u których R269H ujawnia się jako CMT2C, mają taki sam obraz niedosłuchu, jest założeniem, a nie wykazanym faktem.

      “This family's diagnosis is congenital spinal muscular atrophy.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowanePogorszenie oceniane na podstawie niewielu badań

      Tylko trzy osoby miały wcześniejsze badania słuchu, więc wniosek, że słuch pogarsza się z czasem, opiera się na kilku pomiarach u każdej z nich.

      “Earlier hearing tests existed for only three people, so progression rests on a handful of data points each.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneZalecenia dotyczące hałasu pochodzą z badań na myszach

      Sugestia dotycząca narażenia na hałas opiera się na badaniu na myszach, a dane z tej rodziny ani jej nie potwierdzają, ani nie wykluczają, więc wykracza ona poza dane od ludzi.

      “The noise advice comes from one mouse study, with no human evidence.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneNarażenie na hałas oceniane kwestionariuszem

      Wcześniejsze narażenie na hałas, czyli możliwą inną przyczynę niedosłuchu, oceniano tylko za pomocą kwestionariusza.

      “Noise exposure was assessed by questionnaire.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneKrewni bez mutacji nie posłużyli za grupę porównawczą

      Czworga krewnych bez mutacji nie opisano szczegółowo, więc brakuje grupy porównawczej w obrębie rodziny.

      “The four relatives without the mutation are not described in detail as a comparison group.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Wszystkie cztery osoby z mutacją miały niedosłuch, więc nie było nosicieli bez objawów. Według opracowania każdy uczestniczący krewny wypełnił kwestionariusz i przeszedł badanie laryngologiczne, ale czworga krewnych bez mutacji nie opisano szczegółowo. Cytat: „Eight relatives took part, four of them mutation carriers.” (wzięło udział ośmioro krewnych, w tym czworo nosicieli mutacji).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W jednej rodzinie z wariantem TRPV4 R269H w czwartym powtórzeniu ankirynowym u wszystkich czterech heterozygotycznych nosicieli występował lekki lub umiarkowany niedosłuch odbiorczy o różnej konfiguracji audiometrycznej, a u trzech osób z seryjnymi audiogramami stwierdzono progresję przekraczającą normy wiekowe, w różnych częstotliwościach. Stopień niedosłuchu nie korelował z nasileniem fenotypu nerwowo-mięśniowego. Przy czterech nosicielach i fenotypie rdzeniowego zaniku mięśni wyniki opisują tę rodzinę i nie pozwalają ustalić częstości ani mechanizmu niedosłuchu w CMT2C.

    Prościej

    Badacze sprawdzili słuch w holenderskiej rodzinie ze zmianą TRPV4 R269H, którą mają też niektóre osoby z CMT2C. Cała czwórka krewnych z tą zmianą miała niedosłuch wynikający z uszkodzenia ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego, zauważony po raz pierwszy w wieku 35–62 lat. U trzech z nich badania potwierdziły, że z czasem się pogarszał. Obraz niedosłuchu różnił się między krewnymi, a to, jak źle ktoś słyszał, nie szło w parze z tym, jak bardzo miał osłabione mięśnie. Rodzina jest mała, więc to obserwacje, a nie reguły.

    Najprościej

    Cztery osoby z jednej rodziny miały tę samą zmianę w genie TRPV4 i wszystkie, już jako dorosłe, zauważyły, że słyszą coraz gorzej. Było to tak, jakby cztery radia miały tę samą usterkę, ale każde gubiło inne dźwięki. Z tego, jak słabe miały nogi, nie dało się przewidzieć, jak źle będą słyszeć.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: To szczegółowe badanie słuchu w rodzinie z chorobą nerwowo-mięśniową związaną z TRPV4 i wariantem R269H, który według opracowania należy do częstych mutacji wywołujących CMT2C. Sama rodzina ma jednak rozpoznany rdzeniowy zanik mięśni, a nie CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Standaryzowane badania słuchu, częściowo powtarzane przez lata, ale tylko czworo nosicieli w jednej rodzinie, a omówienie powstało na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Według opracowania badanie finansowały Heinsius Houbolt Foundation, Oticon Foundation i ZonMw. Opracowanie nie wspomina o konfliktach interesów.

    PubMed 24963089 · DOI

42. #42Pełny tekstList do redakcji (korespondencja)

    TRPV4 neuropathy-causing mutations localize to the convex face of the ankyrin repeat domain (odpowiedź w korespondencji „Neurology” dotyczącej pracy „Phenotypic spectrum and incidence of TRPV4 mutations in patients with inherited axonal neuropathy”)

    Sullivan JM, Landouré G, Gaudet R i in. · 2014 · Neurology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 3

    Ten list jest częścią naukowej dyskusji o kształcie białka TRPV4 i o tym, gdzie leżą w nim mutacje wywołujące CMT2C. Nie przynosi nowych informacji o objawach ani leczeniu.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    List do redakcji (korespondencja)

    Kogo lub co badano

    Praca nie obejmuje pacjentów ani nowych doświadczeń. To odpowiedź na pracę Echaniz-Laguna i wsp. (Neurology 2014) dotycząca mutacji TRPV4 Arg186Gln oraz tego, gdzie zmutowane reszty argininy (Arg186, Arg232, Arg269, Arg315 i Arg316) leżą w domenie powtórzeń ankirynowych (ARD) TRPV4.

    Co zrobiono

    Badacze, którzy wcześniej opublikowali mutacje TRPV4 wywołujące neuropatię oraz struktury krystaliczne domeny powtórzeń ankirynowych TRPV4, napisali do czasopisma w sprawie pracy innego zespołu. Zgłaszają dwa zastrzeżenia: mutację przedstawioną jako nową opisano już wcześniej, a druga praca umieściła zmutowane reszty argininy na niewłaściwej powierzchni domeny.

    Co ustalono

    • Autorzy listu piszą, że mutację Arg186Gln, przedstawioną w drugiej pracy jako nową, opisali już wcześniej, razem z jej położeniem w domenie powtórzeń ankirynowych i skutkami w badaniach na komórkach.

      “In fact, we reported this mutation in Neurology [2] along with descriptions of its location in the TRPV4 ankyrin repeat domain (ARD) and its functional effects in cell-based studies.”List, akapit 1

    • Pierwotna praca podawała, że łańcuchy boczne zmutowanych reszt argininy są skierowane ku wklęsłej (zakrzywionej do środka) części domeny.

      “the side chain of Arg186 is directed toward the concave part of the domain, as is the case for Arg232, Arg269, Arg315, and Arg316.”List, akapit 1 (cytat z pracy Echaniz-Laguna i wsp.)

    • Autorzy listu piszą, że ich własne opublikowane struktury pokazują, iż zmutowane reszty argininy leżą na powierzchni wypukłej (wybrzuszonej na zewnątrz) domeny, więc stwierdzenie z pierwotnej pracy jest sprzeczne z ich wynikami.

      “these conclusions appear to be in contradiction to our findings indicating that the mutated arginine residues reside on the convex face of the ARD [2-5].”List, akapit 1

    • Przekonują, że położenie mutacji ma znaczenie dla zrozumienia, jak wywołują one chorobę, i proszą autorów pierwotnej pracy o poprawienie tego stwierdzenia lub pełne jego uzasadnienie.

      “Given that the location of the mutations has very significant implications regarding their pathogenicity, we do not believe this is a minor point”List, akapit 1

    Wnioski autorów

    Autorzy piszą, że mutacja Arg186Gln nie była nowa, a zmutowane reszty argininy leżą na powierzchni wypukłej domeny powtórzeń ankirynowych, a nie na wklęsłej. Ponieważ uważają, że położenie ma znaczenie dla tego, jak mutacje wywołują chorobę, proszą autorów pierwotnej pracy, by albo poprawili swoje stwierdzenie, albo w pełni je uzasadnili.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneList bez nowych danych, przedstawiający tylko jedną stronę sporu

      List uzasadnia swoje stanowisko, odsyłając do wcześniejszych prac, zamiast przedstawiać dowody. Dokument nie zawiera odpowiedzi Echaniz-Laguny i współpracowników, więc czytelnik poznaje tylko jedną stronę sporu i nie może go rozstrzygnąć na podstawie samego tego tekstu.

      “feel it is important that the authors either correct or make a complete case for their conclusions.”List, akapit 1

    • DrobnePoparcie pochodzi z wcześniejszych prac samych autorów listu

      Autorzy mają dobre podstawy, by się wypowiadać, bo to oni uzyskali omawiane struktury. Mimo to dowodem na położenie na powierzchni wypukłej są ich własne opublikowane prace (pozycje piśmiennictwa 2–4), które list tylko cytuje, zamiast przedstawić dane. Jedna z pozycji na poparcie pochodzi od innego zespołu (pozycja 5).

      “Despite being based on our published crystal structures of the TRPV4-ARD (although without appropriate citation)”List, akapit 1

    • DrobneNie wyjaśniono, dlaczego położenie ma znaczenie

      List stwierdza, że położenie mutacji ma bardzo istotne konsekwencje dla ich chorobotwórczości, ale nie mówi, jakie to konsekwencje. Aby zrozumieć ten argument, czytelnik musi sięgnąć do cytowanych prac.

      “Given that the location of the mutations has very significant implications regarding their pathogenicity”List, akapit 1

    • DrobneTytuł w rekordzie nie odpowiada listowi

      Rekord w repozytorium podaje ten dokument pod tytułem pracy, na którą odpowiada. Własny tytuł listu to „TRPV4 neuropathy-causing mutations localize to the convex face of the ankyrin repeat domain” (mutacje TRPV4 wywołujące neuropatię leżą na powierzchni wypukłej domeny powtórzeń ankirynowych). To wersja autorska z repozytorium Harvard DASH, więc sformułowania mogą się nieco różnić od opublikowanego listu. Przy cytowaniu trzeba zachować ostrożność.

      “Phenotypic spectrum and incidence of TRPV4 mutations in patients with Inherited axonal neuropathy. Neurology (2014)”Strona tytułowa w repozytorium, cytowanie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W korespondencji dotyczącej pracy Echaniz-Laguna i wsp. (2014) Sullivan i współpracownicy stwierdzają, że wariant TRPV4 Arg186Gln był już opisany, razem z jego położeniem w domenie powtórzeń ankirynowych (ARD) i skutkami czynnościowymi w badaniach komórkowych. Stwierdzają też, że zmutowane reszty argininy (Arg186, Arg232, Arg269, Arg315 i Arg316) leżą na powierzchni wypukłej ARD, a nie na wklęsłej, i argumentują, że położenie reszt ma znaczenie dla chorobotwórczości. List powołuje się na wcześniejsze struktury krystaliczne i publikacje, ale nie przedstawia nowych danych.

    Prościej

    To krótki list jednego zespołu badawczego do czasopisma w sprawie pracy innego zespołu o chorobie nerwów związanej z TRPV4. Autorzy piszą, że mutację, którą druga praca nazwała nową, opisano już wcześniej. Nie zgadzają się też co do tego, gdzie w jednej części białka TRPV4, domenie powtórzeń ankirynowych, leży kilka mutacji związanych z CMT2C: według nich po stronie wybrzuszonej na zewnątrz, a nie po stronie zakrzywionej do środka. Uważają, że ma to znaczenie dla zrozumienia, jak mutacje wywołują chorobę.

    Najprościej

    Dwa zespoły naukowców spierały się, po której stronie jednej części „drzwi” TRPV4 leżą zmiany wywołujące CMT2C, trochę jak w kłótni o to, czy naklejka jest na zewnątrz, czy wewnątrz wygiętej muszli. Ten list przedstawia zdanie jednego z zespołów.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dotyczy tego, gdzie w białku leżą mutacje TRPV4 związane z CMT2C (w tym Arg269, Arg315 i Arg316), a to część mechanizmu neuropatii związanej z TRPV4.

    Siła dowodów 2/5: Krótki list bez nowych danych, oparty na wcześniej opublikowanych strukturach i pracach autorów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie podano.

    PubMed 25404646 · DOI · Omówiono list z odpowiedzią autorów, a nie pierwotny list, na który odpowiadają.

43. #43Pełny tekstOpis przypadku (dwoje niespokrewnionych pacjentów)

    Phenotypic variability of TRPV4 related neuropathies

    Evangelista T, Bansagi B, Pyle A i in. · 2015 · Neuromuscular disorders: NMD

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    Ta praca opisuje dwa kolejne przykłady tego, jak różnie mogą się objawiać zmiany w TRPV4: od osłabienia i cech szkieletowych we wczesnym dzieciństwie po osłabienie nóg zaczynające się około 40. roku życia. Pokazuje też, że niektóre osoby z chorobą nerwów związaną z TRPV4 nie mają problemów z głosem ani ze słuchem.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku (dwoje niespokrewnionych pacjentów)

    Kogo lub co badano

    Dwoje niespokrewnionych pacjentów opisanych przez zespół zajmujący się chorobami nerwowo-mięśniowymi z Newcastle w Wielkiej Brytanii: 8-letni chłopiec (Pacjent 1) z wariantem de novo TRPV4 c.805C>T (p.Arg269Cys) oraz 48-letnia kobieta (Pacjentka 2) z nowym wariantem TRPV4 c.184G>A (p.Asp62Asn). Rodzice przeszli badania genetyczne, a w przypadku pacjentki 2 zbadano genetycznie także 29-letniego brata.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują u każdego z pacjentów wywiad lekarski, badanie przedmiotowe, badania nerwów, biopsję mięśnia oraz (u pacjentki 2) rezonans magnetyczny (MRI) mięśni. Aby znaleźć przyczynę genetyczną, wykonali sekwencjonowanie eksomu (whole exome sequencing), a warianty sprawdzili u krewnych. Następnie porównują oba przypadki z wcześniejszymi opisami.

    Co ustalono

    • Pacjent 1 miał osłabienie mięśni od niemowlęctwa, łopatki skrzydlate, opadanie stopy i prawidłową szybkość przewodzenia nerwowego, a do tego niski wzrost, krótkie nogi i krótkie palce; według autorów cechy te sugerowały dysplazję szkieletową.

      “There was a slight lumbar lordosis, short stature, short lower limbs, brachydactyly, flat feet and genus valgus, suggestive of skeletal dysplasia.”2.1.1. Pacjent 1

    • Wariant R269C powstał u pacjenta 1 de novo, czyli nie został odziedziczony (u obojga rodziców wynik badania był ujemny). Opisywano go już wcześniej w CMT2C, SPSMA i wrodzonym dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni (CDSMA), ale według autorów nie w połączeniu z dysplazją szkieletową.

      “To our knowledge this mutation has never been associated with skeletal dysplasia; however milder skeletal abnormalities may have been missed on routine neurological examination.”4. Dyskusja

    • Pacjentka 2 miała prawidłową sprawność ruchową do około 40. roku życia, a potem pojawiło się podwijanie (skręcanie) stawu skokowego, opadanie stopy i osłabienie nóg (siła mięśni dystalnych w stopniu 2/5). Szybkość przewodzenia nerwowego była prawidłowa, ale odpowiedzi ruchowe miały małą amplitudę, a w palcach stóp występowała niewielka utrata czucia. Autorzy uznają ten obraz za zgodny z CMT2C.

      “Motor and sensory nerve conduction velocities of the lower limbs were normal, but reduced motor amplitudes in the right peroneal (1.8 mV) and right tibial (5 mV) and absent F-waves were observed.”2.1.2. Pacjentka 2

    • Nowego wariantu D62N u pacjentki 2 nie stwierdzono u jej matki, stwierdzono go u brata, który urodził się z obustronną stopą końsko-szpotawą (talipes), a ojca nie można było zbadać. Na poparcie tezy, że wariant wywołuje chorobę, przywołano przewidywania komputerowe i jego rzadkość (stwierdzono go raz na 119 558 alleli).

      “This novel variant was absent in the healthy mother and was present in her brother, the father was deceased and DNA was not available for testing.”3.2. Analiza genetyczna

    • W biopsji mięśnia pacjentki 2 widoczne były zmiany wynikające z uszkodzenia nerwów (zmiany neurogenne) oraz nietypowe skupiska materiału zasadochłonnego (bazofilnego) w pojedynczych włóknach, co skłoniło autorów do spekulacji o mechanizmie zlepiania się białek, podobnym do tego w neuropatiach związanych z białkami szoku cieplnego.

      “Large, mainly central accumulation of basophilic material was observed in occasional fibres”3.1. Histologia mięśni

    • U żadnego z pacjentów nie stwierdzono porażenia fałdów głosowych ani niedosłuchu, czyli cech często opisywanych w neuropatii związanej z TRPV4.

      “Vocal cord paralysis and, to a lesser extent, neurosensory deafness are described as clinical clues to diagnose TRPV4 associated neuropathies; however none of these were present in our patients.”5. Wnioski

    Wnioski autorów

    Zmiany w TRPV4 wywołują szeroki zakres schorzeń o bardzo różnym nasileniu. Cechy szkieletowe, takie jak niski wzrost i krótkie palce, u osoby z neuropatią aksonalną powinny nasuwać podejrzenie zmian w TRPV4. Wtręty zasadochłonne (bazofilne) w biopsji mięśnia u osoby z neuropatią aksonalną powinny nasuwać podejrzenie zmian w TRPV4 lub w genach białek szoku cieplnego. Autorzy sugerują, że choroba związana z TRPV4 może mieć wspólny mechanizm zlepiania się białek z neuropatiami związanymi z białkami szoku cieplnego oraz że MRI mięśni ma ograniczoną przydatność w diagnostyce.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneKrewni opisani jako zdrowi albo niezbadani

      Matka pacjentki 2 jest określona jako „healthy” (zdrowa) i „asymptomatic” (bez objawów), ale nie podano wyników jej badania przedmiotowego ani badań nerwów. Brat, który ma ten sam wariant, w ogóle nie został zbadany, więc o jego stanie wiadomo tylko tyle, że urodził się ze stopą końsko-szpotawą (talipes). Ojciec nie żył i nie został zbadany. Przez to dowody z rodziny na segregację wariantu z chorobą są słabe i nie mówią nic wiarygodnego o tym, jak zmienny jest przebieg choroby w tej rodzinie.

      “He was unable to attend our clinic for neurological and electrophysiological examinations.”2.1.2. Pacjentka 2

    • UmiarkowaneNowy wariant uznany za chorobotwórczy głównie na podstawie przewidywań

      Wariantu D62N nie badano w laboratorium. Argumenty za tym, że wywołuje chorobę, opierają się na komputerowych narzędziach predykcyjnych, jego rzadkości i obecności u niezbadanego brata. To przesłanka, ale nie dowód, a mimo to praca opisuje oboje pacjentów jako nosicieli „pathogenic mutations” (mutacji chorobotwórczych).

      “The in silico studies and mutation prediction programmes indicate that this variant is probably pathogenic by changing the conformation of the protein.”4. Dyskusja

    • UmiarkowaneTyp dysplazji szkieletowej nazwany bez opisanych zdjęć rentgenowskich

      Cechy szkieletowe pacjenta 1 opisano na podstawie badania przedmiotowego i fotografii. Nie przedstawiono zdjęć rentgenowskich kośćca, a mimo to w dyskusji wymieniono konkretną dysplazję (dysplazję metatropową). Czytelnik nie może sprawdzić, na ile pewne jest to określenie.

      “Patient 1 has a phenotype combining scapuloperoneal spinal muscular atrophy (SPSMA) and metatropic dysplasia.”4. Dyskusja

    • UmiarkowaneSpekulacje o mechanizmie na podstawie jednej biopsji

      Proponowany związek z neuropatiami związanymi z białkami szoku cieplnego opiera się na wtrętach o nieustalonym składzie, widocznych w pojedynczych włóknach jednej biopsji. W biopsji pacjenta 1 ich nie było. Wniosek, że takie wtręty powinny kierować uwagę lekarzy na TRPV4, idzie dalej, niż pozwala na to jeden przypadek.

      “In support of this we emphasize the fact that the muscle biopsy from patient 2 showed intracellular aggregates, but the exact protein composition of these aggregates has not been elucidated yet.”4. Dyskusja

    • DrobneBłędy i niespójności w tekście

      W najważniejszych punktach (highlights) i w streszczeniu opisano dwie „novel” (nowe) mutacje, ale w wynikach napisano, że R269C „has been repeatedly reported” (był wielokrotnie opisywany). W wynikach D62N opisano też jako zamianę kwasu asparaginowego na argininę, podczas gdy jego nazwa (p.Asp62Asn) oznacza zamianę na asparaginę. Te pomyłki nie zmieniają głównego przesłania, ale pokazują, że pracę trzeba czytać uważnie.

      “The sequence change is predicted to cause the substitution of a moderately conserved aspartic acid for an arginine at codon 62”3.2. Analiza genetyczna

    • DrobneOgólne stwierdzenia wyciągnięte z bardzo małej liczby pacjentów

      Stwierdzenie, że MRI mięśni ma ograniczoną przydatność diagnostyczną, opiera się na badaniu jednej pacjentki porównanym z wcześniejszymi opisami. To opinia, a nie sprawdzony wynik.

      “Therefore muscle MRI is of limited benefit as a diagnostic tool in TRPV4-related diseases.”4. Dyskusja

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    To nie jest badanie penetracji, ale krewni mają znaczenie dla oceny nowego wariantu. Matka pacjentki 2, która go nie ma, jest opisana tylko jako „healthy” (zdrowa) i „asymptomatic” (bez objawów), bez opisanego badania przedmiotowego ani badań nerwów. Brat pacjentki 2, który ma ten wariant i urodził się z obustronną stopą końsko-szpotawą (talipes), nie został zbadany: „He was unable to attend our clinic for neurological and electrophysiological examinations.” (Nie mógł przyjść do naszej poradni na badanie neurologiczne i elektrofizjologiczne). Matkę pacjenta 1 opisano jako zdrową, a o ojcu podano, że choruje na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa; również w tych przypadkach nie opisano badania neurologicznego.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U dwojga niespokrewnionych pacjentów z heterozygotycznymi wariantami zmiany sensu (missense) w TRPV4 stwierdzono rozbieżne fenotypy: wariant de novo p.Arg269Cys z fenotypem neurogennym przypominającym SPSMA oraz z cechami klinicznymi sugerującymi dysplazję szkieletową, a także nowy wariant w N-końcowej domenie cytoplazmatycznej, p.Asp62Asn, z neuropatią aksonalną o późnym początku, zgodną z CMT2C. Dowody na chorobotwórczość p.Asp62Asn opierają się na predykcji in silico, rzadkości w populacji i niepełnych danych o segregacji. Wtręty zasadochłonne w jednej biopsji mięśnia skłoniły autorów do zaproponowania mechanizmu agregacji białek wspólnego z neuropatiami związanymi z białkami szoku cieplnego; mechanizm ten pozostaje niesprawdzony.

    Prościej

    Autorzy opisują dwie osoby ze zmianami w genie TRPV4. Chłopiec miał osłabienie mięśni od okresu niemowlęcego, a także niski wzrost i krótkie palce, natomiast u kobiety około 40. roku życia pojawiło się osłabienie stóp i nóg, podobnie jak w CMT2C. Zmiana w genie u kobiety jest nowa (wcześniej nieopisana), a dowody na to, że wywołuje jej chorobę, pochodzą głównie z przewidywań komputerowych i z tego, jak rzadko występuje. Skupiska widoczne w próbce jej mięśnia skłoniły autorów do zaproponowania, jak może dochodzić do uszkodzeń, ale to przypuszczenie, a nie udowodniony wynik.

    Najprościej

    Gen TRPV4 jest jak instrukcja budowy drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Ta praca opisuje dwie osoby z błędami w tej instrukcji, które zachorowały w dość różny sposób: jedna jako małe dziecko, a druga jako dorosła. Lekarze mają pomysły, dlaczego tak się dzieje, ale jeszcze ich nie udowodnili.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca opisuje dwie osoby z chorobą nerwów związaną z TRPV4. U jednej z nich choroba zaczęła się w wieku dorosłym, a jej obraz jest zgodny z CMT2C. Pokazuje to wprost, jak zróżnicowana może być choroba związana z TRPV4.

    Siła dowodów 2/5: Dwa opisy przypadków, a za chorobotwórczością nowego wariantu przemawiają głównie przewidywania komputerowe, jego rzadkość i ograniczone badania rodziny.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Wymienione finansowanie: Medical Research Council (Wielka Brytania) (G1000848), European Research Council (309548), grant Medical Research Council UK G1002274, granty Siódmego Programu Ramowego Unii Europejskiej 305444 (RD-Connect) i 305121 (Neuromics) oraz wsparcie Wellcome Trust, NIHR i MRC dla jednego z autorów. W tym tekście nie ma oświadczenia o konfliktach interesów.

    PubMed 25900305 · DOI

44. #44Pełny tekstKomentarz z działu News and Views (bez nowych danych)

    Channelopathies converge on TRPV4

    Nilius B, Owsianik G · 2010 · Nature genetics

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    Ten tekst powstał w chwili, gdy w 2010 r. powiązano TRPV4 z CMT2C. Jego opis odkrycia genu jest bardziej wiarygodny niż podane w nim liczby dotyczące objawów, z których część pochodzi z bardzo niewielu rodzin albo nie ma źródła.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Komentarz z działu News and Views (bez nowych danych)

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów ani doświadczeń. To krótki komentarz do trzech badań genetycznych z 2010 r.: Deng i wsp. (dwie niespokrewnione rodziny), Auer-Grumbach i wsp. (pięć niespokrewnionych rodzin z SPSMA lub CMT2C) oraz Landouré i wsp. (dwie rodziny z CMT2C). Łącznie znaleziono w nich zmiany TRPV4 R269C, R269H, R315W i R316C.

    Co zrobiono

    Autorzy wyjaśniają, czym jest kanał TRPV4, jak jest zbudowany i gdzie w organizmie występuje. Podsumowują trzy badania, które powiązały TRPV4 z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni (SPSMA) i CMT2C. Następnie omawiają rozbieżności między tymi badaniami co do wpływu mutacji na kanał i wymieniają inne nierozwiązane zagadki.

    Co ustalono

    • Trzy niezależne badania wykazały, że SPSMA i CMT2C to choroby alleliczne, czyli różne choroby wywoływane przez zmiany w tym samym genie, TRPV4.

      “Three new studies demonstrate that they are allelic disorders caused by mutations in the vanilloid transient receptor potential cation-channel gene TRPV4.”S. 98, wprowadzenie pod tytułem

    • Wszystkie znalezione mutacje dotyczą reszt aminokwasowych w regionie powtórzeń ankirynowych (ANK) na początku białka, który, jak się uważa, oddziałuje z białkami regulatorowymi.

      “All the mutations identified affect residues located in the ANK region of TRPV4.”S. 99, „TRPV4-related channelopathies” (kanałopatie związane z TRPV4)

    • Badania nie zgadzały się co do skutków mutacji. Według jednego zmutowane kanały w komórkach HeLa nie reagowały na żaden bodziec i pozostawały wewnątrz komórki, a według dwóch pozostałych zmutowane kanały były nadmiernie aktywne (gain of function).

      “Surprisingly, these data do not match the findings of the two other groups, who convincingly showed gain-of-function activity of the TRPV4 mutants in either HEK293 cells or Xenopus laevis oocytes”S. 99–100, „Functional dilemmas” (dylematy czynnościowe)

    • Powołując się na badanie Landouré, komentarz podaje, że nadreaktywność pęcherza, niedosłuch i nasilanie się osłabienia rąk w zimnie są w CMT2C częste.

      “Given the expression of TRPV4 in the inner ear, it is also not surprising that 59% of individuals with CMT2C have bilateral sensorineural hearing loss”S. 100, „Functional dilemmas” (dylematy czynnościowe)

    • Autorzy piszą, że związek między położeniem mutacji TRPV4 a tym, które narządy są zajęte, jest niejasny. Na przykład niektóre mutacje wywołujące dysplazję szkieletową leżą blisko R315W i R316C, a mimo to osoby z tą chorobą kości nie mają wyraźnych zaburzeń neuronów ruchowych.

      “In considering all known disease-related mutations in TRPV4 (Fig. 1), links between disease symptoms and affected organs are not obvious.”S. 100, „Functional dilemmas” (dylematy czynnościowe)

    • Autorzy sugerują, że TRPV4 mógłby stać się celem leczenia, choć zaznaczają, że pytania o działanie zmutowanego kanału pozostają nierozstrzygnięte.

      “Although these functional dilemmas remain unresolved, the new studies suggest that TRPV4 could constitute a promising target for treatment of neurodegenerative diseases.”S. 100, ostatni akapit

    Wnioski autorów

    SPSMA i CMT2C wywołują mutacje w tym samym genie, TRPV4, wszystkie w regionie powtórzeń ankirynowych. Nie wiadomo, jak te mutacje uszkadzają nerwy ruchowe i czuciowe, bo badania nie zgadzały się co do tego, czy kanał jest nadmiernie aktywny, czy nie działa. TRPV4 mógłby stać się celem leczenia, a przyszłe badania powinny wyjaśnić jego rolę w tych chorobach.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneKomentarz, a nie badanie oryginalne

      Ten tekst relacjonuje i interpretuje inne prace. Jego stwierdzenia są co najwyżej tak wiarygodne jak trzy badania, które podsumowuje, a ich metod nie da się ocenić na podstawie tego tekstu.

      “Three new studies demonstrate that they are allelic disorders”S. 98, wprowadzenie pod tytułem

    • UmiarkowaneNiepoparte źródłem twierdzenie, że CMT2C to najczęstsza dziedziczna choroba neurologiczna

      Nie podano źródła tego stwierdzenia i nic innego w tekście go nie potwierdza. Sam komentarz opisuje, że mutacje wywołujące CMT2C znaleziono zaledwie w kilku rodzinach. Zdanie mogło dotyczyć CMT jako całości, ale tego nie mówi. Nie należy się na nim opierać.

      “CMT2C, the most common inherited neurological disease, leads to progressive weakness of distal limbs, vocal cords, diaphragm, and intercostal and laryngeal muscles.”S. 98, pierwszy akapit

    • UmiarkowaneOdsetki z kilku rodzin przedstawione jako dotyczące wszystkich osób z CMT2C

      Dane o pęcherzu i słuchu komentarz przypisuje badaniu Landouré, w którym, jak podaje sam komentarz, znaleziono mutacje w dwóch rodzinach z CMT2C. Liczby z tak niewielu rodzin mogą nie dotyczyć ogółu osób z CMT2C, a sposób ich podania sugeruje, że dotyczą.

      “about 90% of individuals with CMT2C suffer from overactive bladders”S. 100, „Functional dilemmas” (dylematy czynnościowe)

    • DrobneNiespójne oznaczenia mutacji

      Ta sama pozycja w DNA, 946, jest podana dla dwóch różnych zmian w białku w sąsiednich resztach: R316C w jednym zdaniu i R315W w następnym. Jedna pozycja w DNA nie może leżeć w dwóch różnych kodonach, więc jedno z oznaczeń to prawdopodobnie literówka. Nie wiadomo które.

      “as well as a third heterozygous mutation (C946T) causing a R315W substitution”S. 99, „TRPV4-related channelopathies” (kanałopatie związane z TRPV4)

    • DrobneNiektóre stwierdzenia kliniczne bez dowodów

      Tekst stwierdza, że w CMT2C z pewnością nie ma zmienionego odczuwania bólu („clearly not the case”), a wcześniej, że zaburzenia czucia często upośledzają wzrok, i w żadnym z tych miejsc nie przytacza danych. Brzmi to raczej jak wrażenia autorów niż wyniki badań.

      “one would also expect to find hyperalgesia or altered nociception in individuals with SMD or CMT2C, which is clearly not the case.”S. 100, „Functional dilemmas” (dylematy czynnościowe)

    • DrobneObraz z wczesnego etapu

      Tekst powstał w lutym 2010 r., tuż po odkryciu genu, gdy wyniki badań czynnościowych były sprzeczne. Odzwierciedla ówczesny stan wiedzy i nie może służyć do opisu obecnego stanu nauki.

      “Although these functional dilemmas remain unresolved”S. 100, ostatni akapit

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ten tekst z działu News and Views podsumowuje trzy badania sprzężeń i sekwencjonowania z 2010 r., które wykazały, że SPSMA i CMT2C to choroby alleliczne wywoływane przez heterozygotyczne mutacje zmiany sensu (missense) w TRPV4 (R269C, R269H, R315W, R316C), wszystkie w regionie powtórzeń ankirynowych. Zwraca uwagę na sprzeczne dane czynnościowe: w jednym badaniu brak odpowiedzi i zatrzymanie kanału w cytoplazmie komórek HeLa, w dwóch pozostałych nadmierna aktywność w komórkach HEK293 i oocytach Xenopus. Autorzy zaznaczają, że związki genotypu z fenotypem są niejasne, i wskazują TRPV4 jako możliwy cel terapeutyczny, nie przedstawiając nowych danych.

    Prościej

    W 2010 r. trzy zespoły badawcze odkryły, że zmiany w genie TRPV4 wywołują CMT2C i pokrewną chorobę, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni (SPSMA). Ten krótki komentarz wyjaśnia te odkrycia. Wszystkie zmiany leżały w jednej części białka TRPV4, regionie powtórzeń ankirynowych, który prawdopodobnie pomaga mu łączyć się z innymi białkami. Zespoły nie zgadzały się, czy zmiany sprawiają, że kanał działa za mocno, czy wcale, a autorzy wymieniają tę i inne zagadki jako otwarte pytania.

    Najprościej

    Trzy zespoły naukowców odkryły, że CMT2C wywołują małe zmiany w genie TRPV4. Ten gen to przepis na drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Naukowcy nie byli jeszcze zgodni co do tego, czy przez te zmiany drzwi zacinają się i zostają za szeroko otwarte, czy na głucho zamknięte.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Komentarz do odkrycia, że mutacje TRPV4 wywołują CMT2C i SPSMA. Omawia ogólnie neuropatię związaną z TRPV4 i jej możliwy mechanizm.

    Siła dowodów 2/5: Krótki komentarz bez nowych danych. Jego główna teza opiera się na trzech niezależnych badaniach genetycznych, ale kilka pobocznych stwierdzeń nie ma źródła albo uogólnia wyniki z kilku rodzin.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie podano.

    PubMed 20104247 · DOI

45. #45Pełny tekstBadanie rodzinne (opis przypadku jednej rodziny)

    Essential Tremor in a Charcot-Marie-Tooth Type 2C Kindred Does Not Segregate with the TRPV4 R269H Mutation

    Louis ED, Hernandez N, Ottman R i in. · 2014 · Case reports in neurology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 3

    W tej jednej rodzinie z CMT2C drżenie występowało też u krewnych bez mutacji TRPV4, więc autorzy uważają, że była to odrębna, częsta choroba (drżenie samoistne), a nie część CMT2C. Na podstawie jednej rodziny nie da się powiedzieć, jak często tak jest u innych osób z CMT2C i drżeniem.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie rodzinne (opis przypadku jednej rodziny)

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina z CMT2C wywołaną mutacją TRPV4 R269H, w której członkowie zgłaszali drżenie. Rodzinę zrekrutowano w ramach amerykańskiego badania rodzin z drżeniem samoistnym. Do badania włączono siedmioro krewnych i u wszystkich wykonano badanie genetyczne; szczegółowo opisano czworo z drżeniem (w wieku 61, 72, 81 i 87 lat). Członkowie tej rodziny byli już wcześniej opisywani przez innych badaczy.

    Co zrobiono

    Krewni wypełnili kwestionariusze i przeszli badanie neurologiczne nagrywane na wideo, a jeden z autorów ocenił nasilenie drżenia w standardowej skali 0–36 punktów. Drżenie samoistne rozpoznawano według opublikowanych kryteriów badawczych. U siedmiorga krewnych sprawdzono obecność R269H, aby ustalić, czy drżenie i mutacja są dziedziczone razem.

    Co ustalono

    • Wszystkie cztery osoby z drżeniem spełniały badawcze kryteria drżenia samoistnego, częstej dziedzicznej choroby, której głównym objawem jest drżenie.

      “The clinical diagnosis of ET was confirmed in all 4 tremor cases based on stringent published research criteria.”Streszczenie, Wyniki

    • Mutacji R269H nie stwierdzono ani u dwojga krewnych z drżeniem samoistnym, ale bez CMT, ani u dwojga krewnych opisanych jako zdrowych.

      “Neither family members II.5 and III.4 (both with a diagnosis of ET) nor III.8 and III.11 (normal) carried the TRPV4 R269H mutation.”Wyniki, identyfikacja mutacji TRPV4

    • Krewni, którzy mieli jednocześnie CMT2C i drżenie, byli nosicielami R269H. Należała do nich też trzecia osoba (III.10), widoczna na rodowodzie, ale nieopisana klinicznie.

      “Subject III.10 with CMT type 2C and ET carried the TRPV4 R269H mutation”Wyniki, identyfikacja mutacji TRPV4

    • CMT2C u probantki zaczęła się od osłabienia nóg i zmian głosu, a badania nerwów wykazały głównie aksonalną neuropatię w kończynach górnych i dolnych.

      “The subject had been diagnosed with CMT at age 37 but had been symptomatic for 1-2 years with leg weakness and changes in the quality of her voice”Wyniki, fenotypy

    • Autorzy uznają drżenie w tej rodzinie za odrębną chorobę, a nie za część CMT2C.

      “This suggests that tremor in this family is unlikely to be an expression of CMT and unlikely to represent incomplete penetrance or variable expressivity of the TRPV4 R269H mutation.”Dyskusja

    Wnioski autorów

    W tej rodzinie drżenie wydaje się odrębną chorobą, drżeniem samoistnym, a nie częścią CMT2C, ponieważ krewni bez mutacji TRPV4 i bez CMT mieli taki sam rodzaj drżenia. Zdaniem autorów pokazuje to, że w niektórych rodzinach z CMT drżenie jest drugą, osobną chorobą.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneJedna rodzina, a wniosek sformułowany zbyt stanowczo

      Wyniki opierają się na siedmiorgu krewnych z jednej rodziny, u których wykonano badanie genetyczne. Stwierdzenie, że praca „establishes” (dowodzi), iż w niektórych rodzinach z CMT drżenie jest drugą chorobą, jest mocniejsze, niż pozwala na to jedna rodzina, choć sam wynik w tej rodzinie jest jasny.

      “This establishes that in some CMT families the tremor diathesis likely represents a second disorder, namely ET.”Streszczenie, Wnioski

    • UmiarkowaneNie wiadomo, co wywołuje drżenie u osób z obiema chorobami

      Kryteria rozpoznania wymagają drżenia bez „other known cause” (innej znanej przyczyny), a dwie osoby z rozpoznanym drżeniem samoistnym miały też CMT. Do tego we Wstępie autorzy zauważają, że według doniesień drżenie jest w CMT częste. Drżenie u osób bez mutacji pokazuje, że drżenie samoistne występuje w tej rodzinie. Nie pokazuje jednak, czy drżenie u nosicieli mutacji wynika z drżenia samoistnego, z neuropatii, czy z obu.

      “moderate or greater amplitude kinetic tremor during ≥3 activities or a head tremor in the absence of Parkinson's disease or another known cause”Metody, badani i ocena

    • DrobneStreszczenie nie zgadza się z wynikami

      Streszczenie i Dyskusja podają, że mutację znaleziono u „2 family members with ET and CMT” (dwojga członków rodziny z drżeniem samoistnym i CMT), ale Wyniki wymieniają trzeciego nosiciela, III.10, z CMT2C i drżeniem samoistnym, którego nie opisano klinicznie.

      “We confirmed the presence of the TRPV4 R269H mutation in the 2 family members with ET and CMT”Streszczenie, Wyniki; por. Wyniki, identyfikacja mutacji TRPV4

    • DrobneNie opisano w pełni, jak ustalono status „bez CMT” i „normal” (zdrowi)

      O dwojgu krewnych napisano, że nie mają CMT, a dwoje oznaczono jako „normal” (zdrowi), ale nie podano u nich wyników badań przewodnictwa nerwowego. Ich status wydaje się opierać na wywiadzie i badaniu nagranym na wideo. Ponieważ żadne z nich nie miało mutacji, ma to tu mniejsze znaczenie niż w badaniu penetracji.

      “She did not have CMT.”Wyniki, fenotypy (osoba III.4)

    • DrobneRekrutacja przez badanie drżenia i jeden oceniający

      Rodzina trafiła do badaczy przez badanie genetyczne drżenia samoistnego, a drżenie oceniał jeden autor na podstawie nagrań wideo. Praca nie podaje, czy oceniający wiedział, kto ma mutację.

      “E.D.L. reviewed these examinations and rated the severity of postural and kinetic arm tremors”Metody, badani i ocena

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Włączonych krewnych oceniono podczas osobistej wizyty: wypełnili kwestionariusze i przeszli badanie neurologiczne nagrywane na wideo, a Tabela 1 odnotowuje osłabienie kończyn i arefleksję (u II.5 i III.4 nie stwierdzono ani jednego, ani drugiego). Ich status „no CMT” (bez CMT) wydaje się opierać na tym badaniu klinicznym i wywiadzie; nie podano u nich wyników badań przewodnictwa nerwowego. Dwoje krewnych oznaczono jako „normal” (zdrowi) bez wyjaśnienia, jak to ustalono: „Neither family members II.5 and III.4 (both with a diagnosis of ET) nor III.8 and III.11 (normal) carried the TRPV4 R269H mutation.” (ani członkowie rodziny II.5 i III.4, obie osoby z rozpoznaniem drżenia samoistnego, ani III.8 i III.11, zdrowi, nie mieli mutacji TRPV4 R269H). Opisano tylko badanie przewodnictwa nerwowego probantki.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W rodzinie z CMT2C i mutacją TRPV4 R269H czworo krewnych spełniało badawcze kryteria drżenia samoistnego (ET), ale R269H stwierdzono tylko u krewnych z jednoczesną CMT2C i ET, a nie u dwojga krewnych z samym ET. Autorzy wnioskują, że drżenie w tej rodzinie raczej nie wynika z niepełnej penetracji lub zmiennej ekspresji R269H, a bardziej prawdopodobnie jest współistniejącym ET. Dowody pochodzą z jednej rodziny z siedmiorgiem członków zbadanych genetycznie, a drżenia u nosicieli mutacji nie da się jednoznacznie przypisać jednej przyczynie.

    Prościej

    W tej rodzinie CMT2C wywołuje zmiana w TRPV4 o nazwie R269H, a kilkoro krewnych ma też drżenie rąk nazywane drżeniem samoistnym. Dwoje krewnych z drżeniem nie miało ani zmiany w TRPV4, ani CMT, więc drżenie wydaje się dziedziczone w tej rodzinie niezależnie od CMT2C. To tylko jedna rodzina, więc nie wiadomo, jak często drżenie w CMT2C ma takie samo wyjaśnienie.

    Najprościej

    W jednej rodzinie niektórzy mieli CMT2C, a niektórzy trzęsące się ręce. Kilka osób miało trzęsące się ręce bez zmiany w genie, która wywołuje CMT2C, więc drżenie wydaje się osobną rodzinną cechą. To trochę jak piegi i kręcone włosy, które dziedziczy się w rodzinie osobno, choć niektórzy dostają jedno i drugie.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dotyczy rodziny z CMT2C i znaną mutacją TRPV4, ale pytanie badawcze jest wąskie: czy drżenie w tej rodzinie jest częścią CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Jedna rodzina, siedem osób z badaniem genetycznym. Drżenie oceniono starannie, ale na podstawie jednej rodziny nie da się ustalić, jaki jest ogólny związek między drżeniem a CMT2C.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansował grant National Institutes of Health R01 NS073872. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów, w tym interesów finansowych.

    PubMed 24575025 · DOI

46. #46Pełny tekstOpis przypadku z podsumowaniem piśmiennictwa

    Combined Phenotypes of Spondylometaphyseal Dysplasia-Kozlowski Type and Charcot-Marie-Tooth Disease Type 2C Secondary to a TRPV4 Pathogenic Variant

    Faye E, Modaff P, Pauli R i in. · 2019 · Molecular syndromology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 4

    Ten przypadek pokazuje, że jedna osoba może mieć zarówno CMT2C, jak i dysplazję szkieletową związaną z TRPV4, oraz że u tej pacjentki problemy z nerwami bardziej utrudniały codzienne życie niż problemy z kośćmi. To historia jednej osoby, więc nie da się na jej podstawie powiedzieć, jak często obie choroby występują razem.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku z podsumowaniem piśmiennictwa

    Kogo lub co badano

    Jedna kobieta, której historię choroby opisano od 18. miesiąca do 27. roku życia i która od 5. roku życia pozostawała pod opieką Midwest Regional Bone Dysplasia Clinic i ortopedii dziecięcej na University of Wisconsin (USA). Ma wariant de novo c.943C>T (R315W) w TRPV4 i drugi wariant TRPV4 o niepewnym znaczeniu (c.904A>T, N302Y), odziedziczony po ojcu. Praca zestawia też w tabeli wcześniej opisanych pacjentów i rodziny z cechami zarówno szkieletowymi, jak i neurologicznymi.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują przebieg choroby jednej pacjentki, zdjęcia rentgenowskie, badania nerwów, operacje i wyniki badań genetycznych z wielu lat. Następnie porównują ją z wcześniej opisanymi pacjentami, którzy mieli zarówno dysplazję szkieletową, jak i neuropatię związaną z TRPV4.

    Co ustalono

    • Od wczesnego dzieciństwa miała dysplazję szkieletową, na podstawie zdjęć rentgenowskich określoną jako dysplazja kręgowo-przynasadowa typu Kozłowskiego (SMD-K), ze spłaszczonymi kręgami, skoliozą i nieprawidłowymi stawami biodrowymi. W wieku 10 lat wymagała spondylodezy (operacyjnego usztywnienia kręgosłupa).

      “Her diagnosis was further defined as SMD-K based on significant platyspondyly, anterior vertebral body abnormalities, abnormal odontoid development, and metaphyseal changes of the long bones”Opis przypadku

    • Od 5. roku życia miała osłabienie nóg, brak odruchów kolanowych i skokowych oraz wysokie podbicie stóp, początkowo przy prawidłowym czuciu. Zaburzenia czucia pojawiły się w okresie dojrzewania, a późniejsze badania nerwów wykazały neuropatię aksonalną z przewagą zajęcia włókien ruchowych nad czuciowymi. Rozpoznano CMT2C.

      “Repeat electromyography/nerve conduction studies showed evidence of a generalized, chronic, motor greater than sensory, axonal polyneuropathy.”Opis przypadku

    • Choroba nerwów utrudniała jej codzienne funkcjonowanie bardziej niż choroba szkieletu. W wieku 27 lat chodziła bez sprzętu pomocniczego, miała osłabione dłonie i stopy oraz ukończyła studia magisterskie.

      “CMT2C findings affected her function more than her skeletal findings.”Opis przypadku

    • Z powodu skoliozy i wczesnej spondylodezy regularnie kontrolowano jej czynność płuc, która się nie pogarszała. Nie zgłaszała problemów ze słuchem.

      “Regular pulmonary function monitoring was performed due to her scoliosis and early fusion surgery. These have shown no deterioration.”Opis przypadku

    • Zmiana R315W powstała u niej de novo (matka nie miała wariantów w TRPV4). Ojciec jest nosicielem drugiego wariantu, N302Y, o niepewnym znaczeniu.

      “Parental testing was performed and showed the patient's father has the same TRPV4 c.904A>T, N302Y variant of unknown significance.”Wyniki, „Molecular Findings” (wyniki badań molekularnych)

    • Łącząc ten przypadek z wcześniejszymi doniesieniami, autorzy twierdzą, że położenie wariantu w białku TRPV4 nie pozwala wiarygodnie przewidzieć, czy wywoła on chorobę szkieletu, chorobę nerwów, czy obie.

      “Based on this report in addition to previous reports, the domain location of TRPV4 pathogenic variants does not appear to exclusively predict the phenotype.”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 i neuropatie związane z TRPV4 nie są odrębnymi chorobami wywoływanymi przez odrębne zestawy wariantów, lecz dwoma fenotypami jednego spektrum, które mogą, ale nie muszą się nakładać. Autorzy sugerują, by u osób z dowolną chorobą związaną z TRPV4 oceniać zarówno objawy szkieletowe, jak i neurologiczne.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNie zbadano drugiego wariantu ojca ani stanu zdrowia rodziny

      Ojciec jest nosicielem wariantu N302Y o niepewnym znaczeniu, ale on i pozostali krewni są opisani tylko na podstawie wywiadu rodzinnego i podanego wzrostu. Nie opisano u nich badania lekarskiego ani badań nerwów, a praca nie rozważa, czy N302Y mógł przyczyniać się do objawów pacjentki. Autorzy piszą, że nakładanie się obu chorób wynika „presumably” (przypuszczalnie) z R315W, co jest rozsądne, ale nie zostało udowodnione.

      “Family history is negative for documented neuromuscular disease, peripheral neuropathy, or skeletal dysplasia.”Opis przypadku

    • DrobneOgraniczone poszukiwanie innych przyczyn genetycznych

      Przed badaniem TRPV4 wykonano u niej tylko badania PMP22, MPZ i SMN, a potem zsekwencjonowano sam TRPV4. Nie opisano szerszego panelu genów ani sekwencjonowania eksomu, więc innych czynników genetycznych nie wykluczono.

      “Prior molecular genetic evaluation of the patient's peripheral neuropathy included normal CMT1A testing of PMP22 , CMT1B testing of MPZ (CMT2 testing was not available at that time)”Wyniki, „Molecular Findings” (wyniki badań molekularnych)

    • DrobneBłędy w tekście

      W Dyskusji zamianę aminokwasu opisano odwrotnie (R315W zastępuje argininę tryptofanem, jak poprawnie podają Wyniki), a „scapuloperoneal” zapisano jako „scapuloperitoneal”. Praca nazywa pacjentkę „11th” (11.) opisaną osobą, ale jej własna tabela wymienia niektóre całe rodziny i kilka płodów jako pojedyncze pozycje, więc ta liczba jest niejasna.

      “This patient's R315W pathogenic variant causes an arginine to be substituted for a tryptophan in the Ankyrin repeats of TRPV4 .”Dyskusja

    • DrobneWyniki badań nerwów bez szczegółów

      Nie podano wartości z badań przewodnictwa nerwowego, a na początku lekarze rozważali zarówno dystalny rdzeniowy zanik mięśni, jak i neuropatię ruchową. O głosie i czynności przepony, często wiązanych z CMT2C, nie ma wzmianki. Utrudnia to porównanie jej choroby nerwów z innymi doniesieniami.

      “Based on these findings and normal spinal cord anatomy on MRI, her clinical picture was thought suggestive of either distal spinal muscular atrophy or a predominately motor neuropathy.”Opis przypadku

    • DrobneSzeroki wniosek z jednego przypadku

      Pogląd, że szkieletowe i neurologiczne postacie choroby związanej z TRPV4 się nakładają, opiera się na wcześniejszych doniesieniach i na tym przypadku, więc jest rozsądny. Pojedynczy przypadek nie pozwala jednak ocenić, jak często do tego dochodzi ani kto jest na to narażony.

      “This and prior reports illustrate that TRPV4 -related skeletal dysplasias and TRPV4 -related neuropathies are not fully distinct disorders secondary to unique sets of pathogenic variants as originally postulated”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    W doniesieniu nie badano krewnych. Wywiad rodzinny był „negative for documented neuromuscular disease, peripheral neuropathy, or skeletal dysplasia” (ujemny w kierunku udokumentowanej choroby nerwowo-mięśniowej, neuropatii obwodowej i dysplazji szkieletowej), a o rodzicach i siostrze podano tylko wzrost. Ojciec jest nosicielem wariantu N302Y o niepewnym znaczeniu, ale nie opisano u niego badania neurologicznego ani badań nerwów.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U kobiety z heterozygotycznym wariantem de novo c.943C>T (p.R315W) w TRPV4 od wczesnego dzieciństwa występowała radiologicznie potwierdzona dysplazja kręgowo-przynasadowa typu Kozłowskiego, a także postępująca aksonalna polineuropatia z przewagą zajęcia włókien ruchowych nad czuciowymi, rozpoznana jako CMT2C. Była też nosicielką odziedziczonego po ojcu wariantu N302Y o niepewnym znaczeniu, którego udziału nie oceniano. Na podstawie tego przypadku i wcześniejszych doniesień autorzy twierdzą, że szkieletowe i nerwowo-mięśniowe fenotypy związane z TRPV4 tworzą nakładające się spektrum, którego nie da się przewidzieć wyłącznie na podstawie domeny, w której leży wariant.

    Prościej

    To doniesienie opisuje jedną kobietę, u której zmiana w genie TRPV4 wywołała zarówno zaburzenie wzrostu kości, dotyczące kręgosłupa i bioder (dysplazję szkieletową), jak i chorobę nerwów CMT2C. Zmiana w genie powstała u niej samej, a nie została odziedziczona po rodzicach. Autorzy piszą, że choroby kości i nerwów związane z TRPV4 nie są całkiem odrębne i mogą występować razem. Dlatego sugerują, by szukać u chorych objawów obu.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek, zarówno w kościach, jak i w nerwach. U tej jednej kobiety błąd w drzwiach dotknął i kości, i nerwy. Lekarze myśleli kiedyś, że to osobne choroby, a ten przypadek jest kolejnym argumentem za tym, że mogą występować razem.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca opisuje osobę z CMT2C wywołaną znanym wariantem TRPV4, która ma też dysplazję szkieletową. Dotyczy więc wprost tego, jak szeroki może być zakres objawów choroby związanej z TRPV4.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy, dobrze udokumentowany przypadek obserwowany przez wiele lat, z podsumowaniem piśmiennictwa.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie podano źródła finansowania. Autorzy oświadczają, że nie mają konfliktów interesów do ujawnienia.

    PubMed 31191204 · DOI

47. #47Tylko szczegółowe opracowanieKrótkie doniesienie o dwóch rodzinach, z tabelą wszystkich opublikowanych przypadków tego samego wariantu

    The remarkable phenotypic variability of the p.Arg269HiS variant in the TRPV4 gene

    Jędrzejowska M, Dębek E, Kowalczyk B i in. · 2019 · Muscle & nerve

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    W tych polskich rodzinach ta sama zmiana w TRPV4, R269H, dawała chorobę o bardzo różnym nasileniu, nawet u matki i jej córek, a jedna dorosła osoba potrzebowała wspomagania oddychania w nocy. Praca pokazuje, że choroba wywołana tą samą zmianą może zostać rozpoznana jako CMT2C albo jako postać rdzeniowego zaniku mięśni.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Krótkie doniesienie o dwóch rodzinach, z tabelą wszystkich opublikowanych przypadków tego samego wariantu

    Kogo lub co badano

    Dwie polskie rodziny ze zmianą c.806G>A (R269H) w TRPV4. Rodzina 1 obejmuje cztery pokolenia: czworo chorych krewnych, u których wykonano badanie genetyczne i potwierdzono zmianę (matka w wieku 56 lat, wujek, 34-letnia kobieta i jej 30-letnia siostra), oraz troje zmarłych chorych krewnych, u których go nie wykonano. Rodzina 2 to 5-letnia dziewczynka, u której zmiana powstała de novo. Praca zestawia też w tabeli wszystkie opublikowane rodziny z R269H.

    Co zrobiono

    W rodzinie 1 wykonano sekwencjonowanie TRPV4 metodą Sangera, a u dziewczynki z rodziny 2 szeroki panel genów, z potwierdzeniem metodą Sangera i badaniem obojga rodziców. Autorzy opisują objawy kliniczne, badania nerwów, EMG i zdjęcia rentgenowskie oraz porównują je z opublikowanymi przypadkami R269H. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • Przy tej samej zmianie R269H nasilenie choroby bardzo się różniło: od łagodnie wyrażonych łopatek skrzydlatych po dziecko, które chodzi tylko w ortezach i o kulach.

      “Two Polish families with the same R269H mutation show disease ranging from mild shoulder blade winging to a child who cannot walk without braces”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku

    • W rodzinie 1 matka w wieku 56 lat miała tylko łagodnie wyrażone, niepostępujące łopatki skrzydlate; jedna z jej córek chorowała w stopniu pośrednim, druga ciężko, a wujek z chorobą o pośrednim nasileniu korzysta w nocy z nieinwazyjnej wentylacji.

      “Waddling gait, winged shoulder blades, and non-invasive ventilation at night.”Opracowanie wtórne, tabela „Family 1, across four generations” (rodzina 1 w czterech pokoleniach), wiersz „Uncle” (wujek)

    • Probantka z rodziny 1 urodziła się ze stopami końsko-szpotawymi i dysplazją stawów biodrowych, a jej stan przez wiele lat był stabilny. Szybkość przewodzenia w jej nerwach była prawidłowa, ale odpowiedzi ruchowe w nogach miały bardzo małą amplitudę (0,2 mV w obu nerwach strzałkowych), a EMG wykazało przewlekłe uszkodzenie nerwów.

      “Course: stable for many years. Since 30 she has noticed more fatigue when walking.”Opracowanie wtórne, „The family 1 proband in detail” (szczegółowy opis probantki z rodziny 1)

    • Dwoje najciężej chorych pacjentów miało od urodzenia przykurcze w kończynach górnych i objawy ze strony nerwów czaszkowych. Ani jednych, ani drugich nie opisywano wcześniej przy R269H. Występowały też zmiany szkieletowe (dysplazja stawów biodrowych, niski wzrost, skolioza).

      “The two most severe patients had arm contractures from birth and cranial nerve signs (facial asymmetry, drooping eyelid, squint).”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    • W opublikowanych rodzinach chorobę związaną z R269H nazywano CMT2C, łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni albo wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni.

      “The same mutation has therefore been given all three labels.”Opracowanie wtórne, tabela „Every published R269H family” (wszystkie opublikowane rodziny z R269H)

    • Autorzy nie znaleźli wzorca, w którym choroba zaczyna się coraz wcześniej w kolejnych pokoleniach, i wnioskują, że na jej nasilenie wpływa coś więcej niż sama mutacja.

      “Across the published families there is no pattern of the disease starting earlier in each generation.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    Wnioski autorów

    Ta sama zmiana R269H może wywołać wszystko, od łagodnego osłabienia w okolicy łopatek po ciężką chorobę wrodzoną z przykurczami i zmianami szkieletowymi, a u dorosłego także z koniecznością wspomagania oddychania w nocy. Autorzy dodają przykurcze kończyn górnych i objawy ze strony nerwów czaszkowych do cech obserwowanych przy R269H, nie znajdują oznak wcześniejszego początku w kolejnych pokoleniach i wnioskują, że nasilenie choroby kształtuje czynnik modyfikujący lub bardziej złożony mechanizm.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneStarszych krewnych opisano na podstawie wywiadu rodzinnego

      Troje starszych chorych krewnych, w tym dwoje opisanych jako łagodnie chorych, zmarło, nie miało badań genetycznych i zostało opisanych na podstawie wywiadu rodzinnego. Informacje o tym, czy chorowali i jak ciężko, pochodzą więc z relacji rodziny, co osłabia porównania nasilenia między pokoleniami.

      “Three older affected relatives were not genetically tested and are described from family history.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneSłaba ocena antycypacji

      Wniosek, że w kolejnych pokoleniach choroba nie zaczyna się wcześniej, pochodzi z przeglądu opublikowanych tabel przypadków, a nie z formalnej analizy.

      ““No anticipation” comes from reading published case tables, which is a weak test.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneNie oceniano słuchu ani fałdów głosowych

      Nie opisano badań słuchu ani badania fałdów głosowych, więc te cechy choroby związanej z TRPV4 mogły w tych rodzinach umknąć.

      “No hearing tests or vocal cord examinations are reported for either family.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneKrótkie doniesienie, szczegóły w materiałach uzupełniających

      Szczegóły dotyczące większości krewnych były w materiałach uzupełniających, których autor opracowania nie widział, więc nie można ich tu sprawdzić.

      “A short report on two families. Details for most relatives sit in a supplement I did not see.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneRozpoznanie u małej dziewczynki opiera się na obrazie klinicznym i wyniku badania genu

      U 5-letniej dziewczynki badanie przewodnictwa nerwowego i EMG w wieku 3 lat były prawidłowe, więc zajęcia nerwów nie potwierdzono wtedy badaniami.

      “The 5-year-old had normal nerve and muscle tests at age 3, so her diagnosis rests on the clinical picture and the gene result.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneWpływ na kanał przyjęty z innych badań

      Według opracowania twierdzenie, że R269H zwiększa aktywność kanału, pochodzi z cytowanych prac, a w tym artykule nie wykonano nowych doświadczeń.

      “The claim that R269H raises channel activity comes from cited studies, with no new experiments.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie opisano nosicieli bez objawów. Łagodnie chora 56-letnia matka miała badanie genetyczne i jest opisana klinicznie; opracowanie nie podaje, czy wykonano u niej badania przewodnictwa nerwowego. Troje zmarłych krewnych ze starszych pokoleń, w tym dwoje opisanych jako łagodnie chorych, nie miało badań genetycznych, a ich cechy znane są z wywiadu rodzinnego. W rodzinie 2 oboje rodzice są opisani jako zdrowi i nie mieli tej zmiany. Cytat: „Three older affected relatives were not genetically tested and are described from family history.” (troje starszych chorych krewnych nie miało badań genetycznych i opisano ich na podstawie wywiadu rodzinnego).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W dwóch polskich rodzinach wariant R269H w TRPV4 wykazywał znaczną zmienność wewnątrz- i międzyrodzinną: od łagodnie wyrażonych łopatek skrzydlatych po wrodzone przykurcze z zajęciem układu kostnego, a u jednej dorosłej osoby nocną wentylację nieinwazyjną. Wrodzone przykurcze kończyn górnych i objawy ze strony nerwów czaszkowych opisano przy R269H po raz pierwszy. W opublikowanych rodzinach z R269H ten sam wariant klasyfikowano jako CMT2C, SPSMA i CDSMA. Autorzy nie stwierdzają antycypacji, co sugeruje wpływ czynników modyfikujących na nasilenie choroby, choć dane są opisowe i częściowo oparte na wywiadzie rodzinnym.

    Prościej

    Lekarze z Polski opisują dwie rodziny z tą samą zmianą w TRPV4, R269H. W jednej rodzinie matka jeszcze po pięćdziesiątce miała tylko niewielkie osłabienie mięśni wokół łopatek, a jedna z jej córek urodziła się ze sztywnymi stawami i nigdy nie chodziła bez pomocy. Wujek korzysta w nocy z aparatu wspomagającego oddychanie. Z wcześniejszych doniesień wynika, że przy tej samej zmianie stawiano trzy różne rozpoznania i że choroba nie zaczynała się wcześniej w każdym kolejnym pokoleniu. Autorzy uważają, że na nasilenie choroby wpływają też inne czynniki niż sama zmiana w genie.

    Najprościej

    W jednej polskiej rodzinie wszyscy, którzy mieli tę samą zmianę w genie TRPV4, chorowali inaczej: mama chorowała tylko trochę, a jej córki bardziej. To tak, jakby ciasto pieczone według tego samego przepisu za każdym razem wychodziło inne. Lekarze sądzą, że na to, jak mocno ktoś choruje, wpływa jeszcze coś innego niż sama zmiana w genie.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dotyczy choroby nerwowo-mięśniowej związanej z TRPV4, która występuje pod różnymi nazwami, w tym jako CMT2C, i omawia ją na przykładzie wariantu R269H. Według opracowania opisuje polskie rodziny.

    Siła dowodów 2/5: Krótkie opisowe doniesienie o dwóch rodzinach, częściowo oparte na wywiadzie rodzinnym i materiałach uzupełniających. Omówienie powstało tylko na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Według opracowania pracę sfinansowało Narodowe Centrum Nauki. Opracowanie nie wspomina o konfliktach interesów.

    PubMed 30230566 · DOI

48. #48Tylko szczegółowe opracowanieBadanie rodzinne mutacji mozaikowych (dwie rodziny), z sekwencjonowaniem eksomu oraz oceną kliniczną, badaniem nerwów i MRI

    De novo somatic mosaicisms of INF2 and TRPV4 in patients with Charcot-Marie-Tooth disease

    Lee AJ, Kanwal S, Awasthi M i in. · 2025 · Genes & genomics

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    Zmiana w TRPV4 może występować tylko w części komórek organizmu (mozaikowatość) i mimo to wywoływać ciężką CMT2C, jak u tej jednej dziewczynki. Według opracowania ma to znaczenie dla rodzin, bo mozaikowatość może mieć także rodzic z łagodnymi objawami albo taki, który wydaje się zdrowy.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie rodzinne mutacji mozaikowych (dwie rodziny), z sekwencjonowaniem eksomu oraz oceną kliniczną, badaniem nerwów i MRI

    Kogo lub co badano

    Dwie koreańskie rodziny, łącznie 3 osoby chore i 8 zdrowych. Przypadek związany z TRPV4 to jedna dziewczynka, 11-letnia w chwili badania, u której choroba zaczęła się w wieku 1 roku. Ma nowy wariant TRPV4 c.2187C>A (S729R) w około 30% DNA z krwi. Dla porównania praca opisuje ojca, który ma wariant INF2 (C104Y) w 24% DNA z krwi, i jego córkę, która ma go we wszystkich komórkach.

    Co zrobiono

    Koreańska grupa badawcza zajmująca się CMT wykonała sekwencjonowanie całego eksomu z wyszukiwaniem rzadkich wariantów w genach CMT, sekwencjonowanie metodą Sangera u dostępnych krewnych oraz badanie markerów DNA potwierdzające pochodzenie od rodziców. Poziom mozaikowatości zmierzono, sekwencjonując około 100 kolonii bakteryjnych dla każdej mutacji. Pacjentów oceniono badaniem przewodnictwa nerwowego, punktową oceną siły mięśni, dwiema skalami niepełnosprawności i rezonansem magnetycznym (3 T) bioder, ud i łydek. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • Wariantu TRPV4 dziewczynki nie znaleziono u żadnego z jej zdrowych rodziców, a występował w około 30% jej DNA z krwi. Według opracowania oznacza to, że powstał po zapłodnieniu i jest obecny tylko w części jej komórek (mozaikowatość).

      “Neither healthy parent carries it. About 30% of the girl's blood DNA does.”Opracowanie wtórne, „The TRPV4 mutation” (mutacja TRPV4)

    • Mimo mozaikowatości choroba u dziewczynki była ciężka: wynik w skali neuropatii CMT 26, wynik niepełnosprawności czynnościowej 7 i poruszanie się na wózku, brak odruchów kolanowych i skokowych, niedowład fałdów głosowych, niedosłuch, skolioza i opóźnienie rozwoju.

      “A Korean girl with severe CMT2C carries a new TRPV4 mutation in only about 30% of her blood DNA”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku i tabela „The three people studied” (trzy badane osoby)

    • Wariant S729R leży obok motywu TRP box, poza powtórzeniami ankirynowymi, w których znajduje się większość mutacji wywołujących CMT2C. Nie występuje w czterech populacyjnych bazach danych, jest zachowany od ryb po człowieka, programy predykcyjne oceniają go jako szkodliwy, a autorzy klasyfikują go jako prawdopodobnie patogenny.

      “This is far from the ankyrin repeats where most CMT2C mutations lie.”Opracowanie wtórne, „The TRPV4 mutation” (mutacja TRPV4)

    • Rezonans magnetyczny nóg wykazał znaczne zastąpienie mięśni tkanką tłuszczową, najsilniejsze w łydkach, przy względnie oszczędzonych udach. Według opracowania taki wzorzec pasuje do uszkodzenia nerwów zależnego od ich długości. Odpowiedzi czuciowych z nerwu łydkowego nie udało się zarejestrować.

      “MRI showed severe fat replacement in the hips, thighs and calves, with the thighs relatively spared and the calves worst.”Opracowanie wtórne, „More on the girl with the TRPV4 mutation” (więcej o dziewczynce z mutacją TRPV4)

    • W porównawczej rodzinie z INF2 ojciec z mozaikowatością miał tak łagodne objawy, że nie uważał się za chorego. Zbadano go dopiero po postawieniu rozpoznania u córki.

      “The father's symptoms were so mild that he did not think he had his daughter's condition.”Opracowanie wtórne, „The INF2 family, for comparison” (rodzina z INF2 dla porównania)

    • Autorzy wnioskują, że nasilenie choroby zależy od tego, jaka to mutacja i ile jej jest w istotnych tkankach, oraz że mozaikowatość może tłumaczyć część różnic w nasileniu choroby w obrębie rodzin z CMT i między nimi.

      “The authors conclude that severity depends on which mutation it is and on how much of it is present in the tissues that matter.”Opracowanie wtórne, „What the authors say about TRPV4” (co autorzy mówią o TRPV4)

    Wnioski autorów

    Mutacja TRPV4 obecna tylko w części komórek może mimo to wywołać ciężką CMT2C. Autorzy wnioskują, że nasilenie choroby zależy od konkretnej mutacji i od tego, ile jej jest w istotnych tkankach, oraz że mozaikowatość może tłumaczyć część zmienności nasilenia obserwowanej w rodzinach z CMT.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneTylko jedna pacjentka z tym wariantem

      Nie jest znana żadna inna osoba z wariantem S729R, więc nie ma z kim porównać nasilenia jej choroby, a wnioski o działaniu wariantu opierają się na jednej osobie.

      “One patient with this mutation. No other family carries it, so there is nothing to compare her severity with.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneBrak badania laboratoryjnego wariantu

      Argumenty za szkodliwością S729R opierają się na tym, że wariant jest rzadki, dotyczy miejsca niezmienionego u różnych gatunków i jest oceniany jako szkodliwy przez programy komputerowe, a nie na badaniu działania kanału.

      “No laboratory test of channel function. The case for harm rests on rarity, conservation and computer prediction.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowanePoziom mozaikowatości zmierzony tylko we krwi

      Nie wiadomo, jaka część komórek nerwowych ma ten wariant, więc związek między poziomem mozaikowatości a nasileniem choroby jest niepewny.

      “Mosaic level was measured in blood only. The level in nerve, the tissue that matters, is unknown and could be higher or lower.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneCechy nietypowe dla CMT2C i nie w pełni wykluczona inna przyczyna

      Opracowanie zauważa, że opóźnienie rozwoju nie jest typowe dla CMT2C i że poza filtrowaniem wyników eksomu nie sprawdzano osobno, czy istnieje inna przyczyna genetyczna, więc nie każdą cechę można bezpiecznie przypisać TRPV4.

      “A second genetic cause was not specifically excluded beyond the exome filter.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneNiespójności w pracy

      Autor opracowania zauważył, że dziewczynka jest w tekście nazwana kobietą, a według tabeli ma 11 lat, oraz że oznaczenia płci w tabeli i na rycinie są zamienione. Budzi to pewne wątpliwości co do innych szczegółów.

      “The text calls her a woman while the table gives her age as 11, and the table's sex labels for the other family are swapped against the MRI figure.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobnePorównanie nasilenia to tylko wrażenie

      Stwierdzenia, że jej choroba jest tak ciężka jak u typowych pacjentów z CMT2C, nie poparto formalnym porównaniem.

      “The claim that her severity resembles other CMT2C patients is an impression, with no formal comparison.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    W przypadku dziewczynki z TRPV4 opracowanie nazywa jej rodziców zdrowymi i podaje, że żadne z nich nie ma wariantu we krwi, ale nie mówi, czy byli badani klinicznie ani czy mieli badania nerwów. Nie opisano szczegółowo 8 zdrowych osób z obu rodzin. W porównawczej rodzinie z INF2 ojca, który nie uważał się za chorego, zbadano i wykonano u niego badanie przewodnictwa nerwowego dopiero po rozpoznaniu u córki; szybkość przewodzenia w nerwie pośrodkowym wynosiła 51,8 m/s. Cytat: „He was only tested after her diagnosis.” (zbadano go dopiero po jej rozpoznaniu).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Dziewczynka z ciężką, wcześnie ujawniającą się neuropatią aksonalną związaną z TRPV4 miała wariant de novo S729R, położony w pobliżu motywu TRP box poza domeną powtórzeń ankirynowych, z szacowanym poziomem mozaikowatości somatycznej we krwi 30%. Mimo mozaikowatości fenotyp był ciężki, z niedowładem fałdów głosowych, niedosłuchem i zależnym od długości włókien wzorcem otłuszczenia mięśni w MRI. Wariant zaklasyfikowano jako prawdopodobnie patogenny na podstawie rzadkości, konserwacji ewolucyjnej i predykcji in silico, bez badań czynnościowych, a poziom mozaikowatości w nerwie pozostaje nieznany.

    Prościej

    Koreańska dziewczynka z ciężką CMT2C miała nową zmianę w genie TRPV4, której nie odziedziczyła po żadnym z rodziców. Zmianę miało tylko około 30% DNA z jej krwi, co nazywa się mozaikowatością, a mimo to choroba była ciężka. Badacze nie sprawdzili tej zmiany w laboratorium i mogli ją zmierzyć tylko we krwi, a nie w nerwach.

    Najprościej

    Ciało człowieka jest zbudowane z mnóstwa malutkich komórek, jak mur z cegieł. U tej dziewczynki zmianę w TRPV4 miała tylko część cegieł, a mimo to bardzo chorowała. To tylko jedna osoba, więc nie można powiedzieć, że tak jest zawsze.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Jeden z dwóch przypadków to dziewczynka z ciężką neuropatią związaną z TRPV4, a to, że zmiana w TRPV4 może występować w postaci mozaikowej, ma znaczenie dla rodzin. Połowa pracy dotyczy jednak innego genu (INF2).

    Siła dowodów 2/5: Część dotycząca TRPV4 to jedna pacjentka bez laboratoryjnego badania funkcji kanału. Omówienie powstało tylko na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W opracowaniu nie podano.

    PubMed 40257654 · DOI

49. #49Tylko streszczenieAnaliza sprzężeń w jednej rodzinie

    Genetic heterogeneity in Charcot-Marie-Tooth neuropathy type 2

    Yoshioka R, Dyck PJ, Chance PF · 1996 · Neurology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    To wczesne badanie wykazało, że przyczyna CMT2C nie leży w tym samym regionie genowym co przyczyna CMT2A. To fragment historii tego, jak CMT2C uznano za odrębną chorobę.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Analiza sprzężeń w jednej rodzinie

    Kogo lub co badano

    Jedna duża rodzina z CMT2C (osłabienie przepony i fałdów głosowych). Streszczenie nie podaje liczby członków rodziny.

    Co zrobiono

    Autorzy zbadali markery DNA z regionu genu CMT2A na chromosomie 1, aby sprawdzić, czy są dziedziczone razem z chorobą w dużej rodzinie z CMT2C. To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się ocenić.

    Co ustalono

    • Nic nie wskazywało na to, że gen CMT2C leży w regionie CMT2A na chromosomie 1.

      “There was no evidence to support linkage of the CMT2C gene to the region of the CMT2A locus on chromosome 1.”Streszczenie

    • Autorzy wnioskują, że CMT2C nie jest odmianą CMT2A, co stanowi kolejny dowód na to, że aksonalna CMT ma kilka przyczyn genetycznych.

      “CMT2C is not an allelic variant of CMT2A.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    CMT2C jest genetycznie odrębna od CMT2A, co przemawia za tym, że dziedziczne neuropatie aksonalne mają więcej niż jedną przyczynę genetyczną.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

      Dostępne było tylko streszczenie. Nie podaje ono wielkości rodziny, sposobu zaklasyfikowania krewnych jako chorych lub zdrowych, użytych markerów ani wyników analizy sprzężeń, więc nie można sprawdzić, jak mocne jest wykluczenie.

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie da się ocenić: streszczenie nie podaje, jak zaklasyfikowano członków rodziny jako chorych lub zdrowych ani czy zostali zbadani lub mieli badania nerwów.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Analiza sprzężeń w dużym rodowodzie z CMT2C z użyciem markerów z locus CMT2A na krótkim ramieniu chromosomu 1 nie wykazała sprzężenia, co wskazuje, że CMT2C nie jest chorobą alleliczną z CMT2A. Wynik uzupełnia dowody na heterogenność genetyczną dziedzicznych neuropatii aksonalnych. Wielkości rodowodu, fenotypowania ani wyników LOD nie można ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Badacze sprawdzili, czy CMT2C w jednej dużej rodzinie ma przyczynę w tym samym obszarze chromosomu 1 co inny typ choroby, CMT2A. Okazało się, że nie. Pokazało to, że CMT2C jest odrębną chorobą genetyczną.

    Najprościej

    Naukowcy sprawdzili, czy CMT2C bierze się z tego samego miejsca w DNA co inny rodzaj CMT, i okazało się, że nie. A więc CMT2C ma własną przyczynę.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca dotyczy bezpośrednio rodziny z CMT2C, ale jej wynikiem jest wczesne wykluczenie genetyczne, ciekawe dziś głównie ze względów historycznych.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, więc nie można było sprawdzić danych rodziny, markerów ani wyników analizy sprzężeń.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 8614538 · DOI

50. #50Tylko streszczenieOpis rodziny z obserwacją długoterminową

    Long-Term Observations in an Affected Family with Neurogenic Scapuloperoneal Syndrome Caused by Mutation R269C in the TRPV4 Gene

    Vill K, Kuhn M, Gläser D i in. · 2015 · Neuropediatrics

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    W tej jednej rodzinie z wariantem TRPV4 R269C stan ojca był stabilny przez dwadzieścia lat, a jego syn, bardzo chory jako noworodek, poprawił się i w wieku 5 lat chodził w ortezach. Na podstawie jednej rodziny nie da się przewidzieć, jak choroba będzie przebiegać u innych.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis rodziny z obserwacją długoterminową

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina z dwiema chorymi osobami, ojcem i synem, nosicielami wariantu TRPV4 c.805C>T (p.R269C), obserwowanymi przez ponad dwadzieścia lat.

    Co zrobiono

    Autorzy ustalili przyczynę choroby za pomocą sekwencjonowania panelu wielu genów, a następnie przez długi czas obserwowali ojca i syna klinicznie, wykonując badanie ultrasonograficzne mięśni i badania przewodnictwa nerwowego (neurografię). To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się ocenić.

    Co ustalono

    • Ojciec miał klasyczny zespół łopatkowo-strzałkowy (osłabienie mięśni wokół łopatek i podudzi), a u syna choroba zaczęła się ciężko zaraz po urodzeniu, z zaburzeniami oddychania, problemami z karmieniem i przykurczami stawów (artrogrypoza mnoga).

      “The father clinically suffered from a classical scapuloperoneal syndrome, while the son presented with a severe neonatal onset with congenital respiratory distress, feeding problems and arthrogryposis multiplex.”Streszczenie

    • Przez dwadzieścia lat u ojca nie stwierdzono istotnej progresji, a stan syna po bardzo trudnym okresie noworodkowym wyraźnie się poprawił: w wieku 5 lat chodził z ortezami. Wyniki USG mięśni odpowiadały temu przebiegowi.

      “Long-term observation over two decades showed no relevant disease progression in the father and, after a dramatic neonatal period, a significant improvement in the son who became ambulant with orthoses at the age of 5 years”Streszczenie

    • Badania przewodnictwa nerwowego wykazały u ojca neuropatię czuciową o późnym początku, której według autorów dotąd nie opisywano w neuropatiach związanych z TRPV4.

      “Neurography revealed a late-onset sensory neuropathy in the father, which was so far not described in TRPV4 neuropathies.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Wariant TRPV4 R269C wywoływał u ojca i syna chorobę o bardzo różnym nasileniu, ale u ojca przebieg był stabilny, a u syna nastąpiła poprawa, co sugeruje stosunkowo dobre rokowanie nawet po ciężkim początku przy urodzeniu. U ojca rozwinęła się neuropatia czuciowa o późnym początku.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić szczegółów badań. Nie podano też, czy szukano innych przyczyn neuropatii czuciowej u ojca. Sugestia stosunkowo dobrego rokowania po ciężkim początku przy urodzeniu opiera się na jednym dziecku.

      “suggesting a reasonably good prognosis even in cases with severe neonatal onset.”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Streszczenie opisuje dwie chore osoby, ojca i syna, ale nie podaje, czy innych krewnych zbadano klinicznie lub genetycznie.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U ojca i syna, heterozygot pod względem wariantu TRPV4 R269C, fenotyp wahał się od klasycznego zespołu łopatkowo-strzałkowego po ciężki początek w okresie noworodkowym z zespołem zaburzeń oddychania i artrogrypozą mnogą. W ciągu dwóch dekad u ojca nie stwierdzono istotnej progresji, a stan syna poprawił się na tyle, że w wieku 5 lat samodzielnie chodził z ortezami, czemu odpowiadał stabilny lub lepszy obraz w USG mięśni; neurografia wykazała u ojca neuropatię czuciową o późnym początku. Wnioski rokownicze opierają się na jednej rodzinie, a metod nie można ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Lekarze przez ponad dwadzieścia lat obserwowali ojca i syna z tą samą zmianą w TRPV4, R269C. Ojciec miał osłabienie mięśni wokół łopatek i podudzi, które prawie się nie zmieniało, a syn był bardzo chory po urodzeniu, ale jego stan bardzo się poprawił i w wieku 5 lat chodził z ortezami na nogach. Później badania nerwów pokazały, że u ojca doszło też do pewnego uszkodzenia nerwów przewodzących czucie.

    Najprościej

    Tata i jego syn mieli taką samą zmianę w TRPV4. Syn był bardzo chory jako niemowlę, ale stał się dużo silniejszy i w wieku 5 lat chodził ze specjalnymi szynami na nogach, a stan taty przez wiele lat był mniej więcej taki sam.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca przedstawia rzadką, wieloletnią obserwację choroby nerwowo-mięśniowej związanej z TRPV4 z wariantem R269C, w tym późne zajęcie nerwów czuciowych, choć rozpoznanie w tej rodzinie to zespół łopatkowo-strzałkowy, a nie CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie. Do tego chodzi o jedną rodzinę, w której opisano dwie osoby.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 26110311 · DOI

51. #51Tylko streszczenieOpis przypadku

    A case of congenital spinal muscular atrophy with pain due to a mutation in TRPV4

    Fleming J, Quan D · 2016 · Neuromuscular disorders: NMD

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    To pojedyncze doniesienie opisuje osobę ze zmianą w TRPV4, która oprócz osłabienia odczuwała ból i miała wrażenie osłabionego czucia. Pokazuje też, że rozpoznanie u jednego członka rodziny nie zawsze wyjaśnia chorobę innego krewnego.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku

    Kogo lub co badano

    Jedna osoba z wrodzonym rdzeniowym zanikiem mięśni, bólem i subiektywnym poczuciem osłabionego czucia, ze zmianą c.806G>A (Arg269His) w TRPV4. Według relacji siostra i siostrzenica lub bratanica tej osoby miały CMT1A. Streszczenie nie podaje wieku ani płci tej osoby.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują objawy, wynik EMG i wynik badania genetycznego tej osoby oraz wyciągają wnioski dla diagnostyki. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • U tej osoby występował wrodzony rdzeniowy zanik mięśni z bólem, poczuciem osłabionego czucia, prawostronną stopą końsko-szpotawą, późnym rozpoczęciem chodzenia i z czasem coraz większymi trudnościami z chodzeniem. Stwierdzono u niej zmianę Arg269His w TRPV4.

      “We present a patient with congenital spinal muscular atrophy associated with pain, subjective sensory loss, right talipes equinovarus, delayed walking, and progressive gait impairment.”Streszczenie

    • Według relacji krewni mieli CMT1A, ale EMG tej osoby wykazało aksonalną neuropatię ruchową lub neuronopatię, co wskazywało na inne rozpoznanie.

      “A sister and niece reportedly had Charcot-Marie-Tooth 1A, but the patient's electromyogram showed an axonal motor neuropathy or neuronopathy.”Streszczenie

    • Autorzy sugerują, że zdjęcia rentgenowskie kośćca mogą ujawnić kostne przyczyny bólu u osób z mutacjami w TRPV4 i naprowadzić na rozpoznanie choroby związanej z TRPV4, oraz że badania nerwów warto wykonać nawet wtedy, gdy rozpoznanie genetyczne w rodzinie uważa się za znane.

      “Even when a patient's genetic diagnosis is presumed to be known, electrodiagnostic testing is warranted to verify the diagnosis.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Mutacje w TRPV4 wywołują choroby o zmiennym obrazie, a ból może być jednym z objawów. Zdjęcia rentgenowskie kośćca mogą pomóc wyjaśnić ból i nasunąć podejrzenie choroby związanej z TRPV4, a badania nerwów należy wykorzystywać do weryfikacji rozpoznania nawet wtedy, gdy genetyczna przyczyna choroby w rodzinie wydaje się znana.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić wieku tej osoby, wyników badania lekarskiego, wartości z badań nerwów ani przyczyny bólu. CMT1A u krewnych podano tylko na podstawie relacji, a streszczenie nie mówi, czy krewnych badano lub sprawdzano u nich obecność zmiany w TRPV4. Jeden przypadek nie może pokazać, jak często ból występuje w chorobie związanej z TRPV4.

      “A sister and niece reportedly had Charcot-Marie-Tooth 1A”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U osoby z wrodzonym rdzeniowym zanikiem mięśni, bólem, subiektywnymi zaburzeniami czucia, stopą końsko-szpotawą i postępującym upośledzeniem chodu stwierdzono wariant c.806G>A (Arg269His) w TRPV4, mimo że u krewnych według relacji rozpoznano CMT1A; EMG wykazało aksonalną neuropatię ruchową lub neuronopatię. Autorzy proponują radiografię kośćca w celu wykrycia ortopedycznych przyczyn bólu i poparcia rozpoznania związanego z TRPV4 oraz potwierdzenie elektrodiagnostyczne nawet wtedy, gdy genotyp rodzinny uważa się za znany. Szczegółów klinicznych nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Lekarze opisują osobę, która urodziła się z osłabieniem wywołanym uszkodzeniem komórek nerwowych sterujących ruchem, a do tego miała bóle i wrażenie, że ma osłabione czucie. Uważano, że jej krewni mają inny typ CMT, CMT1A, ale badania nerwów i badania genetyczne pokazały, że ta osoba ma zmianę w TRPV4, Arg269His. Autorzy piszą, że zdjęcia rentgenowskie mogą pomóc znaleźć kostne przyczyny bólu, a badania nerwów są przydatne nawet wtedy, gdy rozpoznanie w rodzinie wydaje się znane.

    Najprościej

    Pewna osoba ze zmianą w TRPV4 miała słabe nogi i odczuwała ból. Uważano, że jej krewni mają inny rodzaj CMT, więc zbadanie jej nerwów pomogło znaleźć właściwą odpowiedź. To tak jak wtedy, gdy zamiast zgadywać drogę, sprawdza się mapę.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca opisuje ból i objawy czuciowe u osoby ze zmianą Arg269His (c.806G>A) w TRPV4 i zawiera uwagi diagnostyczne ważne ogólnie dla choroby nerwowo-mięśniowej związanej z TRPV4.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie. Do tego to pojedynczy przypadek.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 27751652 · DOI

52. #52Tylko streszczenieAnaliza sprzężeń (wykluczająca) w dwóch rodzinach

    Clinical and genetic heterogeneity in peroneal muscular atrophy associated with vocal cord weakness

    McEntagart M, Dunstan M, Bell C i in. · 2002 · Journal of Neurology, Neurosurgery, and Psychiatry

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ta praca była jednym z kroków, które zawęziły poszukiwania genu CMT2C: pokazała, że nie leży on w jednym z podejrzewanych regionów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Analiza sprzężeń (wykluczająca) w dwóch rodzinach

    Kogo lub co badano

    Dwie rodziny: jedna z HMSN IIC, druga z porażeniem fałdów głosowych, niedosłuchem i zanikiem mięśni dystalnych.

    Co zrobiono

    Autorzy sprawdzili, czy choroba w każdej z rodzin jest sprzężona z regionem 2q14 na chromosomie 2, w którym wcześniej umiejscowiono gen podobnej choroby (dystalnej dziedzicznej neuropatii ruchowej typu VII). To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie da się ocenić metod.

    Co ustalono

    • W żadnej z rodzin nie wykazano sprzężenia z regionem 2q14.

      “Two-point LOD scores at chromosome 2q14 markers encompassing the DHMNVP gene were negative in both families.”Streszczenie, Wyniki

    • Autorzy uznali, że HMSN IIC i dystalna dziedziczna neuropatia ruchowa typu VII raczej nie są wywoływane przez ten sam gen.

      “dHMN-VII and HMSN-IIC are unlikely to be allelic disorders”Streszczenie, Wnioski

    • Obie choroby mają podobny obraz kliniczny, ale w HMSN IIC zajęte są też nerwy czuciowe.

      “dHMN-VII and HMSN-IIC are clinically similar but are differentiated by sensory involvement in HMSN-IIC”Streszczenie, Wstęp

    Wnioski autorów

    Istnieje co najmniej jeszcze jeden gen wywołujący osłabienie dystalne z porażeniem fałdów głosowych, a HMSN IIC prawdopodobnie nie jest wywoływana przez gen dHMN-VII. Potwierdzenie tego wymaga zbadania kolejnych rodzin z HMSN IIC.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie da się sprawdzić wielkości rodzin, sposobu ustalania, kto jest chory, ani wartości wyników LOD. Sami autorzy piszą, że potrzeba więcej rodzin.

      “Analyses of further HMSN-IIC families are required to confirm this.”Streszczenie, Wnioski

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Analiza sprzężeń z markerami mikrosatelitarnymi na chromosomie 2q14, obejmującymi locus DHMNVP, dała ujemne dwupunktowe wyniki LOD w jednej rodzinie z HMSN IIC i w jednej rodzinie z osłabieniem dystalnym, porażeniem fałdów głosowych i niedosłuchem odbiorczym. Autorzy wnioskują, że dHMN-VII i HMSN IIC raczej nie są chorobami allelicznymi i że istnieje co najmniej jeszcze jeden locus.

    Prościej

    Zanim odkryto gen CMT2C, badacze podejrzewali, że może to być ten sam gen co w podobnej chorobie, która też obejmuje struny głosowe. Zbadali dwie rodziny i stwierdzili, że choroba nie jest w nich dziedziczona razem z tym fragmentem chromosomu 2, więc prawdopodobnie odpowiada za nią inny gen.

    Najprościej

    Naukowcy szukali genu CMT2C. Sprawdzili jedną kryjówkę na chromosomie 2, ale była pusta, więc wiedzieli, że trzeba szukać gdzie indziej.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: Praca obejmuje rodzinę z HMSN IIC i pomogła wykluczyć jeden z regionów, w których mógł leżeć gen, zanim odkryto TRPV4.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, bo dostępne było tylko streszczenie, a wykluczenie sprzężenia w dwóch rodzinach to wąski wynik.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 12438487 · DOI

53. #53Tylko streszczenieWieloośrodkowe genetyczne badanie przesiewowe z dalszym badaniem rodzin

    Phenotypic spectrum and incidence of TRPV4 mutations in patients with inherited axonal neuropathy

    Echaniz-Laguna A, Dubourg O, Carlier P i in. · 2014 · Neurology

    Znaczenie 4/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 1

    W tej francuskiej grupie pacjentów zmiany w TRPV4 znaleziono tylko u osób, u których neuropatii towarzyszyły dodatkowe cechy, takie jak porażenie strun głosowych lub problemy ze szkieletem. Nie miała ich żadna z 95 osób z „czystą” postacią CMT2. U wielu osób z neuropatią związaną z TRPV4 rozpoznano wcześniej co innego, na przykład dystalną dziedziczną neuropatię ruchową.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Wieloośrodkowe genetyczne badanie przesiewowe z dalszym badaniem rodzin

    Kogo lub co badano

    Badaniem objęto 169 niespokrewnionych francuskich pacjentów z dziedziczną neuropatią aksonalną: 95 z dziedziczoną dominująco „pure” (czystą) CMT2 i 74 z dodatkowymi cechami (porażeniem fałdów głosowych i/lub dysplazją szkieletową), w tym 39 z dystalną dziedziczną neuropatią ruchową, 14 z wrodzonym rdzeniowym zanikiem mięśni i artrogrypozą, 13 z CMT2 i 8 z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni (SPSMA). Zbadano 17 pacjentów z mutacjami TRPV4, pochodzących z 12 rodzin.

    Co zrobiono

    Autorzy zbadali wszystkich 169 pacjentów pod kątem mutacji TRPV4, następnie zbadali chorych krewnych osób, u których mutację znaleziono, i opisali ich cechy kliniczne. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie da się ocenić metod.

    Co ustalono

    • U żadnego z 95 pacjentów z „pure” (czystą) CMT2 nie znaleziono szkodliwej mutacji TRPV4.

      “No deleterious TRPV4 mutation was identified in the 95 patients with “pure” CMT2 (0/95).”Streszczenie, Wyniki

    • Mutację TRPV4 wywołującą chorobę miało 12 z 74 pacjentów z porażeniem fałdów głosowych i/lub dysplazją szkieletową (16%). U większości z nich wcześniej rozpoznano dystalną dziedziczną neuropatię ruchową, a tylko u jednej osoby CMT2.

      “12 of 74 patients (16%) with neuropathy and vocal cord paralysis and/or skeletal dysplasia presented pathogenic TRPV4 mutations, including 7 patients with distal hereditary motor neuropathy, 2 with scapuloperoneal spinal muscular atrophy, 2 with congenital spinal muscular atrophy and arthrogryposis, and one with CMT2”Streszczenie, Wyniki

    • Wszystkich 17 pacjentów z mutacją TRPV4 miało neuropatię ruchową, która zaczęła się w dzieciństwie. Deformacje stóp, skrzywienie kręgosłupa (kifoskolioza) i podwyższona aktywność kinazy kreatynowej występowały u wszystkich, a porażenie fałdów głosowych u 94%.

      “All patients had childhood-onset motor neuropathy and showed a variety of associated findings, including foot deformities (100% of cases), kyphoscoliosis (100%), elevated serum creatine kinase levels (100%), vocal cord paralysis (94%)”Streszczenie, Wyniki

    • Inne cechy występowały rzadziej: łopatki skrzydlate 53%, niewydolność oddechowa 29%, niedosłuch 24%, dysplazja szkieletowa 18% i artrogrypoza 12%.

      “scapular winging (53%), respiratory insufficiency (29%), hearing loss (24%), skeletal dysplasia (18%), and arthrogryposis (12%)”Streszczenie, Wyniki

    • Sześć mutacji powstało de novo, a dwoje nosicieli nie miało objawów.

      “Six mutations were de novo events, and 2 asymptomatic carriers were identified.”Streszczenie, Wyniki

    Wnioski autorów

    Mutacje TRPV4 są jedną z głównych przyczyn dziedzicznej neuropatii aksonalnej, gdy towarzyszą jej dodatkowe cechy, takie jak porażenie fałdów głosowych lub dysplazja szkieletowa, a u tych pacjentów występuje szeroki zakres dodatkowych problemów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie. Nie podaje ono, jak oceniano „asymptomatic carriers” (nosicieli bez objawów): czy ich zbadano, wykonano u nich badania nerwów, czy tylko zapytano o objawy. Nie podaje też, jak mierzono takie cechy jak niedosłuch ani jak wybierano rodziny. Odsetki pochodzą od 17 osób i opisują tę wyselekcjonowaną grupę, a nie wszystkie osoby z neuropatią związaną z TRPV4.

      “2 asymptomatic carriers were identified”Streszczenie, Wyniki

    • Drobne16% dotyczy grupy wybranej ze względu na cechy typowe dla TRPV4

      Wartość 16% dotyczy pacjentów wybranych właśnie dlatego, że mieli porażenie fałdów głosowych lub dysplazję szkieletową, czyli cechy znane z chorób związanych z TRPV4. Nie jest to odsetek wszystkich neuropatii aksonalnych wyjaśnianych przez TRPV4, który w tym badaniu wyniósł 12 na 169.

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie da się ocenić: streszczenie informuje o 2 nosicielach bez objawów, ale nie mówi, czy ich zbadano ani czy wykonano u nich badania przewodnictwa nerwowego.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Badanie przesiewowe 169 francuskich probantów z neuropatią aksonalną nie wykazało patogennych wariantów TRPV4 u 95 osób z czystą dominującą CMT2, natomiast miało je 12 z 74 (16%) osób z porażeniem fałdów głosowych i/lub dysplazją szkieletową, w większości z rozpoznaniem dHMN. Wszystkich 17 chorych miało neuropatię ruchową o początku w dzieciństwie, z deformacjami stóp, kifoskoliozą i podwyższoną aktywnością CK, a 94% miało porażenie fałdów głosowych. Sześć wariantów powstało de novo i opisano 2 bezobjawowych nosicieli, przy czym streszczenie nie podaje metod ich oceny.

    Prościej

    Francuscy lekarze sprawdzili, czy 169 osób z aksonalną postacią dziedzicznej neuropatii ma zmiany w TRPV4. Nie miała ich żadna z 95 osób z „czystą” postacią CMT2, ale znaleziono je u 12 z 74 osób, które miały też porażenie strun głosowych lub problemy z kośćmi. Prawie wszystkie z 17 osób ze zmianą w TRPV4 miały porażenie strun głosowych, a wszystkie miały osłabienie od dzieciństwa, zmieniony kształt stóp i skrzywiony kręgosłup. Dwoje krewnych miało zmianę bez objawów, ale streszczenie nie podaje, jak ich sprawdzano.

    Najprościej

    Lekarze szukali u 169 osób zmiany w genie, która wywołuje CMT2C. Znaleźli ją tylko u tych, które miały też słaby głos albo kłopoty z kośćmi. To jak trop, który prowadzi detektywów do właściwego podejrzanego.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 4/5: To jedno z większych badań przesiewowych w kierunku neuropatii związanej z TRPV4. Opisuje cechy 17 osób z tą chorobą, choć u większości rozpoznano neuropatię ruchową lub SMA, a nie CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, bo dostępne było tylko streszczenie, więc nie da się sprawdzić, jak dobierano pacjentów, jak ich badano i jak wykonano badania genetyczne.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 24789864 · DOI

54. #54Pełny tekstRetrospektywne, wieloośrodkowe badanie kohortowe oparte na obrazowaniu

    Whole-Body Muscle MRI in Non-5q Spinal Muscular Atrophy: Patterns, Genotype Prediction, and Diagnostic Implications

    Berling E, Reyngoudt H, Le Guillou A i in. · 2026 · Neurology. Genetics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 3

    W tej małej francuskiej serii przypadków osoby z SMA związanym z TRPV4 miały bardzo różne obrazy mięśni w MRI, a 2 z 4 miały mocno zajęty mięsień szyi, czego nie stwierdzono u nikogo innego. Być może kiedyś pomoże to lekarzom rozpoznawać chorobę związaną z TRPV4 w badaniach obrazowych, ale opiera się na bardzo niewielu osobach i według autorów wymaga sprawdzenia w większych grupach.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Retrospektywne, wieloośrodkowe badanie kohortowe oparte na obrazowaniu

    Kogo lub co badano

    28 dorosłych z rdzeniowym zanikiem mięśni niezwiązanym z 5q (non-5q SMA: przewlekłe osłabienie, w którym przeważają objawy ruchowe, zwykle zaczynające się w ramionach lub udach), obserwowanych w czterech francuskich ośrodkach chorób nerwowo-mięśniowych. Mediana wieku w chwili oceny wynosiła 46 lat (rozstęp międzykwartylowy 26–50). U 23 osób (82,1%) ustalono rozpoznanie genetyczne; przyczyną były warianty w 13 różnych genach, w tym w TRPV4 (u 4 osób). Ilościowy pomiar frakcji tłuszczowej w MRI wykonano u 21 pacjentów w jednym ośrodku.

    Co zrobiono

    Autorzy przejrzeli wyniki rezonansu magnetycznego (MRI) mięśni całego ciała i ocenili w skali Mercuri, w jakim stopniu tkanka mięśniowa została zastąpiona tłuszczem w 42 parzystych mięśniach, 4 grupach mięśni kończyn i języku. W jednym ośrodku zmierzyli też frakcję tłuszczową w mięśniach ud i podudzi. Szukali wzorców charakterystycznych dla poszczególnych genów i porównali obraz każdego pacjenta ze wzorcami opublikowanymi wcześniej dla danego genu.

    Co ustalono

    • TRPV4 okazał się drugą pod względem częstości przyczyną genetyczną w tej grupie 28 dorosłych: zmiany w tym genie miało 4 pacjentów.

      “Among 28 patients (median age 46 [26-50] years), 23 (82.1%) carried pathogenic variants in 13 genes, most commonly VWA1 (n = 5), TRPV4 (n = 4), and VRK1 and DYNC1H1 (n = 3 each).”Streszczenie, Wyniki

    • Obrazy MRI czterech pacjentów z TRPV4 bardzo się od siebie różniły i żaden nie odpowiadał dobrze wzorcowi zajęcia kończyn dolnych opisanemu wcześniej dla TRPV4.

      “Similarly, the TRPV4 pattern showed poor concordance with the imaging findings in all 4 TRPV4 patients.”Dyskusja

    • Mięsień szyi, mostkowo-obojczykowo-sutkowy, był ciężko zajęty u 2 z 4 pacjentów z TRPV4 i niezajęty u wszystkich pozostałych uczestników badania.

      “Notably, the sternocleidomastoid muscle was severely affected in 2 patients (MS = 3-4) and spared in the other 2, while it was consistently unaffected in all other patients in the cohort.”Wyniki, przypadki związane z TRPV4

    • Zmiany w mięśniach podudzi miało 3 z 4 pacjentów z TRPV4. Prostownik długi palców i mięśnie strzałkowe były zajęte bardziej niż mięsień piszczelowy przedni, a głowa przyśrodkowa mięśnia brzuchatego łydki była względnie oszczędzona u 3 z 4.

      “leg involvement was observed in 3 of the 4 patients, with preferential involvement of the extensor digitorum and peroneus muscles (MS = 2-4) compared with the tibialis anterior (MS = 1-2).”Wyniki, przypadki związane z TRPV4; ryc. 2D

    • Dwie osoby z wariantem TRPV4 wymagały wentylacji nieinwazyjnej. Jeden pacjent z TRPV4, 34-letni mężczyzna, miał łagodne nieprawidłowości w badaniu przewodnictwa we włóknach czuciowych.

      “Noninvasive ventilation was required in a BSCL2 -related case, 2 TRPV4 -related cases, and a genetically undiagnosed patient.”Wyniki, charakterystyka kohorty

    • Wyraźniejsze, powtarzalne wzorce znaleziono dla trzech innych genów (VRK1, DYNC1H1 i VWA1). Zdaniem autorów mogą one pomóc w ukierunkowaniu badań genetycznych.

      “Distinct and reproducible MRI patterns were identified in VRK1 -related, DYNC1H1 -related, and VWA1 -related cases.”Streszczenie, Wyniki

    Wnioski autorów

    MRI mięśni całego ciała wydaje się przydatne w ukierunkowaniu diagnostyki genetycznej w non-5q SMA, a dla VRK1, DYNC1H1 i VWA1 istnieją wzorce charakterystyczne dla genu. Zajęcie mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego (mięśnia szyi) może być wskazówką pomocniczą w SMA związanym z TRPV4, choć nie występuje u każdego pacjenta z TRPV4. Autorzy podkreślają, że liczba pacjentów z poszczególnymi genami była mała i potrzebne są większe kohorty.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneBardzo mała grupa z TRPV4

      Wyniki dotyczące TRPV4 pochodzą tylko od 4 osób, a wskazówka dotycząca mięśnia szyi od 2 z nich. Nie potwierdza jej żaden test statystyczny. Przy tak małej liczbie osób wzorce łatwo mogą pojawić się przypadkiem, co przyznają sami autorzy.

      “These findings should be interpreted with caution because sample sizes for each genetic subtype were small.”Dyskusja, wnioski

    • UmiarkowaneWyselekcjonowani pacjenci z ośrodków specjalistycznych

      Włączano tylko pacjentów, u których wykonano MRI całego ciała, a według autorów robi się je często wtedy, gdy rozpoznanie jest trudne. Może więc brakować osób o typowym lub łagodniejszym przebiegu, przez co wzorce mogą nie odpowiadać wszystkim chorym z tymi schorzeniami.

      “the inclusion criterion of whole-body MRI, which in clinical practice is often performed in diagnostically challenging cases”Dyskusja

    • UmiarkowaneWyniki mogą nie dotyczyć osób z CMT2C

      Pacjenci musieli mieć obraz SMA z wyłącznym lub przeważającym zajęciem układu ruchowego, zwykle zaczynającym się blisko tułowia, a sama praca oddziela te choroby ruchowe od choroby Charcota-Mariego-Tootha. Osoby z postacią CMT2C choroby związanej z TRPV4 w większości nie zostałyby więc włączone i wyniki mogą ich nie dotyczyć. To, jakie warianty TRPV4 i jakie cechy kliniczne miał każdy pacjent, podano tylko w tabelach w materiałach uzupełniających, a nie w tekście głównym.

      “The diagnosis of SMA was based on a chronic, progressive motor-predominant weakness, typically starting proximally in either upper or lower limbs”Metody, badana populacja

    • UmiarkowaneNie podano, czy oceniający byli zaślepieni ani jak zgodne były ich oceny

      Praca nie podaje, czy osoby oceniające badania znały wynik genetyczny każdego pacjenta. Jeśli tak, mogło to wpłynąć na to, jakie wzorce zauważały. Nie podano też żadnej miary zgodności między oceniającymi.

      “Forty-two paired muscles, 4 limb muscle groups, and the tongue were evaluated by 2 experienced raters (Y.F. or R.Y.C. and E.B.).”Metody, wykonanie i analiza MRI

    • DrobneRóżny wiek i stadium choroby, jeden punkt czasowy

      Każdego pacjenta zbadano raz, w bardzo różnym wieku i na różnych etapach choroby. Wzorce zajęcia mięśni mogą się zmieniać wraz z postępem choroby, więc różnice między pacjentami mogą częściowo wynikać ze stadium choroby, a nie z genu. Dwa badania MRI wykonano w dzieciństwie, choć badanie miało obejmować dorosłych.

      “Although we focused our analysis on adult patients to limit this bias, 2 participants had MRIs performed during childhood, and 1 at age 64.”Dyskusja, ograniczenia

    • DrobneBłędy i niejasne dane w tabelach i tekście

      Tabela 1 podaje niemożliwą liczbę 4,7 pacjenta. Podane w niej liczby dotyczące przewodnictwa czuciowego (3 osoby z rozpoznaniem genetycznym, 2 bez niego) nie zgadzają się z pięcioma pacjentami wymienionymi w tekście (cztery osoby z rozpoznaniem genetycznym, jedna bez niego), a odsetek osób z zaburzeniami czynności pęcherza moczowego wynosi 7,1% w tabeli i 7,4% w tekście. Ze zdania porównującego wyniki punktowe wzorca TRPV4 z wcześniej opisanymi pacjentami nie wynika jasno, co jest z czym porównywane. Te błędy nie zmieniają głównego przekazu, ale sugerują, że liczb nie sprawdzono starannie.

      “Respiratory involvement, n (%) 5 (17.9) 4.7 (17.4) 1 (20)”Tabela 1; Wyniki

    • DrobneTwierdzenia o automatycznej ocenie wykraczają poza to, co zrobiono

      We wnioskach napisano, że mapowanie frakcji tłuszczowej zdejmuje ciężar oceny wzrokowej, ale w tym badaniu obszary mięśni zaznaczano ręcznie i nie podano żadnej statystyki zgodności obu metod.

      “By providing results comparable with manual scoring while removing the burden of visual assessment, qMRI-based FF mapping paves the way”Dyskusja, wnioski

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W retrospektywnej kohorcie 28 dorosłych z non-5q SMA badanie MRI mięśni całego ciała (ocena w skali Mercuri oraz frakcja tłuszczowa metodą Dixona u 21 osób) pozwoliło zidentyfikować powtarzalne wzorce swoiste dla genów VRK1, DYNC1H1 i VWA1. Czterech pacjentów z TRPV4 wykazywało niejednorodne zajęcie mięśni i słabą zgodność z opublikowanymi wcześniej wzorcami zajęcia kończyn dolnych w TRPV4, ale ciężkie zajęcie mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego wystąpiło u 2 z 4 i u żadnego innego członka kohorty. Autorzy proponują je jako marker pomocniczy, choć niestały, wymagający walidacji w większych kohortach.

    Prościej

    Badacze przeanalizowali wyniki MRI mięśni całego ciała u 28 dorosłych z rzadkimi chorobami nerwów ruchowych; u 4 z nich wykryto zmiany w TRPV4. Takie badanie pokazuje, które mięśnie zostały zastąpione tłuszczem. Dla niektórych genów widać było wyraźny, powtarzalny wzorzec, ale u każdego z 4 pacjentów z TRPV4 obraz był inny. Dwie z tych osób miały poważne uszkodzenie jednego z mięśni szyi; u nikogo innego w badaniu takiego uszkodzenia nie stwierdzono. Może to być wskazówka, którą warto sprawdzić u większej liczby osób.

    Najprościej

    Lekarze zrobili zdjęcia wszystkich mięśni 28 dorosłym ze słabymi mięśniami. U 4 osób ze zmianami w TRPV4 każde zdjęcie wyglądało inaczej, ale 2 z nich miały słaby mięsień szyi, czego nie miał nikt inny. To może być wskazówka, trochę jak ślad stopy, ale sprawdzono tylko kilka osób.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Pacjenci z TRPV4 w tej pracy mieli alleliczną postać SMA, a nie klasyczną CMT2C, i było ich tylko czterech.

    Siła dowodów 3/5: Mała retrospektywna seria przypadków; wynik dotyczący mięśnia szyi, swoisty dla TRPV4, opiera się na 2 z 4 pacjentów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Autorzy nie podają finansowania przeznaczonego na to badanie; opłatę za publikację artykułu pokryli sami autorzy. Autorzy nie zgłaszają istotnych powiązań.

    PubMed 42662709 · DOI

55. #55Pełny tekstRetrospektywne, jednoośrodkowe badanie kohortowe

    Hip Dysplasia in Charcot-Marie-Tooth Disease: Insights From a Large Cohort of Children and Adolescents

    Tan KA, Ryan MM, Kennedy RA i in. · 2025 · Journal of the peripheral nervous system: JPNS

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    W tej australijskiej klinice dziecięcej każde z 4 dzieci z CMT związaną z TRPV4 miało w badaniu rentgenowskim dysplazję stawów biodrowych, a 2 z nich wymagało operacji bioder. Sugeruje to, że w dziecięcej neuropatii związanej z TRPV4 stawy biodrowe mogą stanowić problem, ale ponieważ wynik dotyczy tylko 4 dzieci, nie pozwala ocenić, jak często tak się dzieje.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Retrospektywne, jednoośrodkowe badanie kohortowe

    Kogo lub co badano

    178 dzieci z CMT lub pokrewnymi dziedzicznymi neuropatiami, leczonych w Royal Children's Hospital w Melbourne (Australia), u których w latach 2000–2020 wykonano co najmniej jedno zdjęcie rentgenowskie miednicy (zidentyfikowano 256 dzieci; 77 wykluczono z powodu braku zdjęć bioder, a jedno z powodu złożonego zaburzenia neurorozwojowego). W grupie było 4 dzieci z CMT związaną z TRPV4, 100 z CMT1A, 10 z CMT2A i 7 z chorobą Dejerine'a-Sottasa.

    Co zrobiono

    Zespół przejrzał dokumentację szpitalną, a jeden doświadczony ortopeda dziecięcy zmierzył na każdym zdjęciu miednicy trzy standardowe parametry stawu biodrowego. Policzono, ile dzieci miało dysplazję stawów biodrowych na pierwszym i ostatnim zdjęciu, ile wymagało operacji i jak różniło się to między typami CMT.

    Co ustalono

    • Dysplazja stawów biodrowych była częsta: na pierwszym zdjęciu miało ją 64 ze 178 dzieci (36,0%), w ostatniej obserwacji 50 (28,1%), a 17 (9,6%) wymagało operacji stawu biodrowego.

      “At the time of last follow up, 50/178 children (28.1%) had hip dysplasia and 17/178 children (9.6%) required surgical intervention.”Streszczenie, Wyniki

    • Każde z 4 dzieci z CMT związaną z TRPV4 miało dysplazję stawów biodrowych. To najwyższy odsetek spośród wszystkich grup, choć grupa była bardzo mała.

      “3/10 with CMT2A and 4/4 with TRPV4 -related phenotypes”Wyniki, stan w ostatniej obserwacji

    • Dwoje z 4 dzieci z CMT związaną z TRPV4 wymagało operacji stawu biodrowego już w chwili rozpoznania dysplazji. Jedno dziecko z CMT związaną z TRPV4 nigdy nie zaczęło samodzielnie chodzić.

      “Three children required surgery (two had TPRV4 -related CMT and one had no genetic diagnosis).”Wyniki; ryc. 3

    • Dysplazja stawów biodrowych często przebiegała bezobjawowo: większość dzieci, u których ją wykryto, nie miała w tym czasie żadnych dolegliwości ze strony bioder.

      “Therefore, only 11/42 (26.2%) children with available data regarding the indication for their initial pelvic radiograph were symptomatic at the time of diagnosis of hip dysplasia.”Wyniki

    • Obraz stawów biodrowych zmieniał się wraz ze wzrostem dziecka: spośród 52 dzieci z dysplazją, u których powtarzano zdjęcia, u 20 obraz się unormował, a u 6 dzieci z prawidłowym pierwszym zdjęciem dysplazja pojawiła się później.

      “Of these, 12 (18.8%) required immediate surgical intervention. Based on their first pelvic radiograph, serial pelvic radiography was performed in the remaining 52 children, of which 20 normalized with age.”Wyniki

    • Autorzy sugerują, że wpływ zmian w TRPV4 na kości może zwiększać ryzyko dysplazji stawów biodrowych w CMT związanej z TRPV4, i proponują częstszą kontrolę bioder u dzieci ze zmianami w TRPV4, z chorobą Dejerine'a-Sottasa lub niechodzących.

      “The association of bone dysplasia with TRPV4 mutations may also be a factor contributing to hip dysplasia in this specific CMT subtype”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Dysplazja stawów biodrowych jest częsta u dzieci z CMT i często nie daje objawów. W streszczeniu jej częstość oszacowano na 9,6–28,1%, a w Dyskusji na 9,6–22,9%. Ponieważ wczesne zmiany mogą się unormować, a nowe mogą się pojawić, autorzy opowiadają się za regularną kontrolą bioder na zdjęciach rentgenowskich aż do osiągnięcia niemal pełnej dojrzałości szkieletowej. Dzieci z chorobą Dejerine'a-Sottasa i z CMT związaną z TRPV4 wydawały się szczególnie dotknięte tym problemem, dlatego autorzy sugerują ściślejszą kontrolę bioder w tych grupach.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneBardzo mała grupa z TRPV4

      Odsetek „100%” w CMT związanej z TRPV4 pochodzi od 4 dzieci. Przy tak małej liczbie rzeczywisty odsetek u dzieci z neuropatią związaną z TRPV4 może być znacznie niższy. Autorzy piszą, że wyniki dotyczące rzadszych podtypów trzeba powtórzyć w większych grupach.

      “The small numbers of the less common CMT subtypes in this genetically heterogeneous cohort mean this finding needs to be replicated in larger cohorts.”Dyskusja

    • UmiarkowaneNiesystematyczny dobór dzieci do zdjęć rentgenowskich

      O zleceniu zdjęcia decydował każdy lekarz według własnego uznania, u wielu dzieci powód był niejasny, a 77 dzieci bez zdjęć bioder wykluczono. Dzieci z objawami lub cięższą chorobą mogły częściej mieć wykonane zdjęcia, co może zniekształcać odsetki.

      “As such, the acquisition of pelvic radiographs was based on individual clinician discretion and awareness of hip dysplasia risk.”Dyskusja, ograniczenia

    • UmiarkowaneTwierdzenie o „independent risk factor” (niezależnym czynniku ryzyka) bez analizy, która mogłaby to sprawdzić

      Autorzy piszą, że brak zdolności chodzenia jest prawdopodobnie niezależnym czynnikiem ryzyka, ale zdecydowali się nie przeprowadzać analiz regresji, które pozwoliłyby oddzielić wpływ jednego czynnika ryzyka od drugiego. W przypadku dzieci z TRPV4 praca nie pozwala odróżnić skutków niechodzenia od wpływu TRPV4 na kości.

      “Many of these children were also non ambulant, indicating that ambulation status is likely an independent risk factor of hip dysplasia in children with CMT.”Dyskusja

    • DrobneNiespójne liczby

      Streszczenie podaje zakres częstości od 9,6% do 28,1%, a Dyskusja od 9,6% do 22,9%. Streszczenie mówi o 35,8% na pierwszym zdjęciu, a Wyniki o 36,0%; nagłówek Tabeli 3 podaje n = 179 zamiast 178. Różnice są niewielkie, ale pokazują, że liczby trzeba czytać uważnie.

      “we estimate that the true prevalence of hip dysplasia in children with CMT and related disorders may be between 9.6% and 22.9%.”Dyskusja

    • DrobneJeden oceniający i szeroka definicja

      Pomiary na wszystkich zdjęciach wykonał jeden chirurg, a praca nie wspomina o drugim oceniającym ani o zaślepieniu co do typu CMT. Zastosowana definicja jest szersza niż we wcześniejszym badaniu, a 12 dzieci zaliczono do grupy z dysplazją na podstawie jednego zdjęcia, które radiolodzy opisali jako prawidłowe; nie wykonano u nich dalszych badań obrazowych.

      “This included 12 children who were retrospectively diagnosed with hip dysplasia with our radiographic criteria after a single hip radiograph but had no further imaging as the hip radiograph was reported to be normal by the radiologist.”Wyniki

    • DrobneBrak szczegółowego opisu dzieci z TRPV4

      Praca nie podaje, jakie konkretne warianty miały dzieci z TRPV4 ani czy miały inne cechy szkieletowe, na przykład rozpoznaną dysplazję szkieletową. Te informacje pomogłyby ocenić, czy ich problemy z biodrami wynikały z osłabienia spowodowanego chorobą nerwów, z rozwoju kości, czy z obu tych przyczyn.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W retrospektywnej, jednoośrodkowej kohorcie 178 dzieci z CMT i pokrewnymi neuropatiami radiologiczną dysplazję stawów biodrowych (wskaźnik migracji, wskaźnik panewkowy, boczny kąt środkowo-krawędziowy) stwierdzono u 36,0% na pierwszym zdjęciu i u 28,1% w ostatniej obserwacji, a 9,6% wymagało leczenia operacyjnego. Każde z 4 dzieci z CMT związaną z TRPV4 miało dysplazję stawów biodrowych, a 2 wymagało operacji, ale ta podgrupa jest bardzo mała, a kwalifikacja do badania radiologicznego nie była systematyczna. Autorzy przypuszczają, że mogą się do tego przyczyniać szkieletowe skutki zmian w TRPV4 i brak zdolności chodzenia, nie przeprowadzili jednak analizy wieloczynnikowej, która by to sprawdziła.

    Prościej

    Badacze przejrzeli wcześniejsze zdjęcia rentgenowskie bioder 178 dzieci z CMT leczonych w jednym australijskim szpitalu. U 64 z nich na pierwszym zdjęciu panewka stawu biodrowego była płytka lub źle dopasowana (dysplazja stawów biodrowych), często bez żadnych dolegliwości ze strony bioder, a 17 dzieci wymagało operacji. Każde z 4 dzieci z postacią CMT związaną z TRPV4 miało dysplazję stawów biodrowych, ale 4 to zbyt mało, by wiedzieć, jak często zdarza się to w chorobie nerwów związanej z TRPV4.

    Najprościej

    Staw biodrowy to kulka, która siedzi w miseczce. U niektórych dzieci z CMT miseczka jest za płytka, więc kulka nie siedzi w niej ciasno. Każde z 4 dzieci z typem TRPV4 w tym badaniu miało ten problem, ale to tylko kilkoro dzieci, więc nie wiadomo na pewno, jak często tak się zdarza.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Ogólne badanie dzieci z CMT, które przyniosło niewielki, ale uderzający wynik dotyczący TRPV4: każde z 4 dzieci z CMT związaną z TRPV4 miało dysplazję stawów biodrowych, a 2 z nich wymagało operacji.

    Siła dowodów 3/5: Jak na rzadką chorobę dość duża retrospektywna kohorta, ale zdjęcia rentgenowskie wykonywano niesystematycznie, a grupa z TRPV4 liczy tylko 4 dzieci.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Autorzy nie otrzymali na tę pracę żadnego celowego finansowania. Ujawnione powiązania: E.M.Y. kieruje Australian Neuromuscular Diseases Registry (australijskim rejestrem chorób nerwowo-mięśniowych), finansowanym z grantów TREAT-NMD, MD-NSW, dwóch fundacji, rządu Australii Zachodniej oraz firm Biogen, Roche, Novartis, PTC Therapeutics i Pfizer; E.M.Y. zgłasza też honoraria za udział w radach doradczych od firm Biogen i Roche oraz wynagrodzenie za wykłady (wypłacane instytucji) od firm Biogen i PTC Therapeutics; R.K. zgłasza honoraria za wykłady od firmy Biogen; K.C. zgłasza wsparcie badań od firmy Pfizer. Według autorów żadne z tych powiązań nie ma związku z tą pracą.

    PubMed 39887493 · DOI

56. #56Pełny tekstSeria przypadków z obserwacją długoterminową (analizowany tekst to preprint z Research Square, wersja 1)

    Comparison of the natural course of clinical and radiologic features in 13 patients with TRPV4-related skeletal dysplasias

    Güneş N, Alkaya DU, Kurugoğlu S i in. · 2025 · Pediatric radiology

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 3

    Ta praca dotyczy głównie chorób kości i wzrostu związanych z TRPV4, a nie CMT2C. Pokazuje, że problemy szkieletowe związane z TRPV4 mogą zmieniać się z wiekiem i różnić się między członkami jednej rodziny. Opisuje też jedno dziecko z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni, które około 9. roku życia chodziło prawidłowo.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Seria przypadków z obserwacją długoterminową (analizowany tekst to preprint z Research Square, wersja 1)

    Kogo lub co badano

    13 pacjentów (11 dzieci i 2 chorych rodziców; 8 osób płci męskiej, 5 płci żeńskiej) z 10 rodzin, z heterozygotycznymi wariantami TRPV4: 5 z dysplazją kręgowo-przynasadową typu Kozłowskiego (SMDK), 3 z klasyczną dysplazją metatropową (MD), 3 z brachyolmią typu 3 (BCYM3), 1 z łagodną postacią dysplazji kręgowo-nasadowej typu Maroteaux (SEDM) i 1 z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni (CDSMA). Mediana wieku przy pierwszym badaniu wynosiła 3 lata (zakres 1–44), a mediana czasu obserwacji 6,5 roku (zakres 3,5–16,5). Osiem różnych wariantów TRPV4, w tym jeden nowy.

    Co zrobiono

    Zespół co roku badał pacjentów i wykonywał zdjęcia rentgenowskie szkieletu, odnotowując wzrost, ból, chodzenie oraz deformacje kręgosłupa i kończyn. Na podstawie cech klinicznych i radiologicznych przypisał pacjentów do typów dysplazji szkieletowej i opisał, jak obraz zmieniał się z wiekiem w każdym typie. Badania genetyczne wykonano panelem genów dysplazji szkieletowych, a u pacjenta z CDSMA sekwencjonowaniem całego eksomu.

    Co ustalono

    • W SMDK i MD niski wzrost oraz ból przy bieganiu, chodzeniu na dłuższe dystanse lub wchodzeniu po schodach pojawiały się mniej więcej po 5. roku życia i nasilały się z wiekiem.

      “Short stature, and bone pain during running, walking, and stair climbing occurred in SMDK and MD patients after the age of 5 years and became more pronounced with increasing age.”Streszczenie (Wyniki); części Wyników dotyczące SMDK i MD

    • Zaokrąglenie kręgosłupa z pochyleniem do przodu (kifoza) było bardziej nasilone w SMDK i MD, a boczne skrzywienie (skolioza) w BCYM3 i u pacjenta z CDSMA.

      “Kyphosis was more pronounced in SMDK and MD patients, and scoliosis in BCYM3 and CDSMA.”Streszczenie (Wyniki)

    • SMDK od MD najlepiej odróżniały zdjęcia rentgenowskie bioder i miednicy: w SMDK widać było nieregularne, poszerzone obszary w pobliżu górnego końca kości udowej (przynasady bliższe kości udowej), a w MD wyraźne poszerzenie szyjki kości udowej.

      “Radiologic differentiators between SMDK and MD phenotypes were primarily radiographs of the pelvis”Dyskusja (akapit podsumowujący)

    • Jedyne dziecko zakwalifikowane jako CDSMA miało wariant p.Arg269His. W wieku 12 miesięcy chłopiec miał zwichnięcie stawu biodrowego, kręcz szyi, wiotkość krtani (laryngomalację) i przykurcze, przy prawidłowym wyniku EMG. Około 9. roku życia chodził prawidłowo i zostały mu tylko łagodne problemy.

      “At around 9 years of age, he was almost normal height and had no other problems apart from mild laryngomalacia, scoliosis, and mild knee limitation.”Wyniki, „A patient whose phenotype is compatible with CDSMA” (pacjent z fenotypem odpowiadającym CDSMA); Dyskusja

    • Ten sam wariant mógł dawać różny obraz w jednej rodzinie: w rodzinach z SMDK i BCYM3 krewni z tym samym wariantem różnili się nasileniem lub cechami choroby. Powtarzający się wariant p.Arg594His stwierdzono u pięciu pacjentów z SMDK, pochodzących z trzech rodzin.

      “Intrafamilial variability was observed in the SMDK and BCYM3 families.”Dyskusja (akapit podsumowujący); Wyniki, „Molecular findings” (wyniki molekularne)

    Wnioski autorów

    SMDK i klasyczna MD prowadzą do krótkiego tułowia, znacznego niedoboru wzrostu, kifozy i bólu kości związanego z aktywnością, pojawiającego się mniej więcej od 5. roku życia, natomiast w łagodniejszych typach chód był prawidłowy. Zdjęcia rentgenowskie miednicy pomagają odróżnić SMDK od MD, obraz radiologiczny zmienia się z wiekiem, a w obrębie rodzin występuje zmienność. Autorzy uważają, że te wyniki pomogą w rozpoznawaniu i leczeniu dysplazji szkieletowych związanych z TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneAnalizowano wersję preprintu

      Udostępniony tekst to preprint z Research Square, zamieszczony przed recenzją. Później wersja tej pracy ukazała się w Pediatric Radiology, a opublikowany tekst może się od preprintu różnić.

      “This is a preprint; it has not been peer reviewed by a journal.”Nagłówek preprintu

    • UmiarkowaneBardzo małe grupy, wyłącznie opis

      Trzynastu pacjentów podzielono na pięć typów, z których dwa obejmują po jednym pacjencie, a porównania są opisowe, bez analizy statystycznej. W udostępnionym tekście nie było szczegółowych tabel z danymi pacjentów. Stwierdzenia porównujące typy są więc obserwacjami dotyczącymi kilku osób.

      “one each with the mild form of Maroteaux-type spondyloepiphyseal dysplasia (SEDM), and congenital distal spinal muscular atrophy (CDSMA)”Streszczenie (Materiał i metody)

    • UmiarkowaneWniosek przeczy szczegółom przypadków

      We wnioskach napisano, że wszyscy pacjenci z BCYM3 i CDSMA mieli ciężką skoliozę i prawidłowy wzrost, ale Wyniki opisują łagodną skoliozę u dziecka z CDSMA i matkę z BCYM3 z niskim wzrostem (-3,9 SDS). Podsumowanie przedstawia wyniki jako bardziej jednolite, niż były.

      “All BCYM3 and CDSMA patients had severe scoliosis. However, at the follow-up, the BCYM3, SEDM, and CDSMA patients were able to walk normally and were of normal height.”Dyskusja (akapit podsumowujący); por. Wyniki dotyczące P11 i pacjenta z CDSMA

    • DrobneNie wiadomo, ilu pacjentów obserwowano

      Streszczenie podaje, że obserwowano 11 z 13 pacjentów, a Metody, że obserwowano wszystkich 13 (mediana czasu obserwacji 6,5 roku). Nie wiadomo, u których pacjentów prowadzono obserwację.

      “Thirteen patients with a mutation in TRPV4 from 10 families were included in the study, and 11 were followed for a median of 6.5 years.”Streszczenie (por. Materiał i metody, „Patients” (pacjenci))

    • UmiarkowaneNie oceniano zajęcia nerwów i mięśni

      Wykluczono pacjentów z chorobą nerwów lub mięśni związaną z TRPV4, którzy nie mieli zmian szkieletowych, a praca nie przedstawia badań przewodnictwa nerwowego ani szczegółowej oceny siły mięśni. Jedyne dziecko zakwalifikowane jako CDSMA miało prawidłowe EMG, więc z pracy nie wynika jasno, na czym oparto rozpoznanie choroby nerwowo-mięśniowej, a zajęcie nerwów u pozostałych pacjentów pozostaje nieznane.

      “His EMG was normal.”Wyniki, „A patient whose phenotype is compatible with CDSMA” (pacjent z fenotypem odpowiadającym CDSMA)

    • DrobneTwierdzenie o mechanizmie bez potwierdzających danych

      Autorzy twierdzą, że stwierdzenie delecji bez przesunięcia ramki odczytu wyklucza nadmierną aktywność (gain of function) jako wyjaśnienie wszystkich przypadków, ale praca nie zawiera żadnych badań czynnościowych tego ani innych wariantów, więc jej własne dane tego stwierdzenia nie potwierdzają.

      “the observation of a heterozygous in-frame deletion mutation rules out the possibility that they are all explained by gain-of-function”Dyskusja

    • DrobneInformacja we Wstępie przeczy dalszemu tekstowi

      Wstęp podaje, że kanał jest nieprzepuszczalny dla wapnia, ale następny akapit mówi, że TRPV4 zwiększa ilość wapnia wewnątrz komórek. Ta niespójność sugeruje, że część wprowadzającą należy czytać ostrożnie.

      “a cation channel protein that is selectively impermeable to calcium”Wstęp

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    To nie jest badanie penetracji. Praca podaje: „While the disease was de novo in eight families, it was familial in two families” (w ośmiu rodzinach choroba wystąpiła de novo, a w dwóch była rodzinna) (Wyniki), ale nie opisuje, jak badano rodziców i innych krewnych w rodzinach z wariantem de novo, aby to ustalić.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U 13 pacjentów z 10 rodzin z heterozygotycznymi wariantami TRPV4 (mediana czasu obserwacji 6,5 roku) SMDK i klasyczna dysplazja metatropowa przebiegały z niskim wzrostem, kifozą i bólem związanym z aktywnością, które pojawiały się mniej więcej po 5. roku życia i postępowały z wiekiem, natomiast w brachyolmii typu 3 i u jedynego pacjenta z CDSMA (p.Arg269His) występowała skolioza z zachowaną zdolnością chodzenia. Zdjęcia rentgenowskie miednicy najlepiej odróżniały SMDK (nieregularne przynasady bliższe kości udowych) od MD (poszerzenie szyjek kości udowych); obserwowano zmienność wewnątrzrodzinną. Seria jest mała i opisowa, a analizowano ją tu w wersji preprintu.

    Prościej

    W tym badaniu obserwowano 13 osób, głównie dzieci, z chorobami kości i wzrostu wywołanymi zmianami w TRPV4, średnio przez około sześć i pół roku. W dwóch cięższych typach dzieci były znacznie niższe niż przeciętnie, ich kręgosłup zaokrąglał się do przodu, a chodzenie lub wchodzenie po schodach sprawiało im ból. Zaczynało się to około 5. roku życia i nasilało z wiekiem. Zdjęcia rentgenowskie bioder pomagały odróżnić te dwa typy. Jedno dziecko miało postać związaną z nerwami, zwaną wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni, i około 9. roku życia chodziło prawidłowo.

    Najprościej

    Lekarze przez kilka lat robili zdjęcia rentgenowskie 13 osobom z chorobami kości związanymi z TRPV4. W niektórych typach, gdy dzieci rosły, ich plecy coraz bardziej się zaokrąglały, a chodzenie zaczynało boleć. To badanie dotyczy głównie kości, a nie CMT2C.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy głównie allelicznych dysplazji szkieletowych związanych z TRPV4, obejmuje jednego pacjenta z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni i zawiera niewiele treści bezpośrednio dotyczących CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Mała opisowa seria przypadków z wartościową, długoterminową obserwacją radiologiczną, ale z bardzo małymi grupami, bez analizy statystycznej, z wewnętrznymi niespójnościami i analizowana tu w wersji preprintu, który nie przeszedł recenzji.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W tekście preprintu nie podano źródeł finansowania. „No competing interests reported.” (nie zgłoszono konfliktu interesów).

    PubMed 39825918 · DOI · Omówiono preprint z Research Square (wersja 1), a nie opublikowany artykuł w Pediatric Radiology.

57. #57Tylko szczegółowe opracowanieMała seria przypadków (trzy pacjentki) z badaniami genetycznymi i badaniami nerwów

    TRPV4-pathy manifesting both skeletal dysplasia and peripheral neuropathy: a report of three patients

    Cho TJ, Matsumoto K, Fano V i in. · 2012 · American journal of medical genetics. Part A

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    Praca opisuje troje dzieci, które miały jednocześnie chorobę kości związaną z TRPV4 i zajęcie nerwów. Przemawia to za tym, że choroby kości i nerwów związane z TRPV4 należą do jednego spektrum. Praca sugeruje, że u osób, u których rozpoznano tylko neuropatię związaną z TRPV4, zmiany kostne mogą pozostawać niezauważone.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Mała seria przypadków (trzy pacjentki) z badaniami genetycznymi i badaniami nerwów

    Kogo lub co badano

    Trzy niespokrewnione dziewczynki skierowane z powodu dysplazji szkieletowej związanej z TRPV4, u których stwierdzono też zajęcie nerwów: Koreanka obserwowana od 1. do 6. roku życia (E278K, c.832G>A), 14-letnia Japonka (P799R, c.2396C>G) i 5-letnia Argentynka (A217S, c.649G>T, wariant powstały u niej de novo). Opisano też matkę Koreanki, która ma wariant E278K.

    Co zrobiono

    Specjaliści od chorób kości z Seulu, Saitamy i Buenos Aires, we współpracy z laboratorium genetycznym w Japonii, zsekwencjonowali TRPV4 i wykonali badania przewodnictwa nerwowego i EMG, a w jednym przypadku także biopsję mięśnia. Na podstawie znanej struktury kanału TRPV4 kury zbudowali model komputerowy, który pokazuje, gdzie w białku leży nowa mutacja A217S. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • Wszystkie trzy dziewczynki miały dysplazję szkieletową związaną z TRPV4 (dwie typu Kozłowskiego, jedna typu Maroteaux) i jednocześnie oznaki zajęcia nerwów. Pokazuje to, że kostna i nerwowa postać choroby związanej z TRPV4 mogą wystąpić u tej samej osoby.

      “Three children had both a TRPV4 bone disorder and a TRPV4 nerve disorder, which shows the two disease families are not separate.”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku

    • Wyniki badań nerwów różniły się między dziewczynkami. U pacjentki 1 stwierdzono spowolnione przewodzenie ruchowe i brak odpowiedzi z nerwów strzałkowych przy prawidłowych nerwach czuciowych, u pacjentki 2 czuciowo-ruchową neuropatię aksonalną w nogach, a u pacjentki 3 prawidłowe przewodnictwo nerwowe, ale cechy czynnego odnerwienia w EMG.

      “Motor and sensory axonal neuropathy in the legs, arms normal”Opracowanie wtórne, tabela „The three patients” (trzy pacjentki), wiersz „Nerve tests” (badania nerwów)

    • Matka pacjentki 1 ma tę samą mutację E278K, niski wzrost (145 cm) i zmiany w kręgosłupie, ale opisano ją jako osobę bez neuropatii. Choroba kości przeszła z matki na córkę, a choroba nerwów wystąpiła tylko u córki.

      “The bone disorder passed from mother to daughter. The nerve disorder appeared only in the daughter.”Opracowanie wtórne, „The mother of patient 1” (matka pacjentki 1)

    • Autorzy nie znaleźli ścisłej reguły, która wiązałaby położenie lub rodzaj mutacji z chorobą kości albo nerwów. Żadna z trzech mutacji nie zamienia argininy, a P799R leży poza regionem ankirynowym.

      “There is no strict rule linking a mutation's position or type to bone versus nerve disease.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    • Wszystkie trzy dziewczynki miały wzrost w granicach normy. Autorzy sugerują, że u osób, u których rozpoznano tylko neuropatię, zmiany kostne są prawdopodobnie przeoczane, i zalecają zdjęcia rentgenowskie w neuropatii związanej z TRPV4 oraz staranne badanie neurologiczne w dysplazji szkieletowej związanej z TRPV4.

      “X-rays are worth doing in people with TRPV4 neuropathy, and a careful neurological examination in people with TRPV4 skeletal dysplasia.”Opracowanie wtórne, „Authors' conclusions” (wnioski autorów)

    • Nowej mutacji A217S nie było u żadnego z rodziców ani u 121 osób z grupy kontrolnej. Leży ona w miejscu, które nie zmieniło się od ryb po człowieka, a według modelu zaburza krótką helisę.

      “A217S was absent from both parents and from 121 controls of mixed ancestry.”Opracowanie wtórne, „Other details” (inne szczegóły)

    Wnioski autorów

    Choroby kości i choroby nerwów związane z TRPV4 nie są od siebie odrębne: ta sama osoba może mieć obie, a żadna prosta reguła nie wiąże położenia ani rodzaju mutacji z jedną lub drugą. Autorzy uważają, że zmiany kostne ujawniają się niemal zawsze, a zajęcie nerwów nie, i sugerują, by w neuropatii związanej z TRPV4 szukać zmian kostnych, a w dysplazji szkieletowej związanej z TRPV4 problemów z nerwami.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneTrzy pacjentki oceniane w różny sposób

      Każde dziecko pochodziło z innego ośrodka i było badane innymi metodami, więc przypadki trudno porównywać i nie można na ich podstawie formułować ogólnych reguł.

      “Three patients, each from a different centre, examined with different tests.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneNie wiadomo, jak ustalono, że matka nie ma neuropatii

      Teza autorów, że zajęcie nerwów nie zawsze się ujawnia, opiera się na przypadku matki pacjentki 1. Opracowanie nie podaje, czy przeszła badanie neurologiczne lub badania przewodnictwa nerwowego, więc jej statusu „no neuropathy” (bez neuropatii) nie da się sprawdzić.

      “Her daily life is not limited and she has no neuropathy.”Opracowanie wtórne, „The mother of patient 1” (matka pacjentki 1)

    • UmiarkowaneWcześniejsze przypadki P799R oceniono tylko na podstawie dokumentacji

      Dwoje wcześniej opisanych dzieci z P799R uznano za wolne od neuropatii na podstawie przeglądu ich dokumentacji, a nie badania. To słaby sposób wykluczania zajęcia nerwów.

      “Records of other P799R patients were reviewed on paper for neuropathy”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneBrak badań laboratoryjnych mutacji

      Nie sprawdzono, jak mutacje zmieniają działanie kanału. Dowody na szkodliwość A217S opierają się na jej braku u rodziców i w grupie kontrolnej, na zachowaniu tego miejsca w ewolucji i na modelu struktury.

      “No laboratory test of how the mutations change the channel. The A217S evidence is a structural model only.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneKrótka obserwacja małych dzieci

      Dzieci były małe, więc nie wiadomo, jak z czasem będą się rozwijać ich problemy z nerwami i kośćmi.

      “The children were young and follow-up short, so progression is unknown.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneMożliwa druga choroba genetyczna u pacjentki 3

      Rodzice pacjentki 3 są ze sobą spokrewnieni, co zwiększa prawdopodobieństwo innej choroby genetycznej, choć zmiana w TRPV4 powstała u niej de novo.

      “Patient 3's parents were related to each other, which raises the chance of a second unrelated genetic condition”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Matka pacjentki 1 ma wariant E278K i opisano ją jako osobę bez neuropatii, ale opracowanie nie podaje, czy opierało się to na badaniu neurologicznym lub badaniach przewodnictwa nerwowego. Dwoje wcześniej opisanych dzieci z P799R uznano za wolne od neuropatii na podstawie przeglądu dokumentacji, bez ponownego badania. Cytat: „Her daily life is not limited and she has no neuropathy.” (w codziennym życiu nie ma ograniczeń i nie ma neuropatii).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Trzy niespokrewnione dziewczynki z dysplazją szkieletową związaną z TRPV4 (dysplazja kręgowo-przynasadowa typu Kozłowskiego, SMDK, albo dysplazja kręgowo-nasadowo-przynasadowa typu Maroteaux) miały też zajęcie neurogenne, od ruchowej lub czuciowo-ruchowej neuropatii aksonalnej po odnerwienie przy prawidłowym przewodnictwie nerwowym. Były nosicielkami E278K, P799R lub A217S de novo. Autorzy nie znajdują spójnej reguły genotypowo-fenotypowej, która odróżniałaby ekspresję szkieletową od neuropatycznej, i sugerują, że cechy szkieletowe mają wysoką penetrację, a neuropatia zmniejszoną, opierając się częściowo na przypadku matki z E278K bez opisanej neuropatii. Dowody są wyłącznie kliniczne i genetyczne, bez badań czynnościowych.

    Prościej

    Praca opisuje trzy dziewczynki, z których każda miała związaną z TRPV4 chorobę zaburzającą wzrost kości, a do tego uszkodzenie nerwów sterujących mięśniami. Zmiany w ich genach TRPV4 leżały w różnych miejscach, a autorzy nie znaleźli prostej reguły, która pozwalałaby przewidzieć, czy dana zmiana wywoła problemy z kośćmi, z nerwami, czy jedno i drugie. Matka jednej z dziewczynek miała tę samą zmianę i chorobę kości, ale opisano ją jako osobę bez problemów z nerwami. Autorzy sugerują, by u osób z chorobą nerwów związaną z TRPV4 sprawdzać kości, i odwrotnie.

    Najprościej

    Zmiany w genie TRPV4 mogą wywoływać kłopoty z kośćmi albo z nerwami, a te trzy dziewczynki miały jedno i drugie. To tak, jakby jedna wadliwa część w maszynie mogła ją zepsuć na kilka sposobów. Lekarze wciąż nie potrafią przewidzieć, jak będzie u konkretnej osoby.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy dysplazji szkieletowej związanej z TRPV4, która współwystępuje z neuropatią, czyli choroby allelicznej. Przemawia to za traktowaniem CMT2C jako części szerszego spektrum chorób związanych z TRPV4.

    Siła dowodów 3/5: Mała seria trzech dobrze opisanych przypadków przemawia za główną tezą, że choroba kości i choroba nerwów mogą współwystępować, ale nie wykonano badań laboratoryjnych, a omówienie powstało na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Według opracowania badanie finansowały koreańskie i japońskie ministerstwa zdrowia. Opracowanie nie wspomina o konfliktach interesów.

    PubMed 22419508 · DOI

58. #58Tylko szczegółowe opracowanieMała seria przypadków z badaniem genetycznym, barwieniem tkanek i doświadczeniami na komórkach

    TRPV4 mutations in children with congenital distal spinal muscular atrophy

    Fiorillo C, Moro F, Brisca G i in. · 2012 · Neurogenetics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    W tej małej grupie dzieci, które urodziły się z osłabieniem nóg z powodu uszkodzenia nerwów ruchowych, zmiany w TRPV4 miało dwoje i właśnie u nich występowały też problemy ze strunami głosowymi lub z kośćmi. Jedną ze zmian, R232C, opisywano także u osób z CMT2C, co pokazuje, że przy tej samej zmianie mogą być stawiane różne rozpoznania.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Mała seria przypadków z badaniem genetycznym, barwieniem tkanek i doświadczeniami na komórkach

    Kogo lub co badano

    Sześcioro pacjentów w wieku od 2,5 do 21 lat z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni o niewyjaśnionej przyczynie genetycznej, wybranych z baz danych dziecięcych ośrodków chorób nerwowo-mięśniowych w Pizie i Genui. Dwoje miało nowe mutacje TRPV4: 12-letnia dziewczynka z P97R (c.290C>G) i 2,5-letni chłopiec z R232C (c.694C>T). P97R zbadano w komórkach HeLa.

    Co zrobiono

    Zespół zsekwencjonował eksony kodujące TRPV4, sąsiadujące fragmenty intronów, oba końce nieulegające translacji i przewidywany promotor, a nowe zmiany ocenił programami predykcyjnymi i porównaniami między gatunkami. Badacze wprowadzili prawidłowy kanał i kanał z P97R do komórek HeLa i zmierzyli stężenie wapnia w komórkach oraz prąd płynący przez kanał w spoczynku i po wywołaniu pęcznienia komórek, a także wybarwili białko TRPV4 w mięśniach, skórze i hodowanych komórkach skóry obojga dzieci. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • Dwoje z sześciorga pacjentów miało nowe mutacje TRPV4 i tylko u nich występowały zaburzenia głosu, zajęcie fałdów głosowych lub zajęcie kości. U żadnej z czterech osób bez mutacji nie stwierdzono tych cech.

      “Two of six children with unexplained congenital distal spinal muscular atrophy had new TRPV4 mutations, and they were the two with a hoarse voice or bone changes.”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku i „Shared findings” (wspólne cechy)

    • Dziewczynka z P97R nigdy nie stała ani nie chodziła bez podparcia, w wieku 7 lat pojawiła się u niej chrypka, a jej fałdy głosowe nie rozchylają się przy wdechu. Czynność płuc była bliska normy (natężona pojemność życiowa 92% wartości należnej).

      “Endoscopy showed both vocal cords failing to open on breathing in, while closing normally for speech.”Opracowanie wtórne, „Patient 1, a girl of 12 with P97R” (pacjentka 1, 12-letnia dziewczynka z P97R)

    • Chłopiec z R232C miał zarówno chorobę nerwów, jak i zmiany kostne (spłaszczone kręgi, krótkie kości palców, zniekształcone stawy biodrowe). R232C opisywano wcześniej pod kilkoma nazwami, w tym jako CMT2C.

      “R232C was new in him. It had been reported in three families, nine patients in all, variously labelled distal SMA with vocal cord paralysis, distal and scapuloperoneal SMA, and CMT2C.”Opracowanie wtórne, „Patient 2, a boy of 2.5 with R232C” (pacjent 2, 2,5-letni chłopiec z R232C)

    • W komórkach HeLa P97R powodował mniejszy wzrost stężenia wapnia po pęcznieniu komórek, a prąd kanału wynosił około 60% prawidłowego, co autorzy interpretują jako utratę funkcji. Spoczynkowe stężenie wapnia było takie samo jak przy prawidłowym kanale.

      “Channel current after swelling was about 60% of normal (p below 0.01, at least four cells per group).”Opracowanie wtórne, „Laboratory findings for P97R” (wyniki laboratoryjne dla P97R)

    • Autorzy nie znaleźli wyraźnego związku między rodzajem mutacji, jej położeniem, zmierzonym wpływem na kanał a obrazem klinicznym i sugerują, że na obraz choroby wpływają też inne czynniki genetyczne lub epigenetyczne. Zalecają badanie TRPV4 we wrodzonym dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni z nieprawidłowościami kostnymi lub porażeniem fałdów głosowych.

      “TRPV4 testing is warranted in congenital distal SMA with bone abnormalities or vocal cord paralysis.”Opracowanie wtórne, „What the authors argue” (argumentacja autorów)

    Wnioski autorów

    Mutacje TRPV4 są jedną z przyczyn wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni, zwłaszcza gdy towarzyszą mu nieprawidłowości kostne lub porażenie fałdów głosowych, i u takich dzieci badanie TRPV4 jest uzasadnione. W komórkach badanych przez autorów mutacja P97R osłabiała funkcję kanału, a R232C według innych prac ją nasila, więc autorzy nie widzą prostego związku między mutacją, jej wpływem na kanał a chorobą i postulują doświadczenia na komórkach samych pacjentów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMała, wyselekcjonowana grupa

      Sześcioro pacjentów wybrano z dokumentacji dwóch ośrodków, więc wyniku 2 z 6 nie można traktować jako miary tego, jak często TRPV4 wywołuje tę chorobę.

      “Six patients chosen from two centres' files. The two-in-six figure cannot be read as a frequency.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneBadanie laboratoryjne w nowotworowej linii komórkowej z nadekspresją

      Kanał badano w komórkach HeLa zmuszonych do wytwarzania dużych ilości TRPV4, przy niewielkiej liczbie pomiarów. To model bardzo odległy od ludzkich komórek nerwowych, a sami autorzy zalecają ostrożność.

      “The functional tests used a cancer cell line forced to make large amounts of the channel, with small numbers of recordings.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneUtratę funkcji i nadmierną aktywność oceniano w różnych warunkach

      W tej pracy zbadano tylko P97R. Kontrast z R232C opiera się na wynikach innego laboratorium uzyskanych innymi metodami, więc tych dwóch mutacji nie da się rzetelnie porównać.

      “Only P97R was tested. R232C was not run in the same system”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneWynik sprzeczny z większością innych prac

      Opracowanie zaznacza, że wynik wskazujący na utratę funkcji jest sprzeczny z większością innych badań mutacji wywołujących neuropatię, a autorzy jako możliwe przyczyny wymieniają różnice w metodach lub niereprezentatywne komórki.

      “The loss-of-function result conflicts with most other work on neuropathy mutations.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneBarwienie tkanek oceniane na oko

      Wniosku, że białko TRPV4 wyglądało w tkankach dzieci prawidłowo, nie poparto pomiarami liczbowymi.

      “Protein staining in tissue was judged by eye.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneBardzo młody drugi pacjent

      Chłopiec miał zaledwie 2,5 roku, więc nie wiadomo, jak rozwinie się jego choroba.

      “Patient 2 was only 2.5 years old, so his later course is unknown.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Badanie przesiewowe sześciorga pacjentów z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni o niewyjaśnionej przyczynie genetycznej wykazało nowe warianty TRPV4 u dwojga z nich: P97R, położony przed powtórzeniami ankirynowymi i będący pierwszą mutacją w dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni znalezioną poza nimi, oraz R232C, opisywany wcześniej w CMT2C; tylko te dwie osoby miały zajęcie krtani lub szkieletu. W komórkach HeLa P97R zmniejszał wywołany pęcznieniem napływ wapnia, a prąd kanału obniżał do około 60% wartości prawidłowej, co autorzy interpretują jako utratę funkcji, w przeciwieństwie do opisywanej gdzie indziej nadmiernej aktywności R232C. Autorzy nie znajdują spójnej zależności między genotypem a fenotypem ani między genotypem a funkcją kanału i proponują udział dodatkowych czynników modyfikujących.

    Prościej

    Lekarze zbadali gen TRPV4 u sześciorga młodych pacjentów, którzy urodzili się z osłabieniem nóg wywołanym uszkodzeniem komórek nerwowych sterujących ruchem, ale nie mieli rozpoznania genetycznego. Dwoje z nich miało nową zmianę w TRPV4 i tylko u nich występowała też chrypka lub zmiany w kościach. W komórkach hodowanych w laboratorium jedna ze zmian (P97R) sprawiała, że kanał działał słabiej niż zwykle, a według innego laboratorium druga zmiana (R232C) sprawia, że działa on silniej. Autorzy piszą, że związek między rodzajem zmiany a chorobą nie jest jeszcze jasny.

    Najprościej

    Dwoje z sześciorga dzieci urodzonych ze słabymi nogami miało zmianę w genie TRPV4 i to właśnie one miały zachrypnięty głos albo kłopoty z kośćmi. W laboratorium okazało się, że drzwi TRPV4 jednego z dzieci otwierają się mniej, niż powinny, a nie bardziej. Naukowcy wciąż próbują zrozumieć, dlaczego różne zmiany w tych samych drzwiach mogą wywoływać podobną chorobę.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni, choroby allelicznej związanej z TRPV4, i obejmuje R232C, mutację opisywaną także w CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Mała, wyselekcjonowana seria kliniczna, uzupełniona o kilka badań laboratoryjnych na komórkach z nadekspresją TRPV4. Omówienie powstało tylko na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W opracowaniu nie podano.

    PubMed 22526352 · DOI

59. #59Pełny tekstOpis przypadku z 5-letnią obserwacją programu ćwiczeń

    The case of a highly trained TRPV4 related scapuloperoneal spinal muscular atrophy patient: a 5-year follow-up

    Crisafulli O, Fortunati M, Quintiero V i in. · 2025 · Acta myologica: myopathies and cardiomyopathies: official journal of the Mediterranean Society of Myology

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    Młody mężczyzna z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni związanym z TRPV4 przez około pięć lat regularnie wykonywał nadzorowany trening siłowy i wytrzymałościowy. Nie opisano u niego szkodliwych skutków, a jego siła mierzona w badaniach utrzymała się lub wzrosła. Spadek wydolności w ostatnim badaniu autorzy wiążą z dwumiesięczną przerwą w treningach. Na podstawie jednej osoby nie da się wykazać, że ćwiczenia spowalniają chorobę, a doświadczenia tego pacjenta mogą nie dotyczyć innych.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku z 5-letnią obserwacją programu ćwiczeń

    Kogo lub co badano

    Jeden mężczyzna, w chwili pisania pracy 26-letni, z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni (SPSMA) związanym z TRPV4 i heterozygotyczną zmianą TRPV4 c.281C>G (p.S94W), obserwowany od 21. roku życia w ośrodku medycyny sportowej we Włoszech. Przeszedł trzy oceny laboratoryjne, mniej więcej w wieku 21, 23 i 26 lat.

    Co zrobiono

    Pacjent realizował nadzorowany program: trening oporowy trzy razy w tygodniu i wytrzymałościową jazdę na rowerze dwa razy w tygodniu, a do tego ćwiczenia mięśni wokół łopatek i mięśni podudzi. Zespół mierzył wydolność (VO2max w teście na cykloergometrze), siłę uścisku dłoni, siłę mięśni ramion i nóg w skali MRC, skład ciała (kąt fazowy z bioimpedancji) oraz samopoczucie i zmęczenie za pomocą kwestionariusza FACIT-F. Wyniki porównano z opublikowanymi wartościami dla osób zdrowych, sportowców i innych pacjentów z chorobami nerwowo-mięśniowymi.

    Co ustalono

    • Coroczne badania kliniczne nie wykazały w czasie obserwacji nowego osłabienia.

      “Annual clinical evaluations did not reveal any additional deficits compared to the initial assessment, indicating a stable clinical condition.”Wyniki

    • Suma punktów siły w skali MRC dla sześciu grup mięśni po każdej stronie (maksimum 60) wynosiła kolejno 45, 52 i 52, czyli nie spadła, a po pierwszej ocenie nawet wzrosła.

      “Total score (point) 45 52 52”Tabela I

    • Jego wydolność (VO2max) wynosiła 50,0; 51,9 i 43,8 mL/min/kg, a w szczytowym momencie była porównywalna z wydolnością sportowców. Ostatnią, niższą wartość autorzy wiążą z dwumiesięczną przerwą w treningach przed tym badaniem.

      “His relative V̇O 2 max, which peaked above 50.0ml/min/kg on two occasions, aligns with a large cohort of athletic populations”Dyskusja; Tabela I

    • Siła uścisku dłoni (57,3; 58,8 i 55,7 kg w ręce dominującej) utrzymywała się w górnym zakresie wartości dla zdrowych osób w jego wieku i tej samej płci.

      “between the 75 th and the 90 th percentile of reference values for age and sex-matched healthy subjects”Dyskusja

    • Samopoczucie oceniane przez pacjenta poprawiło się, wyniki dotyczące zmęczenia zbliżyły się do wartości u osób zdrowych, a pacjent nie zgłaszał nowych ograniczeń ani działań niepożądanych treningu.

      “Functional well-being 16 19 24 Fatigue subscale 43 45 49”Tabela I; Dyskusja

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że długotrwałe regularne ćwiczenia były u tego pacjenta wykonalne i, jak to ujmują, skuteczne, a pacjent osiągnął wydolność, siłę i skład ciała porównywalne z osobami zdrowymi lub wysportowanymi. Określają wyniki jako wstępne i wzywają do badań z udziałem większej liczby pacjentów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneJedna osoba, brak porównania: nie można wykazać skuteczności ćwiczeń

      Stabilna siła przez pięć lat u jednej osoby może wynikać z powolnego naturalnego przebiegu choroby, a nie z treningu. Autorzy przyznają, że przebieg naturalny SPSMA jest słabo poznany, przez co nie da się oddzielić ewentualnego efektu od tego, co i tak by się wydarzyło. Słowo „effectiveness” (skuteczność) we wnioskach idzie dalej, niż pozwala jeden przypadek bez grupy kontrolnej; lepiej uzasadnione jest „feasibility” (wykonalność).

      “This study has shown the long-term feasibility and effectiveness of regular PE in a patient affected by TRPV4 related SPSMA”Wnioski

    • UmiarkowaneWyjątkowo zmotywowany, już wcześniej aktywny pacjent

      Zanim dołączył do programu, trenował już samodzielnie i został opisany jako bardzo dobrze wytrenowany. Jego wydolność i doświadczenie mogą nie odpowiadać temu, co mogą osiągnąć lub tolerować inne osoby z chorobami związanymi z TRPV4, zwłaszcza te z większym osłabieniem.

      “Since age 20, the patient has been independently exercising at a local gym”Opis przypadku, pacjent

    • UmiarkowaneZgrubne lub pośrednie miary, ocena bez zaślepienia

      Skala MRC to przybliżona skala siły i obejmuje tu sześć grup mięśni po każdej stronie. Kąt fazowy służy jako zastępczy wskaźnik masy i jakości mięśni, a nie ich bezpośredni pomiar. Praca nie podaje, czy oceniający byli zaślepieni, a był to ten sam zespół, który zalecił ćwiczenia. Wzrost wyniku MRC z 45 do 52 nie został wyjaśniony.

      “PhA is proposed as a proxy indicator of skeletal muscle mass and quality, with higher values reflecting better muscle condition”Materiały i metody, ocena składu ciała

    • UmiarkowaneSkąpy opis rozpoznania genetycznego i badań nerwów

      Wariant jest wymieniony, ale praca nie podaje, jak go sklasyfikowano, czy zbadano członków rodziny ani czy wykluczono inne przyczyny. EMG i badania przewodnictwa nerwowego były prawidłowe w wieku 3 miesięcy i nie opisano późniejszych badań nerwów, więc rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym i samym wariancie.

      “harbouring a heterozygous missense mutation in TRPV4 gene: c.281C > G/p.S94W”Opis przypadku, pacjent

    • DrobneRamy czasowe obserwacji nie do końca się zgadzają

      Dwa odstępy po 25 miesięcy dają około 4 lat i 2 miesięcy między pierwszym a ostatnim badaniem laboratoryjnym, a nie pięć lat. Podany wiek (21, 23, 26 lat) nie pasuje też do odstępów co 25 miesięcy. Cała obserwacja kliniczna mogła trwać dłużej, ale dokładne ramy czasowe są niejasne.

      “at the ages of 21, 23, and 26 years (rounded to the nearest year), he underwent three laboratory assessments (25 months apart)”Wyniki

    • DrobneWyjaśnienie spadku wydolności jest spekulatywne

      VO2max spadło w ostatnim badaniu z 51,9 do 43,8 mL/min/kg. Autorzy przypisują to dwumiesięcznej przerwie w treningach, a nie postępowi choroby, i sami przyznają, że to spekulacja. Na podstawie tych danych nie można wykluczyć postępu choroby.

      “although speculative in nature, would suggest that such decrease is physiological and does not appear to be mediated by disease progression”Dyskusja

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Długoterminowa obserwacja jednego pacjenta z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni związanym z TRPV4 (p.S94W), mężczyzny obserwowanego od około 21. do 26. roku życia podczas nadzorowanego treningu łączącego ćwiczenia oporowe i wytrzymałościowe. Suma punktów MRC (45, 52, 52), siła uścisku dłoni, VO2max (50,0; 51,9; 43,8 mL/min/kg) i kąt fazowy utrzymały się lub poprawiły, bez opisanych działań niepożądanych. Bez grupy kontrolnej i bez dobrze poznanego przebiegu naturalnego dane przemawiają za wykonalnością takiego treningu u tej osoby, ale nie pozwalają wykazać wpływu na przebieg choroby.

    Prościej

    Ten opis dotyczy jednego młodego mężczyzny z chorobą związaną z TRPV4, która osłabia mięśnie wokół łopatek i mięśnie podudzi. Przez około pięć lat trenował na siłowni pod okiem specjalistów. Jego siła i samopoczucie nie zmieniły się albo się poprawiły, wydolność spadła dopiero po dwumiesięcznej przerwie w treningach, a on sam nie zgłaszał szkodliwych skutków. Ponieważ zbadano tylko jedną osobę i nie było grupy porównawczej, nie da się powiedzieć, czy ćwiczenia spowolniły chorobę.

    Najprościej

    Młody mężczyzna z chorobą związaną z TRPV4 przez pięć lat regularnie chodził na siłownię i pozostał silny. Dla niego to dobra wiadomość, ale na podstawie jednej osoby nie da się powiedzieć, czy ćwiczenia pomogłyby wszystkim.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy łopatkowo-strzałkowego rdzeniowego zaniku mięśni, allelicznej choroby związanej z TRPV4, oraz kwestii ćwiczeń, ważnej w praktyce dla osób z CMT2C, ale obejmuje tylko jednego pacjenta.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy przypadek bez grupy porównawczej, oceniany przez zespół, który zaprojektował program.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Brak finansowania zewnętrznego. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 41199732 · DOI

60. #60Pełny tekstPrzegląd narracyjny

    Roles for TRPV4 in disease: A discussion of possible mechanisms

    Hernández-Vega AM, García-Villegas R, Rosenbaum T · 2024 · Cell calcium

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 2

    Ten przegląd wyjaśnia, jak według badań laboratoryjnych zmiany w TRPV4 mogą uszkadzać nerwy. Najważniejsze przypuszczenia to nadmierny napływ wapnia do komórek i zaburzone powiązania z białkiem RhoA. Większość tych danych pochodzi z badań na komórkach i myszach, więc chodzi o możliwe mechanizmy, a nie o dowiedzione skutki u osób z CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd narracyjny

    Kogo lub co badano

    Opublikowane badania nad kanałem TRPV4: jego budową, regulacją, występowaniem w organizmie i opisanymi u ludzi mutacjami. Trzy tabele zawierają mutacje powiązane z chorobami szkieletu (Tabela 1), z chorobami nerwów i mięśni, w tym CMT2C (Tabela 2), oraz, być może, z wielotorbielowatością nerek (Tabela 3). Praca nie opisuje nowych pacjentów ani nowych doświadczeń.

    Co zrobiono

    Autorzy podsumowali wcześniejsze badania nad budową TRPV4, jego regulacją i gospodarką wapniową. Zestawili opisane mutacje z tym, co wiadomo o wpływie każdej z nich na aktywność kanału, i omówili możliwe mechanizmy chorób kości i chrząstki, nerwów obwodowych i nerek. Na koniec przedstawili hipotezę własnej grupy, że zmiany w TRPV4 mogą wpływać na wielotorbielowatość nerek.

    Co ustalono

    • Według przeglądu u ludzi opisano ponad osiemdziesiąt mutacji TRPV4, a większość mutacji związanych z chorobami zwiększa aktywność kanału (gain of function) i wywołuje głównie choroby szkieletu oraz nerwów lub mięśni.

      “mutations in the TRPV4 channel have been associated to a broad spectrum of congenital diseases, with most of these mutations mainly resulting in gain-of-function”Streszczenie; Wstęp („To date, over eighty mutations have been described”)

    • Podsumowując badania laboratoryjne, przegląd podaje, że zmutowane kanały wywołujące neuropatię uszkadzają komórki nerwowe i ich wypustki, co wiąże się z podwyższonym stężeniem wapnia wewnątrz komórek i zaburzonym transportem mitochondriów wzdłuż aksonów.

      “The expression of neuropathy-causing GOF mutant TRPV4 channels results in neurotoxicity and axonal and dendritic degeneration”Rozdział 4, „TRPV4 and neuromuscular disease” (TRPV4 a choroby nerwowo-mięśniowe)

    • Według przeglądu mutacje w domenie powtórzeń ankirynowych (części TRPV4, w której leży większość mutacji wywołujących CMT2C) zaburzają wiązanie TRPV4 z RhoA, białkiem sterującym szkieletem komórki (cytoszkieletem).

      “Mutations in the ARD of TRPV4 lead to neuropathies [35,192] through the interruption of binding of RhoA to TRPV4 [60]”Rozdział 4, „TRPV4 and neuromuscular disease” (TRPV4 a choroby nerwowo-mięśniowe)

    • Przegląd przytacza badanie, w którym myszy z mutacjami R232C lub R269C traciły neurony ruchowe, co wiązało się z nieszczelnością bariery krew–rdzeń kręgowy, a cząsteczki blokujące TRPV4 chroniły myszy z R269C przed przedwczesną śmiercią.

      “treatment of mice expressing the R269C mutation with small TRPV4 antagonist molecules [198] resulted in rescue from lethality due to protection of BSCB integrity [118]”Rozdział 4, „TRPV4 and neuromuscular disease” (TRPV4 a choroby nerwowo-mięśniowe)

    • Autorzy podkreślają, że sam nadmiar wapnia nie wyjaśnia w pełni, jak mutacje TRPV4 wywołują choroby nerwów, i że dokładniejsze mechanizmy dopiero zaczyna się poznawać.

      “the neurotoxicity caused by excess [Ca2+]i levels does not fully explain the pathophysiological characteristics of these neuropathies”Rozdział 4, „TRPV4 and neuromuscular disease” (TRPV4 a choroby nerwowo-mięśniowe)

    Wnioski autorów

    TRPV4 występuje w całym organizmie i pomaga regulować stężenie wapnia w komórkach, a jego mutacje wywołują coraz szerszy zakres chorób, głównie szkieletu i nerwów obwodowych. Modele komórkowe i zwierzęce przemawiają za nadmierną aktywnością jako głównym mechanizmem, ale to, co widać w izolowanych komórkach, nie zawsze zgadza się z tym, co dzieje się w całym organizmie, a związki genotypu z fenotypem nie są jeszcze poznane. Na podstawie własnego małego badania autorzy wysuwają też hipotezę, że zmiany w TRPV4 powodujące nadmierną aktywność kanału (gain of function) mogą wpływać na wielotorbielowatość nerek.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePrzegląd bez nowych danych i bez metody wyszukiwania

      Ten artykuł podsumowuje inne badania. Nie podaje, jak je wyszukano i wybrano, więc może nie przedstawiać dowodów w wyważony sposób. Aby wyciągać pewne wnioski, trzeba sięgać do badań źródłowych.

      “No data was used for the research described in the article.”Dostępność danych

    • UmiarkowaneMechanizmy poznane głównie na komórkach i myszach

      Większość podsumowanych dowodów na mechanizmy pochodzi z linii komórkowych, w których wywołano wytwarzanie zmutowanych kanałów, często pobudzanych syntetycznymi związkami chemicznymi, oraz z badań na myszach. Autorzy przyznają, że może to nie odzwierciedlać tego, co dzieje się w całym ludzkim organizmie. Przegląd nie pokazuje, by ochronne działanie leku obserwowane u myszy wykazano u ludzi.

      “there are still experimental limitations regarding what is measured in isolated cell cultures and what could be happening in a complete physiological system”Rozdział 6, „Conclusions and future perspectives” (wnioski i perspektywy)

    • DrobneTabele mutacji nie oceniają siły dowodów

      Tabele 1 i 2 przypisują każdej mutacji kategorię: nadmierna aktywność, utrata funkcji, funkcja prawidłowa lub nieokreślona, ale część oznaczeń opiera się na pojedynczych doświadczeniach w liniach komórkowych innych niż nerwowe (na przykład w komórkach HeLa), a wiele mutacji opisano jako „Undefined” (nieokreślone). Tabele nie podają, jak mocne są dowody, że dany wariant wywołuje chorobę, więc nie należy ich traktować jako ostatecznej listy wariantów.

      “In transiently transfected HeLa cells [288].”Tabela 2, przypis

    • UmiarkowaneHipoteza dotycząca nerek przedstawiona zbyt stanowczo

      Rozdział o wielotorbielowatości nerek opiera się na jednym małym badaniu grupy autorów, a mimo to stwierdza, że dane „strongly suggest” (zdecydowanie sugerują) udział TRPV4. Jedno małe badanie asocjacyjne tego nie dowodzi; sami autorzy postulują większe badania i modele zwierzęce. Nie wpływa to na treści dotyczące CMT2C.

      “Although this report is the first and only association of TRPV4 mutations to PKD severity, the data strongly suggest the participation of TRPV4 in the development of this sickness”Rozdział 5.3, „TRPV4 and ADPKD” (TRPV4 a autosomalna dominująca wielotorbielowatość nerek)

    • DrobneMyląca nazwa rozdziału

      Rozdział 3 nosi tytuł „skeletal muscle disorders” (choroby mięśni szkieletowych), ale omawia choroby kości i chrząstki (dysplazje szkieletowe), a nie mięśni. Czytelnik może błędnie uznać, że dotyczy chorób mięśni.

      “3. TRPV4 and skeletal muscle disorders”Tytuł rozdziału 3

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ten przegląd narracyjny podsumowuje budowę, regulację i ekspresję tkankową TRPV4 oraz zestawia opisane warianty związane z chorobami szkieletu, chorobami nerwowo-mięśniowymi i, potencjalnie, z wielotorbielowatością nerek (PKD), w większości scharakteryzowane jako powodujące nadmierną aktywność. W odniesieniu do neuropatii przytacza dowody, że zmutowane kanały podnoszą wewnątrzkomórkowe stężenie Ca2+, zaburzają transport mitochondriów w aksonach i wiązanie RhoA z domeną powtórzeń ankirynowych, a u myszy z wprowadzoną mutacją (knock-in) R232C i R269C naruszają integralność bariery krew–rdzeń kręgowy, przy czym antagonista zapobiegał śmiertelności myszy R269C. Autorzy zaznaczają, że nadmiar Ca2+ nie wyjaśnia w pełni fenotypów, a większość danych pochodzi z systemów ekspresji heterologicznej.

    Prościej

    Ten artykuł omawia wcześniejsze badania, a nie opisuje nowych doświadczeń. TRPV4 to kanał, czyli maleńkie drzwi na powierzchni komórki, które wpuszczają wapń. Wydaje się, że większość zmian wywołujących choroby sprawia, że ten kanał jest zbyt aktywny. W komórkach hodowanych w laboratorium i u myszy wiązało się to z uszkodzeniem włókien nerwowych, a w jednym badaniu na myszach lek blokujący TRPV4 zapobiegał przedwczesnej śmierci. Autorzy piszą, że nadmiar wapnia nie wyjaśnia wszystkiego i że wyniki uzyskane na komórkach w laboratorium mogą nie odpowiadać temu, co dzieje się w całym ludzkim organizmie.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Wygląda na to, że wiele zmian w TRPV4 sprawia, że te drzwi są otwarte za szeroko. Na szalkach w laboratorium i u myszy szkodziło to komórkom nerwowym. Naukowcy wciąż nie wiedzą dokładnie, jak to działa u ludzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Szeroki przegląd mechanizmów działania TRPV4, w którym choroby nerwów, w tym CMT2C, to jeden z kilku rozdziałów, a dużo miejsca poświęcono kościom i nerkom.

    Siła dowodów 2/5: Przegląd narracyjny bez opisanej metody doboru badań, podsumowujący głównie prace na komórkach i myszach, z hipotezą dotyczącą nerek opartą na jednym małym badaniu tej samej grupy.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badania T.R. finansował grant Secretaría de Educación, Ciencia, Tecnología e Innovación (SECTEI) rządu miasta Meksyk (SECTEI/208/2019). Przegląd powstał w ramach programu doktoranckiego pierwszego autora, wspieranego stypendium doktoranckim CONAHCYT. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów finansowych.

    PubMed 39609180 · DOI

61. #61Pełny tekstBadanie laboratoryjne na szczurzej linii komórkowej, szczurzych komórkach nerwowych i tkankach mysich

    Axonal neuropathy-associated TRPV4 regulates neurotrophic factor-derived axonal growth

    Jang Y, Jung J, Kim H i in. · 2012 · The Journal of biological chemistry

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    To badanie laboratoryjne sugeruje, że w zdrowych komórkach TRPV4 pomaga włóknom nerwowym rosnąć, co częściowo wyjaśnia, dlaczego ten kanał jest ważny dla nerwów. Nie sprawdzano w nim zmian genetycznych wywołujących CMT2C, więc niewiele mówi wprost o tym, co dzieje się u osób z tą chorobą.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie laboratoryjne na szczurzej linii komórkowej, szczurzych komórkach nerwowych i tkankach mysich

    Kogo lub co badano

    Komórki PC12 (szczurza linia komórkowa używana jako model komórek nerwowych), czuciowe komórki nerwowe (neurony zwojów rdzeniowych) pobrane od nowonarodzonych szczurów oraz tkanka rdzenia kręgowego, zwojów nerwowych i mięśni od nowonarodzonych i dorosłych myszy. Badano prawidłowy ludzki TRPV4 i jedną jego postać z utratą funkcji (P19S). Nie badano żadnych wariantów TRPV4 wywołujących CMT2C ani pacjentów.

    Co zrobiono

    Autorzy sprawdzili, gdzie TRPV4 występuje w czuciowych i ruchowych komórkach nerwowych myszy. Następnie w szczurzych komórkach hodowanych na szalkach zwiększali lub zmniejszali ilość TRPV4 albo chemicznie go włączali lub wyłączali i mierzyli długość wyrastających z komórek włókien nerwowych (neurytów). Sprawdzili też, które sygnały (czynnik wzrostu nerwów, cAMP i enzym fosfolipaza A2) działają w szlaku sygnałowym przed TRPV4 i czy aktywacja TRPV4 zmienia szkielet komórki (aktynę) oraz przyleganie komórek do podłoża.

    Co ustalono

    • U myszy TRPV4 występował w czuciowych komórkach nerwowych i w dużych ruchowych komórkach nerwowych rdzenia kręgowego, a także w złączu nerwowo-mięśniowym.

      “These results suggest that TRPV4 is highly expressed in sensory and motor neurons in neonatal as well as adult mice.”Wyniki, „TRPV4 Was Highly Expressed in Developing Peripheral Neurons”; ryc. 1

    • Zmniejszenie ilości TRPV4 za pomocą siRNA skracało włókna nerwowe i zmniejszało odsetek komórek, które je wytwarzały. Dodatkowy prawidłowy TRPV4 nasilał wzrost włókien, a postać z utratą funkcji nie.

      “TRPV4 siRNA significantly reduced ( p < 0.001, n = 222-318) neurite length and the percentage of PC12 cells with neurites”Wyniki, „Effects of Knockdown and Overexpression of TRPV4 on Neuritogenesis”; ryc. 3

    • Substancje włączające TRPV4 nasilały wzrost włókien nerwowych w komórkach szczurzych, a blokery TRPV4 go osłabiały.

      “Treatment with 10 μ m 4α-PDD or AA significantly increased neurite length and the percentages of cells bearing neurites in NGF-treated PC12 cells and DRG neurons”Wyniki, „Pharmacological Perturbation of TRPV4 Alters Neuritogenesis”; ryc. 4

    • Czynnik wzrostu nerwów i cAMP podnosiły poziom TRPV4 i enzymu fosfolipazy A2, a zablokowanie tego enzymu osłabiało wzrost włókien. Sugeruje to szlak prowadzący od czynnika wzrostu przez fosfolipazę A2 do TRPV4.

      “when PC12 cells were treated with NGF, the PLA 2 and TRPV4 transcript levels were markedly increased”Wyniki, „NGF-induced Neuritogenesis Required TRPV4 Activity via PLA2 Pathway”; ryc. 5 i 6

    • Włączenie TRPV4 zwiększało ilość aktyny (składnika szkieletu komórki) i poprawiało przyleganie komórek do szalki.

      “When PC12 cells were treated 10 μ m 4α-PDD or 300 n m 5,6-EET for 24 h, the number of attached cells after shaking for 1 h was significantly increased ( p < 0.01, n = 15)”Wyniki, „TRPV4 Increased Actin Polymerization and Cell Adhesion”; ryc. 7

    Wnioski autorów

    TRPV4 pomaga czynnikowi wzrostu nerwów i cAMP pobudzać wzrost włókien nerwowych w rozwijających się czuciowych i ruchowych komórkach nerwowych, działając przez szlak fosfolipazy A2. Czynniki wzrostu są potrzebne do utrzymania nerwów obwodowych w dobrym stanie, dlatego autorzy sugerują, że nieprawidłowa aktywność TRPV4 może prowadzić do niektórych typów dziedzicznych chorób nerwów czuciowych i ruchowych.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneNie badano wariantów wywołujących chorobę

      Praca bada prawidłowy TRPV4 i jedną postać z utratą funkcji, ale żadnego z wariantów wywołujących CMT2C. Pokazuje więc, co TRPV4 normalnie robi w rosnących komórkach nerwowych na szalce, a nie co psuje się w chorobie, mimo że tytuł wymienia neuropatię aksonalną.

      “Twenty-four hours after transfection with human TRPV4 wild type or mutant TRPV4 P19S”Procedury doświadczalne, obrazowanie wapnia

    • UmiarkowaneWyników nie pogodzono z przypuszczeniem, że kanał jest nadmiernie aktywny

      We wprowadzeniu sama praca podaje, że warianty chorobotwórcze powodują nadmierną aktywność TRPV4 i przeładowanie komórki wapniem. Jej wyniki pokazują natomiast, że większa aktywność TRPV4 pomaga włóknom nerwowym rosnąć. Praca nie wyjaśnia, jak w jej modelu nadmiernie aktywny kanał miałby uszkadzać nerwy, więc związek z chorobą pozostaje tylko sugestią.

      “Neurodegeneration caused by Ca 2+ overload due to the gain-of-function mutation of TRPV4 was suggested as the molecular mechanism for the neuropathies.”Streszczenie

    • UmiarkowaneKomórki gryzoni na szalce, dalekie od ludzkich nerwów

      Większość doświadczeń wykonano na komórkach PC12, szczurzej linii komórkowej, oraz na komórkach nerwowych nowonarodzonych szczurów hodowanych przez kilka dni. Wzrost włókien na szalce to model wczesnego rozwoju nerwów i może nie odzwierciedlać tego, jak przez wiele lat zachowują się nerwy dorosłego człowieka.

      “Dorsal root ganglion (DRG) neurons were dissected in neonatal rats”Procedury doświadczalne, hodowla komórek

    • UmiarkowaneWniosek wykracza poza doświadczenia

      W tkance dorosłych myszy sprawdzono tylko, czy TRPV4 w niej występuje; żadne doświadczenie nie sprawdzało, czy TRPV4 utrzymuje dorosłe nerwy w dobrym stanie. Praca podaje też, że wynik dotyczący przylegania „confirmed” (potwierdził), że TRPV4 działa w szlaku sygnałowym uruchamianym przez czynnik wzrostu nerwów, choć efekt ten obserwowano bez czynnika wzrostu nerwów.

      “The present study shows that TRPV4 is essential for axonal growth of sensory/motor nerves in early development as well as for their maintenance in the adult.”Dyskusja

    • DrobneNiespójności w opisach i metodach

      Opis ryc. 1 określa tę samą tkankę jednocześnie jako pobraną od dorosłych myszy i jako P1 (od noworodków); Wyniki opisują rdzeń kręgowy noworodków, a opis ryciny mówi o dorosłych; nazwa inhibitora MEK jest zapisana na trzy różne sposoby, a pomiary neuronów kory opisano w Metodach, ale nie pokazano żadnych wyników dla kory. Sugeruje to, że tekst nie został starannie sprawdzony, choć nie podważa to głównych wyników.

      “B, immunostaining of adult mouse ( P1 ) DRG neurons with anti-TRPV4”Opis ryc. 1

    • DrobneNie podano liczby niezależnych doświadczeń

      Wartości n to liczby pojedynczych komórek. Praca nie podaje, z ilu oddzielnych hodowli lub powtórzeń doświadczenia pochodziły, więc trudno ocenić, na ile powtarzalne są różnice.

      “Percentages of cells bearing neurites were determined by counting more than 100 cells in randomly chosen fields.”Procedury doświadczalne, pomiar długości neurytów

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W szczurzych komórkach PC12 i neuronach DRG nowonarodzonych szczurów nadekspresja TRPV4 lub podanie agonistów (4α-PDD, 5,6-EET, kwas arachidonowy, GSK1016790A) nasilały neurytogenezę zależną od NGF, natomiast wyciszenie za pomocą siRNA lub podanie antagonistów (HC-067047, czerwień rutenowa) ją hamowały. NGF i cAMP zwiększały ekspresję PLA2 i TRPV4 w szlaku zależnym od MEK, a aktywacja TRPV4 zwiększała ilość F-aktyny i adhezję komórek. Nie badano wariantów TRPV4 wywołujących neuropatię, więc znaczenie wyników dla patogenezy CMT2C pozostaje wnioskiem pośrednim.

    Prościej

    U myszy TRPV4 występuje w komórkach nerwowych odpowiedzialnych za ruch i czucie. W szczurzych komórkach hodowanych na szalkach zwiększenie ilości TRPV4 albo włączenie go substancjami chemicznymi sprawiało, że włókna nerwowe się wydłużały, a po zmniejszeniu ilości TRPV4 były krótsze. Nie sprawdzano zmian genetycznych wywołujących CMT2C, więc badanie pokazuje, co TRPV4 robi w zdrowych komórkach, a nie co psuje się w chorobie.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek nerwowych. W szczurzych komórkach na szalce, kiedy drzwi otwierały się szerzej, długie ramiona komórek nerwowych lepiej rosły, a kiedy się przymykały, rosły wolniej. Naukowcy nie sprawdzili jednak zepsutych drzwi, które wywołują CMT2C.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca bada prawidłową rolę TRPV4 w komórkach nerwowych. Inspiracją dla autorów była CMT2C, ale nie sprawdzali żadnych wariantów wywołujących chorobę.

    Siła dowodów 2/5: Badania na komórkach i gryzoniach, odległe od sytuacji u ludzi, bez sprawdzenia wariantów chorobotwórczych i z kilkoma niespójnościami w opisie wyników.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały grant R31-2008-000-10103-0 z programu World Class University oraz grant 20110018358 z programu Creative Research Initiatives, przyznane przez Ministry of Education Science and Technology i National Research Foundation of Korea. Konflikty interesów: nie podano.

    PubMed 22187434 · DOI

62. #62Pełny tekstOpis przypadków dwóch niespokrewnionych pacjentek, z badaniami genetycznymi i komputerowym modelowaniem struktury

    De novo TRPV4 Leu619Pro variant causes a new channelopathy characterised by giant cell lesions of the jaws and skull, skeletal abnormalities and polyneuropathy

    Ragamin A, Gomes CC, Bindels-de Heus K i in. · 2022 · Journal of medical genetics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 5, drobne 2

    Praca opisuje dwie kobiety z rzadkim wariantem TRPV4 położonym blisko poru kanału. Miały uszkodzenie nerwów, osłabienie strun głosowych i niedosłuch, podobnie jak niektóre osoby z CMT2C, ale też agresywne zmiany w kościach szczęk i czaszki. Praca poszerza listę znanych chorób związanych z TRPV4. Zmiany kostne powiązano z tym konkretnym wariantem i nie opisano ich tu jako części typowej CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadków dwóch niespokrewnionych pacjentek, z badaniami genetycznymi i komputerowym modelowaniem struktury

    Kogo lub co badano

    Dwie niespokrewnione kobiety w wieku 20 lat, Holenderka i Brazylijka. Każda z nich ma nowy (de novo) wariant TRPV4, który w pozycji 619 zamienia aminokwas leucynę na prolinę (p.Leu619Pro). Oba przypadki powiązano dzięki platformie GeneMatcher. U obu pacjentek i u ich rodziców wykonano sekwencjonowanie eksomu, a u Brazylijki zsekwencjonowano też tkankę pobraną ze zmiany w obrębie szczęk.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują historię choroby obu kobiet od urodzenia do 20. roku życia. Przedstawiają badania genetyczne, które wykryły wariant TRPV4 u każdej z nich, ale nie u ich rodziców, oraz odsetek odczytów DNA z tym wariantem we krwi i w zmianach w obrębie szczęk. Na podstawie opublikowanej struktury 3D TRPV4 żaby przewidzieli, jak wariant może wpływać na kanał. Nie wykonano żadnych badań laboratoryjnych samego kanału.

    Co ustalono

    • U obu kobiet występowały jednocześnie problemy z nerwami i nawracające, agresywne zmiany olbrzymiokomórkowe kości szczęk i czaszki, a do tego inne zmiany w szkielecie.

      “From an early age, both patients had several lesions of the nervous system including progressive polyneuropathy, and multiple aggressive giant cell-rich lesions of the jaws and craniofacial/skull bones, and other skeletal lesions.”Streszczenie, Wyniki

    • Cechy wspólne z chorobą nerwowo-mięśniową związaną z TRPV4, obecne u obu kobiet, to niedowład fałdów głosowych (u Holenderki w wieku 8 miesięcy konieczna była tracheostomia), niedosłuch i stopa wydrążona. U Brazylijki badania nerwów wykazały uszkodzenie włókien ruchowych w kończynach górnych i dolnych, a w badaniu przedmiotowym nie stwierdzono zaburzeń czucia.

      “Nerve conduction studies demonstrated motor axonal damage in the upper and lower limbs.”Wyniki, pacjentka 2

    • W obu przypadkach wariantu nie stwierdzono u żadnego z rodziców. U Brazylijki zaklasyfikowano go według zaleceń American College of Medical Genetics jako prawdopodobnie patogenny i nie znaleziono go w populacyjnych bazach danych.

      “According to American College of Medical Genetics recommendations, this variant was classified as likely pathogenic.”Wyniki, pacjentka 2

    • W łagodniejszym przypadku wariant był obecny tylko w 21,6% odczytów DNA z krwi oraz w 42% i 10% odczytów z dwóch zmian w obrębie szczęk. Autorzy tłumaczą to tym, że wariant występuje tylko w części jej komórek (mozaikowatość).

      “The low VAF for this novel variant is suggestive of postzygotic somatic mosaicism”Wyniki, pacjentka 2

    • Zmiany w kościach szczęk i czaszki wielokrotnie nawracały po operacjach i za każdym razem zdawały się nasilać. Pamidronian złagodził ból i spowolnił ten proces u jednej kobiety, ale drugiej nie pomógł.

      “the giant cell-rich lesions affecting the jaws and skull of both patients recurred several times and, unfortunately, they seem to worsen with each new surgical intervention.”Dyskusja

    • Według modelu komputerowego Leu619 leży w helisie S5 tuż obok poru kanału, a wariant powinien zwiększać przepływ jonów przez kanał.

      “Based on this analysis, the Leu619Pro mutation is predicted to trigger S6 movement, allowing for increased ion permeability.”Wyniki, modelowanie wariantu TRPV4

    Wnioski autorów

    Zdaniem autorów wariant de novo TRPV4 p.Leu619Pro wywołuje nowo rozpoznany zespół, który łączy agresywne zmiany olbrzymiokomórkowe kości szczęk i czaszki, zmiany w szkielecie i polineuropatię. Uważają, że mozaikowatość może tłumaczyć łagodniejszy przebieg choroby u jednej z pacjentek, a ponieważ operacje zdawały się pogarszać zmiany kostne, warto byłoby zbadać inhibitory MEK lub leki blokujące TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNowy zespół zdefiniowany na podstawie dwóch osób

      To, że ten sam nowy wariant, nieobecny u rodziców, znaleziono u dwóch niespokrewnionych kobiet o podobnych objawach, jest dobrym dowodem na to, że ma on znaczenie. Jednak opisanie całego zespołu i przypisanie TRPV4 każdej cechy na podstawie dwóch przypadków ma charakter wstępny. Niektóre cechy mogą być przypadkowe albo mieć inne przyczyny.

      “Our findings define a novel polysystemic syndrome due to germline TRPV4 p.Leu619Pro”Streszczenie, Wnioski

    • UmiarkowaneNadmierna aktywność (gain of function) przewidziana, a nie sprawdzona

      Przypuszczenie, że wariant sprawia, iż kanał przecieka, opiera się na modelowaniu na podstawie struktury TRPV4 żaby (Xenopus tropicalis) oraz na wcześniejszym badaniu szczurzego kanału w żabich oocytach. Ludzkiego kanału z tym wariantem w tej pracy nie badano.

      “structure of TRPV4 from Xenopus tropicalis , which shares a 78% sequence identity with the human protein”Wyniki, modelowanie wariantu TRPV4

    • UmiarkowaneNeuropatii u pierwszej pacjentki nie potwierdzono badaniem nerwów

      W przypadku Holenderki nie podano wyników badania przewodnictwa nerwowego. Rozpoznanie „polyneuropathy” (polineuropatii) opiera się u niej na badaniu przedmiotowym w wieku 15 lat, a zanik mięśni języka i dłoni przypisano chorobie neuronu ruchowego. Miała też wadę rdzenia kręgowego (przepuklinę oponowo-rdzeniową z jamistością rdzenia i zespołem zakotwiczenia rdzenia kręgowego), która sama może dawać objawy ze strony nóg i pęcherza.

      “impaired sensibility, minimal gnostic impairment and low reflexes of the lower extremities, interpreted as signs of polyneuropathy”Wyniki, pacjentka 1

    • UmiarkowaneU pierwszej pacjentki nie wykluczono w pełni innych przyczyn genetycznych

      Analizę jej eksomu ograniczono do panelu 2753 genów związanych z mnogimi wadami wrodzonymi (do tego wcześniej zbadano SH3BP2, KRAS, BRAF i PTPN11). Na podstawie przedstawionych danych nie da się wykluczyć innej przyczyny genetycznej takich cech jak wada rdzenia kręgowego.

      “in a panel of 2753 genes believed to be involved in multiple congenital anomalies”Metody, analizy genetyczne, pacjentka 1

    • DrobneWniosek o mozaikowatości opiera się na małej liczbie odczytów

      U pierwszej pacjentki wariant pojawił się w 19 z 26 odczytów (73%), czyli więcej niż oczekiwane 50% dla zwykłego wariantu heterozygotycznego, a autorzy tego nie omawiają. Wynik 21,6% u drugiej pacjentki opiera się na 11 z 51 odczytów. Przy tak małych liczbach odsetki są nieprecyzyjne, więc mozaikowatość i jej związek z łagodniejszym przebiegiem choroby są wiarygodnym wyjaśnieniem, ale nie zostały udowodnione.

      “The total number of reads for this codon was 26, with seven wild-type reads and 19 times delinsCT (VAF=73%).”Wyniki, pacjentka 1

    • UmiarkowaneStwierdzenia o leczeniu wykraczają poza dowody

      Streszczenie podaje, że operacje pogarszają zmiany kostne, choć opiera się to na przebiegu choroby u dwóch pacjentek, bez żadnego porównania. Autorzy proponują inhibitory MEK i antagonistów TRPV4, ale żadnego z tych leków nie podano pacjentkom i nie przedstawiono dowodów, że pomagają w tej chorobie.

      “we assume that this targeted treatment could be potentially useful in our subjects, reducing the need for additional surgical treatments.”Dyskusja

    • DrobneDrobne błędy w opisie

      Przy zmianach w kręgach szyjnych drugiej pacjentki tekst odsyła do ryc. 1H, ale ryc. 1 przedstawia pierwszą pacjentkę, a właściwy obraz to ryc. 3H. W części o etyce napisano, że zgoda pacjentek na publikację nie była wymagana, a w Metodach, że uzyskano pisemną zgodę na publikację zdjęć. Nie wpływa to na wnioski.

      “including C1 ( figure 1H ).”Wyniki, pacjentka 2; oświadczenia etyczne

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U dwóch niespokrewnionych kobiet stwierdzono warianty de novo w TRPV4 prowadzące do p.Leu619Pro w transbłonowej helisie S5. Obie miały wspólny fenotyp wielonarządowy: nawracające, agresywne zmiany olbrzymiokomórkowe kości szczęk i czaszki, anomalie szkieletowe, niedowład fałdów głosowych, niedosłuch i polineuropatię (u jednej z nich ruchową aksonalną w badaniu przewodnictwa nerwowego). Niską frakcję alleliczną wariantu (VAF) w łagodniejszym przypadku (21,6% we krwi) zinterpretowano jako postzygotyczną mozaikowatość. Nadmierną aktywność (gain of function) wywnioskowano z modelowania strukturalnego i wcześniejszych prac, a nie sprawdzono doświadczalnie, więc związek genotypu z fenotypem opiera się na dwóch przypadkach.

    Prościej

    Dwie młode kobiety z różnych krajów miały ten sam nowy wariant w genie TRPV4, którego nie mieli rodzice żadnej z nich. Obie miały uszkodzone nerwy, osłabione struny głosowe, niedosłuch i problemy ze szkieletem, a do tego narośla w kościach szczęki i czaszki, które wracały po operacjach. Jedna z nich może mieć ten wariant tylko w części komórek, co mogłoby tłumaczyć, dlaczego choroba przebiegała u niej łagodniej. Na podstawie modelu komputerowego badacze przewidzieli, że przez ten wariant kanał przecieka, ale nie sprawdzili tego w laboratorium.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Dwie kobiety miały zmianę tuż przy otworze tych drzwi. Ta zmiana może sprawiać, że drzwi przepuszczają wapń wtedy, kiedy nie powinny. Kobiety miały kłopoty z nerwami, słuchem i kośćmi twarzy. Lekarze znają tylko dwie osoby z taką zmianą, więc jeszcze wiele trzeba się dowiedzieć.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca opisuje alleliczną chorobę związaną z TRPV4, w której neuropatia, niedowład fałdów głosowych i niedosłuch współwystępują ze zmianami w szkielecie i w kościach szczęk. Poszerza więc spektrum chorób związanych z TRPV4, ale nie dotyczy typowej CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Dwa dobrze udokumentowane przypadki z sekwencjonowaniem w układzie trio (pacjentka i oboje rodzice), ale bez badania czynnościowego wariantu, a nowy zespół zdefiniowano na podstawie zaledwie dwóch osób.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie zadeklarowano konkretnego grantu na te badania. Konflikty interesów: dwoje autorów (RG i CCG) to stypendyści naukowi National Council for Scientific and Technological Development w Brazylii.

    PubMed 33685999 · DOI

63. #63Pełny tekstOpis przypadku jednej rodziny z sekwencjonowaniem eksomu i doświadczeniami na komórkach

    Homozygous TRPV4 mutation causes congenital distal spinal muscular atrophy and arthrogryposis

    Velilla J, Marchetti MM, Toth-Petroczy A i in. · 2019 · Neurology. Genetics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    Ten opis pokazuje, że choroba związana z TRPV4 może, przynajmniej u jednego dziecka, wynikać z odziedziczenia tej samej zmiany po obojgu rodzicach i dawać ciężką postać obecną od urodzenia. Nie sprawdzono w badaniu lekarskim, czy osoby z jedną kopią tej konkretnej zmiany mają jakiekolwiek objawy.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku jednej rodziny z sekwencjonowaniem eksomu i doświadczeniami na komórkach

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina pochodzenia portorykańskiego: 2-letni chłopiec (jedyna chora osoba), jego rodzice i siostra. Komórki HEK293, w których wywołano wytwarzanie prawidłowego TRPV4 lub wariantów S94L, R269C, R315W i T701I (n = 3 doświadczenia dotyczące obumierania komórek i poziomu białka).

    Co zrobiono

    Zespół zsekwencjonował eksomy chłopca i jego rodziców, wybrał z wyników rzadkie zmiany pasujące do sposobu dziedziczenia w tej rodzinie i potwierdził najbardziej prawdopodobnego kandydata sekwencjonowaniem metodą Sangera u wszystkich czterech członków rodziny. Na modelu struktury TRPV4 sprawdzono, w którym miejscu kanału leży ta zmiana. W komórkach HEK293 zmierzono poziom białka, obumieranie komórek (z blokerem TRPV4 HC-067047 i bez niego) oraz to, gdzie w komórce znajduje się kanał.

    Co ustalono

    • Chłopiec urodził się z przykurczami wielu stawów, deformacjami bioder i stóp oraz kręczem szyi, a jego fałdy głosowe były nieruchome po obu stronach.

      “Vocal cords were clearly visible and appeared to be immobile bilaterally in the paramedian position.”Wyniki, obraz kliniczny

    • Badania nerwów wykazały uszkodzenie nerwów ruchowych przy prawidłowych odpowiedziach czuciowych, dlatego rozpoznano u niego wrodzony rdzeniowy zanik mięśni z artrogrypozą (CSMAA).

      “The electrophysiologic findings are suggestive of generalized motor axonopathy with coexisting denervation and reinnervation changes.”Wyniki, obraz kliniczny

    • Sekwencjonowanie eksomu wykazało u chłopca zmianę p.S94L w TRPV4 w obu kopiach genu. Każde z rodziców miało jedną kopię, a zdrowa siostra nie miała żadnej. Pozostałe 14 genów kandydujących wykluczono.

      “Sanger sequencing confirmed the homozygosity of this variant in the proband (BGM0049-1) and heterozygous inheritance from both parents”Wyniki, sekwencjonowanie całego eksomu; ryc. 1B

    • Ta zmiana jest rzadka w populacji ogólnej i nie odnotowano nikogo, kto miałby dwie jej kopie.

      “only 6 heterozygous and no homozygous individuals are reported in a control population of 246210 people”Dyskusja

    • W komórkach HEK293 S94L zwiększał obumieranie komórek i obniżał poziom białka w porównaniu z prawidłowym TRPV4, a bloker TRPV4 HC-067047 odwracał oba te efekty. Efekt był słabszy niż w przypadku znanych zmian wywołujących neuropatię, R269C i R315W.

      “Quantification showed significantly higher levels of cell death in the p.S94L transfected cells in comparison to WT TRPV4-transfected cells.”Wyniki, modelowanie funkcjonalne; ryc. 3

    • Inna opisana wcześniej zmiana związana z neuropatią, T701I, nie zwiększała obumierania komórek, ale białko zatrzymywało się w pobliżu jądra, zamiast docierać do powierzchni komórki. Sugeruje to, że różne zmiany w TRPV4 mogą działać na różne sposoby.

      “Interestingly, the p.T701I mutant protein showed a perinuclear localization pattern, and in contrast to WT protein, no protein was detected on the plasma membrane”Wyniki, modelowanie funkcjonalne; ryc. 4

    Wnioski autorów

    Dwie kopie zmiany p.S94L w TRPV4 wywołują recesywną postać wrodzonego rdzeniowego zaniku mięśni z artrogrypozą. Autorzy interpretują wyniki uzyskane na komórkach jako nadmierną aktywność (gain of function), sugerują, że u osób z jedną kopią zmiany penetracja jest zmniejszona, i zwracają uwagę, że różne zmiany w TRPV4 mogą zaburzać działanie kanału na różne sposoby.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneRodzice będący nosicielami uznani za zdrowych bez opisanego badania

      Każde z rodziców ma jedną kopię zmiany i zostało opisane jako zdrowe, bez żadnych objawów. Autorzy wykorzystują to, by zasugerować zmniejszoną penetrację jednej kopii. Nie opisano jednak badania neurologicznego ani badań przewodnictwa nerwowego u rodziców. Bez badania łagodne oznaki choroby mogły zostać przeoczone, więc sugestia dotycząca penetracji ma słabe oparcie. Autorzy zalecają jednak rodzicom obserwację neurologiczną.

      “the proband's parents who are heterozygous for the TRPV4 p.S94L variant did not exhibit any phenotype”Dyskusja

    • UmiarkowaneNadmierna aktywność (gain of function) stwierdzona bez pomiaru aktywności kanału

      Nie wykonano pomiarów wapnia ani zapisów elektrycznych. Wniosek o nadmiernej aktywności wyprowadzono z obumierania komórek i poziomu białka, które zmieniają się pod wpływem blokera TRPV4. Pasuje to do nadmiernej aktywności, ale nie wykazuje jej bezpośrednio.

      “Functional studies by Western blot and immunohistochemical analysis show that p.S94L increased TRPV4 activity-based cytotoxicity and resultant decreased TRPV4 expression levels, therefore involves a gain-of-function mechanism.”Streszczenie

    • UmiarkowaneWniosek o związku przyczynowym na podstawie jednej rodziny

      Tytuł i wniosek stwierdzają, że ta zmiana wywołuje chorobę. Dane genetyczne dobrze do tego pasują, ale dowody pochodzą od jednego chorego dziecka. Do mocnego wniosku o związku przyczynowym potrzebne byłoby potwierdzenie w innych, niespokrewnionych rodzinach.

      “This study identifies a novel homozygous mutation in TRPV4 as a cause of the recessive form of CSMAA.”Streszczenie, wnioski

    • UmiarkowaneLinia komórkowa pochodząca z nerki i mało powtórzeń

      Wszystkie doświadczenia wykonano na komórkach HEK293 z dodatkowym TRPV4, powtarzając każdy test trzykrotnie. Autorzy przyznają, że nie są to komórki przypominające komórki nerwowe, więc nie wiadomo, na ile wyniki odzwierciedlają to, co dzieje się w komórkach nerwowych.

      “A limitation of this work is that these studies were performed in HEK293 cells rather than neuronal-like cells.”Dyskusja

    • DrobneNie wiadomo, czy przyczyną są zmiany w szkielecie, czy w nerwach

      Chłopiec miał zarówno poważne problemy szkieletowe, jak i nieprawidłowości w badaniu nerwów. Autorzy zauważają, że trudno ustalić, co odpowiada za przykurcze, przez co klasyfikacja jego choroby jest mniej pewna.

      “it is hard to predict which of these contributed to primary disease pathology”Dyskusja

    • DrobneDrobne niespójności

      Część kliniczna podaje umiarkowany niedosłuch przewodzeniowy z płynem w uchu środkowym, ale następny akapit mówi, że chłopiec słyszy prawidłowo. Plik struktury podano jako 6bdj w Metodach i jako 6bbj w opisie ryc. 2, jeden wariant zapisano raz jako „p.R314W”, a streszczenie mówi o badaniu „immunohistochemical” (immunohistochemicznym), choć Metody opisują immunofluorescencję w komórkach.

      “Visual reinforced audiometry showed a moderate conductive hearing loss for at least 1 ear at 500 and 2000 Hz.”Wyniki, obraz kliniczny; Metody; opis ryc. 2

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Rodzice są opisani jako „unrelated healthy parents” (niespokrewnieni, zdrowi rodzice), którzy „did not exhibit any phenotype” (nie mieli żadnych objawów). Nie opisano badania neurologicznego ani badań przewodnictwa nerwowego u żadnego z nich, a mimo to ich stan posłużył do zasugerowania zmniejszonej penetracji jednej kopii. Siostra jest opisana jako zdrowa i nie ma tej zmiany. Cytat: „The male proband was born to unrelated healthy parents of Puerto Rican descent after 37 weeks of gestation” (chłopiec, probant, urodził się po 37 tygodniach ciąży niespokrewnionym, zdrowym rodzicom pochodzenia portorykańskiego) (Wyniki, obraz kliniczny).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Sekwencjonowanie eksomu u chłopca z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni z artrogrypozą, obustronnym brakiem ruchomości fałdów głosowych i prawidłowymi odpowiedziami czuciowymi wykazało homozygotyczny wariant TRPV4 p.S94L w nieuporządkowanym regionie N-końcowym; oboje rodzice byli heterozygotami, a zdrowa siostra homozygotą pod względem allelu referencyjnego. W komórkach HEK293 S94L zwiększał cytotoksyczność i obniżał poziom białka, a oba efekty odwracał antagonista TRPV4 HC-067047. Autorzy interpretują to jako nadmierną aktywność (gain of function), choć aktywności kanału nie mierzono bezpośrednio. Proponują istnienie recesywnej postaci choroby i zmniejszoną penetrację u heterozygot, ale nie opisano, by stan rodziców oceniono na podstawie badania.

    Prościej

    Większość chorób związanych z TRPV4 pojawia się, gdy zmieniona jest jedna kopia genu. Ten chłopiec miał tę samą zmianę w obu kopiach, po jednej od każdego z rodziców. Urodził się ze sztywnymi, zgiętymi stawami, nie mógł poruszać strunami głosowymi i miał słabe nogi. W komórkach hodowanych w laboratorium zmieniony kanał szkodził komórkom, a bloker TRPV4 temu zapobiegał. Rodziców, z których każde ma jedną kopię zmiany, opisano jako zdrowych, ale praca nie podaje, czy ktoś ich zbadał.

    Najprościej

    Każdy człowiek ma dwie kopie przepisu na TRPV4. Ten chłopiec dostał ten sam mały błąd i od mamy, i od taty. Urodził się ze sztywnymi stawami i słabymi nogami. Na szalce w laboratorium zepsute drzwi dla wapnia szkodziły komórkom, a substancja blokująca te drzwi temu zapobiegała. Jego rodzice mają po jednej wadliwej kopii i wydają się zdrowi, ale praca nie mówi, czy ktoś sprawdził ich nerwy.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni (CDSMA), allelicznej choroby związanej z TRPV4. Wyróżnia się tym, że opisuje postać recesywną, w której zmienione są obie kopie genu, i zawiera też częściowe porównanie laboratoryjne ze zmianami związanymi z CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Jedno chore dziecko i dobrze przeprowadzona diagnostyka genetyczna, ale wniosek, że to ta zmiana wywołuje chorobę, opiera się na jednej rodzinie i ograniczonych testach na komórkach, w których nie mierzono bezpośrednio aktywności kanału.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: K01 AR062601, Eleanor and Miles Shore Fellowship i Brigham and Women's Hospital Career Development Award (V.A.G.), Brigham Biomedical Research Institute Director's Transformative Award (Brigham Genomic Medicine) oraz American Heart Association 16GRNT27250119 (R.G.). Ujawnione powiązania: B.T. Darras zgłasza udział w radach doradczych, honoraria i wsparcie badań od kilku firm farmaceutycznych (m.in. Hoffman-La Roche, Biogen, Sarepta, AveXis, PTC Therapeutics i Cytokinetics); N.Y. Frank ma patenty licencjonowane firmom i doradza firmie Veritas Genetics; małżonek R. Gaudet pracuje w Bristol-Myers Squibb i ma akcje tej firmy. Żadne z tych powiązań nie zostało opisane jako związane z TRPV4.

    PubMed 31041394 · DOI

64. #64Pełny tekstOpis przypadku

    Homozygous TRPV4 Mutation Broadens the Phenotypic Spectrum of Congenital Spinal Muscular Atrophy and Arthrogryposis: A Case Report

    Lugo E, Graulau E, Ramos Cortes E i in. · 2023 · Cureus

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 2, drobne 3

    Ten opis dotyczy jednego dziecka z dwiema kopiami zmiany w TRPV4, które miało wrodzoną chorobę dotyczącą wyłącznie ruchu, a nie czucia, inną niż typowa CMT2C. Nie pozwala ocenić, czy osoby z jedną kopią tej zmiany są naprawdę zdrowe, ponieważ nie opisano, jak badano rodziców.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku

    Kogo lub co badano

    Jeden chłopiec, syn niespokrewnionych, zdrowych rodziców pochodzenia portorykańskiego, po raz pierwszy zbadany w wieku sześciu dni i opisany mniej więcej do drugiego roku życia, z dwiema kopiami (homozygota) wariantu TRPV4 c.281C>T; p.S94L. Każde z rodziców ma jedną kopię (heterozygoty).

    Co zrobiono

    Autorzy opisują obecne od urodzenia stopy końsko-szpotawe i sztywne kolana chłopca, ich leczenie gipsowaniem i operacją ścięgna Achillesa oraz jego rozwój. Wykonano u niego przegląd kośćca (zdjęcia rentgenowskie szkieletu), panel 358 genów chorób szkieletu, badania przewodnictwa nerwowego i elektromiografię igłową (EMG). Autorzy porównują go z jednym wcześniej opisanym dzieckiem z tym samym wariantem.

    Co ustalono

    • Chłopiec urodził się ze sztywnymi kolanami (obustronna artrogrypoza stawów kolanowych) i stopami końsko-szpotawymi, które wymagały gipsowania i operacji, a potem raz nawróciły. W wieku dwóch lat siedział i chodził na kolanach, ale nie stał ani nie chodził samodzielnie, a ręce, mowa, słuch i wzrok były prawidłowe.

      “At two years of age, the patient could sit independently and walk on his knees. However, he was unable to stand or walk independently.”Opis przypadku

    • Badanie panelowe wykazało dwie kopie zmiany TRPV4 c.281C>T (p.S94L). Każde z rodziców ma jedną kopię i według pracy nie ma oznak choroby.

      “The parents are heterozygous for the same mutation, without any clinical manifestations.”Opis przypadku

    • Badania nerwów czuciowych (prawego nerwu pośrodkowego i prawego nerwu łydkowego) były prawidłowe, w badaniu ruchowym prawego nerwu strzałkowego amplituda odpowiedzi była niska (0,625 mV przy stymulacji na wysokości stawu skokowego) przy prawidłowej szybkości przewodzenia, a EMG igłowe dwóch mięśni nóg wykazało cechy odnerwienia. Autorzy interpretują to jako czystą chorobę neuronu ruchowego, a nie CMT.

      “Electromyography studies were performed, revealing evidence of a pure motor neuron disease, ruling out the possibility of a neuropathy (CMT)”Opis przypadku; Tabele 1–3

    • W odróżnieniu od wcześniej opisanego dziecka z tym samym wariantem ten chłopiec nie miał porażenia fałdów głosowych, kręczu szyi, niedosłuchu ani dysplazji szkieletowej; przegląd kośćca nie wykazał dysplazji kości.

      “In contrast to Velilla's patient, our subject did not exhibit vocal cord paralysis, torticollis, sensorineural hearing loss, or skeletal dysplasia.”Dyskusja

    • Oba znane przypadki tego wariantu w układzie homozygotycznym dotyczą dzieci niespokrewnionych, zdrowych rodziców pochodzenia portorykańskiego, a autorzy dopuszczają możliwość efektu założyciela (zmiany odziedziczonej po wspólnym przodku w tej populacji).

      “This suggests the possibility of a founder effect.”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Chłopiec ma wrodzony rdzeniowy zanik mięśni z artrogrypozą wywołany homozygotycznym wariantem TRPV4, a obraz choroby różni się od jedynego wcześniejszego przypadku, co poszerza znane spektrum chorób związanych z TRPV4. Autorzy piszą, że związek między mutacjami TRPV4 a objawami nie jest jednolity, i że do pewnego rozpoznania potrzebne są badania genetyczne.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneRodziców uznano za zdrowych bez opisu badania

      Rodzice są opisani jako zdrowi nosiciele bez klinicznych oznak choroby, a Dyskusja nazywa ich „unaffected carriers” (niechorującymi nosicielami). Praca nie podaje wyników badania neurologicznego ani badań przewodnictwa nerwowego u żadnego z rodziców, więc nie może wykazać, że jedna kopia tego wariantu nie powoduje żadnych problemów.

      “The parents are heterozygous for the same mutation, without any clinical manifestations.”Opis przypadku; Dyskusja

    • UmiarkowaneSprzeczność: „first case” (pierwszy przypadek) czy „second case” (drugi przypadek)

      Streszczenie nazywa to pierwszym przypadkiem tej choroby wywołanym przez p.S94L, ale Dyskusja opisuje wcześniejszą publikację z 2019 r. o tym samym homozygotycznym wariancie i tym samym rozpoznaniu, a ten przypadek nazywa drugim. Twierdzenie o nowości w streszczeniu nie znajduje więc oparcia w samym tekście pracy.

      “Hence, this presents the first case of CSMAA caused by a TRPV4 mutation (p.S94L)”Streszczenie (por. Dyskusja: „Our patient represents the second case”, nasz pacjent jest drugim przypadkiem)

    • DrobneInformacja we Wstępie przeczy dalszej części tekstu

      Wstęp podaje, że kanał TRPV4 jest nieprzepuszczalny dla wapnia, a Dyskusja wyjaśnia chorobę zwiększonym napływem wapnia przez ten kanał. Ta niespójność sugeruje, że część wprowadzającą należy czytać ostrożnie.

      “encodes a cation channel that is selectively impermeable to calcium”Wstęp (por. Dyskusja: „heightened calcium influx both at resting and stimulated conditions”, zwiększony napływ wapnia zarówno w spoczynku, jak i po stymulacji)

    • UmiarkowaneOgraniczona diagnostyka genetyczna

      Użyto panelu genów chorób szkieletu. Praca nie podaje, czy sprawdzono geny innych przyczyn wrodzonego osłabienia i przykurczów, a dowody na szkodliwość tego wariantu czerpie z wcześniejszego badania, zamiast sprawdzić ją ponownie.

      “A skeletal disorder panel was ordered for the subject, which included sequence analysis and deletion/duplication testing of 358 genes.”Opis przypadku

    • DrobneJedno dziecko, jedno badanie nerwów

      Wniosek, że jest to czysta choroba neuronu ruchowego, opiera się na jednym badaniu u małego dziecka, w którym sprawdzono tylko dwa nerwy czuciowe. Pasuje to do obrazu wyłącznie ruchowego w tym wieku, ale pojedyncze wczesne badanie nie pokazuje, co stanie się później, a jeden przypadek nie może wyznaczyć nowego obrazu tej choroby.

      “Nerve conduction assessments showed normal sensory nerve parameters in the upper and lower limbs”Opis przypadku; Tabela 1

    • DrobneEfekt założyciela to spekulacja

      Hipoteza efektu założyciela opiera się na dwojgu niespokrewnionych dzieciach z tej samej populacji. Nie wykonano badań DNA w kierunku wspólnego pochodzenia, więc pozostaje to hipotezą.

      “This suggests the possibility of a founder effect.”Dyskusja

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Rodzice są opisani jako „healthy” (zdrowi) i jako nosiciele „without any clinical manifestations” (bez żadnych objawów klinicznych); cytat: „The parents are heterozygous for the same mutation, without any clinical manifestations.” (opis przypadku). Praca nie podaje wyników badania neurologicznego ani badań przewodnictwa nerwowego u żadnego z rodziców, więc uznanie ich za zdrowych wydaje się opierać na wywiadzie lub ogólnej obserwacji.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U chłopca z homozygotycznym wariantem TRPV4 c.281C>T (p.S94L) stwierdzono wrodzoną obustronną artrogrypozę stawów kolanowych, stopy końsko-szpotawe i opóźnienie samodzielnego chodzenia, przy prawidłowym przewodnictwie czuciowym, obniżonej amplitudzie CMAP z nerwu strzałkowego i zmianach neurogennych w EMG, bez dysplazji szkieletowej i porażenia fałdów głosowych. Autorzy klasyfikują to jako wrodzony rdzeniowy zanik mięśni z artrogrypozą i, wskazując na wcześniejszy przypadek pacjenta pochodzenia portorykańskiego z tym samym wariantem, dopuszczają możliwy efekt założyciela. Heterozygotycznych rodziców opisano jako klinicznie zdrowych, ale nie opisano, jak ich oceniano.

    Prościej

    To opis jednego małego chłopca. Odziedziczył tę samą zmianę w TRPV4 po obojgu rodzicach, więc ma dwie zmienione kopie genu. Urodził się ze sztywnymi kolanami i stopami końsko-szpotawymi, a w wieku dwóch lat nie stał ani nie chodził samodzielnie, choć ręce, mowę i słuch miał prawidłowe. Badania nerwów sugerowały, że problem dotyczy komórek nerwowych sterujących mięśniami, a nie nerwów odpowiedzialnych za czucie. Każde z rodziców ma jedną kopię zmiany. Podano, że są zdrowi, ale nie opisano, jak ich badano.

    Najprościej

    To historia jednego małego chłopca, który dostał taką samą zmianę w TRPV4 od mamy i od taty. Urodził się ze sztywnymi kolanami i stopami wykręconymi do środka. Trudno mu stać i chodzić, ale ręce działają mu dobrze. Jego rodzice mają po jednej kopii i wyglądają na zdrowych, ale nie wiadomo, jak dokładnie ich sprawdzono.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca opisuje alleliczną, dziedziczoną recesywnie, wrodzoną postać ruchową choroby związanej z TRPV4, a nie CMT2C. Porusza jednak kwestię zmienności obrazu choroby i rodziców, którzy mają jedną kopię wariantu.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy opis przypadku z przydatnymi wynikami badań nerwów, ale z ograniczoną diagnostyką genetyczną, bez opisu oceny rodziców i ze sprzecznościami w samym tekście.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Autorzy oświadczyli, że nie mają konfliktu interesów. Finansowania nie podano. Badanie oceniła komisja bioetyczna instytucji i uznała, że nie wymaga ono jej zgody.

    PubMed 37706131 · DOI

65. #65Pełny tekstOpis przypadku (jedno dziecko, z badaniami genetycznymi rodziców)

    Case Report: TRPV4 gene mutation causing neuronopathy, distal hereditary motor, type VIII

    Wang F, Jin X, Zhu Y i in. · 2024 · Frontiers in pediatrics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 1, drobne 3

    Ten opis to kolejny przykład tego, że ta sama zmiana w TRPV4 może dawać zupełnie inny obraz u rodzica i u dziecka: dziecko nie chodzi bez pomocy, a ojciec nie ma widocznych objawów. Na podstawie tego opisu nie da się stwierdzić, czy ojciec ma dyskretne objawy, bo jego badanie opisano tylko częściowo.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku (jedno dziecko, z badaniami genetycznymi rodziców)

    Kogo lub co badano

    Jeden 7-letni chłopiec (urodzony w 2016 r., 25 kg) z obustronną stopą końsko-szpotawą i osłabieniem nóg, badany w poradni genetycznej w Jining w Chinach, oraz jego rodzice. Chłopiec ma heterozygotyczny wariant TRPV4 c.805C>T (p.Arg269Cys), odziedziczony po ojcu, którego opisano jako bezobjawowego; matka nie ma tego wariantu.

    Co zrobiono

    Lekarze opisali przebieg ciąży, badanie chłopca, rutynowe badania krwi i moczu, laryngoskopię i zdjęcia rentgenowskie. W rodzinie wykonano sekwencjonowanie eksomu, a zmianę w TRPV4 potwierdzono sekwencjonowaniem metodą Sangera u chłopca i obojga rodziców. U ojca wykonano MRI mięśni i badanie elektrofizjologiczne.

    Co ustalono

    • Stopy skierowane do środka widoczne były już w prenatalnym badaniu USG. W wieku 7 lat chłopiec nadal nie chodził samodzielnie; miał obustronną stopę końsko-szpotawą i zanik mięśni ud i łydek, a jego inteligencja była prawidłowa.

      “At present, the patient is 7 years old, still unable to walk independently, with normal intelligence but diminished attention span.”Opis przypadku

    • Siłę mięśni nóg oceniono na 3–4, przy czym lewa strona była słabsza. Zdjęcia rentgenowskie wykazały skośne ustawienie miednicy, koślawość kolan i stopy końsko-szpotawe, bez wyraźnych nieprawidłowości kości długich ani bioder.

      “Muscle strength in both lower limbs is graded between 3 and 4.”Opis przypadku

    • Laryngoskopia nie wykazała niedowładu fałdów głosowych.

      “Currently, paresis of the vocal cord has been excluded by laryngoscopy.”Opis przypadku

    • Chłopiec ma wariant TRPV4 c.805C>T (p.Arg269Cys), sklasyfikowany jako chorobotwórczy, odziedziczony po ojcu, który nie ma widocznych objawów.

      “This mutation was inherited from the father, who, despite being phenotypically asymptomatic, is presumed to be a non-manifesting carrier.”Opis przypadku

    • MRI mięśni ud i badanie elektrofizjologiczne ojca nie wykazały istotnych nieprawidłowości.

      “Electrophysiological examination of the patient's father revealed no significant abnormalities in resting potentials, duration, amplitude, and recruitment phase”Opis przypadku

    Wnioski autorów

    Autorzy rozpoznają u chłopca dystalną dziedziczną neuronopatię ruchową typu VIII (wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni) wywołaną przez wariant TRPV4 p.Arg269Cys. Sugerują, że ojciec może być bezobjawowym nosicielem albo mieć objawy zbyt łagodne, by je wykryć, i podkreślają znaczenie badań genetycznych we wczesnym rozpoznawaniu.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneBrak opisanych badań nerwów u dziecka

      Rozpoznanie dotyczy choroby czysto ruchowej, którą praca definiuje jako przebiegającą bez zaburzeń czucia. Mimo to u chłopca nie opisano badań przewodnictwa nerwowego, EMG, badania odruchów ani badania czucia. Bez nich praca nie może wykazać, że jego choroba jest czysto ruchowa, a nie jest inną postacią neuropatii związanej z TRPV4.

      “It is characterized by progressive weakness in distal motor function and atrophy of muscles, without accompanying sensory impairment.”Streszczenie

    • UmiarkowaneBrak objawów u ojca udokumentowany tylko częściowo

      Ojca opisano jako bezobjawowego. Wykonano u niego MRI mięśni i badanie elektrofizjologiczne, co jest lepsze niż sam wywiad. Tekst główny nie podaje jednak wyników badania neurologicznego (siły mięśni, odruchów, czucia, głosu), a badanie elektrofizjologiczne podsumowano tylko ogólnie, bez wartości przewodnictwa nerwowego; pełne wyniki są w materiałach uzupełniających, których tu nie uwzględniono. Autorzy uczciwie dopuszczają, że ojciec może mieć objawy zbyt łagodne, by je wykryć.

      “it is plausible that the patient's father may be a non-manifesting carrier or has symptoms too mild to be identified.”Opis przypadku i Dyskusja

    • DrobnePojedynczy przypadek w jednym punkcie czasowym

      Jedno dziecko opisane w jednym momencie nie pozwala ocenić, jak choroba będzie się zmieniać, a ogólne stwierdzenia o chorobie opierają się na innych badaniach, a nie na tym przypadku.

    • DrobneSprzeczny opis choroby

      Streszczenie nazywa chorobę niepostępującą, a w następnym zdaniu pisze, że cechuje się ona postępującym osłabieniem. Przez to nie wiadomo, który obraz według autorów pasuje do chłopca.

      “also known as congenital non-progressive distal spinal muscular atrophy. It is characterized by progressive weakness in distal motor function”Streszczenie

    • DrobneOgraniczony opis wyników genetycznych

      Wariant sklasyfikowano jako chorobotwórczy według zasad ACMG bez podania zastosowanych kryteriów, a praca nie mówi, czy sekwencjonowanie eksomu wykryło inne warianty kandydujące.

      “The ACMG classification for this variant is pathogenic.”Opis przypadku

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Ojciec, który ma ten wariant, jest opisany jako „phenotypically asymptomatic” (fenotypowo bezobjawowy). Wykonano u niego MRI mięśni (ud według tekstu głównego; ud i podudzi według ryciny w materiałach uzupełniających) oraz badanie elektrofizjologiczne; oba opisano jako bez istotnych nieprawidłowości: „Electrophysiological examination of the patient's father revealed no significant abnormalities in resting potentials, duration, amplitude, and recruitment phase” (badanie elektrofizjologiczne ojca pacjenta nie wykazało istotnych nieprawidłowości potencjałów spoczynkowych, czasu trwania, amplitudy ani fazy rekrutacji). Tekst główny nie przedstawia szczegółowego badania neurologicznego ojca ani wyników badań przewodnictwa nerwowego.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U 7-letniego chłopca z wykrytą prenatalnie obustronną stopą końsko-szpotawą, dystalnym osłabieniem i zanikiem mięśni kończyn dolnych oraz niezdolnością do samodzielnego chodzenia stwierdzono heterozygotyczny wariant TRPV4 c.805C>T (p.Arg269Cys), odziedziczony po ojcu. Ojciec miał prawidłowe MRI mięśni i badanie elektrofizjologiczne i uznano go za bezobjawowego nosiciela lub osobę z bardzo łagodnymi objawami, co jest zgodne ze zmniejszoną (niepełną) penetracją lub zmienną ekspresją. Autorzy rozpoznali dystalną dziedziczną neuronopatię ruchową typu VIII, choć nie opisano badań elektrofizjologicznych ani badania czucia u probanta.

    Prościej

    Siedmioletni chłopiec urodził się z obiema stopami skręconymi do środka (stopa końsko-szpotawa) i ma słabe, wątłe mięśnie nóg, więc nie chodzi samodzielnie. Badanie genetyczne wykazało zmianę w genie TRPV4, którą odziedziczył po ojcu. Ojciec wydaje się zdrowy, a badania obrazowe jego mięśni i badania elektryczne dały prawidłowe wyniki, więc może mieć tę zmianę bez objawów albo mieć objawy zbyt łagodne, by je zauważyć. Lekarze uznali chorobę chłopca za chorobę dotyczącą wyłącznie nerwów ruchowych, ale praca nie przedstawia badań nerwów, które by to potwierdziły.

    Najprościej

    Chłopiec dostał od taty zmianę w genie o nazwie TRPV4. TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Chłopiec ma słabe nogi i nie może sam chodzić, a jego tata wydaje się zdrowy. To pokazuje, że ta sama zmiana w genie może bardzo różnie wpływać na osoby z jednej rodziny.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni, choroby allelicznej z CMT2C. Wywołał go wariant TRPV4, który, jak zauważają autorzy, w innej rodzinie spowodował inne choroby związane z TRPV4. Rodzic, który jest nosicielem, wydaje się zdrowy.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy przypadek z dobrym potwierdzeniem genetycznym u dziecka i obojga rodziców, ale konkretnej nazwy rozpoznania nie potwierdzają żadne opisane badania nerwów dziecka.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: National Natural Science Foundation of China (82201876), Natural Science Foundation of Shandong Province (ZR2021QH114, ZR2021LZY001), China Postdoctoral Science Foundation (2023M731307), Research Fund for Academician Lin He New Medicine (JYHL2021MS24), Postdoctoral Program in Affiliated Hospital of Jining Medical University (322155), Incubation Programme of High-level Scientific Research Projects in Jining Medical University (JYGC2021KJ007) oraz Key Research and Development Program of Jining Science (2023YXNS070). Autorzy deklarują brak komercyjnych i finansowych konfliktów interesów.

    PubMed 38562133 · DOI

66. #66Pełny tekstRozdział pracy doktorskiej opisujący małą serię przypadków (rezonans magnetyczny mięśni)

    Muscle MRI in TRPV4-related congenital distal SMA

    Astrea G, Brisca G, Fiorillo C i in. · 2012 · Neurology

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 2

    W tym bardzo małym badaniu mężczyzna z CMT2C miał w rezonansie magnetycznym (MRI) mięśni nóg ten sam typ zmian co dwoje dzieci z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni: zmiany dotyczyły głównie przedniej części podudzia, a uda były zajęte w mniejszym stopniu. Nasuwa to przypuszczenie, że te choroby należą do jednego spektrum, ale trzy badania nie wystarczą, by dowieść, że w CMT2C występuje typowy obraz.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Rozdział pracy doktorskiej opisujący małą serię przypadków (rezonans magnetyczny mięśni)

    Kogo lub co badano

    Trzy osoby z mutacjami w TRPV4: dwoje dzieci z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni (dSMA), 2-letni chłopiec i 11-letnia dziewczynka, oraz 63-letni mężczyzna z CMT2C. Mutacje to p.P97R, p.R232C i p.R315W, ale tekst nie podaje, który pacjent miał którą. Do porównania posłużył jeden pacjent z mutacją w DYNC1H1, opisany w innym rozdziale.

    Co zrobiono

    Badacze przejrzeli T1-zależne obrazy rezonansu magnetycznego (MRI) mięśni ud i łydek, aby sprawdzić, które mięśnie zostały zastąpione tkanką tłuszczową. Porównali obraz u dwojga dzieci z wrodzonym dSMA z obrazem u mężczyzny z CMT2C.

    Co ustalono

    • Dzieci z wrodzonym dSMA i mężczyzna z CMT2C miały podobny obraz: najbardziej zajęte były mięśnie przedniej części podudzia (grupa piszczelowa i strzałkowa), a głowa przyśrodkowa mięśnia brzuchatego łydki była względnie oszczędzona.

      “A similar pattern of muscle MRI was evident either in patients with congenital distal SMA than in patients with CMT2C with a predominant alteration of anterior calf muscle (tibialis and peroneus groups)”Wyniki i dyskusja

    • Na poziomie ud u dzieci z wrodzonym dSMA widoczne było rozległe stłuszczenie, a u mężczyzny z CMT2C było ono mniej wyraźne.

      “in congenital distal SMA, at thigh level there is an extensive and widespread fatty atrophy”Wyniki i dyskusja

    • Autorzy sugerują istnienie ciągłego spektrum zajęcia mięśni w chorobach związanych z TRPV4.

      “This finding suggest the presence of a specific and selective pattern with a continuum of skeletal muscle involvement in the legs between phenotypes”Wyniki i dyskusja

    • Obraz w chorobach związanych z TRPV4 wyglądał inaczej niż u jednego pacjenta z mutacją w DYNC1H1.

      “This pattern is different from non-TRPV4 patients i.e. DYNC1H1 patient presented in chapter 2”Opis ryc. 1

    Wnioski autorów

    Wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni i CMT2C związane z TRPV4 mają wspólny, rozpoznawalny obraz w MRI mięśni nóg: najbardziej zajęte są mięśnie przedniej części podudzia, a głowa przyśrodkowa mięśnia brzuchatego łydki jest oszczędzona, przy czym we wrodzonym dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni bardziej zajęte są uda. Autorzy sugerują, że mogłoby to pomóc odróżnić te choroby, gdy ich objawy się nakładają, oraz przydać się w rozważaniach o naturalnym przebiegu choroby.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneRozdział pracy doktorskiej, który różni się od opublikowanego artykułu

      Ten tekst to rozdział pracy doktorskiej, który odwołuje się do artykułu opublikowanego w Neurology w 2012 r. W opisie w bazie źródeł odnotowano, że rozdział różni się od opublikowanego artykułu (inna lista autorów i dodany pacjent z CMT2C). Nie wiadomo więc, czy przypadek CMT2C przeszedł recenzję naukową.

      “manuscript published in Neurology 2012; 78; 364.”Nagłówek rozdziału

    • UmiarkowaneBardzo mało pacjentów

      Troje pacjentów z trzema różnymi mutacjami, w tym tylko jeden z CMT2C, nie pozwala ustalić typowego ani „specific” (swoistego) obrazu. Nie podano, który pacjent miał którą mutację.

      “The three patients was harbouring three different mutation in TRPV4 (p.P97R; p.R232C; p. R315W).”Pacjenci i metody

    • UmiarkowaneNie opisano metod

      Rozdział nie opisuje, jak oceniano obrazy, kto je odczytywał ani czy oceniający byli zaślepieni. Poza jednym pacjentem z DYNC1H1 nie ma też grupy porównawczej zdrowych osób ani osób z innymi neuropatiami. Każdego pacjenta zbadano raz, więc nie da się ocenić zmian w czasie.

    • DrobneNiejasny lub sprzeczny opis mięśni uda

      Tekst mówi o „selective spread” (dosłownie: wybiórczym rozprzestrzenieniu) w odniesieniu do mięśnia dwugłowego uda, półścięgnistego i obszernego bocznego, a opis ryciny podaje, że stłuszczenie oszczędza mięsień dwugłowy uda. Nie wiadomo, czy te mięśnie były oszczędzone, czy zajęte.

      “with selective spread of biceps femoris, semimtendinosus and vastus lateralis”Wyniki i dyskusja; por. opis ryc. 1

    • DrobnePrzydatność kliniczna wywiedziona z trzech badań

      Sugestia, że zajęcie ud mogłoby pomóc odróżnić dystalny rdzeniowy zanik mięśni od CMT2C i wnieść coś do wiedzy o przebiegu naturalnym, wykracza poza to, co mogą pokazać trzy pojedyncze badania.

      “The predominant involvement of thigh’s muscle in distal SMA could be helpful in distinguish this form”Wyniki i dyskusja

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    MRI mięśni kończyn dolnych u dwojga dzieci z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni związanym z TRPV4 i jednego dorosłego z CMT2C wykazało przeważające zastąpienie tkanką tłuszczową mięśni przedniej części podudzia (grupa piszczelowa i strzałkowa) przy względnym oszczędzeniu głowy przyśrodkowej mięśnia brzuchatego łydki oraz rozleglejsze zajęcie ud we wrodzonym dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni. Autorzy proponują istnienie ciągłego spektrum zajęcia mięśni w fenotypach związanych z TRPV4, odmiennego od obrazu w pojedynczym przypadku porównawczym z mutacją DYNC1H1. Przy trojgu pacjentach i braku opisu punktacji oraz zaślepienia jest to obserwacja wstępna.

    Prościej

    Lekarze zbadali rezonansem magnetycznym mięśnie nóg trzech osób ze zmianami w TRPV4: dwojga dzieci z postacią rdzeniowego zaniku mięśni obecną od urodzenia i jednego mężczyzny z CMT2C. U wszystkich trojga tłuszcz w największym stopniu zastąpił mięśnie z przodu podudzia, a jeden z mięśni łydki pozostał niezmieniony. U dzieci mięśnie ud były zajęte bardziej niż u mężczyzny. Nasuwa to przypuszczenie, że te choroby tworzą jedno spektrum, ale trzy osoby to za mało, by mieć pewność.

    Najprościej

    Lekarze zrobili specjalne zdjęcia mięśni nóg trzech osób ze zmianami w TRPV4. U wszystkich trojga najbardziej zniszczone wyglądały te same mięśnie z przodu goleni. To trochę jak trzy pary butów, które przecierają się najpierw w tym samym miejscu. Ale trzy osoby to za mało, żeby wiedzieć, czy tak jest zawsze.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca obejmuje jednego dorosłego z CMT2C, ale dotyczy głównie dzieci z pokrewną chorobą, wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni.

    Siła dowodów 2/5: Troje pacjentów, u każdego jedno badanie, bez skali punktowej i bez grupy kontrolnej; analizowano wersję z rozdziału pracy doktorskiej, a nie recenzowany artykuł.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie podano.

    PubMed 22291064 · DOI

67. #67Pełny tekstSeria przypadków (troje pacjentów) z przeglądem piśmiennictwa

    The Broad Clinical Spectrum of Metatropic Dysplasia: A Case Series and Literature Review

    Robles-Espinoza K, Esparza-García E, González García JR i in. · 2025 · International journal of molecular sciences

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    Ta praca dotyczy ciężkiej choroby szkieletu związanej z TRPV4, a nie CMT2C. Przemawia za tym, że choroby związane z TRPV4 nakładają się na siebie, ale jej pacjentów nie badano pod kątem uszkodzenia nerwów, więc wnosi niewiele bezpośrednich dowodów dotyczących CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Seria przypadków (troje pacjentów) z przeglądem piśmiennictwa

    Kogo lub co badano

    Troje niespokrewnionych pacjentów z Meksyku (dwie dziewczynki i chłopiec) z dysplazją metatropową, chorobą szkieletu związaną z TRPV4: pacjentka 1 (dziewczynka, p.Asn796del), pacjentka 2 (dziewczynka, p.Pro799Leu) i pacjent 3 (chłopiec, p.Pro799Leu). Zsekwencjonowano tylko ekson 14 genu TRPV4. W przeglądzie piśmiennictwa autorzy połączyli te przypadki z opublikowanymi i uzyskali grupę 52 pacjentów z chorobami związanymi z TRPV4, pochodzących z 44 rodzin.

    Co zrobiono

    Lekarze opisali wyniki badań prenatalnych, badania lekarskie, zdjęcia rentgenowskie i dalszą obserwację trojga pacjentów. Zsekwencjonowali ekson 14 genu TRPV4 metodą Sangera i podają wyniki badania rodziców pacjentek 1 i 2. Przejrzeli też opublikowane przypadki, by porównać warianty i objawy w szkieletowych i neurologicznych chorobach związanych z TRPV4.

    Co ustalono

    • Wszyscy troje mieli dzwonowatą klatkę piersiową, spłaszczone kręgi i krótkie kości długie z poszerzonymi końcami, czyli typowy obraz radiologiczny dysplazji metatropowej.

      “All exhibited a bell-shaped thorax, significant platyspondyly, and shortened long bones with broad metaphyses.”Streszczenie; ryc. 1

    • Przebieg choroby u pacjentów 1 i 3 był bardziej złożony, z napadami drgawkowymi i ogólnym opóźnieniem rozwoju. Pacjentka 1 miała też ciężki refluks wymagający gastrostomii, pęcherz neurogenny i zwężenie w miejscu połączenia czaszki z kręgosłupem, a jej rokowanie uznano za złe.

      “Notably, patients 1 and 3 had more complex clinical courses, including seizures and global developmental delay.”Streszczenie; opis przypadków 2.1 i 2.3

    • Pacjenci 2 i 3 mieli ten sam wariant, p.Pro799Leu, ale u pacjentki 2 choroba przebiegała łagodnie i z dobrym rokowaniem, a pacjent 3 miał opóźnienie rozwoju, napady drgawkowe, dysrafię kręgosłupa i powtarzające się złamania.

      “These two patients exemplify the clinical variability of the same variant”Dyskusja

    • Pacjent 3 po kilku złamaniach miał niską gęstość kości (minus 3,6 SD). Po drugim cyklu leczenia kwasem zoledronowym w wieku 7 lat gęstość kości wróciła do normy i do tej pory nie doszło do kolejnych złamań.

      “A second cycle of zoledronic acid was administered at age 7, resulting in normalization of bone mineral density.”Opis przypadków 2.3

    • W połączonych danych z piśmiennictwa co najmniej pięć wariantów TRPV4 powiązano zarówno z chorobą jednego układu (tylko szkieletu albo tylko układu nerwowego), jak i z postacią łączoną, a nasilenie choroby nie wynikało w przewidywalny sposób z wariantu.

      “Notably, clinical severity did not correlate predictably with specific variants”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Autorzy uznają, że dysplazja metatropowa ma bardzo zróżnicowany przebieg, nawet przy tym samym wariancie, oraz że szkieletowe i neurologiczne choroby związane z TRPV4 tworzą jedno spektrum nasilenia, a nie odrębne zespoły. Na to spektrum może wpływać konkretny wariant i genetyczne czynniki modyfikujące. Autorzy postulują wczesne rozpoznanie, dokładną ocenę kliniczną i molekularną oraz opiekę wielodyscyplinarną.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneBrak oceny nerwów, więc teza o jednym spektrum wykracza poza opisane przypadki

      Streszczenie łączy objawy neurologiczne pacjentów z nakładaniem się szkieletowych i nerwowych chorób związanych z TRPV4. Jednak opisane problemy neurologiczne (napady drgawkowe, opóźnienie rozwoju, zwężenie w miejscu połączenia czaszki z kręgosłupem, dysrafia kręgosłupa, pęcherz neurogenny) to nie są zaburzenia nerwów obwodowych występujące w CMT2C, a u żadnego z trojga pacjentów nie podano wyników badania przewodnictwa nerwowego, EMG ani badania nerwowo-mięśniowego. Autorzy zwracają uwagę, że w innych doniesieniach brakowało formalnej oceny neurologicznej, ale to samo dotyczy ich własnych pacjentów.

      “the co-occurrence of neurological symptoms and skeletal abnormalities suggests a clinically heterogeneous spectrum consistent with a single disease rather than distinct entities.”Streszczenie

    • UmiarkowanePowiązanie tych wariantów z CMT2C opiera się na wpisach w bazach danych

      Stwierdzenie, że p.Asn796del wystąpił w CMT2C, odwołuje się do pozycji 13 piśmiennictwa, czyli bazy ClinVar, a nie do recenzowanego opisu przypadku. Sama praca zaznacza, że za innym wpisem w ClinVar dotyczącym neuropatii nie stoi żadna publikacja. Wpisów w bazach danych nie weryfikuje się tak jak opublikowanych przypadków.

      “is a likely pathogenic in-frame deletion that has been previously reported in at least one patient with Charcot-Marie-Tooth disease type 2C [ 13 ]”Dyskusja; pozycja 13 piśmiennictwa

    • UmiarkowaneBardzo mała seria i zsekwencjonowany tylko jeden ekson

      Zbadano tylko troje pacjentów i zsekwencjonowano wyłącznie ekson 14 genu TRPV4. Nie badano innych genów, więc u pacjentów 1 i 3 nie szukano innych przyczyn napadów drgawkowych i opóźnienia rozwoju. Autorzy przyznają oba ograniczenia.

      “This study has certain limitations, including the small cohort size and the restriction of molecular analysis to TRPV4 exon 14.”Dyskusja

    • UmiarkowaneNie opisano metod przeglądu piśmiennictwa

      Nie podano strategii wyszukiwania, baz danych ani kryteriów włączenia, na podstawie których zebrano połączoną grupę 52 pacjentów z 44 rodzin, a pełna lista znajduje się w tabeli uzupełniającej, której tu nie ma. Liczb i odsetków nie da się sprawdzić i nie można zakładać, że są kompletne.

      “we identified 52 patients from 44 families with a documented clinical and molecular diagnosis of TRPV4 -associated disorders”Dyskusja

    • DrobneNie wykazano, że wariant u pacjenta 3 powstał de novo

      Dyskusja podaje, że wszystkie trzy warianty powstały de novo (pojawiły się po raz pierwszy u dziecka), ale wyniki badania rodziców podano tylko dla pacjentek 1 i 2.

      “We report three unrelated patients, each with a de novo heterozygous TRPV4 variant”Dyskusja; por. opis przypadku 2.3

    • DrobneSprzeczne sygnały co do tego, czy wariant przewiduje nasilenie choroby

      Dyskusja podaje, że nasilenie choroby nie korelowało w przewidywalny sposób z konkretnymi wariantami, a Wnioski, że zmienność wydaje się zależeć od konkretnego wariantu. Dane samych pacjentów (jeden wariant, bardzo różny przebieg) lepiej pasują do pierwszego stwierdzenia.

      “This variability appears to be influenced by the specific variant involved and potential genetic modifiers.”Wnioski

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U trojga niespokrewnionych pacjentów z dysplazją metatropową stwierdzono warianty TRPV4 de novo lub przypuszczalnie de novo w cytoplazmatycznej domenie C-końcowej (p.Asn796del; p.Pro799Leu u dwojga), z wyraźną zmiennością cech pozaszkieletowych (napady drgawkowe, opóźnienie rozwoju, dysrafia kręgosłupa, złamania) nawet przy tym samym wariancie. Łącząc te przypadki z opublikowanymi (52 pacjentów, 44 rodziny), autorzy proponują jedno kontinuum nasilenia chorób związanych z TRPV4, obejmujące dysplazję szkieletową i neuropatię, ale u żadnego z trojga pacjentów nie opisano oceny nerwów obwodowych, więc neuropatyczna część tego modelu nie jest tu sprawdzona.

    Prościej

    Lekarze opisują troje dzieci z Meksyku z dysplazją metatropową, rzadką chorobą zaburzającą wzrost kości, wywołaną zmianami w TRPV4. Dwoje z nich miało dokładnie tę samą zmianę w genie, a mimo to jedno radziło sobie dobrze, natomiast drugie miało napady drgawkowe, opóźniony rozwój i złamania kości. Autorzy przekonują, że choroby kości związane z TRPV4 i choroby nerwów związane z TRPV4, takie jak CMT2C, to jedna rodzina chorób o różnym nasileniu. Nerwów dzieci jednak nie badano, więc praca nie pokazuje u nich uszkodzenia nerwów.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek. Tych troje dzieci ma zmiany w tych drzwiach, które wpływają na to, jak rosną ich kości. Dwoje dzieci miało dokładnie tę samą zmianę, ale ich zdrowie wyglądało zupełnie inaczej. Lekarze uważają, że choroby kości i nerwów związane z TRPV4 należą do jednej dużej rodziny, ale nerwów tych dzieci nie zbadali.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy dysplazji metatropowej, choroby szkieletu allelicznej z CMT2C (wywołanej zmianami w tym samym genie). Związek z CMT2C pojawia się tylko w omówieniu piśmiennictwa, a żadnego z opisanych pacjentów nie badano pod kątem neuropatii.

    Siła dowodów 2/5: Trzy przypadki z ograniczonymi badaniami genetycznymi i nieopisanym sposobem przeszukania piśmiennictwa; główna teza o jednym spektrum nie jest sprawdzona na danych samych pacjentów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie sfinansował IMSS (R-2022-785-001); stypendium dla K.R.-E. pochodziło z Secretaría de Ciencia, Humanidades, Tecnología e Innovación. Autorzy deklarują brak konfliktów interesów.

    PubMed 41097048 · DOI

68. #68Tylko szczegółowe opracowanieOpis przypadku rodzinnego z sekwencjonowaniem eksomu i doświadczeniami na komórkach

    Compound heterozygous TRPV4 mutations in two siblings with a complex phenotype including severe intellectual disability and neuropathy

    Thibodeau ML, Peters CH, Townsend KN i in. · 2017 · American journal of medical genetics. Part A

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    W tej rodzinie widać rzadki obraz choroby, wyraźnie inny niż typowa CMT2C: dwoje dzieci, które od każdego z rodziców odziedziczyło inny wariant TRPV4, miało ciężką chorobę obejmującą nerwy, słuch, oczy i rozwój. Badania na komórkach sugerowały, że te warianty zmniejszają aktywność kanału. Według opracowania przemawia to za tym, że nerwom może szkodzić nie tylko zbyt duża, ale i zbyt mała aktywność TRPV4.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku rodzinnego z sekwencjonowaniem eksomu i doświadczeniami na komórkach

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina pochodzenia północnoeuropejskiego. Dwoje chorych dzieci, 15-letni brat i 9-letnia siostra, ma po dwa różne warianty TRPV4: Asn833Ser (c.2498A>G) i Glu840Lys (c.2518G>A). Ich ojciec, matka, starsza siostra i dziadek ze strony ojca mają po jednym z tych wariantów i zostali opisani jako zdrowi. Każdy wariant zbadano też w komórkach jajnika chomika chińskiego (po sześć komórek).

    Co zrobiono

    Zespół zsekwencjonował eksomy dwojga chorych dzieci i ich zdrowej matki, szukając rzadkich wariantów obecnych u obojga dzieci w obu kopiach genu, a następnie potwierdził wytypowane warianty sekwencjonowaniem metodą Sangera u dzieci, ich zdrowej siostry i obojga rodziców. Każdy wariant TRPV4 wprowadzono osobno do komórek jajnika chomika chińskiego i zmierzono prąd płynący przez kanał metodą patch clamp przed podaniem i po podaniu związku otwierającego TRPV4, a za pomocą barwienia przeciwciałami sprawdzono, dokąd w komórce trafia białko. To omówienie opiera się na szczegółowym opracowaniu wtórnym pracy, przygotowanym przez innego czytelnika, a nie na samym artykule.

    Co ustalono

    • Oboje chorych dzieci odziedziczyło od każdego z rodziców inny wariant TRPV4: Asn833Ser ze strony ojca i Glu840Lys od matki. Krewnych z tylko jednym wariantem opisano jako zdrowych.

      “This is the first report of a child inheriting a different TRPV4 variant from each parent, and the result was a much more severe, multi-system condition than CMT2C.”Opracowanie wtórne, podsumowanie na początku i tabela „The variants and who carries them” (warianty i ich nosiciele)

    • Oboje dzieci miało rozległą aksonalną neuropatię czuciowo-ruchową, a także ciężki niedosłuch odbiorczy wykryty w niemowlęctwie, chorobę siatkówki, niski wzrost i bardzo ograniczoną zdolność porozumiewania się. Ciężej chory brat nie chodzi.

      “Widespread axonal sensory and motor neuropathy.”Opracowanie wtórne, tabela „The two children” (dwoje dzieci)

    • W komórkach chomika oba zmienione kanały prawidłowo docierały do powierzchni komórki, ale przewodziły około jednej trzeciej prawidłowego prądu, więc każdy z nich tworzy kanał, który działa tylko częściowo.

      “Both carried about a third of the normal current: 119.5 pA/pF for Asn833Ser and 107.7 for Glu840Lys, against 371.1 for the normal channel (six cells each, p = 0.0085).”Opracowanie wtórne, „Laboratory findings” (wyniki laboratoryjne)

    • Autorzy przekonują, że obniżona funkcja kanału odziedziczona po obojgu rodzicach to nowy sposób, w jaki TRPV4 może wywoływać chorobę, w odróżnieniu od nadmiernie aktywnego kanału, który zwykle uważa się za przyczynę dominującej CMT2C.

      “Reduced channel function inherited from both parents is a new disease mechanism for TRPV4. Dominant CMT2C is usually put down to an overactive channel.”Opracowanie wtórne, „What the authors argue” (argumentacja autorów)

    • Brat miał też dwa warianty w ABCA4, genie związanym z dziedzicznymi chorobami siatkówki, co może przyczyniać się do jego choroby oczu.

      “The brother also carried two variants in ABCA4, one of them already known to cause disease.”Opracowanie wtórne, „Laboratory findings” (wyniki laboratoryjne)

    • Autorzy zaznaczają, że głębokiej niepełnosprawności intelektualnej nie wiązano dotąd z TRPV4, i dopuszczają, że TRPV4 może mieć znaczenie dla rozwoju mózgu, co według nich wymaga dalszych badań.

      “Profound intellectual disability has not been tied to TRPV4 before.”Opracowanie wtórne, „What the authors argue” (argumentacja autorów)

    Wnioski autorów

    Autorzy stwierdzają, że odziedziczenie dwóch częściowo działających wariantów TRPV4, po jednym od każdego z rodziców, może wywołać ciężką chorobę obejmującą nerwy, słuch, oczy i rozwój, oraz że taka obniżona funkcja kanału to nowy mechanizm chorób związanych z TRPV4. Dodają, że zdrowie rodziców nie dowodzi, że każdy wariant osobno jest nieszkodliwy, i że możliwa rola TRPV4 w rozwoju mózgu wymaga dalszych badań.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneTylko jedna rodzina

      Proponowany nowy mechanizm choroby opiera się na przypadku rodzeństwa z jednej rodziny; nie opisano drugiej rodziny z takim samym układem wariantów.

      “One family. No second family with the same pattern is reported.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneWariantów nigdy nie badano razem

      Każdy wariant badano osobno w komórkach chomika, na podstawie sześciu pomiarów. Dzieci mają oba, więc wyniki laboratoryjne nie odtwarzają bezpośrednio ich sytuacji, a komórki chomika to dość odległy model ludzkich nerwów.

      “Each variant was tested alone in hamster cells with six recordings. The two were never expressed together, which is the situation in the children.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneMożliwe inne przyczyny genetyczne

      Warianty ABCA4 u brata mogą tłumaczyć część jego choroby oczu, a inny, niewykryty gen mógłby tłumaczyć niepełnosprawność intelektualną, więc nie każdą cechę choroby można bezpiecznie przypisać TRPV4.

      “Another undetected gene could explain the intellectual disability. Exome sequencing does not cover everything.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • UmiarkowaneNie podano, jak oceniono krewnych z jednym wariantem

      Rodziców, starszą siostrę i dziadka opisano tylko jako zdrowych. Opracowanie nie podaje, czy przeszli badanie neurologiczne lub badania nerwów, a ma to znaczenie dla każdego twierdzenia, że jeden wariant sam nie wywołuje choroby.

      “The parents being well does not prove each variant is harmless on its own.”Opracowanie wtórne, „What the authors argue” (argumentacja autorów)

    • DrobnePrzewidywania komputerowe są niezgodne co do jednego wariantu

      Programy komputerowe przewidujące szkodliwość wariantów dawały niespójne wyniki dla Asn833Ser, choć badania na komórkach wykazały zmniejszony prąd.

      “Computer predictions disagreed on whether Asn833Ser is harmful.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    • DrobneKluczowe dane kliniczne niedostępne

      Autor opracowania nie widział materiałów uzupełniających, w których jest większość danych klinicznych i wyniki badań nerwów, więc w tym omówieniu nie można ich sprawdzić.

      “Most of the clinical detail, including nerve test values, is in a supplement I did not see.”Opracowanie wtórne, „Limitations” (ograniczenia)

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Ojciec, matka, starsza siostra i dziadek ze strony ojca, z których każde ma jeden wariant, są w opracowaniu opisani tylko jako „Well” (zdrowi). Opracowanie nie podaje, czy badał ich neurolog ani czy wykonano u nich badania przewodnictwa nerwowego, więc nie wiadomo, na jakiej podstawie uznano ich za zdrowych. Opracowanie odnotowuje też, że autorzy podają zmniejszoną penetrację jako jedno z możliwych wyjaśnień, dlaczego rodzice są zdrowi. Cytat: „The parents being well does not prove each variant is harmless on its own.” (to, że rodzice są zdrowi, nie dowodzi, że każdy wariant osobno jest nieszkodliwy).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U rodzeństwa będącego złożonymi heterozygotami pod względem wariantów TRPV4 Asn833Ser i Glu840Lys, położonych poza domeną powtórzeń ankirynowych, stwierdzono ciężki fenotyp wieloukładowy obejmujący aksonalną neuropatię czuciowo-ruchową, niedosłuch odbiorczy, chorobę siatkówki, niski wzrost i głęboką niepełnosprawność intelektualną, podczas gdy heterozygotycznych krewnych opisano jako zdrowych. W komórkach jajnika chomika chińskiego każdy wariant był prawidłowo transportowany do błony komórkowej, ale generował około jednej trzeciej prądu typu dzikiego, co sugeruje częściową utratę funkcji. Autorzy proponują dwuallelowe obniżenie funkcji kanału jako nowy mechanizm chorób związanych z TRPV4, ale dowody pochodzą z jednej rodziny, a obu wariantów nigdy nie wprowadzono do komórek jednocześnie.

    Prościej

    Dwoje dzieci w jednej rodzinie odziedziczyło dwie różne zmiany w genie TRPV4: jedną ze strony ojca, drugą od matki. Miały ciężką chorobę obejmującą nerwy, słuch, wzrok, wzrost i zdolność uczenia się, a krewnych, którzy mieli tylko jedną z tych zmian, opisano jako zdrowych. W komórkach chomika hodowanych w laboratorium każdy zmieniony kanał przepuszczał tylko około jednej trzeciej prawidłowego prądu elektrycznego. Autorzy sugerują, że niedobór działającego kanału, odziedziczony po obojgu rodzicach, to nowy sposób, w jaki TRPV4 może wywoływać chorobę.

    Najprościej

    TRPV4 można porównać do drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Tych dwoje dzieci dostało od każdego z rodziców trochę zepsute drzwi, a w laboratorium oba rodzaje tych drzwi otwierały się mniej więcej trzy razy słabiej niż zwykle. Dzieci były bardzo chore, ale to tylko jedna rodzina, więc naukowcy muszą poznać więcej rodzin, żeby mieć pewność.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: To rzadka, znacznie cięższa choroba związana z TRPV4, obejmująca neuropatię aksonalną. Pomaga zrozumieć, jak zmiany w TRPV4 uszkadzają nerwy, ale nie opisuje typowej CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Jedna rodzina oraz uzupełniające doświadczenia na komórkach przy niewielkiej liczbie próbek. Omówienie powstało tylko na podstawie opracowania wtórnego.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W opracowaniu nie podano. Opracowanie podaje, że zespół pracował w ramach kanadyjskiego konsorcjum chorób rzadkich FORGE Canada, ale nie opisuje finansowania ani konfliktów interesów.

    PubMed 28898540 · DOI

69. #69Pełny tekstKrótki przegląd narracyjny (komentarz)

    TRPV4-pathy, a novel channelopathy affecting diverse systems

    Dai J, Cho TJ, Unger S i in. · 2010 · Journal of human genetics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 2

    Ten wczesny przegląd pomógł spojrzeć na CMT2C jako na jedną z kilku chorób wywoływanych zmianami w tym samym genie, TRPV4. Wyjaśnienia autorów, dlaczego jeden gen może u jednych osób dotyczyć nerwów, a u innych kości, to przypuszczenia, a nie sprawdzone wyniki.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Krótki przegląd narracyjny (komentarz)

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów ani eksperymentów. Autorzy podsumowują opublikowane mutacje TRPV4: 29 różnych mutacji w dysplazjach szkieletowych (brachyolmia, dysplazja kręgowo-przynasadowa typu Kozłowskiego, dysplazja metatropowa, dysplazja kręgowo-nasadowa typu Maroteaux i dysplazja parastrematyczna) oraz cztery mutacje w trzech pozycjach w chorobach nerwowo-mięśniowych (wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i HMSN IIC, czyli CMT2C), a także badania asocjacyjne częstych wariantów TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili trzy prace z Nature Genetics, które właśnie powiązały TRPV4 z chorobami nerwów i mięśni, na tle wcześniejszych doniesień o TRPV4 w dysplazjach szkieletowych. Nanieśli znane mutacje na mapę białka TRPV4 i zastanawiali się, czy prosta nadmierna aktywność lub utrata funkcji kanału może wyjaśnić, dlaczego jedne mutacje dotyczą kości, a inne nerwów.

    Co ustalono

    • Mutacje TRPV4 znano w dwóch odrębnych grupach chorób dziedziczonych dominująco: 29 różnych mutacji w dysplazjach szkieletowych i cztery mutacje w chorobach nerwów i mięśni, w tym w HMSN IIC (CMT2C).

      “Altogether, 29 different mutations have been found in the ‘family’ of skeletal dysplasias”Wstęp, s. 400

    • Wszystkie cztery mutacje nerwowo-mięśniowe były zamianami argininy w obszarze powtórzeń ankirynowych, ale autorzy przekonują, że nie jest to cecha swoista dla chorób nerwów, bo mutacje w powtórzeniach ankirynowych i zamiany argininy (na przykład R594H) występują też w dysplazjach szkieletowych.

      “It seems equally unlikely that substitution of arginine may have a special significance, as R594H is a very frequent mutation in the skeletal group.”Tekst główny, s. 401

    • Pierwsze badania laboratoryjne mutacji nerwowo-mięśniowych dawały sprzeczne wyniki: jedno sugerowało, że do powierzchni komórki dociera mniej kanałów, drugie wskazywało na zwiększoną aktywność kanału wapniowego, a trzecie zarówno na utratę prawidłowej funkcji, jak i na toksyczny napływ wapnia.

      “Functional studies would probably shed light on the consequence of distinct mutations; however, present results and conclusion of functional analyses are diverse among the studies.”Tekst główny, s. 401

    • Autorzy przekonują, że ani prosta nadmierna aktywność, ani prosta utrata funkcji kanału nie wyjaśnia różnych chorób, i sugerują zamiast tego udział białek partnerskich lub zaburzone przekazywanie sygnałów z wnętrza komórki.

      “At the current state of knowledge, it appears that the phenotypic diversity of TRPV4 mutations cannot be explained by a simple gain/loss-of-function mechanism, but most likely involve additional molecular partners”Tekst główny, s. 401

    • Proponują, by częste warianty TRPV4 związane ze stężeniem sodu we krwi (w surowicy) i z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc również zaliczyć do „TRPV4-pathy” (TRPV4-patii).

      “These diverse spectrums of diseases compose a novel channelopathy, TRPV4-pathy, which could further include polygenic traits such as serum sodium concentration and a chronic obstructive pulmonary disease.”Streszczenie

    • W czasie pisania pracy autorzy nie widzieli istotnego nakładania się objawów chorób kości i chorób nerwów.

      “It is noteworthy that neither the two groups of monogenic diseases nor the polygenic disorders show essential phenotypic overlap among each other.”Wstęp, s. 400

    Wnioski autorów

    Mutacje TRPV4 wywołują rodzinę chorób, którą autorzy nazywają „TRPV4-pathy” (TRPV4-patią). Obejmuje ona dysplazje szkieletowe, choroby nerwów i mięśni, a być może także niektóre częste cechy. Zdaniem autorów dotychczasowe wyjaśnienia (nadmierna aktywność lub utrata funkcji kanału) są zbyt proste i prawdopodobnie biorą w tym udział białka partnerskie lub inne szlaki sygnałowe. Spodziewają się odkrycia kolejnych chorób związanych z TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePrzegląd bez nowych danych

      Praca przedstawia interpretacje i hipotezy, a nie nowe obserwacje. Nie opisuje, jak dobierano piśmiennictwo, więc nie da się sprawdzić, czy podsumowanie jest kompletne.

      “In this review, we clarified the TRPV4 mutation spectrum, and discussed the phenotypic complexity of TRPV4-pathy and its pathogenic mechanisms.”Streszczenie

    • UmiarkowaneWczesny obraz sytuacji przy bardzo małej liczbie przypadków nerwowo-mięśniowych

      W chwili pisania znano tylko cztery mutacje nerwowo-mięśniowe z trzech prac. Stwierdzenia takie jak brak nakładania się chorób kości i nerwów opierają się na tej niewielkiej podstawie i mogą się zmienić, gdy opisanych zostanie więcej pacjentów.

      “Four missense mutations at three distinct positions in the TRPV4 protein have been identified in the neuromuscular disorders”Wstęp, s. 400

    • DrobneProponowane mechanizmy to niesprawdzone pomysły

      Pomysły takie jak to, że TRPV4 zaczyna działać jak pokrewny kanał albo nieprawidłowo przekazuje sygnały z wnętrza komórki, przedstawiono bez poparcia doświadczalnego. Należy je traktować jako hipotezy.

      “If the arginine 269 were indeed crucial to the neuromuscular phenotypes, the mechanism might be a functional trans-specification of TRPV4 toward TRPV1 or TRPV2.”Tekst główny, s. 401

    • DrobneCzęste cechy włączone na podstawie badań asocjacyjnych

      Dodanie stężenia sodu w surowicy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc do „TRPV4-pathy” opiera się na statystycznych powiązaniach z częstymi wariantami genu. To inny i mniej bezpośredni rodzaj dowodu niż mutacje chorobotwórcze, które w rodzinach segregują z chorobą.

      “which could further include polygenic traits such as serum sodium concentration and a chronic obstructive pulmonary disease”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ten przegląd z 2010 r. łączy autosomalne dominujące dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 (29 mutacji) i choroby nerwowo-mięśniowe (wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i HMSN IIC; cztery substytucje argininy w trzech pozycjach powtórzeń ankirynowych) w jedną kanałopatię, „TRPV4-pathy”. Autorzy argumentują, że lokalizacja w powtórzeniach ankirynowych i substytucja argininy nie są swoiste dla neuropatii, że opublikowane dane czynnościowe są sprzeczne i że prosty model nadmiernej aktywności (gain of function) lub utraty funkcji (loss of function) nie wyjaśnia rozbieżności fenotypowej. Jako alternatywę proponują udział białek oddziałujących z TRPV4 lub nieprawidłową sygnalizację z retikulum endoplazmatycznego, nie przedstawiając nowych danych.

    Prościej

    Gen TRPV4 zawiera przepis na kanał, czyli coś w rodzaju drzwi, które wpuszczają do komórek wapń i podobne cząstki. Zmiany w tym genie najpierw powiązano z chorobami zaburzającymi wzrost kości, a potem z chorobami nerwów i mięśni, w tym z CMT2C. Autorzy zebrali je wszystkie pod nazwą „TRPV4-pathy” (TRPV4-patia). Przekonywali, że pierwsze wyjaśnienia tego, jak wadliwy kanał wywołuje chorobę, były prawdopodobnie zbyt proste. Przedstawili jednak pomysły, a nie nowe dowody.

    Najprościej

    Jeden gen, TRPV4, to przepis na drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek. Zmiany w tych drzwiach mogą u jednych osób powodować kłopoty z kośćmi, a u innych z nerwami, jak w CMT2C. Autorzy tej pracy napisali, że nikt jeszcze nie wie, dlaczego tak się dzieje, i opisali swoje przypuszczenia.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca umieszcza CMT2C (HMSN IIC) w szerszej rodzinie chorób związanych z TRPV4, ale większość jej treści dotyczy dysplazji szkieletowych i nie wnosi nowych danych o CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Krótki przegląd o charakterze opinii, bez nowych danych i bez opisu sposobu doboru piśmiennictwa; ocena wynika z rodzaju pracy, a nie z jej słabej jakości.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały granty (Grants-in-aid) Ministry of Education, Culture, Sports and Science of Japan (nr 21249024), programu Research on Child Health and Development (nr 20-S-3) oraz Ministry of Health, Labor and Welfare of Japan (Measures for Intractable Diseases 046 w 2010 r.). Konflikty interesów: nie podano.

    PubMed 20505684 · DOI

70. #70Pełny tekstPrzegląd narracyjny z hipotezami (bez nowych danych)

    TRPV4-mediated channelopathies

    Verma P, Kumar A, Goswami C · 2010 · Channels (Austin, Tex.)

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 1

    Ten wczesny przegląd zbiera to, co w 2010 r. wiedziano o mutacjach TRPV4, i przedstawia pomysły na to, w jaki sposób mutacje w domenie ankirynowej mogą wywoływać chorobę. Zaproponowane modele były przypuszczeniami do sprawdzenia, a nie wynikami badań, dlatego praca niewiele mówi wprost o życiu z CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd narracyjny z hipotezami (bez nowych danych)

    Kogo lub co badano

    Opublikowane do 2010 r. badania nad kanałem TRPV4: tabela 35 naturalnie występujących mutacji TRPV4 (dysplazje szkieletowe, neuropatie, w tym CMT2C, rdzeniowe zaniki mięśni i niski poziom sodu we krwi) oraz tabela 56 sztucznie wytworzonych mutacji TRPV4 badanych w komórkach, z użyciem szczurzych, mysich, kurzych i ludzkich wersji kanału.

    Co zrobiono

    Autorzy podsumowali ówczesną wiedzę o budowie TRPV4, białkach, z którymi współdziała, i mutacjach wywołujących choroby. Następnie, posługując się dwoma hipotetycznymi schematami i wstępnym przewidywaniem komputerowym, wysunęli hipotezę, że mutacje w domenie ankirynowej mogą działać przez zmianę sposobu składania TRPV4, jego transportu na powierzchnię komórki i rozkładu oraz wiązania nieznanego „inhibitory complex” (kompleksu hamującego).

    Co ustalono

    • Przegląd wskazuje w TRPV4 dwa „hot spots” (gorące punkty) mutacji: region poru i domenę powtórzeń ankirynowych, w której leżą znane wówczas mutacje wywołujące neuropatię (R269H, R315W, R316C).

      ““hot spots” in TRPV4 sequences are prominent, one at the pore”S. 323, za Tabelą 2

    • Wyniki laboratoryjne dotyczące tych samych mutacji wywołujących neuropatię były sprzeczne: w komórkach HeLa mutacje zdawały się osłabiać działanie kanału, a w komórkach HEK je wzmacniać. Przegląd traktuje to jako wskazówkę, że znaczenie mają białka partnerskie charakterystyczne dla danego typu komórek.

      “R316C reveals a loss of function (com- ... when expressed in HeLa cells4 while the ... same mutation reveals a gain of function in HEK cells”S. 324, część o tym, jak mutacje mogą wpływać na działanie kanału i jego obecność na powierzchni komórki

    • Główna idea to hipoteza: zamiana argininy w pozycji 269 albo 315–316 mogłaby osłabiać lub wzmacniać wiązanie nieznanego kompleksu hamującego, który normalnie utrzymuje kanał w stanie zamkniętym.

      “it is tempting to ... speculate that substitution of R with other amino acids ... either weak or strong interaction of at least one molecular component that works as a inhibitory complex for TRPV4”S. 324–325, wraz z ryc. 1

    • Autorzy sugerują też, że mutacje R269 mogą niszczyć sygnał zapisany w sekwencji białka (motyw RXR), który kontroluje, ile kanału dociera na powierzchnię komórki, ale zaznaczają, że trzeba to sprawdzić.

      “and R269H) can destroy the function of one RXR motif located ... However, this possibility needs to be verified”S. 327, tuż przed częścią o przyszłych kierunkach badań i wnioskach

    Wnioski autorów

    Autorzy argumentują, że mutacje TRPV4 wywołujące choroby prawdopodobnie nie działają wyłącznie przez zmianę natężenia prądu przepływającego przez kanał. Uważają, że udział mają w tym białka partnerskie oraz procesy kontrolujące składanie TRPV4, jego transport na powierzchnię komórki i rozkład, i zaznaczają, że te pomysły wymagają sprawdzenia doświadczalnego.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePrzegląd ze spekulatywnymi modelami i bez opisanej metody

      To przegląd narracyjny, a nie badanie. Jego dwie ryciny są opisane jako hipotetyczne, a analiza strukturalna jako wstępna, więc są to pomysły, a nie wyniki. Praca nie wyjaśnia, jak wybierano badania, podaje, że część prac pominięto z braku miejsca, i stwierdza, że autorzy nie biorą formalnej odpowiedzialności za podsumowywane dane.

      “Figure 1. A hypothetical model demonstrating how mutations in the ARD region can ... Preliminary bioinformatic analysis (AGADIR pre- ... undertake no formal responsibility for the scientific authenticity/”S. 324–325 (ryc. 1, analiza strukturalna); podziękowania i przypisy

    • UmiarkowaneBłędy w tabeli mutacji i w tekście

      Tabela 1 podaje tę samą zmianę w DNA (G806A w eksonie 5) dla dwóch różnych zmian w białku, R269H i R269C, a oba te przypisania nie mogą być jednocześnie prawdziwe. Tekst wspomina też o mutancie „R315C”, choć w innych miejscach mutacja w tej pozycji to R315W. Nie należy polegać na tej tabeli, jeśli chodzi o dokładne dane wariantów.

      “G806A (exon 5) R269C ... rescue the functions of the mutants (R269H ... and R315C) respectively”Tabela 1 (s. 321), wiersze 6–9; tekst na s. 324

    • UmiarkowaneWnioski wykraczające poza dowody

      Przegląd stwierdza, że białka kodowane przez inne geny CMT2 to „potential TRPV4 interacting partners” (potencjalni partnerzy TRPV4), ponieważ wywołują podobną chorobę. To, że wywołują podobną chorobę, nie dowodzi, że dwa białka się ze sobą wiążą. Przegląd argumentuje też, że skoro pacjenci są heterozygotami, znaczenie muszą mieć zdarzenia sygnałowe, a nie przewodnictwo kanału, co nie wynika z tego wprost.

      “As TRPV4 is involved in the Charcot-Marie-Tooth disease ... are also involved in CMT2 disease, are actually potential TRPV4 ... interacting partners”S. 320, część o budowie TRPV4 i białkach, z którymi współdziała

    • DrobneNapisany wcześnie, gdy dane były sprzeczne

      Przegląd ukazał się w 2010 r., wkrótce po pierwszych doniesieniach o neuropatii związanej z TRPV4, gdy nie znano jeszcze struktury atomowej TRPV4, a badania na komórkach dawały rozbieżne wyniki. Przedstawiony obraz odzwierciedla tamten moment i może nie odpowiadać późniejszym badaniom.

      “At present, no crystallographic or nuclear magnetic ... resonance (NMR) data is available”S. 319, część o budowie TRPV4

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ten przegląd narracyjny z 2010 r. zestawia 35 naturalnie występujących i 56 sztucznie wytworzonych mutacji TRPV4 i zwraca uwagę na sprzeczne dane o nadmiernej aktywności (gain of function) i utracie funkcji (loss of function) w przypadku mutacji wywołujących neuropatię w domenie powtórzeń ankirynowych, zależne od linii komórkowej (HEK lub HeLa). Autorzy stawiają hipotezę, że mutacje te zmieniają oligomeryzację, transport wewnątrzkomórkowy, zależną od ubikwitynacji obecność kanału na powierzchni komórki lub wiązanie niezidentyfikowanego kompleksu hamującego, a nie tylko przewodnictwo. Modele te są wprost określone jako hipotetyczne i niesprawdzone.

    Prościej

    Artykuł podsumowuje badania nad kanałem TRPV4 prowadzone do 2010 r. Wyniki badań laboratoryjnych nie były wtedy zgodne: nie było jasne, czy mutacje wywołujące neuropatię sprawiają, że kanał jest bardziej, czy mniej aktywny, a odpowiedź zdawała się zależeć od rodzaju użytych komórek. Autorzy sugerują, że mutacje mogą zmieniać to, jak kanał jest budowany, przenoszony na powierzchnię komórki albo utrzymywany w stanie zamkniętym przez inne białka. Były to jednak pomysły do sprawdzenia, a nie udowodnione wyniki.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórki wchodzi wapń. W 2010 r. naukowcy nie byli pewni, czy zepsute drzwi zacinają się w pozycji otwartej, czy zamkniętej. Autorzy tej pracy przypuszczali, że częścią problemu mogą być białka pomocnicze, które zwykle trzymają drzwi zamknięte.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Przegląd z 2010 r. dotyczący ogólnie chorób związanych z TRPV4. Mutacje w domenie ankirynowej, które wywołują neuropatię, są w nim jednym z głównych przykładów, ale część o CMT2C jest krótka i opiera się głównie na hipotezach.

    Siła dowodów 1/5: Przegląd narracyjny bez nowych danych. Jego główna teza to niesprawdzona hipoteza, a sama tabela mutacji zawiera błędy.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W podziękowaniach wymieniono finansowanie z National Institute of Science Education and Research (Bhubaneswar, Indie). Nie podano informacji o konflikcie interesów.

    PubMed 20676052 · DOI

71. #71Tylko streszczenieJednoośrodkowa seria przypadków

    Natural history of TRPV4-Related disorders: From skeletal dysplasia to neuromuscular phenotype

    Ürel-Demir G, Şimşek-Kiper PÖ, Öncel İ i in. · 2021 · European journal of paediatric neurology: EJPN: official journal of the European Paediatric Neurology Society

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ta turecka seria przypadków przedstawia choroby związane z TRPV4 jako spektrum: od zaburzeń wzrostu kości po choroby nerwów i mięśni, takie jak CMT2C. Cechy tych chorób w dużym stopniu się nakładają. Streszczenie nie podaje szczegółów o pacjentach.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Jednoośrodkowa seria przypadków

    Kogo lub co badano

    11 pacjentów z sześciu rodzin z chorobami związanymi z TRPV4, leczonych w jednym ośrodku w Turcji. Streszczenie nie podaje wieku, wariantów ani tego, ilu pacjentów miało cechy szkieletowe, a ilu nerwowo-mięśniowe.

    Co zrobiono

    Autorzy przedstawiają spektrum kliniczne i molekularne u pacjentów, u których w ich ośrodku rozpoznano choroby związane z TRPV4. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Autorzy opisują 11 pacjentów z sześciu rodzin z chorobami związanymi z TRPV4. Według nich to największa jednoośrodkowa grupa osób z wariantami TRPV4 w Turcji.

      “we report on the clinical and molecular spectrum of 11 patients from six different families diagnosed with TRPV4-related disorders.”Streszczenie

    • Streszczenie dzieli choroby związane z TRPV4 na dysplazje szkieletowe i choroby nerwowo-mięśniowe (wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i CMT2C) i podkreśla, że cechy tych chorób w dużym stopniu nakładają się zarówno w obrębie każdej grupy, jak i między grupami. Nie podaje wyników dotyczących 11 pacjentów.

      “Of note, there is considerable phenotypic overlap within and between both groups.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Streszczenie przedstawia choroby związane z TRPV4 jako jedno szerokie spektrum, od dysplazji szkieletowej po choroby nerwowo-mięśniowe, o nakładających się cechach. Nie podaje konkretnych wniosków wyciągniętych z obserwacji 11 pacjentów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod ani wyników

      Dostępne było tylko streszczenie, a większość jego treści to wprowadzenie. Nie podaje wieku pacjentów, wariantów, metod badania, długości obserwacji ani wyników, więc nie da się sprawdzić niczego, co dotyczy przebiegu naturalnego choroby. Nie podano, jak ustalano, którzy krewni są chorzy, a którzy zdrowi.

      “This study yet represents the largest cohort of patients with TRPV4 variants from a single center in Turkey.”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie można ocenić: streszczenie nie podaje, jak ustalano, którzy członkowie sześciu rodzin są chorzy, a którzy zdrowi, ani czy ich zbadano lub wykonano u nich badania nerwów.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ta jednoośrodkowa seria przypadków obejmuje 11 pacjentów z sześciu rodzin z chorobami związanymi z TRPV4, przedstawionymi jako spektrum obejmujące dysplazje szkieletowe i fenotypy nerwowo-mięśniowe (wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i CMT2C), ze znacznym nakładaniem się cech w obrębie grup i między nimi. Streszczenie nie zawiera danych o genotypie, fenotypie ani danych z obserwacji długoterminowej, więc nie można ocenić wyników dotyczących przebiegu naturalnego.

    Prościej

    Lekarze z Turcji opisują 11 osób z sześciu rodzin z chorobami wywołanymi zmianami w genie TRPV4. Choroby te tworzą całe spektrum: od problemów ze wzrostem kości po choroby nerwów i mięśni, takie jak CMT2C, a wiele osób ma cechy więcej niż jednej z nich. Streszczenie nie opisuje, co stwierdzono u poszczególnych pacjentów.

    Najprościej

    Zmiany w genie TRPV4 mogą wpływać na kości, nerwy i mięśnie, a często na kilka z nich naraz. W tym badaniu przyjrzano się 11 osobom z takimi zmianami, ale krótkie streszczenie pracy nie mówi, co się z nimi działo.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca obejmuje cały zakres chorób związanych z TRPV4, w tym CMT2C oraz alleliczne postacie szkieletowe i postacie rdzeniowego zaniku mięśni, ale streszczenie nie podaje, ilu pacjentów miało chorobę nerwowo-mięśniową.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a nie ma w nim żadnych konkretnych wyników dotyczących pacjentów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 33774370 · DOI

72. #72Tylko streszczenieOpis rodziny z przeglądem piśmiennictwa

    TRPV4 related scapuloperoneal spinal muscular atrophy: Report of an Italian family and review of the literature

    Biasini F, Portaro S, Mazzeo A i in. · 2016 · Neuromuscular disorders: NMD

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    W tej włoskiej rodzinie ta sama zmiana w TRPV4, R269H, wywołała łagodne osłabienie u ojca i cięższą chorobę od urodzenia u jego syna. Stwierdzenie ze streszczenia, że choroba staje się cięższa w kolejnych pokoleniach, opiera się na tej jednej parze.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis rodziny z przeglądem piśmiennictwa

    Kogo lub co badano

    Pierwsza opisana włoska rodzina z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni (SPSMA), z wariantem TRPV4 c.806G>A (p. R269H): ojciec i syn.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują ojca i syna oraz omawiają piśmiennictwo dotyczące SPSMA związanego z TRPV4. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Nasilenie choroby różniło się między ojcem a synem: ojciec miał łagodne zajęcie mięśni, a syn od urodzenia dysplazję szkieletową i postępujący przebieg.

      “The pattern of expression was variable: the father showed a mild muscular involvement, while the son presented at birth skeletal dysplasia and a progressive course.”Streszczenie

    • Według autorów przemawia to za poglądem, że w kolejnych pokoleniach choroba może być cięższa.

      “We reinforce the concept that the disease can be more severe in the following generations.”Streszczenie

    • Autorzy sugerują, by brać pod uwagę SPSMA w dziedziczonych dominująco zespołach łopatkowo-strzałkowych z osłabieniem pochodzenia nerwowego, i piszą, że obecność deformacji szkieletu zdecydowanie wzmacnia to podejrzenie.

      “The presence of skeletal deformities strongly supports this suspicion.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    SPSMA związany z TRPV4 ma różne nasilenie i w kolejnych pokoleniach może przebiegać ciężej. Należy go brać pod uwagę w dziedziczonych dominująco zespołach łopatkowo-strzałkowych o charakterze neurogennym, zwłaszcza przy deformacjach szkieletu, a według autorów wczesne rozpoznanie może mieć kluczowe znaczenie dla zapobiegania cięższej postaci wrodzonej.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZ samego streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić, jak badano ojca ani czy miał badania nerwów. Na podstawie jednej pary, ojca i syna, nie da się wykazać, że choroba nasila się w kolejnych pokoleniach. Streszczenie nie wyjaśnia, jak wczesne rozpoznanie miałoby zapobiec postaci wrodzonej.

      “An early diagnosis of SPSMA may be crucial in order to prevent the more severe congenital form.”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Ojca opisano jako osobę z łagodnym zajęciem mięśni. Streszczenie nie podaje, jak go zbadano ani czy miał badanie przewodnictwa nerwowego, i nie wspomina o innych krewnych.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W pierwszej włoskiej rodzinie z SPSMA wariant TRPV4 R269H wykazywał zmienną ekspresję: łagodne zajęcie mięśni u ojca oraz wrodzoną dysplazję szkieletową z postępującym przebiegiem u syna. Autorzy interpretują to jako argument za większym nasileniem choroby w kolejnych pokoleniach i zalecają uwzględnianie SPSMA w autosomalnych dominujących neurogennych zespołach łopatkowo-strzałkowych, zwłaszcza przy deformacjach szkieletu. Jedna para rodzica i dziecka nie wystarcza, by wykazać antycypację, a metod nie można ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Lekarze opisują włoskiego ojca i syna z tą samą zmianą w TRPV4, R269H, która powodowała osłabienie mięśni w okolicy łopatek i podudzi. Ojciec chorował łagodnie, a syn miał problemy z kośćmi od urodzenia i jego stan z czasem się pogarszał. Autorzy uważają, że w kolejnych pokoleniach choroba może być cięższa, ale opierają się tylko na przykładzie tego ojca i syna.

    Najprościej

    Tata i jego syn mieli tę samą zmianę w TRPV4. Tata był tylko trochę osłabiony, a syn miał większe kłopoty już od urodzenia.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy łopatkowo-strzałkowego rdzeniowego zaniku mięśni, choroby allelicznej związanej z TRPV4, wywołanej tu przez R269H, zmianę stwierdzaną też w CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie; do tego opisano tylko jedną parę: ojca i syna.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Streszczenie tego nie podaje.

    PubMed 26948711 · DOI

73. #73Tylko streszczenieSeria przypadków (cztery przypadki)

    Fetal akinesia in metatropic dysplasia: The combined phenotype of chondrodysplasia and neuropathy?

    Unger S, Lausch E, Stanzial F i in. · 2011 · American journal of medical genetics. Part A

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    W czterech bardzo ciężkich przypadkach choroby kości związanej z TRPV4 dzieci nie poruszały się przed urodzeniem, co według autorów może oznaczać, że zajęte były też nerwy. Przemawia to za tym, że choroby kości i nerwów związane z TRPV4 mogą się nakładać.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Seria przypadków (cztery przypadki)

    Kogo lub co badano

    Cztery przypadki ciężkiej dysplazji metatropowej, choroby szkieletu związanej z TRPV4, w których brak ruchów stwierdzono przed urodzeniem lub przy urodzeniu: trzy wykryte w prenatalnym badaniu USG i jeden rozpoznany u noworodka. W każdym przypadku stwierdzono nową mutację TRPV4 (de novo): G78W (przypadek 1), T740I (przypadki 2 i 3) i K276E (przypadek 4).

    Co zrobiono

    Autorzy opisują wyniki badań prenatalnych i stan przy urodzeniu, zdjęcia rentgenowskie wykonane po przerwaniu ciąży lub po urodzeniu oraz sekwencjonowanie TRPV4. To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się ocenić.

    Co ustalono

    • Trzy przypadki wykryto w prenatalnym badaniu USG, ponieważ płód nie poruszał się w drugim trymestrze, a czwarte dziecko miało przy urodzeniu liczne przykurcze stawów i nie poruszało kończynami.

      “Three cases were detected on prenatal ultrasound because of absent movements in the second trimester.”Streszczenie

    • We wszystkich czterech przypadkach stwierdzono typowe dla dysplazji metatropowej zmiany na zdjęciach rentgenowskich oraz nowe mutacje TRPV4.

      “Sequencing of the TRPV4 gene confirmed the presence of de novo heterozygous mutations predicting G78W (Case 1), T740I (Cases 2 and 3), and K276E (Case 4).”Streszczenie

    • Ponieważ brak ruchów jako główny objaw jest w dysplazjach szkieletowych nietypowy, autorzy sugerują, że niektóre mutacje TRPV4 wywołują zarówno chorobę szkieletu, jak i neuropatię obwodową.

      “akinesia as leading sign is unusual and suggests that certain TRPV4 mutations produce both chondrodysplasia and a peripheral neuropathy resulting in a severe “overlap” phenotype.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Brak ruchów płodu może być pierwszym objawem ciężkiej dysplazji metatropowej, co sugeruje, że niektóre mutacje TRPV4 wywołują zarówno chorobę szkieletu, jak i chorobę nerwów, czyli ciężką postać, w której obie choroby się nakładają.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

      Dostępne było tylko streszczenie. Nie wspomina ono o badaniach nerwów ani mięśni, więc sugerowana neuropatia wydaje się wywnioskowana z braku ruchów, a nie wykazana bezpośrednio. Autorzy używają ostrożnych sformułowań („suggests”, sugeruje), co do tego pasuje.

      “suggesting that certain TRPV4 mutations can cause both a skeletal and a neuropathic phenotype.”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W czterech przypadkach ciężkiej dysplazji metatropowej z heterozygotycznymi mutacjami TRPV4 de novo (G78W, T740I, K276E) pierwszym objawem była akinezja płodu, wykryta w badaniu USG w drugim trymestrze albo stwierdzona przy urodzeniu jako artrogrypoza z brakiem ruchów kończyn. Autorzy wysuwają hipotezę, że niektóre mutacje TRPV4 wywołują zarówno chondrodysplazję, jak i neuropatię obwodową, czyli ciężki fenotyp łączący cechy obu chorób. Streszczenie nie podaje neurofizjologicznego ani patomorfologicznego potwierdzenia neuropatii.

    Prościej

    Lekarze opisują czworo dzieci z ciężką chorobą zaburzającą wzrost kości, związaną z TRPV4. Dzieci nie poruszały się ani w łonie matki, ani tuż po urodzeniu. Wszystkie miały nowe, nieodziedziczone zmiany w genie TRPV4. Autorzy uważają, że te zmiany mogą dotyczyć nie tylko kości, lecz także nerwów, jednak streszczenie nie opisuje badań nerwów.

    Najprościej

    Czworo dzieci ze zmianą w genie TRPV4 miało kości, które rosły inaczej niż zwykle, i przed urodzeniem prawie się nie ruszało. Lekarze myślą, że chore mogły być też ich nerwy, ale nie wykazali tego na pewno.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy choroby szkieletu związanej z TRPV4, w której podejrzewa się też udział nerwów, czyli choroby allelicznej (wywołanej zmianami w tym samym genie) o częściowo wspólnych objawach, a nie samej CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie; jest to też mała seria przypadków, a zajęcie nerwów jest jedynie wnioskiem pośrednim.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 21964829 · DOI

74. #74Tylko streszczenieBadanie rodzinne z sekwencjonowaniem całego eksomu

    Novel TRPV4 mutation in a large Chinese family with congenital distal spinal muscular atrophy, skeletal dysplasia and scaly skin

    Liu Y, Yan X, Chen Y i in. · 2020 · Journal of the neurological sciences

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    W tej chińskiej rodzinie nową zmianę w TRPV4 powiązano z osłabieniem nóg od urodzenia, problemami z kośćmi i łuszczącą się skórą. Poszerza to listę możliwych cech chorób związanych z TRPV4, choć dane pochodzą z jednej rodziny.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie rodzinne z sekwencjonowaniem całego eksomu

    Kogo lub co badano

    Jedna duża chińska rodzina. Zbadano dziewiętnaście osób z rodziny; probant i czworo innych chorych krewnych mają nową zmianę TRPV4, c.2355G > T (p.Trp785Cys).

    Co zrobiono

    Autorzy przeprowadzili badania kliniczne, elektrofizjologiczne i rentgenowskie, u probanta wykonali sekwencjonowanie całego eksomu i sprawdzili, czy zmiana w TRPV4 przechodzi w rodzinie razem z chorobą. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie da się ocenić metod.

    Co ustalono

    • Probant i czworo innych chorych krewnych mieli wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni, zmiany w szkielecie, w tym martwicę (obumarcie) głowy kości udowej, oraz łuszczącą się skórę.

      “The proband and other four affected family members showed signs of congenital distal spinal muscular atrophy, skeletal abnormalities including osteonecrosis of the femoral head, and scaly skin.”Streszczenie

    • Sekwencjonowanie eksomu wykazało u probanta nową zmianę w TRPV4, Trp785Cys.

      “resulting in a tryptophan to cysteine substitution at amino acid 785 (p.Trp785Cys) of TRPV4.”Streszczenie

    • Zmiana przechodziła w rodzinie razem z chorobą.

      “Furthermore, the mutation co-segregated with disease in this family.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Nowa zmiana w TRPV4, Trp785Cys, wywołuje w tej rodzinie wrodzony dystalny rdzeniowy zanik mięśni ze zmianami w szkielecie i łuszczącą się skórą, co poszerza znany zakres chorób związanych z TRPV4.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie. Nie podaje ono, którzy krewni mieli badania nerwów ani jak oceniano osoby uznane za zdrowe, a to ważne dla twierdzenia o segregacji wariantu z chorobą. Nie wspomniano o żadnym badaniu laboratoryjnym wariantu, a na podstawie jednej rodziny nie da się stwierdzić, czy łuszcząca się skóra rzeczywiście należy do obrazu choroby związanej z TRPV4.

      “Clinical, electrophysiological, and radiographic examinations were performed.”Streszczenie

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Niejasne: streszczenie podaje, że dziewiętnaście osób z rodziny przeszło badania kliniczne, elektrofizjologiczne i rentgenowskie, ale nie mówi, czy każdy krewny uznany za zdrowego miał badanie neurologiczne i badania nerwów. Cytat: „Nineteen individuals from this family were investigated.” (zbadano dziewiętnaście osób z tej rodziny).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W dużym chińskim rodowodzie nowy heterozygotyczny wariant TRPV4 c.2355G > T (p.Trp785Cys), zidentyfikowany metodą sekwencjonowania całego eksomu, segregował z wrodzonym dystalnym rdzeniowym zanikiem mięśni, anomaliami szkieletowymi, w tym martwicą głowy kości udowej, oraz łuszczącą się skórą u pięciorga chorych członków rodziny. Autorzy interpretują to jako poszerzenie spektrum fenotypowego TRPV4. Fenotypowania zdrowych krewnych ani dowodów czynnościowych nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Lekarze zbadali dużą rodzinę z Chin, w której pięć osób miało od urodzenia osłabienie nóg spowodowane uszkodzeniem komórek nerwowych sterujących ruchem, problemy z kośćmi w obrębie bioder i w innych miejscach oraz łuszczącą się skórę. U tych krewnych znaleźli nową zmianę w genie TRPV4. Wyglądało na to, że w tej rodzinie zmiana jest przekazywana razem z chorobą.

    Najprościej

    W jednej dużej rodzinie pięć osób miało od urodzenia słabe nogi, kłopoty z kośćmi i łuszczącą się skórę. Wszystkie miały tę samą nową zmianę w genie TRPV4.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy wrodzonego dystalnego rdzeniowego zaniku mięśni z cechami szkieletowymi, czyli allelicznej choroby związanej z TRPV4.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, bo dostępne było tylko streszczenie, więc nie dało się sprawdzić danych o rodzinie ani dowodów genetycznych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 33075594 · DOI

75. #75Tylko streszczeniePrzegląd

    TRPV4-associated skeletal dysplasias

    Nishimura G, Lausch E, Savarirayan R i in. · 2012 · American journal of medical genetics. Part C, Seminars in medical genetics

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd opisuje, że zmiany w TRPV4 mogą wywoływać choroby zaburzające wzrost kości albo choroby nerwów, a nieliczne osoby mają jedno i drugie. Autorzy zaznaczają, że w badaniach laboratoryjnych większość sprawdzonych zmian w TRPV4 zwiększa aktywność kanału, ale w chwili pisania przeglądu nie było jasne, jak prowadzi to do choroby.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd dysplazji szkieletowych związanych z TRPV4, obejmujący ponad 50 opisanych mutacji TRPV4 oraz nakładanie się tych chorób na choroby nerwów związane z TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili zakres chorób zaburzających wzrost kości wywoływanych mutacjami TRPV4, ich rzadsze odmiany, nakładanie się na choroby nerwów oraz stan wiedzy o miejscach szczególnie częstych mutacji (hot spots) i o aktywności kanału. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 tworzą ciągłe spektrum: od śmiertelnej dysplazji metatropowej po łagodniejsze postacie, takie jak autosomalna dominująca brachyolmia.

      “form a continuous phenotypic spectrum that includes, in decreasing severity, lethal, and nonlethal metatropic dysplasia (MD), spondylometaphyseal dysplasia Kozlowski type (SMDK), and autosomal dominant brachyolmia.”Streszczenie

    • U niewielkiej liczby pacjentów mutacja TRPV4 powoduje połączenie dysplazji szkieletowej z neuropatią obwodową.

      “a small number of patients have been identified in whom a TRPV4 mutation results in a phenotype combining skeletal dysplasia with peripheral neuropathy.”Streszczenie

    • Większość zbadanych dotąd mutacji chorobotwórczych aktywuje kanał w testach laboratoryjnych, ale nadal nie wiadomo, jak prowadzi to do chorób kości lub nerwów ani dlaczego konkretne mutacje wywołują konkretne choroby.

      “While most pathogenic mutations tested so far result in activation of the calcium channel in vitro, the mechanisms through which TRPV4 activation results in skeletal dysplasia and/or peripheral neuropathy remain unclear”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 tworzą spektrum, które częściowo nakłada się na choroby nerwów związane z TRPV4. Większość badanych mutacji aktywuje kanał, ale mechanizmy i zależności między genotypem a fenotypem pozostają niejasne. Staranna ocena kliniczna i radiologiczna pomaga ukierunkować badania genetyczne.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZ samego streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jak dobierano piśmiennictwo ani co przegląd mówi o nakładaniu się na neuropatię. Jako przegląd nie przedstawia nowych danych, a dowody na to, że większość mutacji aktywuje kanał, pochodzą z testów laboratoryjnych.

      “result in activation of the calcium channel in vitro”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd opisuje dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 jako ciągłe spektrum od śmiertelnej dysplazji metatropowej przez dysplazję kręgowo-przynasadową typu Kozłowskiego po autosomalną dominującą brachyolmię, z rzadszymi odmianami fenotypowymi i niewielką liczbą przypadków łączących zajęcie szkieletu z neuropatią. Spośród ponad 50 opisanych mutacji wskazano miejsca częstych mutacji (hot spots) w pozycjach P799 i R594, a większość badanych mutacji powoduje in vitro nadmierną aktywność kanału (gain of function), choć mechanizmy i korelacje między genotypem a fenotypem pozostają niejasne. Sposobu omówienia nakładania się na neuropatię nie można ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Artykuł omawia choroby zaburzające wzrost kości, wywoływane zmianami w genie TRPV4, od bardzo ciężkich po łagodne. Nieliczne osoby mają jednocześnie chorobę kości i uszkodzenie nerwów wywołane tą samą zmianą w TRPV4. W badaniach laboratoryjnych większość tych zmian zwiększa aktywność kanału, ale nie było jeszcze wiadomo, jak prowadzi to do problemów z kośćmi lub nerwami.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórek. Wiele zmian w TRPV4 powoduje kłopoty ze wzrostem kości, a u nielicznych osób także kłopoty z nerwami. W laboratorium przy większości tych zmian drzwi zacinały się otwarte za szeroko, ale naukowcy nie wiedzieli jeszcze, jak to wywołuje chorobę.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy allelicznych chorób szkieletu związanych z TRPV4. Zawiera część o tym, jak te choroby nakładają się na neuropatię obwodową, oraz o aktywacji kanału.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast wnosić nowe dane.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Streszczenie tego nie podaje.

    PubMed 22791502 · DOI

76. #76Tylko streszczenieOpis przypadku

    Spondyloepimetaphyseal dysplasia-Maroteaux type due to dominant TRPV4 mutation: expanding the phenotype with a case report

    Uzman CY, Çankaya T, Güleryüz H i in. · 2023 · Skeletal radiology

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten opis dotyczy chłopca z chorobą zaburzającą wzrost kości, związaną z TRPV4, który miał też przykurcze stawów od urodzenia. Uzupełnia wiedzę o szerokim wachlarzu chorób związanych z TRPV4, ale nie mówi nic bezpośrednio o CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku

    Kogo lub co badano

    Jeden chłopiec z dysplazją kręgowo-nasadowo-przynasadową typu Maroteaux (SEMD-M), chorobą szkieletu związaną z TRPV4, i dominującą mutacją TRPV4. Streszczenie nie podaje nazwy wariantu ani wieku chłopca.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują wyniki badania klinicznego i radiologicznego jednego chłopca z SEMD-M i zwracają uwagę na cechy, których wcześniej w tej chorobie nie opisywano. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Chłopiec miał kliniczne i radiologiczne objawy SEMD-M oraz dominującą mutację TRPV4.

      “We present a boy who has the clinical and radiological signs of SEMD-M with a dominant TRPV4 mutation.”Streszczenie, opis przypadku

    • Miał też cechy, których według autorów wcześniej u takich pacjentów nie obserwowano: mniejszą odległość międzynasadową w odcinku lędźwiowym (odstęp między dwiema bocznymi częściami łuku każdego kręgu), przykurcze od urodzenia i torbiel pajęczynówki (wypełniony płynem pęcherzyk przy mózgu lub rdzeniu kręgowym).

      “These include a shorter distance between his lumbar vertebrae, congenital contractures, and an arachnoid cyst.”Streszczenie, opis przypadku

    Wnioski autorów

    Nowe cechy u tego chłopca poszerzają znany obraz SEMD-M wywołanej przez TRPV4 i mogą pomóc lekarzom rozpoznawać tę chorobę.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZ samego streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić, jaki to wariant, jak go potwierdzono ani czy badano nerwy i mięśnie. Na podstawie jednego pacjenta nie da się stwierdzić, czy nowe cechy, takie jak torbiel pajęczynówki, wynikają z TRPV4, czy pojawiły się przypadkiem.

      “He also has some striking findings that have not been seen in these patients before”Streszczenie, opis przypadku

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U chłopca z dysplazją kręgowo-nasadowo-przynasadową typu Maroteaux i dominującą mutacją TRPV4 stwierdzono zmniejszoną odległość między nasadami łuków kręgów lędźwiowych, wrodzone przykurcze i torbiel pajęczynówki, które autorzy przedstawiają jako cechy dotąd nieopisane. Na podstawie jednego przypadku nie da się ustalić, czy są one związane z TRPV4, czy przypadkowe, a streszczenie nie opisuje oceny neurologicznej.

    Prościej

    Lekarze opisują chłopca z chorobą zaburzającą wzrost kości, wywołaną zmianą w genie TRPV4. Miał on też cechy wcześniej nieopisane w tej chorobie, w tym sztywne od urodzenia stawy i mały, wypełniony płynem pęcherzyk w pobliżu mózgu lub kręgosłupa. Ponieważ opisano tylko jednego pacjenta, nie wiadomo, czy te cechy wynikają ze zmiany w TRPV4.

    Najprościej

    Chłopiec ze zmianą w TRPV4 miał kości, które rosły inaczej niż zwykle, i sztywne stawy od urodzenia. Lekarze opisali jego przypadek, żeby inni potrafili rozpoznać tę chorobę.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca dotyczy allelicznej choroby szkieletu związanej z TRPV4; streszczenie wspomina o przykurczach od urodzenia, ale nie o zajęciu nerwów.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie; jest to też pojedynczy przypadek.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Streszczenie tego nie podaje.

    PubMed 35776137 · DOI

77. #77Tylko streszczenieBadanie laboratoryjne na komórkach

    TRPV4 acts as a mitochondrial Ca2+-importer and regulates mitochondrial temperature and metabolism

    Kanta Acharya T, Kumar A, Kumar Majhi R i in. · 2022 · Mitochondrion

    Znaczenie 3/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    W komórkach hodowanych w laboratorium TRPV4 znaleziono w mitochondriach, czyli komórkowych wytwórniach energii, i wpływał on na ich działanie. Te wczesne badania laboratoryjne nie pokazują, co dzieje się w nerwach osób z CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie laboratoryjne na komórkach

    Kogo lub co badano

    Różne linie komórkowe i kilka naturalnie występujących mutacji TRPV4. Streszczenie nie podaje nazw linii komórkowych ani mutacji.

    Co zrobiono

    Autorzy badali, gdzie w komórce znajduje się TRPV4 i jak zmiana jego ilości lub działania wpływa na mitochondria, czyli te części komórki, które wytwarzają energię. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • TRPV4 znaleziono w części mitochondriów w kilku liniach komórkowych.

      “we demonstrate that TRPV4, localizes to a subpopulation of mitochondria in various cell lines.”Streszczenie

    • Nieprawidłowa ilość lub zaburzone działanie TRPV4 wywoływały kilka nieprawidłowości mitochondriów, a TRPV4 uczestniczył w regulacji liczby mitochondriów, poziomu wapnia w nich i ich temperatury. Kilka naturalnie występujących mutacji TRPV4 wpływało na kształt i rozmieszczenie mitochondriów.

      “TRPV4 is also involved in the regulation of mitochondrial numbers, Ca2+-levels and mitochondrial temperature.”Streszczenie

    • Autorzy sugerują, że choroby związane z TRPV4 być może dałoby się zaliczyć do chorób mitochondrialnych.

      “These findings may help in understanding the significance of mitochondria in TRPV4-mediated channelopathies possibly classifying them as mitochondrial diseases.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    TRPV4 działa w mitochondriach i pomaga regulować poziom wapnia w nich, ich liczbę i temperaturę. Autorzy sugerują, że może to pomóc wyjaśnić choroby związane z TRPV4 i że być może dałoby się je zaliczyć do chorób mitochondrialnych.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić, jakie linie komórkowe wykorzystano, czy TRPV4 był w nich nadmiernie wytwarzany (nadekspresja), które mutacje badano ani jak mierzono efekty. Sugestia, że choroby związane z TRPV4 mogą być chorobami mitochondrialnymi, wykracza daleko poza wyniki uzyskane w liniach komórkowych, a stwierdzenie ze streszczenia, że we wszystkich tych chorobach nieprawidłowości mitochondriów są wyraźne, nie jest w samym streszczeniu niczym poparte.

      “In all these cases, mitochondrial abnormalities are prominent.”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W różnych liniach komórkowych TRPV4 lokalizował się w subpopulacji mitochondriów, a zmieniona ekspresja lub funkcja TRPV4 wywoływała nieprawidłowości mitochondriów; TRPV4 powiązano z regulacją liczby mitochondriów, stężenia Ca2+ i temperatury mitochondriów. Kilka naturalnie występujących mutacji TRPV4 zmieniało morfologię i rozmieszczenie mitochondriów, co skłoniło autorów do zaproponowania, by kanałopatie TRPV4 można było uznać za choroby mitochondrialne. Badanych układów komórkowych i mutacji nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Mitochondria to maleńkie części wewnątrz komórek, które wytwarzają energię. To badanie laboratoryjne wykazało, że kanał TRPV4 znajduje się na niektórych mitochondriach i że gdy TRPV4 był nieprawidłowy, zmieniały się liczba mitochondriów, poziom wapnia w nich, ich temperatura i kształt. Autorzy sugerują, że choroby związane z TRPV4 mogą być po części chorobami mitochondriów, ale wykazano to tylko w komórkach hodowanych na szalce.

    Najprościej

    Mitochondria są jak malutkie baterie w naszych komórkach. Naukowcy znaleźli drzwi TRPV4 na niektórych z tych baterii. Gdy drzwi były zepsute, baterie w komórkach hodowanych w laboratorium wyglądały i działały nieprawidłowo.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 3/5: Praca o ogólnej roli TRPV4 w komórce, która może mieć znaczenie dla zrozumienia, jak zmiany w TRPV4 szkodzą komórkom. Streszczenie nie podaje jednak, czy badano mutacje wywołujące neuropatię albo komórki nerwowe.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie; badania prowadzono na liniach komórkowych, a to model odległy od ludzi.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 36261119 · DOI

78. #78Pełny tekstJednoośrodkowe badanie genetyczne w kohorcie chorych z CMT2

    The mutational spectrum in a cohort of Charcot-Marie-Tooth disease type 2 among the Han Chinese in Taiwan

    Lin KP, Soong BW, Yang CC i in. · 2011 · PloS one

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 3

    Wśród 36 osób z CMT2 z Tajwanu nikt nie miał zmiany w TRPV4, więc w tej grupie nie stwierdzono CMT2C. Jedna z rodzin w badaniu pokazuje też, że krewni, którzy nie zgłaszają dolegliwości, mogą mieć łagodne cechy choroby, które wychodzą na jaw dopiero w badaniu neurologicznym.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Jednoośrodkowe badanie genetyczne w kohorcie chorych z CMT2

    Kogo lub co badano

    36 niespokrewnionych osób pochodzenia chińskiego Han z CMT2 (po jednej z każdej rodziny), wybranych spośród 251 rodzin z CMT leczonych w poradni neurologicznej Taipei Veterans General Hospital na Tajwanie. Dziedziczenie było autosomalne dominujące u 20 osób, autosomalne recesywne u 7, a u 9 choroba wyglądała na sporadyczną. Badane geny obejmowały MFN2, RAB7, TRPV4, GARS, NEFL, HSPB1, MPZ, GDAP1, HSPB8, DNM2, AARS i YARS; obecność nowych wariantów sprawdzono u 500 osób z miejscowej grupy kontrolnej.

    Co zrobiono

    Zespół zsekwencjonował u każdego pacjenta kodujące części znanych genów CMT2, w tym TRPV4. W przypadku nowych wariantów sprawdzano, czy zmiana występuje w rodzinie razem z chorobą, czy dany aminokwas jest zachowany ewolucyjnie u różnych gatunków i czy zmiana występuje w grupie kontrolnej. Jedną zmianę wpływającą na splicing zbadano też w teście komórkowym (minigenowym).

    Co ustalono

    • Przyczynę genetyczną znaleziono u 14 z 36 pacjentów (38,9%).

      “Ten disparate mutations were identified in 14 of the 36 unrelated patients (38.9% of our cohort)”Wyniki

    • Nikt w tej grupie nie miał zmiany w TRPV4.

      “No mutations were found in RAB7, TRPV4, GARS, MPZ, HSPB8, DNM2, or YARS genes.”Wyniki

    • Najczęstszymi przyczynami były zmiany w NEFL (6 z 36, 16,7%) i w MFN2 (5 z 36, 13,9%).

      “In the study cohort, the frequency of NEFL mutations (6/36; 16.7%) was unexpectedly high, and the frequency of MFN2 mutations (5/36; 13.9%) was consistent with other reports”Dyskusja

    • Większość pacjentów (22 z 36, 61,1%) po badaniach nadal nie miała rozpoznania genetycznego.

      “Despite an extensive genetic survey, the genetic causes of CMT2 remain elusive in 22 of the CMT2 patients (61.1%).”Wyniki

    • W jednej rodzinie (ze zmianą w AARS) u krewnych, którzy twierdzili, że nie mają objawów, badanie neurologiczne wykazało łagodne cechy choroby.

      “The proband's two younger sisters (II:3 and II:6) and niece (III:3) denied to have any neurological symptoms; however, neurological examinations uncovered mild atrophy, weakness in the intrinsic foot muscles (score 4+/5) and generalized hyporeflexia in all of them.”Wyniki, cechy kliniczne pacjenta 1

    Wnioski autorów

    Badanie opisuje, które geny CMT2 odpowiadają za chorobę w tej tajwańskiej grupie pochodzenia chińskiego Han, i dodaje sześć nowych wariantów. Wyniki przemawiają za tym, że AARS i HSPB1 są przyczynami aksonalnej CMT, a zmiany w NEFL okazały się nieoczekiwanie częste. Autorzy sugerują, by u osób pochodzenia chińskiego z CMT2 badać najpierw NEFL i MFN2. Około 60% pacjentów pozostało bez rozpoznania genetycznego, co sugeruje udział kolejnych genów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMała grupa, więc wynik dla TRPV4 jest mało precyzyjny

      Brak zmian w TRPV4 u 36 osób pokazuje, że w tej grupie nie stwierdzono CMT2C, ale nie dowodzi, że na całym Tajwanie CMT2C nie występuje lub jest bardzo rzadka.

      “Genomic DNA from 36 unrelated Taiwanese CMT2 patients of Han Chinese descent was screened for mutations in the coding regions”Streszczenie

    • DrobneDobór pacjentów: jedna poradnia, wymagane zajęcie nerwów czuciowych

      Wszyscy pacjenci pochodzili z jednej poradni szpitalnej i u każdego badania nerwów musiały wykazać zajęcie nerwów czuciowych, aby wykluczyć dziedziczne neuropatie czysto ruchowe. Praca nie omawia, czy te kryteria doboru mogły wpłynąć na to, jak często znajdowano zmiany w poszczególnych genach, w tym w TRPV4.

      “Sensory involvement was demonstrated in all the probands of the 36 CMT2 families by nerve conduction studies (NCS) to exclude hereditary motor neuropathy”Metody, pacjenci

    • DrobneMetoda sekwencjonowania mogła przeoczyć niektóre rodzaje zmian

      Bezpośrednie sekwencjonowanie regionów kodujących wykrywa drobne „literówki” w DNA, ale nie wykryłoby dużych delecji lub duplikacji ani zmian położonych głęboko w niekodującym DNA. Praca nie podaje, czy szukano takich zmian w TRPV4 lub innych genach.

      “Mutational analyses of the MFN2, RAB7, TRPV4, GARS, NEFL, HSPB1, MPZ, GDAP1, HSPB8, DNM2, AARS and YARS genes were performed by PCR amplification using intronic primers and direct DNA sequencing.”Metody, analiza mutacji

    • UmiarkowaneNowe warianty poparte danymi z małych rodzin

      Autorzy przyznają, że większość rodzin z nowymi wariantami była zbyt mała, by jednoznacznie dowieść, że warianty te wywołują chorobę. Dowody czynnościowe dla wariantu AARS przytoczono jedynie jako prywatną informację (personal communication) z nieopublikowanego rękopisu.

      “most of these pedigrees are small for segregation analysis to firmly support the pathogenic roles of these mutations.”Dyskusja

    • DrobneBłąd w obliczeniach i opublikowana errata

      W Dyskusji podano „10/36; 38.9%”, ale 38,9% odpowiada 14 pacjentom z mutacją, a nie 10 różnym mutacjom. Z tekstu wynika też, że do artykułu opublikowano erratę; jej treści tu nie uwzględniono, więc czytelnicy powinni ją sprawdzić.

      “identified 10 different mutations in 14 patients (10/36; 38.9% of our cohort)”Dyskusja

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    To nie jest badanie rodzin z TRPV4. W przypadku nowych wariantów segregację oceniano na podstawie rodowodów z chorymi i zdrowymi członkami rodziny, ale praca przeważnie nie podaje, jak oceniano zdrowych krewnych. W rodzinie z wariantem AARS krewnych, którzy „denied to have any neurological symptoms” (zaprzeczali, by mieli jakiekolwiek objawy neurologiczne), zbadano i stwierdzono u nich łagodne cechy choroby, co pokazuje, dlaczego badanie lekarskie ma znaczenie. Analiza haplotypu NEFL obejmowała „2 unaffected individuals” (2 osoby niechorujące), bez opisu, jak je oceniano.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Bezpośrednie sekwencjonowanie (metodą dideoksy) genów związanych z CMT2 u 36 niespokrewnionych probantów z CMT2 pochodzenia chińskiego Han wykazało warianty patogenne u 14 (38,9%), głównie w NEFL (16,7%) i MFN2 (13,9%); sześć nowych wariantów poparto zachowaniem ewolucyjnym, nieobecnością w grupie kontrolnej i ograniczoną analizą segregacji. Nie wykryto wariantów TRPV4, a 61,1% przypadków pozostało bez wyjaśnienia genetycznego. Kohorta jest mała i pochodzi z jednego ośrodka, więc brak wariantów TRPV4 daje jedynie nieprecyzyjne oszacowanie częstości CMT2C w tej populacji.

    Prościej

    Badacze sprawdzili u 36 niespokrewnionych osób z Tajwanu geny, o których wiedziano wtedy, że wywołują aksonalną postać CMT (CMT2). Przyczynę znaleźli u 14 osób, najczęściej w dwóch genach o nazwach NEFL i MFN2. Nikt nie miał zmiany w TRPV4, genie CMT2C, a u większości osób przyczyny genetycznej nadal nie ustalono.

    Najprościej

    Lekarze szukali „literówek” w wybranych genach u 36 osób z chorobą nerwów o nazwie CMT2. Znaleźli literówki w niektórych genach, ale żadnej w genie TRPV4, który odpowiada za drzwi dla wapnia i jest związany z CMT2C. U wielu osób przyczyna wciąż jest zagadką.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Ogólne badanie przesiewowe genów CMT2, w którym sprawdzono TRPV4 i nie znaleziono zmian w tym genie u żadnego z 36 pacjentów z Tajwanu.

    Siła dowodów 3/5: Staranne, ale małe jednoośrodkowe badanie genetyczne, wykonane starszymi metodami sekwencjonowania i z ograniczonymi danymi rodzinnymi dla nowych wariantów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie częściowo sfinansowały National Science Council (NSC97-2314-B-075A-002-MY3) i Brain Research Center, National Yang-Ming University (V100-E6-006) na Tajwanie; sponsorzy nie mieli wpływu na badanie. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 22206013 · DOI

79. #79Pełny tekstRetrospektywna wieloośrodkowa seria przypadków (analiza dokumentacji medycznej) dotycząca diagnostyki genetycznej

    Phenotype Presentation and Molecular Diagnostic Yield in Non-5q Spinal Muscular Atrophy

    Fernández-Eulate G, Theuriet J, Record CJ i in. · 2023 · Neurology. Genetics

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 5

    W tej serii dorosłych z postacią SMA dotyczącą nerwów ruchowych, która nie wynika ze zmian w genie zwykle odpowiedzialnym za SMA, TRPV4 był jedną z trzech najczęstszych przyczyn. Zwykle wiązał się z osłabieniem mięśni wokół łopatek i podudzi, zaczynającym się w wieku dorosłym, a często też z problemami ze strunami głosowymi. Włączono tylko 4 pacjentów z wariantem TRPV4, wszystkich z postacią ruchową, a nie z CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Retrospektywna wieloośrodkowa seria przypadków (analiza dokumentacji medycznej) dotycząca diagnostyki genetycznej

    Kogo lub co badano

    Siedemdziesiąt jeden osób dorosłych z 65 rodzin z rdzeniowym zanikiem mięśni niezwiązanym z 5q, czyli osłabieniem wynikającym z uszkodzenia nerwów ruchowych, obejmującym mięśnie bliższe tułowia, bez typowej delecji SMN1. Sześćdziesiąt jeden osób pochodziło z 10 francuskich referencyjnych ośrodków chorób nerwowo-mięśniowych, a 10 z Londynu. TRPV4 stwierdzono u 4 pacjentów z 3 rodzin.

    Co zrobiono

    Autorzy przeanalizowali dokumentację kliniczną, wyniki badań nerwów i wyniki badań genetycznych, dzieląc pacjentów według rozkładu osłabienia: tylko proksymalne (P-SMA), proksymalne i dystalne (PD-SMA) albo łopatkowo-strzałkowe (SP-SMA). Sprawdzili, jak często panele genów i inne badania wykrywały przyczynę, i za pomocą analizy statystycznej ocenili, które cechy kliniczne pozwalały przewidzieć rozpoznanie genetyczne. Podsumowali też cechy związane z najczęstszymi genami, w tym z TRPV4.

    Co ustalono

    • Większość pacjentów nie miała obciążonego wywiadu rodzinnego i zaklasyfikowano ich jako przypadki sporadyczne.

      “Seventy-one patients from 65 different families were included, mostly sporadic cases (60.6%).”Streszczenie

    • Przyczynę genetyczną znaleziono u 32 pacjentów (45,1%). Same panele genów neuropatii wykryły przyczynę u 19 z 59 pacjentów (32,2%).

      “Neuropathy gene panels were performed in 59 patients with a 32.2% diagnostic yield (19/59).”Streszczenie

    • Szansa na znalezienie przyczyny była największa przy łopatkowo-strzałkowym rozkładzie osłabienia, najbardziej typowym dla TRPV4.

      “The genetic diagnostic yield was lowest in P-SMA (6/21, 28.6%) compared with PD-SMA (16/35, 45.7%) and SP-SMA (10/15, 66.7%).”Streszczenie

    • Wcześniejszy początek choroby oraz występowanie choroby w rodzinie lub pokrewieństwo rodziców niezależnie pozwalały przewidzieć znalezienie przyczyny genetycznej.

      “An earlier disease onset and a family history of the disease or consanguinity were independent predictors of a positive genetic diagnosis.”Streszczenie

    • TRPV4 był jedną z trzech najczęstszych przyczyn. U 4 pacjentów z wariantem TRPV4 przeważały: łopatkowo-strzałkowy rozkład osłabienia, początek osłabienia w wieku dorosłym (od 18 do 53 lat) i brak odruchów, a często występowały też problemy ortopedyczne w dzieciństwie.

      “These patients showed predominantly a SP-SMA (3/4), although 1 patient presented with a PD-SMA without scapula alata.”Wyniki, część o TRPV4

    • Trzech z 4 pacjentów z wariantem TRPV4 miało porażenie fałdów głosowych ze słabym głosem, a trzech pewne osłabienie oddychania; żaden nie wymagał wentylacji.

      “Three patients had some degree of respiratory insufficiency, none requiring ventilation. Three of these patients also had vocal cord paralysis with hypophonia.”Wyniki, część o TRPV4

    Wnioski autorów

    Rdzeniowy zanik mięśni niezwiązany z 5q ma wiele przyczyn genetycznych, a rutynowe panele genów neuropatii wykrywają przyczynę u około jednej trzeciej pacjentów. BICD2, DYNC1H1 i TRPV4 odpowiadają za prawie dwie trzecie zdiagnozowanych przypadków. Dodanie genów chorób nerwowo-mięśniowych i metabolicznych, MRI mięśni i staranna ocena kliniczna mogą zwiększyć wykrywalność, ale ponad połowa pacjentów nadal pozostaje bez rozpoznania.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneRetrospektywna analiza w ośrodkach specjalistycznych

      Pacjentów wybrano z dokumentacji krajowych ośrodków referencyjnych, do których częściej trafiają przypadki bardziej złożone lub nietypowe, i włączono tylko dorosłych. W innych warunkach wykrywalność i cechy choroby mogą być inne.

      “we retrospectively reassessed the clinical records of adult patients (18 years or older)”Metody, kryteria włączenia i wyłączenia

    • UmiarkowaneBardzo mała grupa z TRPV4

      Włączono tylko 4 pacjentów z wariantem TRPV4 z 3 rodzin, więc opis cech związanych z TRPV4 (osłabienie zaczynające się w wieku dorosłym, porażenie fałdów głosowych, problemy z oddychaniem) ma charakter anegdotyczny i nie pozwala wiarygodnie ocenić, jak często występują.

      “TRPV4 (4 patients from 3 families).”Wyniki, część o TRPV4

    • DrobneOsoby z zajęciem nerwów czuciowych wykluczone z założenia

      Warunkiem włączenia były niemal prawidłowe odpowiedzi nerwów czuciowych. To właściwe przy badaniu SMA, ale oznacza, że pominięto pacjentów z TRPV4 z obrazem czuciowym podobnym do CMT2C, więc wyniki dotyczące TRPV4 opisują tylko postać ruchową.

      “less than 30% reduction of normal sensory nerve action potential (SNAP) amplitudes”Metody, kryteria włączenia i wyłączenia

    • DrobneRóżne badania genetyczne

      Panele obejmowały od 15 do 148 genów i wykonywano je w kilku laboratoriach, a część pacjentów miała badanie eksomu lub genomu. Łączna wykrywalność obejmuje więc badania o różnym zakresie, choć autorzy nie stwierdzili istotnej różnicy między głównym panelem z Lyonu a pozostałymi.

      “Eleven additional neuropathy gene panels were sequenced by the National Hospital for Neurology and Neurosurgery (NHNN) in London (n = 4, 15-32 genes)”Metody, panele genów neuropatii

    • DrobnePrzypadki „sporadyczne” ustalane tylko na podstawie wywiadu rodzinnego

      Pacjentów klasyfikowano jako przypadki sporadyczne na podstawie zapisanego wywiadu rodzinnego, bez badania krewnych i bez testów genetycznych u nich. Kilku pacjentów z wariantami w genach dziedziczonych dominująco nie miało wyraźnie obciążonego wywiadu rodzinnego. Może to wynikać z łagodnej lub nierozpoznanej choroby u krewnych, nowych zmian albo niepełnego wywiadu.

      “only 13/20 patients had a clear AD family history of the disease, the rest were therefore categorized as sporadic cases”Wyniki, najczęstsze geny

    • DrobneNiejasne kryterium wyłączenia

      Wyłączono pacjentów, u których w ciągu 6 miesięcy stwierdzono postęp choroby, ale nie wyjaśniono dlaczego. Być może chodziło o wykluczenie chorób o szybszym przebiegu, ale nie wiadomo, jak wpłynęło to na skład grupy.

      “Patients with clinical or neurophysiologic disease progression at 6 months were excluded.”Metody, kryteria włączenia i wyłączenia

    • DrobneOpublikowane sprostowania i brak kluczowych tabel w tym tekście

      Do artykułu opublikowano dwa sprostowania, których treści tu nie uwzględniono. Tabele 1 i 2, zawierające dane kliniczne i statystykę czynników prognostycznych, nie są zamieszczone w dostępnym tekście, więc tych liczb nie dało się sprawdzić.

      “This article has been corrected.”Uwagi do artykułu; Tabele 1 i 2

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    To nie jest badanie rodzin ani penetracji. O zaklasyfikowaniu przypadku jako „sporadycznego” decydował zapisany wywiad rodzinny, a nie badanie krewnych ani testy genetyczne u nich. Cytat z części Wyniki: „most patients had no family history of neuromuscular disease or consanguinity and were therefore classified as sporadic (60.6%)” (u większości pacjentów nie było w rodzinie chorób nerwowo-mięśniowych ani pokrewieństwa między rodzicami, dlatego zaklasyfikowano ich jako przypadki sporadyczne, 60,6%).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W retrospektywnej serii 71 dorosłych z SMA niezwiązanym z 5q z ośrodków referencyjnych we Francji i w Londynie rozpoznanie molekularne uzyskano u 32 (45,1%), najczęściej w genach BICD2, DYNC1H1 i TRPV4; same panele genów neuropatii pozwoliły ustalić rozpoznanie u 19/59 (32,2%). Wykrywalność była najwyższa w postaciach łopatkowo-strzałkowych, a jej niezależnymi czynnikami predykcyjnymi były wcześniejszy początek choroby oraz dodatni wywiad rodzinny lub pokrewieństwo rodziców. U 4 pacjentów z wariantem TRPV4 występował głównie łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni z osłabieniem o początku w wieku dorosłym, arefleksją oraz częstym porażeniem fałdów głosowych i zajęciem układu oddechowego; ta podgrupa jest zbyt mała, by wyciągać pewne wnioski.

    Prościej

    W tym badaniu przejrzano dokumentację 71 dorosłych z osłabieniem mięśni spowodowanym uszkodzeniem nerwów sterujących ruchem. Nie mieli oni typowej zmiany genetycznej odpowiadającej za rdzeniowy zanik mięśni. Lekarze znaleźli przyczynę genetyczną u mniej niż połowy z nich. TRPV4 był jedną z trzech najczęstszych przyczyn: zmiany w tym genie stwierdzono u 4 osób z 3 rodzin. Te 4 osoby miały głównie osłabienie mięśni wokół łopatek i podudzi, które zaczęło się w wieku dorosłym, a 3 z nich miały osłabienie strun głosowych.

    Najprościej

    Lekarze przyjrzeli się 71 dorosłym, którzy mieli słabe mięśnie z powodu kłopotów z nerwami, i szukali przyczyny w ich genach. Znaleźli ją u trochę mniej niż połowy. TRPV4, czyli gen odpowiedzialny za drzwi dla wapnia w komórkach, był przyczyną tylko u 4 osób, więc z samego tego badania niewiele można się dowiedzieć o TRPV4.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie badań genetycznych w rdzeniowym zaniku mięśni niezwiązanym z 5q. Ma krótki fragment o 4 pacjentach z wariantem TRPV4, którzy mają postać ruchową (typu SPSMA), a nie postać CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Jak na rzadką chorobę dość duża seria wieloośrodkowa, ale retrospektywna, z ośrodków specjalistycznych, z różnymi badaniami genetycznymi i tylko 4 pacjentami z wariantem TRPV4.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Autorzy podają, że badanie nie miało celowego finansowania i że nie mają istotnych powiązań do ujawnienia.

    PubMed 37470033 · DOI

80. #80Pełny tekstPrzekrojowe badanie biopsji skóry z grupą kontrolną zdrowych osób

    Charcot-Marie-Tooth disease: New insights from skin biopsy

    Manganelli F, Nolano M, Pisciotta C i in. · 2015 · Neurology

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 3

    U trzech osób z CMT2C biopsja skóry opuszki palca wykazała utratę receptorów dotyku i zakończeń nerwowych, jak się wydaje, większą niż w CMT1A, ale trzy osoby to za mało, by mieć pewność. Biopsja skóry może kiedyś pomóc w śledzeniu utraty włókien nerwowych, ale w tym badaniu nie śledzono zmian w czasie.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przekrojowe badanie biopsji skóry z grupą kontrolną zdrowych osób

    Kogo lub co badano

    Badaniem objęto 31 dorosłych z genetycznie potwierdzoną CMT (CMT1A 10, CMTX1 9, CMT1B o późnym początku 5, CMT2B 3, CMT2C 3, AR-CMT2K 1) i 45 zdrowych osób z grupy kontrolnej. Na Uniwersytecie Federico II w Neapolu zrekrutowano 23 pacjentów, a na Uniwersytecie w Weronie 8. Wszyscy pacjenci mieli ponad 18 lat.

    Co zrobiono

    U wszystkich pobrano wycinek skóry z opuszki palca metodą biopsji sztancowej o średnicy 2 mm, a pacjentów dodatkowo zbadano neurologicznie, wykonano u nich badania przewodnictwa nerwowego i oceniono ich w skali CMT Neuropathy Score (CMTNS). Pod mikroskopem badacze policzyli receptory dotyku (ciałka Meissnera) i zmielinizowane zakończenia nerwowe oraz zmierzyli odcinki włókien nerwowych pokryte osłonką mielinową (międzywęźla) i przerwy między nimi (szczeliny węzłowe). Porównali typy CMT między sobą i z grupą kontrolną.

    Co ustalono

    • W każdym typie CMT, w tym w CMT2C, w opuszce palca było mniej receptorów dotyku (ciałek Meissnera) i zmielinizowanych zakończeń nerwowych niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej.

      “The 2-group comparison (Mann-Whitney U test) showed that a loss (p < 0.005) of MC and IME was present in the fingertip of all patients from each CMT genotype compared to healthy controls”Wyniki, „Quantification of MCs and myelinated nerve fibers” (liczenie ciałek Meissnera i włókien zmielinizowanych)

    • Aksonalne typy CMT jako grupa wykazywały tendencję do większego ubytku niż CMT1A, co było szczególnie widoczne u 3 osób z CMT2C.

      “The axonal group as whole tended to have a greater loss of MC and IME than CMT1A, and this was especially evident in the CMT2C group”Wyniki, „Quantification of MCs and myelinated nerve fibers” (liczenie ciałek Meissnera i włókien zmielinizowanych)

    • Nasilenie choroby było w całej grupie łagodne lub umiarkowane, bez istotnych różnic między typami CMT, ale w grupie z CMT2C widać było tendencję do większego upośledzenia (CMTNS = 17,6, jak podano w pracy).

      “CMTNS did suggest a trend toward greater impairment in CMT2C (CMTNS = 17.6)”Wyniki, „Patients” (pacjenci)

    • W każdym typie CMT, w tym w CMT2C związanej z TRPV4, odcinki włókien z osłonką mielinową były krótsze, a przerwy między nimi dłuższe niż w grupie kontrolnej. W CMT1A odcinki były najkrótsze, a przerwy najszersze. Nie było różnicy między CMT wywołaną przez geny mieliny a CMT wywołaną przez geny aksonów, takie jak TRPV4.

      “each CMT genotype had shorter internode (p < 0.009) and longer nodal gap (p < 0.0001) compared to healthy controls”Wyniki, „Morphometric analysis of myelinated nerve fibers” (analiza morfometryczna włókien zmielinizowanych)

    • Ubytek receptorów i zakończeń nerwowych nie korelował istotnie z wynikiem CMT Neuropathy Score ani z wielkością odpowiedzi mięśniowej w żadnym typie CMT.

      “The Spearman rank-order correlation test did not reveal significant correlations between MC or IME loss and CMTNS and compound muscle action potential (CMAP) amplitude (included in CMTNS) for any CMT genotype.”Wyniki, „Quantification of MCs and myelinated nerve fibers” (liczenie ciałek Meissnera i włókien zmielinizowanych)

    Wnioski autorów

    Biopsja skóry opuszki palca pozwala wykryć utratę aksonów oraz zmiany w obrębie węzłów włókien nerwowych i między nimi, zarówno w aksonalnych, jak i w demielinizacyjnych postaciach CMT. Skrócone międzywęźla we wszystkich typach sugerują, że mutacje w genach mieliny i w genach aksonów mogą zaburzać kształtowanie się odcinków nerwu w trakcie rozwoju. Stopień skrócenia odcinków i poszerzenia szczelin może też pomóc wyjaśnić szybkość przewodzenia w nerwach. Ponieważ biopsję można powtarzać, mogłaby służyć do śledzenia przebiegu choroby, ale potrzebne są większe badania.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneTylko 3 osoby z CMT2C

      Każde stwierdzenie o CMT2C opiera się na trzech osobach, których konkretnych wariantów TRPV4 tekst nie podaje. Wyniki uzyskane u tak niewielu osób mogą łatwo odzwierciedlać różnice indywidualne, a nie cechy CMT2C w ogóle.

      “CMT1A (n = 10), CMTX1 (n = 9), late-onset CMT1B (n = 5), CMT2B (n = 3), CMT2C (n = 3), and AR-CMT2K (n = 1)”Metody, „Patients” (pacjenci)

    • UmiarkowaneRóżnice w CMT2C opisane, ale niesprawdzone statystycznie

      Większy ubytek w CMT2C opisano jako tendencję, a wyższy wynik CMTNS jako trend, bez testu statystycznego, który pokazałby, że te różnice są wiarygodne. Przy grupach liczących 3 osoby i 1 osobę takie porównania nie mogą być rozstrzygające.

      “CMTNS did suggest a trend toward greater impairment in CMT2C (CMTNS = 17.6)”Wyniki

    • DrobneBrak głównej tabeli wyników w analizowanej wersji

      Wartości dla poszczególnych typów CMT znajdują się w Tabeli 1, której zawartości nie było w dostarczonym tekście, więc liczb dla CMT2C nie dało się tu sprawdzić.

    • DrobneJeden punkt czasowy i jedno miejsce pobrania

      Każdej osobie pobrano jeden wycinek z opuszki palca, jednorazowo. Pomysł, że biopsja skóry mogłaby służyć do śledzenia choroby w czasie, jest sugestią, a nie czymś, co sprawdzono w tym badaniu. Autorzy postulują większe badania.

      “further studies on larger CMT samples are needed to better define the sensitivity of MC density as a measure of axonal degeneration”Dyskusja

    • DrobneNie podano, czy zastosowano zaślepienie

      Praca nie podaje, czy osoby liczące receptory i mierzące włókna wiedziały, które próbki pochodzą od pacjentów, a które od osób z grupy kontrolnej, co może wpływać na pomiary.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Biopsje skóry opuszki palca pobrane od 31 pacjentów z genetycznie określoną CMT, w tym 3 z CMT2C, wykazały zmniejszoną gęstość ciałek Meissnera i śródbrodawkowych zakończeń zmielinizowanych w każdym genotypie w porównaniu z 45 osobami z grupy kontrolnej, z tendencją do większego ubytku w postaciach aksonalnych, zwłaszcza w CMT2C. Zmielinizowane włókna skórne we wszystkich genotypach, w tym z mutacją TRPV4, miały skrócone międzywęźla i poszerzone szczeliny węzłowe, najsilniej w CMT1A, co sugeruje wspólne nieprawidłowości rozwojowe i aksonalno-glejowe. Obserwacje dotyczące CMT2C opierają się na 3 pacjentach i porównaniach opisowych.

    Prościej

    Badacze pobrali maleńki kawałek skóry z opuszki palca od osób z różnymi typami CMT, w tym od trzech osób z CMT2C, oraz od osób zdrowych. Wszyscy chorzy na CMT mieli w skórze mniej czujników dotyku i zakończeń nerwowych niż osoby zdrowe, a w grupie z CMT2C ubytek był na ogół większy. We wszystkich typach CMT odcinki włókien nerwowych pokryte izolacją były krótsze, a przerwy między nimi szersze. Przy zaledwie trzech osobach z CMT2C wyniki dla CMT2C są raczej wskazówką niż pewnym ustaleniem.

    Najprościej

    Lekarze obejrzeli pod mikroskopem maleńkie kawałki skóry z opuszek palców. Osoby z CMT, w tym trzy osoby z CMT2C, miały mniej drobnych czujników dotyku niż osoby zdrowe. Trzy osoby to bardzo mała grupa, więc to dopiero pierwsza wskazówka.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Badanie kilku typów CMT, w którym CMT2C reprezentują tylko 3 osoby, z kilkoma obserwacjami dotyczącymi właśnie CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Rozsądnie zaplanowane badanie z grupą kontrolną i standardową metodą biopsji, ale małe, z jednym punktem czasowym i z bardzo małymi podgrupami rzadszych typów CMT.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie podano finansowania przeznaczonego na to badanie. Autorzy nie zgłaszają powiązań istotnych dla tej pracy.

    PubMed 26362287 · DOI

81. #81Pełny tekstGenetyczne badanie przesiewowe w rodzinach z użyciem sekwencjonowania eksomu

    Improved inherited peripheral neuropathy genetic diagnosis by whole-exome sequencing

    Drew AP, Zhu D, Kidambi A i in. · 2015 · Molecular genetics & genomic medicine

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 3

    Sekwencjonowanie eksomu wykryło znaną przyczynę choroby w 8% rodzin, które po standardowych badaniach nadal nie miały rozpoznania. Jedyną znalezioną zmianę w TRPV4 uznano za prawdopodobnie nieszkodliwą. Pokazuje to, że rzadki wariant TRPV4 podany w wyniku badania nie jest automatycznie przyczyną czyjejś neuropatii.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Genetyczne badanie przesiewowe w rodzinach z użyciem sekwencjonowania eksomu

    Kogo lub co badano

    110 niespokrewnionych pacjentów indeksowych (probantów) z dziedziczną neuropatią obwodową, z rodzin pod opieką poradni neurogenetycznej w Sydney (w tym 43 z CMT2, 27 z CMT sprzężoną z chromosomem X, 15 z neuropatią ruchową z objawami piramidowymi i 14 z dziedziczną neuropatią ruchową). U żadnego z nich badanie najczęstszych genów nie dało rozpoznania. Grupę kontrolną stanowiło 1000 chromosomów od osób zdrowych neurologicznie. Znaleziono tylko jeden wariant TRPV4 (p.E183D), u jednego pacjenta.

    Co zrobiono

    Autorzy zsekwencjonowali fragmenty wszystkich genów kodujące białka (eksom) i przeanalizowali 75 znanych genów neuropatii. Warianty potwierdzano sekwencjonowaniem metodą Sangera, w miarę możliwości badano je u krewnych, sprawdzano w grupie kontrolnej i oceniano programami, które analizują konserwację ewolucyjną i przewidują skutki zmian.

    Co ustalono

    • Opisaną wcześniej mutację wywołującą chorobę znaleziono w 9 ze 110 rodzin (8%), w genach MFN2, GJB1, BSCL2 i SETX.

      “Nine variants (8%), identified in the genes MFN2 , GJB1 , BSCL2, and SETX , are previously reported mutations and considered to be pathogenic in these families.”Streszczenie; Wyniki, Tabela 2

    • Dwanaście nowych wariantów (11%) w pięciu genach, w tym w TRPV4, to możliwe przyczyny choroby, ale nie udało się tego udowodnić.

      “Twelve novel variants (11%) in the genes NEFL , TRPV4 , KIF1B , BICD2 , and SETX are implicated in the disease but require further evidence of pathogenicity.”Streszczenie; Wyniki, Tabela 3

    • Jedyny znaleziony wariant TRPV4, p.E183D, stwierdzono u jednego pacjenta z aksonalną neuropatią czuciowo-ruchową i zwyrodnieniem siatkówki. Krewnych nie udało się zbadać, programy przewidujące skutki zmian oceniły go jako prawdopodobnie nieszkodliwy, a autorzy uznali, że to prawdopodobnie rzadka, nieszkodliwa zmiana.

      “Collectively, these data suggest that p.E183D is a rare polymorphism.”Wyniki, „Mutation in TRPV4”

    • Sześć rozpoznań dotyczyło genów badanych rutynowo (MFN2 i GJB1). Wcześniej je przeoczono, bo sposób dziedziczenia nie był oczywisty, rodziny nie zbadano ponownie albo starszy test był mniej czuły.

      “Six of the mutations identified in this study were in genes that are routinely screened as part of normal diagnostic procedures”Dyskusja

    • Wariant SETX, opisany w innej pracy jako możliwa przyczyna choroby, nie segregował z chorobą w rodzinie z CMT2, więc autorzy przeklasyfikowali go jako nieszkodliwy.

      “we identified one SETX sequence variant (c.7640T>C), previously reported as a putative mutation, which we have confirmed as a nonpathogenic rare polymorphism”Streszczenie; Wyniki

    Wnioski autorów

    Sekwencjonowanie eksomu wykryło znaną przyczynę genetyczną w 8% rodzin, które po standardowych badaniach nie miały rozpoznania, a możliwe przyczyny w kolejnych 11%. Było szczególnie przydatne, gdy sposób dziedziczenia był niejasny. W przypadkach klinicznie jednoznacznych nadal warto najpierw badać najczęstsze geny. Dla wielu nowych wariantów, w tym wariantu TRPV4, nie udało się udowodnić, że wywołują chorobę.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • DrobneBłędy w liczeniu

      Tabela 1 wymienia 3 opisane wcześniej i 7 nowych wariantów w CMT2, ale jako sumę dla CMT2 podaje 9 (8,2%), a łączne 21 wariantów określa jako 18,2%. Według tekstu z 62 wariantów po odjęciu 20 fałszywie dodatnich zostało 41. Liczby pacjentów z poszczególnymi fenotypami podane w Metodach nie sumują się do 110, a rodzina B w Tabeli 2 ma CMT2, natomiast w tekście demielinizacyjną postać CMT. Te pomyłki nie zmieniają głównego przesłania, ale obniżają zaufanie do dokładnych liczb.

      “WES initially identified 62 sequence variants in 20 known IPN genes. Twenty variants were excluded as false positives by Sanger sequencing. Of the remaining 41 sequence variants”Wyniki; Tabela 1; Tabela 2; Metody, uczestnicy badania

    • UmiarkowaneDyskusja wyolbrzymia zakres analizy segregacji i badań w grupie kontrolnej

      Dyskusja podaje, że wszystkie 12 nowych wariantów segregowało z chorobą w rodzinach i nie występowało w grupie kontrolnej. Jednak w kilku rodzinach, w tym w rodzinie z wariantem TRPV4, nie udało się zbadać żadnych krewnych, a według Metod w grupie kontrolnej sprawdzano tylko warianty, które segregowały z chorobą. Nie wiadomo więc, czy wariant TRPV4 sprawdzono w grupie kontrolnej.

      “A further 12 novel sequence variants (Table 3 ) were identified that segregated in families and were absent from 1000 neurologically normal control chromosomes.”Dyskusja; por. Metody, analiza genetyczna, oraz Wyniki, „Mutation in TRPV4”

    • UmiarkowaneNie udowodniono, że nowe warianty wywołują chorobę

      Nie przeprowadzono laboratoryjnych badań funkcji białek, a rodziny były zbyt małe do analizy sprzężeń, więc znaczenie 12 nowych wariantów pozostaje niepewne. Autorzy to przyznają.

      “We therefore cannot conclusively assign pathogenicity to the novel sequence variants.”Wyniki, „Identification of variants in known IPN genes”

    • DrobneOcena wariantu TRPV4 na podstawie bardzo skąpych informacji

      Wniosek dotyczący TRPV4 opiera się na wywiadzie rodzinnym podanym przez pacjenta i na programach przewidujących skutki zmian, bez badania krewnych. Sami autorzy piszą, że potrzeba więcej informacji.

      “Family history, based on the patient's description, suggests an autosomal dominant inheritance, however segregation analysis was not possible”Wyniki, „Mutation in TRPV4”

    • UmiarkowaneReguła uznawania wariantów za nieszkodliwe zakłada wysoką penetrację, a status chorobowy oceniano różnie

      Jedną z reguł uznania wariantu za nieszkodliwy było jego występowanie u co najmniej dwóch zdrowych krewnych z grupy ryzyka, przy założeniu wysokiej penetracji. Status części krewnych ustalono na podstawie relacji pacjenta, a nie badania; nie opisano też badań przewodnictwa nerwowego u „zdrowych” krewnych. Gdy część nosicieli ma łagodne objawy albo nie ma ich wcale, taka reguła może błędnie odrzucić prawdziwy wariant chorobotwórczy.

      “assuming high penetrance for CMT, two or more unaffected at-risk individuals carry the variant”Wyniki, „Rare polymorphisms”

    • DrobneNieuzupełnione luki w pokryciu sekwencjonowania

      Sekwencjonowanie eksomu nie odczytuje dobrze każdego fragmentu każdego genu. Luk nie zsekwencjonowano ponownie i nie szukano większych delecji ani duplikacji, więc część przyczyn mogła zostać przeoczona.

      “As we did not resequence gaps using an alternative method, it is possible that a small number of additional mutations may be identified within these regions.”Dyskusja

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Sposób oceny różnił się między rodzinami i często nie został szczegółowo opisany. Część krewnych zbadano, na przykład matkę nosicielkę wariantu KIF1B: „The mother of the two affected sisters was clinically examined and found to be asymptomatic suggesting reduced penetrance of the disease.” (matkę dwóch chorych sióstr zbadano klinicznie i nie stwierdzono u niej objawów, co sugeruje zmniejszoną penetrację choroby). W innych rodzinach wywiad rodzinny pochodził z relacji samego pacjenta. W rodzinie z wariantem TRPV4 nie zbadano żadnych krewnych: „Family history, based on the patient's description, suggests an autosomal dominant inheritance, however segregation analysis was not possible” (wywiad rodzinny, oparty na opisie pacjenta, sugeruje dziedziczenie autosomalne dominujące, jednak analiza segregacji nie była możliwa). Badań przewodnictwa nerwowego u zdrowych krewnych nie opisano.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Sekwencjonowanie eksomu u 110 probantów z dziedziczną neuropatią obwodową o niewyjaśnionym podłożu genetycznym ujawniło opisane wcześniej mutacje chorobotwórcze w 9 rodzinach (8%; MFN2, GJB1, BSCL2 i SETX) oraz 12 nowych wariantów kandydujących (11%), których patogenność pozostaje nieudowodniona. Jedynego wariantu TRPV4, p.E183D, stwierdzonego u pacjenta z aksonalną neuropatią czuciowo-ruchową i zwyrodnieniem siatkówki, nie można było zbadać pod kątem segregacji; programy SIFT i Polyphen-2 zaklasyfikowały go jako tolerowany, a autorzy uznali go za prawdopodobny rzadki polimorfizm. Kilka wewnętrznych rozbieżności w liczbach obniża zaufanie do dokładnych wartości.

    Prościej

    Badacze odczytali wszystkie geny 110 osób z dziedziczną chorobą nerwów, u których standardowe badania nie wykazały przyczyny. Znaleźli znaną przyczynę w 9 rodzinach i możliwe nowe przyczyny w 12 kolejnych, ale nie udało się udowodnić, że te 12 zmian wywołuje chorobę. Jedna osoba miała rzadką zmianę w TRPV4, ale analizy komputerowe sugerowały, że jest ona prawdopodobnie nieszkodliwa, a krewnych nie można było zbadać.

    Najprościej

    Naukowcy przeczytali całą księgę instrukcji organizmu u 110 osób z kłopotami z nerwami, żeby znaleźć literówki. W niektórych rodzinach znaleźli przyczynę. Jedna osoba miała małą zmianę na stronie TRPV4, która wyglądała na niegroźną literówkę, choć naukowcy nie mogli być tego całkiem pewni.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Ogólne badanie genów neuropatii, w którym jedyną informacją o TRPV4 jest jeden wariant uznany za prawdopodobnie nieszkodliwy.

    Siła dowodów 3/5: Średniej wielkości grupa rodzin; wyniki potwierdzano i była grupa kontrolna, ale nie udowodniono, że nowe warianty wywołują chorobę, rodziny są małe, a kilka liczb w pracy się nie zgadza.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie sfinansowano z grantu projektowego National Health and Medical Research Council, grantu Ministry of Higher Education (MOHE) i stypendium Australia Endeavour Research Fellowship z 2012 r. Konflikty interesów: nie zgłoszono.

    PubMed 25802885 · DOI

82. #82Pełny tekstWieloośrodkowe badanie nad opracowaniem i walidacją skali oceny

    Development and validation of the Charcot-Marie-Tooth Disease Infant Scale

    Mandarakas MR, Menezes MP, Rose KJ i in. · 2018 · Brain: a journal of neurology

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 2

    To badanie daje naukowcom sprawdzony sposób pomiaru CMT u dzieci poniżej pięciu lat, co może mieć znaczenie dla przyszłych badań obejmujących małe dzieci z CMT2C. O samej CMT2C nie mówi prawie nic.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Wieloośrodkowe badanie nad opracowaniem i walidacją skali oceny

    Kogo lub co badano

    128 dzieci w wieku 0–4 lat, ocenionych w siedmiu ośrodkach w Australii, USA, Włoszech i Tajlandii: 26 z potwierdzoną dziedziczną neuropatią (17 z CMT1A, jedno z CMT1B, jedno z CMT1D, jedno z CMT2C, jedno z CMT2S, dwoje z CMT4C, jedno z CMTX3, jedno z niedoborem transportera ryboflawiny typu 2 i jedno z niezidentyfikowaną mutacją), siedmioro „at risk” (z grupy ryzyka) i 95 zdrowych dzieci z grupy kontrolnej. Jedyne dziecko z CMT2C miało 16 miesięcy. We wcześniejszych etapach udział wzięło 12 ekspertów oceniających i 22 dzieci w badaniu pilotażowym.

    Co zrobiono

    Zespół przygotował 31 możliwych zadań testowych na podstawie przeglądu piśmiennictwa i opinii ekspertów, sprawdził je w badaniu pilotażowym, a następnie zastosował u 128 małych dzieci. Za pomocą metod statystycznych (analizy zadań, analizy czynnikowej i analizy Rascha) skrócił listę do 15 zadań. Potem sprawdził, czy różni badający uzyskują te same wyniki, czy skala odróżnia dzieci z CMT od zdrowych dzieci i jak wypada w porównaniu z istniejącą skalą dla starszych dzieci (CMTPedS).

    Co ustalono

    • Ostateczna skala CMT dla niemowląt i małych dzieci (CMT Infant Scale, CMTInfS) obejmuje 15 zadań opartych na zabawie, a jej przeprowadzenie trwa około 20 minut.

      “The final version of the CMTInfS requires 20 min to administer and is a reliable and sensitive functional outcome measure for early onset CMT and related neuropathies.”Streszczenie

    • Wyniki były bardzo spójne, gdy ten sam badający ponownie oceniał dziecko na nagraniu wideo i gdy różni badający oceniali te same nagrania.

      “The CMTInfS demonstrated high intra-rater reliability [intraclass correlation coefficient (ICC)3,1 0.999, 95% confidence interval 0.996-1.000) and inter-rater reliability (ICC2,1 0.997, 95% confidence interval 0.992-0.999).”Streszczenie

    • Dzieci z CMT uzyskiwały gorsze wyniki niż zdrowe dzieci, a najgorzej wypadały dzieci z najcięższymi podtypami.

      “Patients with the most severe neuropathy subtypes (CMT1D, CMT2S and RTD2) had the highest CMTInfS z-scores”Wyniki, „Discriminant ability” (zdolność różnicująca)

    • U 10 dzieci w wieku 3–4 lat wyniki dość dobrze zgadzały się z wynikami istniejącej skali dziecięcej (CMTPedS).

      “There was good agreement between scores (Pearson’s r = 0.76, P = 0.01)”Wyniki, „Convergent validity” (trafność zbieżna)

    • Zmianę w ciągu roku sprawdzono tylko u czworga dzieci z CMT1A: u dwojga stan się pogorszył, a u dwojga pozostał stosunkowo stabilny.

      “Two patients worsened (percentage change 276-343%) and two remained relatively stable”Wyniki, „Longitudinal responsiveness” (wrażliwość na zmiany w czasie)

    • Wśród 26 dzieci z potwierdzoną neuropatią było tylko jedno dziecko z CMT2C.

      “26 confirmed cases of inherited neuropathy (17 CMT1A, one CMT1B, one CMT1D, one CMT2C, one CMT2S, two CMT4C, one CMTX3, one Riboflavin Transporter Deficiency Type 2, and one unidentified mutation)”Streszczenie

    Wnioski autorów

    CMTInfS to rzetelna skala złożona z 15 zadań, mierząca wpływ CMT na sprawność dzieci w wieku poniżej pięciu lat. Nadaje się do opieki klinicznej, badań przebiegu naturalnego choroby i przyszłych badań klinicznych. Autorzy piszą, że nadal potrzebne są większe grupy, więcej rzadkich podtypów i dłuższa obserwacja.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePrawie brak danych o CMT2C

      Uwzględniono tylko jedno dziecko z CMT2C, a jego wyniki nie są w tekście podane osobno. Nie zbadano, czy skala dobrze działa właśnie u dzieci z CMT2C.

      “17 CMT1A, one CMT1B, one CMT1D, one CMT2C, one CMT2S, two CMT4C”Streszczenie

    • UmiarkowaneMała grupa chorych, głównie z jednym podtypem

      Spośród 26 dzieci z potwierdzoną CMT 17 miało CMT1A. Większość pozostałych podtypów reprezentowało po jednym dziecku, więc nie wiadomo, jak skala zachowuje się w rzadszych typach. Autorzy to przyznają.

      “a larger sample size of patients, especially with rarer genetic subtypes is required.”Dyskusja, ograniczenia

    • UmiarkowaneRzetelność sprawdzano głównie u zdrowych dzieci

      Powtarzalność ocen tego samego badającego sprawdzono u 21 dzieci, z których 19 należało do zdrowej grupy kontrolnej, a łączny wynik udało się obliczyć tylko u 12. Zgodność między badającymi sprawdzono na 10 nagraniach, w tym na nagraniach czworga dzieci z CMT. Bardzo wysoka rzetelność u dzieci w większości zdrowych może nie w pełni przekładać się na dzieci z CMT.

      “The intra-rater reliability analyses involved 21 infants and young children (two CMT1A, 19 controls)”Wyniki, „Reliability” (rzetelność)

    • UmiarkowaneWrażliwość na zmiany wykazano tylko u czworga dzieci

      Aby skala nadawała się do badań klinicznych, musi wychwytywać zmiany w czasie. Sprawdzono to u czworga dzieci z CMT1A w ciągu około roku. Autorzy piszą, że potrzebna jest dłuższa obserwacja, więc słowo „sensitive” (czuła) we wniosku trzeba czytać z tym zastrzeżeniem.

      “longer-term follow-up for more patients is necessary to make any definitive statements about progression.”Dyskusja, ograniczenia

    • DrobneNiespójne liczby w artykule

      Streszczenie podaje P = 0,006 dla różnicy między grupą z CMT a grupą kontrolną, ale w Wynikach dla tego porównania podano P = 0,001, a P = 0,006 dla porównania CMT1A z grupą kontrolną. Liczby dzieci z grupy kontrolnej z poszczególnych krajów (71, 27 i 1) dają razem więcej niż 95, w Tabeli 2 jest przedział wiekowy oznaczony jako 21–36, który nakłada się na inne, a niektóre wartości wzrostu i BMI w grupie kontrolnej w Tabeli 1 wyglądają nieprawdopodobnie jak na dzieci poniżej pięciu lat (wzrost do 180 cm, BMI nawet 5). Dla tego artykułu odnotowano erratę, ale jej treści nie ma w dokumencie.

      “independent samples t-test, P = 0.001”Streszczenie w porównaniu z Wynikami („Participants”, „Discriminant ability”), Tabele 1 i 2

    • DrobneNie podano, czy oceny na żywo były zaślepione

      Praca nie podaje, czy osoby oceniające dzieci osobiście wiedziały, które dziecko ma CMT. Taka wiedza mogła wpływać na punktację przy porównywaniu dzieci z CMT ze zdrowymi dziećmi.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Autorzy opracowali skalę CMT Infant Scale (CMTInfS), miarę sprawności funkcjonalnej złożoną z 15 zadań i zbudowaną z wykorzystaniem modelu Rascha, przeznaczoną dla dzieci w wieku 0–4 lat, na podstawie puli 31 zadań przetestowanej u 128 dzieci (26 z potwierdzoną dziedziczną neuropatią, siedmioro z grupy ryzyka, 95 z grupy kontrolnej). Wyniki wyrażane są jako wartości z (z-score) względem norm dopasowanych do wieku i płci. Skala wykazała dobre dopasowanie do modelu Rascha, wysoką rzetelność wewnątrz- i międzyobserwacyjną, zdolność odróżniania chorych dzieci od grupy kontrolnej oraz korelację z CMTPedS (r = 0,76). Wrażliwość na zmiany oceniono tylko u czworga dzieci z CMT1A, a w badaniu uczestniczyło tylko jedno dziecko z CMT2C.

    Prościej

    Zanim do badań klinicznych będzie można włączać bardzo małe dzieci, naukowcy potrzebują rzetelnego sposobu, by zmierzyć, jak bardzo CMT na nie wpływa. Ten zespół opracował trwający około 20 minut test złożony z 15 zadań opartych na zabawie, takich jak siadanie, obracanie się czy darcie papieru. Różni badający przyznawali bardzo podobne punkty, a dzieci z CMT wypadały gorzej niż zdrowe dzieci. W badaniu wzięło udział tylko jedno dziecko z CMT2C, a zmiany w czasie sprawdzono tylko u czworga dzieci z innym typem CMT.

    Najprościej

    Naukowcy wymyślili zestaw zadań-zabaw, takich jak siadanie czy darcie papieru, żeby zmierzyć, jak CMT wpływa na niemowlęta i małe dzieci. To trochę jak linijka do mierzenia umiejętności ruchowych. Ten zestaw dobrze sprawdził się w testach, ale w badaniu wzięło udział tylko jedno dziecko z CMT2C.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Ogólne narzędzie do pomiaru CMT u małych dzieci, które mogłoby się przydać w przyszłych badaniach nad CMT2C, ale wzięło w nim udział tylko jedno dziecko z CMT2C i nie podano wyników dotyczących samej CMT2C.

    Siła dowodów 3/5: Starannie zaplanowane badanie wieloośrodkowe, ale grupa chorych dzieci jest mała i to głównie dzieci z CMT1A, rzetelność sprawdzano głównie u zdrowych dzieci, a zmianę w czasie oceniono tylko u czworga dzieci.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowało Inherited Neuropathies Consortium, część NIH Rare Diseases Clinical Research Network (grant NIH U54NS065712, za pośrednictwem NINDS i Office of Rare Diseases); konsorcjum otrzymuje też wsparcie od Muscular Dystrophy Association i Charcot Marie Tooth Association. Dodatkowym źródłem finansowania był University of Sydney South East Asia Centre Cluster Research Grant (2015). Konflikty interesów: kilku autorów zgłasza wsparcie od stowarzyszeń pacjentów z CMT; M.E.S. zgłasza wsparcie od Inflectis Pharmaceuticals oraz doradztwo dla Alnylam, Flex Pharma i Accelerant Pharmaceuticals; K.J.R. ma umowy doradcze z Biogen Idec, IONIS Pharmaceuticals, Hoffmann-La Roche i ATOM International; K.E. otrzymuje honoraria za doradztwo od Acceleron Pharmaceuticals.

    PubMed 30476010 · DOI

83. #83Pełny tekstRetrospektywna seria przypadków z jednego ośrodka (krótkie doniesienie)

    Expanding the Genotype and Phenotype Diversity in a Chinese Cohort With TRPV4-Related Dysplasia

    Dong L, Ho KC, Tan Z i in. · 2026 · Clinical genetics

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 3/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 2

    To badanie dotyczy chorób kości związanych z TRPV4, a nie CMT2C, ale opisuje zmianę R232C, spotykaną też w neuropatii, u pacjenta z chorobą kości bez odnotowanej neuropatii. Nie podano wyników badań nerwów, więc praca nie pokazuje, czy nerwy tego pacjenta były rzeczywiście zdrowe.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Retrospektywna seria przypadków z jednego ośrodka (krótkie doniesienie)

    Kogo lub co badano

    10 chińskich pacjentów (7 płci męskiej, 3 płci żeńskiej), u których w latach 2020–2025 w jednym szpitalu w Shenzhen rozpoznano dysplazję szkieletową związaną z TRPV4: 6 z dysplazją kręgowo-przynasadową typu Kozłowskiego (SMDK) i 4 z dysplazją metatropową (MD). W grupie MD znaleziono trzy różne warianty TRPV4, w tym jeden nowy wariant o niepewnym znaczeniu (p.L543R), a w grupie SMDK cztery, w tym p.R232C u jednego pacjenta.

    Co zrobiono

    Badacze przeanalizowali dokumentację medyczną, zdjęcia rentgenowskie i wyniki sekwencjonowania całego eksomu. Opisali zmiany w kręgosłupie, kościach nóg i miednicy, znalezione warianty TRPV4 i powikłania neurologiczne, a leczenie omówili na przykładzie dwóch pacjentów operowanych na kręgosłupie.

    Co ustalono

    • Skrzywienie kręgosłupa (skoliozę) stwierdzono u prawie wszystkich pacjentów, z nasileniem od łagodnego do ciężkiego.

      “Scoliosis was highly prevalent, identified in 9/10 patients (90%), with considerable variability in severity.”Wyniki, „Spinal features” (cechy kręgosłupa)

    • Dwóch pacjentów z dysplazją metatropową miało objawy neurologiczne wywołane uciskiem na rdzeń kręgowy; u żadnego pacjenta z SMDK ich nie było.

      “Notably, two MD patients presented with spinal cord compression with neurological deficits, whereas none of the SMDK patients exhibited neurological complications.”Wyniki, „Spinal features” (cechy kręgosłupa)

    • Wariant R232C, wcześniej opisywany w dziedzicznej neuropatii ruchowo-czuciowej i we wrodzonym dystalnym rdzeniowym zaniku mięśni, znaleziono u pacjenta z chorobą kości SMDK, u którego w tabeli nie odnotowano neuropatii.

      “One SMDK patient involved the c.694C>T (R232C) variant previously reported as associated with hereditary motor and sensory neuropathy and congenital distal spinal muscular atrophy”Dyskusja; Tabela 1 (przypadek 6)

    • Nowy wariant TRPV4, L543R, znaleziono u pacjenta z dysplazją metatropową i sklasyfikowano jako wariant o niepewnym znaczeniu (VUS).

      “According to the ACMG guidelines, this variant was classified as VUS (variant of uncertain significance)”Wyniki, „Genotypes presentation” (genotypy); Tabela 1

    • Z dwóch pacjentów po operacyjnym usztywnieniu kręgosłupa szyjnego (spondylodezie) ten operowany wkrótce po wystąpieniu osłabienia częściowo odzyskał sprawność neurologiczną, a ten operowany przy niemal całkowitym porażeniu nie.

      “one patient who underwent cervical spinal fusion shortly after the onset of weakness showed partial neurological recovery”Dyskusja, „Spinal instability and neurological complications” (niestabilność kręgosłupa i powikłania neurologiczne)

    Wnioski autorów

    Dysplazje szkieletowe związane z TRPV4 dawały w tej chińskiej grupie różnorodne zmiany w kręgosłupie, nogach i miednicy, a konkretny wariant nie pozwalał wiarygodnie przewidzieć typu dysplazji. Głównym zagrożeniem neurologicznym były niestabilność kręgosłupa i ucisk na rdzeń, zwłaszcza w dysplazji metatropowej, dlatego autorzy opowiadają się za regularną kontrolą kręgosłupa i opieką wielospecjalistyczną.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNie badano formalnie neuropatii

      Nie opisano badań przewodnictwa nerwowego ani EMG. W kolumnie „Neuropathy” (neuropatia) w tabeli dwaj pacjenci z MD z uciskiem na rdzeń są oznaczeni jako mający neuropatię, choć tekst podaje, że ich problemy wynikały z kręgosłupa. Pacjent z R232C jest oznaczony jako bez neuropatii, jak się wydaje, na podstawie obrazu klinicznego. Autorzy piszą, że odróżnienie neuropatii związanej z TRPV4 od ucisku na rdzeń jest niezbędne, ale nie podają, jak to zrobili.

      “it is essential to differentiate TRPV4 -related peripheral neuropathy from neurological abnormalities secondary to vertebral compression”Dyskusja; Tabela 1

    • UmiarkowaneMała, retrospektywna grupa z jednego ośrodka

      Dane dziesięciu pacjentów z jednego oddziału ortopedycznego przeanalizowano retrospektywnie na podstawie dokumentacji. Autorzy przyznają, że możliwy jest błąd doboru pacjentów, więc częstość cech i wariantów może nie odnosić się do innych grup.

      “given the small, single-center cohort ( n = 10) and potential ascertainment bias”Dyskusja, „Genotype-phenotype correlations” (korelacje genotypu z fenotypem)

    • UmiarkowaneSprzeczne stwierdzenia o nowym wariancie

      L543R nazwano nowym, wcześniej nieopisanym wariantem, ale w dyskusji podano, że wykryto go we wcześniejszych badaniach nad zespołem Wolframa, z powołaniem na badanie innego genu (WFS1). Te stwierdzenia są sprzeczne, więc status wariantu jest niejasny. Nie opisano badania rodziców ani badań laboratoryjnych tego wariantu.

      “identified in prior studies as related to Wolfram syndrome, an autosomal recessive neurodegenerative disorder”Dyskusja, „Genotype-phenotype correlations”; por. Wyniki, „Genotypes presentation”

    • DrobneNiespójne liczby

      Wyniki podają, że niestabilność szczytowo-obrotową i zwężenie kanału kręgowego stwierdzono u 5/10 pacjentów, a dyskusja podaje 5 dla niestabilności i 3 dla zwężenia. Streszczenie wymienia R594H i P799R jako najczęściej powtarzające się warianty, choć P799L także wystąpił u dwóch pacjentów.

      “atlantoaxial instability was identified in 5 patients (50%), and spinal stenosis, affecting either the cervical or thoracic spine, in 3 patients (30%)”Dyskusja; por. Wyniki, „Spinal features”, i Streszczenie

    • DrobneSpekulacje i zalecenia wykraczające poza dane

      Dyskusja łączy objawy z „baseline calcium elevation” (podwyższonym podstawowym stężeniem wapnia), którego nie mierzono. Zalecenia dotyczące leczenia (gorsety, opatrunki gipsowe, rodzaje operacji kręgosłupa) nie były sprawdzane w tym badaniu i opierają się na ogólnym doświadczeniu i dwóch przypadkach operacyjnych.

      “suggesting that the degree of baseline calcium elevation caused by TRPV4 mutations correlates with the development of mixed phenotypes in skeleton and peripheral nerves”Dyskusja, „Spinal instability and neurological complications”

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W retrospektywnej, jednoośrodkowej serii 10 chińskich pacjentów z dysplazją szkieletową związaną z TRPV4 (6 SMDK, 4 MD) często występowały skolioza (9/10), platyspondylia, zmiany przynasadowe i przykurcze stawów, a u dwóch pacjentów z MD wystąpiły deficyty neurologiczne przypisane uciskowi na rdzeń kręgowy. Warianty wiązane gdzie indziej z innymi fenotypami (P799L, R616Q i związany z neuropatią R232C) występowały w SMDK, a nowy wariant p.L543R sklasyfikowano jako VUS, co jest zgodne z brakiem wyraźnej korelacji genotypu z fenotypem. Nie opisano badań przewodnictwa nerwowego, więc zajęcia nerwów obwodowych nie oceniono obiektywnie.

    Prościej

    Lekarze przejrzeli dokumentację 10 chińskich pacjentów, u których zmiana w TRPV4 powodowała zaburzenia wzrostu kości. Większość miała skrzywiony kręgosłup i sztywne stawy, a dwie osoby z cięższym typem choroby miały problemy neurologiczne, bo kręgosłup uciskał rdzeń kręgowy. Ta sama zmiana w TRPV4 mogła iść w parze z różnymi chorobami: R232C, zmianę opisywaną też w chorobie nerwów, znaleziono u pacjenta z chorobą kości, choć wyników badań nerwów nie podano.

    Najprościej

    Zmiany w TRPV4 mogą wpływać i na kości, i na nerwy. U 10 pacjentów z problemami z kośćmi ta sama zmiana w genie nie zawsze powodowała ten sam problem. To trochę jak ten sam przepis, z którego w różnych kuchniach wychodzi inne ciasto.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy dysplazji szkieletowej związanej z TRPV4 i niewiele mówi o neuropatii, choć opisuje pacjenta z chorobą kości, który miał wariant R232C, wiązany z neuropatią.

    Siła dowodów 3/5: Mała retrospektywna seria przypadków z jednego ośrodka. Opisy są przydatne, ale nie podano wyników badań nerwów, a kilka stwierdzeń wykracza poza dane lub jest z nimi sprzecznych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały National Natural Science Foundation of China oraz kilka programów badawczych miasta Shenzhen. Konflikty interesów: autorzy oświadczają, że nie mają nic do zgłoszenia.

    PubMed 41263626 · DOI

84. #84Pełny tekstPrzegląd narracyjny

    The distal hereditary motor neuropathies

    Rossor AM, Kalmar B, Greensmith L i in. · 2012 · Journal of neurology, neurosurgery, and psychiatry

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1, drobne 3

    Ten starszy przegląd umieszcza TRPV4 wśród genów wywołujących choroby nerwów o głównie ruchowym charakterze, zależne od długości włókien nerwowych. Zaznacza, że choroba związana z TRPV4 często obejmuje struny głosowe i może przebiegać bardzo różnie w obrębie jednej rodziny. Pokazuje też, że w czasie, gdy go pisano, naukowcy nie byli jeszcze pewni, jak dokładnie zmiany w TRPV4 uszkadzają nerwy.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd narracyjny

    Kogo lub co badano

    Przegląd dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych (dHMN), czyli chorób dziedzicznych, które osłabiają głównie mięśnie dłoni i stóp. Omawia geny i loci znane w czasie pisania (według streszczenia jedenaście genów i cztery loci) i zawiera krótką część o TRPV4. Praca nie opisuje nowych pacjentów ani nowych eksperymentów.

    Co zrobiono

    Autorzy z brytyjskiego ośrodka chorób nerwowo-mięśniowych podsumowali opublikowane cechy kliniczne poszczególnych genetycznych typów dHMN i zaproponowali kolejność badań genetycznych. Omówili też badania laboratoryjne nad tym, jak poszczególne geny uszkadzają nerwy ruchowe, oraz możliwe metody leczenia. Analizowana tu kopia to wersja tekstowa bez rycin i tabel, w tym bez algorytmu badań genetycznych.

    Co ustalono

    • dHMN nakładają się na aksonalny typ choroby Charcota-Mariego-Tootha (CMT2): ta sama zmiana w genie może dawać jeden albo drugi obraz choroby.

      “there is an overlap between the axonal forms of CMT (CMT2) and dHMN, where the same mutation in a gene may cause both phenotypes.”Wstęp

    • W czasie pisania pracy większość osób z dHMN nie miała rozpoznania genetycznego.

      “more than 80% of patients with dHMN have mutations in undiscovered genes.”Rozpoznanie

    • TRPV4 wymieniono jako jedną z przyczyn dHMN typu VII, postaci definiowanej przez porażenie fałdów głosowych. Gen ten wiąże się też z łopatkowo-strzałkowym rdzeniowym zanikiem mięśni i CMT2C.

      “Type VII is defined by vocal-cord paralysis and can be due to mutations in DCTN1, TRPV4 or in an as-yet unidentified gene on chromosome 2q14.”Klasyfikacja

    • Podsumowując jedną dużą serię przypadków, przegląd podaje, że u większości nosicieli zmian w TRPV4 objawy pojawiły się przed 14. rokiem życia, a połowa miała porażenie fałdów głosowych. Zaznacza też, że nasilenie choroby często różni się w obrębie rodzin, czego przykładem jest zdrowy 70-letni nosiciel.

      “In the majority of carriers, symptoms developed before 14 years of age, and vocal-cord palsy was present in 50%.”Geny wywołujące dHMN, TRPV4

    • Badania laboratoryjne dawały wówczas sprzeczne wyniki co do tego, czy zmiany w TRPV4 wywołujące neuropatię zwiększają, czy zmniejszają napływ wapnia. Badanie na linii komórkowej pochodzenia nerwowego przemawiało za toksyczną nadmierną aktywnością (gain of function).

      “Using the neuronal-derived cell line, Neuro2a, Fecto et al demonstrated increased intracellular calcium, cytotoxicity and channel open time in TRPV4 mutant transfected cells suggesting that a toxic gain of function appears the most likely pathomechanism.”Geny wywołujące dHMN, TRPV4

    • Jako możliwe leczenie wymieniono leki blokujące TRPV4, ale autorzy zalecali ostrożność, bo myszy pozbawione TRPV4 mają niektóre cechy wspólne z chorobą.

      “Phenotypic similarities with TRPV4 knockout mice suggest that the use of an antagonist should be approached with caution.”Geny wywołujące dHMN, TRPV4

    Wnioski autorów

    Autorzy uznają, że dHMN są zróżnicowane genetycznie i klinicznie oraz nakładają się na CMT2, młodzieńcze stwardnienie zanikowe boczne (ALS) i dziedziczną paraplegię spastyczną. Znane geny wskazują na wspólne mechanizmy (nieprawidłowe fałdowanie białek, transport aksonalny, metabolizm RNA i działanie kanałów jonowych), a pojawiają się możliwe metody leczenia. Autorzy spodziewają się, że nowe metody sekwencjonowania pozwolą znaleźć kolejne geny, ale podkreślają, że do wykazania, które warianty wywołują chorobę, potrzebne będą solidne modele czynnościowe.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePrzegląd bez nowych danych i bez systematycznego wyszukiwania

      To przegląd narracyjny napisany na zamówienie redakcji. Jego stwierdzenia są tylko tak mocne, jak badania, na które się powołuje, a praca nie wyjaśnia, jak je dobierano, więc może nie obejmować wszystkich dowodów dostępnych w tamtym czasie.

      “Provenance and peer review Commissioned; externally peer reviewed.”Przypisy

    • DrobneNieaktualne podsumowanie mechanizmu działania TRPV4

      Według przeglądu, napisanego w 2011 r., dowody na to, jak działają zmiany w TRPV4 wywołujące neuropatię, były niejednoznaczne, a wyniki badań sprzeczne. Jego obraz mechanizmu i możliwości leczenia odzwierciedla stan wiedzy z tamtego czasu i nie należy go traktować jako aktualnego.

      “In vitro studies of neuropathy causing mutations have been less conclusive”Geny wywołujące dHMN, TRPV4

    • DrobneDane o TRPV4 pochodzą głównie z jednej serii

      Liczby podane dla TRPV4 (początek przed 14. rokiem życia u większości nosicieli, porażenie fałdów głosowych u 50%) pochodzą z jednej serii obejmującej siedem rodzin. Małe serie z ośrodków specjalistycznych mogą nie być reprezentatywne dla wszystkich osób z neuropatią związaną z TRPV4.

      “In a large case series, Zimon et al identified mutations in seven families with distal weakness in the lower limbs and minimal sensory loss.”Geny wywołujące dHMN, TRPV4

    • DrobneLiczba loci w streszczeniu i w tekście się różni

      Streszczenie podaje, że zidentyfikowano cztery loci, a tekst główny opisuje pięć innych loci. To drobna niespójność, która nie wpływa na treść dotyczącą TRPV4.

      “Five other separate genetic loci have been reported for both autosomal dominant and recessive forms of dHMN (see table 1).”Inne loci dHMN; por. Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd narracyjny dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych, grupy niejednorodnej genetycznie i nakładającej się na CMT2, w której w czasie pisania ponad 80% pacjentów nie miało rozpoznania genetycznego. TRPV4 wymieniono wśród przyczyn dHMN typu VII (z porażeniem fałdów głosowych), obok łopatkowo-strzałkowego rdzeniowego zaniku mięśni i CMT2C, z wyraźną zmiennością wewnątrzrodzinną. Na podstawie dostępnych wówczas danych in vitro autorzy uznali toksyczną nadmierną aktywność (gain of function) za najbardziej prawdopodobny mechanizm, zalecając jednocześnie ostrożność wobec antagonistów ze względu na fenotyp myszy z wyłączonym genem TRPV4 (knockout).

    Prościej

    Ten przegląd z 2012 r. opisuje dystalne dziedziczne neuropatie ruchowe, czyli grupę dziedzicznych chorób nerwów, które osłabiają głównie mięśnie dłoni i stóp. Nakładają się one na aksonalny typ choroby Charcota-Mariego-Tootha. Według przeglądu jedną z przyczyn są zmiany w TRPV4, często z osłabieniem strun głosowych, a objawy mogą się bardzo różnić między krewnymi. W tamtym czasie naukowcy sądzili, że wadliwy kanał prawdopodobnie wpuszcza za dużo wapnia, ale dowody były niejednoznaczne.

    Najprościej

    W niektórych rodzinach występują kłopoty z nerwami, przez które słabną głównie dłonie i stopy. TRPV4, czyli drzwi wpuszczające wapń do komórek, to jeden z wielu genów, które mogą to powodować. Wtedy naukowcy myśleli, że drzwi mogą wpuszczać za dużo wapnia, ale nie byli jeszcze pewni.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Szeroki przegląd neuropatii ruchowych z krótką, ale istotną częścią o TRPV4, w tym o jego związkach z CMT2C i porażeniem fałdów głosowych.

    Siła dowodów 2/5: Ekspercki przegląd narracyjny, który podsumowuje inne badania; nie wnosi nowych danych i nie opisuje systematycznego przeszukiwania piśmiennictwa.

    Finansowanie i konflikty interesów

    AMR: stypendium z „National Institutes of Neurological Diseases and Stroke and office of Rare Diseases” (U54NS065712); otrzymał też stypendium badań klinicznych IPSEN. LG: Brain Research Trust. MMR: Medical Research Council, Muscular Dystrophy Campaign oraz NINDS/Office of Rare Diseases (U54NS065712). Praca częściowo finansowana przez UCLH/UCL NIHR Biomedical Research Centre. Konflikty interesów: brak. Przegląd napisany na zamówienie, recenzowany zewnętrznie.

    PubMed 22028385 · DOI

85. #85Pełny tekstPrzegląd przedstawiający hipotezę

    TRPV4: A trigger of pathological RhoA activation in neurological disease

    Bagnell AM, Sumner CJ, McCray BA · 2022 · BioEssays: news and reviews in molecular, cellular and developmental biology

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 4, drobne 3

    Ten artykuł dotyczy głównie urazów mózgu i rdzenia kręgowego, a nie CMT2C, i przedstawia pomysł, a nie nowe wyniki. Wspomina, że lek blokujący TRPV4 był dobrze tolerowany w badaniach klinicznych dotyczących innych chorób, ale nie pokazuje, że blokowanie TRPV4 pomaga u ludzi w jakiejkolwiek chorobie nerwów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd przedstawiający hipotezę

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd narracyjny opublikowanych badań na komórkach i zwierzętach (głównie na modelach udaru, urazowego uszkodzenia mózgu i urazu rdzenia kręgowego u gryzoni) oraz własnych prac autorów nad TRPV4 i RhoA, a do tego jedna rycina z nieopublikowanymi danymi z komórek HEK293T wytwarzających TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy podsumowują swoje wcześniejsze odkrycie, że TRPV4 wiąże i kontroluje RhoA, białko, które napina wewnętrzne rusztowanie komórki. Omawiają badania na zwierzętach, które łączą TRPV4 i RhoA ze słabym odrastaniem nerwów oraz z rozszczelnieniem barier naczyniowych w mózgu i rdzeniu kręgowym po urazie. Stawiają hipotezę, że leki blokujące TRPV4 mogłyby ograniczać tę szkodliwą aktywność RhoA.

    Co ustalono

    • Autorzy wysuwają hipotezę, że TRPV4 i RhoA działają razem jako jeden układ sygnałowy, który po urazie układu nerwowego i w przebiegu chorób wywołuje szkodliwe zmiany kształtu komórek.

      “Here we propose that TRPV4 and the cytoskeletal remodeling small GTPase RhoA together constitute an environmentally sensitive signaling complex that contributes to pathological cell cytoskeletal alterations during neurological injury and disease.”Streszczenie

    • Podsumowując swoje wcześniejsze prace, opisują hamulec działający w obie strony: RhoA związane z TRPV4 zmniejsza aktywność kanału, a TRPV4 utrzymuje RhoA w stanie nieaktywnym. Po włączeniu TRPV4 do komórki napływa wapń, a RhoA ulega aktywacji.

      “RhoA binding to TRPV4 suppressed ion channel activity, and conversely, TRPV4 binding to RhoA inhibited RhoA activation, likely by sequestering inactive RhoA in a manner similar to RhoGDI”Rozdział „TRPV4-RhoA complex regulates the cytoskeleton”

    • W modelu neuropatii związanej z TRPV4 u muszek owocowych uszkodzenie włókien nerwowych i dendrytów udawało się powstrzymać, blokując muszy odpowiednik RhoA.

      “Importantly, degeneration of dendrites and axons in this model could be rescued by inhibition of Rho1, the fly homolog of RhoA, further linking TRPV4-mediated cytoskeletal changes with RhoA signaling.”Rozdział „TRPV4 as a regulator of pathological RhoA activation in the nervous system”

    • Nie wiadomo na pewno, ile TRPV4 znajduje się w samych komórkach nerwowych. Dane z rdzenia kręgowego myszy wskazują, że w neuronach ruchowych alfa jest niewiele TRPV4, a autorzy piszą, że jego rola w komórkach naczyń krwionośnych jest lepiej udokumentowana.

      “the extent to which TRPV4 is expressed within neurons of the brain, spinal cord, and peripheral nerves remains debatable.”Rozdział „TRPV4 as a regulator of pathological RhoA activation in the nervous system”

    • Lek blokujący TRPV4, GSK2798745, był dobrze tolerowany w badaniach klinicznych w innych chorobach (obrzęk płuc i przewlekły kaszel), choć te badania nie osiągnęły zakładanej skuteczności.

      “While these trials did not meet efficacy endpoints for these disease indications, the antagonist drug was well tolerated without any significant adverse effects”Rozdział „TRPV4 inhibition is a promising therapeutic route to treat neurological disease”

    • Wyniki w modelach uszkodzenia nerwów obwodowych są sprzeczne: zablokowanie TRPV4 pomagało w niektórych modelach mysich, ale całkowite usunięcie TRPV4 pogarszało wyniki po przecięciu nerwu.

      “global knockout of TRPV4 worsened outcomes in a mouse model of peripheral nerve transection.”Rozdział „TRPV4 inhibition is a promising therapeutic route to treat neurological disease”

    Wnioski autorów

    TRPV4 może działać jak strażnik, który włącza RhoA i szkodliwe zmiany w rusztowaniu komórki po uszkodzeniu nerwów i przy rozszczelnieniu bariery krew–mózg. Ponieważ TRPV4 można zablokować dostępnymi lekami, autorzy uważają go za atrakcyjny cel leczenia, ale piszą, że potrzeba więcej badań nad tym, których typów komórek to dotyczy i kiedy blokowanie mogłoby pomóc.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePrzegląd przedstawiający hipotezę, oparty na własnych pracach autorów

      Artykuł przedstawia pomysł, zamiast go sprawdzać. Jego głównym oparciem jest własne badanie autorów z 2021 r., więc przegląd nie jest niezależną weryfikacją tamtej pracy.

      “Supporting this hypothesis is our recent work demonstrating direct physical and bidirectional functional interactions of TRPV4 with RhoA”Streszczenie

    • UmiarkowaneNieopublikowane dane bez liczb

      Ryc. 3 pokazuje nieopublikowane doświadczenia na komórkach HEK293T wyłącznie w postaci zdjęć poklatkowych. Nie podano liczby komórek, liczby powtórzeń ani statystyki, więc tego wyniku nie da się ocenić.

      “our unpublished results demonstrate that inhibition of ROCK with the specific inhibitor Y-27632 blocks TRPV4-calcium-mediated cytoskeletal changes in HEK293T cells”Rozdział „TRPV4-RhoA complex regulates the cytoskeleton” i ryc. 3

    • UmiarkowaneDowody pochodzą głównie z ostrych urazów u zwierząt, a nie z dziedzicznej neuropatii

      Większość przytaczanych badań prowadzono na modelach udaru, urazu mózgu i urazu rdzenia kręgowego u gryzoni i często dotyczyły one komórek naczyń krwionośnych. Sami autorzy piszą, że poziom TRPV4 w komórkach nerwowych jest sporny i że podobnej roli na barierach krew–nerw w obwodowym układzie nerwowym jeszcze nie wykazano. Nie wiadomo, na ile dotyczy to CMT2C.

      “Particular examples of coincident RhoA and TRPV4 activation have come from animal models of stroke, TBI, and SCI.”Rozdział „TRPV4 as a regulator of pathological RhoA activation in the nervous system”

    • UmiarkowaneTwierdzenia o leczeniu wyprzedzają dowody

      Streszczenie nazywa hamowanie TRPV4 „safe, feasible, and precise” (bezpiecznym, wykonalnym i precyzyjnym), ale dane dotyczące ludzi pochodzą z badań w innych chorobach, które nie osiągnęły zakładanej skuteczności, a w jednym modelu uszkodzenia nerwu wyniki pogorszyły się po usunięciu TRPV4. Zasadnicza część przeglądu jest ostrożniejsza niż streszczenie.

      “These insights also suggest that TRPV4 inhibition may represent a safe, feasible, and precise therapeutic strategy”Streszczenie

    • DrobneMyszy bez TRPV4 opisane jako wolne od wyraźnych problemów

      Przegląd podaje, że myszy pozbawione TRPV4 nie mają wyraźnych szkodliwych cech. Tymczasem tytuły prac cytowanych na poparcie tego twierdzenia opisują u tych myszy zmienioną preferencję temperatury, upośledzone wyczuwanie zmian osmotycznych i nieprawidłową regulację osmotyczną. To stwierdzenie najlepiej rozumieć jako „brak oczywistych poważnych problemów”, a nie „brak jakichkolwiek skutków”.

      “TRPV4 knockout does not display any overt deleterious phenotypes in mice.”Rozdział „TRPV4 inhibition is a promising therapeutic route to treat neurological disease” i pozycje piśmiennictwa 95–97

    • DrobneNiespójna nazwa leku

      Tekst podaje nazwę inhibitora ROCK jako Y-27632, a opis ryc. 3 jako Y-26732. Wygląda to na błąd pisarski.

      “addition of the ROCK inhibitor Y-26732 (10 μ M) blocks cytoskeletal changes downstream of TRPV4-mediated RhoA activation.”Opis ryc. 3

    • DrobneNie podano, jak wybierano badania

      To przegląd narracyjny. Nie podaje, jak wyszukiwano i wybierano prace, więc badania niepasujące do hipotezy mogą być w nim słabiej reprezentowane.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ten przegląd przedstawia hipotezę, że TRPV4 i mała GTPaza RhoA tworzą mechanowrażliwy kompleks sygnałowy: nieaktywny TRPV4 wiąże i zatrzymuje RhoA w formie związanej z GDP, a napływ wapnia przez TRPV4 uwalnia i aktywuje RhoA, co prowadzi do zależnej od ROCK przebudowy aktyny. Opierając się głównie na gryzoniowych modelach udaru, urazowego uszkodzenia mózgu i urazu rdzenia kręgowego, autorzy twierdzą, że ta oś upośledza regenerację aksonów i integralność bariery krew–mózg, a antagoniści TRPV4 mogliby ograniczać patologiczną aktywację RhoA. Dowody dotyczące dziedzicznej neuropatii związanej z TRPV4 ograniczają się do badań na komórkach i na Drosophila, a ekspresję TRPV4 w neuronach opisano jako sporną.

    Prościej

    TRPV4 to kanał, który wyczuwa na przykład ucisk i obrzęk wokół komórki. RhoA to białko działające jak przełącznik: sprawia, że wewnętrzne rusztowanie komórki napina się i kurczy. Autorzy sugerują, że gdy TRPV4 jest włączony za mocno, na przykład po udarze lub urazie rdzenia, włącza RhoA, a to może hamować odrastanie nerwów i rozszczelniać naczynia krwionośne w mózgu. Proponują leki blokujące TRPV4 jako możliwe leczenie, ale ten pomysł opiera się głównie na badaniach na zwierzętach i nie został sprawdzony u ludzi z chorobami nerwów.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi w komórce, które przy okazji obsługują przełącznik o nazwie RhoA. Gdy drzwi otwierają się za bardzo, przełącznik może sprawić, że komórka się kurczy i marszczy. Autorzy sądzą, że zablokowanie tych drzwi mogłoby pomóc po urazach nerwów, ale na razie ten pomysł sprawdzano głównie na zwierzętach.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Przegląd dotyczy głównie ostrych urazów mózgu i rdzenia kręgowego. O neuropatii mówi tylko krótki fragment o mechanizmie TRPV4-RhoA, opisanym w badaniach nad neuropatią, i o modelu neuropatii związanej z TRPV4 u muszek owocowych.

    Siła dowodów 2/5: Przegląd przedstawiający hipotezę, oparty głównie na badaniach na komórkach i zwierzętach, z jedną nieopublikowaną ryciną i twierdzeniami o leczeniu, których nie sprawdzono u ludzi z chorobami nerwów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały granty NIH (NINDS) K08 NS102509, R01 NS115475 i R35 NS122306, stypendium American Academy of Neurology oraz Muscular Dystrophy Association (629305). Autorzy deklarują brak konfliktów interesów.

    PubMed 35297520 · DOI

86. #86Pełny tekstPreprint (niezrecenzowany); badanie laboratoryjne na komórkach, tkankach i plemnikach

    TRPV4 interacts with mitochondrial proteins and acts as a mitochondrial structure-function regulator

    Kumar A, Majhi RK, Acharya TK i in. · 2018 · bioRxiv

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 6

    To niezrecenzowane badanie laboratoryjne sugeruje, że prawidłowy TRPV4 może występować także w mitochondriach, czyli elektrowniach komórki. Nie badano w nim żadnych zmian wywołujących CMT2C, więc nie wynika z niego, czy mitochondria mają udział w CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Preprint (niezrecenzowany); badanie laboratoryjne na komórkach, tkankach i plemnikach

    Kogo lub co badano

    Prawidłowy (niezmutowany) TRPV4 badany w liniach komórkowych (HaCaT, F11, COS7, HeLa oraz komórkach jajnika chomika chińskiego zmodyfikowanych tak, by zawierały TRPV4 lub pusty wektor), w ludzkich komórkach śródbłonka żyły pępowinowej, w mitochondriach izolowanych z mózgu zwierząt (w różnych miejscach pracy wymieniono kozę, szczura i mysz), w tkance tłuszczowej kozy oraz w plemnikach ryb, kaczki, byka i człowieka. Nie badano żadnych pacjentów ani żadnych wywołujących chorobę zmian w TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy szukali TRPV4 wewnątrz mitochondriów, czyli części komórki wytwarzających energię, za pomocą mikroskopii oraz rozdzielania frakcji komórkowych. Sprawdzali, czy związek, który włącza TRPV4 (4αPDD) lub go wyłącza (RN1734), zmienia kształt mitochondriów, napięcie ich błony, poziom wapnia i aktywność enzymów energetycznych. Badali też, do których białek mitochondrialnych przyczepia się w probówce fragment TRPV4.

    Co ustalono

    • TRPV4 zaobserwowano w niektórych, ale nie we wszystkich mitochondriach w kilku typach komórek oraz w mitochondriach izolowanych z mózgu.

      “TRPV4 seems to be present in some, but not in all mitochondria, indicating that the presence of TRPV4 in mitochondria is heterogeneous in nature.”Wyniki, część o lokalizacji TRPV4 w mitochondriach

    • Oczyszczony fragment końcowy TRPV4 (C-koniec) wiązał białka mitochondrialne Hsp60, Mfn1 i Mfn2 w testach typu pull-down (wyciągania związanych białek).

      “Immunoblot results indicate that Hsp60, Mfn1 and Mfn2 interact with MBP-TRPV4-Ct.”Wyniki, część o wiązaniu C-końca TRPV4 z nienaruszonymi mitochondriami

    • W komórkach jajnika chomika zmodyfikowanych tak, by zawierały TRPV4, włączenie TRPV4 powodowało zaokrąglanie się mitochondriów i ich zbijanie w skupiska; komórki bez TRPV4 się nie zmieniały.

      “This indicates that activation of TRPV4 causes aggregation of mitochondria and increases their perimeter as well as their area.”Wyniki, część o zmienionej morfologii mitochondriów zawierających TRPV4

    • Włączenie TRPV4 obniżało napięcie błony mitochondrialnej w komórkach zawierających TRPV4, ale nie w komórkach bez TRPV4.

      “In the presence of TRPV4 activator 4αPDD (5μM), mitochondrial potential was significantly decreased in CHOK1-V4 cells as compared to DMSO control.”Wyniki, część o regulacji potencjału błony mitochondrialnej przez TRPV4

    • W mitochondriach izolowanych z mózgu kozy aktywator TRPV4 obniżał aktywność enzymów energetycznych, kompleksów II i IV, oraz powodował obrzęk mitochondriów, a inhibitor działał odwrotnie lub nie miał wpływu.

      “Mitochondrial Complex activity assays suggest that TRPV4 activator or inhibitor largely regulate the function of Complex II and IV activity as comparison to the Complex I and III.”Wyniki, część o wpływie TRPV4 na aktywność mitochondrialnego łańcucha transportu elektronów

    • Autorzy łączą swoje wyniki z CMT2, zauważając, że zarówno TRPV4, jak i MFN2 są genami CMT2, i twierdzą, że ich wynik wiązania w probówce przemawia za powiązaniem między tymi dwoma białkami.

      “Indeed our experiments confirm that TRPV4 interacts with Mfn1 and Mfn2 directly and thus support the genetic evidence at the protein level.”Dyskusja, część o oddziaływaniu TRPV4 z białkami mitochondrialnymi i jego udziale w MAM (błonach związanych z mitochondriami)

    Wnioski autorów

    TRPV4 występuje w części mitochondriów i pomaga regulować ich kształt, poziom wapnia, napięcie błony i enzymy energetyczne, a jego końcowy fragment wiąże białka mitochondrialne Hsp60, Mfn1 i Mfn2. Autorzy sugerują, że może to pomóc powiązać choroby kanału TRPV4, w tym chorobę Charcota-Mariego-Tootha, z zaburzeniami mitochondriów, i zaznaczają, że wywołujące chorobę warianty TRPV4 trzeba jeszcze zbadać w tym kontekście.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowanePraca niezrecenzowana

      To preprint. Niezależni eksperci nie sprawdzili metod ani wniosków, więc wyniki należy traktować jako wstępne.

      “The copyright holder for this preprint (which was not certified by peer review) is the author/funder.”Nagłówek strony

    • PoważneNie badano wariantów CMT2C ani innych wariantów chorobowych

      W każdym doświadczeniu używano prawidłowego TRPV4, czasem włączanego lub wyłączanego za pomocą związków chemicznych. Na jej podstawie nie można więc stwierdzić, czy zmiany wywołujące CMT2C w ogóle wpływają na mitochondria. Sami autorzy piszą, że formy zmutowane trzeba jeszcze zbadać.

      “Further detailed studies are needed to understand the mitochondrial localization of TRPV4 and importance of different TRPV4 mutants in the context of mitochondrial functions.”Dyskusja, część o wielkości cząsteczki TRPV4 w mitochondriach

    • UmiarkowaneSłabe uzasadnienie związku z CMT2

      To, że dwa geny wywołują pokrewne choroby, samo w sobie nie oznacza, że ich białka współdziałają. W teście wiązania w probówce użyto fragmentu końcowego TRPV4 oraz oczyszczonych białek Mfn1 i Mfn2 odzyskanych z bakteryjnych „inclusion bodies” (ciałek inkluzyjnych), a wiązanie w takich warunkach nie dowodzi, że białka spotykają się w żywych komórkach nerwowych.

      “more than 20 genes including TRPV4 and Mfn2 are considered to be involved in the development of Charcot Marie Tooth 2 disease (defects in sensory/motor neurons) suggesting that TRPV4 is physiologically linked with Mfn2”Dyskusja, część o oddziaływaniu TRPV4 z białkami mitochondrialnymi i jego udziale w MAM

    • UmiarkowaneNiespójny opis źródeł tkanek

      Metody opisują izolowanie mitochondriów z mózgu kozy pozyskanego z rzeźni oraz obrazowanie mitochondriów z mózgu myszy. Wyniki i opisy rycin mówią natomiast o mitochondriach z mózgu szczura, a metody nie opisują preparatu z mózgu szczura. Przez to trudno ustalić, co dokładnie zrobiono.

      “freshly isolated mitochondrial fractions from rat brain were labelled with mitochondria-specific dye MitoTracker Red.”Wyniki, część o naturalnej (endogennej) obecności TRPV4 w mitochondriach

    • UmiarkowaneNie wykazano, że działanie związków na izolowane mitochondria zależy od TRPV4

      W doświadczeniach na komórkach autorzy porównali komórki zawierające TRPV4 z komórkami bez niego, co jest użyteczną kontrolą. W testach enzymatycznych i testach obrzęku na izolowanych mitochondriach z mózgu kozy nie opisano porównania z materiałem bez TRPV4, więc działania związków (stosowanych w stężeniach 5–20 μM) nie można z pewnością przypisać samemu TRPV4.

      “All enzymatic activity was determined in freshly isolated goat brain mitochondria”Materiały i metody, oznaczenia łańcucha transportu elektronów i MPT (przejścia przepuszczalności mitochondrialnej)

    • UmiarkowaneWnioski sformułowane mocniej, niż pozwala statystyka

      Opis jednej z rycin stwierdza, że większość TRPV4 w mózgu znajduje się w błonie wewnętrznej, a jednocześnie podaje, że różnica nie była istotna statystycznie. Metody statystyczne opisano tylko pobieżnie. W części z wynikami autorzy wnioskują następnie, że „for the first time” (po raz pierwszy) wykazano, że TRPV4 jest białkiem mitochondrialnym, co jest twierdzeniem silniejszym, niż uzasadniają to dowody.

      “Majority of the endogenous TRPV4 is present in the inner membrane rather than in outer membrane of mitochondria isolated from brain (ns = non-significant, n = 4, P value = 0.1181).”Opis ryc. 2

    • UmiarkowaneUkłady modelowe dalekie od ludzkich nerwów

      Dużą część prac prowadzono na komórkach jajnika chomika zmodyfikowanych tak, by zawierały TRPV4, liniach komórkowych skóry i nerki, komórkach śródbłonka i plemnikach. Zmodyfikowane komórki miały zmienione mitochondria już przed dodaniem jakiejkolwiek substancji. Wśród tych układów nie ma ludzkich komórek nerwów ruchowych ani czuciowych.

      “Taken together, these results indicate that TRPV4 modulates mitochondrial morphology, at least in stable cell lines expressing TRPV4.”Wyniki, część o zmienionej morfologii mitochondriów zawierających TRPV4

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W liniach komórkowych, pierwotnych komórkach śródbłonka, izolowanych mitochondriach mózgowych i plemnikach TRPV4 typu dzikiego lokalizował się w części mitochondriów, a farmakologiczna aktywacja 4αPDD zmieniała morfologię mitochondriów, obniżała potencjał błonowy, zwiększała stężenie wapnia w mitochondriach i zmniejszała aktywność kompleksów II i IV, podczas gdy RN1734 działał przeciwnie lub nie wywoływał efektu. Rekombinowany fragment C-końcowy wiązał Hsp60, Mfn1 i Mfn2 w testach pull-down. Nie badano wariantów związanych z neuropatią, więc ewentualna rola w patogenezie CMT2C pozostaje hipotezą, a praca jest niezrecenzowanym preprintem.

    Prościej

    Mitochondria to maleńkie części wewnątrz komórek, które wytwarzają energię. To badanie sugeruje, że TRPV4 znajduje się na niektórych mitochondriach. W komórkach hodowanych na szalce włączenie TRPV4 za pomocą związku chemicznego zmieniało kształt mitochondriów i to, jak dobrze działają. Autorzy sugerują, że może to łączyć TRPV4 z chorobami nerwów, takimi jak CMT, ale nie badali żadnej ze zmian w genie wywołujących CMT2C, a praca nie została sprawdzona przez niezależnych recenzentów.

    Najprościej

    Komórki mają maleńkie elektrownie zwane mitochondriami. Ci naukowcy uważają, że drzwi TRPV4, przez które wchodzi wapń, mogą też znajdować się na niektórych elektrowniach i zmieniać sposób ich działania. To wczesny pomysł z badań laboratoryjnych, a naukowcy nie sprawdzali wersji drzwi, która występuje w CMT2C.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie prawidłowego TRPV4 w mitochondriach; związek z CMT2C jest hipotezą i nie badano żadnych zmian wywołujących CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Niezrecenzowany preprint opisujący prace laboratoryjne na liniach komórkowych, tkankach zwierzęcych i plemnikach, z wewnętrznymi niespójnościami i bez wariantów chorobowych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: NISER i DBT (rząd Indii, granty BT-BRB-TF-2-2011 oraz BT/PR8004/MED/30/988/2013); według pracy fundatorzy nie mieli wpływu na badanie. Obrazowanie finansowała nagroda MRC Next Generation Optical Microscopy Award (MR/K015869/1). Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    DOI

87. #87Pełny tekstRetrospektywna wieloośrodkowa seria przypadków z wykorzystaniem paneli genów

    Hearing loss in inherited peripheral neuropathies: Molecular diagnosis by NGS in a French series

    Lerat J, Magdelaine C, Roux AF i in. · 2019 · Molecular genetics & genomic medicine

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 4, drobne 2

    To badanie opisuje kolejną osobę z wariantem TRPV4, u której niedosłuch wynikał z uszkodzenia nerwu słuchowego (neuropatia słuchowa) i która miała też niedowład strun głosowych. Niedosłuch ustalano na podstawie dokumentacji i kwestionariuszy, a praca nie podaje wyników badań słuchu wszystkich osób, więc nie wynika z niej, jak często niedosłuch występuje w neuropatii związanej z TRPV4.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Retrospektywna wieloośrodkowa seria przypadków z wykorzystaniem paneli genów

    Kogo lub co badano

    Francuska seria 3412 osób z dziedziczną neuropatią obwodową, przeanalizowana na podstawie dokumentacji medycznej i kwestionariusza klinicznego. U 44 osób odnotowano niedosłuch, a dla 27 z nich (15 kobiet, 12 mężczyzn; średni wiek 60,77, zakres 10–90 lat) dostępne były dane nadające się do analizy. Jedna z tych 27 osób (pacjent XVIII, 68-letni mężczyzna) miała wariant TRPV4 c.694C>T, p.(Arg232Cys). W całej serii warianty TRPV4 miało pięć osób.

    Co zrobiono

    Autorzy przeszukali dokumentację osób z dziedziczną neuropatią, aby znaleźć te, które mają też niedosłuch. Zbadali DNA panelem 92 genów neuropatii, sprawdzili dwa częste geny głuchoty (GJB2 i GJB6), a u 8 wybranych pacjentów zastosowali panel 63 genów niedosłuchu. Następnie porównali rodzaj, stopień i czas pojawienia się niedosłuchu ze znalezionymi genami.

    Co ustalono

    • Niedosłuch odnotowano tylko u 44 z 3412 osób z dziedziczną neuropatią (1,30%), a dane kliniczne nadające się do analizy miało 27 z nich.

      “Hearing loss (HL) was present in only 44 patients (1.30%). The clinical data of 27 patients were usable.”Streszczenie; Wyniki 3.1

    • Przyczynę genetyczną znaleziono u 16 z 27 osób. Wśród wykrytych wariantów było siedem nowych, w pięciu genach.

      “pathogenic variants were identified in 16 patients out of 27 (59.26%)”Wyniki 3.2

    • Jedyny pacjent z TRPV4 wśród tych 27 osób, 68-letni mężczyzna z rodzinną, dziedziczoną dominująco aksonalną neuropatią czuciowo-ruchową i stopą wydrążoną, miał umiarkowaną neuropatię słuchową, która zaczęła się w wieku 62 lat, oraz obustronny niedowład fałdów głosowych. Neuropatia obwodowa zaczęła się u niego w wieku 65 lat.

      “XVIII M, 68 Fam/AD Sensori-motor Axonal Y NC 65 Moderate AN 62 Bilateral Vocal cord Paresis”Tabela 2

    • Spośród pięciu osób z wariantami TRPV4 w całej serii tylko jedna została skierowana z rozpoznanym niedosłuchem.

      “In our French series, five patients were detected with a variant in TRPV4 , but only one of them was referred with diagnosed hearing loss.”Dyskusja

    • Niedosłuch mógł wynikać z uszkodzenia ucha wewnętrznego (ślimaka) albo nerwu słuchowego. Neuropatię słuchową, czyli problem z nerwem słuchowym, stwierdzono u pięciu pacjentów, w tym u pacjenta z TRPV4.

      “Hearing loss can be due to cochlear impairment and/or auditory nerve dysfunction.”Wnioski

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że same zmiany w PMP22 nie wyjaśniają niedosłuchu w dziedzicznej neuropatii, że niedosłuch może wynikać z uszkodzenia ślimaka i/lub nerwu słuchowego oraz że rozpoznaje się go zbyt rzadko. Zalecają badanie słuchu i szerokie panele genów u wszystkich pacjentów z dziedziczną neuropatią, a TRPV4 wymieniają wśród genów, w których widać korelację genotypu z fenotypem.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneNiedosłuch ustalany na podstawie dokumentacji, a nie badań

      Za osobę z niedosłuchem uznawano kogoś tylko wtedy, gdy wspominała o nim dokumentacja medyczna lub kwestionariusz. Praca nie podaje wyników badań słuchu dla wszystkich 3412 osób, więc wartość 1,30% oraz to, że niedosłuch miał tylko jeden z pięciu pacjentów z TRPV4, mogą być zaniżone. Sami autorzy piszą, że niedosłuch rozpoznaje się zbyt rzadko.

      “A French series of 3,412 patients suffering from IPN has been analysed thanks to medical records and a clinical questionnaire, so as to identify patients presenting IPN and hearing loss.”Materiały i metody 2.1

    • UmiarkowaneDużo brakujących danych

      Tylko 27 z 44 osób z odnotowanym niedosłuchem miało dane nadające się do analizy, a wiele pól w tabeli oznaczono jako „not communicated” (nie przekazano), w tym szybkość przewodzenia u pacjenta z TRPV4. Ogranicza to porównania między genami.

      “The clinical data of 27 patients, 15 women and 12 men, were usable for this study.”Wyniki 3.1

    • UmiarkowaneWnioski o TRPV4 opierają się na jednym pacjencie

      Streszczenie wymienia TRPV4 wśród genów z korelacją genotypu z fenotypem, ale opiera się to na jednym pacjencie. Nie podano szczegółów jego audiogramu ani badań jego rodziny. Nie należał też do 8 pacjentów zbadanych panelem genów niedosłuchu, więc nie szukano u niego innej genetycznej przyczyny niedosłuchu.

      “Patient XVIII’s phenotype corresponds to this description.”Dyskusja

    • UmiarkowaneTwierdzenia statystyczne bez testów i wnioskowanie o przyczynie ze współwystępowania

      Praca stwierdza, że niektóre odsetki niedosłuchu różnią się statystycznie od populacji ogólnej, i wnioskuje, że warianty SH3TC2 bezpośrednio wywołują niedosłuch, ale nie podaje żadnego testu statystycznego. Porównuje też liczby oparte na dokumentacji z częstością w populacji ogólnej. Związek zaobserwowany w małej serii nie dowodzi przyczyny.

      “showing that the pathogenic variant in SH3TC2 is directly responsible for hearing loss”Dyskusja

    • UmiarkowaneNiezgodne liczby i oznaczenia

      Wyniki podają trzy przypadki PMP22 wśród pięciu pacjentów z neuropatią słuchową, a Dyskusja i Tabela 2 wskazują na dwa. Dla pięciu z 784 pacjentów z PMP22 podano odsetek 0,05%, co się nie zgadza. Pacjent z ABHD12 jest w jednym miejscu oznaczony jako XVI, a w tabeli jako XXVI. Niektóre nazwy wariantów różnią się między tekstem, tabelą i ryciną (na przykład NEFL c.293A>C w tekście i c.293A>G w Tabeli 3). Te błędy obniżają zaufanie do szczegółów.

      “auditory neuropathy was found in five cases: three cases of PMP22 (1.4Mb deletion, point pathogenic variant), one case due to TRPV4 and one case due to ABHD12”Wyniki 3.3

    • DrobnePanel genów niedosłuchu tylko u 8 pacjentów

      Pełny panel genów niedosłuchu wykonano tylko u 8 wybranych pacjentów, więc u pozostałych mogły umknąć odrębne genetyczne przyczyny niedosłuchu. Autorzy to przyznają.

      “However, only eight cases could be tested by HL-NGS because of availability of the analysis.”Dyskusja

    • DrobneNiejasne mianowniki

      Praca przechodzi od serii 3412 pacjentów do grupy 350 pacjentów zbadanych panelem genów neuropatii i nie wyjaśnia, jak te grupy się do siebie mają. Utrudnia to interpretację podawanych odsetków.

      “as among 350 patients tested with IPN NGS, 13 had a pathogenic variants in this gene”Dyskusja

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    W retrospektywnej francuskiej serii 3412 pacjentów z dziedziczną neuropatią obwodową ustalanie przypadków na podstawie dokumentacji pozwoliło zidentyfikować niedosłuch u 44 osób (1,30%), w tym 27 z danymi nadającymi się do analizy. Panelowe NGS dało rozpoznanie molekularne u 16 z 27 (59,26%). Niedosłuch był ślimakowy i/lub pozaślimakowy, a neuropatię słuchową stwierdzono u pięciu osób, w tym u nosiciela TRPV4 p.(Arg232Cys) z rodzinną aksonalną neuropatią czuciowo-ruchową i obustronnym niedowładem fałdów głosowych. Udokumentowany niedosłuch miał tylko jeden z pięciu nosicieli wariantów TRPV4 w serii, ale błąd selekcji (ascertainment bias) uniemożliwia jakiekolwiek oszacowanie jego częstości.

    Prościej

    Badacze przejrzeli dokumentację 3412 Francuzów z dziedziczną chorobą nerwów i tylko u 44 znaleźli wzmiankę o niedosłuchu. Badania genetyczne wskazały przyczynę u 16 z 27 osób, o których było dość informacji. Jeden mężczyzna miał zmianę w TRPV4. Jego niedosłuch wynikał z uszkodzenia nerwu słuchowego, a nie ucha wewnętrznego. Miał też osłabione struny głosowe. Niedosłuch ustalano na podstawie dokumentacji, a nie badania słuchu u wszystkich, więc z tego badania nie wiadomo, jak często niedosłuch występuje w chorobie związanej z TRPV4.

    Najprościej

    Lekarze przyjrzeli się wielu osobom z chorobami nerwów, żeby sprawdzić, kto ma też kłopoty ze słuchem. Jeden mężczyzna ze zmianą w genie TRPV4 miał problem z nerwem, który przenosi sygnały dźwiękowe, trochę jak telefon z kiepskim połączeniem. Miał też słabe struny głosowe. Lekarze korzystali głównie z dawnej dokumentacji, zamiast zbadać słuch wszystkim, więc nie wiadomo, jak często to się zdarza.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie innych genów neuropatii, ale opisuje jednego pacjenta z TRPV4 z neuropatią słuchową i niedowładem fałdów głosowych oraz zawiera uwagę o odnotowanym niedosłuchu wśród pięciu pacjentów z TRPV4.

    Siła dowodów 2/5: Seria retrospektywna, w której niedosłuch ustalano na podstawie dokumentacji, a nie badania wszystkich osób, z dużą ilością brakujących danych, kilkoma błędami liczbowymi i tylko jednym pacjentem z TRPV4.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: nie podano. Konflikt interesów: „None.” (brak).

    PubMed 31393079 · DOI

88. #88Pełny tekstBadanie na modelu zwierzęcym, u nicienia Caenorhabditis elegans

    Disruption of genes associated with Charcot-Marie-Tooth type 2 lead to common behavioural, cellular and molecular defects in Caenorhabditis elegans

    Soh MS, Cheng X, Vijayaraghavan T i in. · 2020 · PloS one

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 2, drobne 2

    Nicienie pozbawione swojej wersji genu TRPV4 poruszały się gorzej w wieku dorosłym i miały pewne zmiany w mięśniach, ale nie miały zmian w badanych ruchowych komórkach nerwowych ani w przekazywaniu sygnałów z nerwu do mięśnia. U tych nicieni gen jest wyłączony, a nie zmieniony tak jak w CMT2C, więc badanie niewiele mówi bezpośrednio o CMT2C u ludzi.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie na modelu zwierzęcym, u nicienia Caenorhabditis elegans

    Kogo lub co badano

    Nicienie C. elegans z mutacjami powodującymi utratę funkcji lub całkowity brak produktu genu (null) w dziewięciu genach nicienia, które odpowiadają ludzkim genom związanym z CMT2. Wśród nich jest osm-9, który autorzy zestawiają z ludzkim TRPV4 (CMT2C). Zmutowane nicienie porównywano z prawidłowymi (typu dzikiego); w testach ruchu badano co najmniej 30 nicieni w grupie, a w testach populacyjnych 12 dołków po 30–50 nicieni.

    Co zrobiono

    Zespół mierzył, jak dobrze zmutowane nicienie pływają i pełzają w czterech okresach życia, i automatycznie śledził ruch grup nicieni. Obrazował ruchowe komórki nerwowe i mięśnie ściany ciała, badał odpowiedź mięśni na lek lewamizol i rejestrował przekazywanie sygnałów elektrycznych w złączu nerwowo-mięśniowym. Sprawdził też, czy wprowadzenie prawidłowej kopii każdego genu nicienia przywraca zdolność pływania.

    Co ustalono

    • W przypadku siedmiu z dziewięciu badanych genów nicienie pozbawione danego genu poruszały się gorzej niż prawidłowe, a z wiekiem zwykle się to nasilało.

      “Mutations in seven of the nine CMT2-associated genes led to progressive deteriorations in locomotion, especially in the older animals”Wyniki, „Individual CMT2-associated mutants exhibit movement defects”

    • Nicienie bez osm-9 (odpowiednika TRPV4) pływały gorzej dopiero w wieku dorosłym, a pełzały mniej w każdym wieku. Wprowadzenie prawidłowej kopii genu przywracało zdolność pływania.

      “the swimming ability of lin-41(ma104) and osm-9(ok1677) mutants were only significantly reduced in adult animals.”Wyniki, „Individual CMT2-associated mutants exhibit movement defects”; ryc. S2

    • W automatycznym teście grup nicieni mutanty osm-9 poruszały się prawidłowo.

      “mutation of osm-9 , hint-1 or nep-2 had no effect on movement”Wyniki, „Populations of CMT2-associated mutants experience declines in motility over time”

    • Mutanty osm-9 miały umiarkowane zmiany w budowie mięśni (u 40–50% nicieni mięśnie oceniono jako nieprawidłowe; stwierdzono też większe przerwy i nieco krótsze włókna mięśniowe) oraz zmienioną odpowiedź na lewamizol.

      “the significant but smaller extent of muscle cell degeneration and deposits in hsp-25(tm700) , dyn-1(ky51) and osm-9(ok1677) mutants meant that only 40-50% of animals were scored defective.”Wyniki, „CMT2-associated mutants display defective body wall muscles”

    • Przekazywanie sygnałów w złączu nerwowo-mięśniowym było osłabione u czterech mutantów (lin-41, dyn-1, unc-116 i fzo-1), ale nie u mutantów osm-9. W badanych ruchowych komórkach nerwowych mutantów osm-9 nie stwierdzono wyraźnych zmian.

      “the frequency of spontaneous PSCs in lin-41(ma104) , dyn-1(ky51) , unc-116(e2310) and fzo-1(cjn020) animals was between 2- and 5-fold lower than the wild-type.”Wyniki, „Electrophysiological recordings uncover neuromuscular junction defects”; ryc. 3C

    Wnioski autorów

    Autorzy uznają, że nicienie pozbawione genów związanych z CMT2 mają wspólne problemy z ruchem, budową mięśni, a w przypadku niektórych genów także z przekazywaniem sygnałów z nerwu do mięśnia. Proponują C. elegans jako przydatny model podtypów CMT2, w tym CMT2C, i jako narzędzie do wysokoprzepustowych badań przesiewowych leków.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneUsunięcie genu to nie to samo co zmiana wywołująca CMT2C

      Nicienie nie mają działającego genu osm-9, a według tabeli w samej pracy CMT2C dziedziczy się autosomalnie dominująco. Autorzy przyznają, że trzeba jeszcze odtworzyć zmiany występujące u pacjentów, by sprawdzić, czy działają jak utrata funkcji. Wyniki dotyczące osm-9 opisują więc prawidłową rolę genu nicienia, a nie to, jak rozwija się CMT2C.

      “it will be important to generate C . elegans models carrying patient-specific mutations in the orthologous genes.”Dyskusja, „Limitations of the current study”

    • UmiarkowaneGen nicienia w zastępstwie ludzkiego TRPV4

      Autorzy wybrali najbliższe geny nicienia na podstawie podobieństwa sekwencji i opisują je jako ortologi lub paralogi. Do przywracania funkcji użyto genów nicienia, a nie ludzkiego TRPV4, więc nie wykazano, że osm-9 pełni tę samą funkcję co TRPV4. Nicienie mają też zupełnie inną budowę ciała niż ludzie.

      “rescue of the defects in the C . elegans mutants using the orthologous human genes could be carried out to determine if the genes function similarly between the species.”Dyskusja, „Limitations of the current study”

    • UmiarkowaneTwierdzenia o modelu CMT2C wykraczają poza wyniki dla osm-9

      Mutanty osm-9 nie miały zaburzeń w teście ruchu grup, zmian w ruchowych komórkach nerwowych ani zaburzeń przekazywania sygnałów z nerwu do mięśnia, więc dla tego genu związek z chorobą nerwów ruchowych jest słaby. Nazywanie badania ważnym krokiem w stronę wiarygodnych modeli, także dla CMT2C, przecenia to, co pokazują dane dla osm-9.

      “this study of both behavioural and cellular consequences of mutating CMT2-associated genes in C . elegans is an important step forward in the establishment of reliable animal models to understand disease mechanisms.”Dyskusja, „The need for viable CMT2 animal models”

    • DrobneRycina podsumowująca nie zgadza się z wynikami

      Opis ryciny podsumowującej wymienia hint-1 i nep-2 wśród mutantów z nieprawidłowościami mięśni, ale według Wyników te dwa mutanty nie różniły się istotnie od prawidłowych nicieni ani w ocenie mięśni, ani w pomiarach. Nie wpływa to na wyniki dotyczące osm-9.

      “mutations in lin-41, dyn-1, unc-116, fzo-1, osm-9, cua-1, hsp-25, hint-1 and nep-2 resulted in irregularities in the body wall muscle.”Opis ryc. 8; por. Wyniki, ryc. 4C i ryc. 5

    • DrobnePewna subiektywność w ocenie obrazów

      Testy ruchu wykonywano bez wiedzy o genotypie, ale przy ocenie obrazów mięśni i nerwów nie podano, czy stosowano zaślepienie. Około 20% prawidłowych nicieni również oceniono jako mające zmiany mięśniowe, a użyty znacznik sprawia, że nicienie się obracają, co utrudnia obrazowanie. Autorzy przyznają, że subiektywność ocen ograniczono, ale jej nie wyeliminowano.

      “while a number of steps have been taken to greatly reduce subjective bias, it has not been eliminated completely.”Dyskusja, „Limitations of the current study”

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U C. elegans allele z utratą funkcji dziewięciu ortologów lub paralogów genów związanych z CMT2 powodowały u większości szczepów zaburzenia lokomocji i dezorganizację miofilamentów, a w przypadku lin-41, dyn-1, unc-116 i fzo-1 także zmniejszoną częstość spontanicznych prądów postsynaptycznych w złączu nerwowo-mięśniowym. Mutant osm-9 (odpowiednik TRPV4) wykazywał zaburzenia pływania ujawniające się w wieku dorosłym, osłabione pełzanie, umiarkowane zmiany struktury mięśni i zmienioną odpowiedź na lewamizol, ale prawidłową morfologię neuronów ruchowych DA/DB, ruchliwość populacji i częstość prądów w złączu nerwowo-mięśniowym. Ponieważ są to modele zerowe (null) genu, którego zmiany wywołujące CMT2C dziedziczą się autosomalnie dominująco, dane te informują o prawidłowej funkcji genu, a nie o patogenezie CMT2C.

    Prościej

    Badacze wykorzystali maleńkie nicienie, by zbadać dziewięć genów związanych z aksonalnym typem choroby Charcota-Mariego-Tootha. Dla każdego genu użyli nicieni, u których własna wersja tego genu nie działała. Nicienie bez genu podobnego do TRPV4, zwanego osm-9, w wieku dorosłym gorzej pływały i pełzały, a także miały pewne zmiany w mięśniach, ale ich nerwy ruchowe i przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni wyglądały prawidłowo. Ludzie z CMT2C mają zmieniony gen TRPV4, a nie brakujący, więc te nicienie są tylko odległym modelem.

    Najprościej

    Naukowcy badali maleńkie robaki, którym brakowało genów związanych z CMT. Robaki bez swojej wersji genu TRPV4 poruszały się trochę gorzej, kiedy były starsze. Ale robaki bardzo się różnią od ludzi, a te robaki w ogóle nie miały tego genu, zamiast mieć jego zmienioną wersję, więc na razie niewiele to mówi o CMT2C.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie innych genów CMT2. Część związana z TRPV4 dotyczy jednego z dziewięciu mutantów nicienia i modeluje utratę genu, a nie ludzką zmianę wywołującą CMT2C.

    Siła dowodów 2/5: Dość staranne doświadczenia na nicieniach, z zaślepionymi testami ruchu i przywracaniem genu, ale w modelu bezkręgowca, bardzo odległym od ludzi z CMT2C.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały granty badawcze Charcot-Marie-Tooth Association of Australia (2015 i 2018) oraz grant projektowy National Health and Medical Research Council nr 1099690; sponsorzy nie mieli udziału w badaniu. Autorzy deklarują brak konfliktów interesów.

    PubMed 32294113 · DOI

89. #89Pełny tekstBadanie z zakresu biologii komórki (obrazowanie żywych komórek w liniach komórkowych)

    Lysosomal Regulation of Inter-mitochondrial Contact Fate and Motility in Charcot-Marie-Tooth Type 2

    Wong YC, Peng W, Krainc D · 2019 · Developmental cell

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    W komórkach hodowanych w laboratorium zmiana TRPV4 R269H, związana z CMT2C, sprawiała, że mitochondria dłużej pozostawały ze sobą w kontakcie i mniej się przemieszczały, podobnie jak przy zmianach związanych z innymi typami CMT2. To wczesna, pojedyncza obserwacja laboratoryjna, której nie potwierdzono w ludzkich nerwach.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie z zakresu biologii komórki (obrazowanie żywych komórek w liniach komórkowych)

    Kogo lub co badano

    Ludzkie linie komórkowe hodowane w laboratorium, głównie komórki HeLa, a częściowo HEK293 i komórki H4 wywodzące się z nowotworu glejowego (neuroglioma). W części dotyczącej CMT2C porównano komórki, w których wywołano wytwarzanie prawidłowego TRPV4 lub wariantu R269H (po 50 zdarzeń z 10 komórek w pomiarach czasu trwania kontaktów; po 90 zdarzeń z 18 komórek w każdej grupie w pomiarach ruchliwości). Podobne porównania wykonano dla CMT2A (Mfn2 T105M) i CMT2B (RAB7 V162M). Nie badano pacjentów, komórek nerwowych ani zwierząt.

    Co zrobiono

    Za pomocą mikroskopii superrozdzielczej i konfokalnej żywych komórek autorzy śledzili, jak mitochondria (elektrownie komórki) stykają się ze sobą, rozdzielają, łączą i dzielą oraz jak wpływają na to lizosomy, siateczka śródplazmatyczna (ER) i białka RAB7, Mfn1/2 i Drp1. Następnie sprawdzili, czy białka związane z trzema postaciami CMT2, w tym TRPV4 R269H w przypadku CMT2C, zmieniają te kontakty i to, jak bardzo mitochondria się przemieszczają.

    Co ustalono

    • Mitochondria często stykają się ze sobą, a potem rozdzielają, nie łącząc się, i zdarza się to mniej więcej dziesięć razy częściej, niż się łączą lub dzielą.

      “inter-mitochondrial contact tethering and untethering events occurred ten times more frequently (23.1 ± 3.8 tethering events/min, 27.4 ± 4.7 untethering events/min)”Wyniki, część o przenoszeniu zawartości macierzy; ryc. 1M

    • Kontakt z lizosomami zwykle towarzyszył rozdzielaniu się mitochondriów i pomagał je wywołać; procesem tym kieruje białko RAB7.

      “the majority of inter-mitochondrial contact untethering events had at least one of the mitochondria simultaneously in contact with a LAMP1-positive vesicle within 10 s of untethering (94%, n = 50 events)”Wyniki, część o lizosomach; ryc. 2

    • Mitochondria pozostające ze sobą w kontakcie przemieszczały się mniej niż mitochondria wolne.

      “their motility was significantly decreased compared to that of free mitochondria not in inter-mitochondrial contacts”Wyniki, część o ruchliwości; ryc. 6

    • Zmiana w Mfn2 związana z CMT2A i zmiana w RAB7 związana z CMT2B sprawiały, że mitochondria dłużej pozostawały w kontakcie i mniej się przemieszczały.

      “Mutant Mfn2 (T105M) significantly prolonged the duration of inter-mitochondria contacts leading to inefficient untethering compared to wild-type Mfn2”Wyniki, część o mutantach CMT2; ryc. 7

    • W komórkach z wprowadzonym wariantem TRPV4 R269H, związanym z CMT2C, mitochondria również dłużej pozostawały w kontakcie i mniej się przemieszczały niż przy prawidłowym TRPV4.

      “we found that mutant TRPV4 (R269H) also resulted in significantly prolonged inter-mitochondrial contacts which could not efficiently untether (Figure 7K and 7L), and also decreased mitochondrial motility (Figure 7M).”Wyniki, część o mutantach CMT2; ryc. 7K–7M

    Wnioski autorów

    Kontakty między mitochondriami to częste, regulowane zjawisko, które ogranicza ruch mitochondriów, a lizosomy pomagają je rozłączać. Autorzy sugerują, że zaburzone rozłączanie tych kontaktów, połączone ze zmniejszoną ruchliwością mitochondriów, może być wspólnym szlakiem kilku postaci CMT2, w tym CMT2C.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneZwiązek z CMT2C opiera się na jednym małym doświadczeniu

      Wynik dotyczący TRPV4 pochodzi z porównania jednego wariantu, R269H, z prawidłowym TRPV4 w niewielkiej liczbie komórek (50 zdarzeń kontaktu z 10 komórek w każdej grupie). Wielkość efektu pokazano tylko na rycinach, jako wartości znormalizowane względem prawidłowego TRPV4, a wyniku nie powtórzono w tej pracy w komórkach nerwowych, u zwierząt ani w komórkach pacjentów.

      “n = 50 events from 10 cells (TRPV4 (WT))”Opis ryc. 7 (K–L)

    • UmiarkowaneBrak wyjaśnienia, jak TRPV4 wpływa na mitochondria

      TRPV4 jest kanałem wapniowym, ale praca nie mierzy wapnia, nie sprawdza działania blokera TRPV4 ani nie analizuje kontaktów z lizosomami w komórkach z TRPV4. Nie wiadomo więc, czy zmiana w mitochondriach jest skutkiem bezpośrednim, efektem ubocznym nadprodukcji kanału, czy ogólną oznaką stresu komórek.

    • UmiarkowaneTwierdzenia o chorobie wykraczają poza dane

      Praca stwierdza, że wykazuje zaburzenie tego szlaku w procesie chorobowym kilku typów CMT2, ale pokazuje jedynie, że wprowadzone zmutowane białka zmieniają zachowanie mitochondriów w liniach komórkowych. Nie sprawdzono, czy dzieje się tak w nerwach ludzi ani czy przyczynia się to do ich objawów.

      “Our study thus identifies a crucial role for inter-mitochondrial contacts in modulating mitochondrial homeostasis and demonstrate its dysfunction in the disease pathogenesis of multiple forms of CMT2.”Wstęp, ostatni akapit

    • UmiarkowaneLinie komórkowe inne niż nerwowe, z wprowadzonymi białkami

      Doświadczenia wykonano na laboratoryjnych liniach komórkowych (głównie HeLa, także HEK293 i H4 z nowotworu glejowego), do których białka wprowadzano z plazmidów. Tekst nie podaje jasno, której linii użyto w porównaniu dotyczącym TRPV4. Mitochondria w długich włóknach nerwowych mogą zachowywać się inaczej.

      “we performed electron microscopy and super-resolution live cell imaging of mitochondria in human cells”Wyniki, pierwsza część; STAR Methods, linie komórkowe

    • DrobneZdarzenia z tych samych komórek traktowane jako niezależne

      W analizie statystycznej porównywano testami t wiele zdarzeń kontaktu lub mitochondriów pochodzących z niewielkiej liczby komórek. Pomiary z tej samej komórki nie są w pełni niezależne, co może sprawiać, że wyniki wyglądają na pewniejsze, niż są. Autorzy podają, że dla każdego warunku wykonano co najmniej trzy niezależne doświadczenia.

      “For motility analysis in Fig. 6, 7 and S7, the motility of 5 randomly selected mitochondria per cell was tracked over 3 min”STAR Methods, analiza obrazu

    • DrobneBłędne oznaczenie mutanta w Metodach

      Metody opisują doświadczenie z Mfn2 z ryc. 7A–7C jako wykorzystujące „V162M”, czyli mutanta RAB7; w Wynikach użyto Mfn2 T105M. Wygląda to na błąd pisarski.

      “bicistronic Mfn2 WT or V162M”STAR Methods, analiza obrazu

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Za pomocą przyżyciowej mikroskopii superrozdzielczej i konfokalnej, głównie w komórkach HeLa, autorzy wykazują, że mitochondria często tworzą między sobą kontakty ograniczające ich ruchliwość. Rozłączaniu sprzyjają kontakty mitochondriów z lizosomami, za pośrednictwem hydrolizy GTP przez RAB7, oraz Drp1, a łączeniu Mfn1/2. Każdy z nadeksprymowanych mutantów związanych z CMT2A (Mfn2 T105M), CMT2B (RAB7 V162M) i CMT2C (TRPV4 R269H) wydłużał kontakty między mitochondriami i zmniejszał ruchliwość mitochondriów. W przypadku TRPV4 opiera się to na jednym doświadczeniu w hodowanych komórkach, bez zbadania mechanizmu.

    Prościej

    Mitochondria to elektrownie komórki. To badanie wykazało, że często na krótko przyklejają się do siebie, a gdy są sklejone, mniej się przemieszczają. Lizosomy, czyli komórkowe centra recyklingu, pomagają im się rozdzielić. Gdy badacze wprowadzili do komórek hodowanych w laboratorium zmianę w TRPV4 związaną z CMT2C, elektrownie dłużej pozostawały sklejone i mniej się przemieszczały. Było to jedno małe doświadczenie na komórkach w laboratorium, a nie na nerwach.

    Najprościej

    W komórkach są małe elektrownie zwane mitochondriami. Wpadają na siebie i na chwilę się sklejają. Gdy w komórkach na szalce w laboratorium był zepsuty TRPV4, mitochondria dłużej pozostawały sklejone i mniej się poruszały, trochę jak samochody w korku. Sprawdzono to tylko na komórkach na szalce, a nie w prawdziwych nerwach.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie podstawowej biologii mitochondriów; CMT2C pojawia się w niej jako jedno doświadczenie ze zmianą TRPV4 R269H.

    Siła dowodów 2/5: Szczegółowe badania obrazowe, ale wyłącznie w liniach komórkowych z wprowadzonymi białkami, a wniosek dotyczący CMT2C opiera się na jednym doświadczeniu z jednym wariantem TRPV4, bez wyjaśnienia mechanizmu.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Finansowanie: granty NIH (NINDS) dla Y.C.W. (T32 NS041234, F32 NS101778 i K99 NS109252) oraz D.K. (R01 NS076054); pracownie obrazowania wspierane grantami NCI i NIH. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 31231042 · DOI

90. #90Pełny tekstOpis pojedynczego przypadku z doświadczeniami na komórkach pacjenta i na mysich komórkach nerwowych

    A New Mutation in FIG4 Causes a Severe Form of CMT4J Involving TRPV4 in the Pathogenic Cascade

    Gentil BJ, O'Ferrall E, Chalk C i in. · 2017 · Journal of neuropathology and experimental neurology

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 5, drobne 1

    Ta praca dotyczy głównie innej postaci CMT (CMT4J, wywoływanej przez gen FIG4). Jej wyniki dotyczące TRPV4 pochodzą z komórek skóry jednego pacjenta i z mysich komórek nerwowych hodowanych w laboratorium. Nasuwają przypuszczenie, że TRPV4 może uczestniczyć w uszkodzeniu nerwów także poza CMT2C, ale bezpośrednio niewiele mówią o osobach z CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis pojedynczego przypadku z doświadczeniami na komórkach pacjenta i na mysich komórkach nerwowych

    Kogo lub co badano

    Jeden 48-letni mężczyzna z ciężką postacią CMT4J wywołaną dwoma wariantami FIG4 (p.I41T i nową zmianą w intronie, IVS17-10 T>G), pozostający pod opieką Montreal Neurological Hospital. Jego unieśmiertelnione komórki skóry (fibroblasty) porównano z dwiema kontrolnymi liniami komórkowymi. Hodowane mysie neurony ruchowe rdzenia kręgowego wykorzystano w doświadczeniach z wyłączeniem genu Fig4 (knockout), nadekspresją TRPV4 i blokerem TRPV4. Nie badano osób z CMT2C ani wariantów TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy opisali przebieg choroby pacjenta, badania nerwów wykonane w wieku 36 i 43 lat oraz wyniki genetyczne. Wyhodowali jego komórki skóry i zmierzyli w nich ilość białka FIG4, pęcherze w komórkach (wakuole), ruch małych pęcherzyków transportowych oraz ilość, położenie i ruchliwość TRPV4. W hodowanych mysich neuronach ruchowych wyłączyli Fig4, wywołali nadekspresję TRPV4 i sprawdzili, czy lek blokujący TRPV4 (GSK2193874) utrzymuje neurony przy życiu.

    Co ustalono

    • Pacjent miał dwa różne warianty FIG4: znany (p.I41T) i nowy, położony w intronie, który według przewidywań zaburza splicing (składanie RNA).

      “Genetic testing revealed that the patient is heterozygous for 2 FIG4 mutations, p.I41T and a T > G transversion at IVS17-10, the latter predicted to cause a splicing defect.”Streszczenie; Metody, analiza genetyczna

    • W komórkach skóry pacjenta ilość białka FIG4 była silnie zmniejszona. Komórki miały więcej dużych wakuoli, a lizosomy i endosomy były w nich rozproszone.

      “In immortalized fibroblasts derived from skin biopsy, FIG4 expression was strongly diminished, as shown by Western blot analysis”Wyniki, fenotyp komórkowy; ryc. 1 i 2

    • Komórki skóry pacjenta miały więcej białka TRPV4 (1,48 ± 0,16 wobec 0,81 ± 0,03 w komórkach kontrolnych, n = 3), więcej go znajdowało się na powierzchni komórki, a na powierzchni TRPV4 poruszał się wolniej.

      “59% ± 6% of patient fibroblasts, but none of the control fibroblasts, exhibited this distribution”Wyniki, wpływ braku FIG4 na dynamikę TRPV4; ryc. 4

    • Wymuszenie wytwarzania dodatkowego TRPV4 w prawidłowych mysich neuronach ruchowych działało na nie toksycznie.

      “Overexpression of TRPV4 by plasmid microinjection was toxic, reducing motor neuron viability (Fig. 5).”Wyniki, udział TRPV4 w toksyczności wywołanej niedoborem Fig4; ryc. 5

    • Lek blokujący TRPV4 częściowo opóźniał obumieranie mysich neuronów ruchowych pozbawionych Fig4, ale nie korygował problemów z pęcherzykami w komórkach skóry pacjenta.

      “Cell death induced by KO of Fig4 expression in cultured motor neurons was partially prevented by treatment with the TRPV4 inhibitor, GSK2193874.”Dyskusja; ryc. 6; ryc. S1 w materiałach uzupełniających

    Wnioski autorów

    Nowy wariant intronowy FIG4 razem z p.I41T powoduje utratę FIG4 i ciężką postać CMT4J. Autorzy twierdzą, że utrata FIG4 spowalnia wymianę TRPV4, przez co kanał gromadzi się na powierzchni komórki, że przyczynia się to do obumierania komórek nerwowych i że wskazuje to na funkcjonalne nakładanie się CMT4J i CMT2C. Hamowanie TRPV4 opisują jako wstępne potwierdzenie koncepcji (proof of principle) dla leczenia, które wymaga dalszych badań.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneAktywności TRPV4 nie mierzono

      Badanie zmierzyło, ile jest białka TRPV4 i gdzie się znajduje, ale nie to, czy w komórkach pacjenta rzeczywiście przepływa przez nie więcej wapnia lub prądu. Pogląd, że TRPV4 jest nadmiernie aktywny w CMT4J, jest więc założeniem, a nie wynikiem.

      “This increase in TRPV4 would be predicted to result in overall increase in cation conductance.”Dyskusja

    • UmiarkowaneJeden pacjent i unieśmiertelnione komórki

      Wszystkie wyniki dotyczące komórek pacjenta pochodzą z komórek skóry jednej osoby, zmienionych tak, by stale się dzieliły, i porównanych z dwiema liniami kontrolnymi, często tylko w 3 powtórzeniach. Komórki skóry nie są komórkami nerwowymi, a różnice mogą wynikać z cech tej konkretnej linii komórkowej, a nie z choroby.

      “The fibroblasts were then immortalized as described previously (15).”Metody, hodowla fibroblastów

    • UmiarkowaneTwierdzenie o leczeniu opiera się na mysich neuronach w hodowli

      Wynik dotyczący leku pochodzi z mysich neuronów ruchowych hodowanych w laboratorium i genetycznie zmienionych tak, by nie miały Fig4. Wynik dotyczący toksyczności pochodzi z wymuszenia wytwarzania dodatkowego TRPV4 w prawidłowych neuronach. Od tego jeszcze daleko do wykazania, że blokowanie TRPV4 pomogłoby osobom z CMT4J lub CMT2C.

      “We provide the proof of principle that TRPV4 inhibition could be a strategy for therapeutic development”Dyskusja

    • UmiarkowaneBłędy w obliczeniach i redakcji

      Wartość 1,48 wobec 0,81 to mniej niż dwukrotność wartości kontrolnej, więc nie może to być wzrost o 182%. Dyskusja nazywa genotyp „compound homozygosity” (złożoną homozygotycznością), choć w rzeczywistości jest to złożona heterozygotyczność. Opis ryc. 6 wciąż zawiera pytanie bez odpowiedzi („for how long?”, czyli „jak długo?”), nazwy kontrolnych linii komórkowych różnią się w Metodach i na rycinie, a nazwa leku jest zapisana z błędem. Sugeruje to, że pracy nie sprawdzono starannie.

      “representing a 182% increase in TRPV4 expression in FIG4 patient fibroblasts over control”Wyniki; Dyskusja; opisy ryc. 1 i ryc. 6

    • UmiarkowaneNiepełne dowody genetyczne

      Według autorów nowy wariant zaburza splicing, ale nie sprawdzono tego bezpośrednio na RNA. Praca nie podaje też, czy zbadano rodziców, aby wykazać, że oba warianty leżą na różnych kopiach genu. Niski poziom białka FIG4 przemawia za tym, że nowy wariant jest szkodliwy, ale tego nie dowodzi.

      “a novel intronic T > G transversion at IVS17-10, postulated to impair splicing”Metody, analiza genetyczna

    • UmiarkowaneZwiązek z CMT2C opiera się na analogii

      Nie badano wariantów TRPV4 ani komórek osób z CMT2C. Postulowane przez autorów nakładanie się CMT4J i CMT2C wywnioskowano z gromadzenia się białka TRPV4 w komórkach skóry jednego pacjenta z CMT4J.

      “These findings point to a functional overlap between CMT4J and CMT2C due to gain-of-function mutations in TRPV4.”Dyskusja, wnioski

    • DrobnePrzesadne określenie pracy jako badania podłużnego

      Obserwacja kliniczna to opisowy wywiad i badania nerwów w dwóch momentach życia, a nie uporządkowane badanie prowadzone w czasie.

      “provide a longitudinal study”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Genotyp złożonej heterozygoty FIG4 (p.I41T z nowym wariantem IVS17-10 T>G) wiązał się z ciężką postacią CMT4J, znacznie zmniejszoną ilością białka FIG4, wakuolizacją i rozproszeniem przedziałów endolizosomalnych w fibroblastach pacjenta. Ilość białka TRPV4 była zwiększona, białko było zatrzymywane w błonie komórkowej, a powrót fluorescencji po fotowybielaniu (FRAP) był wolniejszy. Antagonista TRPV4 GSK2193874 częściowo opóźniał obumieranie mysich neuronów ruchowych z wyłączonym genem Fig4 (knockout), nie korygując zaburzeń pęcherzykowych. Aktywności kanału TRPV4 nie mierzono, więc nadmierna aktywność TRPV4 w CMT4J pozostaje wnioskiem pośrednim.

    Prościej

    Ta praca opisuje mężczyznę z ciężką postacią CMT wywołaną przez inny gen, FIG4. W jego komórkach skóry białka FIG4 prawie nie było, komórki wypełniały się pęcherzykami, a na ich powierzchni znajdowało się więcej kanałów TRPV4 niż zwykle. W mysich komórkach nerwowych hodowanych w laboratorium lek blokujący TRPV4 pomagał komórkom bez Fig4 dłużej przeżyć, ale badacze nie zmierzyli, czy dodatkowy TRPV4 rzeczywiście wpuszczał więcej wapnia.

    Najprościej

    Inny gen, FIG4, pomaga komórkom przenosić i odnawiać ich części. Kiedy był zepsuty, na powierzchni komórki gromadziło się więcej drzwi TRPV4, a zablokowanie tych drzwi pomogło mysim komórkom nerwowym na szalce w laboratorium przeżyć trochę dłużej. Nikt jednak nie sprawdził, czy te drzwi naprawdę wpuszczały za dużo wapnia.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie CMT4J związanej z FIG4, ale zawiera istotną część łączącą tę chorobę z kanałem TRPV4.

    Siła dowodów 2/5: Linia komórkowa jednego pacjenta i hodowane mysie neurony; aktywności TRPV4 w ogóle nie mierzono, a w tekście jest kilka błędów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Nie podano. W podziękowaniach wymieniono jedynie osoby, które pomogły technicznie lub przekazały plazmidy; w tej wersji tekstu nie ma informacji o źródłach finansowania ani oświadczenia o konflikcie interesów.

    PubMed 28859335 · DOI

91. #91Pełny tekstOpis przypadku rodzinnego z komputerowym modelowaniem białka

    Protein informatics combined with multiple data sources enriches the clinical characterization of novel TRPV4 variant causing an intermediate skeletal dysplasia

    Hines SL, Richter JE, Mohammad AN i in. · 2019 · Molecular genetics & genomic medicine

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 3, drobne 2

    W tej rodzinie występuje choroba kości związana z TRPV4, a nie CMT2C, i nie opisano badań nerwów. Praca pokazuje, że ten sam gen może wywoływać dość różne choroby, ale bezpośrednio niewiele mówi o CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku rodzinnego z komputerowym modelowaniem białka

    Kogo lub co badano

    Jedna rodzina leczona w Mayo Clinic w Jacksonville: 47-letnia kobieta (probantka) i jej 22-letnia córka, obie z nowym wariantem TRPV4 c.2401A>G (p.K801E), oraz ojciec probantki, który zmarł w wieku 33 lat; nie wykonano u niego badań genetycznych, a opisano go na podstawie relacji. Komputerowe modele prawidłowego i zmienionego białka TRPV4 (871 aminokwasów w podjednostce).

    Co zrobiono

    Probantkę zbadano fizykalnie, wykonano u niej przegląd radiologiczny szkieletu, sekwencjonowanie całego eksomu i analizę mitochondrialnego DNA. Autorzy zbudowali komputerowe modele prawidłowego i zmienionego kanału TRPV4 i porównali obliczoną stabilność oraz to, jak mocno trzymają się razem cztery podjednostki. Porównali też cechy tej rodziny ze znanymi dysplazjami szkieletowymi związanymi z TRPV4.

    Co ustalono

    • Sekwencjonowanie eksomu wykazało u probantki jedną kopię nowego wariantu TRPV4, c.2401A>G (p.K801E); ma go również jej córka.

      “The TRPV4 variant c.2401A>G (p.K801E) was found in a heterozygous state”Opis przypadku

    • Cechy probantki (krótkie palce, spłaszczone kręgi, choroba stawów, osteoporoza, skolioza w dzieciństwie) mają charakter pośredni między dwiema dysplazjami szkieletowymi związanymi z TRPV4: dysplazją kręgowo-nasadową typu Maroteaux i dysplazją kręgowo-przynasadową typu Kozłowskiego.

      “The symptomatology of our proband cannot be clearly defined by a single TRPV4 -associated disorder”Dyskusja

    • W modelu komputerowym wariant zmniejszał stabilność każdej podjednostki i osłabiał spójność kanału złożonego z czterech podjednostek, a por stawał się bardziej nieuporządkowany.

      “The p.K801E tetramer still forms a complex but is not as tightly held together and the pore becomes more disordered and has less regular structure than the wild-type protein”Wyniki

    • Obliczona w modelu energia na resztę aminokwasową była dla wariantu mniej korzystna niż dla prawidłowego białka.

      “shows an increase of nearly 24% in the per-residue energy for worsening of stability in the VUS over that of the wild type”Wyniki

    • Na podstawie obrazu klinicznego autorzy nie potrafili ustalić, czy wariant sprawia, że kanał jest bardziej aktywny (nadmierna aktywność, gain of function), czy mniej aktywny (utrata funkcji, loss of function).

      “Due to this conflict of symptoms, we cannot say with confidence whether this TRPV4 variant causes loss of function or gain of function in TRPV4 protein.”Dyskusja

    • Członkinie rodziny z tym samym wariantem miały różne cechy. Na przykład obie miały skoliozę w dzieciństwie, ale ból kości i stawów zgłaszała tylko probantka, a dużą głowę (makrocefalię) miała tylko córka.

      “When we investigate the confirmed family members with c.2401A>G (p.K801E), there is some overlap and discrepancy in phenotype.”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Autorzy wnioskują, że p.K801E wywołuje w tej rodzinie dysplazję szkieletową o cechach pośrednich, że jest to, jak można przypuszczać, wariant powodujący nadmierną aktywność (gain of function) i że modelowanie białka jest przydatnym dodatkowym narzędziem do klasyfikowania wariantów o niepewnym znaczeniu.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneChorobotwórczość uznana wyłącznie na podstawie modelowania

      Streszczenie mówi, że modelowanie „confirms” (potwierdza), że wariant wywołuje chorobę, ale Metody nazywają go wariantem o niepewnym znaczeniu (VUS). Komputerowe przewidywanie mniejszej stabilności to nie to samo co wykazanie, że kanał działa inaczej. Nie wykonano żadnych badań na komórkach ani pomiarów elektrycznych, a dla porównania nie zamodelowano ani wariantów znanych jako nieszkodliwe, ani znanych jako chorobotwórcze.

      “Protein informatics and molecular modeling are used to confirm the pathogenicity of the unique TRPV4 variant found in this family.”Streszczenie, wnioski; por. Metody 3.1 „variant of unknown significance (VUS) is p.K801E” (wariantem o niepewnym znaczeniu jest p.K801E)

    • UmiarkowaneDyskusja i wnioski nie zgadzają się co do nadmiernej aktywności lub utraty funkcji

      Dyskusja mówi, że autorzy nie potrafią ustalić, czy wariant powoduje nadmierną aktywność, czy utratę funkcji. Wnioski stwierdzają jednak, że nadmierna aktywność jest „plausibly likely” (całkiem prawdopodobna). Dane przedstawione w pracy tego nie rozstrzygają.

      “we find it plausibly likely that NC_000012.12 :c.2401A>G (p.K801E) is a gain-of-function variant of TRPV4”Wnioski

    • UmiarkowaneOgraniczone badania rodziny

      Badania genetyczne wykonano tylko u probantki i jej córki, a obie są chore. Ojca nie zbadano, a jego cechy opisano „per report” (na podstawie relacji). Mimo to autorzy piszą, że jest „all but certain” (niemal pewne), że to on przekazał wariant. Nie zbadano żadnych zdrowych krewnych, więc segregacja wariantu z chorobą jest słabo wykazana.

      “while we were unable to test her father, it seems all but certain that he gave the proband this variant.”Dyskusja

    • UmiarkowaneBrak opisanej oceny nerwów i mięśni

      Sama praca zaznacza, że dysplazje szkieletowe i choroby nerwowo-mięśniowe związane z TRPV4 mogą występować razem, ale nie przedstawia badania neurologicznego ani badań przewodnictwa nerwowego u nikogo z rodziny. Nie wiadomo, czy zajęcia nerwów nie było, czy po prostu go nie szukano.

      “Pathogenic variants of TRPV4 can cause both skeletal dysplasias and neuromuscular disorders with these phenotypes not always presenting independently of one another”Wstęp

    • DrobneMetodę modelowania sprawdzono tylko w zestawieniu z wcześniejszymi pracami autorów

      Podejście do modelowania jest uzasadniane głównie odwołaniami do wcześniejszych badań autora kierującego pracą. Praca nie pokazuje, jak dobrze ta metoda przewiduje chorobotwórczość innych wariantów TRPV4.

      “We have used this method in the past hypothesis generation and mutagenesis experiments”Wyniki

    • DrobneTekst i rycina różnie opisują paznokcie

      Tekst opisuje paznokcie jako „hyperplastic” (przerośnięte), a opis ryc. 1 jako „hypoplastic” (niedorozwinięte). Te określenia oznaczają coś przeciwnego, więc jedno z nich jest błędem.

      “short broad digits, hyperplastic nails, and short nail beds”Opis przypadku; por. opis ryc. 1

    Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

    Nie opisano. Rodowód zaznacza krewnych „possessing skeletal abnormalities” (z nieprawidłowościami szkieletowymi), ale praca nie podaje, jak oceniano pozostałych krewnych ani czy ich zbadano. Cechy ojca podano „per report” (na podstawie relacji) i nie wykonano u niego badań genetycznych. U nikogo nie przedstawiono badania neurologicznego ani badań przewodnictwa nerwowego. Cytat: „Per report, he had abnormal nails, abnormal hips, and short digits.” (według relacji miał nieprawidłowe paznokcie, nieprawidłowe biodra i krótkie palce).

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Heterozygotyczny wariant TRPV4 c.2401A>G (p.K801E), wykryty w sekwencjonowaniu eksomu u 47-letniej kobiety z cechami pośrednimi między dysplazją kręgowo-nasadową typu Maroteaux a dysplazją kręgowo-przynasadową typu Kozłowskiego, stwierdzono także u jej córki. Modele strukturalne udoskonalone metodą Monte Carlo przewidywały zmniejszoną stabilność podjednostek i słabsze oddziaływania między podjednostkami w pobliżu poru. Autorzy uznają wariant za chorobotwórczy i za „plausibly likely” (całkiem prawdopodobny) wariant powodujący nadmierną aktywność (gain of function), ale nie wykonano żadnego testu czynnościowego, segregacja opiera się na probantce i jej chorej córce, a w Dyskusji stwierdzono, że nie da się ustalić, czy chodzi o nadmierną aktywność, czy o utratę funkcji.

    Prościej

    Ta praca opisuje kobietę z dziedziczną chorobą zaburzającą wzrost kości, jej córkę i jej zmarłego ojca. Badanie genetyczne wykazało u kobiety i jej córki nową zmianę w genie TRPV4. Badacze wykorzystali komputerowe modele białka TRPV4 i przewidzieli, że przez tę zmianę kanał jest mniej stabilny. Uznają zmianę za przyczynę choroby, ale nie sprawdzili, jak kanał rzeczywiście działa w komórkach, i piszą, że nie potrafią powiedzieć, czy zmiana sprawia, że kanał jest bardziej, czy mniej aktywny.

    Najprościej

    Mama i jej córka mają tę samą nową literówkę w genie TRPV4 i obie mają problemy z kośćmi. Komputerowy rysunek „drzwi” TRPV4 sugeruje, że przez tę zmianę drzwi bardziej się chwieją, ale nikt nie sprawdził prawdziwych drzwi, więc nie wiadomo na pewno, co ta zmiana robi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Rodzina z dysplazją szkieletową związaną z TRPV4, bez opisanej oceny nerwów; CMT2C pojawia się tylko w tabeli zbiorczej chorób związanych z TRPV4.

    Siła dowodów 2/5: Jedna rodzina, w której zbadano genetycznie tylko probantkę i jej córkę. Dostępne są wyłącznie przewidywania komputerowe, bez żadnego badania laboratoryjnego pokazującego, jak wariant zmienia działanie kanału.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Modelowanie molekularne sfinansowało Center for Individualized Medicine, Mayo Clinic. Wszyscy autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

    PubMed 30693671 · DOI

92. #92Pełny tekstOpis przypadku z krótkim przeglądem piśmiennictwa

    Long-term follow-up of metatropic dysplasia caused by novel mutations in the TRPV4 gene: Case report and literature review

    Liu Y, Dong Y, Xu J i in. · 2025 · Medicine

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: poważne 1, umiarkowane 2, drobne 4

    To doniesienie dotyczy głównie ciężkiego zaburzenia wzrostu kości wywołanego inną zmianą w TRPV4. Sugestia, że zajęte są też nerwy, nie jest poparta badaniami nerwów, więc praca niewiele mówi o CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Opis przypadku z krótkim przeglądem piśmiennictwa

    Kogo lub co badano

    Jedna dziewczynka leczona w szpitalu w Zhengzhou w Chinach, obserwowana od 3. miesiąca do 7. roku życia, z dysplazją metatropową (ciężką chorobą szkieletu związaną z TRPV4) i nową zmianą w TRPV4 (c.1811T > A, p.I604N), której nie stwierdzono u żadnego z rodziców.

    Co zrobiono

    Autorzy opisują wzrastanie dziewczynki, zdjęcia rentgenowskie i leczenie w kolejnych latach, w tym operację kręgosłupa w wieku 5 lat. Badanie genów związanych z chorobami szkieletu wykazało zmianę w TRPV4, a rodziców zbadano, aby sprawdzić, czy zmiana jest odziedziczona. Autorzy krótko omawiają wcześniejsze doniesienia o chorobach kości i nerwów związanych z TRPV4.

    Co ustalono

    • Dziewczynka miała nową zmianę w TRPV4, I604N, w eksonie 11, której nie stwierdzono u żadnego z rodziców.

      “The examiner had no variation at this locus in this parent, so this mutation was spontaneous”Opis przypadku, sekwencjonowanie genów; ryc. 5

    • Od 6. miesiąca życia jej kręgosłup i stawy rozwijały się nieprawidłowo: pojawiło się skrzywienie kręgosłupa na bok i do przodu (skolioza i kifoza), które stale się pogłębiało. W wieku 2 lat doszło do zwichnięcia obu stawów biodrowych.

      “From the age of 6 months, the joints and spine developed abnormally, manifesting as lateral and kyphosis of the spine, which was progressively aggravated”Opis przypadku

    • W wieku 7 lat siła mięśni nóg odpowiadała stopniowi 1 i dziewczynka nie mogła stać, a siła mięśni rąk odpowiadała mniej więcej stopniom 3–4. Nie miała problemów z oddychaniem, głosem ani pęcherzem moczowym, a rezonans magnetyczny kręgosłupa nie wykazał ucisku na rdzeń kręgowy.

      “muscle strength of both lower limbs was grade 1, and the patient was unable to stand.”Opis przypadku

    • Po operacji kręgosłupa w wieku 5 lat (resekcja kręgów, korekcja i spondylodeza) w wieku 6 lat mogła chodzić w ortezach.

      “She was able to walk with the use of braces at the age of 6 years, and the progression of lateral kyphosis was halted.”Opis przypadku

    • Autorzy interpretują osłabienie jej nóg jako część mieszanego obrazu szkieletowego i nerwowo-mięśniowego, a nie jako skutek ucisku na rdzeń kręgowy.

      “suggesting that this TRPV4 mutation may result in a mixed phenotype of severe skeletal dysplasia and neuromuscular pathology with motor inability.”Dyskusja

    Wnioski autorów

    Nowa zmiana w TRPV4, I604N, wywołała dysplazję metatropową z obrazem, który autorzy interpretują jako mieszany, szkieletowy i nerwowo-mięśniowy. Według nich poszerza to znany zakres zmian i objawów związanych z TRPV4, operacja kręgosłupa opóźniła u tej dziewczynki przebieg choroby, a doniesienie może pomóc w diagnostyce prenatalnej, poradnictwie genetycznym, badaniach naukowych i opracowywaniu leczenia objawowego.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • PoważneNie zbadano zajęcia nerwów

      Praca opisuje mieszany obraz szkieletowy i nerwowo-mięśniowy, ale nie podaje wyników badań przewodnictwa nerwowego, EMG ani biopsji mięśnia. Głównym dowodem jest osłabienie nóg. Sami autorzy zauważają, że ciężka choroba szkieletu może uciskać nerwy, a dziewczynka miała poważne zniekształcenie kręgosłupa i przeszła operację kręgosłupa, więc przyczyna jej osłabienia nie jest ustalona.

      “It might be difficult to differentiate between neurological symptoms caused by TRPV4 variations in patients with severe skeletal dysplasia because severe skeletal manifestations can compress nerves and result in neurological symptoms.”Dyskusja

    • UmiarkowaneOgraniczone dowody genetyczne

      Zmiana jest nowa i nie została odziedziczona po rodzicach, co przemawia za jej przyczynową rolą, ale nie opisano badań laboratoryjnych kanału, sprawdzenia w bazach populacyjnych ani formalnej klasyfikacji wariantu. Streszczenie wspomina o sekwencjonowaniu „whole exon gene” (wszystkich eksonów), a opis przypadku o badaniu genów związanych z chorobami szkieletu, więc nie wiadomo, czy sprawdzano geny chorób nerwów lub mięśni.

      “Gene sequencing: skeletal gene check (MyGenostics)”Opis przypadku; Streszczenie, „Outcomes” (wyniki)

    • UmiarkowaneWnioski wykraczają poza jeden przypadek

      Streszczenie podaje, że operacja „can effectively delay the course of the disease” (może skutecznie opóźnić przebieg choroby), a praca twierdzi, że stanowi punkt odniesienia dla diagnostyki prenatalnej i opracowywania leczenia. Na podstawie jednego dziecka nie można wykazać, że operacja zmienia przebieg choroby.

      “Surgical intervention can effectively delay the course of the disease.”Streszczenie, „Interventions” (interwencje)

    • DrobneSprzeczny opis stanu po operacji

      Opis przypadku podaje, że po operacji postęp skrzywienia kręgosłupa został zatrzymany, a opis ryc. 3, że 2 lata po operacji kifoza ponownie się pogłębiła.

      “the kyphosis gradually worsened again with growth and development 2 years after the operation”Opis ryc. 3

    • DrobneNiespójny opis wariantu

      Zmiana jest podana jako c.1811T > A w streszczeniu, opisie przypadku i na ryc. 5, ale we wnioskach jako pozycja 1881. Wygląda to na błąd pisarski, ale dokładne nazwy wariantów mają znaczenie w dokumentacji genetycznej.

      “a missense mutation in exon 11 of the TRPV4 gene at position 1881 (c. 1881T > A, p. I604N)”Dyskusja, akapit z wnioskami

    • DrobneOświadczenie o finansowaniu przeczy rolom autorów

      Praca podaje, że autorzy nie mieli finansowania, a jednocześnie dwóch autorów wymieniono przy „Funding acquisition” (pozyskanie finansowania). To prawdopodobnie błąd przy wypełnianiu formularza, ale pozostawia niejasność co do finansowania.

      “The authors have no funding and conflicts of interest to disclose.”Informacje końcowe; wkład autorów

    • DrobnePrzegląd piśmiennictwa jest krótki i niesystematyczny

      Zapowiedziany w tytule „literature review” (przegląd piśmiennictwa) to krótkie omówienie wybranych prac bez opisanej metody wyszukiwania, więc nie daje pełnego obrazu mieszanych fenotypów związanych z TRPV4.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    U dziewczynki z radiologicznie typową dysplazją metatropową, obserwowanej od 3. miesiąca do 7. roku życia, z postępującą kifoskoliozą leczoną w wieku 5 lat resekcją kręgów i spondylodezą, stwierdzono heterozygotyczny wariant de novo zmiany sensu (missense) w eksonie 11 TRPV4 (c.1811T > A, p.I604N). Autorzy przypisują ciężkie osłabienie kończyn dolnych złożonemu fenotypowi szkieletowemu i nerwowo-mięśniowemu, ale nie podają wyników badań elektrofizjologicznych ani histopatologii mięśni, więc zajęcia układu nerwowo-mięśniowego nie wykazano. Jako opis pojedynczego przypadku praca poszerza spektrum wariantów TRPV4, ale nie pozwala ustalić korelacji genotypowo-fenotypowych ani skutków leczenia.

    Prościej

    Dysplazja metatropowa to rzadka choroba, w której kości rosną nieprawidłowo: kończyny są krótkie, a kręgosłup z czasem coraz bardziej się wygina. Autorzy obserwowali jedną dziewczynkę z tą chorobą od niemowlęctwa do 7. roku życia i opisują nową zmianę w jej genie TRPV4, której nie mieli rodzice. Z czasem jej nogi bardzo osłabły. Autorzy sądzą, że może to oznaczać zajęcie także nerwów lub mięśni, ale nie wykonali badań nerwów, żeby to sprawdzić. W wieku 5 lat przeszła operację kręgosłupa i później mogła chodzić w ortezach.

    Najprościej

    TRPV4 jest jak drzwi, przez które do komórek wchodzi wapń. Zmiana w tym genie może wpływać na to, jak rosną kości. Ta dziewczynka miała nową zmianę w genie tych drzwi, a jej kości i kręgosłup rosły w nietypowy sposób. Jej nogi też bardzo osłabły, ale lekarze nie zbadali jej nerwów, więc nie wiadomo, dlaczego.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie ciężkiej choroby szkieletu wywołanej przez TRPV4. Część o nerwach i mięśniach jest krótka i nie opiera się na badaniach nerwów.

    Siła dowodów 2/5: Pojedynczy opis przypadku. Rozpoznanie choroby szkieletu jest udokumentowane badaniami obrazowymi i genetycznymi, ale deklarowanego zajęcia nerwów nie zbadano, a w tekście są wewnętrzne niespójności.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Praca podaje: „The authors have no funding and conflicts of interest to disclose.” (autorzy nie mają finansowania ani konfliktów interesów do ujawnienia). W wykazie wkładu autorów dwóch autorów wymieniono jednak przy „Funding acquisition” (pozyskanie finansowania).

    PubMed 40258774 · DOI

93. #93Pełny tekstBadanie na komórkach (przesiewowe badanie interakcji białek i doświadczenia laboratoryjne)

    The Zinc-Finger Domain Containing Protein ZC4H2 Interacts with TRPV4, Enhancing Channel Activity and Turnover at the Plasma Membrane

    Vangeel L, Janssens A, Lemmens I i in. · 2020 · International journal of molecular sciences

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 2, drobne 4

    To badanie laboratoryjne dokłada nowy element do wiedzy o tym, jak regulowana jest aktywność TRPV4. Nie dotyczyło mutacji wywołujących CMT2C ani komórek nerwowych, więc na razie nie ma bezpośredniego znaczenia dla osób z CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Badanie na komórkach (przesiewowe badanie interakcji białek i doświadczenia laboratoryjne)

    Kogo lub co badano

    Prawidłowy ludzki TRPV4 i ludzkie białko ZC4H2, oba wprowadzone do komórek HEK-293T (linii komórkowej z ludzkiej embrionalnej nerki). Przesiewowe badanie 14 817 klonów ludzkich białek pod kątem wiązania z N-końcem TRPV4 (aminokwasy od 1 do 466). Poziomy mRNA zmierzone w mysich komórkach kości i chrząstki (osteoklastach, osteoblastach, chondrocytach), w zwojach rdzeniowych i w tkance zarodkowych neuronów ruchowych rdzenia kręgowego. Jako kanał porównawczy posłużył TRPV3.

    Co zrobiono

    Autorzy szukali białek, które wiążą się z początkowym fragmentem TRPV4 skierowanym do wnętrza komórki (N-końcem, w którym leży większość mutacji chorobotwórczych), i do dalszych badań wybrali ZC4H2. Potwierdzili wiązanie, zmierzyli poziom wapnia w komórkach z ZC4H2 i bez niego, a za pomocą specjalnych technik mikroskopowych (TIRF i TIR-FRAP) śledzili, jak TRPV4 przemieszcza się na powierzchnię komórki i z powrotem.

    Co ustalono

    • Badanie przesiewowe wskazało ZC4H2, białko z palcami cynkowymi związane z grupą rzadkich chorób neurologicznych (ZARD), jako białko wiążące TRPV4.

      “We discovered the zinc-finger domain-containing protein ZC4H2 as a TRPV4-interacting protein.”Streszczenie

    • W komórkach wytwarzających oba białka ZC4H2 podnosiło spoczynkowy poziom wapnia i nasilało odpowiedzi TRPV4 na różne bodźce, w tym na pęcznienie komórki.

      “we found that ZC4H2 increases both the basal activity of human TRPV4 as well as Ca 2+ responses evoked by ligands or hypotonic cell swelling.”Streszczenie

    • ZC4H2 nie wpływało na TRPV3, najbliżej spokrewniony kanał, co sugeruje, że jego działanie dotyczy swoiście TRPV4.

      “ZC4H2 did not have an effect in cells expressing the closest homologue TRPV3, excluding a general effect on TRP channel activity or on cellular Ca 2+ handling.”Dyskusja

    • ZC4H2 nie zmieniało ilości wytwarzanego TRPV4 ani tego, ile TRPV4 znajduje się w danym momencie na powierzchni komórki.

      “these data indicate that ZC4H2 does not increase the expression levels of TRPV4 nor its steady-state presence at the plasma membrane.”Wyniki, część 2.3

    • ZC4H2 wydawało się przyspieszać przemieszczanie się TRPV4 na powierzchnię komórki i z powrotem.

      “we found that ZC4H2 accelerates both the bleaching and the recovery from bleaching of TRPV4-GFP, indicative of a faster delivery to and retrieval from the plasma membrane.”Dyskusja

    • W tkankach mysich ZC4H2 i TRPV4 występowały razem w komórkach kości i chrząstki, natomiast w tkance nerwów czuciowych i ruchowych poziom TRPV4 był niski.

      “the qPCR experiments showed substantial co-expression of TRPV4 and ZC4H2 in osteoblasts, osteoclasts, and chondrocytes.”Wyniki, część 2.1

    Wnioski autorów

    ZC4H2 to nowo odkryty partner TRPV4, który wiąże się z jego N-końcem, zwiększa jego aktywność i przyspiesza jego wymianę na powierzchni komórki. Autorzy sugerują możliwy związek między chorobami związanymi z TRPV4 a rzadkimi chorobami związanymi z ZC4H2, które mają pewne wspólne cechy nerwowo-mięśniowe.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNie badano mutacji chorobotwórczych

      Punktem wyjścia badania była hipoteza, że mutacje chorobotwórcze zmieniają wiązanie TRPV4 z białkami partnerskimi, ale badano tylko prawidłowy TRPV4. Nie wiadomo, czy mutacje wywołujące CMT2C zmieniają wiązanie ZC4H2 lub jego działanie.

      “it has been hypothesized that disease-causing mutations affect interaction with regulatory proteins.”Streszczenie

    • UmiarkowaneJedna linia komórkowa i bardzo silna nadekspresja białek

      Wszystkie badania czynnościowe wykonano w komórkach HEK-293T pochodzących z nerki, w których poziom obu białek podniesiono daleko ponad naturalny. Efekty obserwowane w takich warunkach mogą nie odpowiadać temu, co dzieje się w komórkach nerwowych lub kostnych w organizmie.

      “At the mRNA level, expression of TRPV4 and ZC4H2 was very low in non-transfected HEK-293T, and increased by more than three orders of magnitude upon transfection”Wyniki, część 2.2

    • DrobneNiejasno opisane powtórzenia

      Liczebności podano jako liczby komórek (na przykład 16 i 14 komórek w testach mikroskopowych), ale nie podano, z ilu oddzielnych doświadczeń pochodziły. Komórki z jednej szalki nie są w pełni niezależne, więc trudno ocenić siłę analiz statystycznych.

      “Number of cells in ( D - G ): control: n = 16; ZC4H2: n = 14.”Opis ryc. 4

    • DrobneMetody mogą nie wychwytywać mniejszych zmian

      Autorzy przyznają, że ich testy dotyczące powierzchni komórki mogą nie wykrywać umiarkowanych zmian ilości TRPV4, które mimo to mogłyby tłumaczyć wyniki pomiarów wapnia, oraz że w części komórek powrót sygnału w teście mikroskopowym nie dobiegł końca. Proponowany mechanizm nie jest więc przesądzony.

      “we acknowledge that these approaches may not be sensitive enough to pick up changes in protein levels in the range of 20%”Dyskusja

    • DrobneLiterówka w stężeniu substancji

      Opis ryc. 2 podaje 4α-PDD w stężeniu 10 mM, a Metody i ryc. A3 podają 10 μM. To bardzo prawdopodobnie błąd w zapisie, ale warto go odnotować.

      “4α-PDD (10mM)”Opis ryc. 2; por. Metody 4.5

    • DrobneZwiązek z chorobami związanymi z ZC4H2 jest spekulatywny

      Sugerowany związek między chorobami TRPV4 a rzadkimi chorobami związanymi z ZC4H2 opiera się na podobieństwie objawów i badaniach komórkowych. Nie analizowano danych pacjentów. Autorzy formułują to jako sugestię.

      “Our results thus describe a newly identified TRPV4 interactor, and suggest a potential link between ZARD and TRPV4-pathies.”Wstęp

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Za pomocą dwuhybrydowego badania przesiewowego MAPPIT z N-końcem TRPV4 (aminokwasy od 1 do 466) jako przynętą autorzy zidentyfikowali ZC4H2 jako białko oddziałujące z TRPV4 i potwierdzili wiązanie metodą koimmunoprecypitacji w komórkach HEK-293T. Koeksprymowane ZC4H2 podwyższało podstawowe wewnątrzkomórkowe stężenie wapnia i nasilało odpowiedzi TRPV4 na kwas arachidonowy, 4α-PDD i pęcznienie hipotoniczne, nie wpływając na TRPV3, poziom mRNA TRPV4, całkowitą ilość białka ani stacjonarny poziom TRPV4 na powierzchni komórki. TIR-FRAP sugerował szybsze dostarczanie TRPV4 do błony komórkowej i szybsze jego usuwanie z niej. Nie badano wariantów TRPV4 wywołujących chorobę.

    Prościej

    TRPV4 nie działa w pojedynkę: przyczepiają się do niego inne białka i zmieniają jego zachowanie. Ten zespół przeszukał tysiące ludzkich białek i znalazł jedno, ZC4H2, które przyczepia się do wewnętrznego końca TRPV4. W komórkach pochodzących z nerki, hodowanych na szalce, dodanie ZC4H2 sprawiało, że TRPV4 wpuszczał więcej wapnia i szybciej trafiał na powierzchnię komórki i z niej schodził. Nie sprawdzano żadnych zmian w TRPV4 wywołujących chorobę, więc związek z CMT2C pozostaje nieznany.

    Najprościej

    TRPV4 działa jak drzwi, przez które wapń wchodzi do komórki. Naukowcy znaleźli białko pomocnicze, ZC4H2, które sprawia, że drzwi przepuszczają więcej wapnia i szybciej są wymieniane na nowe, przynajmniej w komórkach na szalce. Nie sprawdzili jeszcze, czy ma to znaczenie w CMT2C.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Badanie podstawowe nad nowym białkiem partnerskim TRPV4. CMT2C wspomniano tylko jako tło, a nie badano żadnych mutacji wywołujących neuropatię ani komórek nerwowych.

    Siła dowodów 2/5: Poprawnie wykonana praca laboratoryjna, ale wszystkie testy czynnościowe przeprowadzono w jednej linii komórkowej pochodzącej z nerki, z nadekspresją obu białek, a to model odległy od ludzkich nerwów.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Badanie finansowały KU Leuven Research Council (C1-TRPLe), Belgian Science Policy BELSPO (IUAP P7/13) i VIB. Autorzy deklarują brak konfliktu interesów, a sponsorzy nie mieli udziału w badaniu.

    PubMed 32443528 · DOI

94. #94Tylko streszczeniePrzegląd

    Recent advances in the genetics of hereditary axonal sensory-motor neuropathies type 2

    Ajroud-Driss S, Deng HX, Siddique T · 2011 · Current neurology and neuroscience reports

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd umieszcza CMT2C wśród ponad 10 znanych typów aksonalnej CMT, z których każdy jest związany z innym genem. Streszczenie nie podaje, co przegląd mówi o samej CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd genetyki CMT typu 2 (aksonalnej CMT), obejmujący ponad 10 genów, sklasyfikowanych od CMT2A do CMT2N.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili najnowsze postępy w genetyce aksonalnej CMT, w tym geny odkryte w poprzedniej dekadzie i szlaki biologiczne, które mogą być dla nich wspólne. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Gen wywołujący CMT2C i SPSMA (w streszczeniu zapisane jako CMT2C/SPSMA) był w chwili pisania pracy ostatnim odkrytym genem CMT2. Streszczenie nie podaje nazwy tego genu.

      “the gene causing CMT2C/SPSMA being the last one discovered.”Streszczenie

    • Z podtypami CMT2 powiązano ponad 10 genów, a niektóre z nich wydają się działać we wspólnych szlakach biologicznych, co może pomóc wyjaśnić, jak powstają te choroby.

      “More than 10 genes are now associated with different subtypes of CMT2, which are classified from CMT2A to CMT2N.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Liczba genów CMT2 szybko rośnie i choć pełnią one różne funkcje, niektóre wydają się mieć wspólne szlaki, które podpowiadają, jak powstaje aksonalna CMT.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jak dobierano piśmiennictwo ani co przegląd mówi o CMT2C. Jako przegląd praca nie przedstawia nowych danych.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd podsumowuje szybko rozwijającą się genetykę autosomalnie dominującej i recesywnej CMT2: ponad 10 genów wyznacza podtypy od CMT2A do CMT2N, a gen CMT2C/SPSMA zidentyfikowano jako ostatni. Autorzy zauważają, że mimo odmiennych funkcji niektóre geny CMT2 zbiegają się we wspólnych szlakach biologicznych istotnych dla patogenezy. Na podstawie streszczenia nie można ocenić, jak szczegółowo omówiono CMT2C.

    Prościej

    Ten artykuł omawia ówczesną wiedzę o genach odpowiedzialnych za aksonalną CMT, czyli typ, w którym uszkodzone są same długie włókna nerwowe. Znaleziono ponad 10 genów, a gen wywołujący CMT2C był najnowszy. Niektóre z tych genów wydają się działać w tych samych procesach wewnątrz komórki, co może pomóc naukowcom zrozumieć chorobę.

    Najprościej

    Jest wiele rodzajów CMT, a za każdy z nich odpowiada inny gen, tak jak do różnych zamków pasują różne klucze. Ten artykuł wymienia te rodzaje, a gen CMT2C był najnowszym odkryciem w chwili, gdy artykuł powstawał.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Szeroki przegląd genetyki aksonalnej CMT, w którym CMT2C wymieniono jako najnowsze odkrycie genetyczne; na podstawie streszczenia nie można ocenić, ile miejsca poświęcono CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast dostarczać nowych danych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 21327736 · DOI

95. #95Tylko streszczeniePrzegląd z propozycją klasyfikacji klinicznej

    Charcot-Marie-Tooth disease (CMT): distinctive phenotypic and genotypic features in CMT type 2

    Gemignani F, Marbini A · 2001 · Journal of the neurological sciences

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten starszy przegląd wymienia CMT2C jako odrębny typ aksonalnej CMT, wyróżniający się osłabieniem strun głosowych. Streszczenie nie podaje o niej więcej szczegółów.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd z propozycją klasyfikacji klinicznej

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd typów klinicznych oraz znanych genów lub regionów genowych CMT typu 2, w tym CMT2C.

    Co zrobiono

    Autorzy zaproponowali klasyfikację CMT2 według cech klinicznych i omówili ówczesny stan wiedzy o każdym typie genetycznym. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • Autorzy proponują podział CMT2 na klasyczną CMT2, odmiany z nietypowymi cechami oraz postacie „CMT2 plus”, w których zajęte są też inne części układu nerwowego.

      “We propose a clinical classification of the CMT2 phenotypes, and review the features of the identified CMT2 genotypes.”Streszczenie

    • CMT2C wymieniono wśród uznanych typów genetycznych CMT2 i wyróżniono na podstawie niedowładu fałdów głosowych. W przeciwieństwie do większości pozostałych typów z listy nie podano dla niej lokalizacji chromosomowej.

      “CMT2C (with vocal cord paresis)”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Zidentyfikowane typy genetyczne CMT2 mogą odpowiadać wcześniej opisanym podtypom klinicznym, ale to dopasowanie jest niedoskonałe, a odkrycie kolejnych genów CMT2 powinno wyjaśnić, jak dochodzi do zwyrodnienia aksonów.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneZ samego streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, co przegląd mówi o CMT2C ani jak powstała klasyfikacja. Jako przegląd nie przedstawia nowych danych, a streszczenie nie podaje lokalizacji genu dla CMT2C, więc przegląd odzwierciedla wiedzę sprzed jej ustalenia.

      “Further cloning of the CMT2 genes will ultimately shed light on the pathogenic mechanism(s)”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd proponuje fenotypowy podział CMT2 na klasyczną CMT2, odmiany nietypowe i złożone postacie „CMT2 plus” oraz omawia rozpoznane wówczas genotypy, w tym CMT2C, definiowaną przez niedowład fałdów głosowych i wymienioną bez zmapowanego locus. Autorzy zauważają niepełną zgodność między genotypami a podtypami klinicznymi. Sposobu omówienia CMT2C nie można ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Ten artykuł dzieli aksonalny typ CMT, czyli CMT2, na grupy według objawów i wymienia znane wówczas typy genetyczne. CMT2C opisano jako typ, któremu towarzyszy osłabienie strun głosowych. Autorzy piszą, że odkrycie kolejnych genów powinno pomóc wyjaśnić, dlaczego nerwy ulegają uszkodzeniu.

    Najprościej

    Lekarze próbowali podzielić różne rodzaje CMT2 na grupy, tak jak układa się książki na półkach. CMT2C trafiła na półkę z rodzajem choroby, który może osłabiać głos.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Szeroki przegląd CMT2, w którym CMT2C jest jednym z kilku omawianych typów; na podstawie streszczenia nie da się ocenić, ile praca mówi o CMT2C.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast wnosić nowe dane.

    Finansowanie i konflikty interesów

    Streszczenie tego nie podaje.

    PubMed 11231025 · DOI

96. #96Tylko streszczeniePrzegląd

    Respiratory muscle weakness in peripheral neuropathies

    Burakgazi AZ, Höke A · 2010 · Journal of the peripheral nervous system: JPNS

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd wymienia CMT2C wśród nielicznych typów CMT powiązanych z osłabieniem przepony, głównego mięśnia oddechowego. Zauważa, że zwykłe badania nerwów często nie odzwierciedlają tego, jak dobrze ktoś oddycha.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd osłabienia mięśni oddechowych w różnych neuropatiach obwodowych, w tym w zespole Guillaina-Barrégo, przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej, wieloogniskowej neuropatii ruchowej i niektórych podtypach CMT, takich jak CMT2C.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili, jak często i w jaki sposób neuropatie obwodowe osłabiają przeponę i inne mięśnie oddechowe oraz jak ocenia się i leczy problemy z oddychaniem. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie da się ocenić metod.

    Co ustalono

    • Częste neuropatie zwykle nie osłabiają przepony, ale niektóre podtypy CMT, w tym CMT2C, powiązano z osłabieniem przepony.

      “The linkage has been described between certain subtypes of Charcot-Marie-Tooth (CMT) disease such as CMT2C and CMT4B1 and diaphragmatic weakness.”Streszczenie

    • W neuropatiach obwodowych wyniki badań nerwów na ogół nie odpowiadają objawom oddechowym ani wynikom badań czynności płuc. Wyjątkiem jest wielkość odpowiedzi z nerwu przeponowego, czyli nerwu unerwiającego przeponę.

      “A correlation usually has not been found between electrophysiologic findings and clinical respiratory signs or spirometric abnormalities in peripheral neuropathies except in amplitudes of evoked phrenic nerve responses.”Streszczenie

    • Autorzy podkreślają potrzebę starannej i częstej oceny czynności oddechowej przez wykwalifikowany zespół i sugerują, że kryteria wentylacji opracowane dla zespołu Guillaina-Barrégo mogą znaleźć zastosowanie w innych neuropatiach z problemami oddechowymi.

      “Careful and frequent assessment of respiratory function by a qualified team of healthcare professionals and physicians is essential.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Osłabienie mięśni oddechowych jest rzadkie w większości neuropatii, ale wiąże się z niektórymi podtypami CMT, takimi jak CMT2C. Czynność oddechowa wymaga starannej i częstej oceny, a podejście wypracowane w leczeniu zespołu Guillaina-Barrégo może znaleźć zastosowanie w innych neuropatiach.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie da się ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jak wybrano piśmiennictwo ani jakie dowody stoją za powiązaniem z CMT2C. Sposób postępowania pochodzi w dużej mierze z doświadczeń z zespołem Guillaina-Barrégo, czyli z innej choroby, a streszczenie nie pokazuje, na ile pasuje on do CMT2C.

      “Experience in GBS has led to a standardized approach to manage respiratory problems in peripheral neuropathies.”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd wskazuje, że osłabienie przepony jest rzadkie w większości neuropatii obwodowych, ale opisywano je w zespole Guillaina-Barrégo i w niektórych podtypach CMT, w tym CMT2C i CMT4B1. Wyniki elektrofizjologiczne na ogół nie korelują z objawami oddechowymi ani spirometrią, z wyjątkiem amplitud wywołanych odpowiedzi z nerwu przeponowego. Autorzy zalecają ustrukturyzowaną ocenę oddechową i sugerują stosowanie w innych neuropatiach kryteriów wentylacji opracowanych dla zespołu Guillaina-Barrégo, choć podstawy dowodowej nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Ten artykuł omawia osłabienie mięśni oddechowych w chorobach nerwów. Większość chorób nerwów nie osłabia przepony, głównego mięśnia oddechowego, ale niektóre typy CMT, w tym CMT2C, powiązano z takim osłabieniem. Zwykłe badania nerwów często nie pokazują, jak dobrze ktoś oddycha, z wyjątkiem badań nerwu, który biegnie do przepony.

    Najprościej

    Przepona to mięsień pod płucami, który działa jak pompa i pomaga oddychać. W kilku rodzajach CMT, w tym w CMT2C, ta pompa może słabnąć, dlatego lekarze uważnie sprawdzają oddychanie.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie innych neuropatii, zwłaszcza zespołu Guillaina-Barrégo, ale wymienia CMT2C wśród typów CMT powiązanych z osłabieniem przepony.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, bo dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace i nie wnosi nowych danych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 21199102 · DOI

97. #97Tylko streszczeniePrzegląd

    The genetics of spinal muscular atrophies

    Wee CD, Kong L, Sumner CJ · 2010 · Current opinion in neurology

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd wymienia TRPV4 jako jeden z genów, które w tamtym czasie po raz pierwszy powiązano z rdzeniowym zanikiem mięśni. Opisane w nim postępy w leczeniu dotyczyły innej postaci SMA, a nie choroby związanej z TRPV4.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd postępów klinicznych, genetycznych i terapeutycznych dotyczących co najmniej 16 postaci rdzeniowego zaniku mięśni, w tym postaci wywoływanych przez TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili postępy w opisywaniu różnych postaci rdzeniowego zaniku mięśni i genów, które je wywołują, w tworzeniu modeli komórkowych i zwierzęcych oraz w opracowywaniu leczenia. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • W dekadzie poprzedzającej przegląd odkryto geny 14 postaci rdzeniowego zaniku mięśni, a TRPV4 był jednym z czterech genów odkrytych w ostatnim roku przed jego napisaniem.

      “The genes associated with 14 of these disorders have been identified in the last decade, including four within the last year: TRPV4, ATP7A, VRK1, and HSPB3.”Streszczenie

    • Opisane postępy w leczeniu, z użyciem terapii genowej, oligonukleotydów antysensownych i małych cząsteczek, dotyczyły badań przedklinicznych w proksymalnym SMA, a nie choroby związanej z TRPV4.

      “there has also been remarkable progress in preclinical therapeutics development for proximal SMA using gene therapy, antisense oligonucleotides, and small molecules.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    Lepszy kliniczny i genetyczny opis rdzeniowych zaników mięśni ma znaczenie dla oceny pacjentów i postępowania z nimi, a nowe geny powinny poprawić zrozumienie chorób neuronu ruchowego i mogą wskazać nowe cele leczenia.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, co przegląd mówi o TRPV4. Jako przegląd praca nie przedstawia nowych danych, a opisane w niej postępy w leczeniu dotyczą proksymalnego SMA, czyli innej choroby.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd podsumowuje kliniczną i genetyczną charakterystykę co najmniej 16 rdzeniowych zaników mięśni, z genami zidentyfikowanymi dla 14 z nich (w tym TRPV4, ATP7A, VRK1 i HSPB3 w poprzedzającym roku), oraz przedkliniczne postępy terapeutyczne w proksymalnym SMA z użyciem terapii genowej, oligonukleotydów antysensownych i małych cząsteczek. Na podstawie streszczenia nie można ocenić, jak szczegółowo omówiono TRPV4.

    Prościej

    Ten artykuł omawia wiele chorób dziedzicznych, w których obumierają komórki nerwowe sterujące mięśniami (neurony ruchowe). TRPV4 był w tamtym czasie jednym z kilku genów, które niedawno powiązano z tymi chorobami. Opisane postępy w leczeniu dotyczyły innej, częstszej postaci, a nie choroby związanej z TRPV4.

    Najprościej

    Jest wiele rodzajów rdzeniowego zaniku mięśni. Gdy powstawał ten artykuł, dopiero co odkryto, że TRPV4 jest jednym z genów wywołujących niektóre z tych chorób.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Szeroki przegląd rdzeniowych zaników mięśni, w którym TRPV4 wymieniono wśród nowo odkrytych genów; na podstawie streszczenia nie można ocenić, ile miejsca poświęcono TRPV4.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast dostarczać nowych danych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 20733483 · DOI

98. #98Tylko streszczeniePrzegląd

    Molecular genetics and mechanisms of disease in distal hereditary motor neuropathies: insights directing future genetic studies

    Drew AP, Blair IP, Nicholson GA · 2011 · Current molecular medicine

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd wymienia TRPV4 wśród genów wywołujących dziedziczne neuropatie ruchowe, czyli grupę chorób, która częściowo pokrywa się z CMT2. Streszczenie nie opisuje szczegółowo choroby związanej z TRPV4.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd genów i mechanizmów choroby w dystalnych dziedzicznych neuropatiach ruchowych (dHMN), obejmujący 11 genów przyczynowych, w tym TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili znane geny dHMN, ich funkcje, możliwe wspólne mechanizmy choroby oraz nakładanie się dHMN, CMT2 i rdzeniowego zaniku mięśni. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

    Co ustalono

    • W tamtym czasie znanych było 11 genów wywołujących dHMN, w tym TRPV4, oraz pięć kolejnych regionów genowych, w których genu jeszcze nie znaleziono.

      “There are now 11 causative genes described for dHMN, and an additional five genetic loci with unidentified genes.”Streszczenie

    • Wyłaniają się wspólne mechanizmy choroby, w tym zaburzona aktywność kanałów wapniowych, choć streszczenie nie podaje, których genów dotyczy każdy z mechanizmów.

      “These include disruption of axonal transport, RNA processing defects, protein aggregation and inclusion body formation, disrupted calcium channel activity, and loss of neuroprotective signalling.”Streszczenie

    • Niektóre geny dHMN wywołują też CMT i rdzeniowy zanik mięśni, więc te choroby się nakładają.

      “Some of these dHMN genes are also mutated in Charcot-Marie-Tooth (CMT) disease and spinal muscular atrophy (SMA).”Streszczenie

    Wnioski autorów

    dHMN to genetycznie zróżnicowana grupa chorób, która częściowo pokrywa się z CMT2 i rdzeniowym zanikiem mięśni. Nie wiadomo jeszcze w pełni, jak mutacje wywołują chorobę, ale wyłaniają się wspólne mechanizmy.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jak wybierano piśmiennictwo ani co przegląd mówi o TRPV4. Jako przegląd nie przedstawia nowych danych, a mechanizmy opisuje jako dopiero się wyłaniające.

      “The pathogenesis of mutations remains to be fully elucidated”Streszczenie

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Przegląd opisuje 11 genów przyczynowych dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych, w tym TRPV4, i pięć dalszych loci oraz przedstawia wyłaniające się wspólne mechanizmy patogenetyczne, takie jak upośledzony transport aksonalny, zaburzenia obróbki RNA, agregacja białek, zaburzona aktywność kanałów wapniowych i utrata sygnalizacji neuroprotekcyjnej. Podkreśla genetyczne nakładanie się dHMN, CMT2 i SMA. Tego, jak omawia TRPV4, nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

    Prościej

    Ten artykuł omawia dziedziczne choroby, które osłabiają mięśnie, bo uszkadzają nerwy ruchowe, a na czucie wpływają niewiele albo wcale. Wymienia 11 genów, o których wiadomo, że je wywołują, w tym TRPV4, i opisuje kilka sposobów, w jakie te geny mogą uszkadzać nerwy. Jednym z nich są problemy z kanałami, które wpuszczają wapń do komórek. Niektóre z tych genów wywołują też odmiany CMT.

    Najprościej

    Niektóre geny, w tym TRPV4, mogą sprawić, że nerwy poruszające mięśniami przestaną dobrze działać. Naukowcy wciąż badają, jak dokładnie do tego dochodzi.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Przegląd dotyczy głównie dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych w ogóle; TRPV4 wymieniono jako jeden z 11 omawianych genów.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast dostarczać nowych danych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 21902652 · DOI

99. #99Tylko streszczeniePrzegląd

    Distal hereditary motor neuropathies

    Tazir M, Nouioua S · 2024 · Revue neurologique

    Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

    Ten przegląd umieszcza TRPV4 wśród nielicznych genów związanych z dziedziczną neuropatią ruchową z osłabieniem strun głosowych oraz wśród genów wspólnych dla tej grupy chorób i CMT2. Streszczenie nie omawia samej CMT2C.

    Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

    Badanie

    Rodzaj

    Przegląd

    Kogo lub co badano

    Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd dotyczący dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych (dHMN), grupy chorób dziedzicznych wywołujących powoli postępujące osłabienie bez zaburzeń czucia, obejmujący ponad trzydzieści genów, w tym TRPV4.

    Co zrobiono

    Autorzy omówili cechy kliniczne, wyniki badań nerwów, geny, nakładanie się na inne choroby i diagnostykę różnicową dHMN. To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się ocenić.

    Co ustalono

    • dHMN z porażeniem fałdów głosowych wiąże się z trzema genami, a jednym z nich jest TRPV4.

      “dHMN with vocal cord palsy is associated with SLC5A7, DCTN1 and TRPV4 genes.”Streszczenie

    • Niektóre geny dHMN, w tym TRPV4, wywołują też CMT2, więc te dwie grupy chorób nakładają się genetycznie.

      “a genotypic overlap with some other neurogenetic disorders and other hereditary neuropathies such as CMT2, mainly with the HSPB1, HSPB8, BICD2 and TRPV4 genes of AD-inherited transmission”Streszczenie

    • Około 60–70% osób z dHMN wciąż nie ma rozpoznania genetycznego, a według najnowszych badań częstość występowania wynosi 2,14 i 2,3 na 100 000.

      “around 60 to 70% of cases of dHMN remain uncharacterized genetically.”Streszczenie

    Wnioski autorów

    dHMN jest zróżnicowana genetycznie, a wiele przypadków pozostaje niewyjaśnionych. Częściowo pokrywa się z CMT2 i innymi chorobami przez wspólne geny, takie jak TRPV4, a rozpoznanie niektórych przyczyn, na przykład niedoboru transportera ryboflawiny, jest ważne, ponieważ można je leczyć.

    Zastrzeżenia do badania

    Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

    • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

      Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jak dobrano piśmiennictwo ani co przegląd mówi szczegółowo o TRPV4. Jako przegląd nie przedstawia nowych danych.

    Wyjaśnienie na trzy sposoby

    Naukowo

    Ten przegląd dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych odnotowuje, że z tymi chorobami wiąże się ponad trzydzieści genów, a mimo to około 60–70% przypadków pozostaje bez charakterystyki genetycznej; szacunki częstości występowania wynoszą 2,14 i 2,3 na 100 000. TRPV4 wymieniono wśród genów o dziedziczeniu autosomalnym dominującym, wspólnych z CMT2, oraz, obok SLC5A7 i DCTN1, jako przyczynę dHMN z porażeniem fałdów głosowych. Na podstawie streszczenia nie można ocenić, jak szeroko omówiono TRPV4.

    Prościej

    Ten artykuł omawia choroby dziedziczne, które powoli osłabiają mięśnie, uszkadzając nerwy ruchowe, ale nie wpływają na czucie. Wiąże się z nimi ponad trzydzieści genów, ale u większości chorych przyczyny genetycznej wciąż nie udaje się ustalić. TRPV4 jest jednym z trzech genów związanych z postacią, która osłabia też struny głosowe, a ponadto jest jedną z przyczyn CMT2.

    Najprościej

    Niektóre dziedziczne choroby nerwów osłabiają mięśnie, ale nie zmieniają tego, jak odczuwa się dotyk. TRPV4 to jeden z genów, które mogą wywołać taki rodzaj choroby, przy którym słabnie też głos.

    Skąd takie oceny

    Znaczenie 2/5: Przegląd dotyczy głównie dystalnych dziedzicznych neuropatii ruchowych w ogóle, ale wymienia TRPV4 jako jeden z trzech genów związanych z postacią z porażeniem fałdów głosowych i jako gen wspólny z CMT2.

    Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace i nie wnosi nowych danych.

    Finansowanie i konflikty interesów

    W streszczeniu nie podano.

    PubMed 38702287 · DOI

100. #100Tylko streszczeniePrzegląd

     Adult-onset spinal muscular atrophy: An update

     Juntas Morales R, Pageot N, Taieb G i in. · 2017 · Revue neurologique

     Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

     Ten przegląd wymienia TRPV4 wśród genów, które mogą wywoływać rdzeniowy zanik mięśni zaczynający się w wieku dorosłym. Leczenie testowane w badaniach klinicznych, o którym wspomina przegląd, dotyczy innych postaci, a nie choroby związanej z TRPV4.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Przegląd

     Kogo lub co badano

     Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd genetycznie uwarunkowanych postaci rdzeniowego zaniku mięśni o początku w wieku dorosłym, w których znany jest gen (SMA związany z SMN1, choroba Kennedy'ego, CHCHD10, TRPV4, DYNC1H1 i BICD2), a także sporadycznej choroby dolnego neuronu ruchowego.

     Co zrobiono

     Autorzy przedstawili przegląd objawów klinicznych i mechanizmów choroby w genetycznie uwarunkowanych postaciach rdzeniowego zaniku mięśni o początku w wieku dorosłym. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

     Co ustalono

     • TRPV4 jest jednym z omawianych genów wywołujących rdzeniowy zanik mięśni o początku w wieku dorosłym.

       “This report provides a general overview of the clinical features and pathophysiological mechanisms in adult-onset genetic SMA disorders in which the causative gene has been identified (SMN1-related SMA, Kennedy disease, CHCHD10, TRPV4, DYNC1H1 and BICD2).”Streszczenie

     • Leczenie testowane w badaniach klinicznych opisano dla najczęstszych postaci, SMA związanego z SMN1 i choroby Kennedy'ego; streszczenie nie wspomina o leczeniu choroby związanej z TRPV4.

       “has led to the development of therapeutic strategies currently being tested in clinical trials.”Streszczenie

     Wnioski autorów

     W rdzeniowym zaniku mięśni o początku w wieku dorosłym opisano wiele nowych genów i fenotypów, co rzuca światło na zwyrodnienie neuronów ruchowych, a postępy w najczęstszych postaciach doprowadziły do terapii, które są obecnie sprawdzane w badaniach klinicznych.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

       Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jak wybierano piśmiennictwo ani co przegląd mówi o TRPV4. Jako przegląd nie przedstawia nowych danych, a wspomniane w nim terapie dotyczą innych postaci rdzeniowego zaniku mięśni.

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     Przegląd podsumowuje objawy kliniczne i patofizjologię genetycznie uwarunkowanych postaci SMA o początku w wieku dorosłym ze zidentyfikowanymi genami, w tym SMA związanego z SMN1, choroby Kennedy'ego, CHCHD10, TRPV4, DYNC1H1 i BICD2, oraz omawia postępujący zanik mięśni (progressive muscular atrophy) jako prawdopodobny wariant stwardnienia zanikowego bocznego (ALS). Badania terapeutyczne wspomniano tylko w odniesieniu do SMA związanego z SMN1 i choroby Kennedy'ego. Tego, jak omawia TRPV4, nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

     Prościej

     Ten artykuł omawia dziedziczne choroby, w których w dorosłym wieku zanikają komórki nerwowe sterujące mięśniami. TRPV4 jest jednym z sześciu omawianych genów. Nowe terapie, o których artykuł wspomina, dotyczą innych, częstszych postaci, a nie choroby związanej z TRPV4.

     Najprościej

     U niektórych osób mięśnie słabną w dorosłym życiu, bo komórki nerwowe, które nimi poruszają, przestają działać. TRPV4 jest jednym z kilku genów, które mogą to wywołać.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie innych postaci rdzeniowego zaniku mięśni, ale TRPV4 jest jednym z sześciu genów omawianych w przeglądzie.

     Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace, zamiast dostarczać nowych danych.

     Finansowanie i konflikty interesów

     W streszczeniu nie podano.

     PubMed 28456383 · DOI

101. #101Tylko streszczenieRetrospektywna jednoośrodkowa seria przypadków (dzieci)

     [Experience in molecular diagnostic in hereditary neuropathies in a pediatric tertiary hospital]

     Fernández-Ramos JA, López-Laso E, Camino-León R i in. · 2015 · Revista de neurologia

     Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

     Wśród 36 dzieci z CMT z jednego szpitala jedno miało zmianę w TRPV4, sztywność stawów od urodzenia i porażenie strun głosowych, a jego matka miała osłabienie mięśni wokół barków i podudzi. Pokazuje to, że choroba związana z TRPV4 może się pojawić wśród dzieci kierowanych do diagnostyki CMT.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Retrospektywna jednoośrodkowa seria przypadków (dzieci)

     Kogo lub co badano

     36 dzieci, u których w latach 2003–2015 rozpoznano CMT w jednym wysokospecjalistycznym szpitalu, w tym jedno dziecko z mutacją TRPV4.

     Co zrobiono

     Autorzy przejrzeli dokumentację dzieci, u których w ich szpitalu rozpoznano CMT, i podsumowali, jakie rozpoznania genetyczne otrzymały. To omówienie opiera się wyłącznie na angielskim streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

     Co ustalono

     • Najczęstszym rozpoznaniem (44%) była CMT1A (duplikacja w PMP22, stwierdzona u 16 pacjentów), a dwunastu pacjentów nie miało rozpoznania molekularnego.

       “CMT1A predominated in our series (44%), as previous studies.”Streszczenie, Wnioski

     • Jedno dziecko, urodzone ze sztywnymi stawami w wielu częściach ciała (mnoga wrodzona artrogrypoza) i z porażeniem fałdów głosowych, miało mutację TRPV4, a obraz choroby odpowiadał wrodzonemu rdzeniowemu zanikowi mięśni z łagodną dystalną neuropatią aksonalną. Matka dziecka miała zespół łopatkowo-strzałkowy.

       “a patient with multiplex congenital arthrogryposis and vocal cord paralysis, whose mother had a scapular-peroneal syndrome, had a congenital spinal muscular atrophy with mild distal axonal neuropathy by mutation in gene TRPV4”Streszczenie, Wyniki

     Wnioski autorów

     Najczęstszym typem była CMT1A, tak jak we wcześniejszych badaniach. Autorzy zwracają uwagę na dziecko z mutacją TRPV4, genu niedawno opisanego jako przyczyna CMT2C, i zaznaczają, że odsetek pacjentów bez rozpoznania molekularnego jest podobny do odsetka w głównych seriach europejskich.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneZ samego streszczenia nie da się ocenić metod

       Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić, jak dobierano pacjentów, jakich badań genetycznych użyto ani jaki wariant TRPV4 miało dziecko. Streszczenie nie podaje, czy matkę z zespołem łopatkowo-strzałkowym zbadano klinicznie lub genetycznie. To retrospektywna analiza z jednego ośrodka referencyjnego.

       “Retrospective study of 36 pediatric patients diagnosed with CMT in a tertiary center in 2003-2015.”Streszczenie, Pacjenci i metody

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     W retrospektywnej serii 36 pacjentów pediatrycznych z CMT z jednego ośrodka trzeciego stopnia referencyjności (2003–2015) najczęstszym rozpoznaniem była CMT1A wywołana duplikacją PMP22 (44%), a dwunastu pacjentów pozostało bez rozpoznania molekularnego. Jedno dziecko z mnogą wrodzoną artrogrypozą i porażeniem fałdów głosowych miało mutację TRPV4 i fenotyp wrodzonego rdzeniowego zaniku mięśni z łagodną dystalną neuropatią aksonalną, a jego matka miała zespół łopatkowo-strzałkowy. Doboru pacjentów, metod ani konkretnego wariantu nie można ocenić na podstawie streszczenia.

     Prościej

     Lekarze przejrzeli dokumentację 36 dzieci z CMT leczonych w latach 2003–2015 w jednym wysokospecjalistycznym szpitalu. Najczęstszym typem była CMT1A. Jedno dziecko, urodzone ze sztywnymi stawami i porażonymi strunami głosowymi, miało zmianę w genie TRPV4, a jego matka miała osłabione mięśnie wokół barków i podudzi.

     Najprościej

     Szpital dziecięcy sprawdził, jakie geny CMT mają jego mali pacjenci. Wielu miało najczęstszy typ choroby, a jedno dziecko miało zmianę w genie TRPV4, który może wywoływać CMT2C.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 2/5: Praca dotyczy głównie innych typów CMT u dzieci, ale zwraca uwagę na jedno dziecko z mutacją TRPV4 i porażeniem fałdów głosowych, którego matka ma zespół łopatkowo-strzałkowy.

     Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie; jest to też mała retrospektywna seria z jednego ośrodka.

     Finansowanie i konflikty interesów

     Streszczenie tego nie podaje.

     PubMed 26602803 · DOI

102. #102Tylko streszczeniePrzegląd

     Molecular basis of axonal dysfunction and traffic impairments in CMT

     Gentil BJ, Cooper L · 2012 · Brain research bulletin

     Znaczenie 2/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

     Ten przegląd sugeruje, że wiele różnych genów CMT2, być może także TRPV4, może uszkadzać nerwy przez zaburzenia transportu wewnątrz włókien nerwowych lub zaburzenia mitochondriów. Streszczenie przedstawia to jako możliwość, a nie jako coś wykazanego dla TRPV4.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Przegląd

     Kogo lub co badano

     Praca nie opisuje nowych pacjentów. To przegląd tego, czy geny wywołujące aksonalną postać CMT (CMT2), w tym TRPV4, mogą mieć wspólny mechanizm działania: transport wewnątrz włókien nerwowych i dynamikę mitochondriów.

     Co zrobiono

     Autorzy omówili dowody na to, że geny wywołujące aksonalną CMT, w tym MFN2, KIF1B, DYNC1H1, Rab7, TRPV4, NEFL i inne, mogą działać przez wspólne szlaki, takie jak transport wewnątrzkomórkowy i dynamika mitochondriów. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie da się ocenić metod.

     Co ustalono

     • Przegląd skupia się na tym, co łączy geny wywołujące aksonalną CMT, a TRPV4 jest jednym z omawianych genów.

       “Our review will focus on the common link between genes causing axonal phenotypes like MFN2, KIF1B, DYNC1H1, Rab7, TRPV4, ARSs, NEFL, HSPB1, MPZ, and HSPB8.”Streszczenie

     • Coraz więcej danych sugeruje, że transport wewnątrzkomórkowy i dynamika mitochondriów mogą być zaburzone w CMT2 i mogą łączyć bardzo różne geny CMT2. W przypadku większości tych genów (poza dwoma genami białek motorycznych) ich udział w transporcie opisano jednak jako mniej oczywisty.

       “intracellular trafficking and mitochondrial dynamics might be dysfunctional in CMT2, and these mechanisms might present a common link between dissimilar CMT2-causing genes.”Streszczenie

     Wnioski autorów

     Zaburzony transport wewnątrz komórek nerwowych i zaburzona dynamika mitochondriów mogą być wspólnym ogniwem łączącym różne geny wywołujące aksonalną CMT.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie da się ocenić metod

       Dostępne było tylko streszczenie, więc nie widać, jakie dowody przegląd przytacza konkretnie dla TRPV4. Sami autorzy formułują hipotezę o wspólnym mechanizmie ostrożnie i piszą, że w przypadku większości tych genów związek z transportem jest mniej oczywisty.

       “the involvement of the other CMT2-causing genes in this function is less obvious.”Streszczenie

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     Przegląd analizuje, czy geny wywołujące aksonalną CMT, w tym MFN2, KIF1B, DYNC1H1, Rab7, TRPV4, NEFL i HSPB1, zbiegają się na zaburzeniach transportu wewnątrzkomórkowego i dynamiki mitochondriów. Tylko KIF1B i DYNC1H1 wiążą się bezpośrednio z transportem aksonalnym, a autorzy przedstawiają wspólny defekt transportu jako możliwy, a nie dowiedziony mechanizm. Dowodów dotyczących konkretnie TRPV4 nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

     Prościej

     Włókna nerwowe są bardzo długie, a komórki muszą przenosić wzdłuż nich różne substancje i mitochondria, czyli komórkowe elektrownie. Ten przegląd stawia pytanie, czy wiele różnych genów wywołujących aksonalną CMT, w tym TRPV4, zaburza ten transport. Autorzy przedstawiają to jako możliwe, ale nieudowodnione wspólne ogniwo.

     Najprościej

     Długie nerwy potrzebują systemu dostaw, który przewozi zapasy z jednego końca na drugi, jak pociągi na długich torach. Naukowcy przypuszczają, że wiele genów CMT może psuć ten system dostaw, ale nie są jeszcze pewni.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 2/5: Ogólny przegląd mechanizmów aksonalnej CMT, w którym TRPV4 jest jednym z dziesięciu omawianych genów. Ile praca mówi o TRPV4, nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

     Siła dowodów 1/5: Ocena 1, bo dostępne było tylko streszczenie, a przegląd podsumowuje wcześniejsze prace i nie wnosi nowych danych.

     Finansowanie i konflikty interesów

     W streszczeniu nie podano.

     PubMed 22595495 · DOI

103. #173Pełny tekst (skan)Badanie rodziny z autopsją, rezonansem magnetycznym (MRI) mięśni, badaniem histopatologicznym mięśni i analizą sprzężeń

     Autosomal dominant congenital spinal muscular atrophy: a true form of spinal muscular atrophy caused by early loss of anterior horn cells

     Oates EC, Reddel S, Rodriguez ML i in. · 2012 · Brain: a journal of neurology

     Znaczenie 1/5Siła dowodów 2/5Zastrzeżenia: umiarkowane 3, drobne 4

     Ta rodzina nie miała zmiany w TRPV4, więc wyniki dotyczą innej, nieustalonej przyczyny wrodzonego rdzeniowego zaniku mięśni (SMA), a nie CMT2C. Praca przypomina głównie o tym, że TRPV4 jest tylko jedną z kilku genetycznych przyczyn podobnych objawów.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Badanie rodziny z autopsją, rezonansem magnetycznym (MRI) mięśni, badaniem histopatologicznym mięśni i analizą sprzężeń

     Kogo lub co badano

     Jedna czteropokoleniowa rodzina z autosomalnym dominującym wrodzonym rdzeniowym zanikiem mięśni (SMA), badana w Children's Hospital at Westmead w Australii, w której wykluczono udział TRPV4. DNA pochodziło od dziewięciu członków trzeciego i czwartego pokolenia. Kluczowe osoby: probantka (IV.2), dziewczynka pochodzenia europejskiego (Caucasian), która zmarła w wieku 14 miesięcy z powodu posocznicy meningokokowej i u której wykonano pełną autopsję; jej ciężko chory brat (IV.5, w wieku 4,5 roku); jej matka (III.2, MRI mięśni nóg w wieku 32 lat); oraz chora siostra (IV.6). Podsumowania danych klinicznych i wyników badań nerwów znajdowały się w tabelach uzupełniających, które nie wchodziły w skład analizowanego dokumentu.

     Co zrobiono

     Chorych członków rodziny zbadano, przedstawiono wyniki MRI mięśni nóg matki i przeanalizowano próbki mięśni. Zespół sprawdził, czy choroba jest sprzężona z regionem genu TRPV4, zsekwencjonował TRPV4 i przeprowadził analizę sprzężeń obejmującą cały genom, aby sprawdzić inne znane geny SMA, neuropatii ruchowych i CMT. Gdy najmłodsza chora dziewczynka zmarła z powodu niezwiązanej z chorobą infekcji, podczas autopsji zbadano jej rdzeń kręgowy, korzenie nerwowe, nerwy i mięśnie.

     Co ustalono

     • TRPV4 wykluczono: chore dzieci odziedziczyły po matce różne kopie regionu TRPV4, a u ciężko chorego brata nie znaleziono mutacji w TRPV4.

       “Microsatellite analysis showed that affected siblings in generation IV had inherited different maternal haplotypes at the TRPV4 locus, which was inconsistent with linkage to this region.”Wyniki, podrozdział o analizie sprzężeń i wynikach sekwencjonowania, s. 1717 czasopisma (s. 7 PDF)

     • Znane geny dominującego SMA, dystalnej dziedzicznej neuropatii ruchowej i dominującej CMT wykluczono lub uznano za mało prawdopodobne, ale żadne nowe położenie genu nie osiągnęło istotności statystycznej (najwyższy wynik LOD 1,81).

       “the logarithm (base 10) of odds (LOD) scores did not reach statistical significance for any of these regions (maximum LOD score 1.81)”Wyniki, podrozdział o analizie sprzężeń i wynikach sekwencjonowania, s. 1717 czasopisma (s. 7 PDF)

     • Autopsja wykazała u dziewczynki mniejszą liczbę ruchowych komórek nerwowych (komórek rogów przednich rdzenia) w dolnej (lędźwiowej i krzyżowej) części rdzenia kręgowego i, w mniejszym stopniu, w odcinku szyjnym, a także cienkie ruchowe korzenie nerwowe. Odcinek piersiowy i górny odcinek lędźwiowy rdzenia wyglądały prawidłowo.

       “There was a reduction in anterior horn cell number in the lumbar and, to a lesser degree, the cervical spinal cord, and atrophy of the ventral nerve roots at these levels”Streszczenie (s. 2 PDF); Wyniki, podrozdział o wynikach autopsji, s. 1718 czasopisma (s. 9–10 PDF)

     • Czuciowe korzenie nerwowe oraz nerwy łydkowy, przeponowy i piszczelowy wyglądały prawidłowo, więc nie było oznak zaburzenia nerwów czuciowych ani nerwów obwodowych.

       “The sural, phrenic and tibial nerves contained a normal number and distribution of myelinated fibres”Wyniki, podrozdział o wynikach autopsji, s. 1718–1719 czasopisma (s. 10 i 12 PDF)

     • W wieku 14 miesięcy w rdzeniu kręgowym nie było oznak trwającego uszkadzania komórek nerwowych, co według autorów oznacza, że komórki te zostały utracone we wczesnym okresie życia.

       “there was no pathological evidence of ongoing loss or degeneration of anterior horn cells suggesting that anterior horn cell loss in dominant congenital spinal muscular atrophy occurs in early life”Streszczenie (s. 2 PDF)

     • Autorzy odróżniają tę wczesną utratę komórek od CMT2C, którą opisują jako pogarszanie się stanu nerwów ruchowych po urodzeniu, a jednocześnie zaznaczają, że wrodzony SMA związany z TRPV4, łopatkowo-strzałkowy rdzeniowy zanik mięśni i CMT2C to choroby alleliczne (wywołane zmianami w tym samym genie).

       “Nevertheless, TRPV4-related dominant congenital SMA, scapuloperoneal SMA and Charcot-Marie-Tooth disease type 2C are clearly allelic disorders”Dyskusja, s. 1722 czasopisma (s. 17–18 PDF)

     Wnioski autorów

     Dominujący wrodzony SMA jest prawdziwą postacią rdzeniowego zaniku mięśni, wywołaną utratą ruchowych komórek nerwowych w lędźwiowym i szyjnym odcinku rdzenia kręgowego na wczesnym etapie rozwoju, w dużej mierze zakończoną przed końcem okresu niemowlęcego. Ponieważ wykluczono TRPV4 i inne znane geny, ta rodzina prawdopodobnie ma nową genetyczną postać choroby. Autorzy sugerują, że MRI mięśni może pomagać w diagnozie i że inne genetyczne przyczyny CMT2 są rozsądnymi kandydatami do badania w dominującym wrodzonym SMA.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneWnioski wyciągnięte z jednej autopsji

       Wszystkie wyniki dotyczące rdzenia kręgowego pochodzą od jednego 14-miesięcznego dziecka, które zmarło z powodu niezwiązanej z chorobą infekcji. Streszczenie stwierdza, że wyniki te „confirm” (potwierdzają) charakter choroby w ogóle, a tego jeden przypadek nie może wykazać.

       “These findings confirm that dominant congenital spinal muscular atrophy is a true form of spinal muscular atrophy caused by a loss of anterior horn cells localized to lumbar and cervical regions early in development.”Streszczenie (s. 2 PDF)

     • UmiarkowaneNieznany gen, więc wyniki mogą nie dotyczyć innych osób

       TRPV4 wykluczono i nie znaleziono żadnego genu. Rodzina może mieć odrębną chorobę, więc nie można zakładać, że wyniki autopsji dotyczą wrodzonego SMA związanego z TRPV4, CMT2C czy innych rodzin.

       “suggesting this family has a new genetic form of dominant congenital SMA”Dyskusja, s. 1720 czasopisma (s. 13 PDF)

     • UmiarkowaneNie w pełni oceniono, kto jest chory, a kto zdrowy

       Dwoje krewnych uznano za chorych wyłącznie na podstawie relacji ustnej, a praca nie podaje, na jakiej podstawie uznano krewnych za zdrowych. W analizie sprzężeń przyjęto model pełnej penetracji, więc łagodnie chory krewny błędnie zaliczony do zdrowych mógłby zniekształcić wyniki wykluczania genów.

       “Subjects I.4 and II.2 could not be examined, but by verbal report had life-long difficulty walking long distances or standing for long periods, due to rapid fatigue.”Wyniki, s. 1717 czasopisma (s. 7 PDF)

     • DrobneZa mało próbek DNA do mapowania genu

       DNA było dostępne od dziewięciu krewnych, co według autorów nie wystarczyło, aby uzyskać istotny wynik dla jakiegokolwiek nowego położenia genu.

       “However insufficient family DNA samples were available to achieve a significant LOD score to define a new disease locus.”Dyskusja, s. 1720 czasopisma (s. 13 PDF)

     • DrobneUtratę komórek nerwowych opisano, ale jej nie policzono

       Zmniejszenie liczby ruchowych komórek nerwowych opisano na podstawie preparatów mikroskopowych porównanych z jedną osobą kontrolną w tym samym wieku. W tekście nie podano liczby komórek, więc nie można ocenić wielkości ubytku.

       “showing reduction of anterior horn cell bodies in dominant congenital SMA proband, compared with control, especially the medial ventral horn in A.”Opis ryc. 4, s. 1719 czasopisma (s. 12 PDF)

     • DrobneCzas utraty komórek wywnioskowany z jednego punktu czasowego

       Stwierdzenie, że utrata komórek w dużej mierze kończy się przed końcem okresu niemowlęcego, wywnioskowano z braku aktywnego uszkodzenia w jednym momencie u jednego dziecka. Autorzy odnotowują też rozproszone oznaki, że pewna utrata komórek może trwać nadal.

       “suggests there may be a small amount of ongoing denervation that may account for the mild clinical progression after birth observed in some individuals.”Dyskusja, s. 1721 czasopisma (s. 16 PDF)

     • DrobneKrótki opis CMT2C oparty na pośrednich źródłach

       Krótki opis CMT2C użyty do porównania opiera się na pozycjach piśmiennictwa, których tytuły w spisie literatury dotyczą wrodzonych chorób dolnego neuronu ruchowego i dominującego wrodzonego SMA, a nie CMT2C. Tej pracy nie należy traktować jako opisu CMT2C.

       “Charcot-Marie-Tooth disease type 2C is an axonal form of Charcot-Marie-Tooth disease characterized by absence of congenital contractures, onset of weakness and wasting in the lower limb after infancy”Dyskusja, s. 1722 czasopisma (s. 17 PDF)

     Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

     Nie opisano tego jasno. W części Metody stwierdzono: „All affected family members, except for Subjects I.4 and II.2, were examined by experienced neurologists” (wszystkich chorych członków rodziny, z wyjątkiem osób I.4 i II.2, zbadali doświadczeni neurolodzy). Osoby I.4 i II.2 zaliczono do chorych „by verbal report” (na podstawie relacji ustnej). O zdrowych krewnych praca mówi tylko, że „Features of the condition were not present in Subjects III.1, IV.1, IV.3 or IV.4” (u osób III.1, IV.1, IV.3 i IV.4 nie było cech choroby), bez informacji, czy zostali zbadani lub czy wykonano u nich badania nerwów, mięśni albo MRI. Ma to znaczenie, ponieważ w analizie sprzężeń przyjęto pełną penetrację.

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     W czteropokoleniowej rodzinie z autosomalnym dominującym wrodzonym SMA, w której TRPV4 wykluczono analizą haplotypów i sekwencjonowaniem, a znane loci dominującego SMA, dHMN i CMT analizą sprzężeń, autopsja 14-miesięcznej probantki wykazała zmniejszoną liczbę komórek rogów przednich w odcinku lędźwiowo-krzyżowym i, w mniejszym stopniu, szyjnym rdzenia kręgowego, z zanikiem korzeni brzusznych, przy prawidłowych korzeniach grzbietowych oraz prawidłowych nerwach łydkowym, przeponowym i piszczelowym. Brak aktywnej degeneracji neuronów doprowadził autorów do wniosku, że utrata komórek rogów przednich następuje wcześnie i w dużej mierze kończy się przed końcem okresu niemowlęcego. Wnioski te opierają się na jednej autopsji w rodzinie, w której gen odpowiedzialny za chorobę jest nieznany.

     Prościej

     W tym badaniu przyjrzano się rodzinie z rzadką chorobą dziedziczną, w której dzieci od urodzenia lub od wczesnego dzieciństwa mają słabe, zanikłe mięśnie nóg i sztywne stawy. Przyczyną choroby w tej rodzinie nie były zmiany w TRPV4 ani w innych genach znanych z podobnych chorób. Gdy jedna z chorych dziewczynek zmarła w niemowlęctwie na infekcję niezwiązaną z chorobą, badanie pośmiertne wykazało, że miała mniej komórek nerwowych rdzenia kręgowego, które sterują mięśniami, a nerwy przewodzące czucie wyglądały prawidłowo. Ponieważ nie było oznak trwającego uszkodzenia, autorzy uważają, że komórki nerwowe zostały utracone we wczesnym okresie życia, choć opiera się to na jednym dziecku.

     Najprościej

     W tej rodzinie dzieci mają słabe nogi od bardzo wczesnego okresu życia. Gdy jedna dziewczynka zmarła na inną chorobę, lekarze obejrzali jej rdzeń kręgowy. Okazało się, że brakowało części komórek nerwowych, które każą mięśniom nóg się ruszać. Wyglądało na to, że zniknęły bardzo wcześnie: jak w murze, który od początku zbudowano bez kilku cegieł, a nie w murze, z którego cegły wypadły później. Przyczyną nie był gen TRPV4.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 1/5: W tej rodzinie wykluczono TRPV4, więc wyniki nie odnoszą się bezpośrednio do CMT2C; CMT2C pojawia się tylko w krótkim porównaniu w Dyskusji.

     Siła dowodów 2/5: Staranna praca w jednej rodzinie, ale główne wnioski dotyczące choroby opierają się na jednej autopsji jednego dziecka.

     Finansowanie i konflikty interesów

     Finansowanie: grant NHMRC APP1022707 (dla K.N.N. i N.F.C.). Konflikt interesów: w dokumencie nie podano.

     PubMed 22628388 · DOI

104. #174Tylko streszczenieAnaliza sprzężeń w dwóch rodzinach (dotycząca CMT2A)

     Linkage mapping of the gene for Charcot-Marie-Tooth disease type 2 to chromosome 1p (CMT2A) and the clinical features of CMT2A

     Saito M, Hayashi Y, Suzuki T i in. · 1997 · Neurology

     Znaczenie 1/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

     Ta praca dotyczy innego typu CMT, CMT2A. Wspomina CMT2C jedynie jako typ, którego regionu genowego jeszcze wtedy nie znaleziono.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Analiza sprzężeń w dwóch rodzinach (dotycząca CMT2A)

     Kogo lub co badano

     Dwie japońskie rodziny z CMT2. CMT2C wspomniano jedynie jako tło.

     Co zrobiono

     Autorzy przeprowadzili analizę sprzężeń z markerami położonymi w pobliżu regionów genowych CMT2A, CMT2B i CMT2D i opisali cechy kliniczne choroby w tych rodzinach. To omówienie opiera się tylko na streszczeniu, więc metod nie da się ocenić.

     Co ustalono

     • Choroba w obu rodzinach była sprzężona z regionem CMT2A na chromosomie 1p, z najwyższym łącznym wielopunktowym wynikiem LOD 3,69, a regiony CMT2B i CMT2D wykluczono.

       “The highest cumulative multipoint lod score of 3.69 was obtained at D1S244.”Streszczenie

     • W tamtym czasie nie powiązano jeszcze CMT2C z żadnym znanym regionem genowym.

       “CMT2C (not linked to any known loci)”Streszczenie

     Wnioski autorów

     Obie japońskie rodziny mają CMT2A sprzężoną z chromosomem 1p, z podobnym osłabieniem przednich i tylnych mięśni podudzi, osłabionymi lub zniesionymi odruchami w nogach i łagodnymi zaburzeniami czucia tylko u 20% chorych.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneMetod nie da się ocenić na podstawie streszczenia

       Dostępne było tylko streszczenie. Nie podaje ono wielkości rodzin ani tego, jak zaklasyfikowano krewnych jako chorych lub zdrowych, więc nie można sprawdzić ani analizy sprzężeń, ani opisu klinicznego. Praca nie dotyczy CMT2C.

     Jak sprawdzano „niechorujących” krewnych

     Nie da się ocenić: streszczenie nie podaje, jak zaklasyfikowano członków rodzin jako chorych lub zdrowych. Tak czy inaczej, te rodziny mają CMT2A, a nie CMT2C.

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     Analiza sprzężeń w dwóch japońskich rodzinach z CMT2 dała maksymalny łączny wielopunktowy wynik LOD 3,69 przy markerze D1S244, przypisując je do CMT2A w regionie 1p35-36, z wykluczeniem CMT2B i CMT2D. CMT2C wymieniono jedynie jako postać CMT2, której w tamtym czasie nie powiązano z żadnym znanym locus.

     Prościej

     Badacze ustalili, że przyczyna CMT w dwóch japońskich rodzinach leży w regionie chromosomu 1 znanym jako region CMT2A. Praca wspomina, że regionu genu odpowiedzialnego za CMT2C wtedy jeszcze nie znaleziono.

     Najprościej

     To badanie ustaliło, która część DNA wywołała CMT w dwóch rodzinach, i był to inny rodzaj CMT niż CMT2C.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 1/5: Praca dotyczy CMT2A, a CMT2C pojawia się tylko mimochodem jako typ, którego nie powiązano jeszcze z żadnym regionem genowym.

     Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, więc nie można było sprawdzić danych rodzin ani metod klinicznych.

     Finansowanie i konflikty interesów

     W streszczeniu nie podano.

     PubMed 9409358 · DOI

105. #175Tylko streszczenieRetrospektywne badanie obserwacyjne kohorty z jednego ośrodka

     Charcot-Marie-Tooth disease: experience from a large Italian tertiary neuromuscular center

     Gentile L, Russo M, Fabrizi GM i in. · 2020 · Neurological sciences: official journal of the Italian Neurological Society and of the Italian Society of Clinical Neurophysiology

     Znaczenie 1/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

     W tym dużym włoskim ośrodku zmiany w TRPV4 znaleziono tylko u 2 z 566 osób z CMT, więc były tam rzadkie. Ta liczba odzwierciedla pacjentów i sposób badania w jednym ośrodku.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Retrospektywne badanie obserwacyjne kohorty z jednego ośrodka

     Kogo lub co badano

     566 osób z CMT leczonych w latach 1994–2016 w ośrodku nerwowo-mięśniowym (Neuromuscular Center) szpitala uniwersyteckiego w Mesynie we Włoszech, z których 352 miały rozpoznanie genetyczne, a 2 miały mutacje w TRPV4.

     Co zrobiono

     Autorzy przejrzeli dokumentację kliniczną, wyniki badań nerwów i badań genetycznych, aby sprawdzić, ilu pacjentów otrzymało rozpoznanie genetyczne i jak częsty był każdy typ genetyczny. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie można ocenić metod.

     Co ustalono

     • Około 352 z 566 pacjentów (62,19%) otrzymało rozpoznanie genetyczne; najczęściej była to CMT1A wywołana duplikacją PMP22 (51,13%).

       “About 352/566 (62.19%) received a genetic diagnosis.”Streszczenie, Wyniki

     • Mutacje w TRPV4 były w tym ośrodku rzadkie: stwierdzono je u 2 pacjentów.

       “TRPV4 mutation (n. 2 pts)”Streszczenie, Wyniki

     Wnioski autorów

     Badanie dostarcza danych o tym, jak często występują poszczególne geny i podtypy CMT na dużym obszarze śródziemnomorskim, co ma pomóc lekarzom planować badania genetyczne.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie można ocenić metod

       Dostępne było tylko streszczenie, więc nie można sprawdzić, które geny badano u których pacjentów ani jak z biegiem lat zmieniało się testowanie. To retrospektywny przegląd z jednego ośrodka referencyjnego, więc liczby opisują pacjentów tego ośrodka, a o samych 2 pacjentach z TRPV4 nie podano żadnych informacji.

       “In this retrospective, observational study”Streszczenie, Metody

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     W retrospektywnej, jednoośrodkowej kohorcie 566 pacjentów z CMT obserwowanych w latach 1994–2016 rozpoznanie genetyczne uzyskało 352 (62,19%), a najczęstszą przyczyną była duplikacja PMP22 (CMT1A; 51,13%). Mutacje w TRPV4 stwierdzono u 2 pacjentów. Strategii badań i doboru pacjentów nie da się ocenić na podstawie streszczenia.

     Prościej

     Lekarze z Sycylii przejrzeli dokumentację 566 osób z CMT leczonych w ich ośrodku przez 22 lata. Spośród nich 352 otrzymały rozpoznanie genetyczne, a zdecydowanie najczęstszym typem była CMT1A. Tylko 2 osoby miały zmianę w genie TRPV4.

     Najprościej

     Duży szpital sprawdził, jakie geny CMT mają jego pacjenci. Bardzo niewiele osób, tylko 2, miało zmianę w genie TRPV4, więc ten rodzaj CMT jest tam rzadki.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 1/5: TRPV4 wspomniano tylko jako rzadkie znalezisko u 2 z 566 pacjentów.

     Siła dowodów 1/5: Ocena 1, ponieważ dostępne było tylko streszczenie, więc nie dało się sprawdzić, jak dobierano i badano pacjentów.

     Finansowanie i konflikty interesów

     W streszczeniu nie podano.

     PubMed 31902012 · DOI

106. #176Tylko streszczenieDiagnostyczne badanie genetyczne z użyciem panelu wielogenowego

     Frequent genes in rare diseases: panel-based next generation sequencing to disclose causal mutations in hereditary neuropathies

     Dohrn MF, Glöckle N, Mulahasanovic L i in. · 2017 · Journal of neurochemistry

     Znaczenie 1/5Siła dowodów 1/5Zastrzeżenia: umiarkowane 1

     W dużej grupie osób z dziedziczną neuropatią zbadanych panelem genów zmiany w TRPV4 znaleziono, ale były rzadkie. Streszczenie nie podaje szczegółów o tych pacjentach.

     Pełne omówienie: wyniki, zastrzeżenia i proste wyjaśnienia

     Badanie

     Rodzaj

     Diagnostyczne badanie genetyczne z użyciem panelu wielogenowego

     Kogo lub co badano

     Badaniem objęto 612 probantów z chorobą przypominającą CMT, dziedziczną neuropatią czuciową, rodzinną neuropatią amyloidową lub neuropatią małych włókien, zbadanych autorskim panelem sekwencjonowania nowej generacji (NGS). TRPV4 jest jednym z wielu genów, w których znaleziono zmiany; streszczenie nie podaje, ilu przypadków dotyczyło TRPV4.

     Co zrobiono

     Autorzy zbadali pacjentów przygotowanym przez siebie panelem wielogenowym i podali, jak często znaleziono prawdopodobną przyczynę i w których genach. To omówienie opiera się wyłącznie na streszczeniu, więc nie da się ocenić metod.

     Co ustalono

     • Co najmniej jedną mutację uznaną za przypuszczalnie wywołującą chorobę znaleziono u 121 z 612 pacjentów (19,8%).

       “In 121 cases (19.8%), we identified at least one putative pathogenic mutation.”Streszczenie

     • TRPV4 znalazł się wśród genów, w których rzadziej wykrywano warianty prawdopodobnie patogenne lub o znanej patogenności.

       “We further detected likely or known pathogenic variants in HINT1, HSPB1, NEFL, PRX, IGHMBP2, NDRG1, TTR, EGR2, FIG4, GDAP1, LMNA, LRSAM1, POLG, TRPV4”Streszczenie

     • Autorzy wnioskują, że sekwencjonowanie panelowe to przydatny, oszczędzający czas i koszty sposób dochodzenia do rozpoznania.

       “We conclude that panel based next generation sequencing is a useful, time- and cost-effective approach”Streszczenie

     Wnioski autorów

     Sekwencjonowanie nowej generacji z użyciem panelu genów to przydatne, oszczędzające czas i koszty podejście, które pomaga lekarzom postawić właściwe rozpoznanie w dziedzicznych neuropatiach.

     Zastrzeżenia do badania

     Każde badanie ma ograniczenia. Ta lista pokazuje, na ile można polegać na poszczególnych wynikach.

     • UmiarkowaneNa podstawie streszczenia nie da się ocenić metod

       Dostępne było tylko streszczenie, więc nie da się sprawdzić, jak dobierano pacjentów, jak klasyfikowano warianty jako patogenne ani ile było przypadków z TRPV4. Streszczenie nie podaje danych o kosztach, więc twierdzenia o opłacalności nie da się zweryfikować.

     Wyjaśnienie na trzy sposoby

     Naukowo

     Autorski panel sekwencjonowania nowej generacji zastosowany u 612 probantów z dziedzicznymi neuropatiami pozwolił zidentyfikować co najmniej jedną przypuszczalnie patogenną mutację u 121 osób (19,8%), najczęściej w PMP22, GJB1, MPZ, SH3TC2 i MFN2. TRPV4 należał do genów, w których rzadziej wykrywano warianty prawdopodobnie patogenne lub o znanej patogenności. Autorzy oceniają sekwencjonowanie panelowe jako oszczędzające czas i koszty, choć streszczenie nie podaje danych o kosztach.

     Prościej

     Badacze zastosowali u 612 osób z dziedzicznymi chorobami nerwów test, który odczytuje naraz wiele genów neuropatii. Prawdopodobną przyczynę znaleziono u 121 z nich. TRPV4 był jednym z rzadziej wykrywanych genów.

     Najprościej

     Lekarze użyli testu, który sprawdza naraz mnóstwo genów nerwów, jak przeszukiwanie wielu szuflad jednocześnie. Kilka osób miało zmianę w TRPV4, ale większość odpowiedzi kryła się w innych genach.

     Skąd takie oceny

     Znaczenie 1/5: TRPV4 pojawia się tylko jako jeden z wielu genów ze zmianami wykrytymi w dużym badaniu diagnostycznym z użyciem panelu.

     Siła dowodów 1/5: Ocena 1, bo dostępne było tylko streszczenie, więc nie dało się sprawdzić budowy panelu, doboru pacjentów ani klasyfikacji wariantów.

     Finansowanie i konflikty interesów

     W streszczeniu nie podano.

     PubMed 28902413 · DOI

Dalej: Tabela trzech poziomów